SINA ROYCE AT HANSEL: ALUMNI NG SUCCESS STUDIES
Sampung buwan ang nakalipas.
Inaayos ni Royce ang mga tuwalya, toiletries, tubig, at quick snacks sa loob ng locker room. Inilagay na rin niya ang mga bote ng beer sa malaking ice box na puno ng yelo. Ilang minuto na lang ay matatapos na ang game sa labas at magdadatingan na ang mga player sa loob.
"Knock knock," anang boses mula sa employees door only sabay katok sa kahoy.
Napabaling siya at nakita si Hansel na nakatayo sa may pinto.
Ngumiti si Royce, "oh. Ano'ng ginagawa mo dito?"
"Akala ko tapos na, susunduin na sana kita, eh," banggit nito.
"At paano ka naman nakapasok dito?" tanong niya.
Hinawakan ni Hansel ang malaking laminated na ID na nasa dibdib nito. "Dinala ko 'yung ID ko nung courtside reporter pa ako nung second year ako?"
Tumaas ang kilay niya, "nyek. Lahat na lang talaga ng org pinasukan mo. Tapos aalis ka din after a while. Ginagamit mo lang para tumaba CV mo."
Ngumisi ito, "kaya ka nga na-in-love sa akin, bibo ako, eh."
Lumapit si Royce sa nobyo at mabilis na hinalikan ito habang wala pang tao sa locker room ng SMX kung saan nagaganap ang malaking laro.
"Kumusta naman 'yung application mo sa third internship mo?" kumusta ni Royce.
Mayabang na tumuro ang lalaki sa sarili, "ako pa ba, eh 'di syempre pasok."
Umiling siya, "naku talaga. Mababawasan na naman ang oras mo sa'kin. Napakabibo kasi."
Kumindat si Hansel, "para ma-miss mo rin ako paminsanminsan. Saka libre ka naman mambabae o manlalaki. Para may front din tayo. Alam mo naman ang rule. Secrecy haha. Oh. Ikaw kumusta na ang pagwa-waterboy mo dito."
Hinampas niya ito, "gago. Intern kasi ako dito."
Huling semestre na ng senior year nila. At para sa internship ni Royce ay pinili niya na magtrabaho sa isang Sports Management Agency. Para na rin hindi nalalayo sa ginagawa niya at sa gusto ng pamilya niya. Syempre bilang intern ay mga pang mababang trabaho ang mga binibigay sa kanya. Pero ayos na rin iyon dahil binibigyan din naman siya ng leeway para sa kanyang paglalaro bilang volleyball varsity.
Samantalang si Hansel, bilang isang model student, ay nagsisimula na sa mga volunteer internship nang simula pa lang ng summer break. Gusto nito ng maraming ilalagay sa CV.
“Kailangan mo ng tulong?” alok ni Hansel.
“Hindi. Ayos na ’to,” sagot ni Royce, tinuro ang inayos. “Hintayin mo na lang ako sa parking lot. Parating na sila. Narinig ko na ’yung final buzzer.”
Kumaway si Hansel at umalis.
Makalipas ang ilang sandali, bumukas ang pinto ng locker area. Pumasok ang unang grupo ng mga manlalaro—pawisan, hinihingal, ang iba nakangiti, ang iba tahimik. May amoy ng pawis, deodorant, at adrenaline sa hangin.
Lumapit si Royce dala ang mga tuwalya. “Towel, sir.”
Kinuha ng isang guard ang tuwalya at bote ng tubig. “Salamat, boss.”
Sunod-sunod silang dumating. May nagbibiruan, may nagmumura sa referee, may nagkukuwento ng last play.
“Pare, nakita mo ’yung block ko?” sigaw ng isa.
“Gago, muntik ka pang ma-foul!” sagot ng isa pa, tawa nang tawa.
Si Royce ay paikot-ikot, abot ng tuwalya, palit ng bote, punas ng bench. Tahimik lang siya pero alerto sa lahat.
Ang huling pumasok ay si Rayon—ang kanyang kuya na star player. Basa ang buhok, may suot pang headset mula sa interview. Diretso ang lakad, parang alam ng lahat na siya ang sentro ng kwarto. Tumama agad kay Royce ang sangsang ng pawis nito at ang mataas na adrenaline nito.
“Andito na pala ang waterboy,” buska nito kay Royce, sabay agaw ng bote at tuwalya sa harap niya.
Blanko ang mukha ni Royce. Pero sa loob niya, parang may bumangga—ang lakas ng presensya ni Rayon: amoy ng pawis, cologne, at init ng laro. Parang umaabot hanggang buto ang aura nito.
“Hoy, idol,” sigaw ng isang teammate kay Rayon. “Grabe ’yung fadeaway mo kanina!”
Ngumisi si Rayon. “Eh, mahina kalaban. Halatang pagod na.” Tumingin ito kay Royce. “Ikaw, 'tol. Kita mo ba ’yung huling tres ko? Ganda, ’di ba?”
“Okay Kuya,” maikli ang sagot ni Royce.
Tawa nang tawa ang iba. “Uy, suplado si intern!”
Lumapit si Rayon nang kaunti. “Ano, nasasanay ka na ba diyan? Abot-tuwalya, abot-tubig? Samantalang ako, milyon-milyon kada kontrata. Tuloy mo lang 'yan 'tol at aambunan kita.”
Tahimik si Royce, patuloy sa pag-aayos.
“Sayang ka, 'tol,” dugtong ni Rayon. “Kung tumangkad ka lang nang kaunti at nakapasok ka sa varsity niyo at hindi ka nag-volleyball, baka andito ka rin sa’min. Puwede naman kitang ipakiusap dito sa team.”
“Pero hindi,” singit ng isa. “Nandito siya. Taga-ayos.”
“Waterboy with diploma,” biro ni Rayon.
May ilang tumawa.
Hindi pa rin umimik si Royce. Pero sa tingin niya kay Rayon, may halo ng malamig at matalas.
Si Rayon naman ay tumahimik na matapos mahagip ang tingin niya.
Nagpatuloy ang kuwentuhan ng mga player. Ang sumunod na isang oras ay ang mabilis na pagkain at pahinga ng mga manlalaro. Tapos ay ang isa-isang pagligo.
Si Royce naman ay puro assist lang. Excited na siya na matapos ang intern work niya para sa gabing iyon. Naghihintay na ang nobyo niya sa kotse.
Si Rayon ang unang player na natapos sa pagligo at pagbihis. Tumingin ito kay Royce at tumango bago ito tuluyang lumabas.
Nang maubos na ang mga player sa loob ay tinapos na ni Royce ang pagsisinop ng locker. Tapos ay lumabas na siya sa parking lot ng building. Alam na niya kung saan pumupuwesto si Hansel kapag pumaparada. Sa pinakatagong sulok ng floor.
Pumasok si Royce sa backseat ng SUV ni Hansel. Hindi na siya nagulat sa kanyang nakita.
Puting jockstrap, basa at masikip sa harapan, at ang katawan ni Rayon na naka-highlight ng pagod at init ng laro. Malamlam ang ilaw sa parking, pero kitang-kita ang linya ng mga kalamnan nito—abs na parang inukit, at ang tambok ng puwet na fine-frame ng tela ng jockstrap.
Sa isang gilid ng bakc seat, nakaupo si Hansel—nakahubad ang sapatos, nakataas ang kanang paa, naka-relax pero may kuryenteng umaakyat sa mata.
Pumasok si Royce, sinara ang pinto, at agad na bumaba ang mundo: amoy pawis, cologne, laway, at ang ritmo ng paghinga nina Rayon at Hansel. “Mukhang nagsimula na kayo,” bungad niya, panay tingin sa kanila.
“Oo,” sagot ni Hansel nang may ngiti. “Hindi nakahintay 'tong si Rayon.”
Pumunta si Royce sa gilid, hinawakan si Rayon sa buhok at dinala nang malapit sa mukha niya. “Putangina ka. Ang yabang mo kanina, ano angas ka,” mura niya, pero may tinik ng kasiyahan sa boses.
Umiiling si Rayon, nangingisay ng kaunti. “Oo. Pero sa harapan lang nila. Pag-aari ko talaga kayo, tol.”
Natahimik si Royce sandali, sabay turo kay Hansel. “Kung alam lang nila kung gaano ka kaputa—kung alam nila na pati ako tinatalo mo,” sabi niya, at tinulak nang bahagya ang dila niya sa labi.
Napalunok si Rayon. “Oo… puta ako. Para sa'yo, ’tol,” ang mahina niyang pag-amin.
Hinawakan ni Royce ang bukol sa harapan ng jockstrap. Mainit at matigas, tumitibok. “Oh. Tangina mo. Nalilibugan ka na sinasamba mo boyfriend ko? Paa pa lang, libog ka na.”
“S-sambahin ko rin ang paa mo,” pakiusap ni Rayon na halos lumulunok sa hiya at pagnanasa.
Ngumiti si Royce. Hinalik niya si Rayon nang mabilis at sinubsok ang labi. Hinubad ni Royce ang isa niyang sapatos at itinayo ang paa — pinatong sa hita ni Rayon. Agad na dumampi ang dila ng player sa ango ng daliri ng paa: sinimulang dilaan ang talampakan, isang mahinang latik ng dila sa pagitan ng mga daliri, pagkagat sa gilid ng kuko.
Ang pagdampi ng dila sa balat ni Hansel ay nagpaikot ng init sa dibdib ni Royce. Kita niya sa mukha ni Rayon ang pagka-ela: mata’y nagliliwanag habang sinasalubong ang bawat daliri, sinisipsip ang bawat bahagi ng paa na inihahain sa kanya. Unti-unti, ang jockstrap pouch niya ay nagiging basang kargada, halatang bumubulwak ang ulo ng burat at umaalimpuyo ang mga ugat.
Sa likod ng manibela, nakaupo si Gabino—naka jacket, pero hubad mula sa pusod pababa. Nanonood nang malapot, parang uhaw. “Ano ka diyan? Ikaw ang driver ngayon ni boyfriend ko?” biro ni Royce habang pinapanood.
“Opo, Sir,” mahinang sagot ni Gabino, mata ay nag-aalab. “Fuck, ang hot ng ginagawa niyo para sa kanya… Sana ako rin.”
“Gago—’wag kang pasaway,” sagot ni Hansel, sabay dampi ng kamao sa balakang ng driver. “Kaya mo pa mag-cum-control, tama ba? 'Yan ang utos ko sa'yo 'di ba?”
“Opo, Sir,” napapikit na sagot ni Gabino—nakabaon sa isang maliit na cock cage, nakasabit sa loob ng pantalon. Kita sa mukha ang pinaghalong pagkabitin at pagsuko.
Muling sinamba ni Rayon ang paa nina Hansel at Royce nang sabay. Salitan na dine-devour ang mga daliri: laway, dila, at isang maiinit na pagkagat dito at doon. Sa bawat pagsubo, mas sumisikip ang jockstrap, mas lumalabas ang tambok sa harapan.
Hindi na naghintay si Hansel. Bababa ng pantalon, pinakawalan ang matigas na burat; namumula ang ulo nito, nangingintab sa katas. “Tangina, kantutin na natin ‘to,” ang utos nito.
Lumuhod si Royce at dinala ang hubad nang tarugo sa harap ng labi ng kapatid. “Sipsipin mo ‘to, Kuya,” utos niya.
Agad na sinubo ni Rayon ang ulo, umuusok ang paghinga niya—sinusubsob, sinusubo, habang nilalasap ang lasa ng pagod at pawis ng player na kapatid.
Sa harap, si Gabino ay humihingal—kumukurap ang mga mata sa tuwa na hindi natatanggap.
“OIhhhhh!” ungol si Rayon nang maramdaman ang unang dulo ng burat ni Hansel na pumapasok sa butas. Hawak nito ang hita ni Hansel para gabayan ang bawat pagpasok.
“Ahhh… sikip,”
Si Royce naman, nagnganga sa likod ng player, sinusubsob nang malalim ang ulo ng burat niya sa bibig ni Rayon. Tinititigan niya ang mukha ng athlete: ang mga mata na nag-igkas, labi na pumapawi sa laway, mukha na tuluyang nakasubsob sa kasiyahan ng pagsisilbi. Nakakasuot pa ang player ng sock sa isa niyang paa, ang kabilang paa tuluyan nang nakahigantay sa dibdib ni Royce habang sinasamba.
“Hinay-hinay lang, gago, baka mahuli tayo,” murag ni Royce—pero ang kamay niya ay marahas na humahatak sa buhok ni Rayon, hinihila para mas malalim ang pag-subo. Bumibilis ang ritmo. H
alos mahubad na ang jockstrap sa tigas ng burat ni Rayon sa loob.
Si Rayon, sa kabila ng pagiging naka-jock, ay pilit nakangiti. “Para sa’yo, Sir,” ang pababang boses niya habang umiigsi ang dila sa base ng burat ni Royce.
Ang bukol sa harapan nagda-darken, halatang basa na sa likido, halos makapuno sa jockstrap.
Hinampas ni Royce si Rayon nang bahagya. “Tangina mo! Hinay lang! Umuuga ang kotse. Baka may makatingin!”
Ngunit ang boses na iyon ni Royce ay hindi pabigat; may halong pag-init. “Sige—sakyan mo. Dahan-dahan,” sabi niya, at sinubukan pinagaan ang ritmo. Si Hansel naman ay tumutok na, nag-adjust ng tilt ng balakang para mas malalim at mas husto ang pagpasok.
Ang ordeal ni Rayon ay matindi sa sandaling iyon: ang mukha nito ay nalulukot sa elya habang pilit kinokontrol ang hip movement para hindi umindayog nang sobra ang sasakyan. Bawat pag-akyat ni Hansel ay nagdadala ng matinding presyon sa butas ni Rayon—mahirap, sikip, at bawal ang pakiramdam.
Umiigkas siya sa tuwing tumatama sa tamang punto: “Ah—ah—shit—”
Mabagal pero malalim ang paggalaw. Sa loob ng kotse, ang tunog nila ay nagiging kanta: ungol, hikbi, pagtigil, paghigpit.
Nang pumutok ang una—si Hansel—sumabog ang malabnaw na tamod sa loob ng butas ni Rayon. kadyot pataas at ang pagtalsik ng katas. “Ohhhhhh! FUCK!” ang sigaw nito nang ramdam ang pagputok.
“Ako naman,” bungad ni Royce, at dahan-dahan niyang pinalaya ang ari.
Umangat si Rayon nang mabagal, inikot ang puwet papunta sa harapan ni Royce.
Hinawakan ni Royce ang balakang ni Rayon para gabayan; ang mga daliri niya ay kumapit sa balat, ramdam ang init at pag-igting.
Dahan-dahan, sinimulan ni Rayon ang pag-sakay. Maingat, mabagal, parang nag-aadjust ang butas sa bagong sukat. “O—ooh,” ungol ni Rayon habang unti-unting pumapasok ang ulo ng titi ni Royce, bawat pulgada ay sinasalo at pinapawi ng makipot na lagusan. Halata ang tensyon sa mukha nito: naglalaro ang mata, pumupungay ng bahagya sa tuwing tumama ang spot.
“Kanino ka? Kuya? Kanino ka?” ulit-ulit na tanong ni Royce, boses niya mababa at mabangis; ang kamay niya sa balakang ni Rayon ay mas mahigpit kapag bumaba at umakyat.
“Sa’yo ‘tol! Sa’yo lang puke ko ‘tol!” sagot ni Rayon, halatang masunurin habang sinusukat ang bawat kadyot. “Sa’yo lang ako, tol…”
Humigpit ang mga kalamnan sa dibdib ni Royce habang nagsasalpukan ang mga katawan nila. Ramdam niya ang basa at masikip na lagusan ni Rayon; ang init ng balat, ang malambot na pag-uga ng puwet na umiayon sa ritmo. Sa loob, naroroon pa rin ang mainit na katas ni Hansel— ang natitirang tamod na nagsisilbing malagkit na lubricant.
“Kapag graduate na ako… magiging sports agent kita,” bungad ni Royce, may ngiting mapagmataas habang sumisigaw nang bahagya ang ritmo. “At bawat araw—kakantutin kita. At minsan — ipu-puta kita, katulad ng ginawa sa'yo ng mga kaklase ko. Gusto mo ‘yon?” kinagat niya ang tenga ni Rayon nang malikot.
“Oo. Kahit ano'ng gusto mong gawin sa’kin—gamitin mo ‘ko… Ang sarap… Fuck me…” ang sagot ni Rayon; pawis na pawis na ang katawan, ang mga kalamnan ng hita ay kumikiskis sa tela ng jockstrap.
Sa harapan, si Gabino ay nakatingin nang may halong pagnanasa at sariling pagdurusa—nakakulong ang ari niya sa cock cage; walang magawa kundi manood at saktan ang mata. Naiinggit na lumilingon, ngunit ang pagkakakulong ang pumipigil sa anumang kilos.
“Palabas ka na!” utos ni Royce.
Tumindi ang pagngisay ni Rayon; nag-angat ang katawan niya at ramdam ni Royce ang maliit na tagas ng likido sa pouch ng jockstrap — ang tamod na tumutulo dahil sa sobrang pag-igkas. Pinabilis ni Royce ang ritmo, sinakal ng butas ni Rayon ang bawat pulgada ng titi niya; nagkakaroon ng maliit na tunog ng pagsipol at pag-igkas sa loob ng sasakyan.
“Ahhh!” ungol ni Royce nang hindi maiwasang mag-climax; ang katawan niya ay umigkas, ang mga balakang ay tumama ng husto, at nagpitik-pitik ang ulo ng titi niya habang pinupuno ng mainit na tamod ang loob ni Rayon.
“Tangina, hot niyo talaga,” biro ni Hansel, pilyo ang mukha.
Hinalikan ni Royce ang labi ng Kuya nang mabilis. “Okay. Hatid ka na ng waterboy master mo pauwi,” ani niya na may bahagyang asar.
“Yes, ‘tol. Salamat,” sagot ni Rayon, nakangiti.
——————————————————————————
“Shit, na-miss ko ang building na ‘to!” bungad ni Hansel nang lumabas sila mula sa 12th floor hallway papunta sa CR.
“Naalala ko pa ‘yung inis ko nung nalaman kong magiging magkaklase tayo. Tapos tangina — na-inlab ka pala sa’kin?” mayabang na tugon ni Royce.
Agad na nagtanggal si Hansel ng damit—ang shirt, pants, hanggang sa naka-iwan lang ang bright red na skimpy speedo niya. Nag-flex siya sa harap ng mirror, ang mga kalamnan kumikislap dahil sa lamig ng aircon at sa pawis na sheen ng balat. “Utot mo. Tuwing magkikita tayo dito sa CR, naglalaway ka sa katawan ko,” biro niya, na may halong totoo.
Hindi nagpahuli si Royce. Inalis ang damit at itinira ang puting bikini trunks at tumingin sa salamin. “Aba, ‘yung yabang mo natutunaw kapag nakikita mo bukol ko,” hamon nito, at pinakita ang defined abs at hugis ng hita.
Pareho silang nagkikiskisan ng tingin—kumpetisyon na may tamis.
Lumapit si Hansel, hinawakan ang matigas na bukol ni Royce at pinisil nang malakas. “Eh putangina, ‘yan dapat inuupuan.”
Namula ang mukha ni Royce.
Humarap si Hansel, humawak sa balikat ni Royce at naghalikan nang marubdob—mabilis, dominado, sabay halik sa leeg at dibdib.
“Teka, tangina — bawal tayong masyadong magpainit, baka pagalitan tayo ni Prof,” napapikit-sigaw si Royce, medyo nahihiya, pero nakangisi..
Tumawa si Hansel at inilabas ang maliit na bote ng body shiner mula sa bag. “Sige. Konting polish muna.” Pinahid nila sa isa’t isa ang mga palad—ang pakiramdam ng malamig na likido habang dumudulas sa mga bisig at pektoral ay nagdala ng maliit na kuryente. Pinisil ni Royce ang utong ni Hansel, pumunit ang tunog ng balat, at umalingasaw ang malambot na ungol.
“Fuckers. Ang sarap natin,” bungad ni Royce nang tumingin sila sa salamin—parehong nangingintab ang katawan, katawan kumikislap.
“Halika na. Like the old times.” Aya ni Hansel
Naglakad sila palabas ng CR papunta sa room 1102. Pumasok sila at doon—nakalinya ang setting: madilim na ambiance, ang conference-like na setting at nasa kahabaan ng dingding, si Prof. CV na naka-itim na leather thong. Ang plastic sheen ng leather ay bumalot sa hubog ng hita at puwet, ang bawat muscle niya ay parang inukit. Walang kupas ang aura niya—commanding at malamlam.
“Ayan na sila,” bungad ng propesor samantalang bumaba ang tingin niya mula sa katawan ni Royce at Hansel patungo sa mukha ng bagong klase.
Sa gitna ng kuwarto, nandoon na ang anim na bagong estudyante—naka-briefs lang, iba-iba ang kulay at style. May payat na may defined abs, may hugis-model na may malapad na balikat, may average lang ngunit may mayamang aura. Ang mga mata nila ay malalaki at malabnaw sa excitement; hindi maitago ang malapot na tingin. May mga kamay na kusang pumupunas sa katawan, may bahagyang paggalaw ng pelvis para ipakita na naka-react ang katawan.
“Hello, these are alumni from last year. Hansel and Royce,” utos ni Prof. CV.
Ikaapat na linggo na iyon ng semestre. Inaya silang dalawa ni Prof. CV na bumisita sa bagong Success Studies class nito at ibahagi ang karanasan bilang mga alumni.
May isang estudyante na tumuro kay Royce, “Pucha. Ikaw ang star player sa volleyball, ‘no?”
May isa pang tumingin kay Hansel, “Sir Hansel? Sobrang elibs ako sa’yo. Well-rounded talaga. Student model”
Kumikindat si Hansel, “Lalo lang akong naging well-rounded dahil sa class na ‘to,” sagot niya, half-joke, half-pride.
Tumango si Royce, “Kaya maswerte kayo na kayo ang napili,” at tumingin kay Prof. CV para sa next cue.
“Hansel, Royce, share us some of your stories… how you used your learnings dito sa Success Studies class,” mahinang sabi ni Prof. CV, at tumahimik ang room — lahat nakaantabay.
Si Royce ang unang nagbahagi, naka-ngiti nang mayabang. "Oh. Kuwento ko sa inyo Kuya ko. Kilala niyo siya 'di ba? Si Rayon Viterbo?"
Nanlaki ang mga mata ng mga estudyante. Bumulalas ang isa, "fuck! Kuya mo?!"
“Look, walang kuya kuya kung ang labanan ay success,” sabi ni Royce sa mga estudyante, “publicly, si Rayon ang prized sa pamilya— basketball star, may aura, sinisigaw ng fans. Pero behind closed doors, siya ang pinaka-submissive na tao na nakilala ko. Inakit ko siya very slowly but surely. Nabaliw siya sa akin. After na successfully ko siya makuha para sa project ko kay Prof. CV, I made him make me their team assistant. Sa harap ng tao? Mayabang. Sa likod ng doors? Inaangkin ko siya.”
Kuwento ni Royce: umuupo raw si Rayon sa bench ng locker room, nag-iisip bago laro. Dadalhin ng assistant role—mga towels, water, notes. Pero ilang oras bago pumasok ang team, pupunta raw si Royce sa locker, isesenyas — “now”—at tatahimik ang mundo ni Rayon. “Tangina mo,” bulong ni Royce, “pampagana mo sa laro itong sa akin.”
Detalye ang binigay nito: kung paano nagmamakaawa si Rayon na tsumupa ; kung paano ito humihiling na sambahin ang paa at puwet niya, kung paano humihiling na kantutin bago ang warm-up.
“Tinutulungan ko ‘yung focus niya,” pabirong paliwanag ni Royce na kitang-kita kong nagpapalakas ng tension sa mga nakikinig. “Lalaro siya na may tamod ko sa loob ng puwet. Pagkatapos ng laro? Repeat. Kung saan ko abutin . Minsan ipapagamit ko rin siya sa iba nating kaklase kapag may gustong practical session. Tuwa siya kapag gagangbangin. Ano Prof. CV. Dalhin ko ba dito si Kuya tapos pakantot ko rito sa mga students mo?"
Natawa si Prof. CV, "tsaka na. These guys have to earn it. Slowly but surely muna tayo."
At ang mga estudyante ay halata ang pigil na mga elya sa mukha.
Nabuhayan si Hansel sa bawat detalye. Ang mga bagong estudyante—lalo na yung may kilalang mukha—nagkatawang tuliro. Kilalang PBA player si Rayon; dami sa mga binata ang bagsak ang panga sa narinig. May ilang nagsimulang mag-aayos ng brief—maliliit na senyales ng pagkasabik.
Si Royce, relaxed, tinapos ang kwento: “Ito ang lesson — leverage. Power sa labas, obedience sa loob. Use it. Protect him in public, own him in private.”
Si Hansel ang susunod. Tumayo siya nang dahan-dahan, ramdam niya ang lahat ng tingin. Huminga, at sinabi ko ang ginawa niya sa internships.
“Sa mga internships ko,” simula niya, “hindi lang ako nagpapa-kita ng resume. Inaakit ko ang mga exec na makikita nilang may value sa akin — at ‘yung value na ‘yun, kadalasan, sexual din.” Ngiting-matamis na kinagat niya. “Proud ako na bottom. Huh. Tangina. Ang pinakaguwapo at macho na bottom. Alam kong may shots ako: once I learned how to take it, I could make any powerful man melt.”
Kinuwento niya ang pinaka-latest: isang chairman ng isang NGO-Corp na kakausap niya, isang CEO na pamilyado at may power. “Nakita ko agad ang weakness nila: control, performance anxiety, loneliness.” Inilatag niya kung paano niya kinausap, paano niya pinapasok ang idea na kailangan ng mga ito ng “close support” "Isang intern na magiging eyes and ears, at, oo, sa belongings at schedule niya," dagdag pa niya.
“Three times a day,” pagpapatuloy ni Hansel. “Chairman calls me: ‘Hansel, come to my office.’ Table. Conference room. CR. Balcony. Minsan direct sa work area habang walang tao. Tatlong beses araw-araw kami. Kanta ko sa kanya ang ritmo — light talk, then kiss, then samahan ng tongue and hand, then full. It became a performance: he gets better in meetings, I get access. He supports some of the NGOs I volunteer with — donations, introductions. Win-win.”
Habang nagsasalita niya, pinakita niya ang subtle techniques: ang tono ng voice, ang paraan ng paghinete sa titi ng isang tao habang pinag-uusap tungkol sa strategy; ang maliit na pause bago hayaan na mag-exhale. Nakita ni Hansel ang reaksyon sa mukha ng mga estudyante: may mga pumipikit, may nanginginig ang kamay sa pag-aayos ng brief, may umiinit ang pisngi. May ilan na tumango, may ilan na lumalanghap nang malalim.
“Hindi porke’t bottom ka, mahina ka,” dagdag ni Hansel. “Bottoming is skill. I tame men with my mouth, with rhythm, with knowing when to gag and when to smile. Powerful men will give you the world once they know you’re the only thing that resets them.”
Habang nagkuwento silang dalawa, nakita ang expression ni Prof. CV. Nakangiti — hindi lang basta smile, kundi yung ngiti ng isang mentor na nalulugod sa result. Kita rin ang obvious na pagkaumbok ng leather thong; maliit na galaw ng tela at nakita ang hugis. Hindi niya itinago na naapektuhan siya. Nagbago ang tono ng mukha—mapriming pride at pagnanasa.
Matapos ang mga kuwento, tumindig si Prof. CV. Lumapit siya kay Royce, hinawakan ang pisngi nito, at hinalikan ng malalim — sensual, commanding. Ang mga estudyante, sabay-sabay ang mga singhap. Pagkatapos ay lumingon siya at hinawakan ang aking mukha, isang halik na parang pasulat ng seal: intimate, warm, may tsinelas ng power. Halos sabay-sabay na lumabas ang maliliit na ungol sa audience; may kumunot na noo, may nag-slide ang mga daliri sa loob ng briefs.
Tumayo siya, at tumingin sa kannilang dalawa. “Very good. Very practical,” sabi niya, boses mababa. “This is what I teach: leverage sexuality with strategy. Not crude indulgence —strategic giving and taking. Royce, you used scarcity and public image to create obedience. Hansel, you turned availability into influence. Class, take note.”
Nagbigay ang propesor iya ng short lecture pagkatapos — concise pero malupit ang aral:
“Una: Consent at boundary. Always iron those with your targets. Your leverage fails if you don’t control the narrative. Pangalawa: Use the social script. Public persona is currency. Protect it in public; monetize it in private.” Pangatlo: Reciprocity. You give them release, they give you access. That access—time, money, introductions—is your real ROI.”
Ang mga estudyante ay nagtatala, may ilan na nag-e-exchange ng mga sulyap at ngisi. Si Prof. CV ay nagpatuloy: “And finally, be ruthless about privacy. You must always control who knows what.”
Na-miss ni Hansel ang puwesto niya sa mga upuang iyon, pinakikinggan ang katalinuhan at kaseksihan ni Prof. CV. Pero hindi naman nawawala ang koneksyon nila sa propesor. Lalo lang lumalawak ang lupon nila.
Matapos ang maikling lecture, tumingin si Prof. CV sa relos at ngumisi, “We still have ten minutes.”
Pumalakpak si Royce, “Demo?”
Kumagat sa labi si Prof. CV. “Show them how good my alumni are.”
Nagkatinginan lang sina Hansel at Royce, at agad lumapnos ang tension sa pagitan nila. Naglapit, naghalikan ng marubdob—malalim, marahas. Bumubunggo ang mga katawan; tumitigas ang dalawang ari sa loob ng tela. Marahang ungol, maangas na tindig; nagsimula na ang palabas.
Mula sa likod, lumapit si Prof. CV. Hinawakan nito si Hansel sa batok at dahan-dahang hinaplos, saka iniangat ang katawan para maramdaman ng niya ang bigat at init ng dibdib at bukol nito na sumasalubong sa pigi ni Hansel. Halik sa batok; ang paghinga ni Hansel ay naging mababaw at mabilis.
Nakababa naman ang anim na bagong estudyante; naghubad at nagsimulang magjakol habang nakatingin, mga mata nakasentro sa trio. Maliliit na pag-uga ng mga kamay, malalalim na singhap, parang relihiyosong seremonyang ibinabalik ang katawan ng bawat isa.
Lumuhod si Prof. CV sa harap nina Royce at Hansel. Hinila nito pababa ang trunks nila; tumakas ang mga matitigas na uten sa liwanag.
"Fuckers. I missed these cocks."
Sabay-sabay silang binigyan ng bibig ng propesor. Malalim, maingay pagsupsop na puno ng intensyon. Ang dila ni Prof. CV ay naglalaro sa base, umiikot, hinihila, hinihigpit ng sabayang pagsilindro
Umungol si Hansel, “Fuuuck, Prof. Ikaw talaga ang imba.” Malalim ang boses, naglalagablab ang mukha niya.
Tsinupsop ni Royce ang utong ni Hansel, hinahalikan at pinipisil habang ang mga labi ni Prof. CV ay nagsisiksik sa dulo ng kanyang ari. Ramdam ni Hansel ang daliri ni Royce na pumapasok at kumakalikot sa butas niya; maliit na kuryente na nagpapalalim ng sensasyon.
“Fuck. Gusto kitang makitang kinakantot ulit ni Prof. CV,” bulong ni Hansel, at nagningas ang hangin.
Lumuwa si Prof. CV, ngumiti, at pinahiga si Hansel sa conference table. "This is what I like!"
Handa naman lagi si Hansel. Inangat niya ang mga hita niya; bumuka ang mga binti, handang salubungin. Bigla at mabilis ang unang pagpasok at tumunog ang halinghing ni Hansel. “AH TANGINA — FUCK ME!” bulalas niya nang maramdaman ang malakas at mabigat na ritmo ng propesor na sumasagasa sa kanyang g-spot.
“Fuckers. Tanginang puwet mo! Hansel! Walang kupas!” nagngingitngit si Prof. CV habang kumakaldag ang balakang nito, ang mukha ay gigil at tuwa.
Hinaplos ni Royce ang katawan ni Prof. CV at pumuwesto sa likod nito. “Kantutin kita, Sir, habang winawasak mo puke ng boyfriend ko?” tanong nito, boses na palabirong pag-utos.
Ngumisi si Prof. CV. “Yes. Show them.”
Nag-ikot ang espasyo: si Prof. CV na nasa loob ni Hansel, si Royce na sumisiksik sa butas ng propesor mula sa likod.
"Fuuuck there... Let me get my rhythm..." ani Prof. CV, nakatirik ang mga mata.
Royce ang nagdadala ng bilis, Prof. CV ang nagdadala ng bigat. Si Hansel naman ay nasa mesa nakahiga, sinasalubong ang bigat ng dalawa.
Nasa paligid ang mga binata: nakabilog, nakatingin, nagjajakol, may mga ungol at mura na lumalabas ng kanilang bibig.
Umulan ng tunog: sigaw, ungol, mga nagmumurang salitang kalibugan. Bigla naramdaman ni Hansel ang malakas na igkas—hands-free orgasm, parang pinapakawala ng katawan mula sa ulo hanggang paa. Napapalingon siya, napapikit, ang tiyan niya ay nagpapaindayog sa bawat pag-urong ng propesor.
"FUUUCK!" sigaw niya habang naliligo sa sariling tamod.
Sumunod naman si Prof. CV; ang huling kadyot ay mabigat at maalab, "FUUUCK ANG SIKIP!" Tumalsik ang tamod sa loob ng lagusan ni Hansel.
Naramdaman ni Hansel ang init ng semilya umaagos, umaabot sa matinding sentro ng kaniyang bituka. Lalong napuno, hinahalo pa ng ritmo ni Royce.
Lumuhod si Royce, bunot ang sarili kay Prof. CV at tinapat ang ari sa bibig ni Hansel na ngayo’y kumukuha ng hangin. “Fuck. Heto paborito nating ginagawa pag class ni Prof. CV,” sabi ni Royce habang sabay-sabay na nagsasalsal.
“Putok mo na,” udyok ni Hansel, binubuksan ang bibig.
Nag-splash ang tamod ni Royce sa bibig ni Hansel—maputing ilaw na sumirit, puno ng lasa at asin. May ilan pang patak ang tumama sa baba, sa pisngi at sa dibdib ni Hansel.
Kinolekta ng bibig ni Royce ang tamod ni Hansel na nakakalat sa balat. Tapos binalik ang mukha nito sa tapat ng mukha niya.
Inilapat ni Royce ang dila at inaalis ang lasa; dahan-dahang dinilaan niya ang semilyang kumalat sa labi ni Hansel, parang sakdal na respeto at pag-aari niyan.
Lumapit si Royce at hinaplos ang mukha ni Hansel. “Fuck. I love you,” malambing na sabi.
“I love you, tangina. The best ‘to…” marubdob na tugon ni Hansel; naghalikan silang walang pagpigil ang halik nila ay may lasa ng asin at tamod, at naglalakbay ang mga dila, sumisipsip ng bawat bakas ng init.
Habang nagkakabusalan, narinig ang boses ni Prof. CV, paalala pa rin kahit nakabaon pa siya: “Tangina. Ang hot niyo. I’m so proud of you.”
Sa loob ng silid, isa-isa ring nag-palabas ang mga estudyante. May mga tamod na tumalsik sa ari ng kapwa, sa mesa, sa sahig; iba ang tunog ng bawat orgasm—malalim, mataas, mabigat. Ang buong silid ay puno ng buhay: ungol, huni, pagbuga ng hangin at amoy ng pawis at tamod.
Sounds like success.
- W - A - K - A - S -
--------------
If you want advanced access to the complete chapters of the current story and advanced chapters of the latest Tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe!
