ASSU 14

ANG MGA TENSYON SA GOBOGO

Umaga ng sumunod na araw.

Maaga silang nag-set up sa maliit na studio corner ng GOBOGO 2nd floor. Nandoon na sina Bonj, Gohan, at DelvieL ready for a PR shoot.

Si Gorio ang nasa likod ng kamera, abala sa pag-check ng framing. “Okay… steady lang kayo diyan,” sabi nito habang nakayuko sa monitor ng phone na ginagamit nila pang-live. “Malinaw ang audio. Good lighting. Ready na.”

Umupo si Bonj sa kaliwa ng mesa. Sa kanan naman niya ay si Delvie. Nasa gitna si Gohan, siyempre—ang mukha ng GOBOGO.

Bago magsimula ang live ay sumulyap si Bonj sa dalawang kasama.

Mukhang relaxed si Delvie kahit halatang may kaunting kaba sa postura nito. Diretso ang likod, magkadikit ang kamay sa ibabaw ng mesa.

Si Gohan naman ay parang nasa natural habitat nito. Mukhang credible kahit drifit ang suot.

“Okay Broskies,” sabi ni Gorio mula sa likod ng camera. “Going live in three… two… one.”

Nagbukas ang live feed.

Agad nagliwanag ang mukha ni Gohan. “Good morning, Broskies!” masigla nitong bati habang kumakaway sa camera. “Welcome ulit sa GOBOGO Live!”

Sa loob ng ilang segundo ay nagsimula nang umakyat ang mga viewer.

Lumabas ang mga comments sa gilid ng screen.

“Brooo good morning!”

“Boss Gohan!”

“Leg day later?”

“Ang pogi pa rin idol!”

Bahagyang ngumiti si Bonj habang pinagmamasdan iyon. Sanay na siya sa ganitong eksena. Si Gohan talaga ang magnet ng audience.

“Today we have something special,” patuloy ni Gohan. “May ipapakilala kami sa inyo.”

Ipinihit nito nang bahagya ang katawan patungo kay Delvie.

“This is Delvie. Our newest intern here at GOBOGO.”

Napatingin ang camera sa babae. Ngumiti si Delvie nang mahinahon at kumaway.

“Hello po,” sabi nito. “Nice to meet everyone.”

Agad sumabog ang comments.

“Ay sino yan?”

“Intern daw!”

“Ang ganda naman!”

“Boss may bagong crush?”

Napahagikgik si Gohan habang nagbabasa. “Hoy relax lang kayo,” sabi nito sa viewers. “Professional tayo dito ha.”

Pero halata sa boses nito ang kakaibang lambing kapag tumitingin kay Delvie.

Hindi iyon nakaligtas kay Bonj. Sa gilid ng mata niya ay napansin niyang bahagyang nakatagilid ang ulo ni Gohan habang kinakausap ang babae, para bang natural na nahahatak ang atensyon nito roon.

Sa comments naman ay may ibang klase ng audience.

“Uy sino yan beside Gohan???”

“Bro may babae na sa GOBOGO??”

“Delvie x Gohan ship!”

May mga emoji pa ng puso.

Ang mukha ni Bonj ay cool lang. Pero may kulo sa loob.

Nagpatuloy si Gohan sa pagpapakilala.

“Si Delvie is a Data Science major from SEASAU,” sabi nito habang proud na proud ang tono. “Magaling sa Python, machine learning, and apparently magna cum laude candidate pa.”

“Grabe boss resume reveal agad,” biro ni Gorio mula sa likod ng kamera.

Napatawa si Delvie. “Hindi naman po ganoon,” sabi nito. “I'm just here to learn and help the team.”

“See?” sabi ni Gohan sa camera. “Humble pa.”

Mas dumami pa ang comments.

“Ay ang cute nila.”

"Si Ate Delvie, SEASAU princess 'yan!"

“Bagay kayo boss.”

“Ship na yan!”

Napataas ang kilay ni Bonj. “Hoy,” sabat niya habang nakangiti sa camera. “Easy lang kayo diyan.”

Tumango agad si Delvie. “Yes po,” sabi nito, cool na cool ang boses. “Professional environment naman po talaga ang GOBOGO.”

Para tuluyang ilihis ang usapan, nagsalita na si Bonj. “Speaking of GOBOGO,” sabi niya, “may update kami para sa inyo.”

Napatingin sa kanya si Gohan, parang naalala ang napag-usapan nila kahapon.

“In the coming weeks,” patuloy ni Bonj, “we're preparing for the beta testing of the platform.”

Nagreact agad ang chat.

“LEZZGO!”

“Finally!”

“Hindi pa full release,” dagdag niya. “But selected users will get early access. So stay tuned sa announcements.”

Nag thumbs-up si Gohan sa camera. “That's right, Broskies,” sabi nito. “Malapit na ninyo ma-experience ang GOBOGO.”

Napangiti si Delvie habang nakikinig. Mukha namang sinserong excited din ito sa punto ng startup.

Habang nagpapatuloy ang live ay patuloy ang pag-akyat ng comments.

May mga gym bros na nagbibiro.

“Boss leg workout muna bago coding.”

“Delvie welcome to the chaos 😂”

May mga babae ring halatang nagseselos.

“Wow intern agad kasama sa live?”

“Swerte naman.”

Biglang may isang bagong comment na lumitaw.

Juan Cruz: “Excited na po ako sa internship interview mamaya!”

Napansin agad iyon ni Bonj. Lumapit siya nang bahagya sa camera at kumaway.

“Hey Juan,” sabi niya. “Looking forward to meeting you and the other applicants later.”

“That's right,” dagdag ni Gohan. “More applicant interns coming in today.”

“Growing team na tayo,” sabi ni Delvie.

Sa likod ay nag-thumbs up si Gorio sa kanila.

Pagkatapos ng ilang minuto pa ng casual na usapan ay tumingin si Gohan sa screen ng phone.

“Alright Broskies,” sabi nito. “We have to wrap up for now.” Kumaway ito sa camera. “Thanks for dropping by the live.”

“Tuloy lang ang support ninyo sa GOBOGO,” dagdag ni Bonj.

“See you again soon,” sabi ni Delvie, medyo mas relaxed na ang boses.

Ngumiti si Gohan. “Peace out, Broskies!”

Pinatay ni Gorio ang live.

Biglang bumalik sa katahimikan ang maliit na studio corner.

Huminga nang malalim si Delvie. “Grabe,” sabi nito habang napapailing. “Sobrang nerve-wrecking pala ang mag-live.”

Napatawa si Gohan. “Hindi naman halata,” sabi nito, magiliw ang tono. “You actually did great.” Tumingin ito sa babae nang diretso. “Natural ang charm mo sa camera.”

Bahagyang namula si Delvie. “Talaga po?”

“Yeah,” sagot ni Gohan. “Mukhang magkakaroon na ng bagong flavor ang social media presence ng GOBOGO.”

Parang may kung anong kumalabog sa tenga ni Bonj. “Sige,” sabi niya bigla habang tumatayo. “Bababa na ako sa workstation.” Inayos niya ang laptop sa mesa. “Tuloy ko na ’yung trabaho ko doon.”

Sunod-sunod silang bumalik sa workstation matapos maligpit ang mga gamit sa live shoot.

Tahimik ang opisina, maliban sa tunog ng mga keyboard at mahihinang usapan. Kanikaniya silang bukas ng laptop, parang bumalik agad sa normal na ritmo ng trabaho.

Sa tapat ng mesa ay magkaharapan sina Gohan at Delvie. Hindi naman halatang naglalandian ang founder. Sa katunayan ay seryoso itong nakatutok sa laptop nito. Paminsan-minsan ay may tinatanong ito tungkol sa dataset na pinoproseso ng babae.

Pero napapansin ni Bonj na maya’t maya ay tumitingin ang lalaki sa babae. Hindi naman bastos ang tingin. Mas parang… interesado. Parang ngayon lang ulit nakakita ng babae.

Napailing si Bonj sa sarili. Kahit pigilan niya ang sarili ay napapasulyap pa rin siya sa dalawa. Malaki pa rin ang disapproval niya sa paraan ni Gohan kapag may babaeng nasa paligid. Hindi na niya mabilang kung ilang beses na niyang nakita ang ganitong pattern sa founder. Charm. Attention. Pursuit. Tapos kapag nakuha na ang gusto—wala na. Pero bukod sa inis na iyon ay may isa pang pakiramdam na bumabagabag sa kanya. Isang damdaming ayaw niyang pangalanan. Mas lalo na pagkatapos ng pag-uusap nila kahapon.

Nag-inat si Gorio sa tabi niya. “Ugh. Okay, task one finished,” reklamo nito habang iniuunat ang likod. “Stretching break muna.” Pagkatapos ay bahagya itong yumuko papalapit kay Bonj, “ayos ka lang ba diyan, pare?”

Napatingin si Bonj. “Huh? Ayos naman,” sagot niya habang nakatitig pa rin sa screen. “Tambak lang ng trabaho.” Bahagya siyang tumango patungo sa mesa nina Gohan. “Buti sumalo itong si Delvie. At maayos naman ang gawa so far… kahit panay ang usyoso nitong founder natin." Sarkastiko ang huling bahagi.

Ngumisi si Gorio. “Ugh. Huwag kang mag-alala,” sabi nito sa mahina ngunit kumpiyansang tono. “Kakausapin ko nang masinsinan ’yang boss natin.” Nagkrus ang braso nito. “Kilala ko ’yan kapag nagkakagusto sa babae. All out sa simula… tapos biglang nanggo-ghost. All for the chase. Not for the stay. Ayaw natin ng complications sa trabaho.”

Gumulong ang mga mata ni Bonj. “I know,” sagot niya. “Kaya nga nagtatlong isip ako bago ako nag-CTO dito.” Bahagyang huminto ang mga daliri niya sa keyboard. “Kasama ang kapatid ko sa na-ghost niyang gagong ’yan. Akala ko nagbago na. Akala ko nabago ko na." Sandaling katahimikan. “’Yun pala…”

Tinapik siya ni Gorio sa balikat. “Nah,” sabi nito. “Nagma-mature na ang kasama natin.” Sumulyap ito kay Gohan. “Ayun lang… medyo nagre-regress kapag nakakakita ng babae. “Huwag kang mag-alala. Kakausapin ko ’yan.”

Bahagyang tumuro ito kay Delvie. “At ikaw, kausapin mo rin si Delvie na mag-ingat. Although feeling ko naman she knows better kaysa mahulog sa patibong nitong si Gohan.”

Tumaas ang kilay ni Bonj. “Ah,” sabi niya. “Tapos ikaw naman ang poporma kay Delvie?”

Napatawa si Gorio. “Naku,” sabi nito habang umiiling. “Hindi ganyan ang tipo kong babae.” Sumandal ito sa upuan. “Maganda siya. Pero super innocent.” Bahagya itong yumuko palapit kay Bonj at kumindat. “You know me. I like my partners… dirty.”

Napatawa si Bonj. “Loko.”

Lumipas ang ilang oras.

Tahimik na ulit ang opisina nang may kumatok sa pinto ng unit.

Si Juan Cruz iyon. Pagpasok pa lang ng lalaki ay napansin agad ni Bonj ang presensya nito.

Matangkad. Maayos ang postura. Simpleng polo shirt at slacks, pero halatang may disiplina ang katawan. Mukhang naggy-gym din.

Nagbago ang mood ni Bonj.

“Juan?” bati niya habang tumatayo.

“Good morning po,” magiliw na sagot ng lalaki.

“Sige, dito tayo,” sabi ni Bonj.

Dinala niya ito sa isang sulok ng workstation kung saan may maliit na meeting table.

Sumunod si Gohan, tahimik.

Umupo si Juan sa harap nila.

“So,” sabi ni Bonj habang binubuksan ang resume sa tablet. “You recently graduated?”

“Opo,” sagot ni Juan. “Cum laude po. Double major—Marketing and Finance.”

Bahagyang tumaas ang kilay ni Bonj. “Nice.”

“Interesado po talaga ako sa fitness marketing industry,” patuloy ni Juan. “Malaki na po kasi ang influence ng digital communities sa fitness lifestyle. At curious din po ako sa tech side—paano ginagawa ang platform mismo.”

Tumango si Bonj. “So why an internship?” tanong niya.

“Family business po,” sagot ni Juan. “Magbubukas po kami ng bagong branch next year. Ako po ang magiging manager. In the meantime,” dagdag nito, “gusto ko sana magkaroon ng real industry exposure.”

"How long?"

"Six months maybe. If that's OK."

Sa gilid ng mesa ay napansin niyang tahimik lang si Gohan. Nakatitig ito kay Juan na parang sinusukat ang bawat galaw.

“So you work out?” biglang tanong ni Gohan.

“Ah—yes po,” sagot ni Juan. “Three to four times a week.”

“Bench PR?”

“Eighty kilos po.”

Hindi nagbago ang ekspresyon ni Gohan. “Hm.” Tumango lang ito, halatang hindi impressed.

Napansin iyon ni Bonj. “Okay,” sabi niya, sinusubukang ibalik ang usapan sa trabaho. “If you join us, you'd mostly help with digital marketing strategy. Content planning, campaign analytics—”

“I can handle that po,” agad na sagot ni Juan. “Actually thesis ko po was about community-driven marketing.”

Maya-maya ay napansin ni Bonj na nakatingin si Gohan sa kanya. Parang nagtataka. Bakit maliwanag ang mukha niya. Hindi niya pinansin.

Pagkatapos ng ilang minuto ay natapos ang interview.

Huminga nang malalim si Bonj at tumingin kay Gohan.

“What do you think?” tanong niya. “Mukhang kailangan naman natin ng marketing arm… and someone to do the logistics stuff.”

Nakahawak si Gohan sa baba nito habang nag-iisip. Marketing?” sabi nito. Bahagya itong umiling. “Obviously I can handle the marketing on my own.”

Sandaling katahimikan.

Pagkatapos ay tumingin ito kay Juan. “Sige Juan,” sabi nito. “I-email ka namin within the week kung need.”

Tipid na ngiti ang ibinigay ni Juan. Medyo halatang nabawasan ang kumpiyansa nito. “Sige po,” sabi nito. “Thank you po for your time.”

Tumayo ang lalaki at nagpaalam sa kanila.

Ilang sandali matapos itong makalabas ng unit ay humarap si Bonj kay Gohan. “Ayos naman siya ah.”

Kibit-balikat ang founder. “Eh,” sabi nito. “May taning. Six months lang? Tayo pa tinaningan.”

Kumunot ang noo ni Bonj. “Internship ang hinihingi natin,” sabi niya. “Hindi natin madidikta ’yan. Samantalang kahapon… kay Delvie isang sagot lang niya. Hired na agad.”

Biglang nalukot ang mukha ni Gohan. “Ano?” inis nitong sabi. “Pararatangan mo na naman ako nang ganyan?”

“No,” sagot ni Bonj. “Sinasabi ko lang.”

Bahagyang ngumisi si Gohan. “Guwapo lang kasi ’yung Juan kaya gusto mo.”

Nanlisik ang mga mata ni Bonj. “Huh?! Tingin mo ba gano’n ako tumingin sa tao? Na guwapo lang?”

Mas lalo pang ngumisi si Gohan. “See, Bonbon?” Bahagyang tumagilid ang ulo nito. “Now you know how it feels. ’Nung sinabihan mo ako na gusto ko lang si Delvie dito kasi I’m horned up.”

Tumayo si Bonj. “What? Gantihan?! Business ’to, Gohan. Hindi child’s play. Tangina." Dinampot niya ang tablet sa mesa. “Bahala ka diyan. Magtatrabaho ako.” Humakbang na siya palayo. “Kung ayaw mo kay Juan, bahala ka. Punuin mo ng babaeng interns itong startup mo. The hell I care.”

At nagmartsa siya pabalik sa workstation niya bago pa makasagot si Gohan.

——————————————————————————

Kinagabihan. Sinukbit ni Bonj ang backpack niya na may lamang gamit at mga damit at naglakad na palabas ng condo.

"Bonj, wait. Aalis ka?"

Lumingon siya at nakita si Gohan. Nag-aalala ang mukha nito.

Silang dalawa lang ang nandoon sa first flloor. Umuwi na after office hours si Delvie. At si Gorio naman ay maagang natulog sa kuwarto nito.

Bumuntong-hininga si Bonj. "Yeah. Uuwi muna ako sa amin. Sa bahay. Papalamig muna."

Lumapit sa kanya ang founder. "Hey. Dahil ba 'to sa sinabi ko kanina? Look, I'm sorry. Kung gusto mo sige i-hire mo na 'yung Juan."

Umiling siya, "huh? Hindi 'yun ang issue ko. At saka nagsabi na siya na hahanap na lang daw siya ng ibang possible internships. Naramdaman niya sigurong hindi siya welcome sa'yo. Ang issue ko, eh kapag magkasama tayo eh hindi tayo nakakaisip ng diretso. Nagkakainisan tayo. Baka kailangan lang natin ng distansya mula sa isa't-isa. Figure out yourself."

Hinawakan ni Gohan ang braso niya, "look. Hindi ko nilalandi si Delvie. I promise. I'm just being nice to her. Hindi naman ako makikipaglandian sa katrabaho. Tama naman ang sinabi mo."

"Basta Gohan. Palamig muna ako. Ang tense nating dalawa lately. And sure, may kasalanan din ako. Kaya nga ako muna ang aatras. Pakalma lang," seryosong sabi niya.

Pinisil nito ang braso niya, "b-but, I need you here. Alam mo namang hindi ako magaling. Kailangan ko ang guidance mo, Bonbon."

Naantig naman si Bonj sa sinabi nito. Pero mariin siya. "Isa o dalawang araw lang naman ako wala. Bibisita sa family. Matagal na rin akong nawala." Binawi ni Bonj ang braso niya, "palamig muna tayo, Gohan. Kailangan natin 'to. Magtatrabaho pa rin naman ako. Remotely lang."

Nagpakawala si Gohan ng hininga bilang pagsuko, "okay. Two days lang, ah."

Tumango si Bonj. "Yeah. Bye G--"

Bago matapos ang paalam ni Bonj ay mabilis na hinalikan ni Gohan ang kanyang labi.

"I-I'm sorry. Magpapalamig ka nga pala," namumulang paumanhin ni Gohan matapos ang halik.

"Yeah. Ang gulo mo Gohan," empathic na sabi ni Bonj, "pakalma muna talaga tayo."

Tapos ay llumabas na siya ng condo.

——————————————————————————

4AM nang umaga kinabukasan. Nagpasya si Bonj na lumabas ng kanilang bahay at mag-jogging. Noong hindi pa siya nagtatrabaho sa startup, iyon ang kanyang morning routine. Na-miss niya.

Habang tumatakbo at nagpapawis ay hindi niya mapigilang bumalik ang kanyang isip sa HQ ng GOBOGO. Syempre naiisip niya si Gohan. Ang kakaibang relasyon nila. At ang mga masisidhing naganap sa pagitan nilang dalawa. Na hindi pa rin naman maarok mismo ni Gohan sa sarili.

"Hmm... Kaya ko siguro nararamdaman ito sa sarili ko eh dahil lagi akong kulong sa condo. Wala na ako masyadong experience sa ibang lalaki," sabi niya sa sarili habang tumatakbo, "ayos na rin siguro ito na hindi ko muna makita si Gohan."

Sa pag-ikot ng daan, napadaan siya sa isang subdivision’s backlot — maluwag, maraming damo.

Doon niya nakita ang lalaki: semikalbo, balat na kayumanggi, katawan na hinulma sa gyml. Nakasuot ng hapit na sando at maikling running shorts; nang tumakbo pauna, kitang-kita ang hugis ng bisig at quads. Nagkatinginan sila; may mabilis na palitan ng tingin na hindi na kailangan ng salita.

Alam ni Bonj ang tingin na iyon. Hindi naman siya inosente. Marami na rin siyang naging chance encounter. Sa maraming lugar. Habang nagja-jogging. Naggygym. Sa university. Sa party. Sa bathhouse. Natigil lang naman siya sa hedonistic niyang gawain dahil sa startup.

At masarap ang lalaki. Mukhang game. Hindi niya palalampasin iyon. Sumenyas sa kanya ang lalaking nakasabayan. Biglang nagpivot ng takbo. Sumunod naman si Bonj sa direksyon nito.

Hanggang sa nakarating sila sa isang empty na lot. May pader lang at matataas na puno at damo.

"Game ka?" diretsong tanong ng lalaki. Mababa ang boses. Lalaking-lalaki.

Tumango si Bonj, "oo. Pero top ako pare."

"Good. Power bottom ako," nakangisi ang matong maskulado. Proud sa pagsabi sa role nito.

Agad na tinigasan si Bonj, "fuck. Muscled manly bottom."

Inabot nito ang kanyang kamay, "Ollie, pare."

"Bonj," sagot niya.

"Magaling kang kumantot ah? Tangina uhaw ang puke ko sa kantot," maangas na turan ni Ollie.

Dahil nasa masukal silang lugar ay binaba niya ang running shorts niya at nilabas ang sandata niya. "Handa ako sa'yo."

Hinawakan ni Ollie ang kanyang deochong burat, "tangina. Ang laki. Pasok mo sa'kin 'to."

Pinindot ni Ollie si Bonj nang bahagya palapit sa pader, pinasandal. Lumuhod si Ollie at mabilis na naipadala ang bibig sa ulo ng burat ni Bonj.

Sinalubong ni Bonj ang bibig ni Ollie: una’y matatag, mababaw na hagod; lumalim, halatang eksperyensyado. Ramdam niya ang dila sa base, ang labi na sumasaklaw, ang malakas na suction habang umaabot ang burat sa lalamunan nito.

“Huwag kang tumigil,” ungol ni Bonj nang malakas, hawak ang ulo ng lalaki habang ang isa niyang kamay ay naglalakbay sa dibdib nito. Ang tarugo niya ay parang sinasakal. Nadagdagan ang init at pawis niya.

Ang bibig ni Ollie ay mahusay, alam kung paano i-rotate ang dila sa gilid ng ulo, kung paano iipit ang deochong burat sa pisngi.

Mabilis ang ritmo ng pagsuso. Maingay ang mga ungol ni Ollie.

Ssaglit na lumuwa si Ollie. Hinubad ang damit at tinira ang puting jockstrap. Nakakatakam ang batobato nitong katawan. At pati na rin ang nagmumurang umbok sa pouch ng jock, namamasa na rin sa precum. Ang hot tingnan ng lalaki na muling bumabalik sa pagsilindro kay Bonj.

Si Bonj namanay patuloy sa pagkantot sa bibig nito. "Ah fuckers. Ang hot mo. Ang swerte ko sa'yo agh!"

Ang isang kamay ni Ollie ay dumukod sa gitna ng mga pigi nito. Nagpasok ng tatlung daliri sa butas at fininger ang sarili habang subo si Bonj.

"Ugghhhmmppphhh..." nag-vibrate ang ungol ni Ollie sa titi ni Bonj.

Lumuwa nang tuluyan si Ollie, huminga nang mabigat. “Fuck. Di ko na kaya. Kantutin mo na,” pag-amin niya, at naghanda agad na tumayo at ilagay ang sarili sa pader sa posisyong nakatapat ang puwet.

Nilapat ni Bonj ang palad sa likod ni Ollie. Matigas. Matatag. Tinapat niya ang kanyang ari sa lagusan.

Ang unang pagpasok ay matalim, dirediretso: agad na nasakal ang laman niya. Parang hinihigop ng butas ng lalaki ang kanyang titi. Umuring siya.

“Putangina mo! Warakin mo ’ko! Anlamya mo!” sigaw ni Ollie. Galit at demanding.

Hinampas ni Bonj ang puwet ng lalaki. Bumarurot siya. "Tangina mo. Power bottom ka nga!” sagot niya sabay-bilis ng pagpiston.

Ramdam ni Bonj ang halong dulas at friction ng loob ng butas, ang sikip na pumipigil, at ang pagtulak ng katawan ni Ollie sa bawat kadyot na kanyang ibinibigay. Ang bawat pagkadyot ng balakang niya ay dinidikta ng tugon ni Ollie: kung tataas ang ungol, lalo siyang babaon.

Sanay ang barakong ito na magpadonselya. Halatang uhaw. Parang kantot ang lifeline nito.

Nagsisipol ang hangin sa pagitan ng mga ungol at mura ni Bonj. “TANGINA!”

Ang pawis sa pagitan nila ay naghalo: ang pawis ni Bonj sa malapad na likod Ollie, ang mabatong likod ng lalaki na tumutugon sa bawat sagasa. Nakakabitin, nakakalula ang sensasyon ng base ng burat niya na nangingisay sa dulo, habang ang ring ng butas ni Ollie ay pumipisil.

“Sayang ang laki ng burat mo! Faster! Deeper! Tangina, biyakin mo puke ko!” utos ni Ollie, halatang uhaw pa sa kastang natatanggap.

Dinagdagan ni Bonj ang tempo, pinalalim ang pagpasok, iniba-iba ang anggulo ng pasok para mahanap ang pinaka-sensitive na bahagi sa bituka nito.

“AHHHH!” sigaw ni Ollie habang umiigkas at maaaring tumama ang kanyang mga kuko sa pader. May tumagos na tamod sa harapan ng jockstrap nito.

“Nilabasan ka na?” hingin ni Bonj sa pagitan ng mga paghinga. Pero hindi pa rin tumitigil sa pagkantot.

“Kaunti! Pero ’di pa ’ko tapos! Tangina mo — Fuck me! MORE!” ang tugon ni Ollie, halinghing at halatang naghihintay pa sa susunod na ragasa.

Bumunot si Bonj sa butas nito. Tapos ay hinubad na niya ang lahat ng damit niya.

Hinubad na rin ni Ollie ang jockstrap nito. Kita ang mga butil ng tamod sa crotch area.

Hinawakan nito ang deocho niya, "ugh. Pasok mo ulit."

Tapos ay humiga si Ollie sa madamong papag. Itinaas ang mga hita at bumukaka at pinakurap ang butas na namamaga.

Hindi nag-atubili si Bonj. Sinaksak niya muli ang kanyang titi sa butas.

Panay ang ungol ni Ollie. Ang maangas nitong mukha ay tumitirik-tirik ang mata. Ang titi nito ay tigas pa rin.

Tinuping pataas ni Bonj ang matipunong lalaki. Halos naka-ninety degrees na. Ang titi ni Ollie ay nakatapat sa mukha nito.

Tapos ay umayuda nang mabilis si Bonj, "heto ang gusto mo ah!" Dinidikdik pababa ang kanyang titi sa butas ng lalaki.

"Ahhh sige! Tangina kantutin mo! BIyakin mo puta ka!" udyok ni Ollie.

Naghalo ang pawis nila sa damuhan; mas maalat, mas mabigat, at ang steam ng init ay umangat sa malamig na gabi. Ang balat ni Ollie ay kumikinang sa liwanag ng buwan, ang mga muscle niya ay kumikibot sa bawat pagtutulak at pagtanggap.

Ilang segundo lang ay kusa na namang sumirit ang tamod ni Ollie. Tumama iyon sa mukha at dibdib nito.

Hindi na kinaya ni Bonj. Bumunot siya, "heto na 'ko!"

"Putok mo sa mukha ko!" sigaw ni Ollie habang mabilis na lumuluhod.

At saktong sumabog na ang katas ni Bonj nang natapat na ang mukha ni Ollie sa kanyang titi. "AH SHIT FCK!" Kumalat ang puting likido sa astiging mukha ng lalaki.

Ngumisi si Ollie habang nilalasap ang tamod na dumadaan sa bibig nito, "salamat pare. Sarap ng burat mo."

"No, salamat. Na-destress ako sa butas mo," sabi ni Bonj.

At katulad ng laging nangyayari matapos ang eksena sa cruising ay nagbihis at tumakbo na sila sa magkaibang direksyon. Hindi na muling magkikita.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1697] Failed Artists

FAILED ARTISTS

They weren’t supposed to end up like this.

They used to sit on the floor in their cramped apartment, shirts off because the AC was broken, arguing about color palettes and light like it mattered more than rent. Paint on their fingers. Sweat on their backs. Dreams bigger than their bank accounts. Their girlfriends said they needed “real jobs.” Stability. The girls left. The canvases stayed.

“Maybe we sell the bodies instead,” one of them joked one night, flexing in the cracked mirror.

It wasn’t really a joke.

The gym had already carved them into something sharp and solid. Broad shoulders, tight waists, thighs thick from squats. When the modeling agency asked if they were comfortable being “close” on camera, they both shrugged. Money was money.

The first intimate shoot was awkward as hell. They stood chest to chest in bright studio light, breathing the same recycled air. “Just touch him like you mean it,” the photographer said.

So he did.

A hand slid to a waist. Fingers spread over warm skin. It wasn’t fake warm either — it was real, heated, alive. His buddy’s stomach tightened under his palm. They both noticed.

After that, it got easier. Or maybe harder.

They’d hold each other a second longer than needed. Fingers dragging slow across abs that had once just been gym goals and were now… something else. When they posed on a rooftop at night, city lights behind them, rain starting to fall, they were half-naked and shaking — not from cold.

“You okay?” one asked, voice rough.

“Yeah,” the other said. But his eyes were darker than usual.

They started practicing poses at home. That’s what they told themselves. One would sit on the bed, the other standing between his legs, hands braced on his shoulders. “Like this?” The question always came out breathy. Their bodies reacted before their brains caught up — heat pooling low, muscles flexing without instruction.

The first kiss wasn’t planned. It just happened in the middle of laughing. Mouth to mouth. Quick. Then not quick. Soft at first, then hungrier, like they’d both been starving and didn’t know it.

“Is this messed up?” one whispered against the other’s lips.

“Feels right,” came the answer.

They learned each other slowly. Hands mapping backs they already knew from spotter grips at the gym. Lips brushing collarbones, necks. They’d lie tangled after, breathing hard, foreheads touching, half shocked at themselves and half wanting more.

One night, they took it further. Clothes came off, not just shirts. Hands explored deeper. Mouths found new places to taste. They discovered how good it felt to be skin to skin, no barriers, just raw and real. Fingers traced the lines of each other’s bodies, memorizing every curve, every scar. They kissed harder, tongues tangling, breaths mingling. Hands roamed, gripping, caressing, pulling each other closer.

They moved to the bed, limbs entangled, bodies pressing together. A hand wrapped around a cock, stroking slow, then faster. Moans filled the room, low and desperate. They explored each other’s bodies with a hunger they hadn’t known existed, fingers and mouths finding every sensitive spot. They took their time, learning what made the other gasp, what made them beg for more.

When they finally came, it was together, bodies shaking, voices crying out in release. They held each other tight, hearts pounding, skin slick with sweat. In that moment, they knew they were more than just friends, more than just lovers. They were everything to each other.

They still painted. But now the canvases were full of shoulders and mouths and the curve of a familiar hip. They stopped taking solo gigs. If a client wanted one, they got both.

They failed at art, maybe.

But they were very, very good at loving each other.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

ASSU 13

ANG POTENSYAL NA INTERNS NG STARTUP

Si Bonj ang nakatayo sa gitna ng init at kuryente sa loob ng katawan niya. Ramdam niyang parang yelo ang ulo niya — parang estatwa — habang naman ang buong katawan niya ay naglalagablab sa pawis at pagnanasa. Ang mukha niya ay nag-aalab dahil sa pagkabitin: nakapasok pa rin ang buong deochong tarugo niya sa butas ni Rayver, at paulit-ulit na pumupugak ang malapot na precum palabas at dumudulas sa balat ni Rayver. Hindi pa siya nakaabot sa rurok.

Si Rayver ay nakahiga, nakabukaka, ang mga hita ay naka-arc at naglalantad ng shaven na bukana. Ang mga abs at dibdib ay puno ng puting tamod na kumikislap sa balat, kumakaway ng init. Kahit matapos ang climax kanina, nananatiling matigas ang burat ni Rayver, halatang nag-aalab pa rin ang dugo nito; nanginginig ang mga ugat sa braso at hita. Ang mukha ni Rayver ay may halo ng post-prgasm relief at panic — mga mata nito ay naglalaro mula sa Bonj papunta sa pinto, kung saan tahimik na nakatayo si Gohan.

Si Gohan  ay nakatayo sa doorway. Hindi umaalis. Nakabuklat ang mga mata. Nakamasid. Ang mukha  ay hindi madaling basahin: may pagkagulantang, may nadaanang hiya, may halong interes. Ineksamen ni Bonj ang malilit na detalye sa mga galaw nito: ang maliit na paghinga, ang pagkunot ng noo, ang pagdikit ng mga labi. Hindi naman nandidiri. Pero parang ganoon na rin. Pero mas lantad ang interes.

“G-Gohan…” mahinang huni ni Bonj. Kalahating hiya, kalahating paumanhin. Ngunit hindi siya humuhugot. Hindi niya gustong bumitaw. Kahit bastusin ang posisyon niya, may lakas siya sa loob.

Tahimik silang tatlo. Tatlumpung segundo na parang isang siglo. Ramdam ni Bonj ang tingin ni Gohan na tila sumusubaybay sa bawat galaw ng ari niya. Ang leeg ni Bonj ay tumutuyo sa pawis, ngunit ang puso niya ay nagmamadali sa ibang ritmo. Parang pinupukaw ang kuryente ni Gohan.

Kalaunan si Gohan ang unang nagsalita. “Ituloy mo, Bonj.” Mababa at malamig ang boses.

Napatingin si Bonj kay Rayver. Tumango ang kanyang nabiting fubu daddy.

Kaya nag-umpisa ulit si Bonj. Mabagal muna ang ritmo — sinasala, sinisiyasat ang bawat pulgada ng lagusan ni Rayver. Nakatingin si Bonj kay Gohan nang matapang. Hindi niya tinitingnan si Rayver; ang mata ni Bonj ay nakadikit kay Gohan, mapang-akit, mapanghamon, mayabang.

Nadagdagan ang mga baritonong ungol ni Rayver nang bumilis si Bonj. Mabilis na tumaas ang tempo — may bagong pagdiin, may bagong anggulo — pinipilit ni Bonj na maabot ang mga lugar na nagpapasigaw kay Rayver. Ang bawat paglabas at pagpasok ng tarugo ni Bonj ay may tunog ng balat na nagkiskisan, malalakas na palakpakan ng mga laman. Ang aroma ng pawis, ng pre-cum ay kumalat sa paligid.

Si Gohan ay hindi mapakali. Kita sa mukha ang naghahalong mga damdamin: may vouyeristic na tingin. Hinila ni Gohan ang bulsa ng shorts, at halatang ang umaakyat na bukol. May paggalaw ang mga kamay nito.

Habang nagpapatuloy si Bonj, nag-iba-iba ang posisyon niya sa balakang ni Rayver: minsan malalim na kadyot pataas, minsan nagbabago ng anggulo para maranasan ang ibang hugis ng lagusan. Ginamit niya ang kanyang mga hita, ang balakang, ang bawat muscle para balibagin ang malaking katawan sa kama at ipasok nang mabilis at malinis ang kanyang tarugo sa butas.

“Tangina mo. Ang sarap ng puke mo,” nakabasag na bulalas ni Bonj, boses na magaspang sa pagod at init.

Tumango si Gohan. “Ang gago mo Bonj. Galing mo palang kumantot,” nanginginig ang boses nito, parang hindi makapaniwala.

Ngumiti si Bonj . “Sabi ko sa’yo… Kala mo ikaw lang sikat? Ughhh… tangina, sarap ng butas mo.”

Dama niya ang na hawak niya ang kapangyarihan sa sandaling iyon.

Tumindi ang ritmo. Si Rayver ay namimilipit ang ripped na kawtawan. Nagsingsing ang mga kamay sa kumot, at ang mga mata ay naglalagablab. “Oh shit. Fuck me…” ungol nito.

Sandaling huminga si Bonj. Bigla siyang dinemonyo. “Ano Gohan, gusto mo subukan?”

Si Gohan ay bahagyang nagulat. “Huh?”

Ngunit hindi nagtagal ay nakita ni Bonj ang maliit na pag-iling sa balikat ni Gohan.

“Magaling si Rayver tsumupa ng burat. Patsupa ka habang kinakantot ko ’to…” giit ni Bonj, may biro, yabang, at pang-aakit.

Si Rayver ay sumegundo: “Ugh please… tsupain ko ’yan.”

Hindi na pinigilan ni Gohan ang sarili. Naglakad ito papalapit, at gimilid sa ulunan ng kama. Isang hinga. Nilabas ang burat. Namamaga. Halatang kanina pa napi-precum sa loob ng unerwear nito.

Tumitig si Rayver sa titi ni Gohan nang may malikot na titig. “Tangina mo. Ang hot ohhh…”

“Hindi ba investor ka?” tanong ni Gohan, bahagyang nagulat.

Tumango si Rayver, “Yuhh… Pero this isn't business. Please. Tsupain ko ’yan.”

Walang sagot, kaya nagbukas ang bibig ni Rayver, at dahan-dahang isinubo niya ang shaft ni Gohan. Ang bibig ni Rayver ay maalam—mabilis ang rhythm, malakas ang pagsipsip, ang dila ay nilalaro ulo ni Gohan.

Si Gohan naman ay sumuko sa sarap: “Ahhh gagi shit fuuuck…” umiigkas habang nasa loob ng bibig ng investor. Napuno ang elya ang mukha ni Gohan: mata na nakapikit, lalamunan na napapabuka, katawan na nag-aalab.

Si Bonj ay patuloy sa pagbarena. Ang mga kamay niya ay nakatuon sa  balakang ni Rayver, pinipindot at pinipiga ang mga pigi para mas maramdaman ang sikip. Minsan’y tinatanaw niya sina Gohan at Rayver nang sabay.

Si Rayver ay busog na busog. Ang titi ay nananatiling matigas. Ang mga kamay ay kinakalat ang sariling tamod sa katawan. Tapos ay ginagamit iyon para salsalin ang matigas na ari habang tumatanggap ng mga burat sa magkabilang butas.

Si Gohan naman ay may kaunting lito pa rin, pero hindi na ito masasagip sa libog na kinasadlakan. "Tangina nito. Fuuuck..."

Naghalo-halo ang kanilang mga makakasalanang mga tunog: ang paghinga ni Bonj, ang pag-ungol ni Rayver, ang pag-suck ni Rayver sa titi ni Gohan, at ang marubdob na pagsalubong ng balat ni Bonj sa laman ni Rayver.

"’Yan tangina, kantutin mo bibig," udyok pa ni Bonj.

Hindi na nagdalawang-isip si Gohan. Hinubad niya ang damit nang mabilis—shirt, shorts, lahat—at inabot ng liwanag ang katawan nito: malaki ang balikat, makinis ang dibdib, pawis na kumikislap sa mga ulunan ng abs.

Lumusong ang bibig ni Rayver sa shaft ni Gohan, at si Bonj, na nasa puwetan pa rin, ay nagpapatuloy ng mabigat na piston sa butas ng investor.

Habang bumabayo si Bonj, napatingin siya sa ulo ni Gohan: ang mukha ng founder muntik ng mawala sa kontrol. Nakapikit si Gohan, ang isang kamay niya malumanay pero madiin sa ulo ni Rayver, hinihikayat ang lalamunan nito na tanggapin ang bawat pulgada. Ang ibang kamay ni Gohan ay naglakbay sa hita ni Rayver.

Namamangha si Bonj sa hitsura ng founder—ang macho at sweaty na katawan, ang mga ugat na umiigkas sa braso, ang mga linya ng panga sa bawat ungol na lumalabas.

Kumalat ang mga makasalanang mga tunog, ang mga ungol, ang pagsipa ng balat sa balat, ang pag-suck ni Rayver sa titi ni Gohan, ang pag-igkas ni Gohan.

Si Bonj ay dahan-dahang inilapat ang kanang palad sa utong ni Gohan at pinisil iyon, ramdam ang pag-urong ng katawan ng founder. Bumuklat ang mga mata ni Gohan at nakita siya.

“Uhh... fuck, ang sarap,” napabulong ni Gohan, nakabuka ang mga mata saglit, sinasabayan ang ritmo.

“Sexy mo, Gohan. Gago,” sagot ni Bonj. Habang hawak-hawak ang balakang ni Rayver, nilapitan niya ang mukha ni Gohan. Ang mga labi nila ay nagtagpo: halik na mababaw sa umpisa, napalalim, puno ng laway at hangin; may maungol na halik; ang laplapan ay mabilis nagpasiklab ng init sa tiyan ni Bonj. Pinipiga nila ang katawan ng isa’t isa habang patuloy ang pagragasa sa dalawang butas ng lalaking nasa kama.

Saglit na lumuwag si Rayver sa bibig niya at napahinto, “Fuck. Ang hot niyo.” Tapos bumalik na naman sa pagsilindro kay Gohan.

Huminto sandali ang paghalik. Hinaplos ni Gohan ang pisngi ni Bonj, “Fuck. Kadiri ‘tong ginagawa ko,” aniya, parang nahihiya ngunit ramdam ang tuwa.

Natawa si Bonj, “Sus. No homo, bro.” Naghalikan silang muli.

Pagkatapos ng halik ay bumunot si Bonj mula sa lagusan ni Rayver.

Si Rayver ay napapikit, humahagulgol at humihikbi. “Ugh. Bitin,” sabi niya, nanginginig pa rin ang tinig.

Hinawakan ni Bonj ang kumukurap na butas ni Rayver at itinuro: “Kantot ka dito, Gohan.”

Nagmamadaling lumingon si Gohan, halatang nag-aalangan: “Huh? Teka. Hindi ko alam—” nanginginig ang boses nito, pero may ningning ang mga mata.

“Ugh. Basta pasok mo lang,” napasagot ni Rayver, mukhang excited.

Hindi nakatiis si Gohan. Dahan-dahan siyang pumuwesto sa puwetan ni Rayver. Nag-umpisa ito sa awkward na pagpasok—hesitant, sinusukat ang anggulo ng lagusan, mabagal at halatang may kaba.

Si Bonj ay ginagabayan ang katawan ni Gohan.

“Tangina mo, ang lamya mo naman kumantot,” nagbulalas si Bonj habang pinapiga ang balakang, nagbago ng anggulo para maabot ang sweet spot ni Rayver.

Napikon si Gohan—“Teka naman, hindi pa ako nakakakantot ng puwet!”—pero dahil sa pagpapaandar ng paligid, dali-dali itong nag-adjust at nagsimulang makuha ang rhythm. Mabilis na ang paggalaw, at agad nang umuungol—“Uhhh tangina shit. Ano ‘to… fuckers ang sarap…”

Habang kinukuskos ng lalaki ang laman ni Rayver, hinahalikan ni Bonj si Gohant. Ang kamay ni Bonj ay naglakbay sa likod ni Gohan—pinipisil ang binti, at pinapiga niya ang matigas na pigi nito sa bawat kadyot. Sobrang laki at tigas talaga ng glutes ng founder.

Ang pag-igkas ni Gohan ay bumilis. Nagbabala na ito: “Ugh. Tangina. Lalabasan na ako.” Pagkatapos ay bumunot ito at nagjakol nang mabilis.

“Putok mo sa katawan niya!” hamon ni Bonj, dinidilaan ang tenga ni Gohan.

Tumalima naman si Gohan. Umigkas ito, isang malakas na pagsabog ng tamod ang tumalsik sa tiyan ni Rayver. Tumaas ang mga kamay ni Rayver at inilapat sa mukha ni Gohan ang matinding halik; sumabog ang halik na iyon. Bigay na bigay si Gohan sa paghalik sa investor na lalaki rin.

Si Bonj ay nanatili, niyang binuksan ang lagusan ni Rayver at pinasok ang sarili nang parang makina, tumatalbog-talog ang katawan niya sa bawat kadyot, puro ungol at mura ang lumalabas.

'PUTANGINA. Ang sikip mo Rayver!"

Sumasalubong ang puwet ni Rayver sa pagkantot niya. “Ahhh heto na ako!” umigkas ang maskuladong katawan ng fubu at muling pumutok,

Si Gohan ay nakatingin kay Bonj, manghang-mangha, pawis na tumatalsik, habang si Bonj ay patuloy sa pagbarena ang pagbibigay.

Sa isang higpit na kadyot, sumigaw si Bonj—“AAGGGHH!”—at bumunot, nagpaputok ang kanyang sariling semilya sa puwet ni Rayver.

Bumaba si Bonj at sinalubong ang labi ng kinantot. Matapos ang sandaling iyon, nagtagal sila sa halik. Naglaplapan sila habang pinapakalma ang katawan.

Naputol ang sandali nang marinig ang pagsara ng pintuan. Tumingin silang dalawa—wala na si Gohan.

Nagkunot ang noo ni Rayver: “Woah. Mukhang may nangyayaring kakaiba dito, ah. Parang hindi ‘yon ang unang encounter niyo ni Gohan, ah.”

Ngumiti si Bonj, “Ugh. You don't even know the half of it.” Hinalikan niya ulit si Rayver.

Hahayaan niya muna magproseso nang mag-isa si Gohan. Pag-usapan na lang nila bukas, o kung kailan man maging handa ang founder.

——————————————————————————

Alas siyete nang lumabas si Bonj sa kuwarto. Malamlam ang umaga, pero ang dibdib niya ay kumakarera — parang may maliit na bomba na tumitibok sa ilalim ng ribs. Sa hallway ng ikalawang palapag tumapat ang landas nila ng founder.

Siya ang unang napatingin. Nakatayo si Gohan doon: running shorts lang, towel sa balikat, headband nakatali pa. Pawis pa rin ang buhok nito, ang balat ay makintab.

Pareho silang napatigil.

Tahimik. Makikita sa mukha ni Gohan ang maliit na mga paggalaw: pag-igkas ng labi, pagkurap ng tingin, ang pagbulwak ng paghinga at pagpilit ng ngiti. Maliit na fidget ng daliri: hinila nito ang towel na nasa balikat, lumunok, nagpunas ng kilay. Pero mukhang wala namang pag-awis.

“Good morning, Gohan. Okay ka lang?” tanong ni Bonj, maingat ang boses.

Nag pilit ng ngiti ang lalaki. “Oo naman, Broskie Bonbon. Asan na pala si investor?”

“Si Rayver? Umuwi na siya after natin kagabi.” Maingat pa rin ang sagot niya.

“Oh. Cool. Cool.”

Umiiral muli ang katahimikan. Pero sa loob niya, nabuhay ang bawat memorya kagabi: ang bigay ng katawan nito sa bibig ng ni Rayver, ang pag-ungol habang sinasabayan ang angulngol ni Rayver, ang tingin ni Gohan mula sa doorway. Naalala niya ang mga muscles nito na nagmumura habang kinakasta ang bibig ni Rayver tapos ay binabarurot ang butas nito. Tapos naalala rin ni Bonj ang lasa ng bibig ng founder habang sila ay naghahalikan.

May diin ang pagtingin ni Gohan sa kanya. Nakatingin ito sa obvious na umbok sa harapan ng boxer ni Bonj.

Nabigla si Gohan nang kumislot ang alaga niya sa loob ng tela; halata ang maikling pagkabigla sa mukha.

“Pucha tangina. Kagabi. Ang gago lang talaga,” napabulong ni Gohan, mangha ang tono ng boses.

“Yep. Sorry. It won’t happen again,” sagot niya, sumisipsip ng maikli na hangin. “Akala ko kasi matagal ka pa doon sa event kaya akala ko safe magdala ng someone."

Tumaas ang kilay ni Gohan, “So pwede na rin akong magdala siguro ng babae dito sa condo? Para quits.” Pumili ng biro na medyo pilit.

Umirap siya. “Tangina nito. Iyon talaga ang take away mo sa nangyari?”

Natawa—may kaunting pag-aalis ng tensyon sa mukha ni Gohan. “Nyek. Malibog ka. Malibog ako. Nagkataon lang na lalaki ang trip mo. Kita ko kung gaano ka hayok kumantot ’no.”

Naumay siya ng saglit. “Gago, sabihin talaga.”

Ngunit parang nawili si Gohan. “Pero gets ko na kung bakit nasasarapan ka. Gano’n pala ang feeling kapag kumakantot ng lalaki,” nagbiro ito. “Nabitin lang talaga ako sa libog dahil panay may boyfriend ’yung mga babaeng influencer na nameet ko kagabi so wala ako na-motel. Kaya kayo ang napagdiskitahan ko.”

Huminga siya ng mabigat at parang umiwas sa kanyang sariling init. “Yeah. No homo,” turan niya. “Wala namang nagsasabing magpakabakla ka. Wala namang masamang mag-experiment minsan.”

Tapos ay napangisi siya, may naalala. “Although, si Rayver sa ganyan din nagsimula.”

Napailing si Gohan. “Huh?”

“Pamilyado ’yun,” paliwanag niya, “pero paminsan kailangan niyang ma-meet ang needs niya na makantot.” Inayos niya ang mga salita, sinubukan gawing casual. “At sabi ko nga sa'yo, sa mundo ko, top of the crop ako. Kaya madali sa akin ’to. Gano’n talaga kapag secure ang sexuality.”

Tumaas ang kilay ni Gohan, halatang sinusubok ang bigat ng sinabi niya. “So, ano’ng pinaparating mo niyan?”

“Wala. Sinasabi ko lang.”

Tahimmik na naman. Kaya nakatitig na naman siya sa glorious adonis na nasa harapan niya; ang labi niya naghangad na sipsipin ang utong, ang kamay niya ay nangangating hawakan ang basang burat; gusto niyang kumapit sa matambok nitong puwet, hikapin ang mga muscles, damahin muli ang init ng balat. Pumasok sa ilong niya ang strong nitong amoy na musky.

Bumukas ang pinto ng kuwarto ni Gorio. Lumabas itong naka-sando at shorts, buhok gulo—halatang bagong gising.

“Good morning,” bati nito, mukhang hindi nadama ang tensyon na nadatnan.

“Maligo lang ako at mag-film ng content,” sabi ni Gohan bago pumasok sa banyo.

Umiling siya para itaboy ang bigat. Humarap siya kay Gorio. “Oh. Laki ng eyebags mo.”

Humikab ito nang malalim, halos mapunit ang panga. Namumula ang mga mata nito at gusot pa ang buhok. “Ugh. Alas kuwatro na ako umuwi nang umaga,” reklamo nito. “Ang daming pina-edit sa akin nung nag-commission. Video ads, dalawang revision ng logo, tapos may gusto pang dagdagan na animation.” Umiling ito habang kinakamot ang ulo. “Buti na lang talaga dinagdagan niya ang bayad niya, eh.”

Tinapik niya ang balikat nito, ramdam ang bigat ng katawan ng kaibigan. “Hay naku. Magpahinga ka pare. Ang dami pa naman ngayon na nasa 20s pa lang ay nagka-stroke na. Baka ikaw ang maging cautionary tale natin sa startup.”

Napangisi si Gorio. “Yeah. Hindi muna ako tatanggap ng bagong komisyon.” Huminga ito nang malalim, parang sinusukat ang pagod sa dibdib. “Heto munang GOBOGO saka ’yung full time ko. Ipon-ipon na lang talaga. Mahirap ’to kapag hindi ako nakaka-sex din.”

Napatawa siya sa pagiging diretso nito. “Yeah. ’Yan naman ang huwag mawawala sa atin. Minsan lang tayo bata.” Kumindat siya. “Andito lang naman ako kung gusto mo nang mabilisan.”

Nakangising dinakma ni Gorio ang umbok sa boxers niya, pabiro pero may diin. “Ugh. Alam ko naman ’yun.” Pinisil nito sandali, tapos napailing. “Tangina ayan nga umagang-umaga nanlalaban ka, eh.” Bahagya itong sumilip sa hallway. “Kung wala lang si Gohan dito, eh.”

Tumaas ang kilay niya. “Eh ano naman ngayon kung nandiyan siya?” hamon niya, parang hinahamon din ang sarili niyang lakas ng loob.

Nagkibit-balikat si Gorio, ngunit may bahid ng kaba sa ngiti. “Baka ma-shock ’yun kapag nakita niya kung gaano ako kahayok sa lalaki.” Napatawa ito. “Tanggalin ako sa GOBOGO. Haha.”

“Hindi ’yan,” sagot niya, kumpiyansa ang tono. At bago pa makasagot si Gorio, hinatak niya ito palapit.

Nagtagpo ang mga labi nila.

Hindi ito simpleng halik lang. Mainit agad ang pagdikit—ang labi ni Gorio bahagyang tuyo sa pagod, pero mabilis nagbukas sa paglapit niya. Humigpit ang yakap niya sa katawan nito, ramdam ang payat ngunit matigas na frame ng kaibigan. Napakapit si Gorio sa likod niya, napasinghap sa unang sipsip ng halik.

May mahinang ungol na sumingaw sa pagitan ng kanilang mga bibig.

Dumulas ang halik—mula sa mabagal na pagdikit hanggang sa mas marubdob na sipsipan ng hangin at laway. Ang kamay niya napunta sa batok ni Gorio, hinihila ito papalapit, habang ang isa naman ay humahaplos sa likod nito. Ang katawan nila halos magdikit sa hallway, parang sandaling nakalimot na may mundo sa paligid.

Matagal ang halik.

Hindi nagmamadali. Para itong lumulubog sa isang maliit na lihim na sandali.

Naputol lang iyon nang marinig ang pag-click ng pinto ng CR.

Bumukas ito.

Lumabas si Gohan.

Napatigil ang oras ng isang segundo.

Naka-tapis lang ito ng tuwalya sa baywang, basa pa ang buhok, patak-patak ang tubig mula sa batok pababa sa dibdib. Malalim ang paghinga nito, parang kakagaling lang sa mabilis na shower.

At nakita nito ang dalawa.

Napaatras si Gorio agad, parang may nakuryente. “Shit.”

Si Bonj naman ay hindi agad gumalaw. Lumingon siya kay Gohan, pinagmasdan ang reaksyon nito.

Kitang-kita ang pagkalito sa mukha ng founder—ang kunot ng noo, ang pag-igkas ng panga, ang saglit na pag-iwas ng tingin bago bumalik ulit sa kanila. Sa ilalim ng tuwalya ay kita ang pagtaas-baba ng dibdib nito.

At sa halip na mailang, may maliit na alon ng saya ang dumaan kay Bonj. May kakaibang thrill sa tuwing nagugulat o naiintimidate ang founder sa mga ganitong eksena.

Siniko niya si Gorio. “Ang OA mo naman.” Tumawa siya nang mahina. “Ayos lang naman ’to kay Gohan.”

Pagkatapos ay tumingin siya sa founder. “Tayo-tayo lang naman. Hindi naman maaano ’yan.” Umangat ang kilay niya. “No homo. ’Di ba, Gohan?”

Nalukot ang mukha ni Gohan. Mukhang napikon, o baka nahihirapan lang maghanap ng reaksyon.

“Napakalibog mo Bonj,” sabi nito, sabay iling. “Bahala na kayo diyan.” Tumingin ito sandali sa kanilang dalawa bago umiwas. “Basta busy tayo.”

Napangisi siya. Mukhang iyon na ang paraan ni Gohan para i-dismiss ang awkwardness.

Kumabig siya sa usapan. “Speaking of busy,” sabi niya, bumalik sa mas professional na tono. “Dadating na mamaya ’yung first na mag-iinterview for internship. Si Delvie.”

Parang may switch na na-flip sa mukha ni Gohan.

Agad itong lumiwanag.

“Yown!” sabi nito, biglang energized. “Sige sama ako sa interview!”

“Sama din ako,” bungisngis na segunda ni Gorio, na tila biglang nakalimot sa pagka-awkward ng eksena. Bisexul nga pala ito.

Napailing si Bonj habang nakangiti. “Kapag babae talaga, eh.”

——————————————————————————

Pagkatapos ng tanghalian ay dumating ang unang applicant para sa internship.

Kahit si Bonj na sanay sa iba’t ibang klaseng ganda—lalaki man o babae—ay napatingin nang mas matagal kaysa inaasahan. Ang babae sa harapan nila ay may presensiya na agad pumupuno sa maliit nilang meeting area.

Si Delvie.

Tsinita ito, may makinis na balat na parang laging maayos ang tulog. Ang buhok ay diretso at hanggang balikat, nakalugay lang nang simple. Ang mga mata nito ay medyo singkit pero maliwanag—iyong klase ng tingin na kalahating inosente, kalahating may confidence na alam ang ginagawa. Hindi ito iyong tipo ng ganda na mapapalingon dahil sa seksing porma; mas tahimik ang dating. Disente ang suot nitong blouse na kulay cream, nakapasok sa simpleng slacks. Walang garbo, pero malinaw na pinag-isipan ang itsura.

Kung tutuusin, hindi ito seductive. Pero may charm na natural. At higit sa lahat, mukhang matalino.

Umupo siya nang tuwid sa harap nila, may folder sa mesa at maingat ang kilos ng kamay.

“Hi Delvie,” sabi niya habang nagkakrus ang mga daliri sa mesa. “I'm Bonj Bonita. I'm the CTO of GOBOGO.” Saglit siyang ngumiti. “Tell us something about yourself.”

Tumango ang babae at ngumiti nang magalang. “Hello po. I'm Delvie Gonzales. I'm currently a senior at SEASAU.” Maayos ang boses nito, malinaw at walang kaba. “Data Science major po ako, with a minor in Medical Humanities.”

Napatingin siya sandali sa résumé na hawak.

Nagpatuloy si Delvie. “I've been working mostly with Python, especially for data cleaning and basic machine learning models. For my thesis I'm experimenting with predictive health datasets.” Bahagyang nagliwanag ang mukha nito habang nagsasalita. “I’m also currently running for magna cum laude.” Dagdag pa ni Delvie, “Kakababa ko lang din po from a position sa student council. I handled student welfare projects and some data reporting.”

Bago pa siya makapagsalita ay sumingit si Gohan mula sa likod niya. “Wow Delvie! Ang galing mo naman!” halos sumabog sa enthusiasm ang boses nito. Lumapit ito sa mesa at inabot agad ang kamay ng babae. “I'm Gohan! I'm the founder of GOBOGO!”

Halatang excited ito na makipagkamay.

Napatawa si Delvie nang bahagya. “Of course I know you,” sabi nito. “I follow your IG and TikTok.”

Biglang napahampas si Gohan sa mesa. “Hired na ’yan!”

Napapikit si Bonj sa iritasyon. Pinanlisikan niya ng mata ang founder. “Wait,” sabi niya, pinipigil ang tono. “Itanong muna natin sa kanya bakit gusto niya sa GOBOGO mag-internship.”

Tumango si Delvie at mukhang hindi naman na-offend. “Well,” sabi nito habang bahagyang pinag-iisipan ang sagot, “I want to challenge myself outside of the academic environment. Nakikita ko po kasi na maraming startup ngayon na nagsisimula sa maliit pero nagiging influential later on.” Bahagyang kumilos ang kamay nito sa mesa. “And I think GOBOGO has potential. Kahit early stage pa lang.”

“Huwag kang mag-alala,” biglang sabat ni Gorio mula sa gilid, nakasandal sa upuan. “Hindi mabigat dito. Hindi kami boring. Balanse ang work at play.” Itinaas nito ang kamay. “By the way, I'm Gorio. I head design.”

Tinanggap ni Delvie ang handshake. “Oh,” sabi nito. “So you're the man behind those cool designs.” Bahagyang tumango ito. “Impressed!”

“Magbabalikloob ka na ba?” biglang banat ni Gohan, nakangisi.

Siniko ito ni Gorio. “Gago.”

Napabuntong-hininga si Bonj. Minsan talaga parang dalawang batang lalaki ang kasama niya sa negosyo.

“Anyway,” sabi niya habang bumabalik sa usapan. “Your portfolio is excellent.” Tinapik niya ang folder. “Ayun lang please note na bago pa lang ang GOBOGO kaya stipend lang ang maibibigay namin. Not full salary.”

Hindi nag-atubili si Delvie. “That’s fine with me.”

Muli ay sumingit si Gohan. “You're hired!” halos sigaw nito. “At dahil hired ka na, I'll take you to dinner!”

Biglang namula ang pisngi ng babae. “Hala… nakakahiya naman.”

Napapikit si Bonj sa inis. “Ilalayo muna kita dito sa mga kasama ko ha,” biro niya kay Delvie habang tinuturo ang dalawa. “Ang kukulit.”

Napatawa si Delvie.

Pagkatapos ay nagsimula na siyang mag-orient. Ipinaliwanag niya ang current projects ng GOBOGO—ang backend architecture na binubuo nila, ang mga dataset na balak nilang gamitin, at ang mga maliit na task na puwedeng ibigay sa intern habang nag-aaral pa ito.

Nakikinig nang mabuti si Delvie. Paminsan-minsan ay nagtatanong ng matitino at diretso sa punto.

Habang nangyayari iyon, napansin niyang andoon pa rin si Gohan. Hindi ito umaalis. Nakaupo lang sa gilid ng mesa, nakikisali sa usapan, nagbibiro, at paminsan-minsan ay nagfi-flirt sa paraan ng pagtawa at pagtingin nito sa babae.

Si Gorio naman ay bumalik na sa workstation matapos ang ilang minuto.

Si Gohan na lang ang natira na parang hyper na audience.

Matapos ang unang orientation session ay tumayo si Delvie. “Mag-CR lang po ako sandali,” sabi nito.

“Sure,” sagot ni Bonj.

Nang mawala ang babae sa hallway, agad siyang lumingon kay Gohan.

“Pucha naman, Gohan,” sabi niya, mababa ang boses pero matalas. “Wala ka bang sense of restraint? Asking the intern sa isang date?”

Kumunot ang noo ng founder. “Huh?”

“Napaka-inappropriate.”

Napailing si Gohan. “Kasama kayo ni Bonj sa dinner,” sagot nito, halatang naiinis. “God forbid magkaroon lang ako ng crush?” Itinaas nito ang kamay. “Tangina stressed na stressed na ako dito, eh.”

“Still hindi pa rin tama,” giit ni Bonj. “Ikaw ang public facing sa ating tatlo. If may masabi ang intern baka ikasira natin.” Tumama ang daliri niya sa mesa. “PR nightmare.”

Biglang nag-iba ang ekspresyon ni Gohan. “Oh, wala pa akong ginagawa ganyan,” sabi nito. “Samantalang ikaw—” Huminto ito sandali. “Ilang beses ka nang gumawa ng kababuyan dito?” Parang sumikip ang hangin. “Tapos dinamay mo pa ako?!” dagdag nito, mas mahina na ang boses pero mas mabigat.

Napalunok siya. Hindi niya inaasahan ang ganitong reaksiyon. At sa unang pagkakataon mula kagabi, may bahid ng takot na gumapang sa sikmura niya. Kasabay noon ay iritasyon.

Bakit parang kasalanan ko lahat? “Eh ’di ikaw na mag-orient,” sabi ni Bonj. Tumayo siya at naglakad palayo.

Hindi niya mawari ang eksaktong nararamdaman habang nagmamartsa pabalik sa workstation niya.

Akala niya siya ang may kontrol sa makasalanang larong nagsimula kagabi.

Pero ngayon, parang hindi na siya sigurado kung sino talaga ang may hawak ng alas.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1696] Drinking Uncovering

DRINKING UNCOVERING

He remembered the first glass this time.

It was pale gold, almost innocent. The yacht owner held it out with a smile that looked friendly but felt like a hook. “Relax,” he said. “You’re safe here.”

He drank.

The sun baked his shoulders. Music pulsed through the deck. Laughter echoed off the water. Somewhere between the second and third refill, his shirt was gone. His belt loosened. The owner’s palm rested low on his back, steering him gently but firmly.

“Trust me,” the owner murmured again, closer now.

Another drink. Another burn down his throat.

He felt heat blooming in his stomach, spreading outward. The world softened at the edges. He became aware of his own body like it belonged to someone else — chest tight, skin gleaming, muscles flexing under curious eyes. When his trousers were tugged down and replaced by a narrow pair of speedos, he didn’t protest. He barely remembered agreeing.

The owner circled him slowly, appraising. “Look at you,” he said, voice lower now. “Perfect.”

The model laughed, but it came out breathless.

Hands found him. Not violent. Not chaotic. Intentional. The owner gripped his jaw lightly, tilting his face upward. “Stand tall,” he instructed. The command slid straight into him. He obeyed without thinking, chest out, hips forward.

More wine. Always more wine.

The owner pressed him back against the rail, bodies flush for a moment. Not hidden. Not ashamed. The owner’s hand flattened against his abdomen, then slid upward, claiming space. “You’re mine tonight,” he said softly, but it wasn’t a question.

The model’s head swam. The words felt heavy and good. A kiss seemed to be the next natural thing to happen.

He was turned, repositioned, manhandled like a life-sized doll. "Dance," the owner commanded, his voice a low growl. And he did, his body moving on pure instinct. His hips rolled in a slow, obscene circle, a silent invitation. Fingers were suddenly everywhere, testing the firmness of his biceps, tracing the sharp line of his hipbones, gripping the thick muscle of his thighs possessively. Each touch was a brand, claiming him while simultaneously setting him adrift in a haze of submission.

The owner returned, his body a solid wall of heat behind him, one muscular arm wrapping around his torso like a steel band, holding him flush against his own chest. "Let them admire you," he whispered, his breath hot against the shell of his ear. "Let them use you."

And he did.

The first man stepped forward, unzipping his fly. His cock, thick and heavily veined, sprang free, the head already glistening with precum. A hand tangled in his hair, guiding his head down. He opened his mouth, his jaw going slack, and the man pushed inside, sliding over his tongue until he hit the back of his throat. He gagged, his eyes watering, but the hand held him firm.

The man began to fuck his face, slow and deep at first, then faster, his heavy balls slapping against his chin. He felt another presence, then another, cocks pressing against his cheeks, smearing precum on his skin. He was turned, his mouth passed to the next man, then the next, a blur of different sizes and tastes, his own drool mixing with their fluids, dripping down his chin to his chest.

He was pulled to his feet and bent over a low table, his ass presented to the room. His jeans were ripped down, exposing him completely. A rough hand spread his cheeks, and a wet finger probed his hole, then two, scissoring him open, stretching him until he burned.

The first cock pushed into him, a thick, blunt pressure that stole his breath. It was a relentless invasion, filling him completely, the man's hips slapping against his ass as he began to pound into him. He cried out, the sound muffled as another man stepped in front of him, grabbing his face and shoving his cock back into his mouth. He was trapped between them, fucked from both ends, their rhythm brutal and uncoordinated.

One would finish, spilling hot cum deep inside his ass or across his tongue, only to be immediately replaced by another. He lost track of how many, his body a conduit for their raw, primal lust, a mindless vessel for their pleasure.

Finally, he was pulled back to his knees, pushed to the center of the floor. They stood over him in a circle, a ring of hard, stroking cocks. He looked up through a daze, his face and chest already slick with sweat and spit. The first rope of cum hit his cheek, hot and thick. Then another across his forehead. They came one after another, painting his face, his neck, his chest in a pearly white glaze. It dripped from his eyelashes, coated his lips, pooled in the hollow of his throat. He knelt there, panting, his body trembling with exhaustion and a deep, unsettling satisfaction, completely covered in their seed.

By the time the stars came out, he wasn’t sure which decisions were his.

He only knew he kept drinking.

And he kept surrendering.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1695] Line Testing

LINE TESTING

Jerry Rodgers didn’t know what he signed up for. Thought it was a movie. Thought he’d read lines. Thought he’d be famous. Didn’t know the casting couch was real. Didn’t know the agent’s voice would melt his spine.

“Read this,” the agent said. Smooth. Slow. Like honey poured over gravel. Jerry’s hands shook. Paper rustled. He tried to focus. But the agent’s eyes—dark, heavy—locked onto his. Like he was already owned.

Jerry’s voice cracked. “I… I don’t know what this means.”

The agent smiled. “You don’t have to. Just say it. Let it sink in. Let it own you.”

Jerry read. Words slithered off his tongue. “I am yours. I belong to you. I exist for your pleasure.” His throat tightened. His cock stirred. He didn’t understand why. Didn’t care. The agent’s gaze was a leash. Jerry’s body obeyed before his mind caught up.

“Good boy,” the agent murmured. “Now strip.”

Jerry fumbled with his belt. Fingers clumsy. Jeans pooled at his ankles. White briefs stayed. For now. The agent didn’t rush. Just watched. Let Jerry feel the weight of his stare. Let him feel the heat in his own skin.

“Lower,” the agent whispered. “Slowly. Like you’re unwrapping a gift for me.”

Jerry peeled down his underwear. Cock bobbed free. Hard. Shy. The agent didn’t touch him. Didn’t need to. Jerry’s breath hitched. His thighs trembled. He was naked. Exposed. Owned.

“Turn around,” the agent said. “Hands on the desk. Ass up.”

Jerry obeyed. Bent over. Cheeks parted. The agent stepped close. Breath hot on Jerry’s neck. “You’re beautiful like this. Empty. Waiting. Mine.”

Jerry whimpered. Not from fear. From need. He wanted to be used. Wanted to be broken. Wanted to forget his name. Wanted to be nothing but the agent’s.

“Say it,” the agent commanded. “Say who you are.”

Jerry’s voice was raw. Broken. “I’m yours. Only yours. I’m nothing without you.”

The agent’s hand landed on Jerry’s ass. A slap. Sharp. Sweet. Jerry gasped. Arching. Begging. The agent leaned in, lips brushing Jerry’s ear. “Good boy. Now stay still. Don’t move. Don’t think. Just feel.”

Jerry didn’t move. Didn’t think. Just felt. The agent’s hand on his skin. The ache in his cock. The surrender in his soul. He was theirs. Fully. Finally. Forever.

The agent smiled. “Perfect. Now… let’s read the next line.”

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

ASSU 12

ANG PAGHAHANAP NG BAGONG TAUHAN SA STARTUP

Isang linggo matapos ang unang presentasyon nila sa mga potential stakeholders, may malinaw nang galaw ang GOBOGO.

May ilang nag-commit ng initial investment—hindi kalakihan, pero sapat para huminga. May ilan ding nagbigay ng soft yes, naghihintay ng resulta ng beta testing bago tuluyang pumasok. Hindi pa ito breakthrough. Pero hindi na rin ito ideya lang. May tumataya na.

Sa third floor ng condo—ang gym na nagsisilbing creative studio—muli silang nasa harap ng kamera. Tatlong videophone, dalawang ring light, at isang improvised mic setup.

Sa pagkakataong iyon, hindi IG Live. Recorded content. May control. May retake. Mas kampante si Bonj.

Nakatayo siya sa kaliwa, si Gohan sa kanan. Pareho silang may hawak na phone. Sa likod ng mga tripod, naroon si Gorio—nakasandal, nakakunot ang noo habang chine-check ang framing.

“Okay,” sabi ni Gorio, “audio check. Sabay kayo magsasalita ng ‘GOBOGO’.”

“GOBOGO,” sabay nilang bigkas.

“Good. Rolling in three… two…”

Ngumiti si Gohan agad—automatic ang switch. Influencer mode. Pero ngayon, si Bonj ang magsisimula.

“Hi guys,” sabi niya, mas steady ang boses kaysa dati. “Today, ipapakita namin sa inyo ang early build ng GOBOGO. Hindi pa final, pero enough para makita niyo kung saan papunta.”

Hindi siya kinakabahan tulad ng sa live. May rehearsal. May flow. Inangat niya ang phone para masilip ng camera ang screen. Katabi niya, ginagawa rin iyon ni Gohan.

“Core idea ng GOBOGO,” paliwanag ni Bonj, “is that your fitness habits build your digital persona. Para siyang hybrid ng tamagotchi at RPG character—pero instead na pinapakain mo lang, pinapalakas mo siya base sa totoong ginagawa mo sa buhay.”

Sa screen niya, lumitaw ang avatar niya.

Mas lean ang build. Hindi exaggerated. May subtle definition. Nakasuot ng neutral-toned training gear. Sa tabi nito, may floating stats:

Consistency: 82%

Strength: 70%

Endurance: 68%

Cognitive Focus: 90%

Recovery Index: 75%

“Makikita niyo,” dagdag niya, “na hindi lang workouts ang pinapasok ko dito. May exercise logs, yes. Pero may nutrition tracking din, meditation streaks, cognitive drills, at pati reading logs.”

Nag-scroll siya pababa.

May section na “Knowledge Sync”—nakalistang articles tungkol sa muscle recovery, sleep science, at neuroplasticity.

“Kapag nagbabasa ka ng scientific material about wellness, nag-aadjust din ang AI persona mo. So kung mas cerebral ang approach mo sa fitness, nagre-reflect iyon sa avatar.”

Ngumiti si Gohan sa tabi. “In short, si Broskie Bonbon dito ay gym nerd.”

“Research-driven kasi tawag do'n,” sagot niya, hindi napigilan ang tawa.

“Pare, ang avatar mo mukhang magbibigay ng TED Talk bago mag-deadlifts,” dagdag pa ni Gohan.

Nag-cut si Gorio sa likod. “Keep the banter, maganda ’yan.”

“Okay,” sabi ni Gohan, sabay taas ng phone niya. “Now compare niyo sa akin.”

Lumabas ang avatar nito.

Mas malapad ang balikat. Mas prominent ang muscle mass. Mas aggressive ang stance. May animated effect na parang may energy pulse sa paligid.

Stats nito:

Strength: 92%

Hypertrophy Focus: High

Explosiveness: 85%

Consistency: 88%

Recovery: Moderate

“Sa akin,” paliwanag nito, “halos weights training at muscle gain ang input ko. So ang AI nag-aadjust. Mas athletic, mas power-driven ang persona.”

Nag-zoom in sa animation kung saan nagpe-perform ang avatar ng virtual clean and jerk.

“Ang maganda,” singit ni Bonj, “hindi static ang character. Kung mag-shift ka ng goal—halimbawa, from bulking to endurance training—magbabago rin ang visual build at behavior ng avatar.”

“Hindi siya fixed identity,” dagdag ni Gohan. “It evolves with you.”

Tumango si Bonj. “AI-curated siya. Hindi lang numbers. Pattern recognition. Tinitingnan kung ano ang habit cluster mo—sleep cycle, nutrition timing, workout frequency—tapos gumagawa siya ng digital version mo na sumasalamin sa trajectory mo.”

“Trajectory,” ulit ni Gohan, parang pinupunto ang salita. “Hindi lang current state.”

“Cut—good line,” sabi ni Gorio.

Nagpatuloy sila.

“Hindi rin ito one-size-fits-all,” sabi ni Gohan. “Alam kong advocate ako ng strength training. Pero may ibang tao na ang wellness nila ay yoga, hiking, or even stress management.”

“GOBOGO adapts,” dagdag ni Bonj. “Hindi ka niya pipilitin maging bodybuilder kung ayaw mo. Pero icha-challenge ka niya sa goals na ikaw mismo ang nag-set. And will also make some suggestions just in case you need nudges to go out of your comfort zone.”

Sa screen, ipinakita niya ang “Goal Contract” feature—isang interactive prompt kung saan pipili ang user ng target: muscle gain, weight loss, mobility, mental clarity.

“Kapag nagse-set ka ng goal,” paliwanag niya, “magbibigay ang AI ng progressive quest system. Parang RPG side missions. Complete five hydration streaks, earn recovery boost. Complete three strength PRs, unlock visual upgrade.”

“Tama,” sabi ni Gohan. “Gamified. Pero grounded sa science.” Tapos ay nakalolokong tuturo ito kay Bonj sa katagang "science," pakuwela lang.

Sa likod, tumango si Gorio. “Energy level, guys. Keep it up.”

“May isa pa,” sabi ni Gohan. “Lahat ng users nasa iisang digital wellness universe.”

Nag-swipe siya sa Community Map feature.

Lumabas ang stylized virtual city—may gym hubs, meditation gardens, running trails.

“Pwede kayong mag-interact,” paliwanag nito. “Mag-chat, mag-collab sa challenges, or sumali sa prompted activities. Halimbawa—‘7-Day Strength Surge’ o ‘Mindful Mornings.’”

“May proximity feature din,” dagdag ni Bonj. “Kung may users within your area na parehong goal track, puwede kayong mag-connect.”

“Hopefully,” sabi niya, mas tahimik ang tono, “maging organic ang relationships. Hindi lang digital. Baka mag-translate sa real-world workouts, accountability partners, even friendships.”

Saglit na nagkatinginan sila ni Gohan.

“Community-driven,” dagdag ng founder, bawi sa tono. “Hindi lang solo grind.” Tumawa ito. “At syempre, para sa mga Broskies ko diyan—kung gusto niyong makasali sa beta testing, check the link below. Limited slots lang muna.”

Itinaas niya ang daliri sa camera. “First fifty testers. May feedback form. Be honest. Brutal kung kailangan.”

“Pero constructive,” singit ni Bonj.

“Constructively brutal,” ulit ni Gohan. “’Yan ang vibe.”

“Cut,” sabi ni Gorio. “Solid.”

Pinatay ang mga ilaw. Biglang bumaba ang energy ng kwarto. Nawala ang staged glow. Pawis at pagod ang pumalit.

Kinuha ni Gorio ang mga phone. “Bababa na ako. I-eedit ko agad. Ugh. Ang dami nang trabaho.”

Hindi na ito naghintay ng sagot. Bumaba na sa first floor kung nasaan ang workstation nito.

Tahimik ang gym. Habang sinisinop nila ang tripod at iniipon ang cables, nagtanong si Gohan, medyo alangan.

“Uh. Ano, okay ba ako kanina?”

Napatingin siya rito. Iba ang tono. Wala na ang influencer swagger.

“Okay ka naman,” sagot niya. “Lagi ka namang okay kapag influencer mode ka. ’Yan kaya ang strength mo as a team.”

Tumango ito, pero hindi agad ngumiti. “Gets,” sabi nito, “pero… ano ba? Startup CEO material na ba? Seseryosohin na ba na founder ako ng isang legit na business venture?”

Kumunot ang noo niya. Ramdam niya ang shift. Kanina, sky-high ang confidence nito. Ngayon, may duda.

“Ah. Oo naman,” sagot niya. “I mean, bata pa tayo. Alangan namang boomer-type na CEO agad. Fun CEO lang. Founder-led, socmed-heavy startup—ikaw nga nagsabi ’di ba? And nagwo-work naman. May investors na.”

Bumuntong-hininga ito. “Okay. Hindi ko lang sure kung nagtatranslate.”

“Translating saan?”

“Sa credibility,” sagot nito, mas mahina. “Hindi lang hype.”

Nag-alala siya. “Are you okay? May nangyari ba?”

Umiling ito agad. Mabilis. Parang may tinatakpan. “No. Wala. Siguro nabubusy lang. Kaya stressed. Walang space for parties and hookups like I used to.” Pilit ang tawa. “Buti nga maintained pa rin ang katawan ko. Thanks, Bonj, sa pag-aalala.”

Tinapik niya ang braso nito. “I am also winging this. Huwag ka sa akin laging manghihingi ng reassurance. Sasabihin ko naman sa’yo kung kailangang may ayusin.”

Ngumiti ito, mas totoo na. “Thanks. It’s just that… alam kong hindi ko magagawa ’to kung wala ka. So natural din na lagi akong nakatingin sa cues mo.”

Napaluunok siya. “Hala siya,” sagot niya, medyo naiilang. “Si Gorio din.”

“Ah yes. Si Gorio din,” agad na pagwawasto nito.

Ilang segundo ng tahimik na titigan. Tapos ay tinuloy na nila ang pag-aayos tapos ay tinuloy na ang pagliligpit ng set.

Pagbaba niya sa first floor ay sumunod agad si Gohan, bitbit ang dalawang tripod na ginamit nila kanina. Nasa harap na ng workstation si Gorio, nakaupo sa swivel chair, nakakunot ang noo habang binubuksan ang editing software. Sa malaking monitor ay naka-freeze ang thumbnail nilang dalawa—siya at ang founder—parehong nakangiti, hawak ang kani-kanilang phone.

Lumapit sila at pumwesto sa likod ni Gorio.

“Play mo nga ulit ‘yung intro,” sabi ni Gohan, nakasandal ang kamay sa likod ng upuan nito.

Pinindot ni Gorio ang spacebar. Umusad ang video. Rinig ang boses ni Bonj na kalmado, malinaw, halos parang may sariling rhythm. Katabi niya si Gohan na mas animated, may konting tikwas ng balikat tuwing may punchline.

“Ang linaw ng audio ah,” komento ni Bonj.

“Syempre,” sagot ni Gorio. “Inayos ko na ‘yan habang nagse-set up pa lang kayo.”

Nag-scroll ito sa timeline, naglagay ng konting zoom sa eksena kung saan ipinapakita nila ang avatar transformation.

“Dito tayo maglalagay ng screen recording overlay,” paliwanag nito. “Para mas kita ‘yung changes sa avatar.”

Habang nanonood sila, biglang nagsalita si Gohan. “Alam niyo, dapat siguro mag-reserve na tayo ng five beta tester slots sa mga kakilala kong fitness influencer. Para shared content. Tapos libre promo na rin sa GOBOGO.”

Napatingin si Bonj kay Gorio. “Actually, makes sense.”

Tumango si Gorio. “Oo. Lalo na kung may iba’t ibang niche. May powerlifter, may yoga girl, may runner. Para diverse.”

“Exactly,” sagot ni Gohan, sabay turo sa screen. “Kailangan natin ipakita na hindi lang siya pang-gym bros.”

Umupo si Bonj sa kabilang mesa at binuksan ang laptop niya. Bumungad agad ang desktop na punong-puno ng naka-open na windows—Slack notifications, email tabs, design mockups, spreadsheets. May maliit na red circles sa bawat app icon, parang sunod-sunod na alarma.

Sa gilid ng mesa niya ay tambak ang post-it notes. Iba-ibang kulay. May nakasulat na “Follow up sa investor B,” “Refine onboarding flow,” “Draft beta NDA,” at kung anu-ano pa. May isa pang natupi na, pero nababasa pa rin ang “Sleep???”

Napabuntong-hininga siya. “Guys,” tawag niya, seryoso ang tono, “hindi na yata natin kaya ‘to nang tayong tatlo lang.”

Huminto si Gorio sa pag-click. “Yeah,” sagot nito, umiikot ang upuan para humarap sa kanya. “Kain oras itong pag-edit. Imbis na nagde-design ako ng bagong UI screens, nandito ako sa color grading.”

Napatingin si Gohan sa kisame, parang nagko-compute sa isip. “Kaya ba ng funds natin na mag-hire? Saka gamit na natin lahat ng rooms ng condo natin.”

Napangiti si Gorio. “Pare, hindi naman kailangan matulog din sila dito. Masyado na tayong crowded.” Tumawa ito. “Pero baka nga kailangan natin ng 9 to 5 na staff?”

Ngumunguso si Bonj habang binubuksan ang budget sheet at mabilis na inaral. “Hmmm…” bulong niya. “Hindi natin kayang kumuha ng isa pang full salaried professional. At least not yet.”

“Well,” sabat ni Gohan, nakangisi, “what if walang salary? Kunwari shoutout? Clout? Exposure? Haha.”

Napatawa si Gorio. “Utang na loob, utak influencer ka talaga. Baka ma-viral tayo for the wrong reason. ‘Startup exploits unpaid labor.’”

“Joke lang naman,” depensa nito, taas-kamay.

“Internships,” biglang sabi ni Bonj, hindi inaalis ang tingin sa screen. “May budget pa tayo for stipend, transpo, and meals. Hindi kalakihan, pero may maibibigay tayo.”

Lumapit si Gohan. “Oo nga! May mga nagtatanong sa IG kung may opening ng interns!”

Napalingon si Gorio. “Talaga? Wala akong nakita. Puro pick me girls mo at pick me gays ni Bonj ang napapansin ko sa comments. Haha.”

“Grabe ka,” sagot ni Bonj, pero may tawa rin. “May ilang matino naman na nagme-message sa IG at TikTok. Ayun nga lang, hahanapin mo talaga sa dami. At ingat din tayo. May mga gustong makiusyoso lang.”

Lumapit silang tatlo sa malaking screen. Binuksan ni Gorio ang GOBOGO Instagram account. Sunod-sunod ang notifications. May heart emojis, fire emojis, at kung anu-anong flirty messages.

“Basahin mo ‘to,” sabi ni Gorio, pilit na tinatawa ang isang DM. “‘Sir Gohan, pwede po bang magpa-personal training kahit online lang?’ May pa-wink emoji pa.”

“Delete,” sabi ni Gohan, pero halatang natutuwa.

“Uy ito naman,” sabat ni Bonj, binabasa ang isa pang message. “‘Hi po, I’m a third year marketing student and I’m very interested in startups—’ ayun, seryoso ito.”

Isa-isa nilang binasa ang messages. May ilan na halatang copy-paste lang. May iba na mahahaba ang introduction, may attached na CV pa.

Biglang tumuro si Gohan. “’Yan. Delvie Gonzales. Kunin natin ‘yan!”

Binuksan ni Bonj ang message. Mahaba pero maayos ang pagkakasulat. May short intro tungkol sa thesis sa data-driven wellness behavior. May link sa GitHub at portfolio.

“College senior,” basa niya. “Data science major. May experience sa Python at basic machine learning.”

“See?” nakangiting sabi ni Gohan. “Asset.”

Napunta ang tingin ni Bonj sa profile picture. Maayos ang lighting. Mukhang confident ang babae. “Nyeh,” komento niya, pabiro. “Maganda lang na chiks eh.”

“Oo nga,” segunda ni Gorio. “Chiks kasi ‘yan, eh.”

“Yaan niyo naman ako makakita ng babae kahit minsan lang!” reklamo ni Gohan, may halong tawa at inis.

“Bakit,” buska ni Gorio, “natatakot ka bang mahawa sa amin ni Bonj at maging bakla ka rin?”

Sandaling natahimik ang paligid. Saglit na nagtagpo ang mga mata ni Bonj at ni Gohan. May kung anong hindi masabi sa pagitan nila—isang segundo lang, pero ramdam niya ang bigat.

Binasag ni Bonj ang katahimikan. “Ah. Sige. I-filter ko ‘to. Gawa tayo shortlist. Tapos mag-interview na tayo within this week at mag-onboard agad kung okay.”

Pumalakpak si Gohan. “Yes! Para naman magkatime ako na maglaro tayong tatlo ng MTG commander. Para naman matalo niyo ako kahit minsan.”

Umiling si Gorio. “Napakayabang.”

“Hindi ako nagyayabang,” sagot nito. “Facts lang.”

Napangiti si Bonj. Sa gitna ng pagod, may ganitong sandali na parang bumabalik sila sa pagiging simpleng magkakaibigan lang—hindi founders, hindi creatives, hindi problem solvers. Pero saglit lang iyon. Magpapatuloy ang araw. Magpapatuloy ang trabaho.

——————————————————————————

Gabi. Naiwan mag-isa si Bonj sa condo unit.

Si Gohan ay may influencer event. Si Gorio naman ay nag-coffee shop para makapokus sa isa nitong trabaho. All nighter daw.

Sinend na ni Bonj ang mga email sa mga prospective interns. May iba na sumagot na para sa day ng interview. Ngayon naman coding ang ginagawa niya. Dalawang oras pa bago siya matulog. Kahit maraming trabaho, hindi niya bibitinin ang sleep niya.

Nag-vibrate ang phone niya: si Rayver ang tumatawag.

"Hello? Ano'ng meron?"

"Ugh. Puwede bang magkita tayo? Nag-away lang kami ng misis ko. Ayaw ko munang matulog sa bahay. Papalamig lang ako," exasperated ang baritonong boses sa kabilang linya.

Napansin naman ni Bonj na distressed ang lalaki, ready naman siyang tumulong. Kaibigang matalik din naman niya ang fubu na iyon. "Ah sige. Tapusin ko lang 'tong work ko. Mabilis lang. Tapos puntahan kita. Unless gusto mo dito sa HQ. Ako lang naman mag-isa."

"Sige diyan na lang, para di ka na maabala. Para din makita ko 'yung lugar kung saan ako mag-iinvest," sagot ni Rayver, na isa din sa nagbigay ng investment sa GOBOGO.

Binigay ni Bonj ang address sa lalaki. At after 20 minutes may katok na sa pintuan ng condo.

Sinagot niya iyon at bumulaga sa kanya si Rayver. Guwapo pa rin naman. Nakasuot ng polo at khaki pants, parang galing sa work. pero halatang troubled ang hitsura nito.

"Sorry naabala kita," paumanhin nito. Tapos ay niyakap siya.

Niyakag niya ito nang mahigpit, dinama ang matigas na maskuladong katawan sa loob ng maayos na pananamit, "ayos lang. Ano'ng nangyari?"

Bumitaw na sa yakap si Rayver, "ah. Finances. Medyo magastos kasi si Misis. Alam mo naman ngayon. Medyo nainis ako dahil nagpasikat sa mga amiga at mga in-laws ko. Kaso nagsungit pa nung pinagsabihan ko. Bago pa ako sumabog eh umalis na ako ng bahay."

Hinatak ni Bonj papasok ang lalaki, "okay. Sige dito ka na magpalamig."

"Or magpainit," pagwawasto nito, "ugh. I need to be fucked."

Sinapo ni Bonj ang puwet nito sa ibabaw ng khaki. Matigas ang laman, firm kahit may tela.

“Ang hirap mong tiisin,” sagot niya, mababa ang boses.

Hindi na naghintay si Rayver. Hinawakan nito ang batok niya at hinalikan siya nang marubdob. Malalim.

Ramdam niya agad ang bigat ng emosyon sa halik. Bumukas ang labi niya para salubungin ang dila ng lalaki. Humigpit ang hawak niya sa bewang nito.

Nararamdaman niya ang init ng katawan sa ilalim ng polo. Ang lakas ng tibok ng dibdib nito na halos sumasabay sa kanya. Ang pag-umbok sa harap ng khaki na mabilis na tumitigas habang nagtatagal ang halikan.

Humihinga sila nang malalim sa pagitan ng mga halik.

Bumaba ang mga kamay niya sa likod ng pantalon ng lalaki, hinahagod ang kurba ng puwet. May mahinang ungol mula kay Rayver.

“Fuck,” bulong nito laban sa labi niya.

Sandaling naghiwalay ang kanilang mga bibig. Nakatingin si Rayver sa kanya—medyo mas malinaw na ang mata.

Luminga ito sa paligid ng condo. “Wow,” sabi nito, huminga nang malalim. “Ayos itong place niyo. Medyo too big for a startup.”

Umikot ang tingin nito sa sala—malinis na ang layout, may accent lights, may maayos na shelves, may corner na halatang ginagawang shoot area.

“Pero oo nga,” dugtong ni Rayver. “Kung ganito kalaki ang lugar, magiging content and socmed driven ang startup.”

Napatingin si Bonj sa paligid. Totoo. Malayo na ito sa unang lipat nila. Noon, bland. Ngayon, curated. May personality. May branding sa bawat sulok.

“Yep,” sagot niya, may bahagyang ngiti. “Welcome to the mind of Gohan, the influencer and founder.”

Ngumisi si Rayver. “And one fucking hottie,” dagdag nito. “Tangina. Buti nakakatrabaho mo nang maayos ‘yun eh laging shirtless sa vids.”

Napahinto si Bonj ng kalahating segundo. Hindi pa niya nakukuwento na may nangyari na nga sa kanila ng founder.

“Professional kami,” sagot niya, medyo mabilis.

Tumaas ang kilay ni Rayver pero hindi na nito tinanong. Sa halip, hinila siya nito pabalik, mas dikit ngayon ang katawan nila.

“Halika na,” sabi niya sa wakas, mas mababa ang tono. “I’ll take care of you.”

Inakyat ni Bonj si Rayver sa second floor nang marahan.

Hiniga niya si Rayver sa kama nang may pag-iingat. Sa isang iglap, naghubad sila na magkasabay; naabutan silang pareho lang naka-briefs—pula ni Bonj, light blue at mas skimpy kay Rayver.

Pinatungan ni Bonj ang lalaki, nagkatapat ang mga labi. Ang halik nila ay mabigat at mabilis. Nagbuhulan ng dila. Nagsipsipan ng laway. Nagkiskisan ang mga bukol ng briefs na mamasa-masa na dahil sa precum.

Dinala ni Bonj ang mga kamay niya sa tiyan ni Rayver, sinuyod ang mga pigi. Sumagot si Rayver ng matinding ungol at murang paghingal;

Hindi nag-atubili si Bonj na magdampi ng halik sa leeg, maglakbay ng dila sa pecs, dahan-dahang dilaan ang mga nipples—ang isang kamay ay nag-slide pababa, sa ilalim ng waistband, hinahanap ang matigas na sandata.

Dahil sa distress ng lalaki, siya ang kumikilos. Nilamas ni Bonj ang dibdib ni Rayver, pinipiga, sinisinghot ang balat bago sipsipin ang isang utong nang malakas; tumulo ang maliit na stream ng pawis sa pagitan nila. Ang mga baritong ungol ni Rayver ay nakakakawala sa bawat hagod.

Sa gitna ng mga halik, isinubo ni Bonj ang daliri ni Rayver. Kunwari tsinutstupa habang nakatingin nang seductive.

Yumakap ang mga kamay ni Rayver sa ulo ni Bonj, hinila siya ng mas malapit, at sinagot ang bawat galaw ng dila ng mas malakas na pag-ungol. “Tangina mo. Napakasarap mo,” bulong nito, nanginginig ang boses.

Hindi nagtagal, bumaba ang kamay ni Bonj sa crotch ng lalaki. Sa ilalim ng light blue na briefs, namataan niya ang matigas at mainit na umbok—nagpapahiwatig ng katigasan. Kita ang hugis at ugat. Hinimod niya ito ang bukol. Dama niya ang paglabas ng pre-cum na kumakapit sa tela—malagkit at maalat. Dinikit niya ang mukha niya nang mas malapít. Kumislot ang burat nito sa kanyang pisngi.

Gamit ang ngipin sa maingat na pag-angat, hinubad niya ang briefs ni Rayver. Ang paglabas ng tarugo—makapal, mabigat, puno ng dagta. Hindi na nagdalawang-isip si Bonj; sinubo niya ang ulo, sinipsip nang malalim, dila na umiikot sa base. Ang texture ng balat, ang init, ang lasa ng pre-cum ay tumimo sa kanyang bibig.

Nagngingitngit si Rayver habang tinatanggap ang bawat hagod ng pagsuso. Pumanig ang mga kamay nito sa ulo ni Bonj, minsan nagmamasahe sa buhok, minsan nagpupwersa pa lalo ng headgrab. Pagitan ng mga ungol at buntong-hininga ang mga salita: mga murang “fuck” at “gago."

Pagkatapos ng ilang minuto ng pagsilindro, tumungo si Bonj sa pagitan ng mga pigi at bumaba sa gilid ng kama. Dahan-dahan niyang ipinahipa ang mga daliri sa mga pigi. Huminga siyang malalim at inilapit ang mukha sa bukana ng puwet.

"Fuuuck yeah. Kainin mo puke ko," sambit ni Rayver.

Sinimulan niya ang rim nang malumanay. Agad na tumutugon ang kalamnan ni Rayver—nagkakaroon ng contraction ang butas kapag lumalaplap si Bonj.

Mga singhal, maluluwag na ungol, malalim at mababang, umuuga mula sa dibdib ng lalaki. “Ah—ah—Bonj—” paghingal nito, parang humihiling ng mas marami pa.

Nang mas lumakas ang intensity, naglabas ang bibig ni Rayver ng mga pagsumamo, malalim ang boses: “fuck me now Bonj. I need it.”

Tumayo si Bonj nang bahagya at tumingin. Hinawakan niya ang mga binti ni Rayver, sinampay sa balikat niya; ang mga malatrosong hita ay nakabukaka. Ang ripped na torso nito ay nakapresent sa kanya.

Alam niya—hindi ito unang beses ni Rayver, kaya hindi na babagalan. Sabagay marahas na kantot naman ang gusto ng daddy executive na ito.

Dahan-dahan, itinakda ni Bonj ang dulo ng tarugo sa bunganga ng butas. Inikot niya ang sarili ng kaunti para mahanap ang anggulo, at dahan-dahang pumasok. Mabagal ang unang pasok—sulit, may init. Ngunit nang maramdaman niyang sanay ang lagusan, nagpatuloy siya sa marahang pagpiston: mabagal muna, pagkatapos ay unti-unting bumilis. Ang ritmo niya ay sinenyasan ng maliliit na ungol ni Rayver.

"Tangina laki ng burat mo ang sarap," sabi ni Rayver. Namamawis na ang maskuladong katawan.

"Fuuuck. Daddy ang sarap ng puke mo," sagot niya.

Ang bawat kadyot ni Bonj ay may masarap na tunog, mga lamang nagbabanggaan.

Ramdam niya ang pagsakal ng bukana nito sa kanyang 8-incher. Parang ayaw pakawala. Sa bawat paglubog, pumipintig ang laman niya.

Matigas ang tarugo ng bottom. Minsan sumirit ang pre-cum mula sa burat ni Rayver, dumadaloy sa abs nito at tumutulo, umaayon sa ritmo ng kanilang paglalaban.

Naghuhugis ang mga baritonong ungol ni Rayver sa espasyo—malalim at puno ng violence at relief. “Fuck—ah—tangina—warakin mo 'ko kantutin mo 'ko—” humihikbi sa bawat entra, at ang mga kamay nito ay umaabot sa mga utong ni Bonj, pinipiga nang malakas na para bang kontrol iyon para lalong madonselya.

Hindi nagtagal, bumaba ang ulo ni Bonj para halikan si Rayver—mabilis na buhulan ng mga habang patuloy ang kantutan. Ang mga binti ni Rayver ay umeekis, ang mga braso ay yumakap, ang mga daliri ay naglilipat sa pigi at sa likod ni Bonj. Ang katawan nilang dalawa ay lumilikha ng mga kurba at anino na sinasalamin ng ilaw sa kuwarto.

Sabay na nag-iiba ang saliw ng matinding pangingisay ang sumiklab mula sa dibdib ni Rayver—inagbabanta na ang orgasm.

Ang butas ay lalong nagcocontract; ang mga ugat sa balakang nito ay nanginginig—at mula sa tip ng burat ni Rayver ay umapaw ang maalat na semilya, unang puno ng init na tumalsik sa ilalim at tumulo sa tiyan. Ang pag-vacuum ng lagusan ay nag-ambag sa bawat patak ng pagbuhos.

"Uhhh shit!" nakatirik ang mga mata ng lalaki habang nasa gitna ng hands-free na cum.

Nagpatuloy si Bonj ng ilang piston pa bago siya bumaba nang bahagya. Gusto na niyang magpalabas. Sobra na ang pagkakasakal ng kanyang titi. Malapit na siya. Malapit na.

Nang biglang bumukas ang pinto ng kuwarto.

Napasinghap si Rayver. Nabitin ang elya sa masaganang orgasm.

Tumigil si Bonj, tumigil ang katawan. Natigilan ang puso. Umurong ang tamod. Masakit ang puson sa pagkabitin.

Lumingon siya—at sa doorway, nakatayo si Gohan.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe!