ASSU 11

ANG PAGTA-TANGO NI BONJ SA HQ NG STARTUP

Conscious si Bonj.

Hindi dahil hindi siya sanay magbuhat. Alam niya ang tamang form, ang tamang tempo, ang tamang paghinga. Pero ngayon, iba ang pakiramdam. Naka-compression shorts siya at fitted training shirt. Medyo dikit sa katawan. May manipis na patak ng pawis sa dibdib at sa gilid ng leeg. Hindi pa siya hinihingal, pero ramdam niya ang init. Hindi dahil sa workout.

Kasama niya si Gohan.

Nasa squat rack ito, suot ang asul na singlet na bahagyang sumisikip sa dibdib at balikat. Running shorts na itim, medyo maiksi, nagpapakita ng matibay na hita. May headband pa sa noo—pinipigil ang pawis, pero may ilang hibla ng wavy na buhok na nakawala pa rin. Bahagyang pawisan na ito, pero presko pa rin ang aura. May natural na glow ang balat. Macho. Clean. Camera-ready kahit hindi nakaharap sa camera.

Pero may camera nga.

Sa kabilang bahagi ng gym—third floor, ng kanilang condo unit—nakatayo si Gorio. Nakaharap sa tatlong cellphone na naka-tripod. Sinisilip nito ang mga screen, inaayos ang anggulo, mino-monitor ang comments.

Kinabukasan iyon, bago mag-lunch.

“Live na?” tanong ni Gohan habang nag-a-adjust ng grip sa bar.

“Live,” sagot ni Gorio nang hindi tumitingin.

Dalawang minuto pa lang, may 200 viewers na agad.

Naririnig ni Bonj ang boses ni Gohan—iba kapag may audience. Mas buo. Mas confident. Mas may rhythm.

“Good morning, guys!” bati nito habang nagla-lat pulldown. “Quick gym session before work. And yes—may updates tayo sa GOBOGO.”

Sa malaking screen sa harap nila, naka-cast ang live feed. Kita nila ang sarili nila. Kita rin ang comments na umaakyat nang mabilis.

🔥🔥🔥

Grabe katawan mo Gohan!!

Sir paano mag join sa beta?

Siya 'yung si CTO 'di ba??

Ngumiti si Gohan habang nagbubuhat. “So yesterday, nag-present kami sa potential investors. And I’m happy to share—promising ang feedback. May serious interest.”

Napahinto ang ilang viewers sa comment stream.

OMG congrats!!

Yesss founder era 🔥

Proud of you kuya!!!

Nasa likod nito si Bonj, nagso-spot. Maayos ang tindig. Alerto. Pero conscious. Huwag mali ang form. Huwag masyadong nakatingin sa camera. Relax lang.

“Hindi lang ako,” dagdag ni Gohan habang inaangat ang bigat. “May solid team tayo. CTO namin—genius sa tech side. At mahilig din sa fitness.”

Tinuro siya nito gamit ang nguso. Napatingin ang camera sa kanya. Biglang dumami ang comments.

Ang cute niya talaga ah

May IG ba siya??

Mukhang mabait 🥺

Mas tumindi ang kaba niya. Turn na niya sa bench press. Humiga siya sa bench, hinawakan ang barbell. Nag-focus sa paghinga.

“Guys, this is Bonj. Pinakita ko na siya sa inyo before,” sabi ni Gohan. “Siya ang nagbuhat ng technical side ng project. Kung may gumagana sa app—siya ’yon.”

“Loko,” mahina niyang sabi habang ibinababa ang bar sa dibdib.

Nag-spot si Gohan ngayon.

“Pero hindi lang computer boy ’yan,” dagdag nito. “Pareho kaming fitness at gaming enthusiasts. Kaya makakaasa kayo—passion project talaga ’to.”

Sa screen, bumuhos ang bagong wave ng comments.

Idol!!!

CTO pero batak 🔥

Ang ganda ng form niya 👏

May boyfriend ka na ba kuya? 😳

Bahagya siyang napatigil sa pagbubuhat.

Huwag ka magbasa. Focus.

Pero nabasa niya.

May boyfriend ka na ba kuya?

May sumunod pa.

Gay here 🙋‍♂️ proud of you sir!

Finally may representation sa tech & fitness!

Naramdaman niya ang bahagyang init sa pisngi.

“Boys,” biglang sabi ni Gohan, tawa sa boses, “naku, itong si Broskie Bonbon ay taken na!”

Halos mabitawan niya ang barbell. Buti mabilis ang reflex ni Gohan at naibalik agad sa rack. “Gago ka,” mahina niyang bulong.

Sa likod, nakita niyang bahagyang nalukot ang mukha ni Gorio habang nakatingin sa kanila. Parang may gustong itanong pero pinili munang manahimik.

Sa live, nag-explode ang comments.

WHAT?? 😱

Sino??

Reveal!!

Taken na pala si kuyaaaa

Tumawa si Gohan. “Taken na siya ng startup namin! Haha! Halos hindi na ’yan natutulog. Trabaho, kain, tulog, gym, repeat. Sacrifice for success. ’Di ba, Bonj?”

Napatayo siya mula sa bench. Medyo hingal. Medyo naiilang.

“Ehe—ugh—oo,” sagot niya, pilit na casual. “Basta abangan niyo. Maglalabas na kami ng beta for testing soon.” Para maiba ang usapan.

May nag-comment:

Beta link pls!!

Congrats GOBOGO 🔥

Isang verified account ang lumutang sa screen.

KadeFitPower: Congrats bro. Solid concept. Let’s collab soon.

Napatingin si Gohan sa screen. “Oh! Kade! Salamat, bro. Let’s talk. DM kita.”

Nag-react agad ang viewers.

COLLAB NA ’YAN 🔥🔥🔥

Power move

Ramdam ni Bonj ang shift. Ito ang mundo ni Gohan. Comfortable. Alive. In control. Nang matapos ang huling set niya, bumangon siya at nagpunas ng pawis gamit ang towel.

Biglang—sinapo ni Gohan ang pecs niya, pabiro pero may diin. “Oh? ’Di ba? Tatag ng CTO natin!”

Napalingon siya rito. “Loko. Ikaw kaya diyan ’yung batak sa’ting dalawa.”

“Tingnan mo nga comments,” sagot nito, nakangiti.

Sa screen:

CTO reveal pls

Grabe katawan ni Bonj 🔥

Ang humble niya 🥹

“Okay guys,” sabi ni Gohan habang inaabot ang phone sa tripod. “We’ll end this here. Thank you sa support. Abangan niyo next updates ng GOBOGO. Beta soon. Promise.”

Nag-wave ito sa camera.

“Stay fit, stay consistent, mga broskie.” Pinatay ni Gorio ang live.

Tahimik ang gym sa sandaling iyon. Parang may echo pa ng energy ng audience.

“Buwisit ka,” ani Bonj habang inaayos ang wrist wrap. “Ang ligalig mo.”

Nag-fist bump si Gohan sa kanya. “Aba siyempre. Hindi naman puwedeng haggard kahapon tapos haggard pa rin ngayon.”

Lumapit si Gorio, nakataas ang kilay.

“So… okay ka na. Boss Gohan?”

Tumango ito, parang wala lang. “Okay na! ’Di ba, Broskie Bonbon?” Inakbayan siya. Medyo malaman ang hawak. Mas matagal kaysa dapat.

Napatingin siya rito. “Aba malay ko sa’yo. Bakit ako ang nakakaalam?” Bahagya siyang pumalag at umalis sa ilalim ng braso nito. “Teka nga. Hindi ako nakapagbuhat nang maayos. Sinabayan mo kasi ng IG live eh.”

Tumawa si Gohan. “Excuses.”

“Huwag ka nga,” sagot niya, pero may bahagyang ngiti.

“Sige,” sabi ni Gohan habang kinukuha ang towel at tubig niya. “Ligo na ako. Tapos trabaho na rin. Tingnan ko ’yung mga emails ng potential investors.” Mas seryoso ang tono ngayon.

Tapos ay umalis na ang founder.

Matapos umalis si Gohan, nag-stretching si Gorio sa tabi ng rack. “Samahan na kita sa pagbubuhat. Mamaya tambak na naman tayo ng trabaho,” sabi niya, mabilis at praktikal.

Tumayo si Bonj, inabot ang towel sa leeg. “Sige. Kailangan natin i-lock 'yung beta hooks,” tugon niya, boses medyo mababa pa rin mula sa init ng workout.

Nag-setup sila ng bar, nagpalitan ng sets. Habang umaandar, dumaan sa kanila ang seryosong agenda: mga referral hook, feedback form, Discord channel, kung paano kukunin ang metrics ng first fifty testers. Teknikal, diretso, walang paligoy-ligoy.

Kahit seryoso ang usapan, napapansin ni Bonj ang tingin ni Gorio—mabigat, malapot, hindi nawawala. Hindi malabo kung ano ang nasa mata ng designer. Napangiti siya nang bahagya at pilit iniba ang focus pabalik sa screen ng phone.

Si Gorio naman—mas mababa lang sa tangkad kaysa kay Gohan pero pareho ang definition—nakasuot ng stretch tank top na nagpapakita ng cut ng deltoid at lat; ang mga kilikili na konting basa sa pawis; ang mga abs na may malinaw na mga linya; ang mga hita, solid at maikli ang shorts na halos sumunod sa kurba ng quads. Ripped, athletic—hindi overpowering, pero sexy.

“May… napapansin ka bang kakaiba kay Gohan?” bigla ni Gorio, humihigpit ng grip sa bar habang nagtanong.

Napabuntong-hininga si Bonj at napalunok. “Huh? Eh, ‘di ganun talaga siya kapag influencer mode—maligalig, may persona. Ano bang…?”

“Parang touchy siya lately. Sa’yo lalo,” pahayag ni Gorio, half-joke, half-probing. “Bakla na ba ‘yun?” tawa lang nito, pero halata ang curiosity.

Kumaba ang dibdib ni Bonj. “Hala siya, usisero ka. Straight ‘yun ‘di ba? Ikaw ang matagal niyang kaibigan—bakit ako ang tinatanong mo?”

Sa loob, kumikirot ang kaba. Totoo: may nangyari kagabi—may sex at tenderness sa pagitan nila. Wala siyang puwedeng pagsabihan. Wala ring klarong label ang nangyari.

Hinaplos ni Gorio ang pisngi niya nang bigla. “Aba, malay ko. Pero oo nga, alpha straight nga siya. Pero you do know you’re fucking hot, 'no, Bonj? Ikaw ‘yung tipo ng lalaking kayang magpabakla kahit sino.” Saglit itong ngumiti, nakatingin nang diretso sa mga mata niya.

Tumibok nang mabilis puso ni Bonj; nag-poker face siya pero hindi matago ang epekto. “Yeah. Pero hindi ko gagawin kay Gohan. Boss ko ‘yun.”

“Haha—well buti na lang 'nag-out' na ko sa 'yo,” sagot ni Gorio, lalong lumapit. “So hindi ko na kailangan maging maingat para gawin ito…”

Hindi na ito naghintay pa. Hinawakan nito ang ilalim ng panga ni Bonj at dahan-dahang nilapit ang mukha. Ang halik nila—mabagal, malamyos—nagsimula sa isang mahihinang pagdampi ng labi. Marunong si Gorio maghatid ng init na agad sumisiksik sa dibdib.

Habang naglalabasan ang dila nila, hindi maiwasan ni Bonj na ikumpara sa loob ng isip kung paano iba ang halik ni Gorio kumpara kay Gohan. Si Gohan—reluctant, tentative, parang may takot sa bawat lalim, pero willing mag-explore; si Gorio—matino, sigurado, mapangahas, direktang sumasagot sa bawat galaw. Ang halik ni Gohan ay parang pag-aaral; ang halik ni Gorio ay parang pag-angkin.

Kumilos kamay ni Gorio, marahang nag-explore—sa leeg, pababa sa pec, hinagod ang undercut ng shirt. Ramdam ni Bonj sa palad ang init at pagkakayakap ng pawisang muscle; ang compression shirt ni Bonj ay lumapat sa mga daliri ni Gorio. Tumugon siya, hinayaan ang sarili na malunod sa sensasyon—mainit, mabigat, mabilis ang dugo.

Nagbungguan ang mga katawan—solid, mainit, at basa sa pawis. Lumalalim ang halikan; humuhuni sila, lumalabas ang mga impit na ungol. Ang gym, na kanina ay panay bakal ang tunog, ngayo’y may ibang frequency—mainit at mapusok.

Hindi nagtagal, naglayon ang kamay ni Gorio. Sumok sa loob ng shorts ni Bonj, nag-slide ang palad papunta sa bulge. Sinalsal siya nito nang dahan-dahan: may pag-aalangan sa umpisa, tapos unti-unting bumilis, kamay na may ritmo. Hindi naman ito brutal; sensual at attentive.

Gumanti si Bonj, iniabot ang sariling kamay sa loob ng shorts ni Gorio. Basa na ang tela sa pawis sa loob; ang ari ng lalaki ay tumitigas sa palad niya—matigas, mataba, at may matinding pulso. Kumikislot-kislot iyon sa kamay niya. Nilamas niya nang marahan ang base, inikot-ikot ang daliri, pinipiga. Ang dulas—pawis at pre-cum—ay nagpadali sa mga galaw.

Patuloy silang naghalikan habang nagpapatuloy ang mutual na handjob. Ang init nila ay sumasakal sa espasyo.

Biglang, “Eherm,” pumitas ang boses na parang may bagong gitarang pinindot sa likod ng room.

Tumigil sila, magkahawak pa rin ang mga kamay, nagulat, mabilis tinatakpan ang sarili. Naglayo ang mga labi.

Sa doorway—nakatayo si Gohan.

Bagong ligo. Puting running shorts. Towel sa balikat. Malamlam ang buhok. Mata nito ay nagliliwanag ng komplikadong expression: pagtataka, parang may asar, at may halong tanong na hindi sinasabi.

Matagal na katahimikan ang dumampi sa gym. Halos marinig ang mabilis tibok ng puso.

Parang nainis si Gorio, “Ano 'yun, pare?” singit nito. May precum pa ni Bonj sa kamay.

Napabulong si Gohan, parang may halo ng pangungutya at pagkabigla: “Ah—sorry. Medyo hindi lang ako sanay na nanlalalaki ka pare. Buong buhay natin babae ang hinahabol mo.”

Parang lumagpas sa ulo ni Bonj ang kilay niya. Galing pa sa bibig ni Gohan ang komento.

Ngumiting mayabang si Gorio, agad sumagot: “Eh. Wala. Masaya din naman ito. Lalo na ang sarap nitong CTO natin.” Kasunod nito, sinaup nito ang pec ni Bonj at pinisil ang utong, pabiro.

“Nga—ano ba?” napatawa si Bonj, namumula ang mukha.

Sumilip si Gohan, tumingin nang diretso sa kanila—hindi na ito nagmamadali. Matagal ang titig; parang nanghihingi na ng privacy.

“Anyway,” sabi ni Gohan, “pag tapos na kayo diyan, may papatingin lang ako sa’yo sa emails ko, Bonbon. Kung paano sasagutin.” Tumingin muna ito nang matagal muli sa kanila saka humakbang paalis.

Muling humalik si Gorio matapos ang pag-alis ni Gohan.

Pero ilang sandali lang ay bumaklas muna si Gohan.

"Uh? Bakit?"

"Puntahan ko lang si Gohan. Baka mahalaga 'yung email."

Ngumuso si Gorio, "boo. Bitin."

"Mamayang gabi tayo. Punta tayo dun sa isang kakilala ko. Magaling na bottom 'yun. Pagtulungan natin," tapos ay kumindat siya.

Ngumisi si Gorio, "ah sige. Pabitin muna ako. Mukhang masaya 'yan. Okay maligo na ako."

Isang mabilis na smack sa labi tapos ay bumaba na si Bonj para puntahan si Gohan. Nang bumaba siya sa second floor, tahimik ang hallway. Bukas ang pinto ng kuwarto ni Gohan.

Sumilip siya.

Nandoon ito, shirtless pa rin, nakaupo sa harap ng laptop. Basa pa ang buhok, may ilang patak ng tubig na dumadaloy mula sa leeg pababa sa dibdib. Nakakunot ang noo habang nakatitig sa screen, seryoso.

Kumatok siya nang marahan sa frame ng pinto. “Yes, Gohan. How can I help?”

Napalingon ito, bahagyang nagulat. “Ah—tapos na kayo ni Gorio?”

Hindi niya agad iniba ang tono. “Hindi. Hindi namin tinuloy. Unahin muna namin ’yung trabaho.” Diretso ang sagot. “So, ano ngang kailangan?”

Saglit na tila may kung anong gumalaw sa mata ni Gohan bago ito bumawi. Tumuro ito sa laptop. “May tanong kasi ’yung isa sa investors tungkol sa financial management strategy natin. May draft akong sagot, pero ipatingin ko muna sa ’yo.”

Tumayo ito at inusog ang office chair. “Ikaw muna.”

Umupo si Bonj, maingat na hindi sumandal. Ramdam pa rin niya ang pawis sa likod at balikat mula sa workout. Ayaw niyang dumikit sa leather ng upuan.

Binasa niya ang email. Maayos ang pagkakalahad ng tanong—nagtatanong tungkol sa runway, burn rate, at contingency plans kapag hindi agad nag-hit ang beta. Sinilip niya ang draft ni Gohan. May laman. May direction. Pero medyo magulo ang daloy.

“Ayos naman ’to,” sabi niya habang nagsisimula nang mag-type. “Kailangan lang natin gawing mas malinaw. Mas konkretong sagot.”

“Go,” sagot ni Gohan, nakatayo sa likod niya.

Tanging tunog ng keyboard at mahinang hum ng aircon ang pumuno sa silid. Paminsan-minsan, maririnig niya ang malalim na paghinga ni Gohan sa likod niya. Mabagal. Mabigat.

Ramdam niya ang tingin nito. Hindi niya kailangang lumingon para malaman. Pinilit niyang magpokus sa screen. Inaayos niya ang structure ng sagot—ginagawang bullet points ang strategy, nililinaw ang projections, pinapalitan ang ilang salita para mas simple.

Tumayo si Bonj agad nang matapos. “’Yan. Mas readable na. Pwede mo na ring gawing template ’yan sa future replies.”

Bago pa siya tuluyang makaiwas, hinawakan siya ni Gohan sa braso. At hinalikan.

Saglit siyang nanigas.

Mas may kasiguraduhan ngayon ang halik nito. Hindi na tentative. Hindi na nag-aalangan. Ang labi nito ay diretsong sumalubong sa kanya; ang dila, mas buo ang galaw—parang may gustong patunayan. Parang may kinokompetensya.

Napapikit si Bonj sandali bago niya tuluyang naproseso ang nangyayari.

Nang maghiwalay sila, nakangiting nakakaloko si Gohan.

“Anu ’yun…?” tanong ni Bonj, nakabuka ang mga mata. Ramdam niya ang mabilis na pulso sa leeg.

“Wala,” sagot nito, parang walang nangyari. “Thank you lang. No homo, Broskie Bonbon.” Kumindat pa ito.

Napailing siya. “Ang gago mo.” Tapos ay iniba niya agad ang usapan. “Anyway, papaalam ako. May ganap ako mamayang gabi. Kasama ko si Gorio.”

Parang may aninong dumaan sa mukha ni Gohan. “Ah so…” sabi nito, bahagyang tumawa. “Magbabaklaan kayo ganyan?”

Tinaasan niya ito ng kilay. “You really want to know?”

Napaubo si Gohan. “Ehem. Anyway. Ako din. Kala niyo ba.” Umupo ito sa mesa at tumingin sa phone saglit. “May babaeng nag-slide sa DMs ko kanina after ng IG live. Mukhang makaka-score ako mamaya.”

Kumunot ang noo ni Bonj. Hindi niya alam kung bakit nainis siya sa sinabi nito.

“Ah. Okay. Good luck?” sagot niya, pilit na neutral.

“Thanks, Bonbon.” Umupo na ito nang maayos, seryoso ang mukha habang nagta-type. “Sige. Pwede ka nang maligo.”

Biglang parang bumalik sa professional mode ang founder. Parang walang halik na nangyari ilang segundo lang ang nakalipas.

Tinitigan niya ito sandali. Shirtless pa rin. Focused sa screen. Clenched ang panga. Controlled ang ekspresyon.

Umiling siya at lumabas ng kuwarto.

“Daming ebas nitong si Gohan,” bulong ni Bonj sa sarili habang naglalakad pabalik sa hallway.

——————————————————————————

Binuksan ni Bonj ang pinto ng condo unit at tumambad agad sa kanya ang isang eksena na nagpabigat ng hangin—mainit, makinang, at halatang planado.

“Woah,” pabulong na sabi ni Gorio nang sumunod ito sa kanya sa loob. Napahinto si Bonj sandali, nililimas ang mata at sinusukat ang frame: ilaw na malambot pero focused, reflective na mga props, at ang gitna ng set—si Sheyn—nakahiga sa ibabaw ng kama, nakatali ang mga kamay sa likod ng ulo, mukha nakataas nang parang poster ng Japanese porn.

Si Sheyn, batak ang katawan, makinis ang balat na kumikinang dahil sa body shiner; naka-reflective na mamumulang goggles at itim na swim cap, at nakasuot ng puting napakamanipis na Arena trunks—ang lycra halos see-through at naglalarawan ng matigas na umbok. Tatlong cellphone ang naka-tripod sa mga sulok, ang mga ilaw ay naka-diffuse para sa glossy sheen, at ang tunog ng maliit na fan ay nagmumura sa katahimikan.

“Ugh. Andyan na kayo. Ten minutes na akong ganito, continuous film. Sama na kayo dito mga pare. Nandiyan sa table diyan ’yung masks,” ungol ni Sheyn na may halong init at excitement.

Kinuha ni Bonj ang dalawang full-face mask—pula para sa kanya, itim para kay Gorio—at sinuot nang mabilis. Para lang silang dalawang anino na papasok sa isang ritual.

“Fuck. First time kong mag-porn, exciting ’to,” bungad ni Gorio, halinghing ang boses sa ilalim ng mask.

Kanina pa nagkausap sila sa trabaho; tinanong ni Bonj kay Gorio kung game ito na sumali. Ipinakita niya ang OnlyFans account ni Sheyn at ipinaliwanag na i-i-mask nila ang identity, i-proprotect ang face sa mga shots, at puwede ring puro bodyshot lang ang ipapakita. Nag-isip si Gorio pero nang makita ang pag-aayos at ang sheen ng katawan ni Sheyn, pumayag na—mukhang na-hook na agad ang libog nito.

“Basta, pagtitripan lang natin ’yan. No mercy,” sabi ni Bonj nang magkapuwesto na silang dalawa sa gilid ng kama. Naghubad sila—walang arte. Pareho nang matigas ang mga burat.

Hinila agad ni Bonj si Gorio papunta sa kama at sumampa. Hindi na nag-atubili. Agad niyang pinasok ang burat sa bibig ni Sheyn.

Ang unang pasok ay isang wet smack—ang bibig ni Sheyn ay nag-adjust, ang gag reflex ay pumitik pero pinipilit nitong panatilihin ang ritmo. Puno ng pawis at body shiner ang katawan. Si Sheyn ay umiigkas ng paulit-ulit habang sinusubukan ni Bonj ang hangganan ng deep throat; bawat pag-slide ng titi niya ay nagdudulot ng pagduwal ng kapareho, pero hindi sumusuko ang tao sa kama—ulo nito ay nakacap, mga mata sa lens ng goggles kumikislap.

"Tangina mo talaga pare. Ang puta mo," ani Bonj habang umuuring.

Si Gorio naman, nakatuon sa paglamas, nagpapadulas ng mga palad bago iduso ang mga iyon sa bawat kurba ng katawan ni Sheyn; unti-unti niyang pinipisil ang mga pec at braso, sumusunod sa kurba ng muscles. “Fucking shit. Ang sexy nito,” ang bulong nito, halata ang libog sa boses, habang pinipiga ang utong na nagdudulot ng strangled na mga huni mula sa amateur pornstar na nakatali.

Minsan ay sumilip si Bonj sa isang camera upang makita ang anggulo—makikita niya ang sarili niyang hulma sa maliit na glass screen: ang mukha niya na natatakpan ng mask, ang gymfit niyang katawan na namamawis na, ang bibig na nase-stretch, and buhok sinasabunutan nang marahas, ang linyang ng leeg ni Sheyn na umaalimbukay habang hinahataw ang shaft.

Nakakabitin ang mga hininga ni Sheyn—mangiyak-ngiyak, napupula ang mukha, at sa bawat pagsalakay ay mas lalo itong kumikislap dahil sa oil.

Sinapo ni Gorio ang ibabaw ng trunks ni Sheyn at pinisil-pisil ang umbok. “Fuckers ang tigas. Gagi. Fuck sanay na sanay ’tong kaibigan mo ah,” ani Gorio.

“Pasok mo rin burat mo. Kaya niya ’yan,” payo ni Bonj habang nagpapatuloy sa pagbaon ng sarili niya sa lalamunan ni Sheyn.

Tumalima si Gorio. Excited.

Habang ginagawa ni Gorio ang pagpasok, ramdam ni Bonj ang presensya ng ibang titi sa tabi niya—may kaparehong tigas, may kaparehong pag-igkas—at nagsabay ang indayog nila: dalawang pulso, dalawang laway, dalawang tao na nagsabay-sabay pagdikdik sa lalamunan ng pornstar.

Ang mata ni Gorio sa ilalim ng mask ay malapot, ang mga bisig nito ay tumitikas kasabay sa ritmo; ang  katawan ay tense habang kinokontrol ang pagayuda sa tabi ni Benj.

Si Sheyn, stretched ang labi, napapikit at napapalingon sa sensation; nagngingitngit at nagngangalit sa tuwing sasagarin ang lalamunan—pero gutom na gutom pa rin. Sa loob ng trunks nito, engorged na ang basang burat, nanginginig ang fabric; ang pre-cum ay sumasawsaw sa puting lycra. Sa loob ng ng mga ngiyaw lumalabas sa bibig nito ay rinig ang kagustuhan sa nangyayari.

Pinipilit ni Gorio ang ritmo, paminsan-minsan ay pinipiga muli ang mga utong ni Sheyn upang palakasin ang tugon ng naka-tali na performer ay sumasabog sa malalalim na ungol.

"Orrghwgghh” ungol ni Sheyn habang ang isang matinding pagngisay.

Sa loob ng arena trunks, ang katas ay nagsimulang mapuno; una, konting patak, pagkatapos ay isang mas matinding pagbulwak sa loob ng pouch—mainit, malapot, at tumatagos sa fabric. Ang camera ay nakuha ang texture, sa sheen, sa stretch ng labi ng bibig.

Hindi humuhupa ang intensity. Pinagpapatuloy nina Bonj at Gorio ang kanilang coordinated na pagfacefuck—pareho silang nagbibigay ng malalim na pagbaon.

Si Sheyn ay hindi na makapagpigil nang dumating ang climax: isang serye ng ungol, isang marahas na pag-ikot ng ulo, at tuluyan nang pumutok ang loob ng trunks—ang tamod ay lumabas at napuno ang pouch, ang bibig ay puno ng laway at lasa ng shaft, ang katawan ay nag-ilaw sa kilig.

Bumunot siya mula sa bibig ni Sheyn.

Bumunot din si Gorio at napapikit sandali—“Gagi, nilabasan na?” pagbubulong nito sa ilalim ng mask.

Sumalita si Sheyn, “Nah. Kaya ko pa. Kantutin niyo ’ko.”

Tinapik ni Bonj si Gorio sa balakang bilang permiso. “Oh sige na,” sagot niya sa mahina pero matibay na boses.

Hinalikan ni Gorio nang mabilis si Bonj—maiksi, matapang—tapos pumuwesto na sa gitna ng paa ng porn star. Hinila ni Gorio pababa ang trunks ni Sheyn; lumitaw ang mga patak ng tamod sa paligid ng matigas pa ring titi nito. Kita rin ang shaven na butas ng puwet, mukhang nakahanda at nag-aanyaya.

“Kantutin na kita?” tanong ni Gorio, kumakatok ang ulo ng burat sa butas ni Sheyn.

“Kantutin mo na puke ko,” sagot ni Sheyn nang malakas, lumalabas ang pangungumbinsi sa tinig niya.

Agresibo ang unang pagpasok. Hindi naglalaan si Gorio ng mabagal—siniksik niya ang ulo ng titi sa loob, pinalawak ang butas nang may lakas. Ang mga hita ni Sheyn ay umangat at bumaba sa magandang ritmo; ang mga kamay ay humahawak sa curve ng puwet habang ang bawat pasok ni Gorio ay tumatalbog sa kama.

Malalim ang pagpasok, at si Sheyn ay umiigkas na parang sinasakal ng sarap—ang likod ay umaarko at ang butas ay nagkokontract sa bawat paglabas at pagpasok.

Nakikinig si Bonj sa tunog ng balat at laman, ang maliit na mga huni ng bibig, ang mga ungol na lumalalim. Nakita niya ang expression ni Sheyn habang tinatanggap ang donselya—namumula, mga mata kumikislap sa ilalim ng goggles, at ang buong katawan ay kumikinang dahil sa pawis at shiner. Ang mga muscle nito ay umiindayog; ang dibdib ay tumatalbog tuwing mas malalim na kastahan ang dumarating.

Habang umaayuda si Gorio, mabilis na sincoop ni Bonj gamit ang palad ang unang malapot na tamod na naiwan sa crotch ni Sheyn. Kinurot niya ang malagkit na likido at ipinasubo—dinala sa bibig ng naka-goggles na star. Nilasap ni Sheyn ang sariling tamod. Ang tunog ng pagsipsip at paglanghap ay lumutang sa maliit na studio.

Pabor sa camera ang frame ni Gorio. Nakikita ng phone ang bawat linya ng katawan nito—ang traps na kumo-contract, ang pecs na kumikilos sa bawat tulak, ang abs na kumikiskis sa shaft ng bottom, ang mga ugat sa braso na namamaga habang pinipilit niyang gawing brutal ang pagbaon.

Sa ilalim ng mask, nagmumura ito nang malalim—“Fuckers, yan fuck!”—at ang boses ay puno ng angas.

“Lalabasan na ako,” babala ni Gorio na may halong pag-ungol. Bumibilis ang mga pagbarena. Si Sheyn ay nagngingitngit, halatang papalapit na sa rurok. Tinitigan si Bonj nang may malikot na kislap sa mata.

“Ipaputok mo sa mukha,” sabi ni Bonj sa isang tuwiran. Nakita niya ang pagtitig ni Sheyn na parang sumang-ayon sa lahat.

Bumunot si Gorio at itinapat ang burat niya sa mukha ni Sheyn. Sa susunod na iglap, isang mainit, malapot na bukol ng semilya ang sumabog—unang putok, ikalawa—pagbuhos na pumutok sa goggles at sa cheeks. Sumabog ang tamod sa mukha ng nakantot; kumalat sa labi at dumulas pababa sa baba.

Umiigkas si Sheyn at, pagkatapos ng isang sandali ng elya, kinain ang tamod na dumating—hinuhugot ang likido gamit ang dila at lumunok na parang sinasalo ang bawat patak ng lasa.

Hindi pa tapos ang ritwal. Agad na niikot ni Bonj si Sheyn—posisyong aso—at pinuwesto nang tama. Ang mga paa ni Sheyn ay nakabukaka, ang likod ay naka-arc; hikbing ang ilaw, kumikislap ang shiner sa mahabang likod.

Hindi nag-atubili si Bonj: inihanda niya ang 8-incher at ipinasok nang marahas sa butas ni Sheyn. Ang unang pasok ay napakainit at agad sumiklab ang isang matinding pag-igkas mula sa pornstar.

Tumindi ang mga kadyot ni Bonj—malalim, mabigat, puno ng gigil. "Agh tangina mo. Puke mo sarap!"

Ang likod ni Sheyn ay nag-co-contract sa bawat uring, ang mga tuhod ay tumatama sa ibabaw ng kama, at ang mga shoulder blades ay umaangat at bumababa. Ngumanganga si Sheyn at may halong pag-iyak ng sarap.

Uungol si Bonj sa bawat pagpiston. Kasabay ng pagkantot niya, hinahawakan niya ang tigas na ari ni Sheyn at jinajakol iyon. Ramdam niya ang init, ang pulsing na ugat, at ang malagkit na natirang unang semilya. Patuloy ang pag-barena niya, binabato ang ritmo at tinutulak hanggang sa dulo.

Habang kumakantot si Bonj, hindi naglalayo si Gorio: hinahalikan at lalaplapin nito ang bibig ni Bonj. Dinagdagan ng halik ang gana ni Bonj; mas tumindi ang pagbarurot niya. Ang mga palad nina Gorio ay nag-iikot sa likod ni Bonj, hinahaplos ang pawisang katawan niya, dinudurog ang maliit na muscle na pumapalibot.

Sandali pa at muling nag-sigaw si Sheyn, “AGH—FUCK ME, HETO NA!” Uminog ang likod nito at sumabog ang isa pang serye ng tamod—malakas at mainit—na pumutok sa kama. Ang butas nito ay sumisikip, at ang bawat kadyot ni Bonj ay sinasalubong para sa residual na sarap.

Dumilim ang paligid sa kasiyahan—ang mga katawan, ang pawis, ang langis—lahat ay naghalo. Pagkatapos ng isa pang malalim na igkas, sinakal ng bukana ni Sheyn ang burat ni Bonj; pumapayat ang mga kalamnan sa paligid ng tarugo niya.

Bumunot si Bonj, nagsalsal nang mabilis at naglapat ng mainit na mga sunod-sunod na puso ng tamod sa malapad na likod ni Sheyn—patak ng puti na sumasayaw sa oil at kumakalat sa mga uka ng muscle.

"Ahhh shit hahaaaa..." singhal ni Bonj matapos ang orgas.

Huminga si Bonj nang malalim at ngumiti habang naririnig ang pagtikatik ng huling patak sa mga sheets.

Si Gorio ay nakangiti din; ang mata nito ay nagliliwanag sa pagkakamit ng bagong karanasan. “Gah. Tangina. Ang saya ko na naeexplore ko ’tong mga bagay na ’to dahil sa ’yo."

“Mismo,” sagot ni Bonj, dinadala ang dila sa labi ni Gorio at hinalikan siya nang mariin.

Tapos ay muli niyang pinasok ang dambuhalang burat sa bukana ni Sheyn.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1693] Pull-Up Show-Off

PULL-UP SHOW-OFF

They watched him during practice. Women. Moms. Coaches. Teen girls with phones out. All staring at his body like it was a goddamn statue. He knew. He loved it. Flexed harder. Let his abs ripple under the gym lights. Let his biceps bulge when he pulled up on the bar. Let his ass clench tight in those red briefs—sweat glistening, veins popping, every muscle screaming for attention.

He didn’t care. He was built for this. Not just for medals.

At night, he changed. Dropped the innocent smile. The women are gone. And a small number of men comes in to watch him.

He continued performing in his briefs. He showed the new audiences how strong his body was through endless pull ups.

Slipped into a black leather harness. Walked into the penthouse where the rich men waited—suits off, cocks out, wallets open.

First guy? Old. Bald. Fat. Paid $5K just to watch him do a handstand while getting fucked from behind. Gymnast balanced on his palms, legs split wide, ass high, taking the old man’s cock deep while his abs trembled. “Fuck, you’re strong,” the man gasped. “I’ll give you ten if you do it again.”

He did. Twice.

Next guy? Young. Rich kid. Wanted him upside down. So gymnast flipped, locked his legs around the ceiling beam, let the kid pound his ass while he hung like a goddamn bat. “You’re insane,” the kid moaned, gripping his thighs. “I’ll pay you to do this every night.”

Gymnast grinned. “Make it twenty.”

Third guy? Wanted him bent over the balance beam. Legs spread, ass up, cock dangling. The guy slammed in from behind, slapping his ass hard enough to leave marks. “You’re a fucking machine,” he growled. “I’ll buy you a car if you take my cum in your mouth.”

Gymnast opened wide. Took it. Swallowed. Smiled.

Fourth guy? Wanted him in a split on the floor, legs wide, cock hard, while three men took turns fucking him—mouth, ass, cock. He took it all. Moaned loud. Cried out. Came twice before they finished.

Women watched him in the gym, thinking he was pure. Clean. Strong.

They didn’t know he used that strength to take three cocks at once. Didn’t know he bent his spine like rubber to please rich assholes. Didn’t know he got paid to scream, to beg, to cum on command.

He didn’t care what they thought.

He knew what he was.

A fuck machine.

Built for this.

Paid for this.

And he loved every second.

When he walked out the next morning, muscles still sore, ass still throbbing, he smiled at the girls watching him. He winked at them as if he did not have gallons of cum in his ass.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1692] Spar Perspiration

SPAR PERSPIRATION

The gym lights were low but buzzing, but the only thing the world-renowned boxer could see was the sheen of sweat glistening on his sparring partner’s body. The guy was a beast, muscles rippling, chest heaving, completely drenched. The boxer wasn’t just tired; he was starving. He’d been staring at that sweat for hours, tasting it in the air, needing it.

He dropped to his knees right there on the mats, not caring about the dirt. He grabbed the sparring partner by the waist and buried his face in the other man’s abs. He licked a long, wide stripe from the guy’s navel to his chest, savoring the salty, metallic taste.

“Taste that,” the partner growled, his voice ragged. “That’s all for you.”

The sparring partner groaned, his hand tangling in the boxer’s hair, pushing him harder into his skin. The boxer didn’t stop. He moved down, licking the sweat off the partner’s pecs, his throat working as he swallowed the salt. He was greedy, a fucking animal. When he got to the waistband of the partner’s shorts, he didn’t hesitate.

“Take ‘em off,” the boxer ordered, his voice low and dangerous.

The partner obeyed, kicking his shorts down to his ankles. The boxer asked the partner to flex in his white briefs, ogling at the sexy body.

The boxer yanked the white briefs down, exposing the thick, hard cock that had been throbbing against the fabric. The boxer buried his face in the damp cotton, inhaling deep. It smelled like the partner—iron, musk, and sweat. He rubbed his face against it, groaning like a man possessed.

“Fuck, I need it,” the boxer muttered. He stood up, his own cock straining against his shorts, slick with pre-cum. He didn’t care about his dominance anymore; he was just a hole needing to be filled.

He pushed the sparring partner back onto the mat, the guy’s legs spread wide. The boxer straddled him, sitting on his thighs, facing him. He reached down, grabbing his own cock and guiding his ass to engulf the partner’s engorged dick. There was no prep, no lube—just the sweat on the partner’s shaft and the slickness of the boxer’s own need.

“Fuck me,” the boxer demanded, his eyes wild. “Show me how much you want it.”

He sank down, taking the partner’s cock deep inside him in one rough slide. The boxer’s eyes rolled back, his mouth falling open in a silent shout. It was raw, it was nasty, and it was exactly what he needed. He started to ride, bouncing hard, his balls slapping against the partner’s thighs with every thrust. He was in control, riding that dick like his life depended on it, sweating harder, his body glistening as he fucked himself on the other man’s cock.

He came without touching himself. And with that, the sparring session ended.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

ASSU 10

ANG RELEASE NG UNANG PROTOTYPE

Malamig ang conference room sa ika-12 palapag ng hotel. Makintab ang mahabang mesa; sa gitna nito ay nakaayos ang bottled water, notepads, at name cards ng pitong posibleng investors. Sa dulong bahagi ay isang malaking LED screen kung saan naka-flash ang logo ng GOBOGO—malinis, minimalist, kulay electric blue.

Nakatayo si Bonj sa harap. Suot niya ang simpleng navy blazer sa ibabaw ng puting polo. Huminga siya nang malalim.

“Good afternoon. I’m Bonj, CTO of GOBOGO. Salamat po sa oras ninyo.”

Tahimik ang silid. Nakapulupot ang mga daliri ng isang investor sa kanyang ballpen; may isa namang nakasandal lang, nakamasid.

“GOBOGO is a fitness app,” simula niya, steady ang boses, “pero hindi lang siya tracker. Hindi lang steps, calories, or routine logs. Ang goal namin is gawing laro ang pag-aalaga sa katawan.”

Lumipat ang slide. Isang simpleng animation: avatar na nagle-level up habang nagko-complete ng workouts.

“Kapag nag-workout ka, you earn points. Kapag consistent ka, nagle-level up ang profile mo. May badges, may streak rewards, may mini challenges with friends.”

Tumango ang isang investor. “Gamified accountability?”

“Opo,” sagot niya. “Pero may community layer. Hindi lang siya solo grind. May small groups, may micro-communities based sa interests—home workouts, runners, beginners, kahit ‘dad bod recovery’ kung gusto nila.” May bahagyang tawa sa mesa.

“Ang difference namin,” dagdag niya, “we designed it to feel light. Hindi intimidating. Walang pressure maging perfect. May encouragement loops—automatic prompts, weekly recap, simple feedback.”

Hindi siya nag-jargon. Hindi niya binanggit ang frameworks, backend structure, o data models. Instead, nag-demo siya ng user journey.

“Let’s say first time user ka,” sabi niya habang nagki-click. “You open the app. May quick onboarding—tatlong tanong lang: goal, availability, current level. Then the app suggests a starter path. Simple. No overwhelm.”

Sa gilid ng silid, nakaupo si Rayver. Tahimik. Nakatingin diretso sa kanya, parang pinapanood hindi lang ang slides kundi ang kilos niya. May kakaibang init sa titig nito, pero ngayon ay professional ang aura.

Sa kabilang banda, nakaupo si Lilith—elegante, composed, naka-cream blazer. Nakapulupot ang mga kamay sa handbag sa kandungan. Hindi siya nagsasalita, pero malinaw na pinapakinggan ang bawat salita.

Lumapit si Bonj sa mesa.

“We built the MVP focusing on three pillars: movement, motivation, and micro-community. Hindi pa siya perfect. Pero functional na ang core loop.”

Lumapit si Gorio sa harap.

“Hi, everyone,” bati nito, mas relaxed ang tindig. “Ako naman po si Gorio. I handle UX and design.”

Lumipat ang screen sa aktwal na interface.

“Ang philosophy namin is clarity. Walang clutter. Malaki ang buttons. Clean colors. Friendly typography.” Inilapit nito ang tablet sa mga investor sa unahan.

“Notice po ninyo, kapag nag-complete ng activity, hindi siya flashy. Subtle celebration lang. Confetti, small vibration. We don’t want dopamine overload. Sustainable engagement ang target.”

May nagtanong, “How do you avoid burnout?”

Sumagot si Gorio, “May built-in rest suggestions. Kapag masyadong intense ang streak, may gentle reminder na mag-rest. We reward consistency, not obsession.”

Bahagyang ngumiti si Bonj. Alam niyang pinag-isipan iyon ni Gorio nang mabuti.

Sunod na tumayo si Gohan.

Mas maiksi ang segment nito. Naka-all black siya—shirt, slacks, minimalist watch. May natural na karisma sa paglakad pa lang.

“Good afternoon. I’m Gohan, founder of GOBOGO.” Maikli ang ngiti nito. “Our marketing strategy is content-driven. We’re not positioning this as a ‘fitness app.’ We’re positioning it as a lifestyle companion.”

Lumipat ang slide sa mockups ng social media posts.

“We plan to collaborate with micro-creators first. Hindi agad celebrity endorsements. We want authenticity. Daily struggles. Real progress stories.”

Tumango si Lilith, bahagyang proud ang ekspresyon.

“Short-form videos, weekly challenges, community spotlights. Ang goal namin is gumawa ng online movement bago pa mag-scale ang paid ads. Bilang ako ay isa rin namang influencer with decent clout, we can make this work. We actually followed the trend of letting followers peak into the backdrop of the work.”

Maikli lang ang paliwanag. Hindi ito nagtagal. Bumalik agad sa upuan.

Nagsimula ang Q&A.

Isang investor na may makapal na salamin ang nagtaas ng kamay. “Question for the founder.”

Napatingin ang lahat kay Gohan.

“How scalable is your backend architecture? If this suddenly reaches, say, 100,000 concurrent users, what’s your redundancy plan?”

Sandaling natigilan si Gohan. Kumurap.

“Uh—well—our focus initially is organic growth—”

Sumingit ang investor. “Yes, but infrastructure-wise?”

Narinig ni Bonj ang bahagyang pag-igting ng paghinga ni Gohan.

Agad siyang nagsalita. “I can take that.”

Tumango ang investor.

“We’re currently hosted on a scalable cloud environment,” paliwanag ni Bonj. “Our architecture is modular. Core services are separated—user management, activity tracking, reward system. If traffic spikes, we can scale specific services without overhauling everything. We’ve also set up load testing during beta.”

Simple. Direkta.

Tumango ang investor. “Good.”

Tahimik si Gohan. Nakangiti, pero medyo matigas ang gilid ng panga nito.

May isa pang nagtanong. “Gohan. What’s your retention projection in the first three months?”

Sumubok si Gohan. “We’re projecting strong retention if the content strategy hits—people follow stories, not apps. So if we build emotional investment—”

“Numerically?” tanong ulit.

Bahagyang napatingin si Gohan sa mesa.

Sumingit si Gorio. “We’re targeting at least 35% month-three retention based on similar behavior loops. We’re tracking early engagement metrics sa beta.”

“Ah,” sabi ng investor. “That’s helpful.”

Tahimik si Gohan. Ngumiti lang ito. Ngunit nakita ni Bonj ang bahagyang pagliit ng mga mata nito—pinipigil ang frustration.

Natapos ang meeting na may magaan na palakpakan.

“Promising,” sabi ng isang investor. “We’d like to see beta testing results.”

“Send us your user data after two weeks,” dagdag ng isa.

“May potential,” wika ng isa pa.

May optimism sa hangin. Pero hindi pa ito closed deal.

Unti-unting nagsialisan ang mga investors.

Lumapit si Rayver kay Bonj sa isang sulok.

“Impressive,” sabi nito, mahina ang boses. “You handled that room well.”

“Salamat,” sagot niya.

“Interested ako mag-invest,” diretso nitong sinabi. “Pero may condition ako—informal lang.”

Napatingin siya rito.

“Hasain mo si Gohan. Founder siya. Kailangan kaya niyang sagutin ang tough questions nang hindi umaasa sa’yo.”

Tumango si Bonj. “I know.”

“Convincing ang product. Pero mas convincing dapat ang mukha nito.”

“Gets ko,” sagot niya.

Tinapik siya ni Rayver sa braso. “You’re ready for bigger tables. Just make sure the team is, too.”

Pag-alis nito, lumapit si Lilith. “Bonj,” bati nito, kalmado. “Magaling ang presentation mo.”

“Thank you po.”

“Malayo na ang narating ninyo,” sabi nito. “Nakikita ko ang growth.” Saglit itong tumingin kay Gohan sa kabilang dulo ng silid. “May progress din ang anak ko,” dagdag nito. “Mas grounded na siya. Mas may alam.” Sandaling huminto. “Pero kulang pa. Kung gusto niyang makasali sa ventures ng stepfather niya, kailangan mas confident. Mas competent.”

Tumango si Bonj. “We’ll work on it.”

“Good,” sagot nito. “Because potential is not enough.”

Naiwan sandali ang GOBOGO trio sa gitna ng conference room.

Nag-high five si Gorio kay Bonj. “Pare, solid.”

“Galing mo sa scaling answer,” dagdag nito.

Ngumiti si Bonj. “Team effort.”

Lumapit si Gohan. Ngumiti rin. “Congrats,” sabi nito. “Ang gagaling niyo.”

May kakaibang bigat sa tono. Hindi inggit. Hindi rin galit. Parang pagod na pinipilit maging okay.

Unti-unting nag-empake ang staff. Naging tahimik ang conference room.

Nag-huddle ang tatlo sa gitna.

“Next steps,” sabi ni Gorio. “Finalize beta pool. Stress test ulit.”

“Content rollout plan,” dagdag ni Bonj.

Tahimik si Gohan sandali. Pagkatapos ay nagsalita. “Sige. Uhm. Palamig muna ’ko mga pare. May puntahan lang ako. See you na lang sa HQ later.” Bahagyang ngumiti. “Ang amazing niyong dalawa. Buti kayo ang kinuha ko para sa project na 'to.”

Walang sumagot agad.

Tahimik lang pinanood ni Bonj ang paglabas ni Gohan sa conference room na iyon. Nakataas ang baba nito, pero mabigat ang hakbang.

——————————————————————————

Alas-singko nang hapon sa HQ.

Tahimik ang unit. Nakabukas ang blinds; papasok ang kulay kahel na liwanag ng dapithapon sa sahig na kahoy. Ang conference table nila—isang mahabang mesa na puno ng laptops, cables, at scribbled notes ay buhay na muli.

Wala si Gohan.

Si Bonj ay sinubsob ang sarili sa dashboard ng prototype. “Beta build muna,” sabi niya, diretso sa trabaho.

Tumango si Gorio. “I’ll polish the onboarding animations. Bawasan ko pa ng half-second ’yung delay sa welcome screen.”

Saglit silang naging tahimik. Tanging tunog ng keyboard at mahinang hum ng aircon ang maririnig.

Makalipas ang ilang minuto, nagsalita si Bonj.

“Rollout plan—limit muna tayo sa fifty beta users.”

“Agree,” sagot ni Gorio. “Mix of friends, micro-creators, at dalawang fitness coaches na nakausap ni Gohan.”

“Feedback form embedded sa app. Optional weekly check-in.”

“Tsaka Discord channel for direct comments,” dagdag ni Gorio. “Mas mabilis ’yon.”

Tumango siya. “Good.”

Binuksan ni Bonj ang draft email sa screen.

“Ready na ’yung thank-you email para sa investors kanina,” sabi niya. “Short appreciation, tapos overview ng next steps. Informal pero professional.”

Lumipat si Gorio sa tabi niya. Binasa nito nang mabilis.

Good afternoon.

Thank you for your time earlier today. We appreciate the insights and questions raised during the presentation. We are currently finalizing preparations for beta testing and will share initial user data within two weeks…

“Okay na ’yan,” sabi ni Gorio. “Malinis. Straight to the point. Send mo na.”

Umiling si Bonj.

“Dapat kay ipabasa rin Gohan muna. Founder siya. Siya dapat ang magpapadala nito. Nag-draft lang ako.”

“Naku,” napailing si Gorio. “Baka bukas pa ’yon babalik dito sa HQ. Malamang nag-aimless wander ’yun at ngayon siguro umiinom ’yon sa bar.”

Napatingin siya rito. “Huh? Sinabi niya ’yun? Nag-text na ba siya?”

Umiling si Gorio, bahagyang nakangiti. “Kaibigan ko ’yang si Gohan. Alam ko kapag nafu-frustrate siya. Ganyan ang coping niya. Lalakad-lakad mag-isa. Mag-iisip. Minsan iinom. Baka may kinakamang babae rin ’yun ngayon.”

Tahimik si Bonj sandali. Naisip niya ang eksena kanina sa conference room—ang bahagyang pagkatigilan, ang pilit na ngiti.

“Medyo nahirapan siya sa technical questions,” sabi niya.

“Medyo?” natawa si Gorio. “Slow talaga siya sa gano’n. Hindi naman bobo. Pero na-overestimate niya talaga ang ability niya sa tech startup ambition niya. Iba lang talaga ang strength niya.”

“Oo,” sagot niya. “Content. Persona. Vision.”

“Pero kung founder siya, kailangan kaya niyang sumagot kahit basic infra questions.”

“Alam ko.”

Tahimik ulit sila. Pareho nilang alam na hindi madali ang sitwasyon.

“Kailangan lang natin maging patient,” sabi ni Bonj. “Tulungan natin siyang maging mas competent. Mas confident.”

“Yeah,” sagot ni Gorio. “Hindi naman siya hopeless.”

Napahinga si Bonj. “Hindi.”

Lumapit si Gorio at hinawakan ang kamay niya sa ibabaw ng mesa.

“Well,” sabi nito nang mahina, “I guess… hindi na muna tayo maka-forward until itong si Gohan ay maka-recuperate at makabalik dito.”

Tiningnan niya ang mga mata nito. May kakaibang init doon. Hindi lang pagod. Hindi lang adrenaline mula sa presentation. May uhaw.

Hindi agad niya inalis ang kamay.

“Pare…” mahinang tawag ni Gorio.

Lumapit ang mukha nito. Dahan-dahan. Nilapat nito ang labi sa labi niya.

Una’y marahan lang. Isang maingat na dampi. Mainit ang hininga. Amoy mint at kaunting kape.

Hindi agad gumalaw si Bonj.

Pagkatapos ay gumanti siya. Bahagyang ibinuka ang labi, hinayaan ang mas malalim na halik. Humigpit ang hawak ni Gorio sa kamay niya. Ang isa nitong kamay ay umangat sa batok niya, marahang hinihila siya palapit. Mabagal ang ritmo. Hindi nagmamadali. Parang hinahalo ang tensyon ng buong araw sa isang halik.

Saglit siyang umurong.

“Teka,” sambit niya, bahagyang hingal. “Baka pumasok si Gohan. Ma-shock na naman ’yun.”

Umiling si Gorio. “Hindi ’yan. Baka bukas pa nang madaling araw uuwi ’yun. Saka may i-meet lang din ako sa shadow work ko later.” Ngumiti ito nang pilyo. “Quickie muna tayo for the meantime. Please? Celebration natin sa success kanina.”

Natawa siya. “Haha. Libog mo.”

“Hindi lang libog,” tubog nito. “Relief.”

Hindi na siya tumutol nang muli itong lumapit.

Sa pagkakataong iyon, mas buo ang halik. Mas madiin. Nagtagpo ang mga labi, naghalo ang hininga. Ang mga daliri ni Gorio ay gumapang sa dibdib niya, dumaan sa ilalim ng shirt, naramdaman ang init ng balat.

Napasinghap siya nang bahagya. Umangat ang kamay niya sa likod nito, sinapo ang batok, hinila ito palapit.

Naglaplapan sila—mas malalim, mas mabigat. Ang dila ay sandaling naglaro.

Ang isa nitong kamay ay bumaba sa baywang niya. Humigpit.

Ramdam niya ang sariling tibok—hindi lang sa dibdib. Nagkiskisan ang mga katawan nila. Sa pagitan ng kanilang shorts, naramdaman niya ang pag-init. Ang pag-igting. Pagtigas.

“Bonj…” bulong ni Gorio sa pagitan ng halik.

Ang mga kamay nila ay naglakbay—sa likod, sa dibdib, sa gilid ng tiyan. Hinahaplos ang matigas na pangangatawan ng isa’t isa. Hindi nila nalimot ang pagbubuhat sa gym kahit busy sila sa startup.

Lalong lumalim ang hinga nila. Naramdaman niya ang pagdikit ng bukol sa pagitan nila—mainit, masikip sa tela ng shorts.

Hindi sila nagsasalita. Hinga at mahinang ungol lang ang naririnig.

Biglang sinapo ni Gorio ang bukol niya sa ibabaw ng shorts. Mariin.

Napasinghap siya.

“Grabe ka,” mahinang sabi niya, kalahating tawa, kalahating babala.

Pinisil nito nang bahagya ang dambuhala sa loob ng tela, ramdam ang tigas. Sumirit ang kaunting katas ni Bonj.

Sumandal siya sa mesa, hinayaan ang sarili sa sandali.

At biglang—bumukas ang pinto ng condo.

Sumulpot sa may pintuan si Gohan.

Suot pa rin nito ang business casual na damit mula sa meeting—itim na slacks, puting polo na bahagyang gusot na ngayon, blazer na nakasabit lang sa isang balikat. Guwapo pa rin. Matikas pa rin ang tindig. Pero halata ang pagod. Medyo malalim ang eyebags. May kaunting gusot ang buhok na kanina’y maayos pa.

Tamang-tama ang mabilisang pagbaklas nila ni Gorio mula sa isa’t isa.

Isang hakbang lang ang pagitan nila kanina; ngayon ay parang may invisible wall sa gitna.

Nanlaki ang mga mata ni Gohan. Napahimpil ito sa pintuan. Dumaan ang tingin nito mula sa mukha ni Bonj, pababa sa dibdib, hanggang sa baywang—na pilit pa niyang inaayos ang shirt.

Hindi rin naman maikakaila ang kanilang mga pulang mukha at malalalim na hingal.

Tumaas ang kilay ni Gohan.

“Nakakasagabal ba ako?”

Malamig ang tono. Pero may bahagyang hiwa.

Umiling agad si Gorio at humakbang palayo. “Wala. Wala. Paalis na rin ako. May kikitain akong gustong mag-commission for design.”

Tinanggal nito ang laptop sa mesa at isinuksok sa bag.

Tumaas lalo ang kilay ni Gohan. “Hindi ba puwedeng tigil ka muna diyan sa main job mo? Umaandar na tayo sa GOBOGO, eh.”

Kumunot ang noo ni Gorio. “Huh? Maayos naman ang gawa ko kahit may main ako na trabaho. Sinalo pa nga kita sa meeting kanina.” Bahagyang tumalim ang tono. “Sabi nung inaya mo ’ko dito, hindi ko need na umalis dun sa original work ko.”

Natense si Bonj. Ramdam niya ang pag-init ng hangin sa pagitan ng dalawa.

Umirap si Gohan. “Okay. Basta babalik ka rin bukas.”

May bahagyang diin sa bukas.

Nag-soften si Gorio. Lumapit ito at tinapik ang balikat ng kaibigan.

“Pakalma ka muna, pare. Solohin niyo muna ’tong HQ ni Bonj.”

Naubos ang kulay sa mukha ni Gohan.

“Ano’ng ibig mong sabihin do’n?”

Nagulat si Bonj sa eksaheradong bulalas.

Napatigil si Gorio. “Huh? Bakit ang OA mo? As if naman magtataluhan kayo ni Bonj. Hindi ka type niyan ’no.” Suminghot ito nang bahagya. “Oh. Amoy alak ka. Alak lang ’yan pare. Huwag kang mang-away.”

Bahagyang bumaba ang balikat ni Gohan.

“Okay. Sorry. Oo nga may tama lang ako. Sige una ka na.”

“Bye Gohan. Bye Bonj.”

Lumabas si Gorio. Sumara ang pinto.

Tahimik.

Bumaling si Gohan kay Bonj.

“May sinabi ka ba—”

“—Wala akong sinabi,” putol agad ni Bonj. “Ikaw ’tong parang defensive diyan.”

Dalawang araw na mula nang may nangyari sa kanila.

Dalawang araw na parang may makapal na kurtina sa pagitan nila. Pagkatapos ng pagputok ni Gohan sa bibig niya, pagkatapos ng mga impit na ungol at tahimik na pangakong “this stays between us,” nagkahiwalay lang sila. Natulog sa kani-kaniyang kuwarto. Kinabukasan, trabaho ulit. Walang usapan. Walang processing.

“Basta. Walang makakaalam,” giit ni Gohan ngayon.

Nairita si Bonj. “Ano’ng tingin mo sa akin? Mahilig sa tsismis?” Umiling siya. “Buwisit. Bahala ka na nga diyan. Ayaw ko makipag-usap sa lasing.”

Kinuha niya ang laptop at nagmartsa paakyat sa kuwarto niya. Isinara niya ang pinto nang hindi binabagsak—pero sapat para maramdaman ang diin. Umupo siya sa kama, inilapag ang laptop sa hita, at nag-type. Mas malakas ang pagpindot niya sa keyboard. Parang bawat key ay kasalanan ni Gohan.

Ilang minuto ang lumipas.

May kumatok.

Hindi siya agad sumagot.

Katok ulit

“Pasok.”

Umuwang ang pinto.

Sumilip si Gohan.

Bagong ligo. Basa pa ang wavy na buhok. Malinis ang balat. Wala na ang blazer, wala na ang polo. Running shorts lang ang suot nito—dark gray, mababa ang pagkakahawak sa balakang. Mukhang hindi na ganoon kalakas ang tama.

Ngumiti ito nang mild. “Sorry. Kanina.”

Tumingin si Bonj sa screen, pero hindi siya nag-type. “Okay lang,” sagot niya. “Having a sexual awakening can be a weird thing. “Napag-practice naman natin lahat ng possible questions,” dagdag niya, mas diretso na. “Bakit ka nag-buckle kanina sa presentation? Heto ba ang dahilan? I feel so bad tuloy na ginawa natin ’yon.”

“—Nooo. No, no,” mabilis na sagot ni Gohan. “Bagong karanasan lang kasi sa akin 'yung presentation kanina.”

Tumango si Bonj. “Don’t worry. We’ll practice you more.” Ngumiti siya nang bahagya. “Hanggang sa maging confident ka na.”

Hindi siya sigurado kung double meaning iyon sa pandinig ng founder. Pero narinig niya ang bahagyang pagbabago sa paghinga ng lalaki.

Napansin niya na isinara ni Gohan ang pinto. Tuluyan. Naglakad ito papalapit. At umupo sa kama niya.

Nanlaki ang mga mata ni Bonj. “Hoy. Bakit?!” Hindi niya maiwasang mapatingin sa katawan nito.

Malapad ang balikat. Makinis ang dibdib na bahagyang basa pa mula sa shower. May patak ng tubig na dumulas mula sa collarbone pababa sa gitna ng abs—batak, hindi sobrang bulky pero malinaw ang hugis.

Ang running shorts ay manipis. At sa ilalim niyon, may bahagyang umbok.

Ramdam niya ang pag-init sa loob ng sarili.

“Magse-sex ba kayo dapat nung si Gorio bago ako dumating?” tanong ni Gohan.

Nanlaki ang mata ni Bonj. “Wala ka na do’n!”

“Hmm.” Bahagyang ngumiti ito. “Mukhang nabitin ka, eh.” May laman ang tingin. Hindi biro. Hindi rin galit.

“Ano gusto mo, ulit matsupa?” banat ni Bonj, kalahating inis, kalahating depensa.

“Wala ako sinabi. Ikaw nagsabi niyan, ’di ako,” sagot ni Gohan, bahagyang tumatawa.

Umiling si Bonj. “Well, ayaw ko rin naman.” Huminga siya nang malalim. “I don’t want to complicate our relationship, Gohan. Boss kita.”

Mariin ang tono. Gusto niyang paniwalaan ang sarili. Pero nahihirapan siya. Dahil kitang-kita niya ang bahagyang pag-angat sa harap ng shorts ng lalaki. Hindi pa matigas, pero may malinaw na reaksyon.

Tahimik.

Hindi makatingin si Bonj.

Si Gohan naman ay nakatitig lang sa kanya. Hindi nagmamadali. Hindi umiimik.

Mas mabigat ang katahimikan kaysa anumang salita. Sa loob ng silid, naririnig lang ang mahinang ugong ng aircon at ang sariling tibok niya.

Sa wakas, nagsalita si Gohan. “What if ako ang may gusto?"

Tiningnan muna niya nang seryoso si Gohan.

Matagal. Diretso. Parang sinusukat kung biro ba iyon o hindi.

Pagkatapos ay tumawa siya—maikli, may halong disbelief. “Nako, Gohan. Tapos na ang phase ko na maging parausan ng mga straight guys, okay?” Umiling siya. “I know influencer ka. Alam kong alam mo na guwapo at macho ka. Kaya mong lokohin ang kahit sinong babaeng gusto mo.”

Sumandal siya sa headboard.

“Ibahin mo ako. Guwapo rin naman ako. I’m the top of the gay food chain.” Mayabang ang ngiti niya. “I fuck the hottest models. Favorite ko ’yung mga closeted daddies—masarap silang sumakay ng burat.” Tumitig siya rito. “So bakit ako babalik para maging fleshlight ng sexually-deprived na straight guy? Gohan, please. Ibahin mo ako.”

Sumimangot si Gohan. “Oh. So ayaw mo nga sa akin. You don’t find me attractive.”

Kumunot ang noo niya. “Teka, bakit ako ang naging barometer ng attractiveness mo? Bakla ka na rin ba?”

“Gago. Hindi.”

Madiin ang sagot. Pero kita ang katigasan sa loob ng shorts nito. Hindi iyon subtle. Nakataas ang tela sa gitna, may malinaw na linya pababa sa hita.

Hindi niya maiwasang mapangisi. “Pero gets ko naman,” buska niya. “Magaling akong tsumupa. So I’m sure pinanaginipan mo pa ’ko.”

Namula si Gohan. “Gago.”

Mas lalo siyang nalibugan sa reaksyon. Sa intimidation na alam niyang nagagawa niya rito.

“Puwede naman kita tsupain ulit,” dagdag ni Bonj, mas mababa ang boses. “Pero you have to do something for me.”

Bahagyang kumunot ang noo ni Gohan. “Ano?”

“Halikan mo ’ko.”

“—Oh?”

“Walang sapilitan,” sabi niya, mas kalmado. “Pero magaling din ako humalik.”

Tinanggal niya ang laptop sa gitna nila at inilapag sa side table. Umusog siya palapit.

Nakita niya ang pagbabago sa mukha ni Gohan.

Una’y may pag-aalinlangan. Bahagyang nakataas ang kilay. Bahagyang nakabuka ang labi. Parang nag-iisip kung tatawid ba o hindi.

Ang dibdib nito ay bahagyang tumataas-bumaba. Tahimik ang silid. Ilang segundo pa.

Hanggang sa bahagyang lumapit ang mukha nito.

Tentative.

Dahan-dahan.

Nagtagpo ang mga labi nila. Una’y magaan lang. Parang pag-check kung tama ba ang ginagawa. Hindi siya gumalaw agad. Hinayaan niyang si Gohan ang mag-set ng bilis. Mabagal ang unang dampi. Medyo matigas pa ang labi nito—hindi sanay. Hindi sigurado.

Ramdam niya ang paghinga nito, medyo mas mabilis kaysa normal. Marahan niyang ibinuka ang sariling labi, nagbibigay ng imbitasyon. Hindi niya ito hinila. Hindi niya pinilit. Naghintay siya. At naramdaman niya ang bahagyang paglambot.

Unti-unting nag-relax ang bibig ni Gohan. Bahagyang gumalaw. Sumunod sa ritmo. Mas tumagal ang halik. Mas dumidiin.

Dahan-dahan niyang inilapit ang kamay sa batok nito. Maingat. Parang tinatanong pa rin kung okay lang.

Hindi ito umurong. Mas lumalim ang halikan.

Bahagyang napasinghap si Gohan nang dumampi ang dila niya sa gilid ng labi nito. Saglit na nag-alangan. Pero hindi umatras. Sa halip, bahagyang bumuka pa ang bibig nito. Mas mainit na ang hininga nila. Mas mabigat ang halik.

Habang nagbubuhol ang mga labi nila, nagsimulang maglakbay ang palad ni Bonj.

Mula sa balikat—marahang haplos pababa sa dibdib.

Mainit ang balat. Bahagyang basa pa mula sa shower. Dumulas ang mga daliri niya sa gitna ng dibdib, pababa sa tiyan—ramdam ang solid na abs sa ilalim.

Hindi umalma si Gohan.

Bagkus, mas lalo pa itong dumikit.

Ang isang kamay nito ay humawak sa baywang niya, parang para hindi mawalan ng balanse. Mas bumaba ang palad niya. Sa gilid ng balakang.

Hanggang sa umabot sa harap ng running shorts. Naroon ang tigas. Mainit. Mabigat sa tela. Hindi siya nagmadali. Ipinatong lang muna niya ang kamay. Sinukat ang reaksyon.

Naputol sandali ang halik ni Gohan.

Ngunit hindi ito umatras. Sa halip, muling idinikit ang labi nito sa kanya—mas madiin na. Marahang pinisil niya ang katigasan sa loob ng shorts. Napasinghap si Gohan. Mas naging buo ang pagkakatigas.

Ramdam niya sa palad ang hugis—ang haba, ang pulso ng dugo sa loob. Kahit may tela sa pagitan, malinaw ang tibok.

Patuloy silang naghalikan. Mas malalim na ngayon.

Lumipas ang init ng halikan, at dahan-dahan niyang inilabas ang alaga niya mula sa loob ng shorts ni Gohan — basa na, kumikinang ang paunang dagta sa ulo nito. Naramdaman ni Bonj ang bigat at init ng tigas sa kanyang palad habang sinimulan niyang salsalin: malumanay sa umpisa, paunti-unti pinapabilis habang magkatapat pa rin ang kanilang mga labi.

Ungol na malalim ang sumirit sa bibig ni Gohan sa bawat hagod; ang mga baritonong huni nito ay pumupuno sa maliit na silid at lumulutang sa dibdib ni Bonj.

Hawig na sinasalo ni Bonj ang katigasang iyon — ang balat mababangong pawis, ang mga ugat tumitibok sa ilalim ng balat, ang dulas ng pre-cum na nagiging magaan na pampadulas sa pagitan ng mga daliri niya. Pinagtuunan niya ng pansin ang base, inikot-ikot ang palad habang ang kabilang kamay ay naglakbay sa perpektong torso ni Gohan: ang malapad na balikad balikat, tinunton ang linya ng clavicle, pinisil ang isang utong na banayad na tumigas sa pagitan ng mga daliri. Ang mga pec ni Gohan ay mainit, pinupulot ng mga kamay niya at pinapasan ang ritmo ng halik.

Bawat lasap ni Bonj ay sinasagot ng mababang "ahh" mula kay Gohan; lumalalim ang paghinga, napapikit ang mga mata at tila nawawala sa sarili sa tuwing tinatanggap ang bibig ni Bonj.

Ramdam ni Bonj ang maliliit na titig sa kalamnan ng ginang gawing mukha ni Gohan sa bawat pag-angat at pag-baba niya ng ulo.

Hindi niya iniiwasan ang paninigas ni Gohan habang sinusuot niya ito; sa halip, lalong nilulubog niya ang sarili hanggang sa halos madurog ang gag reflex nang dahan-dahan ngunit determinadong paglalim ng pagsuso.

Nang tumigil sandali upang huminga si Bonj, hinimas niya ang paligid ng butas ni Gohan — isang maingat na rim, dahan-dahang dinilaan at sinipsip ang balat doon.

Napikit si Gohan, ang mukha nag-iiba ng paningning; may bahagyang pagkapanic sa boses nito.

"Ah—Bonj—hindi ako—..." subalit agad na pinawi ng init ng kamay at tono ni Bonj.

"Relax ka lang. Sige lang," mahina ang sagot ni Bonj habang pinipilit ng dila niyang galugarin ang mga sulok, nag-iwan ng basang landas at malumanay na nag-iinit ng bawat hibla ng laman.

Ang positibong reaksyon ng katawan ni Gohan ay hindi nagpahuli: mas naging malakas ang pag-igkas, tumatalbog ang dibdib, at nagsimulang maglabasan ng maliliit na mga ungol habang kumakalat ang kaligayahan.

"Fuuuuck Bonj... Fuuuuuck..."

Umangat si Bonj pabalik pataas, naghubad nang tuluyan. Tuluy-tuloy ang halikan; nagdikit muli ang mga labi. Humawak si Bonj sa matigas na alaga ng sarili at sinimulang jakulin ito.

Nakatitig si Gohan sa kanya, kinikiskis ang palad sa hita niya, at biglang napapansin ni Gohan ang laki ng burat ni Bonj na nakausling nakatutok sa kanya. “Gago. Ang laki mo,” napagsabi nito, may halong pagkamangha at pagnanasa.

“Jakulin mo ’ko,” sagot ni Bonj ng medyo hamon.

Kumikinang ang mata ni Gohan, nanginginig ang mga daliri habang unti-unting inabot nito ang tangkay ni Bonj nang may alanganin.

Unang mga galaw ay tentative pa — marahang dumulas ang palad sa kahabaan ng shaft, sinusukat ang bigat, pinipiga nang dahan-dahan ang ulo para madama ang tigas. Nang makatiyak, lumalim ang pag-kadyot ng kamay; ang paggalaw ni Gohan ay naging mas sigurado at masikip.

Naghalikan silang malalim habang parehong jinajakol ang isa’t isa; laway na naghalo sa laway, mga hininga na naglalakihan. Ang mga kamay ni Bonj ay naglakbay sa likod ni Gohan, pinipiga ang mga hita, habang ang mga daliri ni Gohan naman ay sumabay ng paggalaw ng tarugo ni Bonj. Unti-unti, tumindi ang kanilang mga ungol.

Si Gohan ang unang nasadlak sa rurok: isang malakas at mabigat na pagpatak ng tamod ang pumutok mula sa kaniyang bukana at dumampi sa kamay ni Bonj, pagdami ng likido hanggang humalili ang unang mga sirit.

"Ugh taena..." ungol ni Gohan sa bibig niya.

Napuno ang palad ni Bonj, ang bagong labas na maalat at makapal ay pumailanlang sa hangin.

Ilang segundo pa lamang at nagkasunod si Bonj — ang kanyang sariling semilya ay sumirit palabas, mainit at mabigat, naglalakbay sa kanya at nag-iwan ng mga ilog na puti sa katawan.

"Tangina Gohan ugh..."

Kahit puno na ang palad at nakadikit ang mga katawan, hindi bumitiw si Gohan; patuloy ang pag-salsal. Ang kamay niya ay nag-pwersa pa ring maghatid, kahit ang kanyang mga daliri ay basang-basa na ng tamod. Ang halikan ay nagpatuloy.

Sa isip ni Bonj, inaalisa niya ang mga posibleng fallout ng nangyari—ang trabaho, ang posibleng komplikasyon—pero sa sandaling iyon, mas pinili niyang lasapin ang init ng labi ni Gohan. Masarap ang mga halik nito.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1691] Colonel's Spices

COLONEL'S SPICES

The stall was closed. Lights low. Oil still warm in the pans. The colonel stood behind the counter, apron hanging loose, chest slick with sweat and shine. The red background made his skin glow darker, hotter.

“You want the recipe?” he asked, voice rough, no softness now.

The man across from him didn’t blink. Bigger. Younger. Hungry in a different way. “No,” the man said. “I want you.”

The colonel inhaled sharp. A grin twitched under the white mustache. “Then take it,” he muttered. “Don’t waste my time.”

The man came around the counter slow, boots heavy on tile. He grabbed the colonel’s waist, fingers digging into oiled skin. The colonel let out a low breath that sounded almost like a growl. His hands slammed against the stainless steel table. Metal rang.

“Harder,” the colonel ordered. “Don’t handle me like glass.”

The man pressed him forward, chest to back, heat against heat. The apron twisted between them. The colonel’s shoulders flexed, muscles tight, glistening. Oil smeared under rough palms. The scent of pepper and salt mixed with sweat.

“You talk big for an old man,” the younger one muttered into his ear.

The colonel tilted his head, exposing his neck. “And you move slow for someone who wants a secret.”

That did it.

The grip tightened. The colonel gasped—short, raw, not embarrassed. The cock went in the lubricated asshole. The table scraped. Their bodies found a rhythm that wasn’t gentle, wasn’t pretty. Just heat and friction and breath punching out of lungs. The colonel’s glasses slipped down his nose. He didn’t fix them.

“Yeah,” he hissed. “That’s it. Don’t stop.”

The younger man held his hips firm, driving them both forward in a hard, relentless cadence. The colonel’s fingers clawed at the table edge. Oil streaked under his hands. The fryer clock ticked in the background, steady and useless.

The room felt smaller, thicker. Each thrust of motion drew another sound from the colonel—low, commanding, almost feral. He wasn’t delicate. He pushed back, meeting every movement, demanding more with his body.

When it finally broke over them—heat, tension snapping—the colonel’s head dropped forward, breath ragged. Cum was all over the floor and kitchen table.

Silence.

The younger man stepped back slowly. The colonel straightened, wiped his mouth with the back of his hand, and turned with a satisfied smirk.

He reached for a small tin behind the counter and held it out.

“You’ve earned a taste,” he said, voice steady again. “That’s the real spice.”

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

ASSU 09

SI GOHAN, BAGO MA-RELEASE ANG PROTOTYPE

Nakahiga si Bonj sa queen-size bed ng hotel—hubad, pawis na kumikiskis sa puting kumot, ang mga kalamnan niya kitang-kita sa ilalim ng liwanag ng bedside lamp. Ang balat sa dibdib niya ay may manipis na kumikinang dahil sa pawis, ang tiyan na flat at may six-pack; ang mga ugat sa braso ay pumipintig tuwing humihinga. Mainit ang dugo, tumatakbo ang pulso sa leeg.

"Ahhh Daddy... Yes. That feels good. Tangina mo... sakyan mo pa ahhh..."

Nasa ibabaw niya si Rayver—ang kanyang daddy fubu—nakaangkla sa puwetan nito, hinahataw ang ulo ng burat sa loob ng masikip na lagusan—ang walong pulgadang ari ni Bonj ay halatang sumasakop sa loob hanggang sa upuan. Sinasakyan siya ni Rayver nang todo—mata ngitngit, panga nag-iipit habang hinahatak ang sarili pataas at pababa, buong katawan ni Rayver ay umiigkas sa bawat indayog. Pawis ang kumikislap sa mga deltoid at traps nito; bawat contraction ng puwet at hita ay nag-iiwan ng maliit na alon sa balat—malalapad na kalamnan, mga linya ng abs na umaalon, mga ugat sa brasong mas prominente.

"Ahhh fuck... Ang sarap ng burat mo, Bonj. Ang lalaki."

Ramdam ni Bonj ang masikip na vacuum ng tumbong ni Rayver—siksik, mainit, tila kumakapit sa base ng ari niya. Tumataas at bumababa si Rayver, lalu nang todo, nagpapadala ng malalalim na paghinete hangga’t sa ulo ng tarugo ni Bonj ay makapasok sa kaibuturan ng bituka nito.

"Uhhh tanginang puwet 'yan!"

Habang lumalakas ang effort ni Rayver, pawis na pawis ang katawan nito. Nakasuot pa ito ng eyeglasses nito ngunit kitang-kita ang lukot ng mukha mula sa elyang dama: bibig nakabuka, ang noo ay kumukunot-kunot. Ang ari ni Rayver, matigas at malaki, ay pumapalo sa abs ni Bonj nang paisa-isa; ang pre-cum ay tumatalsik papunta sa tiyan ni Bonj at kumakapit sa balat, mainit at malagkit.

“Shit—daddy,” ungol ni Bonj nang maramdaman ang lalim ng pagpasok. Baritonong mga ungol ang palitan nila. “Sige sakyan mo pa,” utos ni Bonj nang bahagyang iangat ang mga hita, “pakita mo sakin na gusto mo. Itodo mo, Rayver.”

“Fuck, tangina hindi ko makuha ang sarap na ganito sa asawa ko ahhhhh,” mahina ngunit marubdob na sagot ni Rayver habang ginigiling ang palad sa mga pec ni Bonj—hinahaplos, pinipiga paikot ang palad sa dibdib, minsan pa ay pipisilin ang mga utong, habang patuloy ang paghinete.

Lumapit ang kanilang mga mukha. Nagkatapat ang mga mata.

"Tangina mo. Hindi ka tatagal ng sampung araw na walang kantot sa'kin ano?" tease ni Bonj.

"Oo. Shit. Tangina pumupuslit ako ng pagdildo pag wala asawa ko. Pero tangina kailangan ko 'tong anaconda mo... Ughhh shit!" sagot ni Rayver, ang mainit nitong hininga ay tumatama sa namumulang pisngi ni Bonj,

Tapos, ang mga labi nila ay nagtagpo sabay paglubog ni Rayver at pagdiin ng sarili sa titi ni Bonj. Ramdam ni Bonj ang sabay na laplapan—malalim at marubdob—habang rolyo pa rin sa vacuum na lagusan ang shaft ng tarugo niya. Nagsipsipan sila ng laway, hangin, at ungol.

“Ah—shit—ang lalim ng naabot mo,” bulong ni Rayver sa gitna ng halikan, humihinga ng mabigat. Tila nababagabag na ang katawan nito; may pag-ungol na nag-iba ang timbre—munting pagputok ng tinig, sunod-sunod na “fuck” na lumalabas mula sabibig.

Nang ngumiti si Bonj sa pagitan ng paghinga, nagsalita siya nang malakas at mahinahon: “Tangina mo sarap mo.” Kasabay nito, pinabilis niya ang sarili—mabilis na kadyot pataas, gamit ang lakas ng balakang para lalong dumiin sa loob. Kontrolado, may ritmo, pinagbuti niya ang pagsalakay; tiniyak niyang bawat ayuda niya ay bubugbog sa g-spot ni Rayver.

Bumitaw sa halikan si Rayver. Sumigaw nang garalgal ang boses, "GAGO KA! FUCK BONJ!"

Humupa saglit ang mga mata ni Rayver; nangisay ang katawan nito at nag-contract ang butas.

At biglang, mainit at malapot, isang sirit ng semilya ang tumalsik sa dibdib ni Bonj—unang sirit, pagkatapos ay sumunod pa; napakaraming likido ang kumalat sa abs niya, dumikit sa mga uka ng abs, ang amoy ay maalat at mapait.

“Gago ka, ang puta mo talaga, daddy!” sigaw ni Bonj na may halong tuwa at pagkamangha habang bumitaw sa halik—nakita niyang kusang lumalabas ang katas ni Rayver at kumakalat sa katawan niya.

Napawi ang tension sa mukha ni Rayver, at sa isang malalim na hininga, nagsimulang mag-relax.

Pero hindi nagtatapos doon si Bonj. Siya na ang pumihit ng ritmo; mabilis na kadyot pataas, nagpapatong-patong ng pagpiston sa loob ng lagusan ni Rayver habang ito ay nasa mismong tuktok ng mahabang climax. Dahil sa ginawa ni Bonj, napaliyad at napaigkas si Rayver—tumingala ang mga mata, ang mga ungol ay naging mahahabang hangarin, lumalalim at tumitinis habang ang g-spot ay na-stimulate nang sobra.

“Ahhh—heto na ako, daddy—” sigaw ni Bonj, at nag-umpisa ang pagsabog ng sarap sa kanyang dugo: isang agos ng pag-igkas, sunod-sunod. Limang malalakas na sirit ang sumabog sa loob ng lagusan ni Rayver—mainit, mabigat, bawat isa ay nagpapa-angat ng katawan ni Bonj nang bahagya sa tugatog.

Nagtagpo silang muli sa halik. Hanggang sa mahimasmasan na sila mula sa kanilang matinding round ng sex.

Matapos umangat si Rayver ay hinimod pa nito lahat ng tamod na nasa katawan at titi ni Bonj. Tapos ay kumindat, "ugh. Huwag sayangin ang protina."

"Baboy mo, daddy," biro ni Bonj tapos ay hinalikan ang lalaki para tikman ang katas na nakolekta nito.

Nakangiti pa ring pagod si Bonj habang inaalis ang natirang pawis sa leeg niya gamit ang tuwalya. Naglinis na silang dalawa, nagbihis ng maayos. Hindi pa naman ganoon kalalim ang gabi kaya bumaba sila sa cafe ng hotel at um-order ng panghimagas at kape.

"Kumusta ang start-up?" bungad ni Rayver.

Tumawa si Bonj, "shucks. 'Yan talaga ang million dollar question, ano?"

Isang buwan na rin simula nang pumayag si Bonj na maging CTO ng GOBOGO start-up ni Gohan Ravero.

Nag-isip muna ni Bonj bago siya sumagot. "Well, in a day or two matatapos na ang prototype. Soon, ipapakita na namin sa mga potential investors. And as usual si Gohan naman ay patuloy ang pag-hype sa social media."

"I saw nga 'yung mga post niya. Maayos ang pagkakagawa niya ng mga promo videos. Just enough information to get hype pero para hindi manakaw ang idea. Focus sa persons at socials ng project. In fairness, natural na people person itong si Gohan," banggit ni Rayver.

Humigop ng kape si Bonj. "Aba dapat lang. Kasi talagang ako at si Gorio lang ang bumubuhat ng technicals. Gorio ang solid sa dev pipeline, ako ang nag-architect ng flow. Minsan nasusunog na ang puwet ko sa upuan. Minsan ko na lang makita ang pamilya ko. Jusko."

"Also, maganda ang mga moments na nandoon ka at nakikisali at nakiki-interact sa audience," banggit nito.

"Talaga? Hindi ba awkward? Kasi ang high energy very broskie alpha ang genre ni Gohan eh. Ako parang ang technical ko minsan mag-explain," tanong niya

Ngumiti si Rayver, "ayos nga 'yun eh. May complementing ang contrast ng personalities niyo."

"Kaso jusko ang daming nagsa-slide sa DMs. Hahaha. Kapag hindi work related, hindi ko sinasagot," aniya.

"Oh, whatever happened to the very sexy adventurous Bonj?" biro nito

"Agh. Marami pang gagawin for the prototype. Pero nagpo-progress naman. Masaya naman katrabaho si Gorio. Laking tulong niya."

Ngumisi ang lalaki, "hmm... sa trabaho lang siya masaya?"

Natawa siya sa reaksyon nito.

Naikuwento rin kasi ni Bonj kay Rayver na maysexual trippings siya at si Gorio. At sa loob ng isang linggo, siguro nakakatatlo o apat sila. Pero kapag gabi naman na kapag tapos na lahat ng trabaho at sa privacy ng kanikaniyang mga kuwarto.

"Well, okay naman siya. Good looking guy. At mga borta na kaming tatlo doon kasi nga gamit namin 'yung home gym na ininstall ni Gohan," kuwento ni Bonj, "ayos din ang sex. Pero hanggang tsupaan lang talaga kami."

"Haha. Hindi mo ma-convert? Like how you converted me," buskang turan ni Rayver.

Tumawa siyang muli, "hindi eh. Kulang na lang sampalin ang kamay ko kapag sinusubukan ko kahit fingerin lang. Kung sabagay. Pareho din kami, pinipisil ko daliri niya kapag lumalapit na sa tumbong ko. Kaya kung gusto namin ng kantot, punta kami do'n sa kaibigan niyang macho na pakantot."

Ngumisi ang daddy, "hmmm... Next time if you need a bottom..." Tapos ay tumuro sa sarili.

Pumalakpak si Bonj, "game! Gusto kong makitang patirikin mo ang mga mata niya sa galing mong gumiling. Haha. Pero mag-invest ka sa'min, ah!"

Tumango ito, "we'll see. I'll attend 'yung MVP presentation niyo. Let me know." Tapos ay kumabig ito, "at kumusta naman si Gohan sa relasyon niyo?"

"Una, wala naman kaming relasyon ni Gorio. Trip trip lang," paglilinaw niya, "pangalawa, since nung nahuli kami ni Gohan nung gabing 'yun, hindi kami gumagawa ng intimacy kapag nandiyan siya. Gusto talaga namin na kapag trabaho, trabaho. Sex is really just a bodily need na kailangan namin ni Gorio. Si Gohan naman eh panay pa rin ang party. Ugh. Influencer things. Tapos mag-uuwi ng babae."

"Sounds like ang interesting ng dynamics niyo. Can't wait to see what happens next," sabay kindat ni Rayver.

Bumuntong-hininga si Bonj, "ugh. Hirap mag-adulting!"

——————————————————————————

Sumunod na araw. Maaga sa HQ, may kape pa lang sa mesa nang magsimula ang meeting nina Bonj, Gorio, at Gohan. Tahimik ang loft—pero ramdam ang deadline: next week na ang MVP demo sa potential clients at kailangang maayos ang pitch at ang content na sasabay sa launch.

Umupo si Bonj sa harap ng laptop at mabilis na in-present ang progress: “Authentication layer done, mock data hooked, basic dashboard flow na. Kailangan na lang nating finalise ang user onboarding flow at i-lock ‘yung analytics hooks para makita natin retention at activation.”

Sumingit si Gorio, “Maganda. Add natin ang simple referral hook—invite friends, reward points para sa gym partners. Madali i-implement at immediate metric agad.” Maikli pero to-the-point ang kanya; mas gusto niyang practical at measurable ang features.

Tahimik lamang si Gohan sa simula, nakatingin sa screen na parang naiiirita dahil hindi makasali sa technical flow. Kalaunan, hindi na siya nakatiis at biglang sumingit.

“Wait—baka puwede ko na irecommend yung content na gagawin ko?” sabi ni Gohan, humihirit.

Tumingin si Bonj kay Gorio na blanko ang mukha, tila ayaw madiskaril ang teknikal na usapan. Pero ayaw naman i-dampen ni Bonj ang spirit ng founder, "okay ano 'yon?"

At kinuwento ni Gohan ang plano.

Medyo diskumpyansado si Gorio sa una—“mas persona-driven agad uli, eh” —pero in-analyze din ni Bonj agad ang value: kung ma-structure nang tama ang content, puwede nitong padaliin ang user acquisition at early engagement.

Naiyakto ang plano sa pagitan ng kanila: Bonj ang magbibigay ng short technical demo clip (30–45s) ng app flow; Gorio ang maghanda ng API demo at metrics slide; Gohan ang mag-lead sa creator-facing episodes at social push.

Matapos ang meeting, pumunta si Gohan kay Bonj at nag-request: “Broskie Bonbon—tulungan mo naman ako mag-setup ng shoot ngayon? Sandali lang naman, kasama ka lang sa camera.” Halos nakangiting panghihingi.

Nagpahayag ng priority si Bonj: “Kailangan ko muna i-refine ‘yung onboarding flow at ang analytics hook. Kung aalis ako ngayon, baka hindi ready ang build before demo.”

Ngumiti si Gohan nang sinsero, “Sandali lang promise. At kasama ka talaga sa shots—makakatulong sa messaging. I’ll be quick.” May pa-batayan na kindat siya.

Napabuntong-hininga si Bonj—alam niyang mahirap tumanggi—kaya pumayag siya. Si Gorio, nasa background, umiiling-iling at natatawa.

Nag-film sila ng ilang scenes: simple, well-lit sequences—Gohan doing a casual intro sa living-studio, cut to Bonj’s hands typing code (close-up sa keyboard, terminal, quick mockup of the dashboard), tapos workout si Gohan habang nagsasalita, then short testimonial-style lines: “Beta testers loved the streaks” at “Sign up for early access.”

Hinati nila ang shots sa microclips para sa 2-minute mini.

Sa nakaraang buwan, ang HQ ay nag-transform, mula barren pero ngayon ay may laman at disenyo na. Ang first floor lounge na ngayon—industrial-minimal sofa, plants, subtle neon accent; second floor studio with ring lights at green screen (dito din ang kanilang kanikaniyang mga kuwartong tatlo); third floor gym-sleep loft na may clean timber, soft grays—instagrammable, very Cluely/Dave2D minimalist-meets-warm vibe. Bawat area may simple props: branded water bottles, whiteboard na may roadmap, and at dumbbells—ready for content.

Pagkatapos ng filming, habang binubuhos na nila ang mga gamit, napahinto si Bonj at napabulong: “Alam mo naman mahiyain ako kapag nasa kamera—bakit mo pa ako lagi sinasama sa films?”

Ngumiting sinsero si Gohan, lumapit at humawak sa braso niya: “Dahil bukod sa magic cards, sa ganito lang kita nakakausap nang matino. Kapag ginagawa ninyo ‘yung coding-coding prototype-prototype niyo, parang invisible ako kahit andiyan ako. Pero kapag kasama ka dito sa film, may depth. Nakikita ka ng audience. Kaya.”

Napatingin si Bonj, may kaunting pagkatunaw sa dibdib. “Gohan, don't think that. Kahit naman papaano, nakakaintindi ka na nung jargons.” Tinapik niya ang screen ng phone na may nakuhang clip.

Bumungisngis si Gohan, “Haha. Buti pa kayo ni Gorio, pareho kayo ng wavelength; mas close na kayo kesa sa aming dalawa haha.” Bago makasagot si Bonj, pinakli siya ni Gohan at sabi, “Oh siya sige—workout muna ako.” Tumayo ang bata at umakyat sa third floor.

Habang pinapanood ni Bonj ang likuran ng founder na umaakyat, hindi niya masyado matukoy ang nararamdaman niya.

Pero tyaka na muna ang relationship management sa HQ. Malapit na silang mag-release ng prototype.

——————————————————————————

Alas onse ng gabi. Tahimik ang loft maliban sa ugong aircon at ang malambot na lamp sa tabi ng kama. Nakaupo si Bonj sa gilid ng kama, nakabukas ang libro sa kandungan — isang maliit na sandaling pahinga mula sa dagundong ng araw-araw na trabaho. Pero hindi naglaon ay naputol ang pagbabasa.

May tumagos na malalim at mabigat na tunog mula sa kuwarto ni Gohan: ritmikong pagdampi ng katawan sa unan, ang mahinang pag-ungol na may halong paghinga, at ang pagkalabit ng pader na manipis lang ang pinaghiwalay sa kanilang kwarto. Ang unang syllable na tumagos: “Ah—” sunod ang maingay na “shit”—pagkatapos ay may malakas na paghigop ng hangin, parang may dumudulas na balat.

Napikit si Bonj sandali at pinakinggan. Ang mga tinig—lalaki at babae—ay umaagos na parang alon, papalapit at papalayo sa pagitan ng mga bloke ng dingding. Hindi lantad ang mga salita, pero sapat para mabuo ng imahinasyon ang eksena: si Gohan, mababa at garalgal ang boses kapag nahuhumaling, si babae naman na may malambot at mapusok na tugon.

Hindi niya sinasadya, pero bumitaw ang aklat mula sa mga daliri. Dumagsa ang mga memorya ng katawan ni Gohan sa kanya: ang malapad na likod, ang balikat na parang hinuhubog para sa panga; ang matambok at matigas na puwet na minsang nakita niya nang nahuli niya itong may kinakantot noon.

Hindi iyon ang unang pagkakataon na nagdala si Gohan ng babae sa kanilang HQ. Kapag hindi ito busy sa pag-asikaso ng content para sa influencer gigs nito at para sa kanilang startup, ay nagpaparty ito o magdadala ng iba't-ibang babae sa kanilang lugar. Kapag pumasok na sa kuwarto nito, alam na.

Pero frustrated si Bonj kapag ganoon. Kasi hindi pa rin nawawala ang kanyang temptasyon sa batak na katawan ng kanyang straight na founder. Hindi lang talaga niya inaaksyunan. Straight kasi. Tapos ay boss pa niya. At kapag naririnig niya ang mga grunts nito. Kumukulo ang dugo niya sa elya.

Mabilis ang pagkilos ng palad niya. Inilabas niya ang burat, malamig ang simula ngunit agad nag-init. Pinatay niya ang halaman ng pag-iisip at sinimulang magjakol — mabagal sa umpisa, sinusubaybayan ang ritmo ng mga ungol doon sa kabilang kwarto. “Ahh—oh—” tumalbog ang mga tunog, at tumaas ang ritmo ng kamay niya. Ang bawat “harder” na narinig niya mula sa kabilang pader ay parang sumpa, nagmumula sa bibig ng isang taong may lakas at hindi nahihiyang magpakita ng sigla.

"Ahh tangina... Panay ang hawak mo sa puwet ko ah... Ang sarap ba? Huh? Ang tigas?" boses ni Gohan na tumagos sa pader.

"Ugh fucking shit ka..." reaksyon ni Bonj habang nagbabate nang masmabilis. Naalala na naman niya ang parte ng katawan nitong kinahumalingan niya.

Isang puwet na hindi kailanman magiging kanya. Panay ang pagsirit ng precum ng kanyang eight-incher niyang burat habang sinsalsal niya ito kasabay sa daluyong ng pagsisiping sa kabilang kuwarto.

Hindi niya mapigilan ang sarili; mas tumindi ang pag-ikot ng mga daliri sa ulo ng kanyang tigas, bumubuga ang init sa katawan. Ngunit bago maabot ang rurok ay tumigil siya. Huminga siya nang malalim, inilagay ang palad sa dibdib na para bang pinipigil ang bugso ng puso.

“Hindi puwede ‘to,” bulong niya sa sarili, boses mababa at tigmak. “Hindi ko siya dapat pagnasahan.”

Tapos ay lumabas si Bonj sa kuwarto.

Sabi niya sa sarili, "ugh bakit ba kasi wala 'tong si Gorio ngayong gabi, eh. Shit."

Hindi natulog si Gorio sa HQ nang gabing iyon. Mayroon itong family event na dinaluhan. Si Gorio pa naman sana ang puwede niyang paglabasan ng libog sa ganitong mga sitwasyon.

Bumaba siya sa first floor tumungo sa workstation para malayo siya mula sa mga kahalayang mga tunog. Pinokus na lang niya ang sarili sa pagpapatuloy ng iniwan niyang trabaho.

Pero mahirap. Kasi naglilinger pa rin ang libog at ang imahe ng hubad na si Gohan sa kanyang utak.

Nagulat si Bonj nang marinig ang pagbukas ng pinto — hindi lang ang pag-swing ng kahoy kundi ang mabilis, magulong pagpasok ng isang babae kasabay ng pagdagundong ng sapatos sa hallway. Sandali lang, may biglang pag-aaway na tumunog mula sa itaas: mababang sigaw, pagsabat, isang malamlam na “wait” na nagmamadali.

Ang babae ay bumaba ng hagdan na parang hindi man lang napansin si Bonj na nandoon sa ibaba. Conventionally maganda at seksi. Parang kakaayos lang ang mabilis na sinuot na skirt. Magulo pa ang damit. Magulo pa ang buhok. Sambakol ang mukha.

“Heyyy! BAAABY!” galing kay Gohan. Bunga ng ilang segundo, sumagot ang babae nang malakas at pinalabas ang galit: “Fuck you, Gohan! Tangina mo! Sinabi ko nang ayaw ko!” Tapos ay lumabas na ng condo. parang hindi man lang nakita si Bonj na nandoon.

Bumaba si Gohan sa hagdan mabilis, naka-boxer briefs na puti lang, parang kakasuot lang; buhok magulo, mukha pula, pawis na kumikinang sa noo. “FUCK! FUUUCK!” sigaw nito habang hinahawi ang mga kamay sa ulo. Nakatingin ito sa harap ni Bonj nang may halong galit at pagkabigo.

Kumunot ang noo ni Bonj. “Anong nangyari doon?!” tanong niya.

Naglabas si Gohan ng paliwanag na parang nahihiya mismo: “Pinilit niya. Paulit-ulit ako nanghingi ng… oral. Sabi niya hindi. Tapos na-pinot siya, saka bigla nagalit at sumuntok ng pinto. Ayun.” Malamlam ang pagkakasalaysay.

“Oh, ‘yan gago mo kasi,” tugon ni Bonj, kalahating alaska, kalahating paalala.

“Ugh—blue balls!” dumaloy palabas kay Gohan na parang napahiya pero todo ang frustration.

Nagkibit-balikat siya at tumingin sa gilid, “Ang babae kasi, hindi sila masyadong keen mag-oral. Kung ayaw nila, huwag niyong pilitin.”

Nagbiro pa si Bonj, medyo mapurol, “Oo nga. Kayong mga bakla ang masasanay sa oral, ‘no?” Maliwanag ang sarcasm sa dulo.

Tahimik na tumingala si Bonj sa founder. Nagtagal ang titig nila; parang nagkalawang ang oras. Sa pagitan ng kanila: amoy ng pawis, faint na scent ng cologne ni Gohan na may hint ng alkohol at sex; ang sala ay may malamlam na lampara na nagpapatingkad sa pawis sa leeg ng founder. Super sexually tense ang hangin — hindi dahil sa drama lang kundi dahil nakapikit si Bonj sa linya ng katawan ni Gohan: ang wavy na buhok magulo, balat na kumikislap, mga kalamnan na humuhugis pa rin sa ilalim ng boxer, at ang malakas na umbok na kumikislap ng pre-cum sa tela.

Hindi niya alam kung ano ang unang titigan: sa mahigpit na mata ni Gohan na naglalagablab ng intensity, o sa bukol ng boxer na halata ang presensya. Ang batok niya ay nag-init. Nagpatuloy siya sa pagkukunwaring nagtatrabaho — mga daliri sa keyboard, mga mata naka-focus sa screen. Pero peripherally, nasisilayan niya ang bawat maliit na galaw ni Gohan: ang paghinga ng malalim, ang pagtaas-baba ng dibdib, ang pagdikit ng mga daliri sa gilid ng boxers.

Nakatayo si Gohan sa gitna ng living room, hindi umalis, parang isang estatwa. Ang dalawang minuto ng titig kay Bonj ay parang dalawang magkalawit na sandali: una’y tahimik, ikalawa’y punong-puno ng hindi nasabing salita.

Sa mga sandaling iyon, hinack ni Bonj ang sarili sa pag-iisip na huwag pumayag sa instincts. Nakakatakot ang mga implikasyon na hindi niya alam. Ngunit ang katawan niya ay pinapahirapan siya. Tigas na tigas na ang titi ni Bonj sa shorts niya.

“Aakyat na ‘ko,” anunsyo ni Gohan sa wakas, boses mabigat. Umakyat siya at narinig ang mga mabibigat na yabag sa hagdan—unang hakbang, ikalawa, ikatlo—bawat tatlo’y may tunog ng pag-igkas na may halong inis. Pag-akyat niya, isang huling paglingon ang ibinigay niya kay Bonj: mabilis, malalim, parang may sinasabi pero hindi pinapagsalita.

Humihingal si Bonj nang unti-unti. Masyadong mataas ang tensyon sa nangyari. Nanlalaban siya: ayaw niyang magpasya batay sa pagtitigas ng kanyang ari ngayon, pero patuloy na kumakalat ang init sa kanyang katawan.

Ang sumunod na sampung minuto ay parang parusa para kay Bonj — mabigat ang mga daliri niya sa keyboard, malabo ang paningin sa screen. Ang utak niya, bagkus, napuno ng mga makakasalanang imahen na paulit-ulit umiikot. Huminga siya nang malalim, tumayo at bumulong, “Tapos na siguro siya.”

Umakyat siya ng hagdan nang dahan-dahan pero nang tumungo sa pinto ng kuwarto ni Gohan napabigla siya: bukas ang pinto. Hubo’t-tubad si Gohan, nakaupo sa kama, nakaharap sa doorway; nakabukaka ang mga hita, nakasilip ang mabula at mamula ang ulo, at jinajakol nito ang sandata.

Hindi na muna importante ang mga salita—tumama ang tingin nila. May yearning ang mukha ni Gohan: mata na naglalagablab, bibig na bahagyang bukas, mga pisngi may kaunting pulang kulay. Hindi na maikakaila kay Bonj: ang titig na iyon ay isang imbitasyon.

“Fuck implications,” napailing siya sa sarili. Pumasok siya. Magulo pa ang kuwarto — mga damit sa sahig, charger na nakabuhol, isang bote ng cologne — ang typical na heteromacho na espasyo ni Gohan.

Gumalaw ang adam’s apple ng founder; bumitaw si Gohan sa sariling burat at tumingin kay Bonj.

“Bonj.”

“Sigurado ka?”

“Hindi.”

“Aalis ba ‘ko?”

“Dito ka.”

Kumilos si Bonj nang mabagal ngunit determinado — isang paggapang palapit hanggang sa ang mukha niya ay nasa level ng ari ni Gohan. Six inches. Tumitig siya sa mukha ng lalaki. Pareho sila ng iniisip marahil.

Gusto ni Bonj na gawing maganda ang first time ng boss: dila muna, malumanay na supsop, pagdila sa gilid ng ulo, isang mahinang diin ng labi sa korona. Nakatingin pa rin si Gohan, mata ay half-closed, mga kamay nagpapahinga sa hita. May mga impit na ungol na sumasabog mula sa lalamunan nito tuwing may bagong paggalaw si Bonj.

Lumaki ang ritmo. Hindi muna full-on tsupa; una ay teasing — dila, maliit na supsop, isang halik sa shaft. Ramdam ni Bonj ang init, ang lasa ng precum sa dulo ng burat: maalat, bahagyang matamis. Bawat paglanghap niya ng aroma ni Gohan ay nagpapagana pa lalo.

Nagsimula ang totoong blowjob — malalim, steady. Ang texture ng ari ni Gohan sa bibig ni Bonj ay mas makapal kaysa inakala niya: makinis ang balat, may pawis sa base, may pagtibok ang mga ugat. Sumasabay ang paglanghap ni Bonj sa ritmo ng pag-hinog ni Gohan, sinisiyasat ng dila ang bawat kurba.

Naglalabas ng impit na ungol si Gohan. Halata na ito ang unang pagkakataon na nasusubo siya ng kapwa lalaki: may halo ng sorpresa at napakatinding sarap sa reaksyon. Nanghihina ang mga tuhod, may pagkurba ng likod, at ang mga kamay ay kusang nanahan sa ulo ni Bonj minsan-minsan.

“Aaah—Bonj—” napupunit ang tinig nito.

Hindi na nahiya si Bonj — inilabas niya rin ang sarili niyang burat, nagjakol nang marahan habang patuloy sa pagsuso.

“Fuck. Bonj. I’m gonna— lalabasan na ‘ko,” ungol ni Gohan, may panic na halong pagnanasa.

Para sagutin iyon, lalo pang nilaliman ni Bonj ang blowjob — mas malalim, mas mabilis—ang dila niya ay nag-focus sa ulo, ang bibig ay nag-apply ng matinding pagsipsip.

Biglaang pagputok: “GAAH FUCK!” sumabog sa bibig ni Bonj ang unang alon ng tamod ni Gohan — mainit, maalat, malapot. Dahan-dahang pumupuno ang bibig ni Bonj; lasa at lapot sabay sumalpok sa kanyang dila. Marami — hindi lang isang maliliit na sirit kundi isang malakas na pagbulwak sa loob ng bibig niya.

Sabay lulon. Dahan-dahang nilunok ni Bonj ang bawat patak — isang bagay na hindi niya madalas ginagawa sa mga nakakasiping niya., ngayon ay kusang ginawa ng loob. Habang nilulunok ni Bonj ang tamod ni Gohan, hindi rin siya nakaligtas: ang sarili niyang katawan ay nag-react. Umigkas siya ng malakas habang ang kanyang semilya naman ay tumalsik palabas, bahagyang natamaan ang tiles at gumawa ng ilog sa sahig.

Lumuhod siya sandali, umiling para huminga. Napatingin siya sa mukha ni Gohan at nakita ang satisfied na ngiti.

“Dami mong talent, CTO,” bungad ni Gohan na may halong halakhak at pagka-seryo.

“Gago."

“This stays between us.

"Hmm. Okay."

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe!