HMBS 13

ANG MGA REPLEKSYON SA UNANG CASE

“Gago, hindi ko iuuwi ’yan, ano! Baka may makakita at kung ano pa ang isipin ng mga tao!” singhal ni Royce habang nakatingin sa malaking balot na nasa likod ng kotse.

Nasa kalagitnaan pa rin ng diskusyon nilang magkasama ni Hansel kahit tapos na ang misyon nila sa Periergos Museum. Sa biyahe pa lang pabalik, ilang beses na silang nagtalo kung sino ang dapat mag-safekeep ng Flori Da Omeni.

Hinatid siya ni Hansel sa kanyang lugar. Ngayon ay nasa harapan na sila ng kanyang dorm. Nakatigil lang. Wala pang lumalabas dahil nagdi-diskusyon pa rin sila.

“Eh nakabalot naman ng maayos, hindi naman makikita,” paliwanag ni Hansel. “Ngayon mo na dalhin sa loob habang tahimik pa sa paligid. Wala ka namang roommate, hindi ba?”

"Wala ka rin namang roommate ah? Bakit hindi ikaw?!" inis na hirit ni Royce.

"Sa ating dalawa, mas marami akong hino-host na guest sa lugar ko," giit nito, "minsan ginagamit ang place ko para sa magdamagang meetings ng mga orgmates ko. Mas may chance na mabisto kapag sa akin."

Sumandal si Royce sa pinto ng sasakyan, pinasadahan ng tingin ang mukha ng kaklase. "Napakadaya mo, gusto mo lang na ikaw ang masusunod, eh," masungit niyang banat.

"Jusko naman, kung wala lang namang masyadong taong nabisita sa akin, ako ang magtatago niyan. Syempre gugustuhin ko sa akin ang safekeeping niyan," depensa nito, "pero klarong klaro si Prof. CV, hindi ba? Hindi puwedeng mabunyag ang sikreto? Gusto mo bang magkandaloko-loko tayo."

Bumuntong-hininga si Royce at sumuko, "okay fine. Sige. Pero tutulungan mo ako na buhatin siya."

Pumayag naman ang kaklase. Nag-alalayan silang dalawa sa pagpasok ng malaking framed painting na iyon na nakabalot hanggang sa kanyang dorm unit. Buti na lamang ay wala silang taong nadaanan. Medyo mahirap ipaliwanag sa mga tao kung bakit sila magkasama at kung ano ang dala dala nila.

Mabigat iyon, hindi lang pisikal, kundi parang may bigat din ng mga nangyari sa loob ng studio ni Fons. Habang binubuhat nila, sumagi sa isip ni Royce ang amoy ng langis, ang halimuyak ng balat, ang tunog ng mga halinghing habang ipinipinta sila—parang bumabalik lahat.

Pinatong ni Royce ang portrait sa isang gilid ng kanyang kuwarto. Tapos ay tumingin sa paligid at tumuro sa isang malaking aparador, "lilinisin ko ang mga gamit sa loob. Para diyaan ko itatago para talagang safe."

"Ang gulo dito sa kuwarto mo," puna ni Hansel, "tapos amoy... Amoy lalaki pa."

"Pakikialaman mo pa ang lugar ko, eh. Sige na umalis ka na," inis na singhal niya.

Hinawakan ng kaklase ang telang binalot sa painting. Tapos ay akmang hahatakin iyon.

Hinawakan ni Royce ang braso nito at pinigilan, "hoy, ano 'yang gagawin mo?"

"Sandali, gusto ko lang makita 'yung painting ulit bago ako umalis," anito.

Nagsalubong ang kilay niya, "aba. Eh kung gusto mo pala titigan 'yung painting na bastos para pagjakulan eh 'di sana ikaw ang mag-uwi."

Namaywang ito, "gago, if I know. Mamaya tititigan mo din 'yan bago ka matulog at magjajakol."

"Wala ka nang magagawa 'don kung ano'ng gagawin ko diyan, eh sa akin mo binigay," sarkastikong turan ni Royce. Pero sa totoo parang gusto niya ngang gawin iyon. Tulad ng ibang bagay na nakita at naranasan nila sa Periergos, parang may tangan na magic ang painting na iyon na talaga naman nakaka-intensify ng kalibugan. Tapos ay ininis pa niya ang lalaki, "gusto mo lang pasukin ng burat ko 'yung puke mo ulit eh."

Nanlaki ang mga mata ni Hansel, "tangina mo. Gago. Naisahan mo lang ako. Ikaw ang makakantot next time. Gago ka!"

Nginisihan niya ang student leader, "ows? Sana narinig mo kung paano ka umungol kanina habang niraratrat kita. Daig mo pa 'yung mga babaeng nakakantot ko kung makatirik ang mata mo, eh."

Namula si Hansel, nanginginig ang panga. “Hindi na ’yun mauulit,” sabi nito pero halatang nag-aalinlangan. “In your dreams, gago.”

Matigas na ang burat ni Royce dahil sa pang-aakit na ginagawa niya sa kaklase. Diniin niya ang kanyang crotch sa binti nito, "hmm? Talaga, eh kung kantutin kita ngayon dito?"

Napalunok si Hansel. Tinitigan siya sa mga mata. Tapos ay tinulak siya at humakbang ito papalayo. Pawis na pawis ito, parang ginamit ang lahat ng enerhiya sa katawan sa simpleng tulak na iyon, "fuck you. Fuck you."

Natawa si Royce. Naaaliw siya na ngayon ang mahangin niyang karibal ay obvious na tumitiklop sa kanyang sexual charisma. "Oh, eh bakit hindi ka pa umalis?"

Lumakad na sana si Hansel papalabas, ngunit tumigil ito sa pinto. Tila may pinaglalaban sa sarili. At bago pa makapagsalita si Royce, bigla itong bumalik at niyakap siya, mahigpit.

Sumunod ang halik. Mainit, marahas, puno ng pwersa at pagsuko. Nagtagpo ang mga labi nila, nag-espadahan ang mga dila, at lumakas ang hinga. Ramdam ni Royce ang tibok ng ari nitong tumutusok sa tiyan niya, sabay ang pagkibot ng sarili niyang katawan. Sinapo niya ang puwet ni Hansel, nilamas iyon sa ilalim ng khakis, marahas ngunit sabik.

Lalong lumalim ang halikan. Parang muling nabuhay sa loob ng dorm ang init ng Periergos: ang halimuyak ng langis, ng pawis, ng laman. Pareho silang umuungol na para bang gusto nilang gawin ulit ang ginawa nila kanina.

Si Hansel ang unang bumitaw. Pawis na pawis, namumula ang pisngi, nanginginig ang boses. “Putangina… bakit hindi ko mapigilan ang sarili ko?”

Bago pa makasagot si Royce, umatras ito at mabilis na naglakad palabas ng dorm, halos magdabog. Naiwan si Royce na nakatayo, hingal at nakangiti.

Napahalukipkip si Royce. Mukhang tama nga ang propesor niya. Kaya niyang magpatiklop ng mga kaaway sa pamamagitan ng kanyang sexual prowess. At kung mapapatumba niya ang isang mataas ang lipad na katulad ni Hansel, mas marami pa siyang mapapatumbang iba, sa ngalan ng tagumpay.

——————————————————————————

Maaga pa lang ay naroon na si Royce sa silid ng klase ni Prof. CV.

Sa loob, nakaupo na sina Panfil, Toma, Zim, at Pender. Ang apat ay nagkukuwentuhan. Pare-parehong naka-briefs—bikini cut, manipis, halos wala nang itinago. Ang mga bukol sa harapan ay buhay na buhay, kumikislot sa bawat biro at tawanan.

Si Royce naman ay naka-flesh-colored na briefs—ang parehong suot niya sa Periergos noong Sabado. Halos magmukha siyang hubad.

Umupo siya sa tabi ni Panfil. “Hoy pare, kumusta?” bati niya, sabay tingin sa payat pero matikas na katawan ng kaklase.

Ngumiti si Panfil, itinulak ang salamin sa ilong at hinagod siya ng tingin mula ulo hanggang paa. “Ayos naman. Pero pare, ang sexy mo talaga. Para kang kinulayan lang ng balat. Tangina, ’yang suot mo parang hangin lang.” Tapos ay dinakma nito ang harapan ng briefs niya.

Nagulat si Royce, pero ngumisi rin. “Mukhang tumaas ang confidence mo ah. Mukhang successful ang mission n’yo kay Prof. CV.” Gumanti siya, dinakma ang umbok ni Panfil. Ang ten-incher sa loob ay makislot, mabigat, at mainit. “Tangina, ang laki mo pa rin talaga.”

Tumawa si Panfil at bago pa man makapagsalita si Royce ay hinalikan siya nito. Diretso at walang pasakalye. Nagulat si Royce, pero tinugon din ang halik, mainit, puno ng pagnanasa.

Sa tabi nila, sumipol si Toma. “’Yan oh! ’Yan ang Panfil na halimaw! Tanginang ’yan, lumabas na.”

Bumitaw sila sa halikan. “Kayo nga pala ang magkapareha ano?” tanong ni Royce, inaayos ang buhok.

Tumango si Toma, “Oo, pare. Nakakakaba sa una pero puta, nung huli, ibang klase. Si Panfil parang hayok. Akala ko mahiyain, ’yun pala, halimaw.”

Napatingin si Royce kay Panfil na ngumisi lang ng maloko. Halata sa mga mata nito ang kumpiyansa ng lalaking na realize ang natatago nitong sikreto.

Bumaling si Royce kina Zim at Pender. “Kayo, musta naman?”

Nagtaas ng thumbs-up si Zim. “Mahirap sa simula, pero tangina, nung kalaunan... ibang sarap din.”

“Putangina, mga pinagdaanan natin sa klaseng ’to,” sabad ni Pender, napapailing pero may pride.

Bago pa sila makapagtawanan, bumukas ang pinto.

At pumasok si Hansel.

Naka-pulang jockstrap ito. Syempre may swagger si role model student.Lahat sila napatingin, kasama si Royce na halos mapalunok sa ganda ng hulma ng katawan ng kaklase. Ang likod, parang binakat ng ilaw. Ang puwet, bilog at matambok, kumikilos sa bawat hakbang.

“Yo, mga pare,” bati ni Hansel, kaswal lang.

Nagtagpo ang paningin nila ni Royce. Sandaling nagkatinginan. Naalala ni Royce ang lagusan nitong mahigpit, ang init, ang paraan ng pag-ungol nito habang binabayo niya noong isang araw. At ang hitsura nito habang binabarurot ni Casper. Napalunok siya, at napansin iyon ni Hansel. Namula ito at mabilis na umupo, pilit itinatago ang ngiti.

Ilang sandali pa, bumukas muli ang pinto. At pumasok si Prof. CV.

Naka-green na skimpy speedo ito, makintab, parang gawa sa satin, na mas lalo lang nagpalutang sa kulay ng balat at hulma ng katawan. May mga patak ng langis sa dibdib at balikat. At tulad pa rin ng lagi nitong dating ay ang macho at sexy nito. Napasinghap silang anim sa hindi masukat na erotic charm ng teacher. Iba talaga ang halong intellectual na aura ng nakasalaming propesor at sexual charisma nito. Nakangiti ito sa kanila nang pumuwesto sa harapan.

“Good morning, gentlemen,” bati ng propesor. “I heard from all of your partners. Lahat daw kayo, mission accomplished.”

Nagpalakpakan silang anim.

“Ngayon,” patuloy ni Prof. CV, “ikukuwento ninyo sa mga kaklase ninyo ang mga karanasan ninyo. Gusto kong marinig kung paano ninyo ginamit ang discipline and desire sa inyong mga mission. Syempre, despite all of the crazy things we do here, this is still a class. And you should learn. From me. From each other. And from the men we conquer."

Tumuro ito kina Royce at Hansel. “Let’s start with you two.”

Awkward na nagkatinginan silang dalawa. Tapos ay sabay silang tumayo. Tumungo sila sa harapan.

Nauna si Hansel magsalita—natural, sanay ito sa pagsalo ng spotlight. “So, we were sent to Periergos Museum,” panimula nito, parang extemporaneous speech. “Ang goal namin ay makuha ang painting na Flori Da Omeni mula sa protege curator, si Alfonso Fons. It's special... so we had to... negotiate.” Tapos ay kindat at knowing na tingin sa kaklase at sa propesor na nasa gilid.

Habang nagsasalita si Hansel, hindi mapigilan ni Royce na mapatingin sa katawan nito. Kumikislot ang bukol sa pulang jockstrap. Mukhang nagre-react din ang burat nito sa mga alaalang pinagsaluhan nila.

Habang idinetalye ni Hansel ang pagpunta nila sa museo, ang kakaibang arkitektura, at ang pagkikita nila kay Fons at sa assistant nitong si Casper, unti-unting nagbabalik kay Royce ang lahat. Ang amoy ng pintura, langis, at pawis. Ang kinang ng balat ni Casper sa ilalim ng ilaw. Ang pakiramdam ng kamay ni Hansel sa kanyang dibdib.

Hindi na siya nakatiis. Habang patuloy sa pagsasalita si Hansel, dahan-dahan niyang hinaplos ang dibdib nito.

Napatingin si Hansel sa kanya, bahagyang nagulat pero ngumisi. Sa halip na umiwas, dinakma rin nito ang pecs niya.

Napatawa si Prof. CV, “let’s make this exciting.”

At bago pa sila makapagsalita, lumapit ang propesor sa kanila, marahang binaba ang kanilang briefs.

“Professor—” hindi na natapos ni Royce dahil naramdaman na niya ang bibig ni Prof. CV sa kanyang matigas na burat. Mainit, basa, at magaling. Swabe. Walang sabit. At babad na babad talaga.

“Uhhmm…” napaungol siya, habang hinahaplos ni Hansel ang balikat niya.

Tuloy lang si Prof. CV, palit-palit ng bibig at kamay sa tarugo nilang dalawa, parang maestrong sinasabay ang ritmo ng paghinga sa bawat ungol.

Sa paligid nila, nagsimula nang magsalsal ang mga kaklase—si Panfil, si Zim, si Pender, si Toma—lahat ay nakatitig sa eksena, nakikinig sa storya, hinahabol ang sariling hininga.

Pero kahit ganon, hindi tumigil si Hansel sa pagkukuwento. Pumapagitna ang mga ungol sa bawat pangungusap. “...and then, Casper joined us… he was so oily, so perfect… he—ahhhh—he guided us how to channel desire into art… Tapos nagpasabog kaming lahat. Tapos grabe 'yung painting na nagawa nila dahil sa amin. Fucking shit!"

Si Royce, nanginginig sa sarap, ay napahawak sa balikat ni Hansel, hinila ito palapit. “Nakalimutan mong sabihin ’yung part na nakantot ka,” bulong niya, mapanukso.

Namula si Hansel, napaatras, “gago ka talaga.”

Tumawa si Zim. “Ayun Hansel pare, welcome to the club!”

Sa gitna ng tawanan, tumayo si Prof. CV, tumutulo ang laway sa labi, ang katawan kumikintab sa pawis. Nilingon ang klase, naglagay ng mga kamay sa bewang.

“Gentlemen,” sabi nito, malalim ang boses, “what you witnessed here, and what you did out there, are the same lesson: that power and pleasure can exist in balance. And you can apply it in any scenario. You just have to imaginative and compelling. And I'm sure the others experienced that too. In this case that I provided all of you."

Pagkatapos ng kuwento nina Royce at Hansel, hindi pa man bumabalik ang tibok ng normal sa silid ay nagsalita na si Prof. CV. “Very good, you two. You’ve shown both risk and restraint. Now, let’s hear from another pair.”

Nilingon ng propesor sina Toma at Panfil, na kapwa nakaupo sa gilid ng mat. Parehong naka-bikini briefs—si Toma ay may suot na navy blue, si Panfil naman ay kulay dilaw, manipis. Halata ang kabog ng mga ari, buhay na buhay,.

“Sir…” mahinang tugon ni Toma, nakangisi, “handa po kami.”

Tumango si Prof. CV. “Good. Then, share your experience.”

Huminga muna ng malalim si Toma bago nagsimula. “Ang case po namin ay kay Mr. Alonzo Rivera—isang kilalang broadcast journalist. Matanda na pero sobrang influential. Kilala naman natin siya kasi napapanood natin siya sa TV. ’Yung mission po namin ay kumbinsihin siyang mag-imbestiga sa mga labor abuses ng isang textile factory na walang union.”

Tahimik ang lahat, pero mainit. Puro amoy pawis, langis, at excitement. Si Panfil ay nakatingin lang sa kawalan, parang nagbabalik sa nangyari.

“Pumunta kami sa opisina niya sa Ortigas,” dagdag ni Toma. “Private office. May soundproof glass. Halatang sanay sa mga sekreto.” Napahawak ito sa dibdib. “Pagpasok namin, pinasilip niya ’yung mga awards, mga photos niya with senators, CEOs… Pero pare, iba pala ’yung hilig ng mamang ’yon.”

Napailing si Prof. CV, nakangiti. “Yeah I know. He's made some articles of me in newspapers. That's why I know him.”

Tumango si Toma. “Oo, sir. Ang sabi niya, gusto niyang ‘ma-feel ulit na walang control.’ Nagulat kami. Akala namin bibigyan pa kami ng interview muna. Pero ’nung sinabi niyang gusto niya raw ma-manhandle, napatingin ako kay Panfil.”

Dito na nagsimulang magsalitan ang dalawa sa pagkukuwento. Habang nagsasalita ang mga ito, tumungo si Prof. CV kay Royce at nagsabing, “Royce, Hansel—bigyan niyo sila ng pampagana.”

“Sir?” tanong ni Royce, pero alam na niya ang ibig sabihin.

Tapos ay nag-gesture ang propesor ng pagtsupa.

Lumapit siya kay Panfil, habang si Hansel ay lumuhod kay Toma. Nang marinig ni Toma ang pagsasalita ng propesor, napasinghap ito pero hindi umangal. Parang alam na rin nilang bahagi iyon ng proseso.

Lumuhod si Royce sa harap ni Panfil. Mula sa malapitan, nakita niya ang tensyon sa loob ng dilaw na tela. Ang laki ng umbok, halos di kasya. Ramdam niya ang init na nagmumula roon, parang pulso ng isang makina.

“Go on,” marahang sabi ni Prof. CV, “and narrate.”

Bago pa man makapagsimula muli si Panfil, dahan-dahan nang binaba ni Royce ang briefs nito. Dumulas iyon pababa sa hita, at ang matigas at malaki nitong burat ay umigkas, mainit, at matigas na parang bakal. Masagana ang precum.

Nag-angat ng tingin si Royce kay Panfil, na halatang pigil ang hininga. “Just keep talking,” bulong niya, bago idinikit ang labi sa ulo ng tarugo.

Napa-ungol si Panfil. “Unghhh… Sir, si Mr. Rivera po, noong una… mahiyain pa ako. Si Toma ang nakauna sa kanya…”

Habang sinasabi ito, naramdaman ni Royce ang kamay ni Panfil na marahang humawak sa kanyang buhok. Naramdaman niya rin ang pag-angat ng balakang nito. Kaya sinunod niya, sinubo ang kalahati, sabay hinigpitan ang labi, hinagod ang puno hanggang ulo. Medyo naduwal siya pero hindi naman niya niluwa.

Sa kabilang banda, si Hansel naman ay marahang dinidilaan ang katawan ni Toma. “Tuloy ka lang,” bulong nito. Si Toma ay tuloy sa pagsasalita kahit nauutal sa bawat galaw.

“Ginamit ko po ’yung tinuro ninyo, sir—’yung command through calmness. Nilagay ko siya sa swivel chair niya, tapos nilakasan ko loob ko. Sinabihan ko siya na ‘Sir, akong bahala sa'yo. Upo ka lang diyan. I'll make you feel mighty dirty.”

Napangiti si Prof. CV. “Good phrasing.”

Tumango si Toma. “Tapos... pinatalikod ko siya. ’Yung kamay ko, nilagay ko sa buhok niya, hinila ko ng kaunti. Sinubukan kong maging matigas ang tono. Nagulat siya, pero ngumiti. Sabi niya, ‘Yes, that’s it, boy.’”

Habang sinasabi iyon, marahang sinasalsal ni Hansel si Toma habang sinusupsop ang utong nito. Ang katawan ni Toma ay kumikibot sa bawat paghinga.

Dumagdag si Panfil sa kuwento, medyo paungol na ang boses habang sinusubo siya ni Royce. “Sir… noong una po, ako tahimik lang. Ako ’yung taga-record ng mga sinabi niya. Pero noong narinig kong umuungol na si Mr. Rivera… parang may nagbago sa akin. Parang... napalakas ako.”

“Describe that shift,” tanong ni Prof. CV.

Humigpit ang hawak ni Panfil sa buhok ni Royce. “Parang gusto kong manalo. Parang gusto ko manakal. So, nilapitan ko siya habang si Toma ay nilalapirot na ’yung utong niya. Tapos... hinubad ko ’yung pantalon ko. Tumingala siya, parang di makapaniwala.”

"Yeah, maraming magagapi 'yang dambuhalang burat mo na sinisilindro ngayon ni Royce," anang propesor, “Then what did you do?”

Ngumisi si Panfil, hingal, habang nakatingin sa guro. “Pinatuwad ko siya sa lamesa. Tapos tinanong ko, ‘Is this what you want? Gusto mong hukayin ng burat ko ang dignidad mo?’ Sabi niya, ‘Yes.’ So I did it, sir.”

Nagpatuloy si Royce sa pagsubo, ngunit napasikip ang pagkakahawak ni Panfil sa buhok niya nang marinig ang mismong alaala. “Dahan-dahan sa una… Putangina. Ang sikip sa loob. Pero halatang sanay na. Nasasaktan siya pero di naman nagrereklamo. Pero nung nagsimulang umungol siya ng malakas, sir, hindi ko na napigilan. Para akong nilamon ng lakas ng sarili kong katawan. Tangina Sir. Mas maliit ako sa kanya. Estudyante lang ako. Pero kung humalinghing siya. Ugh.”

Tumaas ang boses ni Toma, sabay ang mabilis na paghinga. “Ang daming beses siyang nilabasan sa sigaw, sir. Pero si Panfil—hindi huminto. Tangina, parang halimaw. Gagi. Ang hot hot mo pareng Panfil!"

“Unghhh…” napahinto si Panfil, umuungol habang nilalaro ang buhok ni Royce. “Gano’n nga po, sir. Ang sarap maramdaman ’yung takot at pagkapahiya niya habang hinihingal. Pero alam ko rin na masaya siya. Nakangiti siya habang umiiyak. Weird, niya. Pero tangina ang sarap niya”

Tumango si Prof. CV, nakamasid. “That’s the paradox of surrender. When dominance is balanced by generosity.” Nakalabas na rin ang malaking burat ng propesor, nagsasalsal habang nakikinig. Habang nilalapirot ang sariling utong.

Ngumiti si Panfil habang tinatandaan ang linya, sabay umiling at tumingala sa kisame, nanginginig ang boses. “Tapos po, habang binabarurot ko siya, bigla niyang sinabi, ‘This is the story I’ve been waiting for.’ Nangako siyang ia-announce niya sa prime time ang labor investigation.”

Tahimik ang silid. Ang tanging maririnig ay ang tunog ng mga basang labi ni Royce sa burat at katawan ni Panfil, at ang mabibigat na ungol nina Toma at Hansel sa kabilang panig. Nalulong si Royce. Nakapikit siya, ini-imagine ang mga tagpong kinukuwento habang sipsip siya nang sipsip sa dambuhalang burat.

Ngumisi si Panfil, pawis na pawis, “Mission accomplished… with bonus.”

Sa gilid, si Prof. CV ay marahang nagpalakpak. “Excellent work, gentlemen. Both in persuasion and… immersion.”

Hindi na nagawang magsalita ni Royce. Sa sobrang init ng atmosphere, hinawakan niya ang sariling titi at marahang jinakol habang nakatitig kay Panfil. Sa bawat ungol nito, sa bawat salitang “sir,” lalo siyang nilamon ng sensasyon.

Pagkatapos ng mainit na pagsasalaysay nina Toma at Panfil, ay marahang lumuwa si Royce sa tarugo ng kaklase, pinunasan ang laway sa labi at bumalik sa kanyang upuan. Sumunod din si Hansel, at nagtabi sila, pareho pang humihingal at nangingintab ang katawan sa pawis at pre-cum. Nagkatinginan sila, sabay ngiti. Saglit nilang kinalimutan ang tensyon sa pagitan nila.

“Next pair,” wika ni Prof. CV, habang nililinis ang mga salamin nito gamit ang panyo. “Zim, Pender—your turn.”

Tumayo ang dalawa. Parehong naka-bikini briefs, kulay itim kay Zim at asul kay Pender, parehong basa na sa pawis. Sa ilalim ng liwanag ng room ay tila pinakintab pa ng pawis ang kanilang mga katawan, litaw ang bawat linya ng kalamnan.

Habang lumalapit sila sa gitna, sumenyas si Prof. CV kay Toma at Panfil. “Assist your classmates. Keep them energized.”

Tumango ang dalawang lalaki at agad na lumuhod—si Toma sa harapan ni Zim, si Panfil sa harapan ni Pender.

“Tell us what happened,” mahinahong sabi ni Prof. CV. “This time, I want vivid imagery. Persuasion through detail.”

Huminga nang malalim si Zim, sabay sulyap kay Pender. “Sir, ang mission po namin ay medyo kakaiba. We were assigned to meet two retired professional basketball players—si Vince at Alvin. May edad na pero guwapo at macho pa rin, mga 50s siguro, may mga asawa’t anak, pero…”

Napangiti si Pender, “pero matagal na palang sila… magkasama. Boyfriends pala, since college pa. Nagulat kami, kasi sobrang discreet nila.”

Habang sinasabi nila ito, dahan-dahang lumuhod si Toma sa harap ni Zim at sinubo ang alaga nito. Napasinghap si Zim, bahagyang tumirik ang mata, pero itinuloy ang kuwento.

“’Yung condo nila, sir, parang time capsule. Luma pero sobrang linis, halatang pinoprotektahan. May framed jerseys, lumang mga larawan ng team, trophies… pero sa loob, iba ’yung energy. Ang sabi ni Alvin, ’yun daw ang ‘safe space’ nila."

Tumango si Prof. CV. “We all have to keep our dirty secret hidden in clean spaces.”

“Exactly, sir,” sagot ni Pender. “Nung una, awkward kami. They were very warm pero… direct. Parang kabisado na nila ’yung ganitong set-up. Ang sabi nila, matagal na nilang gusto ulit ma-feel ang thrill ng bagong lalaki.”

Habang sinasabi ito, sinimulan ni Panfil ang pagdila sa ulo ng tarugo ni Pender. Pinipigilan nitong mapaungol, pero dumulas ang tinig nito. “Uhhh… S-Sir, nung una, pinaupo nila kami sa sofa. Tapos… binuksan ni Vince ang wine. Nag-toast kami. Parang friendly dinner lang. Pero habang tumatagal, ’yung tinginan nila sa amin, nag-iiba. Parang mga leon na nakakita ng karne.”

“Then what happened next?” tanong ni Prof. CV, habang marahang humahaplos sa sarili niyang harapan, hindi inaalis ang tingin sa kanila.

“Si Vince ang unang lumapit sa akin,” kuwento ni Zim, habang sinasalsal ni Toma ang katawan niya at patuloy na tsinutsupa. “Hinawakan niya ’yung hita ko. Tapos sabi niya, ‘Ang bata niyo. Nakakainggit.’ Akala ko simpleng joke, pero bigla niyang hinila ang briefs ko pababa. Tapos…” napaungol siya, “sinubo niya ako. Parang gutom na gutom.”

“Same sa akin, sir,” dagdag ni Pender, nanginginig ang boses habang sinisipsip ni Panfil ang ulo ng kanyang ari. “Si Alvin naman, dumiretso agad sa paghubad ng damit ko. Sabi niya, gusto niyang maamoy ’yung pawis ng bata. Parang addict sa amoy ng lalaki.”

Lalong uminit ang silid. Si Royce, na nakaupo pa rin sa tabi ni Hansel, ay hindi na mapakali. Pareho silang tigas na tigas, at hindi nila namalayang nagsimula silang magjakulan ng isa’t isa sa ilalim ng mesa—isang tahimik na kasunduan ng libog at kapangyarihan.

Sa gitna ng silid, nagpatuloy ang salaysay. “Sir,” bulong ni Zim, “ang challenge po talaga, ’yung stamina. Sobrang gana nila. Ang sabi ni Alvin, ‘Matagal kaming nagtiis. Ngayon gusto naming magdamag.’”

Napasinghap si Toma, tumigil sandali sa pagsubo, at tiningnan si Zim at nagtanong, "ten hours?"

Tumango si Zim. “Yes, sir. Ten hours. Walang pahinga. Tubig at ihi lang. Halinhinan nila kami—ako at si Pender. Minsan sabay pa.”

“Describe that,” sabi ni Prof. CV, malumanay ngunit puno ng authority.

“Parang rhythm, sir,” sagot ni Pender, habang halos mangisay sa pagchupa sa kanya ni Panfil. “Si Vince, may pagka-dominant. Si Alvin, mas malambing pero brutal din. Pinatuwad ako ni Vince sa dulo ng kama. Sa bawat ulos niya, pinapahalik niya ako kay Alvin. Sa bawat ratrat ni Alvin sa bibig ko, sumasabay si Vince ng alulos sa likod ko. Parang matagal na silang magkasayaw talaga.”

Napasinghap si Zim. “Ako naman, sir, pinatungan ako ni Alvin sa sofa. Habang tinatamaan niya ’yung spot ko, si Vince naman ay nanonood, hinihimas ’yung sarili niya. Sabi niya, ‘Grabe, ang sarap ng sound ng mga batang lalaki. Alam mo ba nung bata kami? Kami 'yung ginagamit ng mga lalaki. Ng mga sponsor. Magdamagan din kaming kinakasta.’ Ang lakas ng ungol namin, sir. Pero wala kaming pakialam. Para kaming mga hayop. Na-inspire kami kahit pagod.”

Tahimik ang klase. Tanging ungol at tunog ng laway at balat ang pumupuno sa paligid. Si Prof. CV ay nakatingin sa kanila na parang maestro ng isang sensual orchestra.

“Then?” tanong niya, boses nitong mababa, halos pabulong.

“Then, sir,” sagot ni Pender, “nung sumikat na ’yung araw, akala namin tapos na. Pero sabi ni Vince, ‘Last round.’ Ang sabi niya, gusto raw niya maramdaman kung gaano kalakas ang bagong henerasyon. So binarurot pa kami ng sabay. Walang tigil, sir. Hanggang sa pare-pareho na kaming nanginginig sa pagod.”

Napahawak si Zim sa dibdib. “Ang ending, sir… tumigil lang kami nang tuluyan nang literal na hindi na namin maigalaw ang mga binti namin. Binigyan kami ng pera. Ang laki. Ganito daw kinikita nila. Six digits."

"Good."

"Ido-donate natin 'to doon sa laborers di ba?" ani Pender, kinokonekta ang misyon nila sa pares na natapat sa broadcaster.

Tumango si Prof. CV, halatang proud. “Yes." Lumingon ito sa klase. “You see, gentlemen, stamina isn’t just about endurance. It’s about integrity. Look at Vince and Alvin—decades of secrecy, success, and control. That’s the model of masculine discretion. Hidden desire, visible achievement.”

Nakangiting tumango ang lahat.

Pagkatapos ng leksyon, marahang nilapag ni Prof. CV ang kanyang salamin sa mesa. “Now,” sabi nito, “release everything you’ve learned. Physically.”

Parang sabay-sabay silang nabuhayan. Isang malakas na tsunami ng libog ang umanod sa kanila. Si Zim at Pender ay halos sabay na umungol nang malakas, pinutukan ang mga bibig nina Toma at Panfil. Nilunok ng dalawa ang mainit na likido, sabay din ang kanilang sariling pagpapalabas sa sahig—puting marka ng tagumpay at pagod.

Si Prof. CV ay marahang humakbang pasulong, hinaplos ang sariling katawan, at pinakawalan din ang sariling tamod. Tumalsik ito sa kanyang dibdib at tiyan, kumalat sa matikas na katawan na lalong nagpatingkad sa pagkamasculine nito.

Sa tabi, sina Royce at Hansel ay parehong nanginginig. Ang kamay ni Royce ay nakapulupot sa ari ni Hansel, at ganoon din pabalik. Nagtitigan silang dalawa, pareho nang hingal, pareho nang malapit sa dulo.

“Sabay tayo,” bulong ni Royce.

Ngumiti si Hansel, “Unahan kita.”

Nagbago ang ekspresyon ni Royce, napangisi—at sa huling igkas, sabay silang sumirit. Ang mainit na likido ay kumalat sa mga kamay, dibdib, at labi nila. Sa halip na punasan, sabay nilang dinilaan, ninamnam, at nagtitigan pa habang ang mga dila ay nagtagpo, nilalasahan ang natirang init ng isa’t isa.

Habang pinagmamasdan ni Prof. CV ang tanawin ng kanyang anim na estudyante, napangiti ito at tumango.

“Gentlemen,” sabi niya, tinig nitong kalmado pero puno ng pahiwatig, “next session, we’ll talk about strength, health, and the art of lasting power. For what is success, if the body can’t keep up with desire? Hindi porket sinusuko niyo ang katawan niyo ay susuko ang katawan niyo, if you know what I mean.”

Tahimik silang lahat. Nangingintab ang katawan sa pawis at tamod, pero nakangiti. Sa gitna ng silid, ramdam ni Royce ang karnal na kapangyarihan ng kanilang lupon.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe!