ASSU 15

ANG BUMISITA SA GOBOGO HQ

Alas nuwebe ng umaga. Ikalawang araw na ni Bonj na nagre-remote work mula sa bahay ng pamilya niya.

Sa totoo lang, nakatulong din sa kanya ang distansya mula sa GOBOGO HQ. Hindi niya kailangang makita si Gohan araw-araw—isang presensyang madalas magpasiklab ng kung anu-anong emosyon sa kanya. Sa halip, puro dry at work-related emails lang ang palitan nila nitong mga nakaraang araw.

Ang mas madalas niyang kausap online ay sina Gorio at Delvie.

Si Gorio, syempre, agad nagtanong kung bakit bigla siyang nag-work from home. Nagpalusot na lang si Bonj na may kailangang asikasuhin sa pamilya. Hindi rin naman niya gustong ilagay sa awkward na sitwasyon si Gohan kung sakaling umabot sa ibang tao ang tunay na dahilan.

Nasa dining table siya ng bahay nila nagtatrabaho. Nakabukas ang laptop sa harap niya, puno ng spreadsheets at code windows ang screen. Sa kanan nito ay ang tasa ng kape na halos kalahati na lang ang laman.

Tahimik ang bahay—hanggang sa may nagsalita mula sa likod niya.

“Huwaw. Ang busy naman ni Bonbon.”

Tumingala si Bonj at nakita ang kapatid niyang si Vangie. Nakasuot na ito ng uniporme at halatang paalis na para sa school. May sling bag na nakasukbit sa balikat at hawak ang susi ng kotse.

Tumaas ang kilay ni Bonj. “Hay naku. ’Yang kakatawag niyo sa akin ng Bonbon, nahawa si Gohan nung naging kayo. Ayaw nang bitawan,” reklamo niya. “Pati mga followers niya sa social media, Broskie Bonbon na rin ang tawag sa akin.”

Natawa si Vangie habang naglalakad papunta sa kusina. “Ang cringe! Hahaha. Bakit ko nga ba nagustuhan ’yung lalaking ’yun?”

Kumunot ang noo ni Bonj at sumandal sa upuan. “Hay naku. Iniisip ko nga rin.”

Humalukipkip si Vangie at tinitigan siya. “Oist. Pero ikaw ’tong katrabaho niya ngayon. Boss mo pa siya.”

Bumuntong-hininga si Bonj. “Yeah. Fair.”

Lumapit ang kapatid at sumandal sa counter. “So kumusta naman siya katrabaho? Buti natatagalan mo?”

Nag-isip muna siya sandali bago sumagot.

“Wala naman. Clear division of labor lang talaga kami,” paliwanag niya habang tinuturo ang screen ng laptop. “Ako sa cerebral stuff—tech, systems, architecture. ’Yung isa naming kasama sa design. Tapos si Gohan naman sa PR at branding.” Humigop siya ng kape bago nagpatuloy. “May challenges minsan kasi nagkakabanggaan ang personality namin. Pero wala na—nakagat na kami sa project. May investors na.”

Tumango si Vangie. “Yeah, I saw. Lumabas sa algorithm ko ’yung mga promotion videos niyo,” sabi nito. “Weird lang kasi kahit sikat ka sa gay Twitter, hindi ka naman influencer-ish guy.”

Napangiti si Bonj nang bahagya. “Wala. Kailangan eh. Doon nagta-thrive ang boss ko,” sarkastiko niyang sagot.

Huminga nang malalim si Vangie, parang may naalala. “Ang horndog no’n ’di ba?” sabi nito nang diretsahan. “Panay ang pagpapakyut sa mga babae. Panay ang party tapos mag-uuwi ng girls.” Napatingin ito sa kanya. “Hindi naman siya gano’n sa HQ niyo? Which by the way—ang ganda ha. Ang mahal siguro ng renta niyo doon.”

Sandaling napalunok si Bonj. Alam niyang horndog si Gohan. Hindi lang dahil sa reputation nito—kundi dahil naranasan niya mismo ang intensity ng lalaki. Tatlong beses na silang nagtalik. At may mga nakaw na halik pa.

Syempre hindi niya iyon sasabihin sa kapatid niyang ex ni Gohan. Masyadong weird.

“Hindi ko pinapakialaman ang personal niyang buhay,” sagot niya sa wakas. “Basta lagi ko lang sinasabi na dahil siya ang key brand ambassador, kailangan mag-behave siya.” Bahagya siyang tumango. “And yes. Medyo mahal nga ang renta. Pero kailangan talaga ni Gohan para sa workout videos niya.”

“Hmm,” sabi ni Vangie. “Eh ikaw? Kumusta lovelife at sexlife mo? Kung kulong ka doon lagi sa condo?”

Gumulong ang mga mata ni Bonj. “Sex life? Nakakakuha pa rin naman,” sagot niya nang casual. “Love life—alam niyo naman na hindi pa ako handa diyan. Magpapaka-career muna ako.” Tinapik niya ang laptop. “One year dito sa GOBOGO. Tapos corporate na.”

Sinukbit ni Vangie ang bag niya. “Oh well. Good luck,” sabi nito. “Mabilis lang ’yang one year na ’yan. May friction man kami ni Gohan, pero I do think magandang idea ’yang app niyo.”

“Thanks,” sagot ni Bonj.

Ngumiti ang kapatid at tuluyan nang lumabas ng bahay.

Tahimik na ulit ang dining area.

Bumalik si Bonj sa laptop niya. Nakatutok siya sa code at analytics dashboard, sinusubukang habulin ang backlog ng trabaho habang wala siya sa HQ.

Makalipas ang ilang minuto, nag-vibrate ang phone niya sa mesa.

Tiningnan niya ang screen. Gohan calling.

Napakunot ang noo niya. Ito ang unang tawag ng lalaki mula nang umalis siya sa HQ dalawang araw na ang nakalipas.

May kung anong kutob siya na importante ito. Sinagot niya ang tawag. “Gohan, oh?”

“Bonbon,” bungad ng lalaki. Pero hindi ito ang karaniwang energetic na boses ng founder. May halong kaba at pagod ang tono. “Can you come back here? Today sana? Please?”

Napakunot ang noo ni Bonj. “Huh? Bakit?”

May saglit na katahimikan sa kabilang linya.

“D-dating kasi si Papa,” sagot ni Gohan. “Gusto niya mag-check up on me… uh… I-I don’t know the whole thing. Alam mo naman ’yun.”

Bahagyang napaurong si Bonj sa upuan. “Hala. Andiyan naman ang documents. At andiyan din naman si Gorio.”

“Bonbon… Broskie…” sabi nito sa mababang boses. “I-I need you. Please?” May kakaibang vulnerability sa tono ng lalaki—isang bagay na bihira niyang marinig mula rito.

Lumukso nang bahagya ang puso ni Bonj. Huminga siya nang malalim bago sumagot.

“Sige. Sige,” sabi niya. “Give me an hour or two. Mag-prepare lang ako.”

Halatang gumaan ang boses ni Gohan sa kabilang linya.

“Thanks Bonbon. Salamat talaga.”

——————————————————————————

Nang dumating si Bonj sa GOBOGO HQ ay agad niyang napansin na iba ang atmosphere sa loob ng unit.

Nasa workstation area sina Gohan at Gorio. Pareho silang nakatayo. At kapansin-pansin na hindi sila naka-typical na suot nila kapag nasa trabaho—walang gym shorts, walang drifit shirts.

Pareho silang naka-business casual.

Si Gorio ay may suot na light blue polo at khaki slacks. Si Gohan naman ay naka-button-down shirt na nakatupi ang manggas at dark slacks. Halatang nag-effort itong magmukhang mas presentable.

At may ikatlong tao na naroon.

Isang lalaking nasa bandang 50s. Matangkad. Maayos ang tindig ng katawan na parang sanay sa authority. Ang buhok nito ay may halong pilak ngunit maayos ang gupit. Nakasuot ito ng long sleeves na puting polo, black tie, at black slacks—simple pero malinaw na pormal.

Ito marahil si Mr. Salomon: ang business tycoon na ama ni Gohan.

Pagpasok pa lang niya sa pinto ay agad niyang napansin ang ekspresyon sa mukha ni Gohan. Hindi ito ang karaniwang confident, playful, at charismatic na founder na nakikita niya araw-araw.

Mukha itong kabado. Bahagyang nakataas ang balikat nito, at ang mga kamay ay nakapulupot sa isa’t isa sa harap ng katawan.

Mabilis na nabasa ni Bonj ang sitwasyon. May tension sa pagitan ng mag-ama.

Nang bumaling si Gohan sa pinto at makita siya, parang agad nagbago ang aura nito. “Bonbon, you’re here!” Halatang gumaan ang mukha nito.

Napalingon din sina Gorio at Mr. Salomon.

Lumapit si Bonj sa bisita nang may mahinahong kumpiyansa. Iniabot niya ang kamay.

“Good afternoon, Mr. Salomon,” magalang niyang bati. “I am Bonj Bonito po. Chief Technical Officer.”

Mahigpit ngunit propesyonal ang pakikipagkamay ng lalaki.

“Hello Bonj,” sabi nito. Tinitigan siya nang sandali—parang sinusukat ang presence niya. “Can you give me an update from your end?”

Hindi nag-atubili si Bonj. “Currently po, GOBOGO is in late-stage preparation for beta deployment,” paliwanag niya. “The core platform architecture is already stable. We’re running our internal testing on the matchmaking algorithm and community engagement modules.

Bahagya siyang tumuro sa workstation screens.

“Our backend is running on a cloud-based scalable infrastructure, so kaya naming i-handle ang initial wave ng beta users without performance issues.”

Tumango si Mr. Salomon.

Nagpatuloy si Bonj. “On the financial side naman po, the seed funding is currently allocated across three main areas—platform development, content production, and marketing infrastructure. We’re still well within our projected burn rate.”

Pagkatapos ay may ilang follow-up questions pa ang ama ni Gohan.

“How many developers?”

“Currently three core contributors po,” sagot ni Bonj. “Pero scalable ang system design kung sakaling mag-expand ang team.”

Paminsan-minsan ay sumisingit si Gorio.

“Sir, we’re also expanding the visual identity of the platform,” dagdag nito. “So kapag beta release na, cohesive na rin ang branding at UI.”

Habang nag-uusap sila, tahimik lang si Gohan sa gilid. Paminsan-minsan ay tumatango. Nakikinig. Hindi ito sumasabat.

Pagkatapos ng ilang minuto ay napabaling si Mr. Salomon sa anak.

“Thank goodness, Gohan,” sabi nito. “You have competent co-workers here.” Bahagyang kumunot ang noo nito. “Parang hindi mo alam ang sarili mong business. Founder ka ba talaga?”

Natahimik ang buong first floor.

“Sorry Pa,” sagot ni Gohan sa mahinahong boses. “Very active naman ako sa public engagement ng startup.”

Umiling ang ama. “You have to at least know fifty percent of the details of your startup,” sabi nito. “Sus naman, Gohan. Hindi ka na teenager.” Bahagyang lumalim ang boses nito. “You have to act like an adult.”

Napansin ni Bonj ang maliit na pagbabago sa postura ni Gohan.

Bahagyang bumaba ang tingin nito. Napakamot sa likod ng leeg. Ang dating relaxed nitong tindig ay naging defensive at tense.

“Show me that you’re not just going to waste the seed funding that I gave you,” dagdag ng ama. “Ayaw ko rin mapahiya sa mga investors na sumama dito.”

Sa sandaling iyon ay malinaw na malinaw kay Bonj ang dynamics ng mag-ama. May halong authority, expectation, at disappointment sa tono ni Mr. Salomon. At sa kabilang banda ay may inferiority at self-doubt sa postura ni Gohan.

Kaya pala nakiusap si Gohan bumalik siya. Kaya pala minsan ay sinasabi ng ina nitong si Lilibeth na i-guide niya ang anak nito.

“Yes Pa,” sagot ni Gohan matapos ang ilang segundo. “I understand. I am doing my best.”

Eksaktong sandaling iyon ay bumukas ang pinto ng unit.

Pumasok si Delvie, may bitbit na shopping bags mula sa mall. Mukhang nagulat ito nang makita ang pormal na eksena sa loob.

“Ah,” sabi ni Gohan, sabay turo sa babae. “And that’s our intern, Delvie Gonzales. Nanggaling lang siya sa mall to buy props for our next production.”

Tumingin ito sa babae. “Delvie, father ko.”

Lumapit si Delvie at magalang na yumuko nang bahagya.

“Good afternoon po, Sir.”

Napakunot ang noo ni Mr. Salomon. “Delvie Gonzales?” sabi nito. “Are you the Delvie Gonzales na anak ni Felix Gonzales?”

Ngumiti ang babae. “Yeah. He’s my Dad po.”

Bahagyang nagbago ang ekspresyon ng lalaki. “Oh, of course,” sabi nito. “He’s a COO sa isa kong company.” Tumango ito habang nakatingin kay Delvie. “Your father is a very, very excellent man. Lagi ka niyang kinukuwento sa amin. School achiever.” Napataas ang kilay nito. “Bakit hindi ka nag-intern sa amin?”

Ngumiti si Delvie. “I wanted to experience a company from its founding,” sagot nito. “Ground myself po in real world experience.”

Napamaywang si Mr. Salomon. “Well,” sabi nito, sabay tingin kina Bonj at Gorio. “Knowing that you—and Bonj—and Gorio—are here…” Bahagyang tumango ito. “Makes me feel a little bit more sane.” Pagkatapos ay muling humarap kay Gohan. “Make sure you don’t waste this chance.”

“Yes Pa,” sagot ni Gohan. Halatang defeated ang tono.

“Sige,” sabi ng matanda habang inaayos ang manggas. “Una na ako. I’ll visit again soon.”

Pagkatapos ay lumabas na ito ng HQ.

Nang magsara ang pinto ay bumalik ang katahimikan sa loob ng unit.

Lumapit si Gorio at inakbayan si Gohan. “Pare, okay ka lang?”

Lumunok si Gohan. Pilit ang ngiti sa mukha nito. “Yeah… yeah,” sabi nito. “Uh… papawis lang ako.” Tinuro nito ang hagdan pataas. “Workout sa taas.”

Pagkatapos ay humarap ito kay Bonj.

“Salamat dumating ka.”

At hindi na ito naghintay ng sagot bago umakyat sa second floor.

——————————————————————————

Alas dose nang hatinggabi nang tinapos ni Bonj ang kanyang trabaho. Wala na si Delvie. Si Gohan ay tulog na. Tapos ay naligo siya. Pagkatapos magbihis ay napansin niyang buhay pa rin ang ilaw sa 1st floor kung saan ang work area ng HQ. Pagkasilip niya, nakita niya si Gohan. Mukha itong seryoso na nagbabasa ng mga libro.

Hindi niya nakausap ang lalaki ever since umalis ang ama nito. Mukhang na-rattle sa naging interaction kanina.

Medyo naging sympathetic siya para sa founder nila.

Lumapit si Bonj sa lalaki. Nakita niyang nagbabasa ito ng business at leadership books. Engrossed ito.

"Hindi ka pa matutulog?" bungad niya.

Tinaas ni Gohan ang librong hawak, "tatapusin ko lang 'to."

Tinabihan niya ito, "okay ka lang? Puwede kang mag-open sa akin."

Sinsero naman si Bonj doon. Kahit may confusion sila sa isa't-isa, ayaw niyang mawala ang confidence at lightness na meron ang kanilang founder. Iyon naman kasi talaga ang strength nito.

Humarap ito sa kanya at sumimangot, "ang hirap talaga na hindi ako masyadong matalino. Ang hirap makuha ng trust ng perfectionist kong tatay."

Tinabi niya ang libro nito, "sus. Hindi daw matalino. Halika. Mag MTG tayo."

"Sige!"

Lumiwanag ang mukha ni Gohan. Hinanda na nito ang mga deck.

Habang naglalaro sila ay kita naman na naging masmagana ang disposisyon ni Gohan. Halatang in-the-zone ito. At katulad ng dati, ito ang nanalo sa best of three na laro nila.

"See! You know strategy," giit ni Bonj habang tinatabi na nila ang mga cards.

"Hay kung mai-apply ko lang ang smarts ko sa magic sa tunay na buhay at sa trabaho," sambit nito.

Tinapik niya ang balikat ng founder, "nandito lang kami ni Gorio. Para sa'yo. Team tayo."

Hinawakan ni Gohan ang braso niya. Tapos ay tinitigan siya nang mariin. "Bonbon, please. Huwag mo na akong iiwan ulit, ah."

Napalunok si Bonj. Ang lalim ng hugot ng pagkakasabi nito. May yearning. "Ah. Yes. Hindi na."

Hindi niya halos napansin kung kailan lumapit ang mukha ni Gohan. Bigla na lang ay magkalapit na sila. At hinalikan siya nito. Mainit ang halik. Hindi ito pabiro o pa-cute na halik tulad ng ilang beses na nangyari noon. Mas marubdob.

Ramdam ni Bonj ang init ng hininga nito at ang bahagyang diin ng mga labi nito sa kanya. Saglit siyang napapikit habang dinadama ang sandali.

May kakaibang kilig na dumaloy sa dibdib niya. Hindi siya agad kumalas.

Hinaplos ni Gohan ang pisngi niya nang maghiwalay ang kanilang mga labi.

“Bonbon,” bulong nito. Bahagyang nanginginig ang boses nito. “Please. Tonight… I… I just want to be wanted.”

Napalunok si Bonj. “E-eh,” sabi niya, bahagyang naguguluhan. “Puwede namang mag-party ka tonight.” Bahagya siyang natawa. “Tapos mag-uwi ka ng babae. Hindi na kita ija-judge. Promise.”

Umiling si Gohan. Diretso ang tingin nito sa kanya. “Gusto ko ikaw, Bonbon.” Saglit itong huminga nang malalim. “Gusto ko ’yung ginawa natin.”

Tumaas nang bahagya ang kilay ni Bonj. “You want me, Gohan?”

Napangiti nang bahagya ang lalaki. “Fuck yeah,” sagot nito. “I want you.”

Muli itong lumapit. Nagtagpo ulit ang kanilang mga labi sa isa pang passionate na halik. Sa pagkakataong ito ay mas matagal.

Napayakap sila sa isa’t isa. Ramdam ni Bonj ang init ng katawan ni Gohan at ang lakas ng mga braso nitong nakapulupot sa kanya.

Tahimik ang buong HQ habang umaakyat sina Bonj at Gohan sa hagdan.

Mahina lang ang ilaw sa hallway sa second floor. Tanging tunog ng kanilang mga hakbang at ang bahagyang paghinga nila ang maririnig.

Pagdating sa pinto ng kuwarto ni Gohan ay mabilis itong pumasok. Sumunod si Bonj.

Isinara ni Gohan ang pinto. At ini-lock.

Lumapit agad si Gohan. Hinawakan nito ang bewang ni Bonj at marahang itinulak papunta sa kama.

Napaupo si Bonj, saka nahiga sa malambot na mattress. Hindi pa siya nakakapagsalita nang tuluyang pumatong sa kanya si Gohan.

Nagtagpo ulit ang kanilang mga labi. Mas mabagal ngayon ang halikan. Mas malalim.

Napapikit si Bonj habang ramdam niya ang init ng katawan ni Gohan na dumidiin sa kanya. Ang bigat ng maskulado nitong dibdib ay halos dumadag sa kanya habang nakasandal ito sa kanyang katawan.

Hindi tulad ng mga nakaraang beses na halos siya ang nagdidikta ng galaw, ngayon ay tila si Gohan ang may kontrol sa sandali. Parang matagal itong nangulila.

Naghiwalay sandali ang kanilang mga labi ngunit nanatiling magkalapit ang kanilang mukha. Muli siyang hinalikan ni Gohan—mas madiin.

Habang naglalapat ang kanilang mga katawan ay ramdam ni Bonj ang kiskisan ng kanilang mga ereksyon sa loob ng kani-kanilang shorts. Kahit tela ang pagitan ay malinaw ang init at tigas ng mga iyon.

Napasinghap siya nang bahagya.

“Gago…” bulong niya.

Ngumiti si Gohan habang patuloy siyang hinahalikan sa gilid ng labi at sa panga. Saglit itong umangat mula sa kanya. Hinawakan nito ang laylayan ng suot nitong t-shirt at hinubad iyon.

Napahiga si Bonj nang bahagya sa unan habang pinagmamasdan ang katawan ng lalaki sa ibabaw niya.

Sa ilaw ng bedside lamp ay mas lalo pang lumitaw ang perpektong hubog ng katawan ni Gohan—ang malapad nitong balikat, ang makinis ngunit matigas na dibdib, at ang malinaw na guhit ng abs pababa sa baywang.

Hindi napigilan ni Bonj ang reaksyon niya. “Ah gago Gohan,” bulalas niya. Napahaplos siya sa dibdib ng lalaki. “Putangina… ang sarap ng katawan mo.”

Ngumisi si Gohan, bahagyang nag-flex ng balikat. “Sa’yo ’yan ngayon,.. Broskie Bonbon.”

Napatawa si Bonj. Dahan-dahan niyang pinadausdos ang kamay sa katawan ni Gohan—mula sa dibdib, pababa sa tiyan, sinusundan ang matitigas na linya ng abs. Ramdam niya ang init ng balat nito sa ilalim ng kanyang palad.

“Grabe,” bulong niya. “Hindi ka ba napapagod mag-workout?”

Ngumisi si Gohan. “Para sa brand natin ’to.”

“Ulol.”

Habang hinahaplos niya ang katawan nito ay tila mas lalo pang naging mayabang ang postura ni Gohan. Bahagya nitong pinatigas ang dibdib. Nag-flex ang mga braso.

Napangiti si Bonj. Umangat siya nang bahagya mula sa kama at inilapit ang mukha sa dibdib ng lalaki. Una ay sinipsip niya ang utong nito.

Napasinghap si Gohan. “Ah—shit.”

Hindi tumigil si Bonj. Nilapatan niya ng halik ang kabilang utong, saka dahan-dahang dumaan pababa ang kanyang mga labi sa tiyan ng lalaki. Dinilaan niya ang linya ng abs. Narinig niya ang mahinang ungol mula kay Gohan. Pagdating sa gilid ng katawan nito ay lumihis siya papunta sa kilikili ng lalaki.

Bahagyang natawa si Gohan. “Hoy—”

Ngunit hindi siya tinigilan ni Bonj. Dinilaan niya iyon nang mabagal, parang sinusuri ang bawat bahagi ng katawan nito.

“Putangina…” bulong ni Gohan.

“Gusto mo ’yan?” tukso ni Bonj.

Hindi sumagot si Gohan. Sa halip ay nag-flex ito ng biceps. Malaki at matigas ang muscle nito habang nakataas ang braso.

Napangiti si Bonj. Lumapit siya at hinalikan ang biceps. Isa. Dalawa. Tatlo. Minuscle worship niya ito.

“Ughhhh… yeah…” ungol ni Gohan.

Lalo nitong pinatigas ang braso. “Ughh… ang sexy niyan, Bonj…”

Hindi nagtagal ay inabot ni Gohan ang garter ng shorts nito. Hinubad nito ang shorts—kasama ang boxers sa loob. Agad na kumawala ang matigas nitong burat.

Napatingin si Bonj. Napangisi siya. Inabot niya iyon. “Fuck,” sabi niya. “Bakit matigas ’to, ah?”

Namula si Gohan. Bahagya itong napakamot sa likod ng ulo. “Ikaw eh,” sabi nito. “Na-miss ka.”

Napatawa si Bonj. “Gago.”

Hindi na siya nag-aksaya ng oras. Dahan-dahan niyang isinubo ang ulo ng titi ni Gohan. Mainit at matigas iyon sa kanyang bibig.

Napasinghap agad si Gohan. “Ah—shit…”

Mas lalo pang lumalim ang pagsubo ni Bonj. Ginamit niya ang dila upang igalaw sa ilalim ng ulo ng titi habang dahan-dahang binababa ang bibig.

Humigpit ang kamay ni Gohan sa buhok niya. “Fuck… Bonj…”

May ritmo ang galaw niya—mabagal sa una, parang tinutuklas ang bawat pulgada ng katawan ng lalaki.

Pagkatapos ay mas lumalim. Mas mabilis. Ramdam niya ang pulso ng dugo sa matigas na laman sa loob ng kanyang bibig.

Ang mainit na ungol ni Gohan ay nagiging mas madalas. “Ah… shit… shit…” Napapikit ito habang nakahawak sa ulo ni Bonj.

Hindi nagtagal ay bigla siyang hinawakan ni Gohan sa balikat. At marahang itinulak palayo. “Huwag masyado,” hingal nito. “Baka labasan ako.”

Tumawa si Bonj habang pinupunasan ang gilid ng labi. “Tangina.” Tiningnan niya ang lalaki nang mayabang na ngiti. “Galing ko ba tsumupa?”

Napangiti si Gohan. “Fuck,” sabi nito. “Ang galing.”

Saglit itong natahimik. Mukhang bahagyang nahiya. “Ah… Bonj,” sabi nito.

Napatingin si Bonj.

“Puwede ba kitang kantutin? Katulad nung ginawa natin kay Rayver.”

Napatawa si Bonj. “Oy,” sabi niya. “Hindi ako nagpapakantot. Top ako.”

Nagtaka si Gohan. “Uh?” sabi nito. “Hindi ba pag bakla gusto ’yun?”

Napailing si Bonj. “Gago. Hindi.” Umupo siya nang bahagya sa kama. “May mga top—’yung kumakantot. May bottom—’yung kinakantot. At may versa—puwedeng both. Top ako. Exclusive.”

Saglit siyang tumigil bago nagdagdag. “Saka isa pa. Kahit straight puwedeng gawin alin diyan basta okay sa kanya.”

Nag-isip si Gohan. Pagkatapos ay ngumuso ito. “May mga ganon pa pala.”

Naghubad na si Bonj nang dahan-dahan; bagong ligo man, kumikislap pa rin ang pawis sa balat ng kanyang katawan—hindi kasing laki ni Gohan, pero matipuno, compact, at may katibayang malakas.

Ngunit hindi lang ang katawan ang nag-aanyaya; ang deocho niya.

Napatingin si Gohan nang unang makita ang buong anyo ni Bonj. "Putangina. Ang laki nitong burat mo talaga, gago. Hindi pa rin ako makapaniwala na kinantot mo nito ‘yung investor natin. At kinaya niya.” Halos magkalakihan ang mga mata nito habang sinusundan ang pagdaloy ng pre-cum sa ulo ng titi ni Bonj.

Ngumisi si Bonj, may bahagyang yabang. “Gano’n talaga kapag lalaki ang kinakantot. Kayang-kaya kahit malaki ang burat. Saka tingnan mo nga burat ko. Ang laki. Kaya top talaga dapat ako. Abot agad nito ang prostate ng lahat ng kinakantot ko.”

Nakatitig si Gohan, nanginginig ang boses sa pagitan ng paghinga. “Ugh. Oo tangina. Ang galing mong kumantot. Mas magaling ka pa sa akin. Haha.” Pagkatapos ay tumawa nang maiksi, para nang medyo hindi niya mapaniwala ang sarili.

Hinawakan ni Bonj si Gohan at hinatid sa halik, marubdob at mainit. Kasunod ng halik, nagtanong siya. “Gohan, jakulin mo ‘ko... ulit? Please?”

Nanlaki ang mga mata ng founder. "Ugh. Tangina. Ang wirdo.” Pero hindi nito itinaboy ang kamay; hinawakan pa rin nito ang makapal na shaft ni Bonj at dahan-dahang sinimulan ang pagsalsal.

Mabagal at maingat ang unang galaw ng kamay ni Gohan.

Para kay Bonj, ang bawat galaw ng palad ni Gohan ay parang pagtuklas: may pain, may init, at higit sa lahat, may kuryente.

Huminga si Bonj nang malalim. “No pressure, pero I really want you to suck me.”

Umiling si Gohan. “Ayaw ko. Hindi ako bakla.”

“No pressure nga,” inuulit ni Bonj, ngunit biglang may ideya. “Harap mo sa’kin puwet mo. Kakainin ko.”

Nag-isip muna si Gohan. Pero sumunod din. Tiniklop ang mga tuhod, hinarap ang puwet niya sa mukha ni Bonj—malaki, bilugan, flawless na glutes na ngayon ay nakabalandra sa mukha ng naka-higang si Bonj. Ang balat na iyon, ang kurba, ang liwanag ng pawis sa ilalim ng ilaw.

Nag-umpisa si Bonj sa rim. Dahan-dahan, marubdob. Ang dila niya ay gumapang, pinapasok ang dulo sa bunganga ng puwet ni Gohan; umaalpas at umaalis, naglilinis ng singit hanggang sa mas makakuha ng tension. Bawat laplap, bawat halik sa paligid ng bukana ay sinasabayan ng banayad na pag-igkas ni Gohan, ng pag-urong ng mga kalamnan sa loob, ng paggulantang ng kabuuang katawan. Ang lasa at amoy ni Gohan—halo ng pawis at balat—ay nagpapatindi sa pagnanasa kay Bonj.

Habang nagri-rim, jinajakol din niya ang matigas na titi ni Gohan. May sabay na ritmo: ang bibig niya sa puwet ng lalaki, at ang kamay niya sa tarugo nito. Mainit, madulas, ang dila niya ay dumudulas sa mga ring bukana, habang ang malaki at mabigat na uten ni Gohan ay pumipintig sa kanyang palad. Ang pagsalsal ni Gohan ay unti-unting lumalakas, paikot-ikot ang palad sa base, minamasahe ang mga ugat, sinasalo ang bawat patak ng pre-cum mula sa ulo.

“Agghhh tangina grabe ‘yan ahhh... haaahhh... fuck pare... Bonbon...” singhal ni Gohan, halatang tumitigil ang mundo niya sa sensasyon. Ang mga tono ng boses nito ay mahangin.

Biglang, habang ginagapang ang dila ni Bonj sa loob, nagulat siya nang maramdaman ang mainit na bibig ni Gohan na biglang sumaklob sa ulo ng kanyang titi.

“Oh shit Gohan yes!” sigaw niya. Natawid ang ilong ng sorpresa at ligaya—hindi inaasahan ngunit sobrang lugod sa kanya. Kalahating papasok lang ang naipasok ni Gohan sa unang pagkakataon; awkward pa, mababaw, ngunit malakas ang intensyon. Parang unang subo: hindi perpekto ngunit puno ng pagnanais. May kaunting ipin pero ayos pa rin.

Kapag lalaliman ni Bonj ang rim ay iwinawala ni Gohan ang bibig sa titi ni Bonj at uungol nang sabayan. Napuno ng mga muffled na ungol ang kuwarto. Minsan, habang lumalalim ang pagpasok ng dila ni Bonj, uungol si Gohan sa titi niya at sisipsip.

Hindi nagtagal, ramdam ni Bonj ang paparating na rurok. "G-Gohan... Oh my goood. Lalabasan na ako..."

Lumuwa si Gohan, nagulat, tinatanong ang sarili, “Tangina ano'ng ginawa ko?” Pero agad din namang napawi ang alanganin.

Nagtabi sila sa kama pagkatapos, magkaharapan, nagsimulang maghalikan habang sabay na jinajakol ang matigas na laman nila. May mga ungol pa ring lumalabas sa pagitan ng paghinga.

“Kumusta, Gohan?” tanong ni Bonj habang hinahaplos ang ulo ng lalaki.

Humihinga si Gohan sa mismong mukha niya. “Tangina. Pare.” Malalim ang boses, hapo pero satisfied.

“Sarap kong kumain ng puwet?” usisa ni Bonj.

“Oo, Bonbon.” Sagot ni Gohan na may mahinang tawa, nanginginig ang tinig.

“Sarap kong tsumupa?” tanong muli.

“Oo sobraaa...” sagot ni Gohan, malambing at totoo.

Ngumisi si Bonj. “Kumusta ang titi ko sa bibig mo.”

“Lasang ewan. Pero... Ugh... Ginawa ko. Gago ka...” Saglit siyang napangiti at nilapit ang mukha sa labi ni Bonj.

Nagpatuloy sila sa paghalik nang mga sandali, sabay na naglabas ng natitirang init nila.

"AHHHHHH!" koro nila.

Sabay na nagbuga ng tamod ang kanilang mga titi. Nagkalat iyon sa katawan ng isa't-isa. Pero hindi nila ininda ang lagkit. Tuloy pa rin ang laplapan nila.

Nang tuluyang humupa ang lahat, nagyakapan silang malapit — ang katawan ni Bonj ay nakayuko sa dibdib ni Gohan, at ang mga braso niya ay nakayakap sa likod ng founder.

Sinubukan ni Bonj na umusod palayo.

Pero pinigilan siya ni Gohan, may halong pakiusap at mayabang na tono: “Sa’n ka pupunta?”

“Babalik na 'ko sa kuwarto ko,” sagot ni Bonj, nakangiti.

“Huwag. Dito ka matutulog.” Mataas na tingin, may halong pagseseryoso at pagmamayabang.

“Hala?” nakangiti si Bonj.

“Boss mo ‘ko. May angal ka?” dagdag pa ni Gohan, playful at possessive.

Napahagikhik si Bonj at sinagot, “Gago.” Tapos ay humiga uli, nag-idlip sa dibdib ng lalaki.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1699] Wrestler's Exit

WRESTLER'S EXIT

The mid-career wrestler sat on the lower stairs, the metal cold under his palms. The match had ended and the crowd had gone. His chest still hurt from the loss and from the way the younger man had moved — quick, sure, like he belonged in that ring and this veteran maybe didn’t anymore. He felt older. He felt small.

He was heading out through the fire exit, trying to keep his face neutral, when a shadow fell across the doorway. The rookie stood there, still in his red singlet, breath coming easy under the bright stairwell light. He looked like a portrait — bright smile, shiny skin, a fresh, cheeky grin.

“Hey,” the rookie said, voice soft and bright. “Good fight. Sorry about the bell.”

The mid-career wrestler forced a laugh. “You did great,” he said. He meant it. He stubbornly meant it, even if it tasted like salt.

The rookie stepped closer, sneakers squeaking. Close enough that the older man could see the way his jaw clenched. “Thanks,” he said. “You pushed me. Felt… intense. All that rubbing, all that pushing — it got me weird.”

Weird? The older man blinked.

He tried to pull back but the rookie reached out, fingers light at his chest. “Can I…?” the rookie asked, cheeks pink. “Hug you again?”

It was such a small, absurd ask that the older man found himself saying yes. He shouldn’t, but he did. He stepped forward, hands sliding so the singlets sat between them like a flimsy barrier. Their chests pressed, fabric between, heat rising from both.

What started as an awkward, accidental hug turned into something else. Rubbing and friction, breath in throat, a stutter and a laugh that wasn’t quite a laugh. The rookie’s hands were eager, shy and bold at once. The older man’s knees felt weak. He swallowed and let his arms go around the younger back. They kept their faces close, forehead to forehead.

The rookie murmured, “Sorry. I didn’t mean—” and then he kissed him. Gentle, then urgent. The wrestler felt the rush. The world narrowed to two, to the press of bodies, the slick sound of breath, the city noise far below. The rookie trembled against him, small like a kid and fierce at the same time.

Their bodies pressed tighter, the friction building between them. The rookie’s hips moved, grinding against the older man’s thigh, seeking relief. The wrestler could feel the hardness through the thin fabric of their singlets, the heat and the need. He let his own hips respond, meeting the rookie’s movements with a matching rhythm.

The rookie gasped into the kiss, his body shaking with the intensity of it all. The older man’s hands roamed, gripping the rookie’s ass, pulling him closer, deeper. They moved together, the stairwell echoing with their heavy breaths and the wet sounds of their kiss.

Suddenly, the rookie broke away, his eyes wide and wild. “I’m close,” he panted, his voice barely a whisper. The older man nodded, his own breath ragged. He reached down, his hand finding the rookie’s cock through the singlet, stroking him roughly.

The rookie cried out, his body tensing as he came, hot and sticky against the older man’s hand. The wrestler held him tight, feeling the aftershocks of his orgasm, the way his body shuddered and shook.

When they finally pulled apart, the rookie was laughing quietly, breathless. “Thanks,” he whispered, voice half grin. The older man smiled back, not sure what to make of the night or of himself.

Walking down the stairwell together, their hands brushed, and for once the loss felt less heavy.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1698] Nurses' Slut

NURSE'S SLUT

The clinic was dead. Lights buzzed. Everyone else was gone. The doctor, the untouchable one, stayed late. Broad shoulders. Dangerous even in a lab coat.

The nurse watched. A dirty idea formed. He stood. “Still here?”

The doctor looked up. A tired smile. “I can walk you out.”

“No,” the nurse said. He got close. He could smell the doctor’s sweat. He pushed him back against the exam table. A claim.

“Tonight,” the nurse said, “you listen.”

The doctor’s voice was a whisper. “I… yes.”

The nurse smiled. He pulled off the doctor’s coat. His hands roamed. He bit the doctor’s jaw. The doctor gasped.

“Tell me to stop,” the nurse whispered.

The doctor didn’t. He couldn’t. His head fell back. His power was gone.

The nurse dropped to his knees. He tugged the doctor’s scrubs down. He was down to his labcoat, stethoscope, and skimpy white briefs.

"Fuck. You're a slut. My slut, doc."

"Ugh yes."

Then they kissed. The nurse swallowed his mouth.

The doctor’s cock was hard. The nurse took it in his mouth, hot and wet. He sucked hard, his tongue swirling around the head. The doctor’s hands flew to his shoulders, gripping tight. A choked moan escaped his lips.

The nurse looked up, his mouth full. “You like that, Doctor?”

The doctor could only nod, his eyes squeezed shut.

The nurse stood and spun him around. He bent the doctor over the table. He kicked his legs apart. The nurse spat on his own fingers, then pushed one into the doctor’s tight hole. The doctor bucked. The nurse added another, scissoring him open.

“Please,” the doctor begged, his voice wrecked.

The nurse freed his own cock. It was thick and leaking. He pressed it against the doctor’s entrance. Then he pushed in, one slow, deep stroke. He didn’t stop until he was balls deep. The doctor cried out, a raw sound of pain and pleasure. The nurse set a hard rhythm, fucking him against the table. The stethoscope clattered to the floor.

“Who am I?" he nurse grunted, pounding into him.

“My master!” the doctor sobbed. “Fuck!”

When it was over, they dressed slowly. The doctor’s hands shook. The nurse just smirked. He walked him to the door. The clinic held their secret. The doctor was his, for now.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

ASSU 14

ANG MGA TENSYON SA GOBOGO

Umaga ng sumunod na araw.

Maaga silang nag-set up sa maliit na studio corner ng GOBOGO 2nd floor. Nandoon na sina Bonj, Gohan, at DelvieL ready for a PR shoot.

Si Gorio ang nasa likod ng kamera, abala sa pag-check ng framing. “Okay… steady lang kayo diyan,” sabi nito habang nakayuko sa monitor ng phone na ginagamit nila pang-live. “Malinaw ang audio. Good lighting. Ready na.”

Umupo si Bonj sa kaliwa ng mesa. Sa kanan naman niya ay si Delvie. Nasa gitna si Gohan, siyempre—ang mukha ng GOBOGO.

Bago magsimula ang live ay sumulyap si Bonj sa dalawang kasama.

Mukhang relaxed si Delvie kahit halatang may kaunting kaba sa postura nito. Diretso ang likod, magkadikit ang kamay sa ibabaw ng mesa.

Si Gohan naman ay parang nasa natural habitat nito. Mukhang credible kahit drifit ang suot.

“Okay Broskies,” sabi ni Gorio mula sa likod ng camera. “Going live in three… two… one.”

Nagbukas ang live feed.

Agad nagliwanag ang mukha ni Gohan. “Good morning, Broskies!” masigla nitong bati habang kumakaway sa camera. “Welcome ulit sa GOBOGO Live!”

Sa loob ng ilang segundo ay nagsimula nang umakyat ang mga viewer.

Lumabas ang mga comments sa gilid ng screen.

“Brooo good morning!”

“Boss Gohan!”

“Leg day later?”

“Ang pogi pa rin idol!”

Bahagyang ngumiti si Bonj habang pinagmamasdan iyon. Sanay na siya sa ganitong eksena. Si Gohan talaga ang magnet ng audience.

“Today we have something special,” patuloy ni Gohan. “May ipapakilala kami sa inyo.”

Ipinihit nito nang bahagya ang katawan patungo kay Delvie.

“This is Delvie. Our newest intern here at GOBOGO.”

Napatingin ang camera sa babae. Ngumiti si Delvie nang mahinahon at kumaway.

“Hello po,” sabi nito. “Nice to meet everyone.”

Agad sumabog ang comments.

“Ay sino yan?”

“Intern daw!”

“Ang ganda naman!”

“Boss may bagong crush?”

Napahagikgik si Gohan habang nagbabasa. “Hoy relax lang kayo,” sabi nito sa viewers. “Professional tayo dito ha.”

Pero halata sa boses nito ang kakaibang lambing kapag tumitingin kay Delvie.

Hindi iyon nakaligtas kay Bonj. Sa gilid ng mata niya ay napansin niyang bahagyang nakatagilid ang ulo ni Gohan habang kinakausap ang babae, para bang natural na nahahatak ang atensyon nito roon.

Sa comments naman ay may ibang klase ng audience.

“Uy sino yan beside Gohan???”

“Bro may babae na sa GOBOGO??”

“Delvie x Gohan ship!”

May mga emoji pa ng puso.

Ang mukha ni Bonj ay cool lang. Pero may kulo sa loob.

Nagpatuloy si Gohan sa pagpapakilala.

“Si Delvie is a Data Science major from SEASAU,” sabi nito habang proud na proud ang tono. “Magaling sa Python, machine learning, and apparently magna cum laude candidate pa.”

“Grabe boss resume reveal agad,” biro ni Gorio mula sa likod ng kamera.

Napatawa si Delvie. “Hindi naman po ganoon,” sabi nito. “I'm just here to learn and help the team.”

“See?” sabi ni Gohan sa camera. “Humble pa.”

Mas dumami pa ang comments.

“Ay ang cute nila.”

"Si Ate Delvie, SEASAU princess 'yan!"

“Bagay kayo boss.”

“Ship na yan!”

Napataas ang kilay ni Bonj. “Hoy,” sabat niya habang nakangiti sa camera. “Easy lang kayo diyan.”

Tumango agad si Delvie. “Yes po,” sabi nito, cool na cool ang boses. “Professional environment naman po talaga ang GOBOGO.”

Para tuluyang ilihis ang usapan, nagsalita na si Bonj. “Speaking of GOBOGO,” sabi niya, “may update kami para sa inyo.”

Napatingin sa kanya si Gohan, parang naalala ang napag-usapan nila kahapon.

“In the coming weeks,” patuloy ni Bonj, “we're preparing for the beta testing of the platform.”

Nagreact agad ang chat.

“LEZZGO!”

“Finally!”

“Hindi pa full release,” dagdag niya. “But selected users will get early access. So stay tuned sa announcements.”

Nag thumbs-up si Gohan sa camera. “That's right, Broskies,” sabi nito. “Malapit na ninyo ma-experience ang GOBOGO.”

Napangiti si Delvie habang nakikinig. Mukha namang sinserong excited din ito sa punto ng startup.

Habang nagpapatuloy ang live ay patuloy ang pag-akyat ng comments.

May mga gym bros na nagbibiro.

“Boss leg workout muna bago coding.”

“Delvie welcome to the chaos 😂”

May mga babae ring halatang nagseselos.

“Wow intern agad kasama sa live?”

“Swerte naman.”

Biglang may isang bagong comment na lumitaw.

Juan Cruz: “Excited na po ako sa internship interview mamaya!”

Napansin agad iyon ni Bonj. Lumapit siya nang bahagya sa camera at kumaway.

“Hey Juan,” sabi niya. “Looking forward to meeting you and the other applicants later.”

“That's right,” dagdag ni Gohan. “More applicant interns coming in today.”

“Growing team na tayo,” sabi ni Delvie.

Sa likod ay nag-thumbs up si Gorio sa kanila.

Pagkatapos ng ilang minuto pa ng casual na usapan ay tumingin si Gohan sa screen ng phone.

“Alright Broskies,” sabi nito. “We have to wrap up for now.” Kumaway ito sa camera. “Thanks for dropping by the live.”

“Tuloy lang ang support ninyo sa GOBOGO,” dagdag ni Bonj.

“See you again soon,” sabi ni Delvie, medyo mas relaxed na ang boses.

Ngumiti si Gohan. “Peace out, Broskies!”

Pinatay ni Gorio ang live.

Biglang bumalik sa katahimikan ang maliit na studio corner.

Huminga nang malalim si Delvie. “Grabe,” sabi nito habang napapailing. “Sobrang nerve-wrecking pala ang mag-live.”

Napatawa si Gohan. “Hindi naman halata,” sabi nito, magiliw ang tono. “You actually did great.” Tumingin ito sa babae nang diretso. “Natural ang charm mo sa camera.”

Bahagyang namula si Delvie. “Talaga po?”

“Yeah,” sagot ni Gohan. “Mukhang magkakaroon na ng bagong flavor ang social media presence ng GOBOGO.”

Parang may kung anong kumalabog sa tenga ni Bonj. “Sige,” sabi niya bigla habang tumatayo. “Bababa na ako sa workstation.” Inayos niya ang laptop sa mesa. “Tuloy ko na ’yung trabaho ko doon.”

Sunod-sunod silang bumalik sa workstation matapos maligpit ang mga gamit sa live shoot.

Tahimik ang opisina, maliban sa tunog ng mga keyboard at mahihinang usapan. Kanikaniya silang bukas ng laptop, parang bumalik agad sa normal na ritmo ng trabaho.

Sa tapat ng mesa ay magkaharapan sina Gohan at Delvie. Hindi naman halatang naglalandian ang founder. Sa katunayan ay seryoso itong nakatutok sa laptop nito. Paminsan-minsan ay may tinatanong ito tungkol sa dataset na pinoproseso ng babae.

Pero napapansin ni Bonj na maya’t maya ay tumitingin ang lalaki sa babae. Hindi naman bastos ang tingin. Mas parang… interesado. Parang ngayon lang ulit nakakita ng babae.

Napailing si Bonj sa sarili. Kahit pigilan niya ang sarili ay napapasulyap pa rin siya sa dalawa. Malaki pa rin ang disapproval niya sa paraan ni Gohan kapag may babaeng nasa paligid. Hindi na niya mabilang kung ilang beses na niyang nakita ang ganitong pattern sa founder. Charm. Attention. Pursuit. Tapos kapag nakuha na ang gusto—wala na. Pero bukod sa inis na iyon ay may isa pang pakiramdam na bumabagabag sa kanya. Isang damdaming ayaw niyang pangalanan. Mas lalo na pagkatapos ng pag-uusap nila kahapon.

Nag-inat si Gorio sa tabi niya. “Ugh. Okay, task one finished,” reklamo nito habang iniuunat ang likod. “Stretching break muna.” Pagkatapos ay bahagya itong yumuko papalapit kay Bonj, “ayos ka lang ba diyan, pare?”

Napatingin si Bonj. “Huh? Ayos naman,” sagot niya habang nakatitig pa rin sa screen. “Tambak lang ng trabaho.” Bahagya siyang tumango patungo sa mesa nina Gohan. “Buti sumalo itong si Delvie. At maayos naman ang gawa so far… kahit panay ang usyoso nitong founder natin." Sarkastiko ang huling bahagi.

Ngumisi si Gorio. “Ugh. Huwag kang mag-alala,” sabi nito sa mahina ngunit kumpiyansang tono. “Kakausapin ko nang masinsinan ’yang boss natin.” Nagkrus ang braso nito. “Kilala ko ’yan kapag nagkakagusto sa babae. All out sa simula… tapos biglang nanggo-ghost. All for the chase. Not for the stay. Ayaw natin ng complications sa trabaho.”

Gumulong ang mga mata ni Bonj. “I know,” sagot niya. “Kaya nga nagtatlong isip ako bago ako nag-CTO dito.” Bahagyang huminto ang mga daliri niya sa keyboard. “Kasama ang kapatid ko sa na-ghost niyang gagong ’yan. Akala ko nagbago na. Akala ko nabago ko na." Sandaling katahimikan. “’Yun pala…”

Tinapik siya ni Gorio sa balikat. “Nah,” sabi nito. “Nagma-mature na ang kasama natin.” Sumulyap ito kay Gohan. “Ayun lang… medyo nagre-regress kapag nakakakita ng babae. “Huwag kang mag-alala. Kakausapin ko ’yan.”

Bahagyang tumuro ito kay Delvie. “At ikaw, kausapin mo rin si Delvie na mag-ingat. Although feeling ko naman she knows better kaysa mahulog sa patibong nitong si Gohan.”

Tumaas ang kilay ni Bonj. “Ah,” sabi niya. “Tapos ikaw naman ang poporma kay Delvie?”

Napatawa si Gorio. “Naku,” sabi nito habang umiiling. “Hindi ganyan ang tipo kong babae.” Sumandal ito sa upuan. “Maganda siya. Pero super innocent.” Bahagya itong yumuko palapit kay Bonj at kumindat. “You know me. I like my partners… dirty.”

Napatawa si Bonj. “Loko.”

Lumipas ang ilang oras.

Tahimik na ulit ang opisina nang may kumatok sa pinto ng unit.

Si Juan Cruz iyon. Pagpasok pa lang ng lalaki ay napansin agad ni Bonj ang presensya nito.

Matangkad. Maayos ang postura. Simpleng polo shirt at slacks, pero halatang may disiplina ang katawan. Mukhang naggy-gym din.

Nagbago ang mood ni Bonj.

“Juan?” bati niya habang tumatayo.

“Good morning po,” magiliw na sagot ng lalaki.

“Sige, dito tayo,” sabi ni Bonj.

Dinala niya ito sa isang sulok ng workstation kung saan may maliit na meeting table.

Sumunod si Gohan, tahimik.

Umupo si Juan sa harap nila.

“So,” sabi ni Bonj habang binubuksan ang resume sa tablet. “You recently graduated?”

“Opo,” sagot ni Juan. “Cum laude po. Double major—Marketing and Finance.”

Bahagyang tumaas ang kilay ni Bonj. “Nice.”

“Interesado po talaga ako sa fitness marketing industry,” patuloy ni Juan. “Malaki na po kasi ang influence ng digital communities sa fitness lifestyle. At curious din po ako sa tech side—paano ginagawa ang platform mismo.”

Tumango si Bonj. “So why an internship?” tanong niya.

“Family business po,” sagot ni Juan. “Magbubukas po kami ng bagong branch next year. Ako po ang magiging manager. In the meantime,” dagdag nito, “gusto ko sana magkaroon ng real industry exposure.”

"How long?"

"Six months maybe. If that's OK."

Sa gilid ng mesa ay napansin niyang tahimik lang si Gohan. Nakatitig ito kay Juan na parang sinusukat ang bawat galaw.

“So you work out?” biglang tanong ni Gohan.

“Ah—yes po,” sagot ni Juan. “Three to four times a week.”

“Bench PR?”

“Eighty kilos po.”

Hindi nagbago ang ekspresyon ni Gohan. “Hm.” Tumango lang ito, halatang hindi impressed.

Napansin iyon ni Bonj. “Okay,” sabi niya, sinusubukang ibalik ang usapan sa trabaho. “If you join us, you'd mostly help with digital marketing strategy. Content planning, campaign analytics—”

“I can handle that po,” agad na sagot ni Juan. “Actually thesis ko po was about community-driven marketing.”

Maya-maya ay napansin ni Bonj na nakatingin si Gohan sa kanya. Parang nagtataka. Bakit maliwanag ang mukha niya. Hindi niya pinansin.

Pagkatapos ng ilang minuto ay natapos ang interview.

Huminga nang malalim si Bonj at tumingin kay Gohan.

“What do you think?” tanong niya. “Mukhang kailangan naman natin ng marketing arm… and someone to do the logistics stuff.”

Nakahawak si Gohan sa baba nito habang nag-iisip. Marketing?” sabi nito. Bahagya itong umiling. “Obviously I can handle the marketing on my own.”

Sandaling katahimikan.

Pagkatapos ay tumingin ito kay Juan. “Sige Juan,” sabi nito. “I-email ka namin within the week kung need.”

Tipid na ngiti ang ibinigay ni Juan. Medyo halatang nabawasan ang kumpiyansa nito. “Sige po,” sabi nito. “Thank you po for your time.”

Tumayo ang lalaki at nagpaalam sa kanila.

Ilang sandali matapos itong makalabas ng unit ay humarap si Bonj kay Gohan. “Ayos naman siya ah.”

Kibit-balikat ang founder. “Eh,” sabi nito. “May taning. Six months lang? Tayo pa tinaningan.”

Kumunot ang noo ni Bonj. “Internship ang hinihingi natin,” sabi niya. “Hindi natin madidikta ’yan. Samantalang kahapon… kay Delvie isang sagot lang niya. Hired na agad.”

Biglang nalukot ang mukha ni Gohan. “Ano?” inis nitong sabi. “Pararatangan mo na naman ako nang ganyan?”

“No,” sagot ni Bonj. “Sinasabi ko lang.”

Bahagyang ngumisi si Gohan. “Guwapo lang kasi ’yung Juan kaya gusto mo.”

Nanlisik ang mga mata ni Bonj. “Huh?! Tingin mo ba gano’n ako tumingin sa tao? Na guwapo lang?”

Mas lalo pang ngumisi si Gohan. “See, Bonbon?” Bahagyang tumagilid ang ulo nito. “Now you know how it feels. ’Nung sinabihan mo ako na gusto ko lang si Delvie dito kasi I’m horned up.”

Tumayo si Bonj. “What? Gantihan?! Business ’to, Gohan. Hindi child’s play. Tangina." Dinampot niya ang tablet sa mesa. “Bahala ka diyan. Magtatrabaho ako.” Humakbang na siya palayo. “Kung ayaw mo kay Juan, bahala ka. Punuin mo ng babaeng interns itong startup mo. The hell I care.”

At nagmartsa siya pabalik sa workstation niya bago pa makasagot si Gohan.

——————————————————————————

Kinagabihan. Sinukbit ni Bonj ang backpack niya na may lamang gamit at mga damit at naglakad na palabas ng condo.

"Bonj, wait. Aalis ka?"

Lumingon siya at nakita si Gohan. Nag-aalala ang mukha nito.

Silang dalawa lang ang nandoon sa first flloor. Umuwi na after office hours si Delvie. At si Gorio naman ay maagang natulog sa kuwarto nito.

Bumuntong-hininga si Bonj. "Yeah. Uuwi muna ako sa amin. Sa bahay. Papalamig muna."

Lumapit sa kanya ang founder. "Hey. Dahil ba 'to sa sinabi ko kanina? Look, I'm sorry. Kung gusto mo sige i-hire mo na 'yung Juan."

Umiling siya, "huh? Hindi 'yun ang issue ko. At saka nagsabi na siya na hahanap na lang daw siya ng ibang possible internships. Naramdaman niya sigurong hindi siya welcome sa'yo. Ang issue ko, eh kapag magkasama tayo eh hindi tayo nakakaisip ng diretso. Nagkakainisan tayo. Baka kailangan lang natin ng distansya mula sa isa't-isa. Figure out yourself."

Hinawakan ni Gohan ang braso niya, "look. Hindi ko nilalandi si Delvie. I promise. I'm just being nice to her. Hindi naman ako makikipaglandian sa katrabaho. Tama naman ang sinabi mo."

"Basta Gohan. Palamig muna ako. Ang tense nating dalawa lately. And sure, may kasalanan din ako. Kaya nga ako muna ang aatras. Pakalma lang," seryosong sabi niya.

Pinisil nito ang braso niya, "b-but, I need you here. Alam mo namang hindi ako magaling. Kailangan ko ang guidance mo, Bonbon."

Naantig naman si Bonj sa sinabi nito. Pero mariin siya. "Isa o dalawang araw lang naman ako wala. Bibisita sa family. Matagal na rin akong nawala." Binawi ni Bonj ang braso niya, "palamig muna tayo, Gohan. Kailangan natin 'to. Magtatrabaho pa rin naman ako. Remotely lang."

Nagpakawala si Gohan ng hininga bilang pagsuko, "okay. Two days lang, ah."

Tumango si Bonj. "Yeah. Bye G--"

Bago matapos ang paalam ni Bonj ay mabilis na hinalikan ni Gohan ang kanyang labi.

"I-I'm sorry. Magpapalamig ka nga pala," namumulang paumanhin ni Gohan matapos ang halik.

"Yeah. Ang gulo mo Gohan," empathic na sabi ni Bonj, "pakalma muna talaga tayo."

Tapos ay llumabas na siya ng condo.

——————————————————————————

4AM nang umaga kinabukasan. Nagpasya si Bonj na lumabas ng kanilang bahay at mag-jogging. Noong hindi pa siya nagtatrabaho sa startup, iyon ang kanyang morning routine. Na-miss niya.

Habang tumatakbo at nagpapawis ay hindi niya mapigilang bumalik ang kanyang isip sa HQ ng GOBOGO. Syempre naiisip niya si Gohan. Ang kakaibang relasyon nila. At ang mga masisidhing naganap sa pagitan nilang dalawa. Na hindi pa rin naman maarok mismo ni Gohan sa sarili.

"Hmm... Kaya ko siguro nararamdaman ito sa sarili ko eh dahil lagi akong kulong sa condo. Wala na ako masyadong experience sa ibang lalaki," sabi niya sa sarili habang tumatakbo, "ayos na rin siguro ito na hindi ko muna makita si Gohan."

Sa pag-ikot ng daan, napadaan siya sa isang subdivision’s backlot — maluwag, maraming damo.

Doon niya nakita ang lalaki: semikalbo, balat na kayumanggi, katawan na hinulma sa gyml. Nakasuot ng hapit na sando at maikling running shorts; nang tumakbo pauna, kitang-kita ang hugis ng bisig at quads. Nagkatinginan sila; may mabilis na palitan ng tingin na hindi na kailangan ng salita.

Alam ni Bonj ang tingin na iyon. Hindi naman siya inosente. Marami na rin siyang naging chance encounter. Sa maraming lugar. Habang nagja-jogging. Naggygym. Sa university. Sa party. Sa bathhouse. Natigil lang naman siya sa hedonistic niyang gawain dahil sa startup.

At masarap ang lalaki. Mukhang game. Hindi niya palalampasin iyon. Sumenyas sa kanya ang lalaking nakasabayan. Biglang nagpivot ng takbo. Sumunod naman si Bonj sa direksyon nito.

Hanggang sa nakarating sila sa isang empty na lot. May pader lang at matataas na puno at damo.

"Game ka?" diretsong tanong ng lalaki. Mababa ang boses. Lalaking-lalaki.

Tumango si Bonj, "oo. Pero top ako pare."

"Good. Power bottom ako," nakangisi ang matong maskulado. Proud sa pagsabi sa role nito.

Agad na tinigasan si Bonj, "fuck. Muscled manly bottom."

Inabot nito ang kanyang kamay, "Ollie, pare."

"Bonj," sagot niya.

"Magaling kang kumantot ah? Tangina uhaw ang puke ko sa kantot," maangas na turan ni Ollie.

Dahil nasa masukal silang lugar ay binaba niya ang running shorts niya at nilabas ang sandata niya. "Handa ako sa'yo."

Hinawakan ni Ollie ang kanyang deochong burat, "tangina. Ang laki. Pasok mo sa'kin 'to."

Pinindot ni Ollie si Bonj nang bahagya palapit sa pader, pinasandal. Lumuhod si Ollie at mabilis na naipadala ang bibig sa ulo ng burat ni Bonj.

Sinalubong ni Bonj ang bibig ni Ollie: una’y matatag, mababaw na hagod; lumalim, halatang eksperyensyado. Ramdam niya ang dila sa base, ang labi na sumasaklaw, ang malakas na suction habang umaabot ang burat sa lalamunan nito.

“Huwag kang tumigil,” ungol ni Bonj nang malakas, hawak ang ulo ng lalaki habang ang isa niyang kamay ay naglalakbay sa dibdib nito. Ang tarugo niya ay parang sinasakal. Nadagdagan ang init at pawis niya.

Ang bibig ni Ollie ay mahusay, alam kung paano i-rotate ang dila sa gilid ng ulo, kung paano iipit ang deochong burat sa pisngi.

Mabilis ang ritmo ng pagsuso. Maingay ang mga ungol ni Ollie.

Ssaglit na lumuwa si Ollie. Hinubad ang damit at tinira ang puting jockstrap. Nakakatakam ang batobato nitong katawan. At pati na rin ang nagmumurang umbok sa pouch ng jock, namamasa na rin sa precum. Ang hot tingnan ng lalaki na muling bumabalik sa pagsilindro kay Bonj.

Si Bonj namanay patuloy sa pagkantot sa bibig nito. "Ah fuckers. Ang hot mo. Ang swerte ko sa'yo agh!"

Ang isang kamay ni Ollie ay dumukod sa gitna ng mga pigi nito. Nagpasok ng tatlung daliri sa butas at fininger ang sarili habang subo si Bonj.

"Ugghhhmmppphhh..." nag-vibrate ang ungol ni Ollie sa titi ni Bonj.

Lumuwa nang tuluyan si Ollie, huminga nang mabigat. “Fuck. Di ko na kaya. Kantutin mo na,” pag-amin niya, at naghanda agad na tumayo at ilagay ang sarili sa pader sa posisyong nakatapat ang puwet.

Nilapat ni Bonj ang palad sa likod ni Ollie. Matigas. Matatag. Tinapat niya ang kanyang ari sa lagusan.

Ang unang pagpasok ay matalim, dirediretso: agad na nasakal ang laman niya. Parang hinihigop ng butas ng lalaki ang kanyang titi. Umuring siya.

“Putangina mo! Warakin mo ’ko! Anlamya mo!” sigaw ni Ollie. Galit at demanding.

Hinampas ni Bonj ang puwet ng lalaki. Bumarurot siya. "Tangina mo. Power bottom ka nga!” sagot niya sabay-bilis ng pagpiston.

Ramdam ni Bonj ang halong dulas at friction ng loob ng butas, ang sikip na pumipigil, at ang pagtulak ng katawan ni Ollie sa bawat kadyot na kanyang ibinibigay. Ang bawat pagkadyot ng balakang niya ay dinidikta ng tugon ni Ollie: kung tataas ang ungol, lalo siyang babaon.

Sanay ang barakong ito na magpadonselya. Halatang uhaw. Parang kantot ang lifeline nito.

Nagsisipol ang hangin sa pagitan ng mga ungol at mura ni Bonj. “TANGINA!”

Ang pawis sa pagitan nila ay naghalo: ang pawis ni Bonj sa malapad na likod Ollie, ang mabatong likod ng lalaki na tumutugon sa bawat sagasa. Nakakabitin, nakakalula ang sensasyon ng base ng burat niya na nangingisay sa dulo, habang ang ring ng butas ni Ollie ay pumipisil.

“Sayang ang laki ng burat mo! Faster! Deeper! Tangina, biyakin mo puke ko!” utos ni Ollie, halatang uhaw pa sa kastang natatanggap.

Dinagdagan ni Bonj ang tempo, pinalalim ang pagpasok, iniba-iba ang anggulo ng pasok para mahanap ang pinaka-sensitive na bahagi sa bituka nito.

“AHHHH!” sigaw ni Ollie habang umiigkas at maaaring tumama ang kanyang mga kuko sa pader. May tumagos na tamod sa harapan ng jockstrap nito.

“Nilabasan ka na?” hingin ni Bonj sa pagitan ng mga paghinga. Pero hindi pa rin tumitigil sa pagkantot.

“Kaunti! Pero ’di pa ’ko tapos! Tangina mo — Fuck me! MORE!” ang tugon ni Ollie, halinghing at halatang naghihintay pa sa susunod na ragasa.

Bumunot si Bonj sa butas nito. Tapos ay hinubad na niya ang lahat ng damit niya.

Hinubad na rin ni Ollie ang jockstrap nito. Kita ang mga butil ng tamod sa crotch area.

Hinawakan nito ang deocho niya, "ugh. Pasok mo ulit."

Tapos ay humiga si Ollie sa madamong papag. Itinaas ang mga hita at bumukaka at pinakurap ang butas na namamaga.

Hindi nag-atubili si Bonj. Sinaksak niya muli ang kanyang titi sa butas.

Panay ang ungol ni Ollie. Ang maangas nitong mukha ay tumitirik-tirik ang mata. Ang titi nito ay tigas pa rin.

Tinuping pataas ni Bonj ang matipunong lalaki. Halos naka-ninety degrees na. Ang titi ni Ollie ay nakatapat sa mukha nito.

Tapos ay umayuda nang mabilis si Bonj, "heto ang gusto mo ah!" Dinidikdik pababa ang kanyang titi sa butas ng lalaki.

"Ahhh sige! Tangina kantutin mo! BIyakin mo puta ka!" udyok ni Ollie.

Naghalo ang pawis nila sa damuhan; mas maalat, mas mabigat, at ang steam ng init ay umangat sa malamig na gabi. Ang balat ni Ollie ay kumikinang sa liwanag ng buwan, ang mga muscle niya ay kumikibot sa bawat pagtutulak at pagtanggap.

Ilang segundo lang ay kusa na namang sumirit ang tamod ni Ollie. Tumama iyon sa mukha at dibdib nito.

Hindi na kinaya ni Bonj. Bumunot siya, "heto na 'ko!"

"Putok mo sa mukha ko!" sigaw ni Ollie habang mabilis na lumuluhod.

At saktong sumabog na ang katas ni Bonj nang natapat na ang mukha ni Ollie sa kanyang titi. "AH SHIT FCK!" Kumalat ang puting likido sa astiging mukha ng lalaki.

Ngumisi si Ollie habang nilalasap ang tamod na dumadaan sa bibig nito, "salamat pare. Sarap ng burat mo."

"No, salamat. Na-destress ako sa butas mo," sabi ni Bonj.

At katulad ng laging nangyayari matapos ang eksena sa cruising ay nagbihis at tumakbo na sila sa magkaibang direksyon. Hindi na muling magkikita.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1697] Failed Artists

FAILED ARTISTS

They weren’t supposed to end up like this.

They used to sit on the floor in their cramped apartment, shirts off because the AC was broken, arguing about color palettes and light like it mattered more than rent. Paint on their fingers. Sweat on their backs. Dreams bigger than their bank accounts. Their girlfriends said they needed “real jobs.” Stability. The girls left. The canvases stayed.

“Maybe we sell the bodies instead,” one of them joked one night, flexing in the cracked mirror.

It wasn’t really a joke.

The gym had already carved them into something sharp and solid. Broad shoulders, tight waists, thighs thick from squats. When the modeling agency asked if they were comfortable being “close” on camera, they both shrugged. Money was money.

The first intimate shoot was awkward as hell. They stood chest to chest in bright studio light, breathing the same recycled air. “Just touch him like you mean it,” the photographer said.

So he did.

A hand slid to a waist. Fingers spread over warm skin. It wasn’t fake warm either — it was real, heated, alive. His buddy’s stomach tightened under his palm. They both noticed.

After that, it got easier. Or maybe harder.

They’d hold each other a second longer than needed. Fingers dragging slow across abs that had once just been gym goals and were now… something else. When they posed on a rooftop at night, city lights behind them, rain starting to fall, they were half-naked and shaking — not from cold.

“You okay?” one asked, voice rough.

“Yeah,” the other said. But his eyes were darker than usual.

They started practicing poses at home. That’s what they told themselves. One would sit on the bed, the other standing between his legs, hands braced on his shoulders. “Like this?” The question always came out breathy. Their bodies reacted before their brains caught up — heat pooling low, muscles flexing without instruction.

The first kiss wasn’t planned. It just happened in the middle of laughing. Mouth to mouth. Quick. Then not quick. Soft at first, then hungrier, like they’d both been starving and didn’t know it.

“Is this messed up?” one whispered against the other’s lips.

“Feels right,” came the answer.

They learned each other slowly. Hands mapping backs they already knew from spotter grips at the gym. Lips brushing collarbones, necks. They’d lie tangled after, breathing hard, foreheads touching, half shocked at themselves and half wanting more.

One night, they took it further. Clothes came off, not just shirts. Hands explored deeper. Mouths found new places to taste. They discovered how good it felt to be skin to skin, no barriers, just raw and real. Fingers traced the lines of each other’s bodies, memorizing every curve, every scar. They kissed harder, tongues tangling, breaths mingling. Hands roamed, gripping, caressing, pulling each other closer.

They moved to the bed, limbs entangled, bodies pressing together. A hand wrapped around a cock, stroking slow, then faster. Moans filled the room, low and desperate. They explored each other’s bodies with a hunger they hadn’t known existed, fingers and mouths finding every sensitive spot. They took their time, learning what made the other gasp, what made them beg for more.

When they finally came, it was together, bodies shaking, voices crying out in release. They held each other tight, hearts pounding, skin slick with sweat. In that moment, they knew they were more than just friends, more than just lovers. They were everything to each other.

They still painted. But now the canvases were full of shoulders and mouths and the curve of a familiar hip. They stopped taking solo gigs. If a client wanted one, they got both.

They failed at art, maybe.

But they were very, very good at loving each other.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe!