ASSU 10

ANG RELEASE NG UNANG PROTOTYPE

Malamig ang conference room sa ika-12 palapag ng hotel. Makintab ang mahabang mesa; sa gitna nito ay nakaayos ang bottled water, notepads, at name cards ng pitong posibleng investors. Sa dulong bahagi ay isang malaking LED screen kung saan naka-flash ang logo ng GOBOGO—malinis, minimalist, kulay electric blue.

Nakatayo si Bonj sa harap. Suot niya ang simpleng navy blazer sa ibabaw ng puting polo. Huminga siya nang malalim.

“Good afternoon. I’m Bonj, CTO of GOBOGO. Salamat po sa oras ninyo.”

Tahimik ang silid. Nakapulupot ang mga daliri ng isang investor sa kanyang ballpen; may isa namang nakasandal lang, nakamasid.

“GOBOGO is a fitness app,” simula niya, steady ang boses, “pero hindi lang siya tracker. Hindi lang steps, calories, or routine logs. Ang goal namin is gawing laro ang pag-aalaga sa katawan.”

Lumipat ang slide. Isang simpleng animation: avatar na nagle-level up habang nagko-complete ng workouts.

“Kapag nag-workout ka, you earn points. Kapag consistent ka, nagle-level up ang profile mo. May badges, may streak rewards, may mini challenges with friends.”

Tumango ang isang investor. “Gamified accountability?”

“Opo,” sagot niya. “Pero may community layer. Hindi lang siya solo grind. May small groups, may micro-communities based sa interests—home workouts, runners, beginners, kahit ‘dad bod recovery’ kung gusto nila.” May bahagyang tawa sa mesa.

“Ang difference namin,” dagdag niya, “we designed it to feel light. Hindi intimidating. Walang pressure maging perfect. May encouragement loops—automatic prompts, weekly recap, simple feedback.”

Hindi siya nag-jargon. Hindi niya binanggit ang frameworks, backend structure, o data models. Instead, nag-demo siya ng user journey.

“Let’s say first time user ka,” sabi niya habang nagki-click. “You open the app. May quick onboarding—tatlong tanong lang: goal, availability, current level. Then the app suggests a starter path. Simple. No overwhelm.”

Sa gilid ng silid, nakaupo si Rayver. Tahimik. Nakatingin diretso sa kanya, parang pinapanood hindi lang ang slides kundi ang kilos niya. May kakaibang init sa titig nito, pero ngayon ay professional ang aura.

Sa kabilang banda, nakaupo si Lilith—elegante, composed, naka-cream blazer. Nakapulupot ang mga kamay sa handbag sa kandungan. Hindi siya nagsasalita, pero malinaw na pinapakinggan ang bawat salita.

Lumapit si Bonj sa mesa.

“We built the MVP focusing on three pillars: movement, motivation, and micro-community. Hindi pa siya perfect. Pero functional na ang core loop.”

Lumapit si Gorio sa harap.

“Hi, everyone,” bati nito, mas relaxed ang tindig. “Ako naman po si Gorio. I handle UX and design.”

Lumipat ang screen sa aktwal na interface.

“Ang philosophy namin is clarity. Walang clutter. Malaki ang buttons. Clean colors. Friendly typography.” Inilapit nito ang tablet sa mga investor sa unahan.

“Notice po ninyo, kapag nag-complete ng activity, hindi siya flashy. Subtle celebration lang. Confetti, small vibration. We don’t want dopamine overload. Sustainable engagement ang target.”

May nagtanong, “How do you avoid burnout?”

Sumagot si Gorio, “May built-in rest suggestions. Kapag masyadong intense ang streak, may gentle reminder na mag-rest. We reward consistency, not obsession.”

Bahagyang ngumiti si Bonj. Alam niyang pinag-isipan iyon ni Gorio nang mabuti.

Sunod na tumayo si Gohan.

Mas maiksi ang segment nito. Naka-all black siya—shirt, slacks, minimalist watch. May natural na karisma sa paglakad pa lang.

“Good afternoon. I’m Gohan, founder of GOBOGO.” Maikli ang ngiti nito. “Our marketing strategy is content-driven. We’re not positioning this as a ‘fitness app.’ We’re positioning it as a lifestyle companion.”

Lumipat ang slide sa mockups ng social media posts.

“We plan to collaborate with micro-creators first. Hindi agad celebrity endorsements. We want authenticity. Daily struggles. Real progress stories.”

Tumango si Lilith, bahagyang proud ang ekspresyon.

“Short-form videos, weekly challenges, community spotlights. Ang goal namin is gumawa ng online movement bago pa mag-scale ang paid ads. Bilang ako ay isa rin namang influencer with decent clout, we can make this work. We actually followed the trend of letting followers peak into the backdrop of the work.”

Maikli lang ang paliwanag. Hindi ito nagtagal. Bumalik agad sa upuan.

Nagsimula ang Q&A.

Isang investor na may makapal na salamin ang nagtaas ng kamay. “Question for the founder.”

Napatingin ang lahat kay Gohan.

“How scalable is your backend architecture? If this suddenly reaches, say, 100,000 concurrent users, what’s your redundancy plan?”

Sandaling natigilan si Gohan. Kumurap.

“Uh—well—our focus initially is organic growth—”

Sumingit ang investor. “Yes, but infrastructure-wise?”

Narinig ni Bonj ang bahagyang pag-igting ng paghinga ni Gohan.

Agad siyang nagsalita. “I can take that.”

Tumango ang investor.

“We’re currently hosted on a scalable cloud environment,” paliwanag ni Bonj. “Our architecture is modular. Core services are separated—user management, activity tracking, reward system. If traffic spikes, we can scale specific services without overhauling everything. We’ve also set up load testing during beta.”

Simple. Direkta.

Tumango ang investor. “Good.”

Tahimik si Gohan. Nakangiti, pero medyo matigas ang gilid ng panga nito.

May isa pang nagtanong. “Gohan. What’s your retention projection in the first three months?”

Sumubok si Gohan. “We’re projecting strong retention if the content strategy hits—people follow stories, not apps. So if we build emotional investment—”

“Numerically?” tanong ulit.

Bahagyang napatingin si Gohan sa mesa.

Sumingit si Gorio. “We’re targeting at least 35% month-three retention based on similar behavior loops. We’re tracking early engagement metrics sa beta.”

“Ah,” sabi ng investor. “That’s helpful.”

Tahimik si Gohan. Ngumiti lang ito. Ngunit nakita ni Bonj ang bahagyang pagliit ng mga mata nito—pinipigil ang frustration.

Natapos ang meeting na may magaan na palakpakan.

“Promising,” sabi ng isang investor. “We’d like to see beta testing results.”

“Send us your user data after two weeks,” dagdag ng isa.

“May potential,” wika ng isa pa.

May optimism sa hangin. Pero hindi pa ito closed deal.

Unti-unting nagsialisan ang mga investors.

Lumapit si Rayver kay Bonj sa isang sulok.

“Impressive,” sabi nito, mahina ang boses. “You handled that room well.”

“Salamat,” sagot niya.

“Interested ako mag-invest,” diretso nitong sinabi. “Pero may condition ako—informal lang.”

Napatingin siya rito.

“Hasain mo si Gohan. Founder siya. Kailangan kaya niyang sagutin ang tough questions nang hindi umaasa sa’yo.”

Tumango si Bonj. “I know.”

“Convincing ang product. Pero mas convincing dapat ang mukha nito.”

“Gets ko,” sagot niya.

Tinapik siya ni Rayver sa braso. “You’re ready for bigger tables. Just make sure the team is, too.”

Pag-alis nito, lumapit si Lilith. “Bonj,” bati nito, kalmado. “Magaling ang presentation mo.”

“Thank you po.”

“Malayo na ang narating ninyo,” sabi nito. “Nakikita ko ang growth.” Saglit itong tumingin kay Gohan sa kabilang dulo ng silid. “May progress din ang anak ko,” dagdag nito. “Mas grounded na siya. Mas may alam.” Sandaling huminto. “Pero kulang pa. Kung gusto niyang makasali sa ventures ng stepfather niya, kailangan mas confident. Mas competent.”

Tumango si Bonj. “We’ll work on it.”

“Good,” sagot nito. “Because potential is not enough.”

Naiwan sandali ang GOBOGO trio sa gitna ng conference room.

Nag-high five si Gorio kay Bonj. “Pare, solid.”

“Galing mo sa scaling answer,” dagdag nito.

Ngumiti si Bonj. “Team effort.”

Lumapit si Gohan. Ngumiti rin. “Congrats,” sabi nito. “Ang gagaling niyo.”

May kakaibang bigat sa tono. Hindi inggit. Hindi rin galit. Parang pagod na pinipilit maging okay.

Unti-unting nag-empake ang staff. Naging tahimik ang conference room.

Nag-huddle ang tatlo sa gitna.

“Next steps,” sabi ni Gorio. “Finalize beta pool. Stress test ulit.”

“Content rollout plan,” dagdag ni Bonj.

Tahimik si Gohan sandali. Pagkatapos ay nagsalita. “Sige. Uhm. Palamig muna ’ko mga pare. May puntahan lang ako. See you na lang sa HQ later.” Bahagyang ngumiti. “Ang amazing niyong dalawa. Buti kayo ang kinuha ko para sa project na 'to.”

Walang sumagot agad.

Tahimik lang pinanood ni Bonj ang paglabas ni Gohan sa conference room na iyon. Nakataas ang baba nito, pero mabigat ang hakbang.

——————————————————————————

Alas-singko nang hapon sa HQ.

Tahimik ang unit. Nakabukas ang blinds; papasok ang kulay kahel na liwanag ng dapithapon sa sahig na kahoy. Ang conference table nila—isang mahabang mesa na puno ng laptops, cables, at scribbled notes ay buhay na muli.

Wala si Gohan.

Si Bonj ay sinubsob ang sarili sa dashboard ng prototype. “Beta build muna,” sabi niya, diretso sa trabaho.

Tumango si Gorio. “I’ll polish the onboarding animations. Bawasan ko pa ng half-second ’yung delay sa welcome screen.”

Saglit silang naging tahimik. Tanging tunog ng keyboard at mahinang hum ng aircon ang maririnig.

Makalipas ang ilang minuto, nagsalita si Bonj.

“Rollout plan—limit muna tayo sa fifty beta users.”

“Agree,” sagot ni Gorio. “Mix of friends, micro-creators, at dalawang fitness coaches na nakausap ni Gohan.”

“Feedback form embedded sa app. Optional weekly check-in.”

“Tsaka Discord channel for direct comments,” dagdag ni Gorio. “Mas mabilis ’yon.”

Tumango siya. “Good.”

Binuksan ni Bonj ang draft email sa screen.

“Ready na ’yung thank-you email para sa investors kanina,” sabi niya. “Short appreciation, tapos overview ng next steps. Informal pero professional.”

Lumipat si Gorio sa tabi niya. Binasa nito nang mabilis.

Good afternoon.

Thank you for your time earlier today. We appreciate the insights and questions raised during the presentation. We are currently finalizing preparations for beta testing and will share initial user data within two weeks…

“Okay na ’yan,” sabi ni Gorio. “Malinis. Straight to the point. Send mo na.”

Umiling si Bonj.

“Dapat kay ipabasa rin Gohan muna. Founder siya. Siya dapat ang magpapadala nito. Nag-draft lang ako.”

“Naku,” napailing si Gorio. “Baka bukas pa ’yon babalik dito sa HQ. Malamang nag-aimless wander ’yun at ngayon siguro umiinom ’yon sa bar.”

Napatingin siya rito. “Huh? Sinabi niya ’yun? Nag-text na ba siya?”

Umiling si Gorio, bahagyang nakangiti. “Kaibigan ko ’yang si Gohan. Alam ko kapag nafu-frustrate siya. Ganyan ang coping niya. Lalakad-lakad mag-isa. Mag-iisip. Minsan iinom. Baka may kinakamang babae rin ’yun ngayon.”

Tahimik si Bonj sandali. Naisip niya ang eksena kanina sa conference room—ang bahagyang pagkatigilan, ang pilit na ngiti.

“Medyo nahirapan siya sa technical questions,” sabi niya.

“Medyo?” natawa si Gorio. “Slow talaga siya sa gano’n. Hindi naman bobo. Pero na-overestimate niya talaga ang ability niya sa tech startup ambition niya. Iba lang talaga ang strength niya.”

“Oo,” sagot niya. “Content. Persona. Vision.”

“Pero kung founder siya, kailangan kaya niyang sumagot kahit basic infra questions.”

“Alam ko.”

Tahimik ulit sila. Pareho nilang alam na hindi madali ang sitwasyon.

“Kailangan lang natin maging patient,” sabi ni Bonj. “Tulungan natin siyang maging mas competent. Mas confident.”

“Yeah,” sagot ni Gorio. “Hindi naman siya hopeless.”

Napahinga si Bonj. “Hindi.”

Lumapit si Gorio at hinawakan ang kamay niya sa ibabaw ng mesa.

“Well,” sabi nito nang mahina, “I guess… hindi na muna tayo maka-forward until itong si Gohan ay maka-recuperate at makabalik dito.”

Tiningnan niya ang mga mata nito. May kakaibang init doon. Hindi lang pagod. Hindi lang adrenaline mula sa presentation. May uhaw.

Hindi agad niya inalis ang kamay.

“Pare…” mahinang tawag ni Gorio.

Lumapit ang mukha nito. Dahan-dahan. Nilapat nito ang labi sa labi niya.

Una’y marahan lang. Isang maingat na dampi. Mainit ang hininga. Amoy mint at kaunting kape.

Hindi agad gumalaw si Bonj.

Pagkatapos ay gumanti siya. Bahagyang ibinuka ang labi, hinayaan ang mas malalim na halik. Humigpit ang hawak ni Gorio sa kamay niya. Ang isa nitong kamay ay umangat sa batok niya, marahang hinihila siya palapit. Mabagal ang ritmo. Hindi nagmamadali. Parang hinahalo ang tensyon ng buong araw sa isang halik.

Saglit siyang umurong.

“Teka,” sambit niya, bahagyang hingal. “Baka pumasok si Gohan. Ma-shock na naman ’yun.”

Umiling si Gorio. “Hindi ’yan. Baka bukas pa nang madaling araw uuwi ’yun. Saka may i-meet lang din ako sa shadow work ko later.” Ngumiti ito nang pilyo. “Quickie muna tayo for the meantime. Please? Celebration natin sa success kanina.”

Natawa siya. “Haha. Libog mo.”

“Hindi lang libog,” tubog nito. “Relief.”

Hindi na siya tumutol nang muli itong lumapit.

Sa pagkakataong iyon, mas buo ang halik. Mas madiin. Nagtagpo ang mga labi, naghalo ang hininga. Ang mga daliri ni Gorio ay gumapang sa dibdib niya, dumaan sa ilalim ng shirt, naramdaman ang init ng balat.

Napasinghap siya nang bahagya. Umangat ang kamay niya sa likod nito, sinapo ang batok, hinila ito palapit.

Naglaplapan sila—mas malalim, mas mabigat. Ang dila ay sandaling naglaro.

Ang isa nitong kamay ay bumaba sa baywang niya. Humigpit.

Ramdam niya ang sariling tibok—hindi lang sa dibdib. Nagkiskisan ang mga katawan nila. Sa pagitan ng kanilang shorts, naramdaman niya ang pag-init. Ang pag-igting. Pagtigas.

“Bonj…” bulong ni Gorio sa pagitan ng halik.

Ang mga kamay nila ay naglakbay—sa likod, sa dibdib, sa gilid ng tiyan. Hinahaplos ang matigas na pangangatawan ng isa’t isa. Hindi nila nalimot ang pagbubuhat sa gym kahit busy sila sa startup.

Lalong lumalim ang hinga nila. Naramdaman niya ang pagdikit ng bukol sa pagitan nila—mainit, masikip sa tela ng shorts.

Hindi sila nagsasalita. Hinga at mahinang ungol lang ang naririnig.

Biglang sinapo ni Gorio ang bukol niya sa ibabaw ng shorts. Mariin.

Napasinghap siya.

“Grabe ka,” mahinang sabi niya, kalahating tawa, kalahating babala.

Pinisil nito nang bahagya ang dambuhala sa loob ng tela, ramdam ang tigas. Sumirit ang kaunting katas ni Bonj.

Sumandal siya sa mesa, hinayaan ang sarili sa sandali.

At biglang—bumukas ang pinto ng condo.

Sumulpot sa may pintuan si Gohan.

Suot pa rin nito ang business casual na damit mula sa meeting—itim na slacks, puting polo na bahagyang gusot na ngayon, blazer na nakasabit lang sa isang balikat. Guwapo pa rin. Matikas pa rin ang tindig. Pero halata ang pagod. Medyo malalim ang eyebags. May kaunting gusot ang buhok na kanina’y maayos pa.

Tamang-tama ang mabilisang pagbaklas nila ni Gorio mula sa isa’t isa.

Isang hakbang lang ang pagitan nila kanina; ngayon ay parang may invisible wall sa gitna.

Nanlaki ang mga mata ni Gohan. Napahimpil ito sa pintuan. Dumaan ang tingin nito mula sa mukha ni Bonj, pababa sa dibdib, hanggang sa baywang—na pilit pa niyang inaayos ang shirt.

Hindi rin naman maikakaila ang kanilang mga pulang mukha at malalalim na hingal.

Tumaas ang kilay ni Gohan.

“Nakakasagabal ba ako?”

Malamig ang tono. Pero may bahagyang hiwa.

Umiling agad si Gorio at humakbang palayo. “Wala. Wala. Paalis na rin ako. May kikitain akong gustong mag-commission for design.”

Tinanggal nito ang laptop sa mesa at isinuksok sa bag.

Tumaas lalo ang kilay ni Gohan. “Hindi ba puwedeng tigil ka muna diyan sa main job mo? Umaandar na tayo sa GOBOGO, eh.”

Kumunot ang noo ni Gorio. “Huh? Maayos naman ang gawa ko kahit may main ako na trabaho. Sinalo pa nga kita sa meeting kanina.” Bahagyang tumalim ang tono. “Sabi nung inaya mo ’ko dito, hindi ko need na umalis dun sa original work ko.”

Natense si Bonj. Ramdam niya ang pag-init ng hangin sa pagitan ng dalawa.

Umirap si Gohan. “Okay. Basta babalik ka rin bukas.”

May bahagyang diin sa bukas.

Nag-soften si Gorio. Lumapit ito at tinapik ang balikat ng kaibigan.

“Pakalma ka muna, pare. Solohin niyo muna ’tong HQ ni Bonj.”

Naubos ang kulay sa mukha ni Gohan.

“Ano’ng ibig mong sabihin do’n?”

Nagulat si Bonj sa eksaheradong bulalas.

Napatigil si Gorio. “Huh? Bakit ang OA mo? As if naman magtataluhan kayo ni Bonj. Hindi ka type niyan ’no.” Suminghot ito nang bahagya. “Oh. Amoy alak ka. Alak lang ’yan pare. Huwag kang mang-away.”

Bahagyang bumaba ang balikat ni Gohan.

“Okay. Sorry. Oo nga may tama lang ako. Sige una ka na.”

“Bye Gohan. Bye Bonj.”

Lumabas si Gorio. Sumara ang pinto.

Tahimik.

Bumaling si Gohan kay Bonj.

“May sinabi ka ba—”

“—Wala akong sinabi,” putol agad ni Bonj. “Ikaw ’tong parang defensive diyan.”

Dalawang araw na mula nang may nangyari sa kanila.

Dalawang araw na parang may makapal na kurtina sa pagitan nila. Pagkatapos ng pagputok ni Gohan sa bibig niya, pagkatapos ng mga impit na ungol at tahimik na pangakong “this stays between us,” nagkahiwalay lang sila. Natulog sa kani-kaniyang kuwarto. Kinabukasan, trabaho ulit. Walang usapan. Walang processing.

“Basta. Walang makakaalam,” giit ni Gohan ngayon.

Nairita si Bonj. “Ano’ng tingin mo sa akin? Mahilig sa tsismis?” Umiling siya. “Buwisit. Bahala ka na nga diyan. Ayaw ko makipag-usap sa lasing.”

Kinuha niya ang laptop at nagmartsa paakyat sa kuwarto niya. Isinara niya ang pinto nang hindi binabagsak—pero sapat para maramdaman ang diin. Umupo siya sa kama, inilapag ang laptop sa hita, at nag-type. Mas malakas ang pagpindot niya sa keyboard. Parang bawat key ay kasalanan ni Gohan.

Ilang minuto ang lumipas.

May kumatok.

Hindi siya agad sumagot.

Katok ulit

“Pasok.”

Umuwang ang pinto.

Sumilip si Gohan.

Bagong ligo. Basa pa ang wavy na buhok. Malinis ang balat. Wala na ang blazer, wala na ang polo. Running shorts lang ang suot nito—dark gray, mababa ang pagkakahawak sa balakang. Mukhang hindi na ganoon kalakas ang tama.

Ngumiti ito nang mild. “Sorry. Kanina.”

Tumingin si Bonj sa screen, pero hindi siya nag-type. “Okay lang,” sagot niya. “Having a sexual awakening can be a weird thing. “Napag-practice naman natin lahat ng possible questions,” dagdag niya, mas diretso na. “Bakit ka nag-buckle kanina sa presentation? Heto ba ang dahilan? I feel so bad tuloy na ginawa natin ’yon.”

“—Nooo. No, no,” mabilis na sagot ni Gohan. “Bagong karanasan lang kasi sa akin 'yung presentation kanina.”

Tumango si Bonj. “Don’t worry. We’ll practice you more.” Ngumiti siya nang bahagya. “Hanggang sa maging confident ka na.”

Hindi siya sigurado kung double meaning iyon sa pandinig ng founder. Pero narinig niya ang bahagyang pagbabago sa paghinga ng lalaki.

Napansin niya na isinara ni Gohan ang pinto. Tuluyan. Naglakad ito papalapit. At umupo sa kama niya.

Nanlaki ang mga mata ni Bonj. “Hoy. Bakit?!” Hindi niya maiwasang mapatingin sa katawan nito.

Malapad ang balikat. Makinis ang dibdib na bahagyang basa pa mula sa shower. May patak ng tubig na dumulas mula sa collarbone pababa sa gitna ng abs—batak, hindi sobrang bulky pero malinaw ang hugis.

Ang running shorts ay manipis. At sa ilalim niyon, may bahagyang umbok.

Ramdam niya ang pag-init sa loob ng sarili.

“Magse-sex ba kayo dapat nung si Gorio bago ako dumating?” tanong ni Gohan.

Nanlaki ang mata ni Bonj. “Wala ka na do’n!”

“Hmm.” Bahagyang ngumiti ito. “Mukhang nabitin ka, eh.” May laman ang tingin. Hindi biro. Hindi rin galit.

“Ano gusto mo, ulit matsupa?” banat ni Bonj, kalahating inis, kalahating depensa.

“Wala ako sinabi. Ikaw nagsabi niyan, ’di ako,” sagot ni Gohan, bahagyang tumatawa.

Umiling si Bonj. “Well, ayaw ko rin naman.” Huminga siya nang malalim. “I don’t want to complicate our relationship, Gohan. Boss kita.”

Mariin ang tono. Gusto niyang paniwalaan ang sarili. Pero nahihirapan siya. Dahil kitang-kita niya ang bahagyang pag-angat sa harap ng shorts ng lalaki. Hindi pa matigas, pero may malinaw na reaksyon.

Tahimik.

Hindi makatingin si Bonj.

Si Gohan naman ay nakatitig lang sa kanya. Hindi nagmamadali. Hindi umiimik.

Mas mabigat ang katahimikan kaysa anumang salita. Sa loob ng silid, naririnig lang ang mahinang ugong ng aircon at ang sariling tibok niya.

Sa wakas, nagsalita si Gohan. “What if ako ang may gusto?"

Tiningnan muna niya nang seryoso si Gohan.

Matagal. Diretso. Parang sinusukat kung biro ba iyon o hindi.

Pagkatapos ay tumawa siya—maikli, may halong disbelief. “Nako, Gohan. Tapos na ang phase ko na maging parausan ng mga straight guys, okay?” Umiling siya. “I know influencer ka. Alam kong alam mo na guwapo at macho ka. Kaya mong lokohin ang kahit sinong babaeng gusto mo.”

Sumandal siya sa headboard.

“Ibahin mo ako. Guwapo rin naman ako. I’m the top of the gay food chain.” Mayabang ang ngiti niya. “I fuck the hottest models. Favorite ko ’yung mga closeted daddies—masarap silang sumakay ng burat.” Tumitig siya rito. “So bakit ako babalik para maging fleshlight ng sexually-deprived na straight guy? Gohan, please. Ibahin mo ako.”

Sumimangot si Gohan. “Oh. So ayaw mo nga sa akin. You don’t find me attractive.”

Kumunot ang noo niya. “Teka, bakit ako ang naging barometer ng attractiveness mo? Bakla ka na rin ba?”

“Gago. Hindi.”

Madiin ang sagot. Pero kita ang katigasan sa loob ng shorts nito. Hindi iyon subtle. Nakataas ang tela sa gitna, may malinaw na linya pababa sa hita.

Hindi niya maiwasang mapangisi. “Pero gets ko naman,” buska niya. “Magaling akong tsumupa. So I’m sure pinanaginipan mo pa ’ko.”

Namula si Gohan. “Gago.”

Mas lalo siyang nalibugan sa reaksyon. Sa intimidation na alam niyang nagagawa niya rito.

“Puwede naman kita tsupain ulit,” dagdag ni Bonj, mas mababa ang boses. “Pero you have to do something for me.”

Bahagyang kumunot ang noo ni Gohan. “Ano?”

“Halikan mo ’ko.”

“—Oh?”

“Walang sapilitan,” sabi niya, mas kalmado. “Pero magaling din ako humalik.”

Tinanggal niya ang laptop sa gitna nila at inilapag sa side table. Umusog siya palapit.

Nakita niya ang pagbabago sa mukha ni Gohan.

Una’y may pag-aalinlangan. Bahagyang nakataas ang kilay. Bahagyang nakabuka ang labi. Parang nag-iisip kung tatawid ba o hindi.

Ang dibdib nito ay bahagyang tumataas-bumaba. Tahimik ang silid. Ilang segundo pa.

Hanggang sa bahagyang lumapit ang mukha nito.

Tentative.

Dahan-dahan.

Nagtagpo ang mga labi nila. Una’y magaan lang. Parang pag-check kung tama ba ang ginagawa. Hindi siya gumalaw agad. Hinayaan niyang si Gohan ang mag-set ng bilis. Mabagal ang unang dampi. Medyo matigas pa ang labi nito—hindi sanay. Hindi sigurado.

Ramdam niya ang paghinga nito, medyo mas mabilis kaysa normal. Marahan niyang ibinuka ang sariling labi, nagbibigay ng imbitasyon. Hindi niya ito hinila. Hindi niya pinilit. Naghintay siya. At naramdaman niya ang bahagyang paglambot.

Unti-unting nag-relax ang bibig ni Gohan. Bahagyang gumalaw. Sumunod sa ritmo. Mas tumagal ang halik. Mas dumidiin.

Dahan-dahan niyang inilapit ang kamay sa batok nito. Maingat. Parang tinatanong pa rin kung okay lang.

Hindi ito umurong. Mas lumalim ang halikan.

Bahagyang napasinghap si Gohan nang dumampi ang dila niya sa gilid ng labi nito. Saglit na nag-alangan. Pero hindi umatras. Sa halip, bahagyang bumuka pa ang bibig nito. Mas mainit na ang hininga nila. Mas mabigat ang halik.

Habang nagbubuhol ang mga labi nila, nagsimulang maglakbay ang palad ni Bonj.

Mula sa balikat—marahang haplos pababa sa dibdib.

Mainit ang balat. Bahagyang basa pa mula sa shower. Dumulas ang mga daliri niya sa gitna ng dibdib, pababa sa tiyan—ramdam ang solid na abs sa ilalim.

Hindi umalma si Gohan.

Bagkus, mas lalo pa itong dumikit.

Ang isang kamay nito ay humawak sa baywang niya, parang para hindi mawalan ng balanse. Mas bumaba ang palad niya. Sa gilid ng balakang.

Hanggang sa umabot sa harap ng running shorts. Naroon ang tigas. Mainit. Mabigat sa tela. Hindi siya nagmadali. Ipinatong lang muna niya ang kamay. Sinukat ang reaksyon.

Naputol sandali ang halik ni Gohan.

Ngunit hindi ito umatras. Sa halip, muling idinikit ang labi nito sa kanya—mas madiin na. Marahang pinisil niya ang katigasan sa loob ng shorts. Napasinghap si Gohan. Mas naging buo ang pagkakatigas.

Ramdam niya sa palad ang hugis—ang haba, ang pulso ng dugo sa loob. Kahit may tela sa pagitan, malinaw ang tibok.

Patuloy silang naghalikan. Mas malalim na ngayon.

Lumipas ang init ng halikan, at dahan-dahan niyang inilabas ang alaga niya mula sa loob ng shorts ni Gohan — basa na, kumikinang ang paunang dagta sa ulo nito. Naramdaman ni Bonj ang bigat at init ng tigas sa kanyang palad habang sinimulan niyang salsalin: malumanay sa umpisa, paunti-unti pinapabilis habang magkatapat pa rin ang kanilang mga labi.

Ungol na malalim ang sumirit sa bibig ni Gohan sa bawat hagod; ang mga baritonong huni nito ay pumupuno sa maliit na silid at lumulutang sa dibdib ni Bonj.

Hawig na sinasalo ni Bonj ang katigasang iyon — ang balat mababangong pawis, ang mga ugat tumitibok sa ilalim ng balat, ang dulas ng pre-cum na nagiging magaan na pampadulas sa pagitan ng mga daliri niya. Pinagtuunan niya ng pansin ang base, inikot-ikot ang palad habang ang kabilang kamay ay naglakbay sa perpektong torso ni Gohan: ang malapad na balikad balikat, tinunton ang linya ng clavicle, pinisil ang isang utong na banayad na tumigas sa pagitan ng mga daliri. Ang mga pec ni Gohan ay mainit, pinupulot ng mga kamay niya at pinapasan ang ritmo ng halik.

Bawat lasap ni Bonj ay sinasagot ng mababang "ahh" mula kay Gohan; lumalalim ang paghinga, napapikit ang mga mata at tila nawawala sa sarili sa tuwing tinatanggap ang bibig ni Bonj.

Ramdam ni Bonj ang maliliit na titig sa kalamnan ng ginang gawing mukha ni Gohan sa bawat pag-angat at pag-baba niya ng ulo.

Hindi niya iniiwasan ang paninigas ni Gohan habang sinusuot niya ito; sa halip, lalong nilulubog niya ang sarili hanggang sa halos madurog ang gag reflex nang dahan-dahan ngunit determinadong paglalim ng pagsuso.

Nang tumigil sandali upang huminga si Bonj, hinimas niya ang paligid ng butas ni Gohan — isang maingat na rim, dahan-dahang dinilaan at sinipsip ang balat doon.

Napikit si Gohan, ang mukha nag-iiba ng paningning; may bahagyang pagkapanic sa boses nito.

"Ah—Bonj—hindi ako—..." subalit agad na pinawi ng init ng kamay at tono ni Bonj.

"Relax ka lang. Sige lang," mahina ang sagot ni Bonj habang pinipilit ng dila niyang galugarin ang mga sulok, nag-iwan ng basang landas at malumanay na nag-iinit ng bawat hibla ng laman.

Ang positibong reaksyon ng katawan ni Gohan ay hindi nagpahuli: mas naging malakas ang pag-igkas, tumatalbog ang dibdib, at nagsimulang maglabasan ng maliliit na mga ungol habang kumakalat ang kaligayahan.

"Fuuuuck Bonj... Fuuuuuck..."

Umangat si Bonj pabalik pataas, naghubad nang tuluyan. Tuluy-tuloy ang halikan; nagdikit muli ang mga labi. Humawak si Bonj sa matigas na alaga ng sarili at sinimulang jakulin ito.

Nakatitig si Gohan sa kanya, kinikiskis ang palad sa hita niya, at biglang napapansin ni Gohan ang laki ng burat ni Bonj na nakausling nakatutok sa kanya. “Gago. Ang laki mo,” napagsabi nito, may halong pagkamangha at pagnanasa.

“Jakulin mo ’ko,” sagot ni Bonj ng medyo hamon.

Kumikinang ang mata ni Gohan, nanginginig ang mga daliri habang unti-unting inabot nito ang tangkay ni Bonj nang may alanganin.

Unang mga galaw ay tentative pa — marahang dumulas ang palad sa kahabaan ng shaft, sinusukat ang bigat, pinipiga nang dahan-dahan ang ulo para madama ang tigas. Nang makatiyak, lumalim ang pag-kadyot ng kamay; ang paggalaw ni Gohan ay naging mas sigurado at masikip.

Naghalikan silang malalim habang parehong jinajakol ang isa’t isa; laway na naghalo sa laway, mga hininga na naglalakihan. Ang mga kamay ni Bonj ay naglakbay sa likod ni Gohan, pinipiga ang mga hita, habang ang mga daliri ni Gohan naman ay sumabay ng paggalaw ng tarugo ni Bonj. Unti-unti, tumindi ang kanilang mga ungol.

Si Gohan ang unang nasadlak sa rurok: isang malakas at mabigat na pagpatak ng tamod ang pumutok mula sa kaniyang bukana at dumampi sa kamay ni Bonj, pagdami ng likido hanggang humalili ang unang mga sirit.

"Ugh taena..." ungol ni Gohan sa bibig niya.

Napuno ang palad ni Bonj, ang bagong labas na maalat at makapal ay pumailanlang sa hangin.

Ilang segundo pa lamang at nagkasunod si Bonj — ang kanyang sariling semilya ay sumirit palabas, mainit at mabigat, naglalakbay sa kanya at nag-iwan ng mga ilog na puti sa katawan.

"Tangina Gohan ugh..."

Kahit puno na ang palad at nakadikit ang mga katawan, hindi bumitiw si Gohan; patuloy ang pag-salsal. Ang kamay niya ay nag-pwersa pa ring maghatid, kahit ang kanyang mga daliri ay basang-basa na ng tamod. Ang halikan ay nagpatuloy.

Sa isip ni Bonj, inaalisa niya ang mga posibleng fallout ng nangyari—ang trabaho, ang posibleng komplikasyon—pero sa sandaling iyon, mas pinili niyang lasapin ang init ng labi ni Gohan. Masarap ang mga halik nito.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1691] Colonel's Spices

COLONEL'S SPICES

The stall was closed. Lights low. Oil still warm in the pans. The colonel stood behind the counter, apron hanging loose, chest slick with sweat and shine. The red background made his skin glow darker, hotter.

“You want the recipe?” he asked, voice rough, no softness now.

The man across from him didn’t blink. Bigger. Younger. Hungry in a different way. “No,” the man said. “I want you.”

The colonel inhaled sharp. A grin twitched under the white mustache. “Then take it,” he muttered. “Don’t waste my time.”

The man came around the counter slow, boots heavy on tile. He grabbed the colonel’s waist, fingers digging into oiled skin. The colonel let out a low breath that sounded almost like a growl. His hands slammed against the stainless steel table. Metal rang.

“Harder,” the colonel ordered. “Don’t handle me like glass.”

The man pressed him forward, chest to back, heat against heat. The apron twisted between them. The colonel’s shoulders flexed, muscles tight, glistening. Oil smeared under rough palms. The scent of pepper and salt mixed with sweat.

“You talk big for an old man,” the younger one muttered into his ear.

The colonel tilted his head, exposing his neck. “And you move slow for someone who wants a secret.”

That did it.

The grip tightened. The colonel gasped—short, raw, not embarrassed. The cock went in the lubricated asshole. The table scraped. Their bodies found a rhythm that wasn’t gentle, wasn’t pretty. Just heat and friction and breath punching out of lungs. The colonel’s glasses slipped down his nose. He didn’t fix them.

“Yeah,” he hissed. “That’s it. Don’t stop.”

The younger man held his hips firm, driving them both forward in a hard, relentless cadence. The colonel’s fingers clawed at the table edge. Oil streaked under his hands. The fryer clock ticked in the background, steady and useless.

The room felt smaller, thicker. Each thrust of motion drew another sound from the colonel—low, commanding, almost feral. He wasn’t delicate. He pushed back, meeting every movement, demanding more with his body.

When it finally broke over them—heat, tension snapping—the colonel’s head dropped forward, breath ragged. Cum was all over the floor and kitchen table.

Silence.

The younger man stepped back slowly. The colonel straightened, wiped his mouth with the back of his hand, and turned with a satisfied smirk.

He reached for a small tin behind the counter and held it out.

“You’ve earned a taste,” he said, voice steady again. “That’s the real spice.”

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

ASSU 09

SI GOHAN, BAGO MA-RELEASE ANG PROTOTYPE

Nakahiga si Bonj sa queen-size bed ng hotel—hubad, pawis na kumikiskis sa puting kumot, ang mga kalamnan niya kitang-kita sa ilalim ng liwanag ng bedside lamp. Ang balat sa dibdib niya ay may manipis na kumikinang dahil sa pawis, ang tiyan na flat at may six-pack; ang mga ugat sa braso ay pumipintig tuwing humihinga. Mainit ang dugo, tumatakbo ang pulso sa leeg.

"Ahhh Daddy... Yes. That feels good. Tangina mo... sakyan mo pa ahhh..."

Nasa ibabaw niya si Rayver—ang kanyang daddy fubu—nakaangkla sa puwetan nito, hinahataw ang ulo ng burat sa loob ng masikip na lagusan—ang walong pulgadang ari ni Bonj ay halatang sumasakop sa loob hanggang sa upuan. Sinasakyan siya ni Rayver nang todo—mata ngitngit, panga nag-iipit habang hinahatak ang sarili pataas at pababa, buong katawan ni Rayver ay umiigkas sa bawat indayog. Pawis ang kumikislap sa mga deltoid at traps nito; bawat contraction ng puwet at hita ay nag-iiwan ng maliit na alon sa balat—malalapad na kalamnan, mga linya ng abs na umaalon, mga ugat sa brasong mas prominente.

"Ahhh fuck... Ang sarap ng burat mo, Bonj. Ang lalaki."

Ramdam ni Bonj ang masikip na vacuum ng tumbong ni Rayver—siksik, mainit, tila kumakapit sa base ng ari niya. Tumataas at bumababa si Rayver, lalu nang todo, nagpapadala ng malalalim na paghinete hangga’t sa ulo ng tarugo ni Bonj ay makapasok sa kaibuturan ng bituka nito.

"Uhhh tanginang puwet 'yan!"

Habang lumalakas ang effort ni Rayver, pawis na pawis ang katawan nito. Nakasuot pa ito ng eyeglasses nito ngunit kitang-kita ang lukot ng mukha mula sa elyang dama: bibig nakabuka, ang noo ay kumukunot-kunot. Ang ari ni Rayver, matigas at malaki, ay pumapalo sa abs ni Bonj nang paisa-isa; ang pre-cum ay tumatalsik papunta sa tiyan ni Bonj at kumakapit sa balat, mainit at malagkit.

“Shit—daddy,” ungol ni Bonj nang maramdaman ang lalim ng pagpasok. Baritonong mga ungol ang palitan nila. “Sige sakyan mo pa,” utos ni Bonj nang bahagyang iangat ang mga hita, “pakita mo sakin na gusto mo. Itodo mo, Rayver.”

“Fuck, tangina hindi ko makuha ang sarap na ganito sa asawa ko ahhhhh,” mahina ngunit marubdob na sagot ni Rayver habang ginigiling ang palad sa mga pec ni Bonj—hinahaplos, pinipiga paikot ang palad sa dibdib, minsan pa ay pipisilin ang mga utong, habang patuloy ang paghinete.

Lumapit ang kanilang mga mukha. Nagkatapat ang mga mata.

"Tangina mo. Hindi ka tatagal ng sampung araw na walang kantot sa'kin ano?" tease ni Bonj.

"Oo. Shit. Tangina pumupuslit ako ng pagdildo pag wala asawa ko. Pero tangina kailangan ko 'tong anaconda mo... Ughhh shit!" sagot ni Rayver, ang mainit nitong hininga ay tumatama sa namumulang pisngi ni Bonj,

Tapos, ang mga labi nila ay nagtagpo sabay paglubog ni Rayver at pagdiin ng sarili sa titi ni Bonj. Ramdam ni Bonj ang sabay na laplapan—malalim at marubdob—habang rolyo pa rin sa vacuum na lagusan ang shaft ng tarugo niya. Nagsipsipan sila ng laway, hangin, at ungol.

“Ah—shit—ang lalim ng naabot mo,” bulong ni Rayver sa gitna ng halikan, humihinga ng mabigat. Tila nababagabag na ang katawan nito; may pag-ungol na nag-iba ang timbre—munting pagputok ng tinig, sunod-sunod na “fuck” na lumalabas mula sabibig.

Nang ngumiti si Bonj sa pagitan ng paghinga, nagsalita siya nang malakas at mahinahon: “Tangina mo sarap mo.” Kasabay nito, pinabilis niya ang sarili—mabilis na kadyot pataas, gamit ang lakas ng balakang para lalong dumiin sa loob. Kontrolado, may ritmo, pinagbuti niya ang pagsalakay; tiniyak niyang bawat ayuda niya ay bubugbog sa g-spot ni Rayver.

Bumitaw sa halikan si Rayver. Sumigaw nang garalgal ang boses, "GAGO KA! FUCK BONJ!"

Humupa saglit ang mga mata ni Rayver; nangisay ang katawan nito at nag-contract ang butas.

At biglang, mainit at malapot, isang sirit ng semilya ang tumalsik sa dibdib ni Bonj—unang sirit, pagkatapos ay sumunod pa; napakaraming likido ang kumalat sa abs niya, dumikit sa mga uka ng abs, ang amoy ay maalat at mapait.

“Gago ka, ang puta mo talaga, daddy!” sigaw ni Bonj na may halong tuwa at pagkamangha habang bumitaw sa halik—nakita niyang kusang lumalabas ang katas ni Rayver at kumakalat sa katawan niya.

Napawi ang tension sa mukha ni Rayver, at sa isang malalim na hininga, nagsimulang mag-relax.

Pero hindi nagtatapos doon si Bonj. Siya na ang pumihit ng ritmo; mabilis na kadyot pataas, nagpapatong-patong ng pagpiston sa loob ng lagusan ni Rayver habang ito ay nasa mismong tuktok ng mahabang climax. Dahil sa ginawa ni Bonj, napaliyad at napaigkas si Rayver—tumingala ang mga mata, ang mga ungol ay naging mahahabang hangarin, lumalalim at tumitinis habang ang g-spot ay na-stimulate nang sobra.

“Ahhh—heto na ako, daddy—” sigaw ni Bonj, at nag-umpisa ang pagsabog ng sarap sa kanyang dugo: isang agos ng pag-igkas, sunod-sunod. Limang malalakas na sirit ang sumabog sa loob ng lagusan ni Rayver—mainit, mabigat, bawat isa ay nagpapa-angat ng katawan ni Bonj nang bahagya sa tugatog.

Nagtagpo silang muli sa halik. Hanggang sa mahimasmasan na sila mula sa kanilang matinding round ng sex.

Matapos umangat si Rayver ay hinimod pa nito lahat ng tamod na nasa katawan at titi ni Bonj. Tapos ay kumindat, "ugh. Huwag sayangin ang protina."

"Baboy mo, daddy," biro ni Bonj tapos ay hinalikan ang lalaki para tikman ang katas na nakolekta nito.

Nakangiti pa ring pagod si Bonj habang inaalis ang natirang pawis sa leeg niya gamit ang tuwalya. Naglinis na silang dalawa, nagbihis ng maayos. Hindi pa naman ganoon kalalim ang gabi kaya bumaba sila sa cafe ng hotel at um-order ng panghimagas at kape.

"Kumusta ang start-up?" bungad ni Rayver.

Tumawa si Bonj, "shucks. 'Yan talaga ang million dollar question, ano?"

Isang buwan na rin simula nang pumayag si Bonj na maging CTO ng GOBOGO start-up ni Gohan Ravero.

Nag-isip muna ni Bonj bago siya sumagot. "Well, in a day or two matatapos na ang prototype. Soon, ipapakita na namin sa mga potential investors. And as usual si Gohan naman ay patuloy ang pag-hype sa social media."

"I saw nga 'yung mga post niya. Maayos ang pagkakagawa niya ng mga promo videos. Just enough information to get hype pero para hindi manakaw ang idea. Focus sa persons at socials ng project. In fairness, natural na people person itong si Gohan," banggit ni Rayver.

Humigop ng kape si Bonj. "Aba dapat lang. Kasi talagang ako at si Gorio lang ang bumubuhat ng technicals. Gorio ang solid sa dev pipeline, ako ang nag-architect ng flow. Minsan nasusunog na ang puwet ko sa upuan. Minsan ko na lang makita ang pamilya ko. Jusko."

"Also, maganda ang mga moments na nandoon ka at nakikisali at nakiki-interact sa audience," banggit nito.

"Talaga? Hindi ba awkward? Kasi ang high energy very broskie alpha ang genre ni Gohan eh. Ako parang ang technical ko minsan mag-explain," tanong niya

Ngumiti si Rayver, "ayos nga 'yun eh. May complementing ang contrast ng personalities niyo."

"Kaso jusko ang daming nagsa-slide sa DMs. Hahaha. Kapag hindi work related, hindi ko sinasagot," aniya.

"Oh, whatever happened to the very sexy adventurous Bonj?" biro nito

"Agh. Marami pang gagawin for the prototype. Pero nagpo-progress naman. Masaya naman katrabaho si Gorio. Laking tulong niya."

Ngumisi ang lalaki, "hmm... sa trabaho lang siya masaya?"

Natawa siya sa reaksyon nito.

Naikuwento rin kasi ni Bonj kay Rayver na maysexual trippings siya at si Gorio. At sa loob ng isang linggo, siguro nakakatatlo o apat sila. Pero kapag gabi naman na kapag tapos na lahat ng trabaho at sa privacy ng kanikaniyang mga kuwarto.

"Well, okay naman siya. Good looking guy. At mga borta na kaming tatlo doon kasi nga gamit namin 'yung home gym na ininstall ni Gohan," kuwento ni Bonj, "ayos din ang sex. Pero hanggang tsupaan lang talaga kami."

"Haha. Hindi mo ma-convert? Like how you converted me," buskang turan ni Rayver.

Tumawa siyang muli, "hindi eh. Kulang na lang sampalin ang kamay ko kapag sinusubukan ko kahit fingerin lang. Kung sabagay. Pareho din kami, pinipisil ko daliri niya kapag lumalapit na sa tumbong ko. Kaya kung gusto namin ng kantot, punta kami do'n sa kaibigan niyang macho na pakantot."

Ngumisi ang daddy, "hmmm... Next time if you need a bottom..." Tapos ay tumuro sa sarili.

Pumalakpak si Bonj, "game! Gusto kong makitang patirikin mo ang mga mata niya sa galing mong gumiling. Haha. Pero mag-invest ka sa'min, ah!"

Tumango ito, "we'll see. I'll attend 'yung MVP presentation niyo. Let me know." Tapos ay kumabig ito, "at kumusta naman si Gohan sa relasyon niyo?"

"Una, wala naman kaming relasyon ni Gorio. Trip trip lang," paglilinaw niya, "pangalawa, since nung nahuli kami ni Gohan nung gabing 'yun, hindi kami gumagawa ng intimacy kapag nandiyan siya. Gusto talaga namin na kapag trabaho, trabaho. Sex is really just a bodily need na kailangan namin ni Gorio. Si Gohan naman eh panay pa rin ang party. Ugh. Influencer things. Tapos mag-uuwi ng babae."

"Sounds like ang interesting ng dynamics niyo. Can't wait to see what happens next," sabay kindat ni Rayver.

Bumuntong-hininga si Bonj, "ugh. Hirap mag-adulting!"

——————————————————————————

Sumunod na araw. Maaga sa HQ, may kape pa lang sa mesa nang magsimula ang meeting nina Bonj, Gorio, at Gohan. Tahimik ang loft—pero ramdam ang deadline: next week na ang MVP demo sa potential clients at kailangang maayos ang pitch at ang content na sasabay sa launch.

Umupo si Bonj sa harap ng laptop at mabilis na in-present ang progress: “Authentication layer done, mock data hooked, basic dashboard flow na. Kailangan na lang nating finalise ang user onboarding flow at i-lock ‘yung analytics hooks para makita natin retention at activation.”

Sumingit si Gorio, “Maganda. Add natin ang simple referral hook—invite friends, reward points para sa gym partners. Madali i-implement at immediate metric agad.” Maikli pero to-the-point ang kanya; mas gusto niyang practical at measurable ang features.

Tahimik lamang si Gohan sa simula, nakatingin sa screen na parang naiiirita dahil hindi makasali sa technical flow. Kalaunan, hindi na siya nakatiis at biglang sumingit.

“Wait—baka puwede ko na irecommend yung content na gagawin ko?” sabi ni Gohan, humihirit.

Tumingin si Bonj kay Gorio na blanko ang mukha, tila ayaw madiskaril ang teknikal na usapan. Pero ayaw naman i-dampen ni Bonj ang spirit ng founder, "okay ano 'yon?"

At kinuwento ni Gohan ang plano.

Medyo diskumpyansado si Gorio sa una—“mas persona-driven agad uli, eh” —pero in-analyze din ni Bonj agad ang value: kung ma-structure nang tama ang content, puwede nitong padaliin ang user acquisition at early engagement.

Naiyakto ang plano sa pagitan ng kanila: Bonj ang magbibigay ng short technical demo clip (30–45s) ng app flow; Gorio ang maghanda ng API demo at metrics slide; Gohan ang mag-lead sa creator-facing episodes at social push.

Matapos ang meeting, pumunta si Gohan kay Bonj at nag-request: “Broskie Bonbon—tulungan mo naman ako mag-setup ng shoot ngayon? Sandali lang naman, kasama ka lang sa camera.” Halos nakangiting panghihingi.

Nagpahayag ng priority si Bonj: “Kailangan ko muna i-refine ‘yung onboarding flow at ang analytics hook. Kung aalis ako ngayon, baka hindi ready ang build before demo.”

Ngumiti si Gohan nang sinsero, “Sandali lang promise. At kasama ka talaga sa shots—makakatulong sa messaging. I’ll be quick.” May pa-batayan na kindat siya.

Napabuntong-hininga si Bonj—alam niyang mahirap tumanggi—kaya pumayag siya. Si Gorio, nasa background, umiiling-iling at natatawa.

Nag-film sila ng ilang scenes: simple, well-lit sequences—Gohan doing a casual intro sa living-studio, cut to Bonj’s hands typing code (close-up sa keyboard, terminal, quick mockup of the dashboard), tapos workout si Gohan habang nagsasalita, then short testimonial-style lines: “Beta testers loved the streaks” at “Sign up for early access.”

Hinati nila ang shots sa microclips para sa 2-minute mini.

Sa nakaraang buwan, ang HQ ay nag-transform, mula barren pero ngayon ay may laman at disenyo na. Ang first floor lounge na ngayon—industrial-minimal sofa, plants, subtle neon accent; second floor studio with ring lights at green screen (dito din ang kanilang kanikaniyang mga kuwartong tatlo); third floor gym-sleep loft na may clean timber, soft grays—instagrammable, very Cluely/Dave2D minimalist-meets-warm vibe. Bawat area may simple props: branded water bottles, whiteboard na may roadmap, and at dumbbells—ready for content.

Pagkatapos ng filming, habang binubuhos na nila ang mga gamit, napahinto si Bonj at napabulong: “Alam mo naman mahiyain ako kapag nasa kamera—bakit mo pa ako lagi sinasama sa films?”

Ngumiting sinsero si Gohan, lumapit at humawak sa braso niya: “Dahil bukod sa magic cards, sa ganito lang kita nakakausap nang matino. Kapag ginagawa ninyo ‘yung coding-coding prototype-prototype niyo, parang invisible ako kahit andiyan ako. Pero kapag kasama ka dito sa film, may depth. Nakikita ka ng audience. Kaya.”

Napatingin si Bonj, may kaunting pagkatunaw sa dibdib. “Gohan, don't think that. Kahit naman papaano, nakakaintindi ka na nung jargons.” Tinapik niya ang screen ng phone na may nakuhang clip.

Bumungisngis si Gohan, “Haha. Buti pa kayo ni Gorio, pareho kayo ng wavelength; mas close na kayo kesa sa aming dalawa haha.” Bago makasagot si Bonj, pinakli siya ni Gohan at sabi, “Oh siya sige—workout muna ako.” Tumayo ang bata at umakyat sa third floor.

Habang pinapanood ni Bonj ang likuran ng founder na umaakyat, hindi niya masyado matukoy ang nararamdaman niya.

Pero tyaka na muna ang relationship management sa HQ. Malapit na silang mag-release ng prototype.

——————————————————————————

Alas onse ng gabi. Tahimik ang loft maliban sa ugong aircon at ang malambot na lamp sa tabi ng kama. Nakaupo si Bonj sa gilid ng kama, nakabukas ang libro sa kandungan — isang maliit na sandaling pahinga mula sa dagundong ng araw-araw na trabaho. Pero hindi naglaon ay naputol ang pagbabasa.

May tumagos na malalim at mabigat na tunog mula sa kuwarto ni Gohan: ritmikong pagdampi ng katawan sa unan, ang mahinang pag-ungol na may halong paghinga, at ang pagkalabit ng pader na manipis lang ang pinaghiwalay sa kanilang kwarto. Ang unang syllable na tumagos: “Ah—” sunod ang maingay na “shit”—pagkatapos ay may malakas na paghigop ng hangin, parang may dumudulas na balat.

Napikit si Bonj sandali at pinakinggan. Ang mga tinig—lalaki at babae—ay umaagos na parang alon, papalapit at papalayo sa pagitan ng mga bloke ng dingding. Hindi lantad ang mga salita, pero sapat para mabuo ng imahinasyon ang eksena: si Gohan, mababa at garalgal ang boses kapag nahuhumaling, si babae naman na may malambot at mapusok na tugon.

Hindi niya sinasadya, pero bumitaw ang aklat mula sa mga daliri. Dumagsa ang mga memorya ng katawan ni Gohan sa kanya: ang malapad na likod, ang balikat na parang hinuhubog para sa panga; ang matambok at matigas na puwet na minsang nakita niya nang nahuli niya itong may kinakantot noon.

Hindi iyon ang unang pagkakataon na nagdala si Gohan ng babae sa kanilang HQ. Kapag hindi ito busy sa pag-asikaso ng content para sa influencer gigs nito at para sa kanilang startup, ay nagpaparty ito o magdadala ng iba't-ibang babae sa kanilang lugar. Kapag pumasok na sa kuwarto nito, alam na.

Pero frustrated si Bonj kapag ganoon. Kasi hindi pa rin nawawala ang kanyang temptasyon sa batak na katawan ng kanyang straight na founder. Hindi lang talaga niya inaaksyunan. Straight kasi. Tapos ay boss pa niya. At kapag naririnig niya ang mga grunts nito. Kumukulo ang dugo niya sa elya.

Mabilis ang pagkilos ng palad niya. Inilabas niya ang burat, malamig ang simula ngunit agad nag-init. Pinatay niya ang halaman ng pag-iisip at sinimulang magjakol — mabagal sa umpisa, sinusubaybayan ang ritmo ng mga ungol doon sa kabilang kwarto. “Ahh—oh—” tumalbog ang mga tunog, at tumaas ang ritmo ng kamay niya. Ang bawat “harder” na narinig niya mula sa kabilang pader ay parang sumpa, nagmumula sa bibig ng isang taong may lakas at hindi nahihiyang magpakita ng sigla.

"Ahh tangina... Panay ang hawak mo sa puwet ko ah... Ang sarap ba? Huh? Ang tigas?" boses ni Gohan na tumagos sa pader.

"Ugh fucking shit ka..." reaksyon ni Bonj habang nagbabate nang masmabilis. Naalala na naman niya ang parte ng katawan nitong kinahumalingan niya.

Isang puwet na hindi kailanman magiging kanya. Panay ang pagsirit ng precum ng kanyang eight-incher niyang burat habang sinsalsal niya ito kasabay sa daluyong ng pagsisiping sa kabilang kuwarto.

Hindi niya mapigilan ang sarili; mas tumindi ang pag-ikot ng mga daliri sa ulo ng kanyang tigas, bumubuga ang init sa katawan. Ngunit bago maabot ang rurok ay tumigil siya. Huminga siya nang malalim, inilagay ang palad sa dibdib na para bang pinipigil ang bugso ng puso.

“Hindi puwede ‘to,” bulong niya sa sarili, boses mababa at tigmak. “Hindi ko siya dapat pagnasahan.”

Tapos ay lumabas si Bonj sa kuwarto.

Sabi niya sa sarili, "ugh bakit ba kasi wala 'tong si Gorio ngayong gabi, eh. Shit."

Hindi natulog si Gorio sa HQ nang gabing iyon. Mayroon itong family event na dinaluhan. Si Gorio pa naman sana ang puwede niyang paglabasan ng libog sa ganitong mga sitwasyon.

Bumaba siya sa first floor tumungo sa workstation para malayo siya mula sa mga kahalayang mga tunog. Pinokus na lang niya ang sarili sa pagpapatuloy ng iniwan niyang trabaho.

Pero mahirap. Kasi naglilinger pa rin ang libog at ang imahe ng hubad na si Gohan sa kanyang utak.

Nagulat si Bonj nang marinig ang pagbukas ng pinto — hindi lang ang pag-swing ng kahoy kundi ang mabilis, magulong pagpasok ng isang babae kasabay ng pagdagundong ng sapatos sa hallway. Sandali lang, may biglang pag-aaway na tumunog mula sa itaas: mababang sigaw, pagsabat, isang malamlam na “wait” na nagmamadali.

Ang babae ay bumaba ng hagdan na parang hindi man lang napansin si Bonj na nandoon sa ibaba. Conventionally maganda at seksi. Parang kakaayos lang ang mabilis na sinuot na skirt. Magulo pa ang damit. Magulo pa ang buhok. Sambakol ang mukha.

“Heyyy! BAAABY!” galing kay Gohan. Bunga ng ilang segundo, sumagot ang babae nang malakas at pinalabas ang galit: “Fuck you, Gohan! Tangina mo! Sinabi ko nang ayaw ko!” Tapos ay lumabas na ng condo. parang hindi man lang nakita si Bonj na nandoon.

Bumaba si Gohan sa hagdan mabilis, naka-boxer briefs na puti lang, parang kakasuot lang; buhok magulo, mukha pula, pawis na kumikinang sa noo. “FUCK! FUUUCK!” sigaw nito habang hinahawi ang mga kamay sa ulo. Nakatingin ito sa harap ni Bonj nang may halong galit at pagkabigo.

Kumunot ang noo ni Bonj. “Anong nangyari doon?!” tanong niya.

Naglabas si Gohan ng paliwanag na parang nahihiya mismo: “Pinilit niya. Paulit-ulit ako nanghingi ng… oral. Sabi niya hindi. Tapos na-pinot siya, saka bigla nagalit at sumuntok ng pinto. Ayun.” Malamlam ang pagkakasalaysay.

“Oh, ‘yan gago mo kasi,” tugon ni Bonj, kalahating alaska, kalahating paalala.

“Ugh—blue balls!” dumaloy palabas kay Gohan na parang napahiya pero todo ang frustration.

Nagkibit-balikat siya at tumingin sa gilid, “Ang babae kasi, hindi sila masyadong keen mag-oral. Kung ayaw nila, huwag niyong pilitin.”

Nagbiro pa si Bonj, medyo mapurol, “Oo nga. Kayong mga bakla ang masasanay sa oral, ‘no?” Maliwanag ang sarcasm sa dulo.

Tahimik na tumingala si Bonj sa founder. Nagtagal ang titig nila; parang nagkalawang ang oras. Sa pagitan ng kanila: amoy ng pawis, faint na scent ng cologne ni Gohan na may hint ng alkohol at sex; ang sala ay may malamlam na lampara na nagpapatingkad sa pawis sa leeg ng founder. Super sexually tense ang hangin — hindi dahil sa drama lang kundi dahil nakapikit si Bonj sa linya ng katawan ni Gohan: ang wavy na buhok magulo, balat na kumikislap, mga kalamnan na humuhugis pa rin sa ilalim ng boxer, at ang malakas na umbok na kumikislap ng pre-cum sa tela.

Hindi niya alam kung ano ang unang titigan: sa mahigpit na mata ni Gohan na naglalagablab ng intensity, o sa bukol ng boxer na halata ang presensya. Ang batok niya ay nag-init. Nagpatuloy siya sa pagkukunwaring nagtatrabaho — mga daliri sa keyboard, mga mata naka-focus sa screen. Pero peripherally, nasisilayan niya ang bawat maliit na galaw ni Gohan: ang paghinga ng malalim, ang pagtaas-baba ng dibdib, ang pagdikit ng mga daliri sa gilid ng boxers.

Nakatayo si Gohan sa gitna ng living room, hindi umalis, parang isang estatwa. Ang dalawang minuto ng titig kay Bonj ay parang dalawang magkalawit na sandali: una’y tahimik, ikalawa’y punong-puno ng hindi nasabing salita.

Sa mga sandaling iyon, hinack ni Bonj ang sarili sa pag-iisip na huwag pumayag sa instincts. Nakakatakot ang mga implikasyon na hindi niya alam. Ngunit ang katawan niya ay pinapahirapan siya. Tigas na tigas na ang titi ni Bonj sa shorts niya.

“Aakyat na ‘ko,” anunsyo ni Gohan sa wakas, boses mabigat. Umakyat siya at narinig ang mga mabibigat na yabag sa hagdan—unang hakbang, ikalawa, ikatlo—bawat tatlo’y may tunog ng pag-igkas na may halong inis. Pag-akyat niya, isang huling paglingon ang ibinigay niya kay Bonj: mabilis, malalim, parang may sinasabi pero hindi pinapagsalita.

Humihingal si Bonj nang unti-unti. Masyadong mataas ang tensyon sa nangyari. Nanlalaban siya: ayaw niyang magpasya batay sa pagtitigas ng kanyang ari ngayon, pero patuloy na kumakalat ang init sa kanyang katawan.

Ang sumunod na sampung minuto ay parang parusa para kay Bonj — mabigat ang mga daliri niya sa keyboard, malabo ang paningin sa screen. Ang utak niya, bagkus, napuno ng mga makakasalanang imahen na paulit-ulit umiikot. Huminga siya nang malalim, tumayo at bumulong, “Tapos na siguro siya.”

Umakyat siya ng hagdan nang dahan-dahan pero nang tumungo sa pinto ng kuwarto ni Gohan napabigla siya: bukas ang pinto. Hubo’t-tubad si Gohan, nakaupo sa kama, nakaharap sa doorway; nakabukaka ang mga hita, nakasilip ang mabula at mamula ang ulo, at jinajakol nito ang sandata.

Hindi na muna importante ang mga salita—tumama ang tingin nila. May yearning ang mukha ni Gohan: mata na naglalagablab, bibig na bahagyang bukas, mga pisngi may kaunting pulang kulay. Hindi na maikakaila kay Bonj: ang titig na iyon ay isang imbitasyon.

“Fuck implications,” napailing siya sa sarili. Pumasok siya. Magulo pa ang kuwarto — mga damit sa sahig, charger na nakabuhol, isang bote ng cologne — ang typical na heteromacho na espasyo ni Gohan.

Gumalaw ang adam’s apple ng founder; bumitaw si Gohan sa sariling burat at tumingin kay Bonj.

“Bonj.”

“Sigurado ka?”

“Hindi.”

“Aalis ba ‘ko?”

“Dito ka.”

Kumilos si Bonj nang mabagal ngunit determinado — isang paggapang palapit hanggang sa ang mukha niya ay nasa level ng ari ni Gohan. Six inches. Tumitig siya sa mukha ng lalaki. Pareho sila ng iniisip marahil.

Gusto ni Bonj na gawing maganda ang first time ng boss: dila muna, malumanay na supsop, pagdila sa gilid ng ulo, isang mahinang diin ng labi sa korona. Nakatingin pa rin si Gohan, mata ay half-closed, mga kamay nagpapahinga sa hita. May mga impit na ungol na sumasabog mula sa lalamunan nito tuwing may bagong paggalaw si Bonj.

Lumaki ang ritmo. Hindi muna full-on tsupa; una ay teasing — dila, maliit na supsop, isang halik sa shaft. Ramdam ni Bonj ang init, ang lasa ng precum sa dulo ng burat: maalat, bahagyang matamis. Bawat paglanghap niya ng aroma ni Gohan ay nagpapagana pa lalo.

Nagsimula ang totoong blowjob — malalim, steady. Ang texture ng ari ni Gohan sa bibig ni Bonj ay mas makapal kaysa inakala niya: makinis ang balat, may pawis sa base, may pagtibok ang mga ugat. Sumasabay ang paglanghap ni Bonj sa ritmo ng pag-hinog ni Gohan, sinisiyasat ng dila ang bawat kurba.

Naglalabas ng impit na ungol si Gohan. Halata na ito ang unang pagkakataon na nasusubo siya ng kapwa lalaki: may halo ng sorpresa at napakatinding sarap sa reaksyon. Nanghihina ang mga tuhod, may pagkurba ng likod, at ang mga kamay ay kusang nanahan sa ulo ni Bonj minsan-minsan.

“Aaah—Bonj—” napupunit ang tinig nito.

Hindi na nahiya si Bonj — inilabas niya rin ang sarili niyang burat, nagjakol nang marahan habang patuloy sa pagsuso.

“Fuck. Bonj. I’m gonna— lalabasan na ‘ko,” ungol ni Gohan, may panic na halong pagnanasa.

Para sagutin iyon, lalo pang nilaliman ni Bonj ang blowjob — mas malalim, mas mabilis—ang dila niya ay nag-focus sa ulo, ang bibig ay nag-apply ng matinding pagsipsip.

Biglaang pagputok: “GAAH FUCK!” sumabog sa bibig ni Bonj ang unang alon ng tamod ni Gohan — mainit, maalat, malapot. Dahan-dahang pumupuno ang bibig ni Bonj; lasa at lapot sabay sumalpok sa kanyang dila. Marami — hindi lang isang maliliit na sirit kundi isang malakas na pagbulwak sa loob ng bibig niya.

Sabay lulon. Dahan-dahang nilunok ni Bonj ang bawat patak — isang bagay na hindi niya madalas ginagawa sa mga nakakasiping niya., ngayon ay kusang ginawa ng loob. Habang nilulunok ni Bonj ang tamod ni Gohan, hindi rin siya nakaligtas: ang sarili niyang katawan ay nag-react. Umigkas siya ng malakas habang ang kanyang semilya naman ay tumalsik palabas, bahagyang natamaan ang tiles at gumawa ng ilog sa sahig.

Lumuhod siya sandali, umiling para huminga. Napatingin siya sa mukha ni Gohan at nakita ang satisfied na ngiti.

“Dami mong talent, CTO,” bungad ni Gohan na may halong halakhak at pagka-seryo.

“Gago."

“This stays between us.

"Hmm. Okay."

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1690] Plumped Ready

PLUMPED READY

Dude just finished leg day. Like, finished. Sweat dripping, quads trembling, glutes so full they looked like they’d been stuffed with balloons. He stood there in the locker room, flexing, not even trying to hide it. Blue trunks barely holding on, ass cheeks flexing every time he shifted. He didn’t know his dad was behind him.

Dad didn’t say shit at first. Just stared. Beard wet, eyes dark. Hands on hips. Then he stepped up, chest brushing his son’s back.

“Lookin’ plumped, boy,” Dad growled. “You been workin’ that ass for me, huh?”

Son didn’t turn. Just grinned. “Yeah, Dad. All for you.”

Dad grabbed his hip. Hard. 

“Then turn around. Show me what you got.”

Son spun slow. Dad’s eyes dropped. Lower. Lower. “Fuckin’ perfect,” he muttered. Then he pulled the son’s trunks down. One hand. Didn’t even need two. Ass cheeks bounced free, slick with sweat, round and tight.

Dad didn’t wait. He shoved his son against the lockers. One hand on the wall, the other gripping his hip. “You ready?” Dad asked, voice rough.

Son moaned. “Always.”

Dad shoved in. No lube. No prep. Just raw, thick cock slamming into his son’s hole like it owned it. Son cried out, but it wasn’t pain. It was need. His legs shook. His fingers clawed the metal locker.

“Take it, boy,” Dad grunted. “Take your daddy’s cock.”

Around them, guys started gathering. Big dudes. Hairy. Sweaty. Watching. Smiling. One guy even pulled his cock out, stroking slow while he watched.

Dad didn’t care. He fucked harder. Slapped the son’s ass. “You like that? Huh? You like bein’ my little fuckhole?”

Son nodded, panting. “Yeah, Dad… fuck me… I’m yours…”

Dad came first. Hard. Groaned loud. “FUCK! You’re mine, boy. All mine.”

Then he stepped back. Wiped his cock on his trunks. Looked around. “Who else wants a turn? He’s plumped. He’s ready.”

Guys stepped forward. One after another. Big, meaty cocks. No mercy. Son took them all. Bounced on them. Screamed. Laughed. Kissed his dad while getting railed.

Dad held his face. Kissed him deep. Tongue in his mouth while some dude pounded his ass from behind.

“Good boy,” Dad whispered. “You’re the best fuck I ever had.”

Son smiled, eyes glazed. “Love you, Dad.”

Dad grinned. “Love you too, son. Now take the next one.”

And he did. Again. And again. Until his legs gave out. Until his ass was red. Until he was cumming on the floor, shaking, happy.

Everyone cheered. Dad patted his head.

“Plumped and ready,” he said. “Always.”

Son smiled. “Yeah, Dad. Always.”

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1689] Post-Gym Dance

POST-GYM DANCE

He thought he was clever. Nerd had the screenshot. Nerd had the password. Two jocks, big and bold, with that night account where they danced half-masked for cash. Nerd sat on the bench, heart hammering, laptop open, fingers shaking. He’d watched their reels a dozen times. He’d felt it then — a little sick thrill. Now he held their secret like a knife.

Nerd liked control. He was small, quiet, but he knew leverage. He tapped a message and the thumbs-up emoji hung on the screen. Then he walked over. The gym smelled of rubber and sweat. The two were there, flexing, laughing. One was on the leg machine, the other in front, heaving. They didn’t notice at first.

“Hey,” Nerd said, voice thin but steady. “Cute shots. Nice account.”

They froze. The big guy closest looked at him — eyes sharp. “You following us?” one asked, breath loud.

Nerd smiled the way someone smiles before a storm. “I can show this to your followers. Or not. Your call.”

The silence cracked. Then a challenge lit up in the older one’s face. “You want a show?” he said. Low. Dangerous. The other nodded, slow, like a beast waking up.

Nerd led them, like he owned them, to the locker room. He pushed the door just enough. The room smelled hotter inside. Electric light. Lockers clanged. They peeled off shirts, quick, not shy at all. Masks off, then back on. Little black masks that made them look more wild. Their muscles glistened. Nerd’s palms were wet.

"Do it," Nerd breathed, his voice a raw scrape of need. "Do it for me."

They moved like a spring coiling tight and then released. No words, only the slick sounds of skin on skin and ragged breaths. The bigger one slammed the other against the lockers, the metallic clang echoing. His mouth claimed the other's, a brutal, hungry kiss that was all teeth and tongue. Nerd's hands trembled as he snapped pics, his own breath catching in his throat. His chest ached with a sharp, possessive lust.

The dance became a grind. The smaller one, fluid and strong, rolled his hips, his hard length rubbing against the other's thigh. The bigger one gripped his ass, pulling him closer, their bodies a tangle of muscle and sweat. He yanked the smaller jock's head back by his hair, biting down on the corded muscle of his neck. A guttural moan ripped from the smaller one's throat. They were dancing for him now, a raw, primal performance of lust. The mask's leather creaked as the bigger man's tongue traced the line of the smaller's jaw, his other hand shoving roughly between their bodies to palm the hard straining cock trapped in denim.

Nerd felt it all, a fire in his veins. A heady mix of shame and absolute power flooded him. He had his phone aimed, a digital gun loaded with their ruin. He typed out the threat, his thumb hovering over send. He wanted this. He wanted the image of them, sweating and lost in it, branded on his memory. He wanted to own their desperation.

The bigger one spun the smaller around, forcing him face-first against the cold metal. He ripped at the button and fly of the smaller's jeans, yanking them down just enough. The sound of a zipper, a spit-slicked finger, then a sharp intake of breath as the bigger man pressed his thick cock against the smaller's tight hole. He pushed in, one brutal, relentless stroke, burying himself to the hilt. The smaller jock cried out, a pained, broken sound that quickly morphed into a desperate groan. The bigger one set a punishing rhythm, his hips slapping against the smaller's ass, each thrust driving a grunt from both of them. He reached around, fisting the smaller's leaking dick, stroking him in time with his powerful thrusts.

The smaller jock's body went rigid, a strangled cry tearing from his lips as he came, spurting hot and thick over the bigger man's hand and the cold lockers. The bigger one slammed in deep one last time, his own orgasm a deep, guttural roar as he emptied himself inside the other's body. They sagged against the lockers, panting, the room thick with the smell of sweat and sex.

When they finally pulled apart, when the shaking eased and the locker room hummed with the aftermath, the taller man leaned in close, his voice a low, dangerous rumble right by Nerd's ear. "You're one twisted fuck, but we'd do it again." His breath was hot, smelling of the other man's ass.

Nerd smiled, weak and amazed. “Good,” he said. “Come back tomorrow.”

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

ASSU Character Cards Updated

 

ASSU 08

NANG UNANG MAHULI SINA BONJ

Agad na hinablot ni Bonj ang kanyang mga damit, kahit may laway, pawis at tamod pa sa kanyang katawan at nagbihis. Ganoon din ang ginawa ni Gorio.

Si Gohan ay nakatayo lang sa may pintuan, sa tapat ng workstation kung saan nila piniling dalawa na gumawa ng kababalaghan. Nakapamuglat ang mga mata nito, halatang hindi makapaniwala sa nakikita.

"Bro, sorry. Sorry. Akala namin mamaya pa ang dating mo," paumanhin ni Gorio, hiyang hiya ang mukha.

"Ano'ng nangyayari dito?" bulalas sa wakas ni Gohan, "bakla ka, Gorio?"

Napayakap si Gorio sa sarili, "ah. Bisexual. Nitong huling taon lang ako nag-explore. Hindi ko alam kung paano ko sasabihin sa mga kabarkada natin."

"Eh 'di sana sinabi mo sa'kin. Alam mo naman na chill lang ako sa ganyan," seryosong turan ni Gohan.

Umiling si Gorio, "eh medyo nag-e-explore pa ako. Pasensya ka na."

Humawak sa noo si Gohan, "at dito pa talaga sa lugar natin ah. Saka hindi ba isang araw pa lang kayo magkakilala? Ayos ah. Kantutan agad."

Nainis si Bonj, "hoy. Huwag ka ngang malinis diyan. Akala mo naman hindi ka babaero. Kapatid ko nga saka kaibigan ko inisahan mo eh. Tapos nung isang araw, nahuli kita dito may kinakantot na babae."

Kumunot ang noo ni Gohan, "oh woah. Nakita mo 'yon?"

Tinaas ni Bonj ang mga palad, "anyway, I guess we can all agree, may ginawa tayong mali lahat. Malilibog tayo at dapat nating ilugar. Work kung work, play kung play."

Ngumisi si Gorio, "sex kung sex." Tapos ay hinampas nito ang puwet ni Bonj.

Natawa si Gohan, "ewan ko sa inyo. Ang libog niyo, mga buraot kayo. Ikaw Gorio ah."

Nagpanic si Gorio, "oy pare, 'wag mo muna sabihin sa barkada."

"Okay. Okay. Haha. Tangina. Hoy kayong dalawa ah, huwag niyo 'kong taluhin. Straight ako 'di ako mababali. Alam ko masarap ako," mayabang na sinabi ni Gohan.

"Kapal ng mukha mo. Huwag mo kaming itulad sa mga uhaw na babae at bakla na panay ang habol sa'yo online," masungit na sabi ni Gorio.

"Oo nga. Feelingero nito," segunda ni Bonj. Pero alam niya sa sarili niya na may atraksyon siya sa guwapo at matipunong founder. Kahit hindi ito ang smartest pagdating sa pagbuo ng startup.

"Anyway," kabig ni Gohan, "habang kayo ay umiiskor sa isa't-isa, eh umiskor din ako do'n sa babaeng pinopormahan ko. At binigay niya sa akin ang email ng tatay niya. Let's see kung magkaka-extra investor tayo."

"Good at kami ay umaandar na sa prototype," ani Gorio.

"Cool! New day tomorrow. Tulog na tayo. Parepareho tayong nilabasan tonight kaya sure ako mahimbing ang tulog natin," pabiro at nonchalant na sabi ni Gohan habang umaakyat na at tumutungo sa kuwarto nito.

Nagkatinginan silang dalawa.

Nagkibit-balikat si Gorio, "oh well. At least hindi na natin kailangang magtaguan."

"Uy pero professional pa rin ah," paalala ni Bonj.

"Oo naman. Professional. Efficient. Pero blazing hot." Tapos ay mabilis siyang hinalikan ni Gorio. Mahinahon at malamyos na, dahil lumipas na ang rurok nila kanina. Tinapik nito nang marahan ang kanyang pisngi, "good night Bonbon." Tapos ay tumalikod na ito at umakyat na rin.

"Good night," tugon ni Bonj, bumubuntong hininga.

——————————————————————————

Kinabukasan.

Tahimik ang workstation, tanging tunog ng pag-click ng keyboard at mahina na ugong ng aircon ang maririnig. Nakaupo silang tatlo, magkakaharap, ang laptop ni Bonj ang sentro ng atensyon.

Nakaturo ang daliri niya sa screen. “So ito na tayo sa project GOBOGO,” paliwanag niya, kalmado pero may sigla sa boses, “nakapag-set na ako ng base architecture. May authentication layer na — basic pa lang — email at password muna. Pero modular siya, so puwede nating idagdag later ang social logins, like Google or Discord.”

Nag-scroll siya pababa. Lumitaw ang malinis na interface — simple, halos skeletal.

“Kapag nag-login ang user,” patuloy niya, “dito sila dadalhin sa dashboard. Wala pa masyadong laman, pero nakaset na ang logic kung paano mag-pull ng data from the backend. Right now, mock data muna, placeholder.”

Tumango si Gorio, nakasandal sa silya, seryoso ang tingin. “So ibig sabihin, kapag may totoong database na tayo, papalitan lang natin ang source?”

“Exactly,” sagot ni Bonj agad. “The structure is already there. Hindi na natin kailangan galawin ang UI. Backend lang ang gagalawin.”

Lumapit si Gorio, itinuro ang isang section sa code. “Ito — asynchronous fetch ‘to, no?”

Napangiti si Bonj, halatang natuwa. “Oo. Para hindi mag-freeze ang interface habang naghihintay ng data. Smooth ang user experience.”

“Nice,” bulong ni Gorio, halatang impressed. “Pwede nating lagyan ng caching layer later para mas mabilis.”

Tumango si Bonj. “Oo, nasa roadmap ko na ‘yan.”

Habang nag-uusap ang dalawa, si Gohan naman ay nakasandal lang sa kabilang silya, nakatingin sa screen pero halatang hindi makasabay. Sumisingit paminsan-minsan.

“So… ito na ‘yung app?” tanong nito.

“Prototype pa lang,” sagot ni Bonj, maikli pero hindi bastos.

“Ano ibig sabihin ng backend?” tanong ulit ni Gohan.

Saglit tumigil si Bonj, lumingon sa kanya. “Backend — isipin mo siya as engine. Hindi siya nakikita ng user, pero siya ang nagpapatakbo ng lahat. ‘Yung frontend — ito ‘yung nakikita mo. ‘Yung interface.”

Tumango si Gohan. “Ahh. Gets.” Pero halata sa mata nito na hindi talaga gets.

Bumalik agad si Bonj kay Gorio. “Anyway, ang next step ko is integration ng actual user flow. Right now, simulated pa lang.”

Sumingit si Gorio, masigla. “Pwede rin tayong maglagay ng analytics hook. Kahit basic metrics lang muna — clicks, session time.”

Tumango si Bonj. “Yes. Kailangan natin ‘yan. Para makita natin ang behavior ng users.”

Patuloy ang diskusyon nilang dalawa — mabilis, technical, parang dalawang utak na sabay tumatakbo sa iisang direksyon.

Si Gohan naman ay tahimik lang, paminsan-minsan tumatango kahit halatang naliligaw sa usapan.

Pagkaraan ng ilang minuto, sumingit ito ulit.

“Ang cool, umuusad na ang GOBOGO,” sabi nito. “Parang ang dami niyo nang nagawa. So… ano kaya ang puwede nating i-content para dito?”

Huminto si Bonj. Tumingin sa lalaki.

“Teka, Gohan,” mahinahon pero firm ang boses niya. “Tapusin muna natin ‘tong prototype. Wala tayong mako-content kung wala pa tayong concrete na produkto na puwedeng i-scale.”

Siniko ni Gorio ang balikat ng founder, pabiro. “Oo nga, bro. Content agad iniisip mo.”

Napangiti si Gohan, pero may konting pagkadismaya sa mata. “Okay… so ano ang puwede kong gawin?”

Nagkatinginan sina Bonj at Gorio. Parehong nagkaintindihan na sa puntong ito, wala pang technical na maiaambag si Gohan.

Si Gohan na rin ang nag-salba sa sarili.

“Well,” sabi nito, pilit na casual ang tono, “maybe hintayin ko na lang kayo matapos. Kapag may initial version na, we’ll run it by me. Para makita ko rin.”

Tumango si Bonj. “Oo. Tama. At kapag may working version na, mas madali mo nang ma-plan ang content.”

“Okay,” sagot ni Gohan.

Tumayo ito, iniunat ang likod.

“I’ll work on brand deals muna. Para may extra tayong kita. Tapos mag-gym ako.”

Ngumiti ito sa kanila, parang walang problema.

“Good luck, boys.”

At umakyat na ito sa second floor.

Tahimik na sinundan ng tingin ni Bonj ang founder habang papalayo. May kung anong bigat sa dibdib niya. Hindi niya alam kung awa ba iyon o frustration.

Napansin iyon ni Gorio. “Hey,” sabi nito, mahina ang boses. “Don’t feel bad for him.”

Lumingon si Bonj.

“Aminado naman siya,” patuloy ni Gorio. “Hindi siya ang brightest. Pero magaling siya makisama. Social skills ang lakas niya. Siya ang gel namin sa barkada.”

Tahimik lang si Bonj, pinoproseso ang sinabi nito.

“Doon natin siya mas mapapakinabangan,” dagdag ni Gorio. “Connections. Presence. Brand.”

Dahan-dahang tumango si Bonj.

Bumaling siya ulit sa laptop. Huminga nang malalim. At nagsimulang mag-type muli. Mahaba pa ang araw. At marami pa silang kailangang buuin.

——————————————————————————

Tinapos na ni Bonj ang pagtatrabaho pasado alas singco. Kinailangan din kasi ni Gorio na lumabas para i-meet ang isa sa mga kliyente ng project na kinokomisyon nito.

Siya naman ang nagbuhat gamit ang home gym setup ni Gohan na nasa third floor ng rented na space.

"Grabe. Ang laki laki nitong lugar. Sana masmaliit na lang para nakatipid pa sa renta," banggit ni Bonj habang siya ay mag-isang nagwo-workout.

Si Gohan naman ay mukhang nasa second floor pa rin, sa makeshift studio nito, gumagawa ng videos ng brand deals. Nag-hi at hello lang sila noong buong araw. Panay lang ang intay ng founder kung kailan ito makakapasok sa serious planning ng app development.

Matapos magbuhat, maligo, at magbihis, bumaba na siya sa kusina para sana mag-dinner pero nandoon na si Gohan, kumakain. Sa isang gilid ng mesa ay may mga nakaayos na MTG cards.

Ngumiti si Gohan sa kanya, "halika na Broskie Bonbon. Nag-extra ako ng niluto for my meal prep. Sumama ka na sa akin sa dinner."

Tumawa si Bonj nang mahina, "okay. Hindi ako hihindi sa libreng pagkain."

Umupo siya sa tapat nito.

Iniharap ni Gohan ang plato. Grilled chicken breast, golden brown ang pagkakaluto. May roasted broccoli at carrots sa gilid, at isang maliit na serving ng brown rice.

“High protein, moderate carbs, low fat,” paliwanag nito agad, parang sanay na sanay. “Around 550 calories total. 45 grams protein, 50 grams carbs, 12 grams fat.”

Napataas ang kilay ni Bonj. “Specific.”

Tumango si Gohan, proud. “Kailangan precise. Para optimized ang muscle growth at recovery.”

Tumawa si Bonj nang mahina habang sumusubo. Malambot ang manok, may tamang alat at konting smokiness.

“Damn,” sabi niya. “Maalam ka pala sa pagcompute ng macros ah. At ang sarap nito.”

"Hindi mo talaga pinapanood ang content ko 'no? Ang dami ko kayang followers dahil magaling ako sa fitness at health," imporma nito tapos ay nagbiro, "kahit hindi ako magaling sa computer at app app na ganyan, sa iba ako genius!"

Empathic siyang tumingin sa lalaki, "hoy, nao-offend ka ba namin ni Gorio kapag nagiging technical kami."

"Hindi ano," tanggi nito, "more of frustrated ako na ang tagal na nating magkakilala at tayo ang unang magkasama dito, eh kayong dalawa eh parang matalik nang magkaibigan."

Nagulat si Bonj. Medyo endearing sa kanya ang slight na pagyayamot nito. "Huy. Ano ka ba. Wag kang magtampo. At this stage lang kasi talaga ng startup super technical lang talaga ang mga bagay."

"So you promise na kapag naayos na 'yang technical na 'yan, mas kakausapin mo na ako?" pakyut na tanong ng lalaki.

Kumunot ang noo niya, "oo naman. Wala akong choice. Boss kita 'no." Tapos ay tumawa.

Tumawa rin si Gohan. Medyo gumaan ang ere sa pagitan nilang dalawa.

"At bakit nakalahad 'yan?" tanong ni Bonj habang tinuturo ang mga nakalahad na mga MTG, sabay subo muli sa pagkain.

"Deck building. Laro tayo after natin kumain. Para mag bonding naman tayo," ani Gohan.

"Sus babawi ka lang kasi natalo kita."

At iyon nga ang nangyari. Naglaro silang dalawa ng MTG pagkatapos ng dinner. At sa limang laro, apat na beses nanalo si Gohan.

Sa huling laro ay nilahad na ni Bonj ang kamay, "concede."

Kinamayan siya ni Gohan, "see? Sabi ko sa'yo. Smart din ako."

Ngumiti si Bonj, "yeah, alam na alam ko na 'yan ngayon."

Habang nagtatabi sila ng deck ay bigla na lang nagtanong si Gohan out of the blue.

"Bonbon, do you not find me attractive?"

"Huh?!" Nauga si Bonj sa tanong. “Ano’ng—ano’ng tanong ‘yan?”

Natawa si Gohan, "wala lang. Wala lang. Sanay kasi ako na may naghi-hit on sa akin na bading. Pero ikaw parang wala yata akong epek sa'yo."

"Boss kasi kita! Magkatrabaho tayo!" paalala niya.

"So kung hindi mo ako boss lalandiin mo 'ko?" tukso nito.

"Hindi din! Teka ang gulo mo. Sabi mo straight ka. At kanina nung nahuli mo kami ni Gorio eh, sabi mo huwag kang taluhin," pagtataka ni Bonj, mabilis ang tibok ng puso, "tapos ngayon ano 'yang pinagsasasabi mo?"

Humalakhak si Gohan, "heto naman, hindi ka na mabiro. Nagulat lang ako na kay Gorio eh lumandi ka, pero sa'kin hindi."

"Eh kasi nga bisexual naman daw siya? Ano ba gusto mo ba landiin kita?" napipikon na siya.

"Gusto mo ba akong landiin?" hamon nito.

Napakagat-labi si Bonj. Naalala na naman niya ang hubad nitong katawan. Ang ganda ng muscles nito. Ang tambok ng puwet nito. Ngayon parang gusto niya nang halikan ang guwapong founder.

Tumayo si Bonj at tumalikod, "ewan ko sa'yo. Hindi ako pumapatol sa mga straight na mahangin."

Tumawa si Gohan, "biro lang kasi! Haha. Umupo ka diyan. Next game pa tayo! Babawi ka pa sa akin."

Umupo si Bonj at nagpatuloy ang kanilang mga MTG matches. Pero hindi na talaga siya nanalo. Paano ba naman kasi niyanig ni Gohan ang utak niya.

Totoo nga ang karisma na pinagyayabang ng founder nila.

——————————————————————————

Alas onse pasado nang gabi.

Nang makarating si Bonj sa 7/11 sa ilalim ng isang condo building kung saan siya pinapunta ay nakita niyang naghihintay sa mga upuan doon si Gorio.

"Tapos na 'yung sa work mo?" tanong ni Bonj nang makalapit siya.

Tumango ang lalaki, "yeah. Buti free ka pa ngayong gabi para trumip."

"Ah naglaro lang kami ni Gohan ng cards. Kaso umayaw din ako kasi puro ako talo. Hindi pa ako inaantok kaya nung na-receive ko 'yung message mo na magtrip eh umoo ako," sabi niya, "pampaiba lang din ng environment."

"Ikaw kasi eh. Pinakuwento mo sa akin kagabi 'yung mga nasty na naranasan ko," sabi ni Gorio habang kinakamot ang crotch, "ayan tuloy na-miss ko siya. Buti na lang libre siya today. At game siya na tayong dalawa. Nasa taas na siya at naghihintay."

Tinapik ni Bonj ang mesa, "halika na. Para matapos tayo makauwi na at bakbakan na naman ng coding bukas."

Lumabas na sila ng convenience store. Pinapasok sila sa condo unit nang madali lang dahil nabanggit nang bisita sila. Umakyat na sila sa 25th floor at tumayo sa isang unit.

Pinihit ni Gorio ang door knob at tinulak ang pinto. Hindi naka-lock. Mukhang handa na talaga ang nasa loob.

"Shit. 'Yan pala si Dante..." sambit ni Bonj nang bumulaga sa kanya ang isang bato-batong morenong bodybuilder na lalaki na semikalbo. Mukhang goons. Pero naka puting jockstrap lang ang lalaki habang nakaupo sa isang sofa. Ang mga hita ay nakabukaka tapos ay may nakapasok na ang dalawang daliri sa sariling butas. Kita ang bukol at basa ng precum sa ibabaw ng pouch ng jock.

Nagsalita ang lalaki, "fuuuuck. Long time no see, Gorio. 'Yan pala ang kaibigan mo. Ang pogi din. Fuck."

Tumawa si Gorio, "tangina mo, hanggang ngayon ang astigin mo pero ang puta ng puke mo."

"Hehe. Buti nag-aya ka ngayon. Tagal ko nang walang kumakantot sa'kin... Uhmmm..." mababa ang boses ni Dante, umuungol habang patuloy ang pagdaliri sa sarili.

"Putangina. Nakakalibog 'to..." komento ni Bonj. Nakakantot naman na siya noon ng mga katulad nitong barakong mukhang straight. Pero iyon talaga ang isa sa mga weakness niya.

Naghubad na si Gorio. Tumambad ang batak na katawan ng lalaki at ang matigas nitong burat. "Well, simulan na natin. May trabaho pa bukas."

"Shit oo nga," tugon ni Bonj. Naghubad na rin siya. Kahit may aircon sa studio unit na iyon, ay walang laban ang lamig sa init na dumadaloy sa kanyang hubad na katawan.

Nanlaki ang mga mata ni Dante nang makita ang kanyang ari, "puchaaa ang laki niyan!"

Sinampal ni Gorio ang puwet ni Bonj, "heto ang gusto ko makita. I want to see how you fucking top."

Agad na tumayo sina Bonj at Gorio sa harapan ni Dante. Mahina pa ang ilaw sa studio—mga warm bulb na nagpapatingkad sa pawis at anggulo ng mga kalamnan—pero sapat para makita ni Bonj ang bawat detalye: ang bilog ng traps ni Dante, ang ugat na pumapadyak sa leeg, ang basa na pouch ng jockstrap na nagpapakita ng hugis ng uloburatsa loob.

“Tara na,” utos ni Gorio nang may ngiting halong takot at excitement.

Dante ay yumuko. “Gamitin niyo 'ko."

Si Dante ang unang sumubo. Mabilis, malalim, halatang marunong. Kinapa nito ang shaft ni Bonj, pinunasan ng mainit na dila ang ulo. Ang kamay nito ay sabay na hinahaplos ang matatag na mga hita nina Bonj at Gorio, sabay niyang dinudurog ang maliit na utong ng sarili niyang dibdib para painitin ang sarili. “Aah—” ungol niya, parang may sakit pero mas nangingibabaw ang sarap.

Una itong nagsubsob sa bibig ni Bonj. Sinakmal ng dila ang base, sinipsip ang ulo at hinahatak nang malalim pa. Si Bonj ay napatingala, naramdaman ang slight gag reflex ni Dante—pero pinipilit nitong panatilihin ang ritmo. Naka-firm si Gorio sa likod ni Dante, hinahaplos ang likod nito hanggang sa bumaluktot.

“Fuuuck—” ungil ni Bonj, ang laway ni Dante ay mainit. Ang estilo ay sanay. Iba-iba pa ang anggulo.

Nang lumayo sandali si Dante para huminga, agad naman sinubo si Gorio. Ang banko ng panga ni Dante ay malakas—sinusubo nito ang buong haba, naipasok nang tila walang kahirap-hirap. Si Gorio ay nagngingitngit sa sarap, humawak sa ulo ni Dante at pinaghilot ang malapad nitong likod habang nakatitig sa Bonj. “Oh—shet—fuuuuck ka talaga, Laki mong putaaaa” ungol ni Gorio.

Sa gitna ng mga salitang blowjob ni Dante, sina Bonj at Gorio ay naghalikan, dila na sumasabay sa ritmo ng pagsubo ni Dante. Ang mga kamay nila ay sabay na humahaplos sa ulo ng bodybuilder—pina-ikot, pinipiga, pinapasok nang mas malalim—sinusubukan nilang tingnan ang hangganan ng gag reflex ng lalamunan nito. Si Dante ay napapikit; nanginginig ang mga kalamnan ng panga niya habang sinasalo ang magkabilang tarugo. Ang seksi malasin ng malaking bulas na uhaw sa burat.

“Shit, grabe kayo,” napabulong si Dante nang may konting kahinaan sa boses. “Sasarap ng mga burat niyo putangina.”

“Dante, nganga mo nang husto yan,” bulong ni Gorio, “pakita mo sa kasama ko ang talent mo.”

Sabay-sabay silang sinubo ng bibig ni Dante. Ang bibig ni Dante ay namumula mula.

Tapos ay kinantot na nila nung sabay-sabay ang bibig ni Dante: isang kamay ni Bonj, isang kamay ni Gorio, nasa likod ng ulo ni Dante. Si Dante ay napapikit na lang, namumulaklak ang ugat sa leeg habang pinipiga at pinapahagod niya ang sariling utong sabay hagod sa sariling abs, habang tuwang tuwang naduduwal sa dalawang batuta.

“Aaah—oo—oooh—” mangiyak-ngiyak si Dante. Tapos ay lumuwa na, "fuck. Fuck niyo 'ko!"

Mabilis na nagbago ang posisyon—tuwad na umikot si Dante at pumatong sa sofa; ang matambok na puwet ay naka-frame sa garters ng jockstrap

Gorio agad na tumayo, pumuwesto, nag-adjust ng angle.

Si Dante ay yumuko ng higit,  “Pasok niyo,” mahinang hiling.

Si Gorio ay nagpalayo ng konti, huminga nang malalim, at lumapat. Pinakita muna ang dulo ng titi sa base ng butas ni Dante—napakainit, basa mula sa lahat ng precum—at saka dahan-dahang ipinapasok. Ang unang pasok ay matalim at may tunog.

“Ahhh—shit—” sigaw ni Dante, isang halo ng hapdi at sarap. Ang  mga hita ay nanginginig sa bagong pressure na sumasabog mula sa loob.

Si Gorio ay nagpatuloy—mabagal muna, pabilis nang pabilis.

Si Bonj ay nanood, bilib sa estilo at kaseksihan ni Gorio. Pinapanood ang matabang tarugo nito na lumalabas-pasok sa bukana ng bodybuilder. Sinimulan niyang jakolin ang sarili niya habang pinapanuod ang eksena.

Sa loob ng butas ni Dante, si Gorio ay nag-umpisang mag-piston—mabigat, malalim—dahan-dahang pinakakawala at pinapasok ang buong shaft hanggang sa lumuhod ang katawan ni Dante. Ang bawat paggalaw ay nagpapalalim ng tunog ng banggaan ng mga balat.

“Fuuuck—tangina—di ko kaya—” ungol ni Dante.

Si Dante ay umungol nang parang naipit sa pagitan ng dalawa: ang laway niya ay tumakbo sa neckline, ang mukha niya ay masyadong pula. Pinipisil pa rin ang sariling mga utong.

“Tangina mo—fuckhim harder—” ungol ni Bonj habang nagsasalsal ng sarili niya.

“Sorry tangina! ‘Di ko kinaya!” yayanig na sigaw ni Dante, at umigkas ang unang malakas na pagngisay Ang katawan niya ay namumula, ang butas ay kita na humihigpit. Mula sa loob ng jockstrap pumuga ang mainit, puting likido—hindi lang isang putok kundi maramihang sirit na pumulupot sa loob ng pouch at tumulo pababa sa inner thighs.

Tumigil sandali si Gorio at bumunot. “Tangina mo, pare, nilabasan ka na?” tanong niya, humihingal.

“Oo—tangina—ang sarap!” sagot ni Dante na may bahid ng pagkahapo sa tono. Umikot siya at ipinakita ang jockstrap—soaked, ang fabric. Nilabasan nang hindi hawak ang sarili.

“Luh—pa’no ‘yan?” sambit ni Bonj at napatingin sa ebidensya ng climax.

“Kantutin mo. Multiple orgasmer ‘yan,” payo ni Gorio, at may kanto ng tuwa sa mukha. “Gusto pa niya. Kaya niya.”

Nagningas ang muling pagnanais ni Bonj—maya-maya lang at sinimulan niyang ipasok ang titi niya. Dante ay bumungad, binuksan ang sarili nang walang pasubali. “Tangina. Pasok mo ‘yan—sawa mo,” hiling nito, may halong katigasan ang pag-urong ng mga kalamnan.

Ang biglaang pagpasok ni Bonj ng eight-incher ay parang pagbuhos ng apoy: malalim, mabilis—halos walang warm-up, sumadsad ang shaft sa masikip na lagusan.

Ang tensyon na naramdaman ni Dante ay halata—isang malakas na “fuck!” na sinundan ng halakhak na parang pag-iyak. Ang kanyang likod ay kumunot, ang puwet ay tumatlbog sa bawat pagpiston.

“Fuck me— harder fuck warakin mo 'ko!” umuungol si Dante. Ang mga kalamnan ay kumukura[ sa bawat papasok.

Si Bonj ay nakapikit ng konti, pinapakiramdaman ang lagusang kinakantot. Ang mga leak ng butas ni Dante ay nagpapaalam sa kanya kung kailan dapat bumilis, kailan huminto. May mga pagkakataon na parang ang butas ni Dante ay sumasakal sa base ng tangkay ng burat niya..

Si Gorio ay nanonood. Masaya ang mga mata.  “Tangina mo. Top ka nga,” sabi nito kay Bonj.

“Fuuck. Ang sarap kasi kumantot,” sagot ni Bonj, huminga nang malalim at kumadyot nang mas mabigat. Sila ay naglaplapan samantala, sabay sa intensity ng kanyang kantutan.

Hindi nagtagal ay sumigaw muli si Dante—ang katawan niya ay muling nagkombulsyon, at isang malakas na eruption ang naganap: isa, dalawa, tatlong pumutok na sirit sa loob ng jockstrap—mainit na likido na tumulo dagdag mula sa unang orgasm kanina. "FUCKING SHIT AHH!" lukot na lukot ang mukha nito dahil sa intensity ng sarap.

Kasabay niyon ang butas ni Dante ay sumisiksik at nag-contract sa matigas na ari ni Bonj.

“FUUCK! Tangina mo! Talentado!” sigaw ni Bonj.

Nagpatuloy si Bonj sa pagkantot—mas mabilis, mas brutal. Patuloy ang hagulhol ni Dante.

At dumating ang sandali—ang sariling climax ni Bonj ay parang eruption: siya ay sumigaw, umigkas, at ang kanyang semilya ay nagbitaw nang mainit at malakas sa loob ng tumitigas na butas ni Dante.

"GAAAAHHHH! TANGINAAA!"

Sinipsip ng bukana ni Dante ang limang sirit ng tamod na lumabas mula sa kaniya.

Si Gorio at tumapat sa mukha ni Dante, “Puchaa—heto na!” sigaw niya, sabay huminga," at biglang pinaputok ang sariling tamod sa mukha ng bodybuilder—anim na malalakas na sirit, tumama sa noo ni Dante, sa bibig, sa pisngi, sa talukap, sa leeg.

Bumunot na si Bonj. "Ugh! Grabe 'yun!"

Hinawakan ni Gorio ang malaking burat ni Bonj at ngumiti, “Grabe. Idol,” anito sabay hawak sa eight incher niya. Tapos ay inagaw at hinalikan niya si Bonj ng marubdob.

Si Dante ay humiga, ang dibdib ay umaakyat-baba nang malalim. “Tangina — salamat."

Pagkatapos ng ilang sandali, may mahinang tawa si Bonj. “Okay sarap ng tulog ko nito mamaya!"

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe!