HMBS 20

ANG PAGHAHANAP NI HANSEL NG PROYEKTO

Natagpuan muli ni Hansel ang sarili niya sa nakatagong CR sa likod ng lumang Building. Amoy-tile cleaner at malamig ang hangin, pero sa pinakadulong cubicle ay sing-init ng hininga ng babae ang espasyo. Sila lang ang tao roon.

Nakahawak si Hansel sa baywang ng magandang kolehiyala, binabayo ito nang marahan pero malalim. Nakababa ang palda at panty nito hanggang tuhod, nakatukod ang kamay sa dingding habang pumipigil sa sariling mapaungol. Ang basang tunog ng lagusan nito ay paulit-ulit na dumadagundong sa makipot na cubicle.

Si Hansel naman—kahit matigas, kahit malaki ang katawan, kahit halatang pinapahirapan ang babae—ay parang may kakaiba sa katawan ngayon. Oo, masarap. Oo, kumikiskis ang init ng laman sa kanya. Pero wala roon ang taas ng libido. Hindi nag-aalab ang dugo niya tulad ng dati.

Mahigit labinlimang minutong walang humpay ang pagkadyot niya, pero malayo pa siya sa climax.

“Ugh—Hansel—shit—hindi ko na kaya—” bulong ng babae habang nanginginig.

Ikaapat na beses na iyon. Ikaapat. Pero si Hansel? Wala. Ni anino ng rurok.

Bumitaw ang babae, humihingal, sumandal sa pader ng cubicle at natawa habang nagsusukbit ng panty. “Sorry ha. Pero ang tagal mo. Baka ma-late na ako sa klase.”

“Haha. Ayos lang.” Kinuha ni Hansel ang tissue at pinunasan ang sariling burat, na matigas pa rin, galit na galit. “Ibang klase lang talaga libog ko ngayon.”

Nag-ayos sila at lumabas ang babae. Naiwan siyang ilang segundo bago lumabas ng CR, dinadama ang bigat at sikip ng matigas niyang titi sa loob ng briefs. Parang kumikirot.

“Taena,” bulong ni Hansel habang naglalakad. “Wala na talaga akong amor sa babae. Hindi na ako nilalabasan. Tanginang blue balls ‘to.”

At parang mas lumalakas lang ang kirot ng sariling katawan tuwing mararamdaman niya ang kiliti sa mismong kaibuturan ng lagusan niya.

Paglabas niya sa open walkway ng building, tumapat siya sa quadrangle. At doon, sa bench malapit sa court, nakita niya si Royce, kasama ang iba sa volleyball team, pawisan, naka-jersey, mas gwapo at mas defined ang muscles dahil sa training.

At doon napahinto si Hansel. Angat ang kaguwapuhan ng lalaki kaysa sa mga kasama nito.

Tumayo siya sa spot kung saan siguradong mapapansin siya nito kahit malayo. Hindi nagtagal, lumingon si Royce. Nagtagpo ang mga mata nila.

At doon nagsimula ang tagisan.

Nagbigay si Hansel ng titig na may halong gutom, pangangailangan, at pang-aakit.

Nagbalik si Royce ng titig. Kalmado pero tinatapatan ang enerhiya niya.

Kinagat ni Hansel ang labi niya, tapos pasimpleng hinaplos ang nakabukol niyang harapan.

Napahagikhik si Royce at tumayo. Nagpaalam sa teammates. At habang naglalalakad palayo, tumingin pa. Mayabang. Nang-aakit.

Tumunog ang phone ni Hansel. May text.

Royce: Ano 'yung tinitingin-tingin mo?

Hansel: punta ka do'n sa CR ko.

Royce: Hahaha. Tangina mo, palautos.

Hansel: Please.

Royce: Andito na 'ko.

Naglakad nang mabilis si Hansel pabalik sa CR. Pagdating niya, sinilip niya ang espasyo sa ilalim ng cubicle—may sapatos na. Ito na nga.

Pinihit niya ang pinto.

Si Royce, nakaupo sa toilet lid. Pawisan, nakajersey pa pero nakababa ang shorts at underwear. Ang burat nito—tayo. Galit. Makintab sa precum. Magang maga na ang sandata.

Hindi na sila nag-usap.

Binaba ni Hansel ang pantalon at briefs, at sa isang mabilis, tiyak na galaw, umupo siya sa ibabaw ng titi ng lalaki.

Pagbulusok pa lang ng ulo, nanigas ang buong katawan niya. Nagdikit ang dibdib nila. Napalabas ang hininga niya sa isang impit na ungol.

Mainit. Mabigat. Malalim.

At doon siya nagsimulang gumiling.

Mabagal sa una, tsinicheck ang tama ng anggulo. Tapos nang makuha ang spot—biglang bilis. Para siyang sinasaniban. Huminete na siya.

Niyakap siya ni Royce, hinawakan ang baywang, dinikdik pataas.

Nagtagpo ang labi nila. Marahas, gutom, magulo. Nagbuhulan ng dila, sipsipan, kagatan. Si Hansel, halos inuubos ang hininga ni Royce. Si Royce naman, hinahatak ang buhok niya. Para silang dalawang hayop na pilit pinipigilan ang sarili sa pag-ungol, dahil sa labas may dumaraan paminsan-minsan.

Pero ang lihim na panganib, ang sikip ng cubicle, ang panganib na mahuli—lalo silang nagpainit.

Kumalas saglit si Royce, hinubad ang jersey. Tumambad ang pawisang abs at pecs nito. “Tangina mo,” bulong nito, “nabasa sa precum ang damit ko. Baka matamuran mo pa.”

Napanganga si Hansel, “kingina, Royce… ang sarap mong sakyan…”

“Ah talaga?” bulong ng lalaki. “Tangina mo. Adik ang puke mo sa burat ko. Bilisan mo, male-late ako sa practice.”

Sinabayan ni Royce ng pataas na kadyot ang paghinete ni Hansel. Ang tunog ng mga katawan nila—kahit pilit nilang pinipigilan—ay sumisingaw pa rin. Pigil na banggaan ng balat sa balat. Nanginginig ang tuhod ni Hansel. Nababaliw na siya.

Nagpaulan ng halik si Hansel sa leeg ni Royce, sa balikat, sa dibdib. Piniga ang biceps. Hinatak ang buhok. Hinayaan ang sarili maging marahas.

At sa unang pagkakataon mula kanina pa—nararamdaman niyang papalapit na siya sa rurok. Hindi niya kailangan jakulin ang sarili. Sapat ang brutal, maragsang hagupit ng titi ni Royce sa kaselanan niya sa kalooban niya.

Nagnginig ang katawan niya. Pumintig ang burat niya sa pagitan nila, kumikiskis sa abs ni Royce habang patuloy siyang binabarurot.

Pareho silang nagpipigil umungol, kaya nagkakainitan ang hininga nila. Nagkakasakalan sa laplapan. Nagdiinan ang mga daliri sa balat.

At narating na nila ang rurok nang sabay.

“Ugh—fuck—Royce—”

“Putangina—Hansel—”

Sabay silang nanginig. Sabay silang napapikit. At sa halos sabay na segundo—pumutok ang tamod ni Hansel sa abs at dibdib ni Royce, habang si Royce ay umulos ng huling beses, malalim, sabay pumulandit ng mainit na semilya sa loob niya.

Pareho silang nanginginig. Parehong humihingal. Parehong nakayakap pa rin.

At kahit tapos na, dalawang minuto pa silang naglapat ng mga labi. Mas mabagal. Mas marubdob.

Si Royce ang unang kumalas. “Babalik na ako sa practice, gago. Ang adik mo sa akin.”

Tumawa si Hansel habang dahan-dahang binubunot ang sarili. Pareho silang nagpunas, nag-ayos, at lumabas ng cubicle—walang tao, buti na lang.

Habang naghuhugas ng kamay sa lavatory, nagsalita si Royce, “tangina pare, huwag kang titingin nang gano’n sa akin sa quadrangle. Delikado tayo. Gusto mo, sa apartment na lang natin gawin ‘to.”

Ngumisi si Hansel, “gusto mo naman, eh. Pero oo. Tama ka. Baka pagalitan na naman ako ni Prof. CV dahil hindi ko ma-control libog ko. Stress kasi—wala pa akong final project.”

Tumaas ang kilay ni Royce. “Ako na-approve na kahapon.”

Nanlaki ang mata niya. “Ha?! Tungkol saan?! Ano mission mo?!”

Saglit na nag-isip si Royce bago ngumisi. “Too hot to share. Malalaman mo rin.”

“Damot,” sagot ni Hansel.

“Ano ka ba, kaaway tayo ‘di ba? Gusto mo 'kong ungusan?” pang-aasar nito.

“Gago,” tawa niya. “Bati-galit? Ano ka bata?”

Tumawa rin si Royce, pero mas malambot ang tingin. “Pero seryoso. Mahahanap mo rin 'yan. Bibong papampam ka kasi.”

"Buwisit ka," pikong turan niya.

Tapos, biglang nagtanong si Royce: “Busy ka ba mamayang gabi?”

Napakunot ng konti ang noo niya. “Bakit?”

“Dinner tayo?” nahihiyang tanong ni Royce. “After ng practice ko?”

Nanlamig at uminit ang katawan ni Hansel nang sabay. Kumabog ang puso niya. Pero ngumisi siya, kunwari kenkoy lang. “Bakit, iisa ka na naman sa’kin?”

Ngumiti si Royce, “puwede. Pero puwede ring dinner lang.”

At doon siya napababa ng tingin. “Okay. Sige. Hintayin kita.”

Ngumisi si Royce pabalik, “good.” At umalis na.

Naiwan si Hansel, nakahawak sa sarili niyang dibdib, ramdam ang mabilis na tibok ng puso niya. Tapos dahan-dahang ngumiti.

“Heh. Bahala na,” bulong niya. “Mas mabuti na ‘tong magkabati kami… kesa magkaaway.”

——————————————————————————

Sabado ng linggong iyon.

Ayaw ni Hansel pumunta. Alam niya kung anong klaseng event ito—hindi celebration, hindi service, hindi tunay na “paglilingkod-bayan.” Isa lang itong malaking teatro ng ambisyon, kasakiman, at political choreography ng pamilya nila. Pero pinilit kasi siya. Family presence daw. Full force daw. Unity photo daw.

Hindi siya makatanggi. Dahil kahit galit siya sa sistema, anak pa rin siya ng congressman. At may posisyon sa political machinery ang bawat miyembro ng pamilya nila.

Katabi niya sa mahabang mesa ang kuya niya—isang councilor ng isang malaking siyudad sa probinsya nila. Laging naka-sunglass kahit indoor. Laging mukhang naghahanap ng camera.

“Oh, Hansel,” bungad nito habang nakakunot ang kilay. “Kailan ka ba gagraduate? Hinihintay ka na namin. Ikaw ang papalit sa akin dito sa konseho.”

Napabuga siya ng hangin, sabay irap. “Parang ayaw ko nang sumunod sa inyo. Jusko. Ang dudumi ng kamay niyo.”

“Shh.” Hinablot ng kuya niya ang braso niya nang mahina. “Parang hindi ka naman sanay. Parte ’to ng progress, ano ba.”

Umiling si Hansel, mabigat ang loob. “Basta. Iba ang calling ko. Kung papasok man ako sa public sector, good governance ang gagawin ko. Hindi ’tong circus n’yo.”

Pailing ang kuya. “Naku, gusto mong maging katulad ng Neville? Huh. Hindi uusad ’yon. Hindi marunong dumiskarte.”

Napalingon bigla si Hansel. “Andito si Neville?”

Ngumuso ang kuya niya papuntang kanan. “O, ayan.”

At tama—naroon nga si Neville Lacsamana. Nakasout ng light blue collared shirt, tucked in sa khakis. Seryoso at matino at kagalang galang ang awra. Pero alam ni Hansel ang totoong katawan sa ilalim ng modest na suot: defined abs, lean shoulders, at disiplina. Alam din niya ang sikreto ng katawang iyon na dumaan sa dumi para ipaglaban ang kalinisan.

Nakakunot ang noo ni Neville habang nakikinig sa ongoing speech. Hindi nakangiti. Para bang naiirita rin.

At doon medyo gumaan ang loob ni Hansel. At least may isa pang normal na tao rito.

Bumalik ang tingin niya sa entablado.

Nandoon ang tatay niya at ang tito niya, parehong naka-long sleeves at naka-political smile. May hawak na mic ang ama niya, naglalabas ng rehearsed speech.

Sa likod ng mga ito: ang mag-amang San Yvanez—mga contractor ng probinsya.

Parehong naka-coat kahit tanghaling tapat. Parehong naka-tiwangwang na ngiti na parang laging may tinatago. Parehong kilala sa insider whispers bilang mga hari ng overpriced construction, masters of kickback, kapatid ng korapsyon.

Hindi matiis ni Hansel. Siya lang yata sa pamilyang iyon na talaga pang naiinis kapag naiisip ang bilyon-bilyong nawawala sa bayan.

Habang nagsasalita ang ama niya, tumatawa ang mga Yvanez, tumatango, at ang audience ay pumapalakpak.

“…hindi magiging posible ang mga tulay, kalsada, at bagong municipal complexes kung wala ang dedikasyon at integridad ng San Yvanez Corporation. Hindi lang sila kontratista—sila ay haligi ng kaunlaran ng ating probinsya. Sa kanilang efficiency at honest-to-goodness partnership, naabot natin ang mabilis, de-kalidad, at makabuluhang imprastraktura para sa ating mga kababayan…”

Nanikip ang dibdib ni Hansel. Sumisigaw ang utak niya. Honest-to-goodness? Tangina, kung honest kayo, bakit may tatlong ghost schools sa budget? Bakit may road widening project para sa kalsadang hindi malapit masira? Bakit may overpricing sa cement bags na triple ng SRP?

Pagtapos ng programa, nagkalat na ang pamilya niya sa buong hall. Puro pakikipagkamay, pagpapa-cute, pakikipag-network sa taong makakatulong sa political dynasty.

Walang gana si Hansel. Umupo siya sa isang gilid, kumakain ng maliit na empanada habang nag-iisip. Pag-aaral muna, sabi niya sa sarili. Saka na niya haharapin ang pagtutol sa hangarin ng pamilya pag naka-graduate na siya.

Habang lumulubog siya sa sariling utak, may napansin siyang presensya sa kanan niya. Gabino Yvanez. Ang panganay na anak ng pamilyang may ari ng contractor na prinisinta kanina.

Nakatayo sa kabilang mesa. May hawak na wine glass. Naka-white polo, tucked in sa dark pants, sleeves na nakatuping pataas, pinapakita ang mamasel na braso nito. Bata pa sa itsura kahit 28 na raw, may wife at dalawang anak.

Pero hindi puwedeng magkamali si Hansel sa kung paano siyang titigan ng lalaking iyon. Isang matagal, taimtim, nakakalusaw na tingin. At alam ni Hansel ang tingin na iyon. Iyon ang tingin ng isang lalaking gustong magkasala.

At nagsimulang mabuo ang isang plano sa isip ni Hansel.

Biglang may umupo sa tabi ni Hansel. Si Neville Lacsamana.

Nauga siya. Ang kanyang idolo at sexual fantasy ay nasa tabi niya.

"H-hi congressman, ah. Ano'ng ginagawa mo pala dito?" kabadong bati niya.

Gumulong ang mga mata ng guwapong congressman, "open invitation ng tatay mo sa house. Sumama ako just to see what's happening. I like to know how dark things are happening. Kasi alam kong ang lala ng galawan ng pamilya mo."

"F-fuck. Nagkasabong na ba kayo ni Papa?" kabadong tanong ni Hansel, "promise. Hindi ako katulad nila at balak ko talaga na hindi sumunod sa footsteps nila. Pero... malalakas ang kapit nila Cong. Hindi ako sure kung kaya mo sila."

Ngumisi ang kongresista, "I know. I choose my battles. Collecting data lang ako. Pero kung dumating sa panahon na kailangan na silang banggain, babanggain ko, Hansel ha. Pasensyahan na."

"N-naalala mo ang pangalan ko?" gulat niyang sabi.

Tumango si Neville, "yeah. Prof. CV tells me so much about you. You remind him of me daw noon."

Kinilig siya sa sinabi nito. Pero kumabig si Hansel, sobrang curious, "p-pero teka, 'yung banggaan ba na 'yan eh... Aakitin mo ang tatay ko? Tito ko? Mga kuya ko?"

Natawa ang kongresista, "wala pa ako diyan. Pero I'm not closing my doors. Iba actually ang target ko today."

Tapos ay tumingin ito sa direksyon ni Gabino Yvanez, na nakatalikod na.

"Oooooohhhhh..." huni ni Hansel.

"Masyadong maraming politiko. But we can always persuade their accomplices to not participate," tapos ay kumindat ito.

Nagulat si Hansel. Naging proud din siya sa sarili niya na pareho sila ng likaw ng iniisip.

"Pero I think ibalato ko na siya sa'yo," banggit ni Neville. "I think he's dangerous enough to be a good project for you."

"Actually, iniisip ko. Baka siya ang gawin kong project sa Success Studies," seryosong banggit niya.

"Oh, ayun pala. Perfect," segunda nito.

"Pero sasabihin ko muna kay Prof. CV. Sana pumayag."

Biglang umakbay sa kanya si Neville, "pero for the mean time, since binalato ko na sa'yo 'yang si Yvanez, you wanna show an alumnus the stuff you've been learning from Prof. CV?"

Napamuglat si Hansel, nalunod sa malapot na tingin ng kongresistang idolo niya.

——————————————————————————

Pagkasara pa lamang ng pinto ng hotel unit ay para nang sumiklab ang dugo ni Hansel. Matagal na niyang dala ang apoy na iyon, mula pa nang unang mapanood niya ang video ni Neville noong first day ng klase. Mula pa nang masilayan niya ang kongresista sa live demo ni Prof. CV at Royce.

At ngayon, narito siya. Sa mismong banyo. Humahangos, nanginginig, nanlalamig sa pananabik—habang nakatitig sa tanaw na parang itinanim sa utak niya para sirain ang natitira niyang hiya.

Si Neville Lacsamana, congressman, politiko, ideal, pantasya, barako; nakatayo sa ilalim ng shower. Hubad. Basa. At ubod ng hayop na ganda.

“Fuckers, Cong…” halos lumabas na lang sa paghinga ni Hansel ang mga salita. “Napaka-seksi mo.”

Tumango lang ito nang mabagal, may makahulugang kindat, habang ang tubig ay dumadaloy mula ulo hanggang tiyan. At doon unang tumama sa kaniya nang buong-buo ang kabuuan ng lalaki: makinis na balat na walang kahit isang hibla ng buhok, malinis na linya ng collarbone, malapad na dibdib na umaangat sa bawat paghinga, mga abs na parang inilugan ng tubig, at ang burat nitong matagal nang makaukit sa imahinasyon niya: matigas, nakadungaw, at kumikibot sa pag-agos ng tubig.

“Come over here,” wika ni Neville, mababa ang boses. May ngisi sa labi.

Hindi na nag-isip si Hansel. Tumawid siya sa sahig na malamig at nadulas ng tubig, ngunit mainit ang dugo na dumadaloy sa kanya. Nang magkalapit sila ay  nagkasabay ang init ng katawan nila.

Naghalikan sila nang marubdob.

Sa isang iglap ay nakayakap na siya sa kongresista, at ito sa kaniya. Dalawang katawan, parehong basa, parehong matigas, parehong gutom. Nag-umpugan ang kanilang dibdib; kumiskis ang kanilang mga burat sa pagitan ng tiyan nila. Napasinghap si Hansel, pero agad ding nasapawan ang paghinga niya ng halik ni Neville—matapang, mariin, parang may hinahabol.

“Fuuuck…” bulong niya sa pagitan ng halikan. “Neville… Sobrang gusto kong gawin ’to day one pa lang. Nung nakita ko yung video. 'Yung real life porn mo at 'yung lalaking hinihinete mo.”

Umangat si Neville mula sa labi niya, nakangiti nang bahagya, parang alam na nito mula pa noon. "Talaga?"

Tumango si Hansel, halos mabaliw sa pagkaalala. “Tangina, Cong… iyon ang pinaka-nakakalibog na totoong porn na napanood ko sa buong buhay ko.”

Ngumisi si Neville, mabagal, tiyak, parang ninanamnam ang reaksyon niya. “Glad you liked it. Kaya pala nung nagla-live show ako sa harap ng klase niyo, parang mas gusto mo pang ikaw ’yung nakaluhod sa harap ko.”

Natawa si Hansel, sumandal sa balikat nito. “You have no idea.”

Hinawakan siya ni Neville sa batok, hinila siyang muli sa halikan. “Now you have me the whole day. Kalimutan mo muna ’yang project mo. Ako muna ang trabahuhin mo.”

Pagkasabi niyon ay diniin nito ang katawan sa kaniya, sabik na sabik. Nagdikit ang tiyan nila, kumiskis ang tigas ng burat ni Neville sa sariling ereksyon ni Hansel. Pareho silang humingal. Umungol si Hansel nang maramdaman ang init. Naghalo ang tubig at pawis habang nagsabunan sila, ang mga palad nila ay dumudulas sa balikat, dibdib, likod, puwet ng isa’t isa. Ang bawat parte ng katawan ay parang may sariling buhay, naghahanap ng mas madulas, mas mainit, mas malalim.

Nagtatawanan sila sa pagitan ng mga ungol, nakakapit sa mga sandali, lumalapit pa nang mas malapit. Bawat hawakan ay papigil ngunit papawi ng konsensiya. At sa bawat salubong ng bibig nila ay parang napupunit ang oras.

Nang matapos silang maligo at magbanlaw, lumabas sila mula sa banyo: parehong basa, parehong mainit, parehong hindi makapaghintay. Tumama ang malamlam na ilaw ng hotel sa katawan ni Neville, nagbigay ng glow sa mga muscle nito, at hindi pa rin kumakalma ang libido ni Hansel.

Pagbagsak nila sa kama ay hindi na niya matandaan kung sino ang unang humatak kanino. Basta’t bigla na lang silang nakahiga, naglalaplapan, nagkakagatan ng labi, naghihilaan ng hininga. Parang lumalaban sa hangin.

"Uhhmmm agghh ughhh..."

"Fuuuckkk hmmm saraaap..."

At hindi na nakatiis si Hansel. Matagal na niya itong pinagpantasyahan. Matagal na niyang gustong sambahin ang katawan ng idol niya.

Hinila niya pababa ang sarili, pababa sa tiyan, pababa sa pusod, pababa sa tunguhin ng init. At nang dumapo ang mukha niya sa pagitan ng hita ni Neville ay parang naputol ang hininga niya.

Hinawakan niya ang burat ng lalaki. “Damn…” bulong ni Hansel. “Mas malaki ka pala up close.”

Matigas. Mabigat. Mainit. At nagliliyab sa precum.

At sinubo niya ito—agad, walang pagdadalawang-isip, sagad. Tumigil ang katawan ni Neville. Napahigop ang hininga nito. Napahawak sa buhok niya.

“Shet—Hansel.”

Doon nagliyab si Hansel nang tuluyan. Umangat-bumaba ang ulo niya, marahas pero makinis, sinipsip niya ang ulo ng tarugo, nilaro ng dila ang ilalim, pinagapang ang bibig niya sa kahabaan. Ginalingan niya ang pagtsupa sa lalaki. Sa kanyang idolo.

Rinig niya ang nasasarapang mura ni Neville. "Tangina mo! Sigeeee.... Ughhh... Gooood boy..."

Umungol si Hansel nang muffled. Tumingala siya at nakipagtitigan sa mukha nitong lukot na sa sarap.

Napaungol ito, malalim, bigat na bigat, baritono ang mga singhal. “Fuuuck… tangina mo… Hansel… ang galing ng bibig mo…”

Lalo lang bumilis ang galaw ni Hansel. Iniba niya ang anggulo ng ulo niya; sinagad niya nang paulit-ulit; piniga niya ang burat ng lalaki habang sumasabay ang sariling kamay niya sa sariling sandata—tigas na tigas na rin, nanginginig sa libog.

Hinila ni Neville ang buhok niya, at sinimulang salubungin ng balakang ang bawat pag-angat niya. Kinantot nito ang bibig niya. Walang preno, na para bang alam kung paano sila sinasanay sa marahas na face fucking at deep throat sa klase sa success studies.

Naduduwal man si Hansel ay tiniis niya. Inangat niya ang tingin, patuloy siyang tumingin sa mata ng kongresista habang kinakantot ng lalaki ang lalamunan niya. At sa sandaling nagtagpo ang tingin nila, doon niya naramdaman ang pinakamabangis na kilabot.

Nagsalsal si Hansel habang sinusupsop ang puno ng burat nito. Dinilaan ang ilalim. Sinubo ang buong shaft. Piniga ang bayag. Sinipsip ang precum na tumutulo. Halos hindi na niya marinig ang sariling ungol dahil sa lakas ng ungol ng congressman.

“Fuck… Hansel… galing mo… Hah—shit—keep going— “Putangina—ayan—ayan—”

Hinila ni Neville ang buhok niya at sinampal nang marahan ang pisngi niya gamit ang titi nito at nagmakaawa ang mata ni Hansel para tsupain ito ulit. At pumasok ulit ito. Pinasak sa bibig niya.

Naramdaman niya ang lalong pagbigat ng burat ni Neville. Ang pagkapuno ng lalamunan niya. At alam niyang malapit na.

Hinila ni Neville ang ulo niya, “Stop,” hingal nito. “Ayoko pang labasan. Hindi pa tayo tapos. Turnaround”

Hindi pa tuluyang nakakabawi si Hansel mula sa nakakabaliw na tsupang ginawa niya kay Congressman Neville nang marahas siyang idinapa nito sa kama. Wala man lang babala. Isang malakas na tulak ang nagpagulong sa kanya nang nakadapa, ang katawan niya ay dumulas sa kumot. Mabilis na pumanhik ang kongresista sa kama at sumampa sa ibabaw niya at nagbigay ng sampal sa kanyang puwet.

Napa-igtad siya, napaungol ng mahina, at napakapit sa sapin ng kama. Sinundan iyon ng isa pang hampas— na nagpasabog ng init mula sa pisngi ng kanyang puwet papasok sa kalamnan.

“Tangina…” bulong niya, at ramdam niyang ngumisi si Neville sa likuran niya.

Hindi pa man nahihilot ng hangin ang hapdi ay naramdaman niyang bumaba ang mukha nito. May mainit na hiningang humaplos sa pagitan ng pisngi ng kanyang puwet, at bago niya ma-process ang nangyayari, dinilaan siya ni Neville—isang mahaba, basa, matinding paghimod mula sa ilalim paakyat sa mismong butas niya.

Napakislot si Hansel, napasinghap nang malalim, napa-“fuck…” sa sobrang sarap.

Ang dila ng kongresista ay hindi marahas ngunit hindi rin banayad. Ang paghimod nito ay malikot at malalim.

Kinain siya ni Neville nang maungol. Dinilaan nito ang buong paligid ng bukana—bilog, paikot, palalim—at nang maramdaman nitong nagr-relax ang kalamnan ni Hansel, bigla nitong sinupsop iyon nang mariin.

Napasubsob si Hansel, napalapat nang buo ang pisngi niya sa kumot, halos mabutas sa kagat ng ngipin ang tela dahil sa pigil na sigaw.

“Shit… Neville… putangina…” pigil niyang ungol, nanginginig ang boses.

Hindi tumigil ang kongresista. Habang hawak ang magkabilang pisngi ng puwet niya, binubuka iyon, para mas malalim pang maabot ang dila nito. At nang maramdaman ni Hansel ang mismong dulo ng dila nitong pumasok sa loob ng kanyang lagusan, isang mahabang alon ng kuryente ang gumapang mula sa baywang niya hanggang sa batok. Halos manlupaypay siya sa sensasyon. Hindi niya alam kung paano pa siya humihinga.

Naramdaman niya ang pag-angat ni Neville. Naramdaman niya ang bigat ng katawan ng lalaki na pumatong sa likod niya—pawisan, mainit, matigas ang dibdib na dumadagan sa likod niya. Ramdam niya ang hininga nito sa batok, at bago pa man siya makapaghanda, tumama ang ulo ng burat nito sa kanyang butas.

Dalawang beses parang kumakatok. Matigas. Mabigat.

“Hah… Neville… wait—” pero hindi na siya pinakinggan.

Sa isang dahan-dahang ulos, pumasok ang tarugo ng kongresista. Punong-puno agad ang pakiramdam niya. Salubong ang mga kilabot sa kalooban niya, napakislot ang kanyang balakang, at kusa nang sumubsob ang mukha niya sa kumot.

“Good… good boy…” bulong ni Neville sa mismong gilid ng tainga niya, baritono, mababa, nakakapanghina. “Relax. Tanggapin mo ’ko.”

Dahan-dahang umusad papaloob si Neville. Pababa. Mas malalim.

At nang tuluyang sumagad, napangiwi si Hansel sa sarap sa matinding alon ng pleasure na hindi niya napigilan. Lumalim ang paghinga niya, at nang sabayan pa iyon ng pagdila ni Neville sa batok niya.

Nagsimula ang pagkantot. Una’y mabagal, sinusukat ang bawat reaksyon niya. Tapos unting-unting bumibilis. Lumalalim. Lumalakas.

At nang isubsob ni Neville ang buong bigat ng dibdib nito sa likod niya, inaararo ang buong katawan niya mula baywang paakyat.

“Fuck you’re tight,” ungol ni Neville, habang ang mga daliri nito ay kumakapit sa bewang niya na parang hawakan ng kalesa.

“Ah—ah—ah—Neville—fuck—” Hindi niya mapanatiling mahina ang boses niya, pero sinusubukan niyang hindi sumigaw. Sa bawat sagad ng kongresista, nagngingitngit ang kama. Sa bawat malakas na ulos, nadadaganan si Hansel at nadidiin sa kama.

“Putangina, Hansel…”

“Ang sarap mong kantutin…”

“Sobrang sikip mo…”

“Halos kainin ng butas mo ang titi ko, kiddo…”

“Good boy… good fucking boy…”

Hindi na alam ni Hansel kung saan siya titingin. Nanginginig ang mga braso niyang nakalapat sa kama. Ang titi niyang nakadapa sa kumot ay dumudulas sa sarili niyang pre-cum na umaagos na halos parang gripo. Ang ulo niya ay nakatagilid, nakapikit, puro pag-ungol na malalim at nagbabanta nang sumabog.

At nang maramdaman niyang sumisikip na ang loob niya, nang halos sumabog ang kalamnan niya sa pag-vibrate ng pleasure, biglang huminto si Neville.

Tumigil. Bumunot.

Napasinghap si Hansel.

Inikot siya ni Neville patihaya.  Nang makahiga siya, muling bumungad ang tanawing nakakalibog. Ang pawisang katawan ng kongresista, ang abs nitong nangingintab, ang dibdib nitong humihingal, at ang burat nitong galit na galit at pulang-pula.

“Neville…”

Pero ngumisi lamang ito.

“Hindi pa tayo tapos, kiddo.”

Hinawakan nito ang titi ni Hansel, sinakal nang marahan mula puno, paakyat sa ulo. Napa-arko ang likod niya sa sensasyon.

At doon, dahan-dahang bumaba ng squat si Neville sa ibabaw niya at ipinuwesto ang sarili. At nang maramdaman niya ang mainit na bukana nitong dumampi sa ulo ng burat niya, halos magdilim ang paningin niya.

“Wait—Cong—holy shit—”

Ngunit huli na. Unti-unting bumaba si Neville.

At sa unang pulgada pa lang, umungol ito nang malalim—isang ungol na may halong sakit at sarap, isang ungol na nagpatayo ng balahibo ni Hansel.

Nang kalahati na ang nakapasok, kinagat ni Neville ang labi, nakapikit, naluluha sa tindi, pero nilalabanan. At sa sandaling tuluyang nalamon ng lagusan nito ang kabuuan ni Hansel—isang mababang “fuck…” ang lumabas sa kongresista.

At doon na nag-umpisa ang paghinete.

Si Congressman Neville Lacsamana, kagalang-galang, political idol, makapangyarihan. Ngayon ay hubad na hubad, nakasakay sa burat ni Hansel, umiindayog nang paakyat-baba, parang sinasaniban.

Tumatalbog ang puwet nito sa bawat bagsak ng balakang sa kanya. Ang dibdib nito’y umaalon sa bigat ng paghinga. Ang mga ungol nito’y hindi na pigil—malalakas, mababang angulngol, puro mura.

“Hansel—putangina—ang sarap mo—”

“Ayan—ayan—fuck—”

“Uhhh—shit—shit—HANS—HANS—”

Napasigaw na rin si Hansel, sabog na sabog ang utak. Hindi niya ma-proseso na ang idol niya ay sumasakay sa kanya nang ganito. Hindi niya ma-process na bawat bounce ng katawan nito ay nagpapangatog sa tuhod niya. Overwhelmed siya sa amoy nilang dalawa—pawis, sabon, libog—ay naghalo at nag-iinit sa ilalim ng aircon.

Hawak ni Neville ang dibdib niya, minsan ang balikat, minsan ang pisngi—hinahatak siya pataas para halikan. Kung minsan ay sinasampal siya ng mahina, tapos hahalikan nang marahas. At nang lumiyad si Neville, yumuko ang ulo nito, itinukod ang kamay sa tuhod ni Hansel, sumigaw nang malakas—

“PUTANGINAAAAAA—”

At doon pumulandit ang tamod ng kongresista. Malalakas na sirit, diretsong tumama sa dibdib, abs, at leeg ni Hansel. Hindi nito ginamit ang kamay. Hands-free. Malakas. Parang bulkan. Tumalsik ang puting likido hanggang sa pisngi niya.

At sa mismong sandaling iyon, sumikip nang matindi ang lagusan ni Neville, parang sumasakal sa burat niya, at doon na bumigay si Hansel.

“NEVILLE—NEVILLE—AAAH—”

Umagos ang sarap mula sa puson niya papataas, parang kinukuryente. Naramdaman niya ang pagputok ng tamod niya sa loob ng kongresista—malalakas na lima, anim, pito—hindi niya mabilang. Ang init, ang sikip, ang tunog ng sigaw ni Neville sa tapat niya.

At nang matapos, nang pareho silang hingal na parang mauubusan ng hangin, hindi pa rin pinakawalan ng butas ni Neville ang burat niya. Nakaupo pa rin ito sa kanya, naka-angkla, nagpapahinga pero hindi kumikibit.

Nagtagpo ang kanilang mga labi at nagsalo ng isang matatagal na halik. Mabagal. Matamis. Pinapakalma nila ang mga sarili.

Hanggang tumunog ang cellphone ni Hansel.

Bahagya siyang umangat, kinuha iyon mula sa bedside table, binasa ang notification at napangiti siya nang malaki.

“Uy,” bulong niya. “Nag-reply na si Prof. CV sa email ko bago tayo tumakas dito.” Tumawa siya. “Approved daw ang proposed project ko. Fucking yes!”

Tumawa si Neville, masaya, proud, nangingintab sa pawis at tamod. “Good. I’m so happy for you, kiddo.”

Tapos yumuko ito, muling hinalikan ang labi niya; malambing pero nananatiling sakal ang lagusan nito sa burat ni Hansel.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe!