ANG MALAKING MALI NI BONJ
Tumango si Bonj habang nakatitig sa cellphone niya, bahagyang nakausli ang dila sa konsentrasyon. “Wow… third day na. Talagang he kept his word.”
Paulit-ulit niyang pinapanood ang one-minute video ni Kade. Malinis ang editing, maganda ang ilaw, at confident ang delivery. Hindi pilit. Parang natural lang na ginagamit nito ang GOBOGO app—scroll, tap, may konting tawa, tapos call to action sa dulo.
“Okay ’to ah…” bulong niya sa sarili.
Nasa likod niya si Gorio, nakasandal sa likod ng upuan. “Oo nga. Fuck. Ang linis ng pagkakagawa. Kumusta ang effect sa downloads?”
Hindi agad sumagot si Bonj. Nag-switch siya ng tab—dashboard. Mabilis gumalaw ang mata niya sa numbers, parang instinct na lang.
“Exponential,” sagot niya, medyo may halong disbelief. “From plateau… biglang spike ulit. Tumaas ang daily downloads, nasa 400 naging almost 1,500 ulit. Tapos… mas sticky na yung usage.”
Lumapit si Gorio. “Sticky?”
“Mas matagal na sila sa app. Session time from 3 minutes naging 6–7 minutes. Tapos yung retention—hindi na agad umaalis after first use. May bumabalik na.”
“Shit,” napangiti si Gorio. “Ang lakas talaga ng hatak ni Kade.”
Tumango si Bonj. “Hindi lang followers eh. Mukhang nagti-trickle down na sa iba’t ibang communities. May nakikita akong clusters—fitness groups, student circles, kahit mga niche interest groups. Parang… nagkakaroon ng sariling buhay.”
Tinapik ni Gohan ang balikat niya mula sa likod. Mainit ang kamay nito, grounded. “Sabi ko sa’yo, Bonbon. Huwag ka masyado mag-overthink.”
Napalingon si Bonj.
“Maganda ang misyon ng app natin,” dagdag ni Gohan, nakangiti pero seryoso ang mata. “At ramdam ’yun ng tao. Lalo na kapag may tamang push.”
Bahagyang napangiti si Bonj. “Siguro nga…”
“Oo nga,” sabat ni Gorio. “At ikaw—grabe ka maglinis ng bugs. Kahit anong reklamo, parang within hours may fix agad. Nakikita ’yun ng users.”
Tumango si Bonj, pero halata pa rin ang pagod sa mata niya.
Galing sa CR si Panfil, galing siguro pag-ihi. Nakarinig siguro ng usapan.
“Oo nga po,” sabi nito, medyo nahihiya pero sincere ang boses. “Sobrang idol ko si Sir Bonj. Halimaw sa coding. Dami kong natutunan.”
Ngumiti ito—simple, medyo awkward—tapos dumiretso na sa workstation nito. Umupo, nagsuot ng headset, at agad nag-focus sa screen na parang walang ibang iniisip.
Kumunot ang noo ni Gohan at bumulong sa kanila, "tingnan mo 'tong si Panfil, hayan na naman. Ang softie softie na nerd na naman. Akala mo hindi halimaw three days ago eh."
Ngumisi si Bonj, "oo nga eh. Pero shit, siya. Siya ang idol ko. Isipin mo napatumba at napaluhod nila si KadeFitPower at nagamit para sa app natin? Taenang dominant submissive shit 'yun. I don't see that a lot. Haha."
Gumulong ang mga mata ni Gorio, "nakakainis. Bakit ba kasi ako wala nung gabi na 'yun, eh? Eh 'di sana nakantot ko din si Kade! Ugh! At naconfirm ko nga 'yung laki ng burat ni Panfil."
"Shhh! Ano ba?! Marinig ka ni Panfil. Intayin mo na lang kapag nabuhay na 'yung halimaw niya ulit," saway ni Gohan.
Naputol ang usapan nila nang biglang humangos si Delvie mula sa kabilang side ng office. Medyo mabilis ang lakad, halatang may urgency.
“Mga sir,” sabi nito, hawak ang official phone ng kumpanya. “Our investor—si Mr. Adviento—wants to talk to you.”
Biglang natahimik ang paligid. Parang may malamig na hangin na dumaan.
Nagkatinginan sina Bonj at Gohan. Kinuha ni Bonj ang phone.
“Hello, Sir?” sabi niya, pilit steady ang boses.
Sa kabilang linya, maririnig ang boses ni Mr. Adviento—kalmado. Pero may diin. Yung tipong hindi kailangan sumigaw para maramdaman ang galit.
“Sino sa inyo ang nag-decide na kunin ang Brown Coction Energy Drink bilang sponsor sa app?”
Bahagyang kumunot ang noo ni Bonj. “Ako po, Sir,” sagot niya. “We thought it’s a good fit—same health and fitness space, tapos up-and-coming din sila, like GOBOGO.”
May maikling katahimikan.
Tapos—mas malamig ang sumunod na boses.
“Do you know that it is a product of a company that directly competes with one of my holdings?”
Parang may bumagsak sa dibdib ni Bonj.
Hindi siya agad nakasagot.
“Did you even check the fine print of our conditions?” dagdag ng investor, mas mabigat ang bawat salita. “You study sponsors very well. You check for conflict of interest. That is basic.”
Nanlamig ang kamay ni Bonj. Parang biglang nawala ang lahat ng ingay sa paligid. Naging blur ang office. Ang screen. Ang mga kasama niya.
Hindi siya makapaniwala.
Isang simpleng check lang. Isang detail. Isang bagay na dapat obvious.
At hindi niya ginawa.
Tahimik siya.
Nararamdaman niya ang mga mata nina Gohan, Gorio, at Delvie sa kanya. Naghihintay.
Pero parang hindi gumagana ang utak niya.
“Ano?” tanong ng investor. “What are we going to do about this? Or should I start pulling out?”
Parang lalong sumikip ang dibdib ni Bonj.
Bago pa siya makapagsalita, sumingit si Gohan.
“Mr. Adviento,” sabi nito, firm pero magalang. “Gohan po ito. We will fix this. You will have an answer before the day ends.”
May ilang segundong katahimikan.
“Okay,” sagot ng investor. “I expect that.”
At naputol ang tawag.
Pagkababa ng phone, parang bumalik lahat ng ingay—pero mas malakas, mas magulo.
“Fuck…” bulong ni Bonj. Tapos mas malakas—“Fuck! Fuck! Fuck!”
Napaatras siya nang kaunti, hinawakan ang ulo niya. Parang umiikot ang paligid.
“Ang tanga ko…” bulong niya. “Ang simple lang… ang simple lang…”
Niyakap siya ni Gohan agad. Mahigpit. Mainit. “Ohh… shhh… Bonbon. Kalma ka lang.”
Pero hindi mapakali si Bonj. “Nagkamali ako… basic lang ’yun… dapat chineck ko… dapat—”
Sumikip ang yakap ni Gohan. “Shh. Hindi makakatulong kung magpa-panic ka.”
Nanlalamig ang pawis ni Bonj. Parang hindi niya makontrol ang paghinga niya. “Kailangan ko ’tong ayusin… pero—” napailing siya, “hindi ko alam saan magsisimula…”
Hinawakan ni Gohan ang magkabilang braso niya, pinatigil siya. Tiningnan siya diretso sa mata.
“Hindi ka okay,” sabi nito, diretso. “Umakyat ka muna sa kuwarto. Magpahinga ka.”
Umiling si Bonj. “Hindi pwede—”
“Ako ang founder,” putol ni Gohan, mas madiin. “Sasaluhin kita. Let me handle this for now.”
Tahimik si Bonj.
Sina Gorio at Delvie, nakatayo lang sa gilid. Kabado. Walang masabi.
Pinisil ni Gohan ang braso ni Bonj. “Pahinga ka muna. Stress lang ’yan. You're overworking and you know it. Kailangan mong huminga. Go upstairs dun ka muna sa kuwarto mo.”
Dahan-dahang bumigay si Bonj. Parang naubos ang lakas niya sa isang iglap.
Tumango siya. Hindi na nakipagtalo.
Parang biglang magsha-shut-down ang katawan niya. Kaya naman sumunod siya at umakyat na. Pagpasok niya sa kuwarto, paghiga sa kama, nilamon si Bonj ng heightened feelings niya at nakatulog na.
——————————————————————————
Alas sais nang gabi.
Mahinang katok ang gumising kay Bonj.
“Bonbon? Kumusta ka? Gising ka na?” boses ni Gohan mula sa labas—mahina, may halong pag-aalala.
Napakurap si Bonj. Medyo mabigat pa ang ulo niya, parang hindi pa tuluyang nakakaahon sa tulog. Umupo siya sa kama at napabuntong-hininga. “...oo. Pasok.”
Dahan-dahang bumukas ang pinto. Pumasok si Gohan, nakangiti—iyong tipong pilit na pinapakalma ang sitwasyon, pero halata sa mata na nag-aalala pa rin.
“Hey… how are you?” tanong nito habang sinasara ang pinto sa likod nito. May hawak itong tasa, umaalingasaw ang banayad na amoy ng tsaa.
Napakamot si Bonj sa ulo, sabog pa ang buhok. “Kakagising ko lang actually nung kumatok ka…” Napatingin siya sa orasan sa dingding. “Fuck…” bulong niya. “Itinulog ko ang buong work day. Sayang oras. Tangina…”
Umupo si Gohan sa tabi niya, hindi pinapansin ang panic sa tono nito. Inabot niya ang tasa.
“Alam ko you like coffee,” sabi nito, may konting ngiti, “pero mukhang ang lala ng panic attack mo kanina, so hindi puwedeng caffeine. Heto—herbal tea. Galing sa sponsor natin.” Saglit itong nag-pause, tapos ngumisi. “Don’t worry, hindi competitor.”
Napangiti si Bonj kahit papaano. “Gago…” mahina niyang sabi, gets na biro lang.
Tinanggap niya ang tasa. Mainit pa. Kumapit agad ang init sa palad niya. Sumipsip siya. Mild ang lasa. May konting tamis, may herbal na aftertaste—parang chamomile na may hint ng honey. Dahan-dahan lang. Ramdam niya yung init na bumababa sa lalamunan, papunta sa dibdib. Unti-unting kumakalma ang kabog ng puso niya.
Napapikit siya sandali. “...okay ’to ah.”
Ngumiti si Gohan. “Told you.”
Pagmulat niya, bumaling siya sa boss. “So… kumusta ka, Gohan?”
Kumunot ang noo nito. “Ano’ng kumusta ako? Hindi naman ako napano. Ikaw ’yun.”
Napailing si Bonj, bahagyang napangiti pero may halong guilt. “Eh may threat na mag-pull out na major investor… baka mapano startup mo.”
Hindi sumagot agad si Gohan. Sa halip, hinawakan nito ang kamay ni Bonj. Mahigpit pero steady.
“Huy,” sabi nito, mariin pero malambot ang boses. “Natin. Startup NATIN ’to.”
Parang tumigil sandali ang mundo ni Bonj.
“And… nagawan na ng paraan,” dagdag ni Gohan.
Napatingin siya dito. “Ha?”
Huminga nang malalim si Gohan, tapos nagsimulang magkwento.
“Right after umakyat ka, hindi na ako nag-aksaya ng oras. Gumalaw kami agad ni Delvie. Turns out, may kakilala siya sa loob ng Brown Coction company. Tapos ako, may kapatid ako na may contact din sa kabilang side—medyo malayo pero enough para makausap.”
Tahimik lang si Bonj, nakikinig. Dahan-dahang bumabalik ang focus niya.
“So ginawa namin,” tuloy ni Gohan, “nag-set kami ng informal na usapan. Walang drama. Straight to the point—explained na oversight lang, no malicious intent, at willing tayong mag-adjust.”
“Pumayag sila?” mahinang tanong ni Bonj.
Tumango si Gohan. “Yeah. Pumayag silang i-cut short ang sponsorship contract. No penalties. Clean exit.”
Parang may nabunot na tinik sa dibdib ni Bonj. “...nag-pull out si Mr. Adviento?” tanong niya agad, halatang iyon pa rin ang kinakatakot niya.
Umiling si Gohan. “Hindi. Kinausap ko agad siya after. As in agad. Nag-apologize ako nang todo. Inexplain ko na internal misalignment, na hindi siya mauulit.” Bahagya itong ngumisi. “Ginamit ko na rin charm ko, siyempre.”
Napabuga ng hangin si Bonj. “Ugh… thank God…” Napahawak siya sa noo niya, tapos napatingin kay Gohan. “I’m so sorry… for putting you through this.”
Pinisil ulit ni Gohan ang braso niya. “Tsk. Ano ka ba.” Napailing ito, may konting tawa. “Sa tagal nating magkatrabaho, ngayon ka lang nagkamali nang ganito. Mas madalas pa nga ako ang sablay minsan. Pero ikaw—lagi kang patient.”
Tahimik si Bonj.
“Ano ba naman ’tong isang issue na ’to?” dagdag ni Gohan.
“Yeah… pero shit…” napailing si Bonj. “Isipin mo—malaking shareholder? Magpu-pull out? Eh di masasayang lahat ng effort mo… at natin…”
“Bonbon. Broskie.” Mariin ang boses ni Gohan.
Napatingin siya dito.
“Tapos na,” sabi nito. “Naayos na. We recoiled. Kumalma ka na. Inom. Inom.”
Napangiti si Bonj nang bahagya at sumunod. Sumipsip ulit siya ng tsaa. Mas ramdam na ngayon ang epekto—mas steady ang paghinga niya, mas malinaw ang isip.
“And even if magkaroon nga ng existential crisis ang startup…” tuloy ni Gohan, mas relaxed na ang tono, “I don’t mind.”
Napakunot ang noo ni Bonj.
“Ang dami nating natutunan. Ang dami nating nagawa,” sabi nito. “We can start again, Bonj. We’re a team. Kaya natin ’to.”
Parang nag-echo sa tenga ni Bonj ang linya. We’re a team.
Hindi niya alam kung bakit, pero may kung anong init na kumalat sa dibdib niya. Parang niyayakap ng mga salitang iyon ang kaluluwa niya.
Ngumiti siya. Totoo. “Thanks… Gohan.”
Umiling ito. “Walang anuman, Bonbon. Ikaw pa ba?”
Dahan-dahang inabot ni Bonj ang mukha ni Gohan. Hinaplos niya ito—ramdam ang init ng balat, ang konting gaspang, ang familiar na contours. Iyon pa rin naman ang guwapong mukha nito a fine-frame ng wavy nitong buhok.
Pogi pa rin. Pero iba na. Mas glowing ang mukha nito. Mas mature. Mas attractive.
Hinalikan niya ito. Mabagal sa simula. Maingat. Parang sinusukat muna ang sandali. Tapos lumalim nang konti—mas mainit, mas present. Hindi agresibo. Hindi nagmamadali.
Ramdam ni Bonj ang halo ng relief at excitement—yung tipong kakagaling mo lang sa gulo, tapos may tahimik na sandali na ligtas ka. At nandiyan ang taong humawak sa’yo habang nahuhulog ka.
Huminga siya nang malalim nang maghiwalay sila.
Sumimangot si Gohan, bahagya. “Natakot ako sa’yo kanina,” sabi nito. “Madalas ka bang nagpapanic attack?”
Umiling si Bonj. “Hindi naman… minsan lang. Kapag sobrang stressed… o kapag may nagagawa akong mali.” Napangiti siya nang pilit. “Hirap maging perfectionist.”
Hinaplos ni Gohan ang pisngi niya. “Just know… for me, you don’t have to try to be flawless.” Tumitig ito diretso sa kanya. “Perfect ka na.”
Napasinghap si Bonj, napatawa nang konti. “Damn… alam mo parang hindi ikaw ’yung kinukwento sa akin ng kapatid ko ah. Yung gagong lalaking nang-ghost sa kanya.”
Humalakhak si Gohan. Totoong tawa. “Well… tama naman kapatid mo. Gago talaga ako noon.”
Napailing ito, pero may ngiti. “Pero ngayon… I’m better. Psychologically. Emotionally. Mas mature na. Alam mo na… may GOBOGO na.” Napangisi ito. “Sana naman kita ’yun.”
Ngumiti si Bonj, mas totoo na ngayon. “Yes. I see it, Gohan.”
Tumango ito, halatang tinamaan. “Thanks. That means a lot.”
Tumayo si Gohan, inunat ang katawan. “O sige na. Tayo ka na diyan. Buhat tayo.”
——————————————————————————
Mag-alas onse ng gabi.
Naglalakad pauwi ng condo unit si Bonj at si Gohan. Tahimik ang paligid. Kakatapos lang nilang kumain sa isang maliit pero cozy na kainan na ni-recommend ni Gohan.
Kanina lang, halos hindi siya makahinga sa kaba at guilt. Pero ngayon ay nakabawi na siya.
Paminsan-minsan, nagkikiskisan ang braso nila habang naglalakad. Hindi naman sinasadya—o baka sinasadya na rin ng konti. Hindi na pinapansin ni Bonj. Hinahayaan niya lang.
“Okay ka na?” tanong ni Gohan, hindi tumitingin pero halatang aware sa kanya.
Tumango si Bonj, nakatingin sa kalsada. “Oo. Actually… sobra.”
Bahagyang ngumiti si Gohan. “Good.”
Pagdating nila sa condo, sabay silang pumasok. Tahimik ang unit. Wala si Gorio—may function na naman ito. Parang sinadya ng pagkakataon na silang dalawa lang ang nandoon.
Pagkasara ng pinto—
Hindi na naghintay si Gohan. Hinila nito si Bonj palapit, at agad silang nagsalubong ng halik.
Humawak si Bonj sa balikat nito, steady lang, habang ang labi nila ay nagtatagpo—mabagal sa simula, tapos unti-unting lumalalim. Ramdam niya ang init ng katawan ni Gohan, ang bahagyang hingal nito, ang mariing paghawak nito sa kanya.
Matagal iyon. Hanggang sa unti-unti silang kumalas.
Pareho silang bahagyang hingal.
Hindi agad nagsalita si Gohan. Sa halip, hinawakan nito ang dalawang kamay ni Bonj. Mahigpit pero maingat. Tapos tumitig.
Napalunok si Bonj.
Parang may ginagawa ang titig na iyon sa kanya. Parang hinahalukay ang kaibuturan niya. Tahimik lang pero malalim.
“G-Gohan?” nanginginig na tanong niya, hindi sigurado kung ano ang susunod.
Pinisil ni Gohan ang kamay niya. Napabuntong-hininga ito, parang naglalabas ng lakas ng loob. “Bonbon…” mahina pero malinaw. “I like you.”
Parang may tumigil na sandali.
Nanlaki ang mata ni Bonj. “Hah?”
Kumunot ang noo ng founder, "hindi ba halatang nagkakagusto na ako sa'yo?"
Kasinungalingan kung sasabihin niyang wala siyang nahahalata. Tunay naman na may alitan sila noong una. Pero simula nang magsex sila ay pansin niya ang pagiging malambing nito sa kanya. Hindi rin naman niya madeny ang kilig na reaksyon ng katawan niya.
Hindi lang niya ine-entertain. Lalo na at may directive si Lilibeth na ipares ito kay Delvie.
Hindi sinagot ni Bonj nang diretso ang tanong, bagkos ay nagtanong din. "Sigurado ka ba diyan, Gohan? Kasi straight ka naman bago mo ako nakilala."
Tumango si Gohan, "matagal ko ding pinag-isipan. Binagabag din ako dahil hindi ko mapaliwanag ang feelings ko sa'yo. Pero nitong mga huli... At hetong kanina, na pakiramdam ko... I can also be your stronghold? Na ayaw kong makita kang pinanghihinaan ng loob? Fuck. Yun na. That did it for me. Gusto kita, Bonbon."
Irregular ang hininga ni Bonj. Hindi naman iyon ang unang panahon na may lalaking nagsabi ng intensyon sa kanya. May mga inentertain naman siya, pero hindi naman masyadong tumatagal o lumalalim. Kasi naman ang pokus talaga ni Bonj ay ang sarili at ang career.
Pero batid niyang iba si Gohan sa mga iyon. Ito ang pinaka unexpected. At ito rin ang medyo complicated.
"At saka ano 'yung nanay mo--" pinigil ni Bonj ang sarili. Muntikan na niyang masabi ang ugnayan nila ni Lilibeth.
Tumaas ang kilay ni Gohan. “Ano kinalaman ni Mom?”
Umubo si Bonj, "I mean, 'yung parents mo. Ano na lang sasabihin nila? Are they open if magkakagusto ka sa lalaki?"
Tumawa ito, "hell no. Hahaha. I honestly don't know. Tuwid lahat ng kamag anak at kaibigan ko. Kaya medyo pinigil ko rin, honestly."
Namaywang siya, "kaya nga. Isipin mo muna 'yan. Tapos magkawork pa tayo. Boss kita." "Yeah, I'll think about the other things na unsure pa," matamis na banggit ni Gohan, "pero sure ako na gusto kita Bonbon."
Gumulong ang mga mata niya, "pasaway ka kahit kailan."
Hinalikan siya ni Gohan. Mas passionate. Pararng lalong ginanaha dahil sa pag-aming ginawa. Tapos ay tinanong siya nito, "you don't have to answer now, but I think we have to have sex now."
Hinaplos ni Bonj ang umbok nito sa shorts na matigas na, "yan diyan. Sure tayo diyan." Tapos ay hinalikan ang lalaki.
Pumunta na sina Bonj at Gohan sa CR ng HQ. Ang hangin sa pagitan nila ay mabigat na sa libog. Naghubad na sila agad. Sabay na sila na pumasok sa ilalim ng mainit na shower.
Ang tubig ay tumulo nang malakas sa katawan nila, nagpainit pa lalo sa init na nararamdaman nila. Nagkuskusan sila gamit ang sabon — ang mga kamay ni Bonj ay naglalakbay sa matigas na dibdib ni Gohan, sa ripped na abs, sa malalakas na braso. Si Gohan naman ay hinahaplos ang likod niya, pababa sa puwet, mariin na pinipisil.
Kusa silang nag-makeout sa ilalim ng tubig. Malalim at gutom ang halikan. Ang mga labi ay mariin na nagdikit, ang mga dila ay nagbubuhulan, basa sa tubig at laway. Nagkiskisan ang kanilang mga burat — matigas na matigas na pareho, mainit, at kumikislot sa bawat galaw. Ang ulo ng titi ni Bonj ay nakikipagkiskisan sa burat ni Gohan, ang precum ay nahahalo sa tubig. Bumunggo ang kanilang mga dibdib, ang muscles ay nagkakaskasan, ang pawis at sabon ay nagiging madulas na lubricant.
"Uhh... fuck, Gohan..." ungol ni Bonj sa pagitan ng halik.
"Bonbon... ang init mo..." sagot ni Gohan, ang boses ay malalim at nanginginig sa elya. "Ang laki ng burat mo."
Intense ang halikan pero malambing din. Ang mga kamay nila ay hindi tumitigil sa paghaplos, parang gusto nilang alamin ang bawat pulgada ng katawan ng isa't isa.
Lumuhod si Bonj sa basang tiles. Hinawakan niya ang burat ni Gohan at isinubo agad. Mainit at matigas sa bibig niya, ang lasa ay mix ng sabon at precum. Masusing sinubo niya, pababa hanggang sa lalamunan, ang dila ay umiikot sa ulo. Tapos ay sinibasib niya ang betlog ni Gohan — malambot pero mabigat, dinilaan at sinipsip nang todo.
"Shit... Bonbon... ang galing mo..." ungol ni Gohan habang nakahawak sa buhok niya, ang hips ay bahagyang umuusog. "Ughh yeah suck my dick. Ahhh..."
Hindi pa nakuntento si Bonj. Pinaikot niya si Gohan, hinati ang matambok na puwet at nilapitan ang butas. Dinilaan niya nang malalim — basa, mainit, at bahagyang may lasa ng pawis. Malalim na rimming, ang dila niya ay umiikot at sumisipsip, excited siya sa maaaring gawin niya sa butas na iyon.
"Fuuuuck! Tangina... ang sarap ng dila mo..." sigaw ni Gohan, ang boses ay nanginginig, ang tuhod ay halos tumupi sa sarap.
Matapos ang ilang minuto, nagbanlaw na sila. Nagpatuyo gamit ang malambot na towel, pero hindi na nakatiis — naghalikan na naman sila habang nagpupunas. Tapos ay pumunta na sila sa kuwarto ni Gohan.
Sa ibabaw ng malaking kama, nagpatuloy ang foreplay. Naghalikan silang muli, mas malambing ngayon.
Si Gohan naman ang lumuhod at sinubo ang burat ni Bonj. Gumagaling na talaga ito — hindi na awkward, mas malalim na ang pagsubo, ang dila ay mas aktibo. "Mmm... ang sarap mo, Bonbon..." ungol nito habang sinusubo. "Fuuck so big."
"Shit... ganyan... sige pa..." hikab ni Bonj, ang kamay ay nakahawak sa buhok nito.
Tapos ay ipinuwesto ni Bonj si Gohan sa missionary sa kama. Hinubad niya ang tuwalya at ipinasok ang deochong burat sa butas ni Gohan. Mabagal muna, pero malalim. "Uhh... tangina... ang sikip mo pa rin..." ungol ni Bonj.
Mas nagiging receptive na si Gohan. Ang machong katawan ay nakabuka, ang binti ay nakataas, at halatang nasasarapan na talaga. Ang titi niya ay tigas na tigas, tumatagas ng precum sa tiyan habang binabarurot ni Bonj. "Ahh... Bonbon... diyan fuck... sige pa... ang sarap..." ang boses niya ay malambing na ngayon. Tumitirik-tirik ang mga mata habang baritonong umaangulngol.
All out na si Bonj sa pagkantot. Malalim at mabilis ang bawat ulos, ang bayag niya ay sumasampal sa puwet ni Gohan. Hinalikan niya ito nang malalim habang kumakasta nang sagad. "Gusto mo ba 'to, Gohan? Gusto mo ba ng burat ko?"
"Oo... fuck... gusto ko... kantutin mo ako, Bonbon..." sagot ni Gohan, ang mga mata ay puno ng libog at yearning.
Iineekis ni Gohan ang mga paa sa likod ni Bonj para lalong mapalalim ang anggulo. "Ahhh! Ohhh Booooonbon!"
Bumunot si Bonj, pinatayo si Gohan at pinaharap sa malaking salamin sa kuwarto. Mula sa likod, ibinaon ulit niya ang burat.
"Tangina mo. 'Yan 'yang ang gusto mo ah? Tingnan mo hitsura mo," sabi ni Bonj habang marahas na pinipiston ang lalaking mas macho sa kanya.
Sa repleksyon, kita ang mukha ni Gohan — nakakunot ang noo sa sarap, ang bibig ay nakabukas at umuungol, ang mata ay half-closed. Pawisan na pawisan ang katawan, ang muscles ay nanginginig sa bawat malakas na bayo. Ang titi niya ay tigas na tigas, tumatalbog sa tiyan habang namimilipit siya sa sarap.
"Fuuuuck! Bonbon! Ang lalim! Tingnan mo... ang puta ko na... ahhh shit!"
Malakas at makalat ang orgasm. Nauna si Gohan.
"Bonbon! Lalabasan na 'ko! Tanginaaa!" Umigkas ang katawan nito habang jinakakol ang sarili, ang titi ay pumutok nang malakas — mainit na tamod ang tumalsik sa salamin, sa tiyan, at sa sahig. Ang puwet nito ay mariin na sumasakal sa burat ni Bonj habang umuungol nang malakas.
Hindi na nakatiis si Bonj. "Gohan... lalabasan din ako... Sa loob mo?"
"Oo... lagyan mo 'ko... please..." request ni Gohan, ang boses ay desperate at malambing.
Malalim na malalim na binayo ni Bonj at pinutukan ang loob ni Gohan. "Fuuuuck! Tanginaaa!" Mainit at maraming tamod ang bumulwak sa butas nito, tumulo pa sa hita ni Gohan nang bumunot siya.
Ngumiti si Gohan, hingal na hingal pero masaya. "Fuck Bonbon... parang laging first time ko kapag nagse-sex tayo."
Naghalikan sila nang malambot at matagal, puno ng pawis at tamod. Naglinis sila gamit ang towel, tapos ay tabi na natulog sa kama. Magkayakap, ang init ng katawan ni Gohan ay parang kaligtasan.
Hindi na muna inisip masyado ni Bonj ang maaaring implikasyon ng pag-confess ng kanyang boss sa kanya. Sa ngayon, enjoyin niya muna ang init at kaligtasan sa yakap ni Gohan — ang tibok ng puso nito sa dibdib niya, ang mabigat na paghinga, at ang amoy ng pawis at sex na nahalo sa sariwang bedsheet.
--------------
If you want advanced access to the complete chapters of the current story and advanced chapters of the latest Tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe!











