[SS-1650] Neon Asphalt

NEON ASPHALT

Every Tuesday at 10 p.m., the city closes one street and it turns into a different world.

Neon Asphalt.

The guy in purple is one of the first to walk in. Rain sticks to his skin, sliding down his chest and abs. His shiny purple briefs hug him tight, almost glowing under all the signs. Each step he takes splashes the wet road, and his muscles move like they’re showing off on purpose. The fabric is already stretched taut over his thickening cock, a clear outline against the slick material.

Then he sees him.

The guy in blue is walking from the other end, shoulders wide, waist tight, legs thick. His electric blue briefs catch the light, and his bare skin looks warm even in the rain. A matching bag hangs off his shoulder, bouncing against his back. His own dick is a heavy, promising weight against the front of his briefs, the head pushing insistently at the waistband.

They slow down until they’re right in front of each other, just a breath apart.

“So that’s the blue everyone keeps talking about,” the guy in purple says, eyes sliding up and down, lingering on the bulge between his legs.

“And that’s the purple that leaves the locker room too fast,” the guy in blue answers, staring just as openly. “Wanted a better look.”

Music starts, low and heavy, vibrating up through the ground. More guys spill out in orange, green, red, all shiny and wet, but these two only see each other.

The guy in blue steps closer until their chests touch lightly. The contact is small but it feels huge. Warm skin. Slick from rain. His hand comes up and rests on the purple guy’s stomach, fingers spread, thumb gently moving side to side like he’s testing him. He lets his hand drift lower, his knuckles brushing against the hard ridge straining the purple fabric.

“You’re hard everywhere,” he says quietly. “Even your abs are tense.”

The purple guy lets out a small breath he didn’t know he was holding. He slides his own hand over the blue guy’s chest, feeling the curve of his pec, the little jump of his heartbeat under his palm. Then he drags that hand down, slow, over bumps of muscle, stopping right at the cut line above the briefs. His thumb plays with the waistband, just a little tug, before he cups the heavy swell of the blue guy’s dick through the fabric, feeling it pulse against his palm.

“You’re not exactly relaxed either,” he mutters, giving it a firm squeeze.

A guy in bright orange brushes past them, his arm sliding across their lower backs. “Don’t freeze up, boys,” he laughs. “Neon Asphalt likes brave guys.”

The touch makes them move even closer. The blue guy’s other hand settles on the purple guy’s hip, fingers digging in, pulling him in so their bodies line up. Chest against chest. Stomach against stomach. Hips grinding together on purpose now. The rain cools their skin, but where they touch it feels hot, their cocks rubbing against each other through the thin, wet fabric.

“Still wanna leave fast?” the blue guy whispers, his lips almost against the purple guy’s ear.

“Not tonight,” the purple guy says, his voice a low growl.

The blue guy tilts his head, noses brushing. The purple guy can feel his breath, warm and shaky. Then their lips meet. Soft at first, just a test. Wet from rain. Then the purple guy presses back harder, opening up, hands sliding over the blue guy’s back, feeling every thick line there.

The kiss gets deeper, slower, their bodies moving together, like a lazy dance. The bass thumps, lights flash on their wet skin, and they forget about everyone else. The blue guy’s hand slips from the purple guy’s hip to his ass, squeezing a cheek hard, pulling them even tighter together. The purple guy groans into his mouth, grinding his dick against the blue guy’s thigh.

When they finally pull apart, they stay close, foreheads touching, breathing heavy.

“End of the street?” the blue guy asks, thumb rubbing little circles on his hip, dipping just below the waistband of his briefs to tease the cleft of his ass.

“Yeah,” the purple guy says, stealing one more quick kiss. “But we’re walking real slow.”

They hook fingers together and start down Neon Asphalt, bodies still brushing with every step, disappearing into the neon and rain, leaving a trail of splashed water and unspoken promises on the glistening asphalt.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

HMBS 21

ANG PROYEKTO NINA TOMA AT PENDER

Dumating si Royce sa CR sa tabi ng classroom nila, sampung minuto bago mag-1PM sa sumunod na Martes. Bukas ang fluorescent lights, malamig ang tiles sa sahig at humahalimuyak ang parang halong sabon, pawis, at cologne mula sa iisang katawang kitang-kita sa salamin.

Si Hansel.

Nakahubad mula dibdib hanggang paa maliban sa isang makintab at itim na latex thong na tikom na makaipit sa matambok nitong puwitan at matigas na bukol sa harap. May hawak itong body shiner, pinapahid sa bawat sulok ng basang balat. Tinutok ng ilaw ang kintab, kaya lalo pang lumalim ang mga ukit ng abdominal muscles nito, ang kurba ng oblique, ang lapat ng dibdib.

May semi-erection na ang bukol nito, kumikislot. Pero ang mas nakakuha ng atensyon ni Royce ay kung paano ito tumingin sa repleksyon nito na may pagnanasa at kumukulong tensyon. Mukhang hindi pa nito napapansin ang pagdating niya dahil masyado itong engrossed, inaamoy pa ang sariling balikat bago pahiran, humihinga nang mabagal, ninanamnam ang sarili.

Hindi nag-aksaya ng oras si Royce. Agad niyang hinubad ang lahat ng suot niya tapos ay tanging pulang bikini briefs na lang ang itinira. Tumayo siya malapit sa pader, tumitig sandali kay Hansel sa salamin.

Nang lapitan niya ito mula sa likod, hindi na siya nag-isip. Hinawakan niya ang balikat nito, kumapit, at marahang inakap ang lalaki, dibdib niya ay dumampi sa mainit at matigas na likod ng student leader.

“Tangina mo… ang seksi mong puta ka,” bulong niya diretsong sa tenga nito. Malamig ang hininga niya, pero mainit ang nasabi.

Nabigla si Hansel, napatigil, pero nang makita sa repleksyon na si Royce iyon, ay umangat ang gilid ng labi nito sa isang ngising mayabang at nang-aakit.

“Gago ka,” pabulong nitong sagot habang tumingin sa salamin, “masyado kang patay na patay sa akin. Kahit may atraso ako sa’yo, ayan o—panay ang kiskis mo sa likod ko, parang aso.”

Hindi nagpasindak si Royce. Lalo pa siyang dumikit, idiniin ang matigas na bukol niya sa gitna ng mga matatambok na pisngi ng puwet ni Hansel. Ramdam niya ang lambot ng latex at ang init na kumukulong nasa likod nito.

“Kaya nga,” sagot ni Royce, “may atraso ka… kaya unofficially, akin na ngayon ‘tong puke mo.”

Malalim na huminga si Hansel at gumiling pabalik, ginamit ang sariling balakang para ipitin ang bukol ni Royce. Hinawakan pa nito ang salamin sa harap, nag-arch ng likod, ipinapakita ang katawan nito bilang tukso.

“Tangina mo,” mahina pero gigil na sagot ni Hansel, “at sinong nagsabi sa’yong puwede mong angkinin ‘tong puwet ko?”

“Ako,” tugon ni Royce, “at hindi ka na makakapalag. Lalo na pagkatapos mong sumakay sa’kin buong gabi kagabi. Sabi ko dinner lang—pero nagpumilit kang umuwi sa dorm ko para magpakantot nang parang adik sa burat.”

Tumawa si Hansel, pero halatang inaatake ng libog. “Ikaw kasi nag-aya ng dinner, gago. Kung gusto mo ng wholesome, dapat sa library tayo kumain. But no, gusto mo rin naman ‘to.”

Nang marinig ang tono nitong nanunukso, hindi na nakatiis si Royce. Hinawakan niya ang dibdib ni Hansel, dinama ang tigas ng muscles, at marahang pinisil. Sabay nilang hininga ang init mula sa isa’t-isa.

“Halikan mo ako,” bulong ni Hansel, hindi humihinga nang pantay.

Kaya ginawa ni Royce iyon. Hindi isang mabilis na halik, kundi iyong dahan-dahan, mainit. Nakatayo silang pareho sa harap ng salamin—magkadikit ang katawan, magkaipit ang mga hita, ninanamnam ang amoy at lasa ng isa’t-isa. Ang laplapan ay intimate, may marubdob, may tensyon. Lalo pang nag-init si Royce dahil sa realization na nitong mga huling araw, hindi na sila nag-aaway. Nagkakainitan na sila sa ibang paraan.

Madalas silang magka-chat. Minsan barahan. Minsan landian. Minsan straight-up sexual. Kahit hindi nila sinabi nang direkta, pareho silang sumusuko sa chemistry nila. Hindi man sila magkaibigan, hindi man sila mag-boyfriend, may connection silang malinaw: sila ang takas ng isa’t-isa.

Pagkatapos ng halikan, tumalikod si Hansel at kinuha ang body shiner. Hindi nag-atubili si Royce. “Ako na.” Pinahiran niya ang katawan ni Hansel—mabagal, may halong paghaplos, may halong pagnanakaw ng halik sa batok. At nang siya naman ang lagyan ni Hansel, may mga pagkakataong napapahawak ito sa beywang niya, pumipisil, dinadama ang muscles. Kapwa silang hayok sa isa’t-isa.

Nang matapos, pareho silang kumikintab—si Hansel sa itim na latex, si Royce sa pulang briefs. Tapos ay lumabas na silang tahimik papunta sa classroom.

Pagpasok nila, agad napuno ang ilong niya ng amoy ng katawan, langis, pawis, at pheromones. Lahat ng kaklase nila ay suot ang assigned briefs: Toma-berde; Pender-asul; Panfil- puti (at halatang punong puno dahil sa hawak ni Zim); Zim-orange.

Naghalikan sina Toma at Pender sa isang sulok, parang hindi na makahintay ng session. Si Zim naman ay tuwang-tuwang pinipisil ang nakabakat na 10-inch ni Panfil.

Umupo sila ni Hansel sa tabi ng isa’t-isa, saka dumating si Prof. CV.

Syempre mukha na namang seksi ang guwapong propesor, exuding na naman ng matinding sexual at confident awra. Leather na itim na jockstrap ang suot nito. Ang ganda ng latex, kumikinang sa ilalim ng ilaw. Lalong nagpaangat sa erotic na imahe ng propesor. May dala itong malaking itim na leather na duffle bag. Nang binaba iyon sa mesa, rinig ng lahat na maraming gamit ang nasa loob. Binaling na ng anim na estudyante ang atensyon sa harapan.

"Good afternoon class," bati sa kanila ni Prof. CV, "before we begin our session for today. four out of five pa lang sa inyo ang may approved na concept for the Success Studies final project. For Panfil it's the bullies. For Zim ay 'yung rich man for the arts project. For Royce ay ang Kuya niya, and for Hansel ay 'yung corrupt na contractor."

Nanlaki ang mga mata ni Royce. Sobrang nonchalant ang pagkaka enumerate ng kanilang propesor.

Pinisil ni Hansel ang braso niya. “Fuck?! Kuya mo? Hot as fuck,” bulong nitong pang-asar pero sabay ramdam ni Royce ang tunay na tono: genuine fascination.

"Fuck. Oo. Fuck nakakahiya," sagot niya, namumula.

“Kailangan mong ikuwento sa’kin ‘yan mamaya. Putangina… that’s so hot.” Pinisilan pa siya ni Hansel sa hita.

Pagkasabi ni Prof. CV ng unang pangalan, agad niyang binalingan si Toma. “You first, Toma. I rejected your idea twice. What do you have for me today?”

Halatang kinakabahan si Toma—malamlam ang ngiti, nanginginig ang kamay habang hawak ang maliit na notebook. Naka-briefs lang siya ng kulay berde, at umaangat ang bulge niya tuwing napapatingin kay Prof. CV.

“Prof…” panimula ni Toma, umayos muna ng upo. “Ang idea ko po… sana this time pasado na. Gusto ko po sanang maghanap ng philanthropist. Someone na kayang mag-fund sa gym dream ko. A donor na puwedeng—"

“Stop.” Tinaas ni Prof. CV ang palad. Malamig pero nakangiti. “No philanthropists.”

Nalaglag ang balikat ni Toma. “Pero po, Prof…”

“Philanthropists are easy,” sagot ni Prof. CV habang naglalakad papunta sa likod ng estudyante, hinahaplos nang marahan ang trapezius muscle nito. “They already want to give. They live for giving. They’re pushovers.”

Umungol si Toma, hindi sa reklamo, kundi dahil sa init ng kamay ng propesor na dumudulas sa batok .

“Your project,” dagdag ni Prof. CV, “needs resistance. You need someone who will fight back. Someone powerful. Someone straight. Someone greedy.”

Napakurap si Toma. “Straight… greedy… powerful…”

Ngumiti si Prof. CV, umikot pabalik sa harap at tumukod sa mesa. “There’s a professor in the College of Business. A lawyer. CPA. Multi-millionaire. Famous. Feared.” He fails students for sport. Rumors say he extorts money for passing grades, though no one can prove it. He’s careful. He’s clean in public. At prized ng school, binibida siya. I'm trying to expose him, pero baka magawa mo nang tama."

“Prof…” bulong ni Toma, tila hindi makagalaw. “Si Sir Atenado po ba ‘yan?”

Napasinghap si Hansel. Bumulong: "fuck si Atenado. Untouchable 'yun."

“Exactly.” Tumayo nang tuwid si Prof. CV, hinampas nang bahagya ang duffle bag. “He’s your man.”

Tumigil ang mundo ni Toma. Kita sa katawan ang sabay na takot at libog. Parang kinukuryente habang nakatingin kay Prof. CV.

“Prof… ang lakas po ng kapit noon. Nakakatakot ‘yun.”

“Kaya nga siya perfect,” sagot ni Prof. CV, mabagal at puno ng intensyon. “You want a gym? You want a future? Then you need to break someone like him. Or bend him. Or make him crawl.”

Tumaas ang isang kilay ni Prof. CV. “Kaya mo ba, Toma?”

Pigil-hiningang sagot nito: “Prof… gagawin ko po.” Mukha namang may learned confidence na sumisilay kay Toma.

Nagpalakpak si Prof. CV nang marahan, parang nag-uudyok ng init sa buong silid. “Good. That’s what I want to hear.”

Bumaling ang propesor sa isang naka-orange briefs na wrestler na PT student—malapad ang katawan, matikas.

“Now you, Pender."

Sumagot ang wrestler, may matinding inis sa boses. "May influencer ako na matagal nang kinabubuwisitan. Sobrang sikat na model ng nutrition at fitness na puro fake news ang binibigay. Sobrang delikada ng misinformation. Pero dahil guwapo at macho, tapos alpha pa ang asta, meron siyang malaking following."

"He sounds like an awful person," anang propesor nakakunot ang noo. "Sino 'yan?"

Kinabig ni Pender ang cellphone, binuksan ang IG profile ng lalaki at iniabot kay Prof. CV. “Si Kade Fit Power, Prof.”

Tiningnan ni Prof. CV ang screen—isang lalaking sobrang gwapo, parang Greek statue na naka-modern fade haircut, naka-abs reveal sa halos lahat ng post, tapos ay puno ng fake nutrition science ang captions.

Umirap ang propesor. “Oh fucking hell. A clown.”

Natawa ang buong klase.

Na-curious ang mata ng propesor sa isang post kung saan nakabakat ang malaking burat ni Kade sa grey joggers. “…but okay. Fine. He’s hot. I get the appeal. Still an idiot.”

Kumunot ang noo ni Pender. “Prof, kaya ko siyang ibagsak. Pero sobrang laki ng fanbase niya. Kapag may nag-correct sa kanya, dinodox niya. Pinapastalk niya. Pinapahunting niya ang tao hanggang madeactivate.”

Tumingin si Prof. CV sa kanya, seryoso. “Oh god yes. He's gonna be your project.”

Tumayo ito nang mas malapit kay Pender at hinaplos ang panga nito, tapos pababa sa leeg, pababa sa dibdib.

“You’ll handle someone who has reach, power, influence, and a cult. And best of all… he thinks he’s untouchable. Sarap isuplex 'yang ganyan.”

Nag-init ang pisngi ni Pender. “Prof… thank you. I really want to do this.”

“Good.” Inilapit ni Prof. CV ang mukha niya, halos magdikit ang ilong nila. “And I want to watch you do it. Step by step. Ruining him. Breaking him."

Umungol si Pender, hindi sinasadya. Napahawak sa hita sina Zim at Panfil, parang nadala rin sa erotic tension.

Umayos ng tindig ang propesor, pinasadahan ng tingin ang buong klase. Ang anim na lalaking naka-briefs, pawisan, kintab, halatang libog, pero nakatutok.

“Boys,” panimula niya, “Your final projects… will be the hardest thing you will do this semester. At hindi lang ito tungkol sa sex, domination, or kink. This is about impact. About teaching powerful men that they can be better—or exposing them when they refuse.”

Naglakad ito sa gitna ng klase, humahaplos sa balikat ng bawat estudyante.

“Magtutulungan kayo. But the primary kill—the coup de grâce—belongs to the owner of the project. You must be the one to initiate. To escalate. To end it.”

Nilingon niya ang lahat.

“Are we clear?”

"Yes Prof!" koro ng lahat.

Nagkatinginan sina Royce at Hansel. Hindi nag-usap. Pero nagkaintindihan na kakailanganin nila ang isa't-isa at pumayag na magtutulungan.

Pagkatapos talakayin ni Prof. CV ang mga proyekto, pinatay niya ang ilaw at umilaw ang projector sa harapan—isang pulang slide na may malaking font: “BDSM AS POWER: HISTORY • PSYCHOLOGY • STRATEGY”. Agad na nag-shift ang energy sa silid. Ang mga estudyanteng naka-briefs ay tahimik na natahimik. Naglabasan ang mga kuwaderno para mag-notes.

Tumayo si Prof. CV sa harap, ang leather jockstrap ay kumikintab sa pulang ilaw, at ang pawis sa katawan niya ay lalong nagbigay ng dramatic shine. “Boys,” panimula noong guro, mababa at baritono, “before you can dominate real powerful men… you must understand the lineage of domination.”

Lumabas sa screen ang isang serye ng black-and-white portraits.

“First: Marquis de Sade,” aniya habang tinitingnan ang profile ng kilalang manunulat. “A philosopher who weaponized pain and desire to expose hypocrisy. Ang kaniyang sulat ay ipinagbawal, kinulong siya, pero because of the myths made about him, naghari siya ng beyond his lifetime. Power through taboo.”

Umungol si Hansel na parang kinikilabutan. Si Royce naman ay napakuyom ng hita napapansin niyang unti-unti siyang nililibugan sa tono at nilalaman ng lecture.

“Second: Catherine the Great.” Lumitaw ang portrait ng Empress. “May sariling network ng male consorts—lahat sinasanay para magbigay ng pleasure, loyalty, at state intelligence. She used sexual hierarchy not for lust, but for empire-building.”

Napatingala si Panfil, kitang halatang fascinated. Samantala si Zim ay napapakagat-labi, hawak-hawak ang umbok ni Panfil na parang hindi napigilang himasin.

“Third: Aleister Crowley.” Sumunod na slide: isang mata-ng-demonyong mukha. “Occultist. Ritualist. He used submission, degradation, and erotic control to build a cult of absolute loyalty. People obeyed him—not because they feared him, but because they were devoted to the feeling of being owned.”

Hinaplos ni Prof. CV ang sariling dibdib habang lumalakad, pinapatingkad ang bawat salita. “See the pattern? Power flows where desire is directed. You can bend a man through law, wealth, fear. But nothing is as potent… as the seduction of his own hidden craving.”

Nag-zoom ang slide papunta sa salitang: “WHY BDSM WORKS”.

“Now let’s talk components,” sabi ni Prof. CV, nag-click muli.

Lumabas ang apat na salitang nakalatag: Bondage • Discipline • Dominance • Submission

"Bondage," paliwanag ni Prof. CV, “isn’t just about ropes. It’s about limiting options. Making a man choose you by narrowing his choices. Sa project ninyo, the first step is to make your target rely on you.”

Tumango si Toma, para bang kinokonek agad ang sinabi sa upcoming predator project niya.

Discipline, sunod na slide. “This is structure. Rules. Rewards and punishment. Men crave this, kahit ’yung pinaka-matapang. Because structure brings clarity. At clarity brings obedience.”

Umusbong ang kiliting init sa puson ni Royce. Hindi niya maiwasang maalala kung paano siya idin-discipline ni Chaucer at ni Prof. CV—at kung paano siya mismo nakapag-discipline sa Kuya niyang si Rayon.

Dominance. Itim at pula ang slide. “Dominance,” sabi ni Prof. CV, “is the art of being inevitable. You don’t force yourself. You become the only gravitational pull in the room.”

Mula sa gitna, naglakad siya papunta sa likod nina Royce at Hansel. Pareho silang tumuwid ng upo, parang napasok sa magnetic field. Bahagyang humawak si Hansel sa hita ni Royce, at hindi siya tumutol.

Submission. “Submission isn’t weakness,” paliwanag ng propesor. “Ito ang pinakamalakas na strategy. Because if a man gives himself to you… you own his decisions. His shame. His pride. His secrets.”

Napasinghap si Pender, maliban sa dibdib niya na tumitibok nang mabilis, nakadikit na ang braso niya kay Toma, pareho silang nakakatanggap ng kakaibang init mula sa lecture.

Nilingon silang muli ni Prof. CV.

“So tell me, boys… who among you,” tanong niya, dahan-dahang binaba ang boses, “is ready to use these… for success?”

Nagtaas ng kamay si Hansel. Si Royce. Si Zim. Si Panfil. Si Toma. Si Pender.

Nag click ng mp4 file si Prof. CV. Nang buksan ni Prof. CV ang video file ay tila nagbago ang temperatura ng buong silid. Ang projector ay nagbigay ng mainit na ilaw. Ngunit higit na mainit ang imaheng sumulpot sa screen si Prof. CV mismo, nakabitin sa ere, halos hubad maliban sa isang makintab at masikip na black leather jockstrap.

Naramdaman ni Royce ang pagkatuyo ng lalamunan niya sa unang frame pa lang ng video. Ang katawan ng propesor sa video ay naka-suspension shibari: ang mga lubid ay maselang nakatali, pababa mula sa ceiling frame patungo sa bawat segment ng dibdib, likod, balakang, at hita ni Prof. CV. Ang bawat buhol ay engineered para maging mahigpit at lalong mapamaga ang laman nito.

“Fuck…” bulong ni Royce,

Si Hansel sa tabi niya ay napahawak sa hita niya, marahan pero puno ng libog ang diin.

Nagsimulang magsalita si Prof. CV, nakapamaywang sa harapan nila habang patuloy ang video. “This was from three years ago,” sabi niya, calm at confident. “I was courting a Mongolian-American CEO. A very powerful one. Billionaire. But more importantly… a voyeur with a shibari obsession.”

Nagpalit ang frame. Mas lumapit ang camera sa pawisang katawan ng nakabitin na Prof. CV sa video—sculpted pecs na nanginginig dahil sa tension, ang abs na hinahalikan ng butil-butil na pawis, ang jockstrap na hindi lang basta leather kundi may mga metal rings sa gilid, kumikintab tuwing tatama ang ilaw. Binabakat doon ang matigas na hugis ng ari ng propesor, natatabunan pero lantad ang lakas.

Umiling si Panfil, napalunok, “Sir, tangina… ang angas ng style mo sa negotiation."

Tumango si Prof. CV, hindi nakangiti pero halatang proud. “Power respects power. And sometimes… power bows to endurance.”

Pina-fast forward niya ang video. Nasa 7-hour mark na sila. Si Prof. CV sa video ay halos mag-iba na ang paghinga—mabigat, mabagal, pero hindi bumibigay. Ang mga muscles sa braso at binti nito ay nanginginig pero kontrolado; ang leeg ay puno ng litid; ang puson ay sumisikip bawat higop ng hininga. Pero ang mga mata ng propesor ay mayabang at nang-aasar.

“Sa puntong ito,” paliwanag ng propesor, “your mind separates from your body. You don’t feel the usual strain. You start feeling the rhythm. The pattern. Para siyang meditation made of pain and stubbornness.”

Si Zim ay napahawak sa sariling dibdib, nanginginig ang boses, “Shit… kakayanin ko ba ‘yan?”

Ngumisi si Prof. CV. “You won’t need to do this exact thing. But you will need to understand what kind of sacrifice will impress the kind of man you’re targeting.”

Sumingit si Hansel, hindi binabawi ang kamay na nakahawak pa rin sa matigas na bukol ni Royce sa pulang briefs nito. “Tangina, Royce… bagay sa’yo ‘yang nakatali. Gagawin kitang ganyan tapos sasakyan ko burat mo.”

Tinakpan ni Royce ang bibig nito sandali at bumulong, mariin at mapusok, “Hindi mo kaya. Ako mismong gagapos sa’yo. Tapos titirahin kita."

Sa screen, lumapit ang camera—ang jockstrap ni Prof. CV ay halos mabutas sa tigas. Ang kabuteng ulo ng burat nito ay bakat na bakat, namumula, kumikintab dahil sa tumatagas na precum.

“At around hour nine,” sabi ng propesor, pumunta sa remote at nag-fast forward muli, “your nerves start misfiring. The pain becomes pleasure. The pressure becomes desire. The humiliation becomes… dominance.”

Biglang nagbago ang video angle. Ito na ang final minutes matapos ang 10-hour mark. Ang katawan ni Prof. CV ay nanginginig hindi sa pagod, kundi sa orgasm na pinipigil. Ang jockstrap ay basang-basa sa unahan. Ang balikat nito ay nagko-contra t. Ang binti ay halos manlambt pero pinipilit manatili. Umuungol nang halong tiis at libog ang lalaki.

At dumating ang sandali. Nag-orgasm si Prof. CV nang hindi man lang hinahawakan ang sarili.

Nag-spasm ang katawan nito, ang mga abs ay nag-contract, ang mga hita ay lumobo, at isang napakalaking sirit ng tamod ang sumabog sa loob ng jockstrap. Punong-puno. Halos umapaw. Kita ang puting likido na dumadaan sa lining ng front pouch at tumutulo sa hita, tumatapon pababa sa sahig.

“PUTANGINA…” bulong ni Hansel, halos mabasag ang boses. “Prof… you’re fucking unreal.”

Hindi sumagot si Prof. CV. Ngumisi lang, mabagal, mapanukso, parang asong alam ang epekto niya.

“You asked why BDSM is power,” sabi niya. “Because nothing terrifies a powerful man more than someone who can turn pain… into pleasure… into climax… into control.”

Si Royce, nanginginig ang tiyan dahil sobrang tigas niya, ay hindi nakapagpigil. Hinawakan niya ang pulso ni Hansel at idiniin iyon sa sariling bukol. Bahagyang napahalinghing si Hansel sa init at tibok ng tarugo ni Royce.

Sa mismong sandaling nagbigay si Prof. CV ng pahintulot, naging parang sabog na bombang libog ang buong silid. Umaalingasaw ang amoy ng precum, pawis, at init ng katawan habang nag-iiba ang atmospera ng silid. At sa harap nila, hindi pa tapos ang video.

Nagpatuloy ang eksena.

Sa screen, nakatayo si Prof. CV, hubo’t-hubad, nangingintab ang balat sa pawis at tumigas muli ang burat kahit kalalabas lang. Ang mga ropemarks ay nakaimprenta, mga pulang linya sa balikat, dibdib, tagiliran, hita. May ilang nakaangat ang gilid, tanda ng tensyon at bigat ng pagkakatali.

Sa video, sa harap ni Prof. CV ay may isang lalaki.

"That's the Mongolian-American CEO. Lumabas siya after I orgasmed and begged for more kinky stuff. He untied me and wished for submission."

Ang CEO—ang dambuhalang lalaking nakaluhod, ang katawan ay puro masa, parang bodybuilder na nasa kalagitnaan ng bulking season. Nangingintab din ito. Ang puting thong nito ay nabasa sa pawis at precum na tumagas sa gilid. Kahit may takip ang ilong hanggang baba nito, kita pa rin ang tikas ng panga at ang pagka-intense ng mga mata.

Naglakad si Prof. CV sa likod nito, dahan-dahan, parang mandirigmang tinitimbang ang sandata bago umatake. Pagbalik nito sa screen ay may hawak na itim na 12-inch dildo. Makintab. Malaki. Mabigat.

Pinasok niya iyon sa butas ng CEO. Walang warning. Walang patumpik-tumpik. Isang pasak, baon agad. Sumigaw ang nakaposas.

Umigkas ang CEO. Ang pag-arko ng likod nito ay parang bolt ng kuryente. Umarko rin ang leeg, napatingala, at tumulo ang laway sa bibig na nakatago sa mask. Ngunit walang reklamo. Puro ungol na parang leon na kinakatay.

Nagsalita si Prof. CV mula sa harap ng classroom, “This man,” sabi nito habang pinapause sandali ang video para mas makita ng klase ang pagpasok ng dildo, “is a billionaire. A strategist. A ruthless, unstoppable businessman. Fearless in the boardroom, always uses the asian excellence card.”

“But even the most powerful men,” pagpapatuloy ni Prof. CV, “will kneel for someone who knows how to enter their mind. Their body. Their limits.”

Pinlay muli ang video.

Pinaglabas-masok ni Prof. CV ang dildo. Mabagal sa una, mahaba ang paghugot para maramdaman ng CEO ang bawat pulgada, tapos biglang madiin na pasok na parang sinasakal ang kalamnan sa loob. Tumutulo ang pre-cum ng CEO sa sahig. Basang-basa ang thong, nanginginig ang hita nito.

Nagkomento si Pender—habang naninigas ang utong at hindi mapakali: “Putangina… ang laki no’n pero kaya niya?!”

Si Toma naman, halos hindi makahinga: “Bro… tangina. Gusto ko gawin 'yan ugh.”

Tumawa si Prof. CV habang nanonood din sa video: “Now you see, gentlemen. Influence isn’t about being richer. Or more powerful. It’s about knowing exactly what a man’s mind craves but will never admit.”

Sa video, hinugot ni Prof. CV ang dildo. May kaunting tunog ng pagbitaw ng kalamnan. Namula at umalsa ang butas ng CEO. Nanginginig ang binti nito. Humalinghing ito nang malakas.

Tapos ay kinuha ni Prof. CV ang latigo.

Sa bawat unang hampas sa video—isang mataas, malinaw, matinis na “PAAAK!”—ay may kasabay na pag-arko ng katawan ng CEO. Hindi iyak, kundi ungol na puno ng libog at pagbitaw. Lumalalim ang hinga, kumikislot ang baywang, at bumabagsak ang ulo sa dibdib dahil sa halo ng sakit at sarap. "Please! More! Please!"

Nahihibang na ang mga estudyante sa video. Ang isang kamay nito, kahit nakaposas, ay nangigigil—gustong kumapit kung saan man pero wala itong pwedeng hawakan.

Samantala sa classroom, habang tumutugtog ang mga hampas sa speakers, ay nagsalita muli si Prof. CV:

“A real submissive isn’t weak. He’s powerful. He chooses who gets to break him.” Pinatay muna ng propesor ang slide at lumingon sa anim na mag-aaral. “And if a man this powerful chooses you, then you win.”

At parang sabay-sabay na sumikip ang briefs ng lahat.

Sa video, matapos ang sampung minuto ng walang humpay na paglalatigo, hingal na hingal ang CEO—pero may apoy pa rin sa mata nito. Isang apoy na hindi pagod, kundi pagnanasa.

Sa video, doon na naghubad si Prof. CV ng jockstrap. Umalog ang mas above average na burat, galit na galit, at agad nitong binarurot ang CEO—walang pag-aalinlangan, walang pagbagal. Karagdagang sampung minuto na si Prof. CV ay kumakasta lang na parang makina. Ang solido nitong anyo ay pawis, puno ng rope marks, pero ginagapi ang malaking bulas.

Humarap si Prof. CV sa mga estudyante, "sige na. You may jack off to the show."

Agad na naghubad ang lahat ng briefs at nagsalsal. Sina royce at hansel ay magkaekis ang mga braso, sinasalsal ang isa't-isa. Ramdam nila ang katigasan ng tarugo ng isa't-isa.

Sa video, tumitili ang CEO—isang malalim, baritono at hikahos na ungol—at kumislot ang thong nito habang nag-orgasm. "FUUUCK MEEE!"

"FUUUCK! YOU FUCKING WHORE! YOU FUCKING BIG WHORE!"

Sa classroom, sa mismong sandali ng pagsirit sa video, sabay na inabot ng mga estudyante ang kani-kanilang kasukdulan. Ang mga ungol nila ay naghalo-halo, at ang sahig ay naging mapa ng puting katas.

Sa sandaling natapos ang tanawin sa projector, ang money shot: ang orgasmic na pagtatapos ng CEO sa ilalim ng marahas na pagbarurot ni Prof. CV—ay parang biglang lumuwag ang hangin sa buong classroom. Nananatiling kumikislap ang libog, amoy pawis, tamod, at init mula sa anim na estudyanteng hingal, pawisan, at may bakas pa ng tamod sa kanilang balat at briefs. Maging si Royce ay ramdam pa rin ang tibok sa kanyang tenga, ang pagkabog ng dibdib niya, ang lagkit sa kanyang palad mula sa pagjakol niya kay Hansel, at ang lasa ng katas ni Hansel na ilang minuto lang ang nakalipas ay nasa dila niya.

Naglakad si Prof. CV pabalik sa gitna ng silid, paunti-unti, mabagal, deliberate. Ang katawan nito ay kumikintab pa rin sa langis. Hindi pa ito nagpapalabas kaya naman ang bukol nito sa jockstrap na itim na leather ay pronounced pa rin.

Napalunok si Royce. Napatingin kay Hansel. Si Hansel ay nakanganga pa, parang hayok pa. Si Panfil ay tila hilo sa sarap; si Zim ay nagtatanggal pa ng tamod sa pisngi habang tatawa-tawa; si Pender ay parang nauutal pa sa pawis at libog; si Toma naman ay tulala, tapos ay hinalikan ang nobyo.

Binuksan ni Prof. CV ang duffel bag tapos ay hinulog sa sahig ang mga laman. Iba-ibang mga sex toys at BDSM paraphernalia. Marami. Iba-ibang hugis. Iba-ibang anyo. Pero lahat ay mapanganib.

Na-overwhelm si Royce sa kanyang mga nakita. Parang gusto niyang gamitin ang lahat. Ang lubid. Ang latigo. Ang posas. Ang dildo. Ang ball gag. Ang harness. Sa Kuya Rayon niya. Iniisip pa lang niya ay nagliliyab na siya.

Ang burat na hawak niya ay kumikislot-kislot sa kanyang kamay. Mukhang marami ring pilyong naiiisip si Hansel habang nakatingin sa mga BDSM na gamit.

"Take what you need. You can use them on yourselves on each other. Practice on them. You can ask me questions on how you can use them effectively. And you can use them to defeat the men for your projects," sabi ni Prof. CV. "It's already time. Class dismissed. Imi-meet ko pa si Mongolian-American CEO. Naka-shibari ngayon siya sa condo niya. With a buttplug in his ass. For sure tatlong beses nang nilabasan 'yun." Tapos ay kumindat ito sa kanila.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1649] Tanning Streaming

TANNING STREAMING

The single dad hit “Go Live.” The sun blasted down on his back, making the skimpy striped thong— a size too small— dig into his flesh. He needed the money that badly.

“Alright… hope this works,” he muttered, flexing his back awkwardly.

Within minutes, the viewer count shot up. Comments exploded: “Turn around, big guy.” “Flex the glutes.” “Bend over more.”

He did what they asked. He spread his stance, arched his back. The thong disappeared between his meaty cheeks with every pose.

“Damn… they really pay for this,” he whispered, watching tips roll in.

Heavy footsteps approached. It was his gym buddy.

“Bro… you’re really doing it,” the guy whistled.

“Yeah,” the dad said, cheeks red. “For my kid’s school fees.”

“Damn. You’re killing it,” the buddy grunted, checking the viewer count. “But—” He smirked. “If you wanna earn way more… I got an idea.”

“Okay… what is it?”

“Let me… jack off on you,” the buddy said, his voice dropping. “People will tip like crazy if they see me shoot a load all over those big cheeks.”

The dad froze. “Dude… that’s— that’s a lot.”

“So is the cash.” The buddy held up his phone. The number made the dad’s heart thump.

He sighed, looking at the viewers begging for “more.” “Fine,” he muttered. “Do it.”

The buddy stepped behind him. The dad heard the shuffle of shorts, then the rhythmic, wet slap of skin on skin. He could hear his buddy beating his meat, the sound punctuated by low, guttural moans of pleasure. The camera caught only the dad’s face: tense, flushed, breathing hard as he listened.

Then, a loud groan from behind him. A hot, wet splatter hit his lower back, followed by another, thicker rope of cum that painted one of his exposed ass cheeks. He gripped the tanning bench, his knuckles white.

Tips flooded in—massive ones.

The buddy stepped back into frame, grinning, wiping his hand on a towel. The dad, still face-down and panting, looked at the screen. His tip counter had exploded.

“Damn…” he breathed, feeling the cum cooling on his skin. “I think I just paid for the whole semester.”

His buddy slapped his back. “Told you, man. Those glutes are a goldmine.”

The dad groaned into the pillow, half-mortified, half-proud. “Yeah,” he said. “Guess I’m doing this again tomorrow.”

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1648] Navy Sweaty

NAVY SWEATY

The locker room air is thick, heavy with the scent of victory and his sweat. My jock. He’s panting, his massive chest still heaving from the game, his skin flushed and glistening under the harsh fluorescent lights. He looks like a fucking god, and he’s all mine.

“Strip,” I command, my voice low and rough.

He doesn’t hesitate. His jersey comes off first, revealing the slabs of muscle on his torso. Then the pants, kicked away carelessly. He stands before me in nothing but that tight, sweat-soaked navy blue briefs, the fabric clinging to every curve of his powerful ass and the thick bulge in the front.

“Flex for me. Let me see what a real man looks like.”

He obeys instantly, his body a symphony of power. He hits a double bicep pose, his muscles popping, the veins in his arms like thick cords. A sheen of sweat drips from his temple and trails down his neck. He looks so confident, so dominant, but I know the truth. He’s mine to break.

“On your knees,” I order, my voice leaving no room for argument. He drops immediately, the sound of his pads hitting the floor echoing in the quiet room. He crawls to me, his eyes locked on mine, full of raw, desperate need. “You know what to do.”

He fumbles with my zipper, his hands trembling slightly. My cock springs out, hard and ready. He looks up at me for permission, like the good boy he is. I just nod. He takes me into his mouth, his lips hot and wet. He’s gotten so good at this, his tongue swirling around the head as he takes me deeper, his throat relaxing to swallow every inch.

I grab a fistful of his hair, forcing him to take it even more. “That’s it. Choke on it. Show me how much you want it.”

I pull him off, a string of saliva connecting his lips to my cock. “Now, ride me.” I sit on the bench, and he straddles my lap, his back to me. I grip his hips, guiding him as he sinks down onto my dick. He’s so fucking tight. He starts to move, a slow, torturous rhythm that drives me wild.

“Faster,” I growl, slapping his ass hard. He yelps and speeds up, his muscles flexing as he slams himself down onto me. “Harder, you fucking slut. Beg for it.”

“Please, Coach,” he gasps, his voice strained. “Fuck me faster. Harder. Please, I need it.”

I piston my hips up, meeting his every thrust, the sound of our bodies slapping together filling the room. His untouched cock is bouncing, leaking precum all over his abs. With a guttural scream, he cums, shooting thick ropes all over his own stomach. His ass clenches around me, and I bury myself deep, filling him with my own release. He collapses back against me, a spent, panting mess. 

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

HMBS 20

ANG PAGHAHANAP NI HANSEL NG PROYEKTO

Natagpuan muli ni Hansel ang sarili niya sa nakatagong CR sa likod ng lumang Building. Amoy-tile cleaner at malamig ang hangin, pero sa pinakadulong cubicle ay sing-init ng hininga ng babae ang espasyo. Sila lang ang tao roon.

Nakahawak si Hansel sa baywang ng magandang kolehiyala, binabayo ito nang marahan pero malalim. Nakababa ang palda at panty nito hanggang tuhod, nakatukod ang kamay sa dingding habang pumipigil sa sariling mapaungol. Ang basang tunog ng lagusan nito ay paulit-ulit na dumadagundong sa makipot na cubicle.

Si Hansel naman—kahit matigas, kahit malaki ang katawan, kahit halatang pinapahirapan ang babae—ay parang may kakaiba sa katawan ngayon. Oo, masarap. Oo, kumikiskis ang init ng laman sa kanya. Pero wala roon ang taas ng libido. Hindi nag-aalab ang dugo niya tulad ng dati.

Mahigit labinlimang minutong walang humpay ang pagkadyot niya, pero malayo pa siya sa climax.

“Ugh—Hansel—shit—hindi ko na kaya—” bulong ng babae habang nanginginig.

Ikaapat na beses na iyon. Ikaapat. Pero si Hansel? Wala. Ni anino ng rurok.

Bumitaw ang babae, humihingal, sumandal sa pader ng cubicle at natawa habang nagsusukbit ng panty. “Sorry ha. Pero ang tagal mo. Baka ma-late na ako sa klase.”

“Haha. Ayos lang.” Kinuha ni Hansel ang tissue at pinunasan ang sariling burat, na matigas pa rin, galit na galit. “Ibang klase lang talaga libog ko ngayon.”

Nag-ayos sila at lumabas ang babae. Naiwan siyang ilang segundo bago lumabas ng CR, dinadama ang bigat at sikip ng matigas niyang titi sa loob ng briefs. Parang kumikirot.

“Taena,” bulong ni Hansel habang naglalakad. “Wala na talaga akong amor sa babae. Hindi na ako nilalabasan. Tanginang blue balls ‘to.”

At parang mas lumalakas lang ang kirot ng sariling katawan tuwing mararamdaman niya ang kiliti sa mismong kaibuturan ng lagusan niya.

Paglabas niya sa open walkway ng building, tumapat siya sa quadrangle. At doon, sa bench malapit sa court, nakita niya si Royce, kasama ang iba sa volleyball team, pawisan, naka-jersey, mas gwapo at mas defined ang muscles dahil sa training.

At doon napahinto si Hansel. Angat ang kaguwapuhan ng lalaki kaysa sa mga kasama nito.

Tumayo siya sa spot kung saan siguradong mapapansin siya nito kahit malayo. Hindi nagtagal, lumingon si Royce. Nagtagpo ang mga mata nila.

At doon nagsimula ang tagisan.

Nagbigay si Hansel ng titig na may halong gutom, pangangailangan, at pang-aakit.

Nagbalik si Royce ng titig. Kalmado pero tinatapatan ang enerhiya niya.

Kinagat ni Hansel ang labi niya, tapos pasimpleng hinaplos ang nakabukol niyang harapan.

Napahagikhik si Royce at tumayo. Nagpaalam sa teammates. At habang naglalalakad palayo, tumingin pa. Mayabang. Nang-aakit.

Tumunog ang phone ni Hansel. May text.

Royce: Ano 'yung tinitingin-tingin mo?

Hansel: punta ka do'n sa CR ko.

Royce: Hahaha. Tangina mo, palautos.

Hansel: Please.

Royce: Andito na 'ko.

Naglakad nang mabilis si Hansel pabalik sa CR. Pagdating niya, sinilip niya ang espasyo sa ilalim ng cubicle—may sapatos na. Ito na nga.

Pinihit niya ang pinto.

Si Royce, nakaupo sa toilet lid. Pawisan, nakajersey pa pero nakababa ang shorts at underwear. Ang burat nito—tayo. Galit. Makintab sa precum. Magang maga na ang sandata.

Hindi na sila nag-usap.

Binaba ni Hansel ang pantalon at briefs, at sa isang mabilis, tiyak na galaw, umupo siya sa ibabaw ng titi ng lalaki.

Pagbulusok pa lang ng ulo, nanigas ang buong katawan niya. Nagdikit ang dibdib nila. Napalabas ang hininga niya sa isang impit na ungol.

Mainit. Mabigat. Malalim.

At doon siya nagsimulang gumiling.

Mabagal sa una, tsinicheck ang tama ng anggulo. Tapos nang makuha ang spot—biglang bilis. Para siyang sinasaniban. Huminete na siya.

Niyakap siya ni Royce, hinawakan ang baywang, dinikdik pataas.

Nagtagpo ang labi nila. Marahas, gutom, magulo. Nagbuhulan ng dila, sipsipan, kagatan. Si Hansel, halos inuubos ang hininga ni Royce. Si Royce naman, hinahatak ang buhok niya. Para silang dalawang hayop na pilit pinipigilan ang sarili sa pag-ungol, dahil sa labas may dumaraan paminsan-minsan.

Pero ang lihim na panganib, ang sikip ng cubicle, ang panganib na mahuli—lalo silang nagpainit.

Kumalas saglit si Royce, hinubad ang jersey. Tumambad ang pawisang abs at pecs nito. “Tangina mo,” bulong nito, “nabasa sa precum ang damit ko. Baka matamuran mo pa.”

Napanganga si Hansel, “kingina, Royce… ang sarap mong sakyan…”

“Ah talaga?” bulong ng lalaki. “Tangina mo. Adik ang puke mo sa burat ko. Bilisan mo, male-late ako sa practice.”

Sinabayan ni Royce ng pataas na kadyot ang paghinete ni Hansel. Ang tunog ng mga katawan nila—kahit pilit nilang pinipigilan—ay sumisingaw pa rin. Pigil na banggaan ng balat sa balat. Nanginginig ang tuhod ni Hansel. Nababaliw na siya.

Nagpaulan ng halik si Hansel sa leeg ni Royce, sa balikat, sa dibdib. Piniga ang biceps. Hinatak ang buhok. Hinayaan ang sarili maging marahas.

At sa unang pagkakataon mula kanina pa—nararamdaman niyang papalapit na siya sa rurok. Hindi niya kailangan jakulin ang sarili. Sapat ang brutal, maragsang hagupit ng titi ni Royce sa kaselanan niya sa kalooban niya.

Nagnginig ang katawan niya. Pumintig ang burat niya sa pagitan nila, kumikiskis sa abs ni Royce habang patuloy siyang binabarurot.

Pareho silang nagpipigil umungol, kaya nagkakainitan ang hininga nila. Nagkakasakalan sa laplapan. Nagdiinan ang mga daliri sa balat.

At narating na nila ang rurok nang sabay.

“Ugh—fuck—Royce—”

“Putangina—Hansel—”

Sabay silang nanginig. Sabay silang napapikit. At sa halos sabay na segundo—pumutok ang tamod ni Hansel sa abs at dibdib ni Royce, habang si Royce ay umulos ng huling beses, malalim, sabay pumulandit ng mainit na semilya sa loob niya.

Pareho silang nanginginig. Parehong humihingal. Parehong nakayakap pa rin.

At kahit tapos na, dalawang minuto pa silang naglapat ng mga labi. Mas mabagal. Mas marubdob.

Si Royce ang unang kumalas. “Babalik na ako sa practice, gago. Ang adik mo sa akin.”

Tumawa si Hansel habang dahan-dahang binubunot ang sarili. Pareho silang nagpunas, nag-ayos, at lumabas ng cubicle—walang tao, buti na lang.

Habang naghuhugas ng kamay sa lavatory, nagsalita si Royce, “tangina pare, huwag kang titingin nang gano’n sa akin sa quadrangle. Delikado tayo. Gusto mo, sa apartment na lang natin gawin ‘to.”

Ngumisi si Hansel, “gusto mo naman, eh. Pero oo. Tama ka. Baka pagalitan na naman ako ni Prof. CV dahil hindi ko ma-control libog ko. Stress kasi—wala pa akong final project.”

Tumaas ang kilay ni Royce. “Ako na-approve na kahapon.”

Nanlaki ang mata niya. “Ha?! Tungkol saan?! Ano mission mo?!”

Saglit na nag-isip si Royce bago ngumisi. “Too hot to share. Malalaman mo rin.”

“Damot,” sagot ni Hansel.

“Ano ka ba, kaaway tayo ‘di ba? Gusto mo 'kong ungusan?” pang-aasar nito.

“Gago,” tawa niya. “Bati-galit? Ano ka bata?”

Tumawa rin si Royce, pero mas malambot ang tingin. “Pero seryoso. Mahahanap mo rin 'yan. Bibong papampam ka kasi.”

"Buwisit ka," pikong turan niya.

Tapos, biglang nagtanong si Royce: “Busy ka ba mamayang gabi?”

Napakunot ng konti ang noo niya. “Bakit?”

“Dinner tayo?” nahihiyang tanong ni Royce. “After ng practice ko?”

Nanlamig at uminit ang katawan ni Hansel nang sabay. Kumabog ang puso niya. Pero ngumisi siya, kunwari kenkoy lang. “Bakit, iisa ka na naman sa’kin?”

Ngumiti si Royce, “puwede. Pero puwede ring dinner lang.”

At doon siya napababa ng tingin. “Okay. Sige. Hintayin kita.”

Ngumisi si Royce pabalik, “good.” At umalis na.

Naiwan si Hansel, nakahawak sa sarili niyang dibdib, ramdam ang mabilis na tibok ng puso niya. Tapos dahan-dahang ngumiti.

“Heh. Bahala na,” bulong niya. “Mas mabuti na ‘tong magkabati kami… kesa magkaaway.”

——————————————————————————

Sabado ng linggong iyon.

Ayaw ni Hansel pumunta. Alam niya kung anong klaseng event ito—hindi celebration, hindi service, hindi tunay na “paglilingkod-bayan.” Isa lang itong malaking teatro ng ambisyon, kasakiman, at political choreography ng pamilya nila. Pero pinilit kasi siya. Family presence daw. Full force daw. Unity photo daw.

Hindi siya makatanggi. Dahil kahit galit siya sa sistema, anak pa rin siya ng congressman. At may posisyon sa political machinery ang bawat miyembro ng pamilya nila.

Katabi niya sa mahabang mesa ang kuya niya—isang councilor ng isang malaking siyudad sa probinsya nila. Laging naka-sunglass kahit indoor. Laging mukhang naghahanap ng camera.

“Oh, Hansel,” bungad nito habang nakakunot ang kilay. “Kailan ka ba gagraduate? Hinihintay ka na namin. Ikaw ang papalit sa akin dito sa konseho.”

Napabuga siya ng hangin, sabay irap. “Parang ayaw ko nang sumunod sa inyo. Jusko. Ang dudumi ng kamay niyo.”

“Shh.” Hinablot ng kuya niya ang braso niya nang mahina. “Parang hindi ka naman sanay. Parte ’to ng progress, ano ba.”

Umiling si Hansel, mabigat ang loob. “Basta. Iba ang calling ko. Kung papasok man ako sa public sector, good governance ang gagawin ko. Hindi ’tong circus n’yo.”

Pailing ang kuya. “Naku, gusto mong maging katulad ng Neville? Huh. Hindi uusad ’yon. Hindi marunong dumiskarte.”

Napalingon bigla si Hansel. “Andito si Neville?”

Ngumuso ang kuya niya papuntang kanan. “O, ayan.”

At tama—naroon nga si Neville Lacsamana. Nakasout ng light blue collared shirt, tucked in sa khakis. Seryoso at matino at kagalang galang ang awra. Pero alam ni Hansel ang totoong katawan sa ilalim ng modest na suot: defined abs, lean shoulders, at disiplina. Alam din niya ang sikreto ng katawang iyon na dumaan sa dumi para ipaglaban ang kalinisan.

Nakakunot ang noo ni Neville habang nakikinig sa ongoing speech. Hindi nakangiti. Para bang naiirita rin.

At doon medyo gumaan ang loob ni Hansel. At least may isa pang normal na tao rito.

Bumalik ang tingin niya sa entablado.

Nandoon ang tatay niya at ang tito niya, parehong naka-long sleeves at naka-political smile. May hawak na mic ang ama niya, naglalabas ng rehearsed speech.

Sa likod ng mga ito: ang mag-amang San Yvanez—mga contractor ng probinsya.

Parehong naka-coat kahit tanghaling tapat. Parehong naka-tiwangwang na ngiti na parang laging may tinatago. Parehong kilala sa insider whispers bilang mga hari ng overpriced construction, masters of kickback, kapatid ng korapsyon.

Hindi matiis ni Hansel. Siya lang yata sa pamilyang iyon na talaga pang naiinis kapag naiisip ang bilyon-bilyong nawawala sa bayan.

Habang nagsasalita ang ama niya, tumatawa ang mga Yvanez, tumatango, at ang audience ay pumapalakpak.

“…hindi magiging posible ang mga tulay, kalsada, at bagong municipal complexes kung wala ang dedikasyon at integridad ng San Yvanez Corporation. Hindi lang sila kontratista—sila ay haligi ng kaunlaran ng ating probinsya. Sa kanilang efficiency at honest-to-goodness partnership, naabot natin ang mabilis, de-kalidad, at makabuluhang imprastraktura para sa ating mga kababayan…”

Nanikip ang dibdib ni Hansel. Sumisigaw ang utak niya. Honest-to-goodness? Tangina, kung honest kayo, bakit may tatlong ghost schools sa budget? Bakit may road widening project para sa kalsadang hindi malapit masira? Bakit may overpricing sa cement bags na triple ng SRP?

Pagtapos ng programa, nagkalat na ang pamilya niya sa buong hall. Puro pakikipagkamay, pagpapa-cute, pakikipag-network sa taong makakatulong sa political dynasty.

Walang gana si Hansel. Umupo siya sa isang gilid, kumakain ng maliit na empanada habang nag-iisip. Pag-aaral muna, sabi niya sa sarili. Saka na niya haharapin ang pagtutol sa hangarin ng pamilya pag naka-graduate na siya.

Habang lumulubog siya sa sariling utak, may napansin siyang presensya sa kanan niya. Gabino Yvanez. Ang panganay na anak ng pamilyang may ari ng contractor na prinisinta kanina.

Nakatayo sa kabilang mesa. May hawak na wine glass. Naka-white polo, tucked in sa dark pants, sleeves na nakatuping pataas, pinapakita ang mamasel na braso nito. Bata pa sa itsura kahit 28 na raw, may wife at dalawang anak.

Pero hindi puwedeng magkamali si Hansel sa kung paano siyang titigan ng lalaking iyon. Isang matagal, taimtim, nakakalusaw na tingin. At alam ni Hansel ang tingin na iyon. Iyon ang tingin ng isang lalaking gustong magkasala.

At nagsimulang mabuo ang isang plano sa isip ni Hansel.

Biglang may umupo sa tabi ni Hansel. Si Neville Lacsamana.

Nauga siya. Ang kanyang idolo at sexual fantasy ay nasa tabi niya.

"H-hi congressman, ah. Ano'ng ginagawa mo pala dito?" kabadong bati niya.

Gumulong ang mga mata ng guwapong congressman, "open invitation ng tatay mo sa house. Sumama ako just to see what's happening. I like to know how dark things are happening. Kasi alam kong ang lala ng galawan ng pamilya mo."

"F-fuck. Nagkasabong na ba kayo ni Papa?" kabadong tanong ni Hansel, "promise. Hindi ako katulad nila at balak ko talaga na hindi sumunod sa footsteps nila. Pero... malalakas ang kapit nila Cong. Hindi ako sure kung kaya mo sila."

Ngumisi ang kongresista, "I know. I choose my battles. Collecting data lang ako. Pero kung dumating sa panahon na kailangan na silang banggain, babanggain ko, Hansel ha. Pasensyahan na."

"N-naalala mo ang pangalan ko?" gulat niyang sabi.

Tumango si Neville, "yeah. Prof. CV tells me so much about you. You remind him of me daw noon."

Kinilig siya sa sinabi nito. Pero kumabig si Hansel, sobrang curious, "p-pero teka, 'yung banggaan ba na 'yan eh... Aakitin mo ang tatay ko? Tito ko? Mga kuya ko?"

Natawa ang kongresista, "wala pa ako diyan. Pero I'm not closing my doors. Iba actually ang target ko today."

Tapos ay tumingin ito sa direksyon ni Gabino Yvanez, na nakatalikod na.

"Oooooohhhhh..." huni ni Hansel.

"Masyadong maraming politiko. But we can always persuade their accomplices to not participate," tapos ay kumindat ito.

Nagulat si Hansel. Naging proud din siya sa sarili niya na pareho sila ng likaw ng iniisip.

"Pero I think ibalato ko na siya sa'yo," banggit ni Neville. "I think he's dangerous enough to be a good project for you."

"Actually, iniisip ko. Baka siya ang gawin kong project sa Success Studies," seryosong banggit niya.

"Oh, ayun pala. Perfect," segunda nito.

"Pero sasabihin ko muna kay Prof. CV. Sana pumayag."

Biglang umakbay sa kanya si Neville, "pero for the mean time, since binalato ko na sa'yo 'yang si Yvanez, you wanna show an alumnus the stuff you've been learning from Prof. CV?"

Napamuglat si Hansel, nalunod sa malapot na tingin ng kongresistang idolo niya.

——————————————————————————

Pagkasara pa lamang ng pinto ng hotel unit ay para nang sumiklab ang dugo ni Hansel. Matagal na niyang dala ang apoy na iyon, mula pa nang unang mapanood niya ang video ni Neville noong first day ng klase. Mula pa nang masilayan niya ang kongresista sa live demo ni Prof. CV at Royce.

At ngayon, narito siya. Sa mismong banyo. Humahangos, nanginginig, nanlalamig sa pananabik—habang nakatitig sa tanaw na parang itinanim sa utak niya para sirain ang natitira niyang hiya.

Si Neville Lacsamana, congressman, politiko, ideal, pantasya, barako; nakatayo sa ilalim ng shower. Hubad. Basa. At ubod ng hayop na ganda.

“Fuckers, Cong…” halos lumabas na lang sa paghinga ni Hansel ang mga salita. “Napaka-seksi mo.”

Tumango lang ito nang mabagal, may makahulugang kindat, habang ang tubig ay dumadaloy mula ulo hanggang tiyan. At doon unang tumama sa kaniya nang buong-buo ang kabuuan ng lalaki: makinis na balat na walang kahit isang hibla ng buhok, malinis na linya ng collarbone, malapad na dibdib na umaangat sa bawat paghinga, mga abs na parang inilugan ng tubig, at ang burat nitong matagal nang makaukit sa imahinasyon niya: matigas, nakadungaw, at kumikibot sa pag-agos ng tubig.

“Come over here,” wika ni Neville, mababa ang boses. May ngisi sa labi.

Hindi na nag-isip si Hansel. Tumawid siya sa sahig na malamig at nadulas ng tubig, ngunit mainit ang dugo na dumadaloy sa kanya. Nang magkalapit sila ay  nagkasabay ang init ng katawan nila.

Naghalikan sila nang marubdob.

Sa isang iglap ay nakayakap na siya sa kongresista, at ito sa kaniya. Dalawang katawan, parehong basa, parehong matigas, parehong gutom. Nag-umpugan ang kanilang dibdib; kumiskis ang kanilang mga burat sa pagitan ng tiyan nila. Napasinghap si Hansel, pero agad ding nasapawan ang paghinga niya ng halik ni Neville—matapang, mariin, parang may hinahabol.

“Fuuuck…” bulong niya sa pagitan ng halikan. “Neville… Sobrang gusto kong gawin ’to day one pa lang. Nung nakita ko yung video. 'Yung real life porn mo at 'yung lalaking hinihinete mo.”

Umangat si Neville mula sa labi niya, nakangiti nang bahagya, parang alam na nito mula pa noon. "Talaga?"

Tumango si Hansel, halos mabaliw sa pagkaalala. “Tangina, Cong… iyon ang pinaka-nakakalibog na totoong porn na napanood ko sa buong buhay ko.”

Ngumisi si Neville, mabagal, tiyak, parang ninanamnam ang reaksyon niya. “Glad you liked it. Kaya pala nung nagla-live show ako sa harap ng klase niyo, parang mas gusto mo pang ikaw ’yung nakaluhod sa harap ko.”

Natawa si Hansel, sumandal sa balikat nito. “You have no idea.”

Hinawakan siya ni Neville sa batok, hinila siyang muli sa halikan. “Now you have me the whole day. Kalimutan mo muna ’yang project mo. Ako muna ang trabahuhin mo.”

Pagkasabi niyon ay diniin nito ang katawan sa kaniya, sabik na sabik. Nagdikit ang tiyan nila, kumiskis ang tigas ng burat ni Neville sa sariling ereksyon ni Hansel. Pareho silang humingal. Umungol si Hansel nang maramdaman ang init. Naghalo ang tubig at pawis habang nagsabunan sila, ang mga palad nila ay dumudulas sa balikat, dibdib, likod, puwet ng isa’t isa. Ang bawat parte ng katawan ay parang may sariling buhay, naghahanap ng mas madulas, mas mainit, mas malalim.

Nagtatawanan sila sa pagitan ng mga ungol, nakakapit sa mga sandali, lumalapit pa nang mas malapit. Bawat hawakan ay papigil ngunit papawi ng konsensiya. At sa bawat salubong ng bibig nila ay parang napupunit ang oras.

Nang matapos silang maligo at magbanlaw, lumabas sila mula sa banyo: parehong basa, parehong mainit, parehong hindi makapaghintay. Tumama ang malamlam na ilaw ng hotel sa katawan ni Neville, nagbigay ng glow sa mga muscle nito, at hindi pa rin kumakalma ang libido ni Hansel.

Pagbagsak nila sa kama ay hindi na niya matandaan kung sino ang unang humatak kanino. Basta’t bigla na lang silang nakahiga, naglalaplapan, nagkakagatan ng labi, naghihilaan ng hininga. Parang lumalaban sa hangin.

"Uhhmmm agghh ughhh..."

"Fuuuckkk hmmm saraaap..."

At hindi na nakatiis si Hansel. Matagal na niya itong pinagpantasyahan. Matagal na niyang gustong sambahin ang katawan ng idol niya.

Hinila niya pababa ang sarili, pababa sa tiyan, pababa sa pusod, pababa sa tunguhin ng init. At nang dumapo ang mukha niya sa pagitan ng hita ni Neville ay parang naputol ang hininga niya.

Hinawakan niya ang burat ng lalaki. “Damn…” bulong ni Hansel. “Mas malaki ka pala up close.”

Matigas. Mabigat. Mainit. At nagliliyab sa precum.

At sinubo niya ito—agad, walang pagdadalawang-isip, sagad. Tumigil ang katawan ni Neville. Napahigop ang hininga nito. Napahawak sa buhok niya.

“Shet—Hansel.”

Doon nagliyab si Hansel nang tuluyan. Umangat-bumaba ang ulo niya, marahas pero makinis, sinipsip niya ang ulo ng tarugo, nilaro ng dila ang ilalim, pinagapang ang bibig niya sa kahabaan. Ginalingan niya ang pagtsupa sa lalaki. Sa kanyang idolo.

Rinig niya ang nasasarapang mura ni Neville. "Tangina mo! Sigeeee.... Ughhh... Gooood boy..."

Umungol si Hansel nang muffled. Tumingala siya at nakipagtitigan sa mukha nitong lukot na sa sarap.

Napaungol ito, malalim, bigat na bigat, baritono ang mga singhal. “Fuuuck… tangina mo… Hansel… ang galing ng bibig mo…”

Lalo lang bumilis ang galaw ni Hansel. Iniba niya ang anggulo ng ulo niya; sinagad niya nang paulit-ulit; piniga niya ang burat ng lalaki habang sumasabay ang sariling kamay niya sa sariling sandata—tigas na tigas na rin, nanginginig sa libog.

Hinila ni Neville ang buhok niya, at sinimulang salubungin ng balakang ang bawat pag-angat niya. Kinantot nito ang bibig niya. Walang preno, na para bang alam kung paano sila sinasanay sa marahas na face fucking at deep throat sa klase sa success studies.

Naduduwal man si Hansel ay tiniis niya. Inangat niya ang tingin, patuloy siyang tumingin sa mata ng kongresista habang kinakantot ng lalaki ang lalamunan niya. At sa sandaling nagtagpo ang tingin nila, doon niya naramdaman ang pinakamabangis na kilabot.

Nagsalsal si Hansel habang sinusupsop ang puno ng burat nito. Dinilaan ang ilalim. Sinubo ang buong shaft. Piniga ang bayag. Sinipsip ang precum na tumutulo. Halos hindi na niya marinig ang sariling ungol dahil sa lakas ng ungol ng congressman.

“Fuck… Hansel… galing mo… Hah—shit—keep going— “Putangina—ayan—ayan—”

Hinila ni Neville ang buhok niya at sinampal nang marahan ang pisngi niya gamit ang titi nito at nagmakaawa ang mata ni Hansel para tsupain ito ulit. At pumasok ulit ito. Pinasak sa bibig niya.

Naramdaman niya ang lalong pagbigat ng burat ni Neville. Ang pagkapuno ng lalamunan niya. At alam niyang malapit na.

Hinila ni Neville ang ulo niya, “Stop,” hingal nito. “Ayoko pang labasan. Hindi pa tayo tapos. Turnaround”

Hindi pa tuluyang nakakabawi si Hansel mula sa nakakabaliw na tsupang ginawa niya kay Congressman Neville nang marahas siyang idinapa nito sa kama. Wala man lang babala. Isang malakas na tulak ang nagpagulong sa kanya nang nakadapa, ang katawan niya ay dumulas sa kumot. Mabilis na pumanhik ang kongresista sa kama at sumampa sa ibabaw niya at nagbigay ng sampal sa kanyang puwet.

Napa-igtad siya, napaungol ng mahina, at napakapit sa sapin ng kama. Sinundan iyon ng isa pang hampas— na nagpasabog ng init mula sa pisngi ng kanyang puwet papasok sa kalamnan.

“Tangina…” bulong niya, at ramdam niyang ngumisi si Neville sa likuran niya.

Hindi pa man nahihilot ng hangin ang hapdi ay naramdaman niyang bumaba ang mukha nito. May mainit na hiningang humaplos sa pagitan ng pisngi ng kanyang puwet, at bago niya ma-process ang nangyayari, dinilaan siya ni Neville—isang mahaba, basa, matinding paghimod mula sa ilalim paakyat sa mismong butas niya.

Napakislot si Hansel, napasinghap nang malalim, napa-“fuck…” sa sobrang sarap.

Ang dila ng kongresista ay hindi marahas ngunit hindi rin banayad. Ang paghimod nito ay malikot at malalim.

Kinain siya ni Neville nang maungol. Dinilaan nito ang buong paligid ng bukana—bilog, paikot, palalim—at nang maramdaman nitong nagr-relax ang kalamnan ni Hansel, bigla nitong sinupsop iyon nang mariin.

Napasubsob si Hansel, napalapat nang buo ang pisngi niya sa kumot, halos mabutas sa kagat ng ngipin ang tela dahil sa pigil na sigaw.

“Shit… Neville… putangina…” pigil niyang ungol, nanginginig ang boses.

Hindi tumigil ang kongresista. Habang hawak ang magkabilang pisngi ng puwet niya, binubuka iyon, para mas malalim pang maabot ang dila nito. At nang maramdaman ni Hansel ang mismong dulo ng dila nitong pumasok sa loob ng kanyang lagusan, isang mahabang alon ng kuryente ang gumapang mula sa baywang niya hanggang sa batok. Halos manlupaypay siya sa sensasyon. Hindi niya alam kung paano pa siya humihinga.

Naramdaman niya ang pag-angat ni Neville. Naramdaman niya ang bigat ng katawan ng lalaki na pumatong sa likod niya—pawisan, mainit, matigas ang dibdib na dumadagan sa likod niya. Ramdam niya ang hininga nito sa batok, at bago pa man siya makapaghanda, tumama ang ulo ng burat nito sa kanyang butas.

Dalawang beses parang kumakatok. Matigas. Mabigat.

“Hah… Neville… wait—” pero hindi na siya pinakinggan.

Sa isang dahan-dahang ulos, pumasok ang tarugo ng kongresista. Punong-puno agad ang pakiramdam niya. Salubong ang mga kilabot sa kalooban niya, napakislot ang kanyang balakang, at kusa nang sumubsob ang mukha niya sa kumot.

“Good… good boy…” bulong ni Neville sa mismong gilid ng tainga niya, baritono, mababa, nakakapanghina. “Relax. Tanggapin mo ’ko.”

Dahan-dahang umusad papaloob si Neville. Pababa. Mas malalim.

At nang tuluyang sumagad, napangiwi si Hansel sa sarap sa matinding alon ng pleasure na hindi niya napigilan. Lumalim ang paghinga niya, at nang sabayan pa iyon ng pagdila ni Neville sa batok niya.

Nagsimula ang pagkantot. Una’y mabagal, sinusukat ang bawat reaksyon niya. Tapos unting-unting bumibilis. Lumalalim. Lumalakas.

At nang isubsob ni Neville ang buong bigat ng dibdib nito sa likod niya, inaararo ang buong katawan niya mula baywang paakyat.

“Fuck you’re tight,” ungol ni Neville, habang ang mga daliri nito ay kumakapit sa bewang niya na parang hawakan ng kalesa.

“Ah—ah—ah—Neville—fuck—” Hindi niya mapanatiling mahina ang boses niya, pero sinusubukan niyang hindi sumigaw. Sa bawat sagad ng kongresista, nagngingitngit ang kama. Sa bawat malakas na ulos, nadadaganan si Hansel at nadidiin sa kama.

“Putangina, Hansel…”

“Ang sarap mong kantutin…”

“Sobrang sikip mo…”

“Halos kainin ng butas mo ang titi ko, kiddo…”

“Good boy… good fucking boy…”

Hindi na alam ni Hansel kung saan siya titingin. Nanginginig ang mga braso niyang nakalapat sa kama. Ang titi niyang nakadapa sa kumot ay dumudulas sa sarili niyang pre-cum na umaagos na halos parang gripo. Ang ulo niya ay nakatagilid, nakapikit, puro pag-ungol na malalim at nagbabanta nang sumabog.

At nang maramdaman niyang sumisikip na ang loob niya, nang halos sumabog ang kalamnan niya sa pag-vibrate ng pleasure, biglang huminto si Neville.

Tumigil. Bumunot.

Napasinghap si Hansel.

Inikot siya ni Neville patihaya.  Nang makahiga siya, muling bumungad ang tanawing nakakalibog. Ang pawisang katawan ng kongresista, ang abs nitong nangingintab, ang dibdib nitong humihingal, at ang burat nitong galit na galit at pulang-pula.

“Neville…”

Pero ngumisi lamang ito.

“Hindi pa tayo tapos, kiddo.”

Hinawakan nito ang titi ni Hansel, sinakal nang marahan mula puno, paakyat sa ulo. Napa-arko ang likod niya sa sensasyon.

At doon, dahan-dahang bumaba ng squat si Neville sa ibabaw niya at ipinuwesto ang sarili. At nang maramdaman niya ang mainit na bukana nitong dumampi sa ulo ng burat niya, halos magdilim ang paningin niya.

“Wait—Cong—holy shit—”

Ngunit huli na. Unti-unting bumaba si Neville.

At sa unang pulgada pa lang, umungol ito nang malalim—isang ungol na may halong sakit at sarap, isang ungol na nagpatayo ng balahibo ni Hansel.

Nang kalahati na ang nakapasok, kinagat ni Neville ang labi, nakapikit, naluluha sa tindi, pero nilalabanan. At sa sandaling tuluyang nalamon ng lagusan nito ang kabuuan ni Hansel—isang mababang “fuck…” ang lumabas sa kongresista.

At doon na nag-umpisa ang paghinete.

Si Congressman Neville Lacsamana, kagalang-galang, political idol, makapangyarihan. Ngayon ay hubad na hubad, nakasakay sa burat ni Hansel, umiindayog nang paakyat-baba, parang sinasaniban.

Tumatalbog ang puwet nito sa bawat bagsak ng balakang sa kanya. Ang dibdib nito’y umaalon sa bigat ng paghinga. Ang mga ungol nito’y hindi na pigil—malalakas, mababang angulngol, puro mura.

“Hansel—putangina—ang sarap mo—”

“Ayan—ayan—fuck—”

“Uhhh—shit—shit—HANS—HANS—”

Napasigaw na rin si Hansel, sabog na sabog ang utak. Hindi niya ma-proseso na ang idol niya ay sumasakay sa kanya nang ganito. Hindi niya ma-process na bawat bounce ng katawan nito ay nagpapangatog sa tuhod niya. Overwhelmed siya sa amoy nilang dalawa—pawis, sabon, libog—ay naghalo at nag-iinit sa ilalim ng aircon.

Hawak ni Neville ang dibdib niya, minsan ang balikat, minsan ang pisngi—hinahatak siya pataas para halikan. Kung minsan ay sinasampal siya ng mahina, tapos hahalikan nang marahas. At nang lumiyad si Neville, yumuko ang ulo nito, itinukod ang kamay sa tuhod ni Hansel, sumigaw nang malakas—

“PUTANGINAAAAAA—”

At doon pumulandit ang tamod ng kongresista. Malalakas na sirit, diretsong tumama sa dibdib, abs, at leeg ni Hansel. Hindi nito ginamit ang kamay. Hands-free. Malakas. Parang bulkan. Tumalsik ang puting likido hanggang sa pisngi niya.

At sa mismong sandaling iyon, sumikip nang matindi ang lagusan ni Neville, parang sumasakal sa burat niya, at doon na bumigay si Hansel.

“NEVILLE—NEVILLE—AAAH—”

Umagos ang sarap mula sa puson niya papataas, parang kinukuryente. Naramdaman niya ang pagputok ng tamod niya sa loob ng kongresista—malalakas na lima, anim, pito—hindi niya mabilang. Ang init, ang sikip, ang tunog ng sigaw ni Neville sa tapat niya.

At nang matapos, nang pareho silang hingal na parang mauubusan ng hangin, hindi pa rin pinakawalan ng butas ni Neville ang burat niya. Nakaupo pa rin ito sa kanya, naka-angkla, nagpapahinga pero hindi kumikibit.

Nagtagpo ang kanilang mga labi at nagsalo ng isang matatagal na halik. Mabagal. Matamis. Pinapakalma nila ang mga sarili.

Hanggang tumunog ang cellphone ni Hansel.

Bahagya siyang umangat, kinuha iyon mula sa bedside table, binasa ang notification at napangiti siya nang malaki.

“Uy,” bulong niya. “Nag-reply na si Prof. CV sa email ko bago tayo tumakas dito.” Tumawa siya. “Approved daw ang proposed project ko. Fucking yes!”

Tumawa si Neville, masaya, proud, nangingintab sa pawis at tamod. “Good. I’m so happy for you, kiddo.”

Tapos yumuko ito, muling hinalikan ang labi niya; malambing pero nananatiling sakal ang lagusan nito sa burat ni Hansel.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1647] Dawn Gardening

DAWN GARDENING

The sun was just starting to come up when I saw my older cousin out in the garden. He was always up early, but lately, he'd been doing something weird. He was naked, watering the plants, and I couldn't help but watch. His body was all muscles and sweat, glistening in the morning light. It was kinda hot, if I'm being honest.

One day, I couldn't take it anymore. I had to know why he was doing this. So, I went outside, trying to act casual. "Hey, what's up with you gardening naked?" I asked, feeling my face get red.

He looked up and smiled, not even trying to cover himself. "Morning, kid. I like feeling close to nature, you know? Being naked helps with that."

I raised an eyebrow. "Close to nature, huh?"

He chuckled and nodded. "Yeah, it's like, I don't know, shedding all the stuff we wear and just being real. Plus, it's hot out here."

I couldn't argue with that. It was hot, and he looked good. Really good.

But then he did something even weirder. He started touching himself, right there in the garden. I was shocked, but I couldn't look away. He was staring right at me, his hand moving slowly. It was intense, and I could feel my heart pounding.

"Uh, what are you doing?" I managed to ask, my voice all shaky.

He didn't stop, just kept moving his hand. "I think my, uh, essence helps the plants grow," he said, his voice all breathy. "It's kinda like fertilizing them."

I blinked, trying to wrap my head around that. "You're jacking off for the plants?"

He laughed, a low sound that sent shivers down my spine. "Yeah, something like that. It's weird, I know, but it works for me."

I watched as he finished, his body tensing up before he let out a sigh. He sprinkled his seed on the withering shrubs, and I couldn't help but feel a mix of confusion and excitement.

Afterwards, he walked back to the house, his body still glistening with sweat. We had breakfast together, neither of us saying much. But there was this tension between us, this secret we shared. It was weird, but it was also kinda hot.

As the days went on, I found myself looking forward to these mornings. There was something about watching him, about being a part of his weird ritual. It was like we had this connection, this bond that was just ours. And even though I didn't fully understand it, I couldn't help but feel drawn to it. To him.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

HMBS 19

ANG PAHAHANAP NI ROYCE NG PROYEKTO

Naliligo si Royce sa loob ng isang cubicle sa locker room, katatapos lang ng practice.

Mainit pa rin ang katawan niya mula sa drills. Humahampas ang malamig na tubig sa batok at balikat, dumadaloy pababa sa mga hiwa ng abs niya. Huminga siya nang malalim, sinasalo ang pagod habang nakapikit at nakasandal.

Biglang may bahagyang langitngit mula sa likuran. Bago pa siya makalingon, may dalawang braso nang yumakap sa kanya mula sa likod, mabigat, matigas, at sanay na mga bisig. Mainit ang palad na dumapo sa dibdib niya kahit malamig ang tubig.

“Nagpaalam ako kay Prof. CV.” bulong ng pamilyar na boses, sobrang lapit na ramdam ni Royce ang hinga nito sa kanyang tainga.

“Hmmm… puwede ba kitang matikman? Mabilis lang. Tahimik lang tayo…”

Mahinang-mahina, pero sapat na para magliyab ang buong sistema niya.

Kilala niya ang boses. Walang ibang may ganoong lalim, lambing, at tiyanig na tono.

Si Chaucer. Ang laman ng lahat ng pantasya niya mula nang mabasa noong unang klase sa Success Studies ang erotic at dominanteng essay nito. Hindi niya mapigilang mapangiti, napakapit siya sa kamay nitong nakayakap sa kanya. Nagpabilis ng tibok ng puso niya: may basbas iyon ng propesor na strikto. Parang sinindihan ng apoy ang ilalim ng tiyan niya.

Pagharap niya, agad silang naglapat at naghalikan. Sa kahayukan ay halos nagsakmalan ng mga labi. Nagbungguan ang dila nila, buhulan kaagad.

Tumilansik ang tubig habang nag-eskrimahan ang mga bibig nila, nag-agawan sa hangin, sa laway, sa init. Sinipsip ni Chaucer ang ibabang labi niya, marahas pero sensuwal. Gumanti si Royce, sinuklian ng matinding higop, Pilit nilang iniimpit na ungol  dahil may iba pang tao sa locker room.

Hinawakan ni Chaucer ang bewang niya, hinila siya palapit. Dumikit ang katawan nila basang-basang balat. Ramdam ni Royce ang hagod ng matitigas na muscles ng kapitan; ang lalim ng upper abs, ang tikas ng pecs, ang kapal ng braso nitong nakayakap sa kanya.

Dinama niya, hinaplos, sinapo ang mga iyon. Gumapang ang mga palad niya sa latag ng maskuladong likod nito. Nagbubundulan ang kanilang mga dibdib.

Magkadikit ang kanilang mga burat sa pagitan ng abs nila, matigas, mapusok, dumudulas dahil sa tubig at precum. Kumiskis ang mga iyon habang naglalaplapan sila.

Bumitiw sa halikan si Chaucer, hinagod ang leeg ni Royce gamit ang labi, pababa nang pababa.

“Ang ganda ng katawan mo, gago…” bulong nito.

Dinilaan nito ang balikat, tapos ay pecs. Sinuso nito ang kaliwang utong ni Royce, para bang sabik na sabik.

Napakapit si Royce sa ulo nito. Pinisil ng kapitan ang kabilang utong niya habang patuloy na sinusupsop ang isa. Bumaba ang bibig nito sa abs niya. Nagtigil sa singit, huminga nang malalim, at tumingin sa kanya habang kumakagat ng labi.

Isinubo nito ang burat ni Royce .Isang malalim, mainit, mabilis na paglunok na halos napasigaw si Royce pero kinagat na lang niya ang daliri niya para hindi mapahalinghing.

Mainit, mahigpit at malambot ang dila ng lalaki. Umangat ang tingin ni Chaucer habang subo-subo siya.

Sinilindro nito ang titi niya. Minsan mabilis, minsan mabagal, minsan didiin lalo sa lalamunan. May sandaling sinubo nito ang betlog niya, saka dinilaan ang singit at inangkin lahat ng precum na lumalabas.

Ang tubig mula sa shower ay kumakawala sa pagitan nila, humahalo sa pawis at laway. Nang pisilin ni Chaucer ang utong niya habang nagdi-deepthroat, muntik na siyang mapasigaw.

Hindi niya kinaya. Humuni si Royce nang mahina para senyasan ito. Pero hindi inalis ni Chaucer ang bibig nito.

Pumulandit siya nang sunod-sunod, limang beses, kada sirit ay dinidiin ng kapitan ang bibig nito, sinisipsip, sinasaid.

Kita ni Royce ang pag-depress ng pisngi, habang iniinom ang lahat.

Pag-angat ng ulo nito, nakangisi ito. May bakas ng tamod sa labi nito bago nito dinilaan iyon.

Lumuhod si Royce. Kailangan din niyang makatikim.

Dahan-dahan niya itong sinubo. Una ay ulo lang, saka ang tangkay. Habang hawak niya ang abs nito ang tigas, ang init, ang lalim ng pag-angat kapag humihinga ito.

Lumingon si Chaucer pababa, pinipigilan ang pag-ungol.

“Galing mo… tangina…" bulong nito habang sinasabunutan ang buhok ni Royce.

Mas lalo pang nagpakitang-gilas si Royce. Sinipsip ang precum. Pinaglaruan ng dila ang ulo bago ulitin ang pagsubo nang mas malalim.

Habang nginangatngat ng lalamunan niya ang titi ng kapitan, gumapang ang dalawang kamay niya sa likod nito—hanggang sa pigi. Matambok. Matigas. Nilamas niya iyon. Sinapo. Saka, sa gitna ng hayok na pagtsupa, ipinasok niya ang dalawang daliri sa butas nito.

Pumasok kaagad. Mainit. Masikip. Parang sinasakal ang daliri niya.

Napakapit si Chaucer sa dingding ng shower. “F-fuck… Roy… tangina…”

Mas binilisan ni Royce ang daliri, kinikiwal-kiwal habang subo-subo ang lalaki.

Sa labas ng cubicle, may maririnig silang mahihinang boses ng teammates na nagbibiruan habang nagbibihis. Walang kamalay-malay sa nangyayaring kasalanan sa loob.

Amoy lalaki, amoy pawis na nahalo sa bango ng sabon. Ramdam sa hangin ang init, ang tensyon, at ang panganib. Pero alam nilang safe sila.

Humingang malalim si Chaucer. Nagsimulang umigkas ang maskuladong katawan.

Hindi tumigil si Royce. Hinawakan ni Chaucer ang ulo niya, para idiin pa lalo.

At doon pumutok si Chaucer. Tahimik pero parang bulkan; napaliyad ang likod, tumirik ang mata, pumulandit ang malapot na semilya sa lalamunan niya.

Tinanggap iyon lahat ni Royce. Sinigurong walang nasayang. Sinimot. Hinimod hanggang huiling patak. Mainit at manamisnamis ang lasa.

Nang matapos, tumingin siya pataas habang nakaluhod pa rin. Ang kapitan ay habol-hininga, nanginginig ang abs, naka-sandal sa dingding. Nakangiting nakatingin sa kanya.

Pagkatayo ni Royce, hinila niya si Chaucer at hinalikan. Naghalo ang tamod nila sa kanilang mga dila.

Lumalim ang hininga ni Chaucer bago ito marahang kumalas mula sa pagkakatayo ni Royce. Hinimas nito ang balikat niya, saka bumaba ang hawak hanggang sa bewang, para bang may huling pagdampi bago ito tuluyang bumitaw. Sumilip si Chaucer mula sa maliit na siwang sa pagitan ng pinto ng cubicle at ng dingding.  Mabilis at pulido ang galaw ni Chaucer. Dumulas ang katawan niya palabas, parang anino lang.

Tinuloy ni Royce ang pagligo. Sabon, tubig, haplos sa dibdib, sa abs, sa hita. Hindi maalis ang ngiti niya. Nananatiling matigas ang burat niya kahit nagpalabas na siya.

Pagkatapos magbanlaw, lumabas siya at nagpatuyo. Mabilis pero maayos siyang nagbihis, suot ang training shirt at joggers, habang ang mga huling patak ng tubig ay dumadaloy pa mula sa buhok niya.

Hindi nagtagal ay bumukas ang pinto mula sa shower area at lumabas na rin si Chaucer. Malinis na ang mukha nito, bahagya pang namumula ang labi, at ang tingin na ibinato nito kay Royce ay malaman.

Tahimik silang nagbihis, magkatabi. Wala nang ibang tao sa locker room; halos lahat umalis na.

Habang inaayos ni Royce ang lace ng sapatos niya, bigla siyang napatigil. Isang ideya ang sumulpot sa isip niya. Kinuha niya ang pagkakataong iyon habang wala pang ibang tao.

“Chaucer…” mahina niyang sabi, “Ah. Tama ba ako na… ‘yung pagkalap mo ng funds para sa sports charity missions mo… ‘yun ‘yung final project mo kay Prof. CV?”

Napatigil ang kapitan sa paglalagay ng belt. “Yeah,” anito, “oh? So ando’n na pala kayo? Final project na?”

Tumango si Royce habang sinasara ang kanyang gym bag. “Oo. Kaso… wala pa akong naiisip na concept para sa final project ko, eh. Hindi ko alam kung kasing tapang kita para gawin 'yung ginawa mo…” huminga ito nang malalim, sabay kindat, “By the way, sobrang solid nung essay mo.”

Nakatawa si Chaucer, mababa at may yabang na hindi nakakairita. “Thanks, pare. Enjoy naman. Hanggang ngayon, eh, nagagamit ko pa yung skills.” Kumindat ito. “If you know what I mean.”

“Puwede kayang ‘yan na lang din ang project ko?” tanong ni Royce, medyo nag-aalangan pero diretso. “Mag-pa-ano… para makakalap ng funds para sa charity?”

“You can always do what I do,” wika nito, mas seryoso ang tono. “Pero I don’t think that’s the point of the final project. Kailangan personal project mo. Hindi lang high stakes. Dapat may personal stakes ka. Dapat sarili mong pangarap ang tinutupad mo.”

“Gets. Gets…” Hinilot niya ang sentido., tapos napaisip: Eh kaso… ang problema ko nga, hindi ko alam kung ano ang gusto ko sa buhay.

Tumayo si Chaucer at sinara ang gamit nito. Inabot nito ang balikat ni Royce, isang marahang pisil ng suporta.

“Thanks, pare. Saya kanina.” Mas lalo itong ngumiti. “I’m sure mahahanap mo rin ang tamang concept para sa project mo.”

Lumakad na palayo si Chaucer, pero bago makalabas, lumingon ito sa huling pagkakataon.

“At pag nahanap mo ‘yon… mas masarap pa ‘yon kaysa sa lahat ng ginawa natin ngayon.”

At sabay kindat, umalis na ito.

——————————————————————————

Linggo.

Hindi gusto ni Rayon na nandoon siya. Hindi niya gusto ang liwanag, ang ingay, ang dami ng tao. Pero kailangan daw nandoon siya. Maski wala man lang halos pumapansin sa kanya.

Birthday ni Rayon Viterbo—ang kanyang nakatatandang kapatid na lalaki, ang golden boy ng pamilya. Rookie of the Year. Best Player of the Game halos kada linggo. Isa sa mga pinakamalalakas mag-rebound sa buong PBA. Two-time MVP. Mythical Five mainstay.

Magarbo ang party. Isang enggrandeng hotel function hall—mayayamang kulay ginto at maroon, mga kurtinang makapal na para bang ipinagpagawa pa talaga, at mga ilaw na may tamang timpla ng glamor at init. Ang centerpiece ng stage ay may malalaking LED panel na nag-roll ng highlights ni Rayon—slam dunks, clutch shots, buzzer beaters. May mga lamesang puno ng pagkain—steak carving station, sushi bar, imported cheeses. May mga giveaways na hindi pangkaraniwan: high-end basketball merch na may pangalan ni Rayon, pati limited edition na signature shoes.

May mga sports personalities sa bawat sulok. May mga news crew at press photographers na kumukuha ng kung sino mang lumalapit kay Rayon para bumati. Ang ilan ay halatang sumisipsip. Ang iba ay sponsor reps. Ang mas marami ay mga babae—puro magaganda, naka-gown, naka-fitted dress—lumalandi sa kapatid niya.

Samantalang si Royce, tahimik sa sulok. Nakaupo, nakasandal, at walang kausap. Ilang beses siyang naimbitahan sumama sa mga kamag-anak, pero nagkunwari siyang may kausap sa phone.

Ayaw niyang marinig na siya lang sa magkakapatid ang hindi nag-PBA. Ayaw niyang marinig ang, “sayang ang height” o “mas magaling si kuya mo noon pa” o “okay lang ‘yan, Royce, may volleyball ka naman, pampalipas oras.”

Napasulyap siya sa kapaligiran. Anong ganda ng venue—malawak, malinis, sosyal. Pero mas lalo lang niyang naramdaman na hindi niya iyon mundo.

At doon niya natanong ang sarili: Heto din ba ang gusto ko? Ganito ba ang success na gusto ko?

Sa loob ng utak niya, mas nag-a-appeal na ang volleyball. Mas maliit na spotlight. Mas intimate na community. Mas masaya. Mas disiplina. Low key celebrity status lang.

Nang matapos ang program proper at nagsimula ang open bar, unti-unti nang nag-wild ang atmosphere. May DJ na. May strobe lights. Nagsasayawan na ang mga tao—mga pinsan, mga tito’t tita, mga teammate ni Rayon, mga sponsor na nagpapa-cute.

“Baka si Hansel enjoy dito…” natatawang bulong ni Royce sa sarili. “Party party. Saka papampam talaga 'yun.”

Kumuha siya ng isang shot ng tequila at diretso siyang tumungo sa CR.

Pagkatapos umihi, naghuhugas pa siya ng kamay nang bumukas ang pinto at pumasok si Rayon.

Mukha itong pagod pero gwapo pa rin—matibay ang panga, defined ang ilong, mga matang sanay sa spotlight. Naka-slick back ang buhok. Medyo pula ang pisngi, lasing na. Bahagyang sablay ang composure nito.

Napatingin ito kay Royce at ngumiti, “Royce?! Andiyan ka pala.”

“Oo, tsong,” sagot niya, simple, walang lambing. “Pero magpapaalam na rin ako. Happy birthday.”

Pumikit si Rayon na parang napipikon. “Gagi? Uwi ka na agad? Inom ka pa! May open bar pa tayo diyan!”

“May laro ako bukas. Hindi ako puwedeng magpakalasing,” sagot ni Royce nang malamig.

Doon nagbago ang tingin ng kapatid. “Oh? Nagba-volleyball ka pa rin?” sabay tawa nito. “Bakla ka ba? Tangina. Natuluyan ka na siguro diyan. Kaya wala kang girlfriend—”

Sumiklab ang dibdib ni Royce. Parang may nanunog na apoy. Pero hindi siya nag-react.

“Uuwi na ako,” mariin niyang sabi. “Ingat ka.”

Pag-ikot niya, nadulas si Rayon at napayakap sa kanya—hindi dahil sa lambing, kundi dahil sa pagkadulas. Biglang bumagsak ang bigat ng propesyonal na atleta sa katawan niya.

At doon siya na-shock sa sarili. Dahil sa isang iglap, naramdaman niya ang init. Ang amoy. Ang tigas ng muscles. Ang lapit. Ang kapit.

'Putangina,' sa isip niya. ‘Ano’ng nangyayari sa katawan ko?'

Agad niyang itinulak si Rayon nang hindi halata. Maingat, pero mabilis. Sinandal niya ito sa pader ng CR.

“Uuwi na ako. Enjoy the party,” sabi ni Royce. Lumabas siya, mabilis, parang may kailangan siyang takasan. Parang kailangan niyang huminga.

Sa hallway, huminga siya nang malalim. Nang makalabas sa entrance ng hotel, malamig na hangin ang sumalubong sa kanya. Naghanap siya ng taxi. Tahimik. Malayo sa ingay. Malayo sa comparison. Malayo sa bigat.

Habang hinihintay ang sasakyan, napahawak siya sa dibdib. Ang pinakamalaking hiling niya lang naman pala sa buhay… ay hindi pera. Hindi trophies. Hindi spotlight.

Gusto lang niyang maging tanggap ng pamilya. Kahit hindi siya basketball star. Kahit hindi siya golden boy. Kahit hindi siya si Rayon.

Napakuyom ng kamao niya. …at paano ko magagamit ang Success Studies lessons para do’n?

——————————————————————————

Lunes.

Successful na nakakuha si Royce ng consultation time kay Prof. CV. Kailangan niya iyon—hindi lang dahil malabo pa sa kanya ang final project, kundi dahil nagulantang siya kagabi… sa party… sa pamilya… at sa naramdaman niya mismo.

Nang makarating siya sa gym ng opisina ni Prof. CV, agad siyang natigilan.

Nandoon na ang propesor—naka-asul na see-through briefs, halos parang wala nang imahinasyong natitira sa manipis na telang iyon. Pawis ang buong katawan, bawat hibla ng muscle ay kumikintab sa ilalim ng spotlights ng gym.

Pero hindi iyon ang pinakamalaking gulat niya.

Dahil sa gilid, nakahiga sa exercise mat, naka-stretching, naka-puting jockstrap… si Chaucer.

Ang volleyball captain. Pawisan. Ripped. At parang lalo pang gumuwapo habang tumitilamsik ang pawis mula sa mukha at leeg nito.

Bumaling sa kanya si Prof. CV. “Oh. Hi, Royce. Tamang-tama, kakatapos lang namin mag-stretching.”

Tumayo si Chaucer at ngumiti sa kanya—‘yung pamilyar na ngiting may alam, ‘yung ngiti nitong parang may nakatagong pulsing libido sa ilalim ng pagiging mahusay na atleta. “Hello, Royce. Inaya ako dito ni Prof. Sabi daw sumama ako sa consultation mo ngayon.”

Hindi niya napigilan ang kilig at libog na sabay sumampal sa dibdib niya. “Oh wow. Haha. Hindi ako magrereklamo diyan.”

Naglakad papalapit sa kanya ang dalawa. Hinagisan ni Prof. CV ng towel si Chaucer bago pareho silang nagpunas ng pawis, at sa bawat galaw ay umaalon ang kanilang mga muscle. Halos hindi makahinga si Royce.

“So,” ani Prof. CV habang iniaabot ang isa pang towel sa kanya, “may naisip ka na for your final project?”

Napakamot sa ulo si Royce, "yes. Kaso kailangan ko ng guidance kung paano ko maisasakatuparan ang gusto ko."

Kinuwento ni Royce ang kasayasayan niya kasama ang pamilya. Ang obsesyon ng mga ito sa basketball bilang karera. Ang kanyang ama at mga kapatid na successful players. Ang disappointment ng mga ito at estrangement sa kanya dahil hindi siya nakapasok sa varsity ng basketball sa school. Ang suhestiyon na huwag na siyang mag kolehiyo at mag-assistant na lang siya sa Kuya Rayon niya. Ang pagtanggi niya at pagpasok niya sa volleyball team para suportahan ang sariling kolehiyo. Ang kawalan niya ng espisikong career track post-college. At eksena na nangyari kagabi sa birthday ni Rayon. At ang naging realization niya.

Napalunok si Royce habang tinatapos ang kuwento, seryoso habang nilalango ang imahe ng dalawang matipunong lalaking taimtim na nakikinig sa kanya. "And maybe ang naisip ko, ang magbubukas talaga sa horizons ko ay ito. Hindi ko naman hinihingi na tanggapin o ma-belong sa pamilya ko. Wala namang alam 'yun kundi sports na basketball so wala naman talaga kaming magiging bonding outside that. Gusto ko lang siguro ng respeto. Mula sa kanila."

Tahimik na nakinig si Prof. CV at si Chaucer. Parehong pawisan, parehong nakabukol ang ari sa manipis na tela, parehong nakapako ang tingin sa kanya at taimtim na nakikinig.

Tumango si Prof, nakangiti. “I like that. That should be your goal for the class.”

“Kaso… paano ko gagamitin ang skills sa Success Studies para ro’n?”

Tumawa si Prof. CV. “Gago. You know the answer. You know exactly the answer.”

Natigilan si Royce. Bumukas ang mata niya sa ideya na hindi niya gustong isipin pero alam niyang naroon.

“Seryoso?” bulalas niya. “Kaso… kadugo ko ‘yun…?!”

Hinila ni Prof. CV pataas ang shirt niya at hinubad iyon, ibinuyangyang ang kanyang athletic katawan. “Let’s get you comfortable. May sasabihin si Chaucer sa’yo, kaya ko siya dinala.”

Hindi siya nakaangal nang sabay siyang hubaran nina Prof at Chaucer.

At nang umalpas ang burat niya: matigas, pulang-pula, nilamon ng init ang buong katawan niya.

Lumuhod si Prof. CV. “Subo ko lang ’tong burat mo habang sinasabi mo sa kanya.”

“Ugh…” Napaungol si Royce nang maramdaman ang bibig ng propesor, eksperto ang mga hagod. Halos manghina ang tuhod niya.

Lumapit si Chaucer at hinalikan siya. Mainit. Mabigat. Mapang-angkin. Sinabayan niya iyon ng paghaplos sa abs nito, dibdib, pababa sa bukol nitong kumikislot sa jockstrap. Pareho silang humihingal habang nararamdaman niya ang mapangahas na pagsipsip ni Prof sa kanya.

Pagbitaw sa halik, nagsalita si Chaucer. “Nakasama ko na si Rayon minsan sa mga… misyon ko.”

“What the fuck?!” gulat ni Royce, napatingala habang patuloy siyang sinusubo ni Prof. CV.

Huminga nang malalim si Chaucer bago nagsalita, at sa sandaling iyon ay ramdam ni Royce ang kakaibang tensyon sa hangin—lalo na’t habang nagsisimula ang kwento, patuloy pa rin ang pagtsupa ni Prof. CV sa kanya, mabagal, sensuwal, sinasabayan ang bawat detalye.

“Nitong six months ago lang ang nakalipas,” panimula ni Chaucer. “Kakatapos ko pa lang ng unang mission ko para sa Success Studies. May in-assign sa akin si Prof. CV—isang logistics company executive. Malaki ang perang umiikot sa company na ’yon, may koneksyon sa sports development. Kailangan ko ng dalawang TV sets na latest model para sa isang grassroots sports org. Sponsor para sa mga bata. .”

Napapikit si Royce nang mas lalo pang sumikip ang bibig ni Prof. CV sa buong kahabaan niya. “Ugh…”

Tinuloy ni Chaucer, mas lumapit, halos nakasandal sa katawan ni Royce habang kinukuwento ang lahat.

“Noong una, secretary lang ang kausap ko. Email. Schedule. Postponed. Rejected. Postponed ulit. Tapos nag-call sila sa akin na kailangan ko raw makipag-meet… hindi sa opisina, kundi sa private suite ng big boss. Alam ko na ang code noon. Alam kong may hinihingi.”

“Tangina…” bulong ni Royce.

“Dumating ako sa suite na naka-business attire,” pagpapatuloy ni Chaucer. “Pagbukas ko ng pinto, nandoon si Rayon… kasama ang executive. Pero hindi siya nakaupo. Nakahubad sa bewang, tapos may hawak na glass ng whiskey. Halatang hindi niya trip ang nangyayari—pero kailangan niya ng pera.”

Nanlaki nang bahagya ang mata ni Royce nang mabanggit na ang pangalan ng Kuya niya. “Tangina…?”

Tumango si Chaucer. “Straight na straight ang aura niya noon. Galit pa nga ang itsura. Halatang napilitan lang. Sabi ng executive, ‘kailangan nating magtulungan, boys.’ Ako raw ang manghihingi ng sponsorship. Si Rayon naman, gusto lang niya ng pera para sa trip niya sa US. Pareho kaming may kailangan—pero ibang paraan ang alam ng executive para magpagalaw.”

Napalunok si Royce, pilit na inaalis sa isip ang eksenang gumuguhit ngayon sa imahinasyon niya pero lalo lang itong lumilinaw.

“At ayun na nga,” sabi ni Chaucer, tumigil saglit upang tumitig kay Royce nang direkta habang hinahaplos ang dibdib niya, “ako ang gumawa. Ako ang tsumupa. Ako ang nag-initiate. Habang nakaupo sa sofa ’yung executive, nanonood. Si Rayon… well, kita mo sa mukha niya: nandidiri, kinakabahan, napipilitan. Pero eventually, nag-react din ang katawan niya.”

Napakagat si Royce sa labi, halos mabilaukan sa sariling ungol nang sumubo pang mas malalim si Prof. CV, sinisilindro ang kahabaan niya, ramdam niya ang vibration ng pagtawa nito habang patuloy ang kwento ni Chaucer.

“Sinimulan ko sa executive, para gumaan ang loob niya. Then lumapit ako kay Rayon. Hawak niya ulo ko… hindi ko alam kung para itulak ako palayo o papunta. Pero nagbago ang hininga niya nang maramdaman ko siyang nagpapaubaya.” Napangisi si Chaucer, puno ng libog ang tono. “At kinailangan niya akong kantutin para makuha niya ang gusto niya. So ginawa niya. Pinakantot ko sarili ko sa kanya.”

Nanginginig ang dibdib ni Royce. Hindi niya alam kung dahil sa selos, shock, libog, o halo-halo. “T-Tangina…”

“Don’t get me wrong,” sabi ni Chaucer. “Ayaw niya. Pero ginawa niya."

Huminto si Prof. CV sa pagsubo—unti-unting iniluwa ang kahabaan ni Royce habang nananatili itong nakaluhod sa sahig ng gym, ang mga palad nito nakahawak pa rin sa magkabilaang hita niya. Basang-basa ng laway ang ulo ng burat niya, kumikintab sa ilaw, at unti-unting lumalamig sa ihip ng aircon.

Nakangiti si Prof. CV. “See? You know it’s possible.”

Walang pasintabi ang sagot ni Royce. “Tangina.”

Ang dibdib ni Royce ay puno ng pagkabagabag, pagkabaliw, at pagsiklab ng lakas ng loob na hindi niya alam na kayang sumiklab nang ganoon katindi. Naririnig niya ang sariling tibok ng puso. Parang tambol.

Narinig niyang humalakhak si Chaucer. Humakbang ito palapit, basang-basa ang dibdib, kumikintab ang jockstrap, at tila mas mabigat ang paghinga kaysa kanina. “Prof,” sabi nito. “Baka naman puwede akong kantutin ni Royce. Haha. Matagal ko nang pangarap. At nalibugan ako sa kuwento ko tungkol kay Rayon.”

“Go ahead,” tugon ng propesor. “Tuwad na.”

Agad tumalikod si Chaucer. Mabilis na ibinaba ang garter ng jockstrap, hinila nang bahagya, at itinuwad ang katawan. Nag-flex ang mga glutes. Mabilog. Matambok. May manipis na sheen ng pawis. Ang guhit ng butas niya ay humihinga sa pagitan ng puting strap.

At doon na nagdilim ang paningin ni Royce.

Lumapit siya. Mabilis. Hayok. Hinawakan niya ang balakang ni Chaucer at idinikit ang ulo ng burat niya sa bukana. Mainit. Malambot. Tapos ay kinabig niya ito papasok.

Isang ungol ang pumutok mula sa bibig ni Chaucer: baritono, mabigat, puno ng gutom. “Fuuuck, yes… yes… ughhh, Royce, ganyan—ganyan mismo—puta, sige pa!”

At doon na nagdilim ang isip ni Royce.

Hindi na si Chaucer ang nasa harap niya. Hindi na ito ang volleyball captain na pinagnanasaan niya noon pa man. Hindi na ito ang lalaking  tsumupa sa kanya sa shower.

Ang nasa isip niya ngayon ay si Rayon.

Ang malaking braso ng kuya. Ang mas malapad na dibdib. Ang mas mabigat na hininga. Ang basang buhok. Ang amoy ng cologne at alak kagabi sa CR ng hotel. Ang saglit na pagdikit ng mga katawan nila. Ang init.

At ang pang-iinsulto.

“Bakla ka ba?”

“Natuluyan ka na yata.”

“Mag-assistant ka na lang sa’kin.”

Nagliyab ang dibdib ni Royce. Napangiwi siya habang bumibilis ang pagkadyot niya kay Chaucer. Para siyang makina. Para siyang bagyong pumasok sa isang maliit na puwang at winawasak ang lahat.

Sa tainga niya, iba na ang sigaw na naririnig niya—hindi na kay Chaucer, kundi kay Rayon. Malalim. Galit. Umiiyak sa pagkalito. Dumadaing ang baritonong boses ng kadugong ilang pulgada ang tangkad sa kanya.

“Pukinginaaaa!” sigaw ni Royce, lalo pa siyang bumayo.

Natawa si Prof. CV, sabay hawi sa briefs niya. “Fucking monster ka, Royce. Sige. Harabas. Bigyan mo siya. Warakin mo pa—puta—your form is insane.” Nagsimulang mag-jakol ang propesor habang nanonood.

Tinakpan ni Chaucer ang bibig niya kahit nakatuwad—pero hindi napigilan ang pagtagas ng ungol. “YEAAAHHH! SHIIIT! FUCK! SIGE PA! GOD, ROYCE—YES—HARDER! HARDER!”

Walang awa siyang umatras at sumulong. Narinig niya ang tunog ng balat sa balat. Ang tunog ng pawis na humahalo sa hangin. Ang lagkit, amoy, at init.

At nang hindi na kinaya ng katawan niya, pumulandit ang katas niya. Malalim. Marahas. Sunod-sunod, parang bulkan.

“PUTANGINAAAAA—”

Kinagat ni Royce ang balikat ni Chaucer habang dumudura ang semilya niya sa loob. Ilang saglit pa ay bumunot siya at tumagas ang puting likido mula sa lagusan ng lalaki, naghalo sa tubig ng pawis na bumabagsak mula sa kanilang mga katawan.

Pero hindi pa siya tapos.

Lumuhod si Royce sa pagitan nila. Tumulo ang katas mula sa butas ni Chaucer papunta sa sahig, at sa kanyang mukha ay sumampal ang burat ni Prof. CV, mainit, mabigat. Sinundan iyon ng burat ni Chaucer, matigas pa rin sa kabila ng pagod.

Parehong itinapat sa mukha niya.

Hindi na siya nag-isip.  Sinulsulan ang bibig ng dalawang tarugo. Naging nagpaubaya ang panga niya. Nag-uunahan ang dalawang ulo na sumayad sa dila niya, at ang mga lalaking nasa ibabaw niya ay naghahalikan at nagmumura, nakasabay ang ritmo sa pagsalsal nila sa sariling mga ari.

At nang sabay na tigasan ang dalawa, nakita ni Royce ang pag-igting ng mga ugat sa mga leeg nila, ang pagkakuyom ng mga kamao, at ang paghawak sa buhok niya para idiin pa lalo ang mukha niya sa gitna.

Sumirit ang dalawang malakas na agos ng tamod kasabay ng koro ng mga ungol ng mga ito.

Puno ang bibig niya. Napuno ang ilong niya. Umagos sa pisngi, sa dibdib, sa braso, sa tiyan.

At nang alisin niya ang bibig niya, huminga siya nang malalim, nagangat ng mukha, at ngumiti—basang-basa, nangingintab.

Huminga rin nang malalim si Chaucer habang pinupunasan ang bibig. “Good luck sa project mo, pare.”

Tumingin si Prof. CV pababa sa kanya, hinahaplos ang basang buhok ni Royce. “Damn. I’m so excited.”

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe!