HMBS 25

ANG TULUNGAN PARA KAY PENDER

Linggo nang maagang–maaga, at dahil wala halos tulog si Royce, kakaibang tahimik ang pakiramdam niya pagbangon. Kinailangan niyang umuwi sa bahay nila, hindi sa dorm. Doon niya dapat simulan ang araw na ito at ang plano.

Malawak ang tatlong palapag ng bahay ng pamilya nila, isang mansyon sa loob ng isang gated subdivision na parang hindi lumuluma. Sikat ang angkan nila, kilala bilang isa sa mga basketbolerong pamilya ng bansa, at ang yaman ay dumaloy mula sa professional basketball at endorsements. Sa bawat sulok ng bahay ay may bakas ng pagkakasilat ng pamilya: trophies, framed jerseys.

Pero ngayon, si Royce lamang ang nasa rooftop.

Nakahiga ang yoga mat, at siya ay naka–white bikini briefs habang nags-stretch. Habang banayad na humahaplos ang unang sinag ng umaga sa balat niya, pakiramdam niya ay parang nilalamas iyon, pinapainit siya mula leeg hanggang hita. Umuusok ang katawang pawisan, at habang humihinga nang malalim, ramdam niya ang focus. Kalmado. Determinado.

"Royce?! Ano'ng ginagawa mo dito?"

Naputol ang concentration niya. Tumayo siya mula sa yoga mat at humarap sa pinanggalingan ng boses.

Si Rayon—ang kuya niya—kakapanik lang sa rooftop.

Tila kasama ng pag-akyat nito ang biglaang pagpasok ng init sa hangin. Naka–dark gray dri-fit sando si Rayon at black athletic shorts. Hawak nito ang jumping rope, at halatang gising na gising na ang katawan nito. Sa ilalim ng manipis na tela, litaw ang definition ng abs, ang lakas ng dibdib, at ang kapal ng upper arms. Pawis ang mga balikat nito. Matangkad. Matipuno. Mayabang ang tindig.

Napangiti si Royce. Iyon mismo ang inaasahan niyang timing.

"Kuya," bati niyang casual, "umuwi lang ako dito kagabi. After ng game ko. May kukunin lang akong mga damit. Uuwi din ako maya-maya. Nag-stretching lang ako dito, gaya noong dito pa ako nakatira."

Nag-squint si Rayon, parang hindi makapaniwala sa nakikita niya. O baka hindi makapaniwala sa bagong katawan ni Royce.

"Huh? Bakit ganyan ang hitsura mo? Nagyoyoga ka nang naka-briefs lang?"

Sinukbit ni Royce ang daliri sa garter ng puting bikini briefs, marahang hinatak pababa at binitawan, pinapalagkit pa lalo sa balat ng pawis niya. “Ay, shit. Oo nga pala. Masyado na akong nasanay sa dorm kaya nakaganito lang ako mag-exercise."

Tiniyak niyang nakatayo siya sa anggulong tinatamaan ng umaga ang bawat cut ng abs niya, bawat guhit ng V-line, at ang manipis na tela ng brief na halos naging translucent dahil sa pawis. Kita niya sa mata ni Rayon ang gulat at marahang pagkamangha. Mas defined ngayon si Royce. Mas lean. Mas sculpted.

Pero hindi sapat ang impressed. Hindi sapat ang tension. Kailangan niyang makapasok sa ulo nito.

Umiling si Rayon, halatang naiirita pero may halong discomfort. “Ano ba namang hitsura ng brief na ’yan? Para kang gogo dancer. Tangina mo. Naging bakla ka na nga siguro sa kaka-volleyball mo.”

Tinawanan siya ni Royce, kinuyom ang abs para umangat pa lalo. “Bakit ba ang kukulit niyo nina papa diyan? Saka alam nating lahat ang kalakaran sa PBA. For sure may mga sponsor kayo na sineserbisyuhan niyo. Kahit si papa aminadong may ganyan.”

Walang alinlangan ang pagkakasabi niya. Gusto ni Royce makita kung ano ang magiging reaksyon ng kuya niya.

Napaubo ang lalaki, biglang depensivo. “Tangina mo. Wala ka na do’n. Hindi ka naman nakapasok sa basketball. Pang waterboy ka lang.”

Natawa si Royce, sabay biglang pag-flex ng bukol niya sa loob ng nabasang bikini. “Gago. Bakla ka nang bakla diyan eh ikaw ’tong nakatingin sa bukol ko.”

Halos mag-crack ang mukha ni Rayon. Namula ang tenga. Lihim na nag-shift ang brief ni Royce, medyo nag-swell ang semi-erection niya.

“Ano ba, gago!” naiiritang sagot ni Rayon, sabay iwas talaga ng tingin. “Umalis ka na. Magja-jumping rope ako. Naaalibadbaran ako sa hitsura mo.”

Humagikhik si Royce. Tinupi niya ang yoga mat, nag-shorts, at tumalikod. Pero bago siya umalis, sinadya niyang dumikit balikat nila. Mainit. Madulas sa pawis. Ramdam niya ang bahagyang pag-stiffen ng katawan ng kuya.

Pagkababa niya ng rooftop, napangisi siya. Mission one: seed planted.

Dumiretso siya sa CR para maligo. Pagbukas niya ng pinto, napansin niya agad ang laundry hamper. Sa ibabaw ng magulong damit—isang Calvin Klein boxer brief. Kulay abo. Gamit na gamit. Basa sa crotch area. Amoy lalaki. Amoy kuya. Amoy pagod na atleta sa practice at laro.

Kinarga iyon ni Royce at inilapat sa mukha niya nang walang pag-aalinlangan.

Napapikit siya agad—init, lalim, at mapanglaw na testosterone ang pumasok sa utak niya. Naghalo ang amoy ng kapatid, ang memory ng tingin nitong hindi makatingin kanina, at ang thrill ng kontrol.

Tinigasan siya.

Itinaas niya ang brief, sininghot muli, mas malalim. Ang musk, ang asin, ang konting amoy-pawis. Para siyang binuhusan ng gasolina sa dibdib.

Shit. Perfect. Kuya sarap mo.

Tinago niya ang brief. Maliligo sana siyang agad pero limin na napangiti siya, may naisip pa siyang mas malupit.

Matapos maligo, dumiretso siya sa kuwarto ni Rayon. Binuksan ang drawer ng underwear. Maayos. Sunod-sunod na Calvin Klein at Uniqlo. Doon niya isiniksik ang brief na suot niya sa stretching—pawis, mabango, amoy body wash at lalaki. Ikakalat niya ang sangsang niya doon.

Isasara niya sana ang drawer nang mapansin niya ang phone ng kuya.

Mas mabagal nang kaunti ang hininga niya, pero steady ang kamay. Binuksan niya, in-access ang social media accounts. Tiningnan ang feed, mga following, mga recomms. Hinanap niya ang sariling account. At halos walong picture niya na walang t-shirt—maangas, pawisan, at malakas ang appeal—ang ni-like ng account ni Rayon.

Nilunod niya ang algorithm. Inayos niya ang fyp. Pinilit niyang maging imposible na hindi lumabas si Royce sa feed ng kuya tuwing magso-scroll ito.

Paglapas niya sa hallway papunta sa sala, narinig niya ang dalawang boses. May halong yabang at alpha energy. Pagdating niya sa hagdan, sumilip siya kaunti. Nasa sofa si Rayon—pawis pa, mukhang fresh mula sa workout.

Sa tabi nito… isang lalaki.

Matangkad. Lean. Fitness model ang hubog. Nakasuot ng black cycling singlet na hapit sa pecs at abs. Naka-running shorts. May tattoo sa braso. Gwapo pero obnoxious ang aura. Si Kade Fit Power.

Ang influencer na puno ng misinformation, mayabang, bully sa critics, at may reputasyon sa gym community na “malakas ang loob kasi malakas ang katawan.” At ito mismo ang target ni Pender para sa project.

Ang dalawang lalaki ay nag-uusap, malalim at parang nagpa-plano. May hawak na phone si Kade at ipinapakita ang storyboard ng collaboration.

“Tangina bro, kung gagawin natin ’to, trending tayo ulit,” sabi ni Kade, malalim ang boses, puno ng bilib sa sarili.

“Oo,” sagot ni Rayon, “Alpha Fitness Challenge. Lahat ng influencer pag-uusapan ’to. Two-week shoot. Tayo ang hosts. Kayo ang magse-set ng standards.”

Nakikinig lang si Royce mula sa sulok, nakatagong parang anino. Pinapanood ang dalawang lalaking parehong malaki ang ulo, parehong alpha-acting, parehong addict sa validation. At doon na kumislap ang utak niya.

Kinuha niya ang phone. Nag type ng mensahe.

“Pucha pare. May balita ako sa’yo.”

Para kay Pender iyon.

——————————————————————————

Kinabukasan, nang dumating ang gabing walang practice at walang ibang lakad si Royce. Busy si Hansel. Nakahiga siya sa kama ng dorm, naka–white bikini briefs lang, hawak ang phone habang nag-aabang. At doon niya napansin ang notification:

Kade Fit Power is Live.

Agad siyang nag-click.

Sumalubong sa kanya ang camera ng influencer, naka-setup sa loob ng home gym studio nito. Naka-wide frame ang IG live: makikita ang black rubber flooring, ilang rows ng dumbbells sa rack, isang squat rack na chrome ang bakal, at LED strip lights sa kisame na kulay electric blue at neon green, para bang pang-club pero gym ang vibe. Sa likod ay may salamin na sapat para makita ng audience ang buong katawan ni Kade.

Sa frame, nakajersey shorts lang si Kade, walang brief sa ilalim, at ang pawis ay dumadaloy pababa mula dibdib hanggang lower abs. Maugat ang braso, makapal ang chest, tapos ang torso nito ay parang pinagsamang crossfit at bodybuilding: lean sa ibabaw, pero bigat at kapal sa mga binti. Sa bawat buhat nito, napapalalim ang guhit ng obliques.

“Yan mga bossing,” sabi nito sa mic, baritonong yabang ang tono, “eto ang totoong deadlift form. Hindi 'yung mga tinuturo ng mga payatot na ‘sumasakit ang likod ko’ daw.”

Laughing emojis ang audience. Hype. May mga babaeng nagko-comment ng emojis, may nagre-request ng pa-flex. May ilan namang baklang nagha-hi—pero agad itong tinira ni Kade.

“Hoy mga bading, tigil-tigilan niyo ’ko, ha? Huwag niyo akong landiin dito sa live ko. Pumunta kayo sa app niyong pang–bakla.”

Nilipat niya ang camera sa harap, sabay flex. Pawisan, nangingintab ang pecs sa ilaw, at sinadya niyang ibaba nang bahagya ang shorts, para makita ang linya ng V-cut. Theatrics ng isang alpha influencer, kabisado ang audience.

“Putangina,” bulong ni Royce, hinihimas ang bukol ng brief niya habang nakahiga. “Mas malala pa kay Hansel ang kayabangan nitong gago.”

Pero hindi iyon inis. Nakangisi siya, dahil alam niyang ang ganitong klase ng lalaki—yung sobrang yabang, sobrang bilib sa sarili, sobrang allergic sa kahihiyan—sila ang mas malakas ang bagsak kapag na-corner sa libog. Natutunan niya iyon sa Success Studies. At naiisip niya ngayon ang imahe ng pagde-dismantle sa isang lalaking gaya ni Kade, pero hindi siya ang may-ari ng trophy na iyon.

Pero sa kaklase niya ang project na iyon. At wingman lang si Royce.

Sa live, biglang nag-stretch si Kade at nilalaro ang abs. “By the way,” sabi nito, “excited ako sa collab namin ng kuya ni Royce. Big project ’to. Alpha Fitness Series. Papakita namin kung sino talaga ang may lakas dito sa bansa.”

Napapikit si Royce. Ilang segundo siyang hindi huminga. Kasi ang sinabi ni Kade… nagpabukas agad ng isa pang fantasy sa utak niya. Napatingala siya, napakagat-labi, at mas madiin ang himas sa bukol niya. Hindi niya maiwasang i-imagine ang dalawang lalaking iyon—si Kade at kuya niyang si Rayon—magkasama, pinagpapawisan, nakahubad, dalawang alpha, dalawang barako. Sumasamba sa kanya.

Kinagat niya ang labi niya, napapaungol. “Putangina… kayo talagang dalawa…”

Pero nagpatuloy ang live.

Nagbigay si Kade ng mga “nutrition tips” na halatang hindi vetted. “Mga boss, skip niyo na ’yang breakfast. Mas okay ang pure fasting. Mas nagba-burn kayo ng fat. Kain na lang kayo ng protina once a day. Kung hindi niyo kaya, ibig sabihin mahina kayo.”

May iba pang sinabi si Kade:

“Walang kwenta ang electrolytes. Marketing scam lang ’yan. Tubig lang sapat na.”

“Kapag hindi masakit ang katawan mo araw-araw, hindi ka tunay na lalaki.”

“At huwag kayo makinig sa mga ‘certified coach’ daw—payat naman sila.”

Biglang lumitaw sa chat ang username ni Pender.

PenderAlphaCoach:

Kade, bro. Mali ang info mo tungkol sa fasting at hydration. Delikado ’yan lalo kung may heavy lifting ka. Eto mga sources oh.

Sunod-sunod ang messages. May links pa sa medical articles. Parang lecture na diretsong nakatusok sa ego ni Kade.

Nakita iyon ng influencer at tumingin sa screen.

“Ano ’to? May troll dito? Tangina, sinong nagmamarunong?”

Pero hindi umatras si Pender.

PenderAlphaCoach:

Hindi ako troll. Coach ako. Wrestler at Premed. At hindi ako papayag na maniwala sayo ’tong mga baguhan sa live mo.

Nag-react ang chat. May sumusuporta kay Kade. May nagsasabing tama si Pender. May mga babaeng kumakampi kay Kade. May mga lalaking sumisingit tungkol sa lifting form.

Si Kade, halatang pinipigilan ang inis.

“Bro kung magaling ka, eh di ipakita mo. Ano size ng katawan mo? Nakita mo na ’ko, diba?”

At doon, nag-send si Pender ng picture.

Kinuha mula sa gym. Sa gym pa yata ni Prof CV iyon. Pawisan. Naka-wrestling tights. Bulky ang upper body, ripped ang arms, wide back, malinis ang abs. Hindi lang aesthetic kundi strong and athletic.

Bumagal ang live chat.

Tapos sumabog.

Holy shit ang comments.

May mga nagsasabing mas hot si Pender.

May nagsasabing mas maganda ang form nito.

May sumisigaw ng “PAKITA NIYO ANG DEADLIFT NYO NG SABAY.”

May nagsasabing “PADER VS BRICKS.”

Napailing si Royce habang pinapanood ang gulo. Tawa nang tawa. “What the fuck… ang bilis mo sumikat, Pender.”

Hindi rin siya nakatiis. Sumali siya.

RoyceVolley:

Oh ano. Kita na lang kayo para magkaalaman? Para walang satsat.

At doon na sumabog si Kade.

“PUTANGINANG LAHAT NG ’TO, sige! Sige kung gusto niyo magkaalaman—harap tayo! Sabihin mo ang oras at lugar, ‘Coach’!”

Galit. Nangangalog ang boses. Halatang nasaling ang ego.

PenderAlphaCoach:

Hindi kita uurungan.

Nakagat na ang patibong.

——————————————————————————

Kinabukasan ng hapon, nakatalukbong si Royce sa pinaka-sulok ng master bedroom ng two-bedroom hotel unit ng isang mamahaling suite na sponsored ni Prof. CV. Doon magaganap ang paghaharap nina Pender at Kade Fit Power. At dahil wingman siya, kailangan niyang tumahimik at magtago.  Nagtago siya sa likod ng makapal na blackout curtains, sakto ang espasyo para sa katawan niya, at mula roon ay may maliit na siwang na sapat para masilip ang buong living area.

Si Kade ang naunang pumasok, malakas ang yabag. Agad itong nagmumura.

“Tangina niya talaga. Humanda siya sa’kin. Papahiyain ko siya. Gago siya!”

Nakaputing sando, basketball shorts, basang-basa pa ng pawis. Ang mukha nito ay pula sa inis, at ang ugat sa leeg nito ay tumitibok sa galit. Sinampal pa nito ang tripod na dala, dumukwang, at sinimulang ayusin ang camera setup sa mga sulok ng living area.

Maya-maya ay bumukas ang pinto, malakas ang tunog ng door latch.

Si Pender.

Agad itong natawa nang makita ang influencer na nagse-setup.

“Tangina mo,” sabi nito. “Papansin ka talaga. Lahat ng bagay gagawin mong content.”

Humarap si Kade, nangingintab ang pawis sa noo. “Nagre-record na ’yang mga ’yan. Ikaw ang nagyabang na mag-amok, diba? Publicly… kaya publicly din kita papahiyain.”

Sa likod ng kurtina, halos tumawa si Royce. Ang kapal talaga ng mukha ni Kade—pero mas makapal ng confidence ni Pender. Nakuha iyon lahat sa training sa Success Studies.

At doon na naghubad si Pender.

Oversized shirt muna ang tinanggal, sinunod ang shorts. Iniwan niya ang suot na leather trunks—black, with orange flames sa gilid, parang pro-wrestler na papanik sa ring. Sa ilalim ng ilaw ng suite, mas lalo pang lumalim ang mga guhit ng abs nito, parang marble na inukit ng artist.

Napaatras si Kade.

“P-putangina ano ’yan?! Bakit ka naghuhubad? Bakla ka ba?!”

Umangat ang sulok ng labi ni Pender, “ano namang bakla? Hindi ka ba nanonood ng MMA? O inggit ka lang kasi mas maganda katawan ko? Ngayon ka lang nakakita ng tunay na posing artist?”

At nag-flex ito.

Slow. Intensyonal. Parang naghuhubad ng hiya ang hangin sa paligid. Lumalim ang anino sa ilalim ng pecs, umumbok ang mga quads, at nang magmost-muscle ito, parang sumikip ang buong kwarto. Iba talaga kapag PT student at isang tunay na fitness at bodybuilding posing enthusiast.

Sa likod ng kurtina, napasinghap si Royce. “Fuck… ang sexy…”

At nakita niyang parang natuklaw si Kade ng kidlat. Nakatanga. Nakabuka ang bibig. Parang nakalimutan bigla ang galit.

Pero nag-try itong maka-recover.

“Gago… mas okay ako sa’yo!” Pero may choke sa boses.

Naghubad din ito ng shirt—halatang minadali, may bahagyang panginginig. Tinira ang grey Calvin Klein na boxer briefs. Maganda ang katawan nito—pero hindi kasing defined ng kay Pender. Hindi kasing matikas.

Naglakad palapit si Pender, mabagal, parang leon na lumalapit sa isang aso na nauubusan ng tapang.

“Shit,” sabi nito, pinagmamasdan si Kade mula ulo hanggang paa. “May filter ka ba gamit mo sa videos mo? Kasi sa personal… parang bitin eh.”

“T-tangina mo!” mura ni Kade, sabay tulak sa dibdib ni Pender.

Pero hindi natinag ang wrestler. Kahit isang pulgada. Parang poste.

Nanlaki ang mata ni Kade.

Inikot ni Pender ang braso nito sa likod. Walang effort. Para lang nag-adjust ng dumbbell.

“A-AAAAAH—PUTA!”

“Weak,” sabi ni Pender, malalim, mainit ang hinga. “Papakita ko sa’yo kung paano gumalaw ang malakas.”

At bigla nitong binuhat si Kade—literal—na parang kettlebell.

Hindi napigilan ni Royce ang pag-arko ng likod habang pinipigilan ang hininga. Ang tigas ng burat niya sa brief, nanginginig sa precum, pero hindi siya puwedeng gumawa ng kahit anong tunog.

Binaba ni Pender si Kade, at parang pinasadya, idinunggol ang mukha nito sa malapad na pecs.

“Ganyan,” sabi nito, “ang dibdib na hindi gawa-gawa sa angles.”

“GAAAHH—PUTA—” pumapalag si Kade, pero parang hindi rin. Parang naguguluhan na ang katawan.

At doon, hinatak ni Pender ang harapan ng boxer briefs ni Kade. Dinukot ang bukol.

“Oh tingnan mo,” sabi nito, malapad ang ngisi. “Ikaw ang bakla eh. Tigas ka na.”

“H-HINDI—KASI—KASI—UGHHHMPH—”

Hindi na natapos ni Kade ang pangungusap.

Hinalikan siya ni Pender.

Marahas. Malalim. Parang ninanakawan ng hininga. Nakikita ni Royce mula sa siwang kung paano unti-unting parang natutunaw si Kade—mula sa pagpilipit ng katawan hanggang sa tuluyang pagyakap sa wrestler. Ang mga daliri nito ay kumapit sa traps ni Pender, parang sinusubukan nitong hawakan ang sarili para hindi sumabog sa sensasyon.

Matagal ang halikan. Mabagal. Dominante.

Hanggang sa bumitaw si Pender.

“Akala ko ba laban ’to?” sabi nito, mababa at nakangisi. “Eh hinahalikan na pala kita.”

“H-hindi ko alam… tangina… ano ’to… bakit ako naa-attract sa’yo?!” Halos umiiyak ang mata ni Kade sa gulat.

Lumapit si Pender, inangat ang mukha ng influencer gamit ang hinlalaki.

“So suko ka na?”

Tahimik si Kade.

Tainga niya lang ang naririnig na humihingal.

“Oo na… puta… suko na ’ko…” sabi nito, halos bulong. “Tangina… ginagawa mo ’kong baliw… ang sexy mo…”

Isa-isang pinatay ni Kade ang mga phone. Parang desperado. Siyempre. Hindi dapat makuhanan ang kahinaan nito. Hindi iyon ang dahilan bakit engaged ang mga followers nito.

Pagharap niya, nakatingala si Pender. Parang oblation na handang sambahin.

“Well then,” bulong nito. “Enjoy-in mo.”

At lumuhod si Kade.

Parang nahulog ang mundo.

Nilaplap nito ang abs. Dinilaan ang obliques. Hinalikan ang mga cut sa gilid ng dibdib. May halong pagod, pagkalito, at bagong tuklas na libog ang mukha nito. Para bang nangyayari sa katawan niya ang isang bagay na matagal nang tinatago.

Hanggang umabot ang mukha nito sa bukol ng leather trunks.

Suminghot si Kade. Madiin.

“Tangina… tangina bakit ako nandito sa burat mo?!”

Dinilaan nito ang umbok.

At muntik nang mapaungol si Royce sa likod ng kurtina.

Parang pinigilan ng mundo ang pag-ikot nang magsimulang dilaan ni Kade ang leather bulge ni Pender. Wala nang bakas ng kayabangan sa mukha ng influencer. Puro gutom, pagkataranta, at parang hindi kilala ang sarili. Tila sumuko ang utak at ang katawan na magpasyang humimod, sumupsop, at dumila.

“So. I want to hear.” Hinawakan ni Pender ang buhok nito, marahas pero kontrolado, “sino’ng mas maangas sa atin?”

Napaungol si Kade, humihingal sa pagitan ng pagdila. “Fuck… oo na, ikaw na…”

“Sino’ng mas sexy?”

“Putangina… ikaw…”

Binaba ni Pender ang leather trunks, at parang nahulog ang hininga ni Kade nang lumaya ang burat—matigas, mabigat, makintab sa precum, kumikislot at dumudura.

“Sino’ng titikman mo ngayon?” tanong ni Pender.

Tumitig si Kade sa tarugo, parang sinasamba. Nanlambot ang mukha nito, tanda ng pagsuko. “Fuck… pare… ikaw…”

At sumubo ang influencer Hindi pulido pero sabik, gahaman, parang nilalamon ang lahat ng pride kasabay ng matigas na laman. Bumangga ang nguso nito sa base, naluluha, umiigkas, sumisipsip, nagmumukhang hayop na kakawala sa hawla.

“Yeah boy,” bulong ni Royce mula sa pinagtataguan niya, pawis na ang dibdib, nanginginig sa libog. “Enjoy-in mo ’yan…”

Pero hindi naman pinayagang mag-adjust pa si Kade.

Hinablot ni Pender ang ulo nito at walang awa, walang babala, kinantot ang bibig nito. Ramdam ni Royce mula sa malayo kung paano sumusubsob ang mukha ni Kade bawat ulos, maririnig ang tunog na glk—glk—glkkk, at ang mga daliri nitong desperadong kumakapit sa hita ni Pender habang sumusubok huminga.

“O ano? Tigasin ka kuno?” sigaw-bulong ni Pender habang binabarag ang lalamunan ng lalaki.

Umiiyak na ang mga mata ni Kade, nangingintab sa luha at pawis. Pero kahit dumuduwal ito ay hindi bumibitaw. Parang nadikit ang bibig nito sa tarugo at ayaw pakawalan kahit inaabuso.

Pagkatapos ng ilang minuto ng walang-habas na throat fuck, pinakawalan ni Pender ang ulo nito.

“Anong masasabi mo?”

Gulat si Royce nung ngumiti si Kade pero hibang, parang nalunod sa precum at libido.

“Gago… tangina ang sarap no’n… isa pa!”

At sinagad uli ni Pender ang bibig nito. Mas malalim. Mas nakakasakal. Mas nakakapuno. Nakatingala si Kade habang nalulunod, nanginginig, at kumakapit mas ilapit pa ang sarili sa ulos.

Maya-maya, hinila ni Pender ang influencer pabangon.

Pinunit ang boxer briefs nito pababa. Tumalbog ang titi ni Kade—matigas, pulang-pula, magang-maga at nangingintab sa precum.

“Tigas ka sa’kin?” tanong ni Pender, nakangisi habang hinahablot ang sandata ng kapareha.

Nagfrantic-nod si Kade, “oo… taena… oo…”

At binuhat siya ni Pender. Para lang walang bigat. Hinagis sa malaking sofa at agad binukaka ang mga hita nito.

“Pare, teka—bro—BRO WAIT—”

“Ako ang alpha dito, ’di ba?” paalala nitong malupit.

At doon tuluyang natanggal ang natitirang pride ni Kade. Tila sumuko na sa tadhana nito. Umayos ng higa, nanginginig, ngumanga ng kaunti.

Dahan-dahang sinaksak ni Pender ang burat nito sa butas.

“PUTANGINA!” sigaw ni Kade, napaliyad, nanikip ang mukha.

“Sabi mo tigasin ka.” Walang habag ang tono ni Pender. “Kayanin mo.”

Pinwersa niya hanggang bumaon at napasigaw nang mahina si Kade, umaalog ang buong katawan. Tumukod ang mga daliri nito sa sofa, nanginginig, umiiyak sa sakit—pero hindi tumutulak palayo.

At nang magsimulang umatras-abante si Pender, marahas at barakong ritmo, nag-iba ang mga ungol ni Kade. Mula sa sakit papuntang sunod-sunod na pag-alingawngaw ng impit na sarap.

“Aahhh—shit—TANGINA—KANTUTIN MO ’KO!” sigaw nitong putol-putol.

“Yes. That’s it boy,” sabi ni Pender, pinapalo ang hita nito para lalo pang bumuka. “Gustuhin mo. Para win-win tayo dito.”

Sa wakas, hindi na natiis ni Royce. Wala na ring saysay ang pagtatago. Hindi na mapapansin ng influencer ang kahit anong kaluskos—nasa trance na ito. Kaya binaba ni Royce ang shorts niya at jinakol nang tahimik, nanginginig ang katawan habang pinapanood kung paano unti-unting bumabagsak ang isang buong persona ng “alpha macho influencer” sa ilalim ng kanyang kaklase. Paldo na ito sa project nito.

Tumagal ang pag-araro nang halos tatlumpung minuto. Pawis na pawis ang dalawa. Si Kade ay halos mawalan ng boses sa pag-ungol, at ang titi nito ay napakatigas na parang mababali.

Hanggang sa tila naputol ang hangin. “AAAGHH—AHHHH—FUCKKKKK—” tirik ang mata ni Kade, sumirit ang tamod nito nang walang hawak: isang mabilis, maragsa, sunod-sunod na putok. Tumama sa abs nito, dibdib, at sofa. Sobrang dami.

At doon lalo pang umalulong si Pender. Bumilis ang pagpiston.

“Bubuntisin kita,” sabi nito, mababa at mariin.

“Sige… ahhh… sige putok mo…” halos sumuko sa sarili si Kade.

“AAGGHHHH—” At sumargo ang balakang ni Pender, sumaksak nang malalim, at namilog ang mga ugat sa bisig habang nilalabasan sa loob. Pumitlag ang katawan nito, umuugat ang leeg, halatang punong-puno ang puwet ng influencer.

Humihingal ang dalawa. Tumingin si Pender, ngumiti, at hinalikan si Kade. Hindi na pumalag ang influencer: nagpaubaya, nagpalamon ng halik, tumutugon nang malaya.

Pagbitaw, tumingin si Pender sa isang sulok ng kwarto.

“Pare. Labas ka na diyan. Kaya pa nito ang kantot.”

At doon lumabas si Royce mula sa likod ng kurtina at lumabas. Hubad. Pawisan. Matigas. Pulang-pula ang titi sa libog.

Napadilat si Kade, nanlaki ang mata. “Tangina!” Pero mabilis ding napalitan ng tingin mula sa galit. “Tangina…” bulong nito, nakatitig sa burat ni Royce.

Bumunot si Pender, tumagas ang tamod na naiwan sa butas.

“Magaling ’tong kaibigan ko,” sabi nito. “Masarap ’yan kumasta.”

Lumuhod si Royce sa pagitan ng nakabukakang mga hita. “Papasok ko?”

Hindi na sumagot ang influencer. Tumango lang nang napakabagal.

At sinaksak na ni Royce ang burat niya sa mainit at basang-basa nang butas nito. Napaungol agad si Kade, hindi na marahas, kundi malambing, sabik, parang sumasagot sa bawat ulos.

Habang kumakantot ay tumingin si Royce sa dalawang sulok ng kisame kung saan niya nilagay ang mga hidden kamera kanina bago dumating ang dalawa. Nakabukas pa ang pulang ilaw. Nagre-record pa.

Siguradong nakuhanan nito ang buong storya ng pagbagsak ng maangas na si Kade Fit Power.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1655] Singer Vacation

SINGER VACATION

He spent eleven months every year being perfect. Perfect hair, perfect smile, perfect boyfriend material for every girl holding a light stick in the crowd. Onstage, Kai sang about forever love, shirt hanging loose over his chest, cameras zooming in while fans screamed like they were about to explode. He bowed, he winked, he blew kisses. The staff called him a matinee idol and it kind of felt like a job title carved into his skin.

But then came Month Twelve. No schedules. No makeup chair. Just a car straight from the airport to the private villa, the kind with its own pool and a view of the skyline. As soon as the gate shut, he stripped down to the tiniest white speedos he owned, the thin fabric already clinging to the shape of his dick, and lay on the sunbed like he was melting.

His dancers arrived that afternoon. Offstage, without their costumes, they looked even bigger, shoulders wide, veins on their forearms popping as they hauled their bags in. “Damn, boss,” Jae laughed, eyes running over Kai’s body. “You really packed light.” Kai shrugged, pretending he wasn’t blushing. “Dress code for the month,” he said. “Or… undress code.”

They dropped their stuff and joined him by the pool. The air felt thicker than the heat. It started simple. Jae rubbed sunscreen onto Kai’s back, his big hands slipping lower, fingers dipping into the cleft of his ass. Another dancer, Min, sat on the edge of the chair, knees spreading Kai’s legs so he could rest between them, his own hard bulge pressing against Kai’s thigh. Nobody joked it away. Nobody said stop.

Inside the villa, the walls were thick. They showered together after the pool, water beating down on brown skin and hard muscle. Kai pressed his forehead to the tile, eyes closed, while Jae’s thick cock pressed up behind him, lips on his neck, fingers pushing those white speedos down. Kai gasped as Jae’s fingers found his hole, slick with soap, circling and pressing until he was loose and open, ready to be taken right there against the wall.

Nights blurred into each other. One night, they pushed him to his knees in the living room. Jae, Min, and the others stood over him, stroking their hard cocks. Kai looked up at them, mouth open, tongue out, a desperate, hungry look on his face. One by one, they grunted and came, thick ropes of hot, sticky cum splashing across his face, his chest, his hair. He was a mess, dripping with their seed, and he loved it, rubbing it into his skin like a prize.

In the mornings he woke up exhausted and stupidly happy, sheets twisted, his hole sore and used. Out by the infinity edge, he stood waist-deep at sunrise, white briefs clinging to him, watching the city wake up far away. For one month, he wasn’t the idol on the billboard. He was just Kai, greedy, needy, letting his boys wear him out. And when the manager’s messages finally pulled him back to work, he saved every memory like a secret track no one else would ever hear.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1654] Jogger Dogwalker

JOGGER DOGWALKER

The jogger was always out there, a perfect body in tight shorts. He needed cash bad for his protein powder and all that other gym crap. So he swallowed his pride and knocked on his neighbor's door. The guy was a single dad, mid-aged, kinda hot in a quiet way.

The dad listened, then looked at his fat, lazy dog sleeping on the rug. "Look," he said. "You're already running. How about you take my mutt with you? I'll pay you."

The jogger agreed. For a month, that's how it was. Him and the dog, running every day. He'd see the dad watching from the window sometimes. It felt weird, but also kinda good.

One day, a car pulled up next to him. It was the dad. "Get in," he said, all serious.

The jogger put the dog in the back and slid into the passenger seat. "What's up?" he asked, breathing hard.

The dad just stared at the steering wheel. "So... you still need money?" he finally asked.

"Yeah, man. Always."

The dad took a shaky breath. "I'm... I'm not really supposed to like guys. But I do. And I was wondering... if you'd... you know... If you want to have sex with me. For money."

The jogger felt a jolt, like electricity. A huge grin spread across his face. "Dude," he said. "I've had a crush on you since I moved in. You don't have to pay me."

The dad's head snapped up, his eyes wide. "Really?"

"Hell yeah," the jogger said, and then he leaned over and kissed him.

It was messy and desperate. The dad's hands were all over his chest and arms, feeling the muscles he'd been staring at for a month. The jogger grabbed his hair, pulling him closer. They were all clumsy hands and grabbing clothes, their breath fogging up the windows. The car was small and cramped, smelling like sweat and horniness. It was frantic and raw, not perfect at all. It was hot.

Afterwards, they were just a tangle of limbs, panting in the front seat. The dog was snoring in the back.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

HMBS 24

ANG TULUNGAN PARA KAY ZIM

"Hi!"

"Hey, Sir!"

"Can't stop thinking about what we did, Hansel."

"Shit. I saw your workout pics. Damn."

"Uy approve mo naman friend request ko."

"Let me know if you wanna visit my photography studio again."

Nag-scroll si Prof. CV gamit ang cellphone ni Hansel habang binabasa ang mga sunod-sunod na message mula kay Gabino. Ang mga notification bubble ay halos hindi matapos sa pag-pop-up, ang contractor ay halatang tense sa paghihintay ng sagot.

Nakaupo si Hansel sa leather chair ng consultation room, nakahubad pa ang pang-itaas at nagpapababa pa ang init mula sa kakakatapos lang na group activity—isang Tuesday session na puno na naman ng intellectual stimulation at collective sexual release. Matalas pa rin ang utak kahit sa post-orgasm haze.

"Tangina, Hansel. He's literally pleading. He fucking wants you badly," ani Prof. CV habang natatawa, naniningkit ang mata, at ngumingiti habang patuloy na nagso-scroll.

Si Hansel naman ay proud na nakangisi. "Eh paano ba naman sinakyan ko siya. Sinipsip ko ‘yung ego niya, tapos pinaulol ko sa libog. Piniga ng puwet ko ‘yung burat niya hanggang sa madisorient siya. Tangina inubos ko tamod niya. Sinigurado kong wala siyang ibang lalaking gugustuhin kundi ako."

Tumaas ang kilay ni Prof. CV. "And you're not answering him because…?"

"Gusto kong mangulila siya." Nag-unat siya, mayabang na nilagay ang mga kamay sa likod ng ulo at pinapakita ang kilikili. "Gusto kong mabaliw siya sa kahihintay. Mag-overthink. Magtanong kung may nagawa ba siyang mali. You know, mind games—like what you taught us."

"Nice thinking." Tumango ang propesor, nakataas ang isang sulok ng labi sa approval. “Correct. Honestly, akala ko mas mahihirapan ka rito. Pero minamani mo."

Umikot si Hansel para tignan si Royce, na nakaupo sa kabilang chair, tahimik at halatang iritado. Natatawa siya sa loob niya ay ramdam ni Hansel kapag napipikon si Royce sa kanya. Ganoon naman silang dalawa, pataasan ng ihi kung hindi nagkakangkangan.

Ngumuso si Royce. “Oh, ‘di ikaw na ‘yung pinakamagaling.”

Ngumisi si Hansel, "haha inggit ka lang eh."

Tinapunan siya ng kaklase ng mas masungit pang tingin.

Binalik na ni Prof. CV ang cellphone sa kanya. “Honestly, Hansel, maganda ‘yung instincts mo. Don't forget: sometimes you need to make fast decisions. Follow your gut. Kahit hindi ka na tumakbo sa akin palagi.”

Tumango siya habang binubulsa ang cellphone. “Sige. But I’ll still check in. This project is tricky. Delikado. You know naman… the families.”

"Alam ko." Umayos ang propesor ng upo. “Kaya be thorough. But you can do this.”

Tumango si Hansel, saka kinalabit si Royce. “Tara?”

Sabay silang lumabas ng room. Si Zim naman ang sumunod na lumapit kay Prof. CV para sa consultation nito.

Tahimik si Royce habang sila ay naglalakad papuntang CR. Pareho nilang iniayos ang mga shorts nila, parehong basa pa ang mga leeg, at parehong amoy sex ang katawan mula sa erotic lecture kanina.

Habang umiihi, napansin ni Hansel na hindi man lang nagbibiro ang lalaki. Walang usual na komentong malandi, walang pang-aasar, walang panghaharot.

"Huy." Hinawakan niya ang balikat nito habang naghihilamos ang lalaki. "Okay ka lang?"

"Huh?" Walang energy na sagot. “Pagod lang.”

“Bullshit.” Nilapit ni Hansel ang mukha. “May iniisip ka.”

Hindi sumagot si Royce. Pinunasan lang ang mukha nang may inis.

Nagbanlaw ng kamay si Hansel, saka tumingin sa salamin. “Mamaya? Dinner tayo after practice mo?”

"Late matapos practice ko." Nanatiling madilim ang tono nito. "Ikaw. Makahintay ka? Baka si Gabino gusto mong ka-dinner."

Muntik nang mapahagalpak si Hansel sa napagtanto. “Ahhhh. So pinagseselosan mo nga.”

“H-Hindi ah!” Namula ang lalaki, kita hanggang tenga. "Huh. Tangina mo. Gago. Ang hangin mo ah, feeling mo naman patay na patay ako sa'yo. Hindi lang ikaw ang pukeng masarap sa mundo. Ganyan ka ba talaga ka-conceited?"

Ngumisi siya, "oo. Aminado naman ako na mayabang at confident ako. Kaya nga you love to hate me 'di ba? Oh ngayon pulang pula ka diyan. Sa inggit mong ‘yan, lalo kang gumagwapo."

"Alam mo, ugh. Buwisit ka. Bahala ka na diyan," pikong bulalas ni Royce habang tinatalikuran siya.

Hinawakan niya ang braso nito at pinigilan itong lumayo, "hoy! Naman nito asar talo kaagad! Si Gabino ay project lang. Ikaw..."

Humarap ito sa kanya at tumaas ang kilay, "ako? Ano ako?"

At doon, sa tanong na iyon, doon natumba ang yabang ni Hansel. Wala siyang masagot na sakto na makakapaglarawan ng pakiramdam niya.

“K-Kaaway kita,” sabi niya nang may pilit na isip-kumpiyansa. “Na masarap makipagkantutan. Masarap kahalikan. Masarap kasama sa kama.”

"Wow." Napangiti si Royce nang bahagya. "Napakalibog lang talaga?"

"Oo pero bukod do'n..." Umiling si Hansel, tapos bumulong habang nakatitig sa mga labi nito. “Ikaw rin ang gusto kong ka-dinner. Hindi si Gabino. Hindi kahit sino pa.”

Tumalim ang tingin ni Royce, pero nangungusap ang mata. “Manlilibre ka?”

“Oo na! Potang ina mo.”

Natawa si Royce, at bago pa siya makasagot, hinila nito si Hansel papalapit at siniil ng halik. Mabagal sa simula, tapos naging mapusok. Hindi na nila inalintana ang lamig ng tiles, o ang amoy ng detergent, o ang echo sa loob ng CR. Nagpalitan sila ng init, ng tigas ng dibdib sa dibdib. Hinahaplos ni Royce ang panga ni Hansel, habang sinasapo naman ni Hansel ang baywang ng lalaki.

Nang kumalas, parehong hingal at parehong pula, tumawa si Royce. “Sa unit ko ka na ulit matulog.”

“Hugas na ba ng bedsheet?” asar ni Hansel.

"Oo. Huwag kang maarte."

Nagkatinginan sila, parehong kuntento.

Pero nabasag iyon nang bumukas ang pinto.

“Royce! Hansel!” sigaw ni Zim.

Nagulat silang dalawa at umikot. Nakasabit pa ang towel sa balikat ni Zim, halatang kakatapos lang din ng consultation.

“Oh? Ano meron?” tanong ni Hansel.

“Bukas ang start ng project ko.” Tumingin ito sa kanilang dalawa. “Kailangan ko ng wingmen.”

“Game ako,” sagot ni Hansel agad.

Napakamot sa ulo si Royce. “Sorry. May game ako bukas. Hindi ako makakasama.”

“Aw boo! Kornyyyy!” pangaasar ni Hansel, naka-thumbs down.

Pinandilatan siya ni Royce pero nag-smirk din.

“So,” baling ni Hansel kay Zim, “anong plano mo exactly?”

——————————————————————————

Huwebes nang gabi.

Galing pa sila sa klase, pero handa na si Hansel na sumabak bilang kakampi sa fieldwork ng mission ni Zim. Ang strip sa business district na bagong develop pa lamang ay parang isang bagong binyagang lupain: maliwanag sa ilang bahagi, madilim sa iba, at puro mga future establishments ang pangako ng bawat nakatayong steel beam at bagong pinturang pader.

“Ready?” tanong ni Hansel habang binubuksan nila ang glass door.

“Ready,” sagot ni Zim, pero ramdam ni Hansel ang putok ng adrenaline sa boses nito, may halo ng excitement at pagnanasa para sa magiging development sa gabing iyon.

Pagpasok nila sa hindi pa bukas na restaurant, agad silang sinalubong ng amoy: usok na humahalo sa sariwang pintura, at ang distinct na amoy ng bagong varnish sa mga mesa. Marahang sumasalubong ang tunog ng mga tools at metal scraps. Nakaangat pa ang ilang plastic sheet na nakatupi sa ibabaw ng chairs, at ang mga mesa ay nakahanay nang hindi pa inayos.

Ang sahig ay bagong waxed concrete na medyo makinis pero may iilang bakas ng yabag ng construction boots, habang ang mga ilaw ay mala-industrial na pendant lights na hindi pa lahat naka-on. Sa gilid ay naka-stack ang mga kahon ng utensils, mga appliances na nasa karton pa, pati ang glassware na hindi pa nailalabas.

Ang counter ay bago-bagong kahoy na dark-grain na may ginto ang edge finish, pero bakante pa ang ibabaw. Wala pang makina. Wala ring taong iba.

Tinitigan ni Hansel ang paligid. Malinis, sleek, minimalist. Halatang mataas na klase ang restaurant na iyon. Malakas ang instinct niyang magiging epic ang project ni Zim dito.

Sa bandang gitna, nakayuko sa mga papeles ang isang lalaki—si Pantheon Pantalleon. Mukhang nasa late 40s, silverfox, slender pero firm ang katawan. Ang polo nito ay slim fit, ang slacks ay tailored, at ang relo at bracelet ay halatang luxury brand. Strikto ang mukha. At glaring ang wedding ring sa daliri.

“Good evening po, Sir…” bati ni Zim, inosente pero may bahagyang hint ng confidence sa boses.

Tinignan sila ng silverfox. Tumayo ito, dahan-dahang naglakad palapit habang pinandidilatan sila ng matang tila naninipat.

“Hello, I’m Pantheon Pantalleon.” Inabot nito ang kamay nila. “Ang babata niyo pa. Parang students pa kayo.”

“Yes Sir, college po,” sagot ni Hansel, magalang pero confident.

Pinakinggan niya ang tono ng lalaki. Mukhang hindi impressed at mildly interested lang.

“Bare pa lahat ng walls,” sabi ni Pantheon habang tinuturo ang puting paligid. “Before next week’s soft opening, kailangan naming mapuno ‘yan. Ten pieces, medium to large, kailangan cohesive at bagay sa Filipino-fusion na brand namin. A friend of a friend of a friend from my network told me magaling daw kayo—fast, creative, and cheap.” Tumaas ang kilay nito. “Can you two do that?”

Si Prof. CV ang nasa elite network na iyon na nagbigay ng pangalan ni Zim at nakarating sa radar ni Pantheon para makuha nila ang moment na iyon.

“Ah Sir,” sagot ni Zim habang pumipikit sandali sa kaba-excitement. “Ako lang po ang artist. Fine Arts student po ako. Ito po si Hansel ay kaibigan ko lang—assistant ko tonight. May ocular lang kami together.”

Nagbago ang ekspresyon ni Pantheon. Halatang mas tumindi ang duda.

“How can you possibly finish the project alone?”

Napaka-maangas ng pagkakatapik ni Zim sa sariling dibdib. “Sir, hindi ako nagpapahinga kapag may deadline. Ako ‘yung tipong hindi matutulog hanggang matapos. I work best under pressure.”

Napasinghap nang napakahina si Pantheon, halatang half-concerned, half-skeptical. “I could easily hire million-peso artists. Ang dahilan lang kung bakit kita pinayagan ay dahil sa nag-recommend. Alam ko na ang selling point mo ay hindi ka magpapabayad at manghihingi ka lang ng donation para sa arts community na gusto mong i-build. Pero, hijo… ang business ko ang nakataya rito.”

Tinapik ni Hansel ang balikat ng kasama, parang hype man sa tabi. “Sir, maniwala kayo—magaling ‘to. Talented. Sobrang sipag.”

Nilabas na ni Zim ang iPad, pinakita ang gallery. “Sir, here are samples of my work.”

Habang nag-scroll ito, sinundan ni Hansel ang tingin ni Pantheon. Mukha namang lumambot ang kasungitan nito at napalitan ng interest na pinipigilang lumabas, impressed pero resistant, very controlled.

Ang mga artwork ni Zim ay monochrome-inspired Filipino abstracts—malinaw na pinaghalong tradisyunal at modernong aesthetics. Grayscale but warm, may hugot pero hindi emo. May restraint at sophistication. At higit sa lahat, bagay sa interior—minimalist-industrial na angat pa rin ang lokal na kultura.

Dahan-dahang tumango si Pantheon. “Impressive. Grayscale, textured, fluid. Thematic enough. And Filipino. Good proportion. Sakto sa wall.”

Nag-scroll pa si Zim. “Sir may dice sculptures ako. For accent wall. Maganda sa bandang ito.”

Pinakita ang black-and-white dice na walls na nagawa na nito noon. Iba ibang nakatagong imahe na gawa sa mga bilog parang kinukurot ang visual senses.

"Interesting. Ang daming dice nito ah," tumatango ang silverfox. Tumigil ang scroll. Tumingin sa paligid. Tapos balik sa screen. Tapos balik ulit. “It could work,” mahina nitong sabi, halos ayaw pang aminin.

Pero pagkatapos ay bumalik ang pagiging tigasin. “Pero makinig ka, Zim. If you pull this off, I can catapult your career. Pero kapag pumalpak ka, katapusan mo. Understood?”

Walang kahit anong takot sa mukha ni Zim. “Yes Sir. I will impress you. I will give you exactly--what you want.” Tapos ay ngumiti ito. “Sir, puwede pong mag-CR?”

Tinuro ni Pantheon ang newly-installed na pintong may unisex sign.

Nang mawala si Zim sa loob ng CR, tuminginan na lang si Hansel at Pantheon. Tahimik. Hindi gumagalaw si Hansel. Nakatayo lang. Nakamasid sa mukha ng CEO-chef.

Si Pantheon naman ay bumalik sa iPad. Pero habang nag-i-scroll, bigla itong nagbago ng kilos. Nanigas ang panga nito. Naging malalim at iregular ang paghinga. Kumukunot ang noo. At ang pag-scroll nito ay naging mas mabagal, mas intentional, mas… ninanamnam. Namumuo ang pawis sa sentido.

Ngumisi si Hansel. Na-release na ang patibong.

Magsisimula na ang mission.

Tapos ay biglang, “AHHHHH!” Sigaw ni Zim mula sa loob ng CR.

Mabilis ang paghakbang ni Pantheon papunta sa CR, halatang hindi na nito naiintindihan kung panic ba o frustration ang nararamdaman. Sa tunog pa lang ng malakas na buhos ng tubig mula sa loob, malinaw na may nagaganap na gulo.

Iniwan nitong nakapatong sa mesa ang iPad. At doon napatingin si Hansel. Kinuha niya iyon, alam na niyang may makikita siyang jackpot sa screen.

At hindi nga siya nagkamali.

Ang nakaload na image ay isang malaking painting na ginawa ni Zim, ginuhit sa smoky grayscale and steel-blue tones—isang homoerotic study ng katawan ni Hansel mismo. At sa unang tingin pa lang, kahit sino ay titigilan at huhugutin ang sarili sa pantasya. Ang posing niya ay parang nasa gitna ng surrender and aggression: nakasandal siya sa lumang bakal na bar, nakatingala nang bahagya, ang leeg ay naka-arko, pawis ang dibdib na may makapal na highlights at shadows. Naka-thong lang siya—manipis, makintab, at basang-basa sa pintura—kaya litaw ang matalim na V-line, ang umbok sa harap, at ang defined na bundok ng puwed. Ang mukha niya, malumanay pero ginuhit ng seductive strokes, ay may ekspresyong parang lalaking hinahabol ang sariling climax habang pinipigilan.

"Shit ang galing ko dito," sabi ni Hansel sa sarili.

Iyon ang uri ng titig na kahit straight na lalaki, magdadalawang-isip kung gaano ka-straight ba talaga ito kapag nakita ang painting na iyon.

“Putangina…” mahinang bulong ni Hansel habang tinitingnan ang mismong sarili sa canvas.

Nag-scroll pa siya. At mas lalo siyang napangisi.

Mas maraming homoerotic works pa, lahat ay mukhang nasilayan ni Pantheon nang “hindi sinasadya” habang tumitingin ng portfolio. Kasama sa plano at patibong. Mga variant ng katawan ni Hansel na may iba’t ibang levels ng pagiging mapangahas—isa kung saan nakaupo siya sa sahig, naka-spread ang legs habang nakatakip lang sa ari ang kamay; isa kung saan nakayuko siya, ang thong ay nakasabit sa isang daliri, at ang puwitan ay naka-angat nang bahagya, tila inaanyayahan ang sinumang nanonood na lumapit.

"Huh. Ang fuckable ko talaga," nabuhay na naman ang yabang na awra ni Hansel.

At sumunod—ang self-sketches ni Zim.

Mas malala.

Hyperrealistic. Halos photographic sa detalye. Si Zim, nude, nakahiga sa ibabaw ng mesa ng studio, nakapaligid sa kanya ang iba’t ibang gulay—talong, pipino, singkamas—lahat naka-posing na parang phallic props. Sa isa ay naka-arch ang likod niya habang hawak ang talong at dinidilaan iyon. Sa isa nama’y nakasampa ito sa mesa habang ang pipino ay nakatutok sa bibig niya. May isa pang drawing kung saan nakahiga ito at ang ari mismo ay nakaguhit nang lubusan—mataba, malaki, pulang-pula sa shading, at mukhang handang kumawala mula sa papel.

At pagkatapos—isang set ng sketches nilang dalawa.

Si Hansel at si Zim.

Hawak ni Zim ang baywang ni Hansel habang nakasampa sila sa isa’t isa, pero stylized. Hindi pornographic, pero suggestive na may halong uhaw. Isa kung saan naka-backhug si Zim, nakasubsob ang mukha sa batok ni Hansel, at ang kamay ay nakalapat sa abs nito. Isa kung saan nakaharap sila sa isa’t isa, foreheads touching, parang dalawang lalaking naninindig ang libog pero pinipigilan ang pagkilos. At iba pa na puro intensity, intimacy, at halos ritualistic na tensyon.

Naalala ni Hansel ang libog nilang dalawa habang ginagawa ang mga pose na iyon kahapon. Nag-sex at nagpalabas sila ng tatlong beses in between.

At alam niya na kahit straight pa si Pantheon, hindi iyon magiging hadlang para mag-init ang dugo nito.

“Shit,” bulong ni Hansel habang nakangiti nang malupit. “Kahit sinong lalaki, straight man or whatever the hell he claims—mapapahiga sa kama sa mga ganito.”

Narinig niya ang mas malakas pang talsik ng tubig. Dinig na dinig ang pagbukas-sara ng faucet, ang matatalim na mura ni Pantheon, ang paimpit na ungol ni Zim na halatang “naliligo” sa sabog ng tubig na sariling gawa.

Itinabi ni Hansel ang iPad, smooth and casual, tapos tumungo siya sa CR.

Pagbukas niya ng pinto ay halos natawa siya sa nakitang eksena.

Basa ang lahat.

Si Zim—naka-puting briefs na ngayon ay see-through, at ang matigas nitong burat ay nakaumbok nang sobra, parang gustong kumawala. Ang manipis na tela ay kapit na kapit sa balat, kitang-kita ang contour at ang pamamaga ng ulo sa ibabaw. Ang katawan nitong chubuff ay nangingintab sa tubig, at ang buhok ay nakadikit sa noo.

Si Pantheon naman—basang-basa rin. Ang polo nito ay kanina ay puti pero ngayon ay transparent, dumidikit sa matikas nitong pangangatawan. Ang utong nito ay kita sa pamamagitan ng tela. Ang slacks ay madilim na basang-basa at lalo lang nagpapakita ng linya ng matigas ding ari nito sa loob. May pagkislot na nagaganap doon.

“Fuck. Tangina. Defective itong mga faucet na na-install!” sigaw ni Pantheon, sabay pigang hindi niya alam kung galit o hiya.

“Basa na ‘ko, Sir!” reklamo ni Zim habang hinahaplos ang hubog ng sarili niya, kunwari’y annoyed pero halatang ipinapakita ang katawan. “Nakakainis!”

At doon nahuli ni Hansel ang tingin ni Pantheon.

Ito ay hindi tingin ng boss. Hindi tingin ng straight. Hindi tingin ng professional.

Iyon ay tingin ng lasing sa katawan ng kapwa lalaki. Sa pinakaunang pagkakataon.

At lalo pang lumakas ang erotic charge nang kumilos si Zim—mas intentional na ngayon. Tila hindi sinasadya pero perfect timing, umikot ito papalayo para abutin ang shower knob. At doon sumalubong ang silverfox sa tanaw ng bilog, matambok, maputi’t namumula pang puwet ni Zim na bumabakat sa basang brief.

“Okay lang po ba kayo, Sir?” tanong ni Zim, kalahating inosente pero malinaw na nanunukso.

Parang may napatid sa utak ni Pantheon. At bigla nitong hinila si Zim.

At hinalikan.

At hindi basta simpleng halik iyon. Isang laplap na parang matagal nang pinigilan. Parang gutom na gutom. Parang sinabugahan ng libido ang buong katauhan nito.

Napangisi si Hansel. Everything is rolling exactly how they planned.

Si Zim, siyempre, ay tumugon. Hindi ito marupok, pero marunong mag-control. Ang kamay nito ay gumapang sa likod ni Pantheon, hinawakan ang batok, nilamas ang chest nito, pinisil ang trained na pecs ng silverfox. Nagdikit ang mga basang katawan. Narinig ni Hansel ang pagkaluskos ng basang tela na dumidikit sa balat.

Pagkatapos ng isang minuto ng pagbulabog ng halikan, napabitaw si Pantheon, hingal na hingal.

“Fuck… what did I just do?”

“Hmm…” sagot ni Zim, ngumunguso. “Siguro nakita niyo ‘yung R-18 works ko?”

Napalunok ang silverfox. “Tangina… oo. Para akong na-hypnotize.”

Lumapit si Zim, nakapungay ang mata. “I told you, Sir. I will give you what you want. You just give me what I need. The gig. And the donation. For a good cause naman. For artistic kids!”

Halos tumango agad si Pantheon—ang pinakamakapangyarihang lalaki sa loob ng building na iyon, ay ngayon ay parang sukong suko sa sariling uhaw. “Sige… sige. Kahit magkano. Basta walang makaalam. Hindi puwede ‘to. Hindi—”

Pero naglapat ulit ang labi nila. Mas marahas ngayon. Mas gutom.

Sumubsob si Pantheon sa leeg ni Zim. Si Zim ay umungol. Ang mga katawan ay nagkikiskisan. Hawak-hawak na nila ang ari ng isa’t isa. Ang basang brief ni Zim ay bumaba nang kaunti, halos kita na ang makinis at mapulang ulo ng burat nito.

Si Hansel, nanonood lang, ay naramdaman ang matigas na ring tumutulak sa loob ng kanyang sariling pantalon.

Nang bumitaw si Pantheon, saka pa lang nito napansin si Hansel.

“Fuck—nandiyan ka pala—”

Ngumiti si Hansel. Mabagal, kampante. “Okay lang ‘yan, Sir. Sanay ako manood.”

Natawa si Zim habang pinipisil ang burat ng silverfox. “Mapagkakatiwalaan natin 'yan.”

Nagsimulang maghubad si Hansel, "pero puwede rin naman akong sumali. Pero mukhang kaya ang magka-deal so bantay niyo lang ako."

Hindi pa man tuluyang nauubos ang hininga ng Chef-CEO ay muling sinunggaban ni Zim ang labi nito. Gumanti ito ng halik. Habang naglalapat ang mga basang katawan, ang mga patak ng tubig mula sa nasirang shower ay bumabagsak sa balikat, sa likod, sa leeg ni Pantheon, at ang tunog ng tubig na nag-uumpog sa tiles ay nagdadagdag sa tensyon.

Dahan-dahang bumababa ang halik ni Zim, mula sa labi papunta sa panga. Sa leeg. Sa collarbone. Hinawakan nito ang polo ni Pantheon na malagkit pa rin sa katawan ng lalaki, at isa-isang tinanggal ang mga butones na para bang nagbubukas ng regalo. Natira na lang ang basang undershirt, at nang itaas iyon ni Zim, tumambad ang matigas, maskuladong dibdib ng silverfox na kumikintab sa tubig at pawis.

Napasinghap si Pantheon, “Fuck… Zim… ano ‘to…”

Pero hindi iyon pag-ayaw. Kundi pagkalunod.

Sinapo ni Zim ang dibdib nito, hinalikan ang gitna, sinipsip ang isang utong nang marahas, tapos ang isa naman. Napapaatras si Pantheon, mukhang hindi nito alam paano ibabalanse ang katawan sa lakas ng sensasyon. “Tangina… shit… bakit ang galing mo…” paungol na sabi nito habang nanginginig ang binti.

“Relax mo, Sir,” bulong ni Zim habang bumababa pa ang halik. “Enjoy mo lang.”

At nang makarating ito sa abs ng lalaki. Hinagod ni ZIm iyon gamit ang dila. Bawat linya ay pinagapangang parang sinusuri.

Hanggang sa makarating sa waistband ng basang slacks na nakababa na hanggang tuhod ni Pantheon.

At doon, bumulaga kay Zim ang nakaumbok, matigas, at nagwawala burat ni Pantheon—mapula, mataba, malaki, at nangingintab sa pre-cum—hindi na nag-aksaya ng oras si Zim.

Sinubo agad. Buong-buo.

“PUTANGINA!” pasigaw na ungol ni Pantheon habang napakapit sa tanke ng toilet. Halos madulas ang kamay nito dahil sa tubig, pero lalo lang nitong kinapitan iyon, halos bumagsak ang tuhod nito sa panghihina. “Fuck, Zim! Putangina anong ginagawa mo sa’kin?!”

Hindi sumagot si Zim. Nagtrabaho lang ang bibig nito—experto, mabilis nag-a-adjust. Pinapaikot nito ang dila sa ulo, hinihigop ang pre-cum, tapos biglang deepthroat, tapos may saglit na paghigop sa shaft. Wala itong sinasayang.

Sa may pintuan, si Hansel ay hindi makatiis. “Shit…” bulong niya habang jinajakol ang sarili, ang tigas at kirot ng burat niya ay halos parang gusto nang kumawala ngayon na nakikita niya ang silverfox na halos mawalan ng ulirat sa tsupa.

“Putangina… Zim… lalaki ka pero bakit… bakit ang sarap n’yan…” hingal ni Pantheon habang nanginginig ang tiyan. “Shit… hindi ko ‘to… hindi ko—”

Pero hindi nito tinapos ang pangungusap.

Tumirik ang mata nito nang sabayan ni Zim ng paghimod sa betlog ang pagsipsip sa ulo. Sinipsip ang kaliwa. Sinipsip ang kanan. Tapos dumiretso sa singit ng silverfox.

“PUTA—TA—AHHHHHH! ZIM! SHIT!” Napasuntok si Pantheon sa dingding, hindi alam saan ilalagay ang katawan para hindi mabuwal.

Maya-maya ay bumalik si Zim sa pagsilindro ng tarugo, taas-baba, basa, malaway, walang humpay. Hawak ni Pantheon ang ulo nito ngayon, desperado.

“Tangina mo… Zim… bakit ang sarap… bakit ang sarap ng bibig mo…”

At sa likod nila, patuloy si Hansel sa pagjakol, nanginginig sa libog. Gusto niyang malasahan ang burat ni Pantheon, pero project iyon ni Zim—kaya nanonood lang siya, nilalabanan ang sarili.

Hanggang sa bigla na lang tumayo si Zim, hinila si Pantheon, at pinikot ito para humarap sa dingding.

Hindi pa nakakapagbago ng hininga ang silverfox nang maramdaman nito ang dila ni Zim sa butas nito.

“PUTANGINA! ANO ‘YAN?!” pasigaw, nanginginig, pasuray na reaksyon nito. Obvious na first time.

At lalo pa siyang napabitaw sa hininga nang mas marahas si Zim—nilaplap ang butas, dinilaan ang paligid, sinupsop ang mismong rim. Napahawak si Pantheon sa tiles para hindi matumba.

“Shit… shit… Zim… first time ko ‘yan… ah fuck bakit ang sarap…”

At habang ginagawa ni Zim ang pag-rim, napansin ni Hansel ang paggalaw ng kamay nito—pilit nitong pinapasok ang daliri sa sariling butas, nagfi-finger ng sarili habang nilalaplap ang Chef-CEO.

At dito na siya hindi nakatiis. Lumapit siya, umupo sa likod ni Zim, at dahan-dahang dinagdagan ng isang daliri ang ginagawa ng kaklase niya.

Napaangat ang balakang ni Zim at napasinghap nang malalim. “Fuuuuck, Hans…” halos pabulong pero halatang wasak ang boses nito sa sarap.

Masikip ang butas ni Zim—mainit, humihigop sa bawat galaw ng daliri ni Hansel. Nararamdaman ni Hansel ang bawat pulso, bawat pag-igkas ng laman, bawat pag-contract ng kalamnan nito.

Lumingon si Pantheon, pawis, hingal, naguguluhan. “Fuck… ano ‘yan?! Ano ginagawa n’yo?!”

Umahon si Zim, basang-basa ang bibig, may tumutulong laway. “Nakakantot ka na ba ng lalaki?”

“Hindi! Fuck hindi pa!”

Tumayo si Zim. Bumukaka. Tumuwad. Pinakita ang shaven, pinkish, kumikibot na butas.

“Sanay butas ko… hindi lang sa gulay. Kundi sa burat.”

“PUTANGINA?!” halos mapasigaw ang silverfox. Sinasalo ang hiya, libog, at takot sa isang iglap.

At nagsalita si Hansel, sabay sampal sa puwet ni Zim. “Kantutin mo na ‘to. Masarap puke nito.”

At doon tuluyang bumigay ang Chef-CEO. Nilapitan nito si Zim, hawak ang balakang nito, dahan-dahang itinutok ang burat. “Shit… hindi ko alam kung dapat—”

“Baon, Sir,” udyok ni Zim, napapangingiti. “Gusto ko maramdaman mo ‘ko.”

At nang kumadyot si Pantheon—

“AHHH SIR BAON MO!” sigaw ni Zim, nanginginig ang binti.

“PUTANGINA ANG SIKIP!” sigaw naman ni Pantheon, halos mawasak ang mukha sa sarap.

At nagsimula ang pagbarena.

Mabagal sa simula. Pagkatapos ay mas mabilis. Mas madiin. Parang biglang natuto ang katawan ni Pantheon kung paano kumantot ng lalaking masikip, mas basa, mas mainit kaysa anumang nakantot niya noon.

Tumatawag ng demonyo ang mukha nito sa tuwing sumasagad ang ulos niya. Pawis ang buong katawan niya, tumutulo sa batok, sa dibdib, sa mga abs na sumasabay sa pag-atras at pag-abante. Ang alahas, ang relo, ang wedding ring—lahat kumikislap sa liwanag ng CR habang binabarurot niya ang chubuff na Fine Arts student na humahalinghing sa sarap.

“Putangina mo, Zim… putangina mo ang sarap mo!” hingal ni Pantheon habang mas lalo pang diniinan ang pagbarena.

“Fuck me pa!” sagot ni Zim habang sumasalubong ang puwet nito. “Para matapos ko agad paintings mo!”

Sa harap nito pumwesto si Hansel. At walang sabi-sabi, sinubo ni Zim ang burat nito habang kinakantot siya sa likod. Napapikit si Hansel—ang bibig ni Zim ay mainit, masikip, mabula sa laway, at bawat unggol nito ay dumidiretso sa tarugo ni Hansel na parang vibration.

Sa makipot na CR, tatlo silang nag-iinit sa amoy ng bagong tiles, bagong shower, pawis, at laway. Hindi sanay si Pantheon sa ganito—pero nahuhulog nang walang preno.

At doon na nauna si Zim.

Nang hindi hinahawakan ang sarili, nang naka-spit roast, nang nilalamas ang balakang nito mula sa likod—pumulandit ang tamod nito sa sahig, malakas, sunod-sunod, nanginginig ang tuhod.

Kasunod si Hansel—sumirit sa bibig ni Zim, at walang sinayang ang artist; nilunok niyang lahat, tumingin pa kay Hansel habang lumulunok. "FUUUCKKK!"

At nang sumunod si Pantheon—

“GAHHH—SHIT—PUTANGINA NIYOOOO!” sigaw ng baritonong boses nito, nawalan ng kontrol, sumagad ng ilang ulos, tapos halos bumagsak nang kumalas ang burat niya at tumagas pa ang huling mga patak.

Huminga si Zim, yumuko, at tumingin sa silverfox. “So… is that a deal?”

Hingal si Pantheon, mukha ng lalaking naligaw sa sarili. “Okay… pero… can you do your artworks here? Para… para ma-monitor ko?”

Ngumiti si Zim. “Sure. After classes diretso ako dito. Fuck me while I’m making artwork for your resto.”

Tumango ito. Wala nang dignidad, puro pagnanasa.

Tapos lumingon si Zim kay Hansel. “Thanks, wingman.”

Natawa si Hansel, pero hindi pa nakakasagot nang bigla siyang sinunggaban ulit ni Zim—sinubo, sinasaid ang natira pang katas.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1653] Blue Silhouette

BLUE SILHOUETTE

In the daylight he looks clean and harmless.

Neat shirt, pressed slacks, soft voice. A grown man in his twenties, Bible under one arm, laughing with the kids after service, talking sports with the fathers, listening carefully to every old lady.

The pastor-in-training bows his head when he prays. He keeps his eyes pure.

Or tries to.

Because at night the blue room calls.

It leaks that cold neon glow under the door at the end of the hallway, the room where the main pastor sleeps. Or is supposed to sleep. The rest of the building is dark and quiet, but that slice of blue is loud to him. It’s like it hums in his chest.

Some nights he resists. Most nights he doesn’t.

Bare feet on the tiles, T-shirt and sweats hanging loose on his pumped-up body. He moves like a thief, but his heart is punching against his ribs. He doesn’t even have to knock. The door is always left just a little open, like the light, like the invitation.

Inside, it’s nothing but blue.

The small lamp, wrapped in dark film, paints the walls, the bed, his own skin. The older man is already on the mattress, sheets pushed low, a thick shadow against the headboard. Naked. Waiting. Breathing slow and heavy, eyes fixed on the standing mirror by the wall.

The trainee steps in front of the mirror.

He doesn’t say a word. Neither does the man on the bed. They never talk here. That’s part of it. No sermons, no verses, no advice. Just breath.

He hooks his thumbs in the waistband of his sweats and pushes them down. First the shirt comes off, dropped on the floor, then everything but the tight, dark briefs that bite into his hips. His muscles stand out under the strange light, cut and hard, his body built from years of iron and discipline.

In the glass he looks like someone else. A blue statue. A sin carved out of flesh.

He starts slow. Turning one shoulder, tightening his chest. Arms coming up to flex, veins crawling along his biceps, abs squeezing into deep shadows. He watches himself, but he also watches the bed behind him, the older man’s hand sliding down, the way the sheets bunch and shift with every tense breath.

No words. Just the rustle of cotton. A muffled grunt.

The trainee shifts pose. Sideways now. Hips pushed out, legs spreading. Quads carved up, calves sharp. He feels the briefs stretch over him, feels how full they are, how the fabric presses back. He runs a hand over his own torso, over the hard ridges of his stomach, just to see what it does to the man behind him.

The sound from the bed gets rougher, needier.

He bends a little at the waist, rolls his shoulders, arching his back. One arm behind his head, one hand gripping his thigh. Every pose dirtier than the last, but he does it like he’s on stage, like this is some strange kind of worship. Offer the body. Hold the gaze. Breathe.

He doesn’t touch himself. That’s the rule. He just lets it build. The pressure. The heat. The wet ache caught under the tight fabric. The pastor’s breathing is ragged now, the mattress squeaking in short, sharp bursts.

The trainee’s own lungs burn. His legs tremble from holding the pose. A thin sound breaks from the bed, half-choked, helpless.

The blue light seems to thicken in the air.

He feels it before he hears it—something break in the room, in the silence, in the older man. A low, guttural moan, dragged out of the chest, not the throat. The sheets jerk, then go slack.

At the same time a wave crashes through the trainee’s body, fierce and sudden. His hands curl into fists. His hips jerk forward once, twice, his whole body clenching around the sharp, hot release trapped inside his briefs. Cum flowing down his thighs. No touch. Just that strange bond between them, snapping tight and then letting go.

He stares at his own reflection. Chest heaving. Sweat shining on blue skin. The bulge in his underwear heavy, marked with what just happened. The cum felt like an offering.

On the bed, the older man is shuddering through the last of it, one arm thrown over his face, the other limp at his side. Breathing like he’s run a race. Eyes half-closed, still fixed on the mirror.

Still fixed on him.

The trainee lets his arms drop. Rolls his shoulders out.

He picks up his shirt but doesn’t put it on yet. Just slings it over one shoulder. Gives the mirror one last look. The body he’s never shown a girl. The body that gets him invited back to this room again and again.

He knows this is wrong. He also knows he isn’t going to stop.

This is another kind of training. For big things, the older man had whispered once, back before they stopped talking.

Now there’s only the blue light, the quiet bed, and his own reflection, already hungry for the next night.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

HMBS 23

ANG TULUNGAN PARA KAY PANFIL

Tahimik ang unit ngunit mabigat ang singaw ng libog. Basa pa ang buhok ni Royce mula sa pawis habang nakaupo siya sa gilid ng kama, hawak ang cellphone. Sa screen: ang Facebook profile ni Rayon, ang pinakamatanda niyang kapatid, ang professional basketball player, ang lalaking dapat niyang “i-master” para sa final project sa Success Studies.

Habang nag-i-scroll siya, nagiging makapal at mabigat ang hangin sa kwarto. Lumalalim ang paghinga niya. Alam niya sa isip niya na mali pero tinatanggap na niya ang wirdong reaksyon ng kanyang katawan.

Dumampi ang hinlalaki ni Royce sa susunod na larawan.

Topless si Rayon, nasa beach ng Boracay, may hawak na beer, nakangiti nang bahagya.  Ang chest nito ay makapal ang masa, pero hindi bodybuilder ang dating. Tama lang ang masel para sa isang basketball player. Ang oblique lines at mga abs na ukang uka.

Ang ganda pa naman ng lahi nina Royce. Natural na makinis ang kanilang mga kutis. At kita iyon sa mga picture ng Kuya Rayon niya.

Kinlick niya ang susunod.

Si Rayon at ang teammates nito, sabay-sabay na lumalabas ng dagat, basang-basa, tumataktak ang tubig pababa ng kanilang mga dibdib. Naka-board shorts si Rayon na medyo maluwag pero sapat para bakat ang matabang bukol na parang nakangisi sa kamera. Tumigil si Royce nang matagal doon.

Napakagat-labi. Napamura. Napalunok.

Hindi niya mapigilang dahan-dahang sundan ng tingin ang landasin ng tubig mula dibdib ni Rayon pababa sa abs, pababa sa linya ng board shorts, pababa doon sa namamagang umbok hanggang sa imaginin niyang hawak niya iyon, ramdam niya ang bigat, ang init, at ang unti-unting pag-alsa sa palad niya.

“Putangina…” bulong niya habang tumitigas. “Kuya mo ‘yan, gago…” aniya sa sarili pero hindi rin niya tinigilan.

Pag-scroll ulit. May mga babaeng na swimsuit namang kasama ngayon. Alam naman niya na babaero ang kanyang Kuya. At hindi naman niya ito masisisi. Nasa lahi talaga nila ang pagiging habulin. At lalong humaba ang mga nakapila sa lalaki nang maging PBA player ito.

Tumigil siya sa isa pang larawan. Si Rayon, nakatalikod, naka-towel lang, paalis ng pool area. Doon makikita ang puwet nito. Malapad, firm, athletic, buo, at mukhang malaman.

Pinisil ni Royce ang titi niya. Umaagos na naman ang precum. Thirty minutes lang mula nang labasan siya pero heto siya tigas na tigas, mainit, pulang-pula, nanginginig.

“Fuck Kuya Rayon… tangina mo… gagoooo mapapatawad mo ba ako kapag may ginawa ako sa'yo…?”

Napapikit siya, iniimagine ang, paghimod niya sa leeg nito, pag-amoy sa kilikili nitong mabango pero lalaking-lalaki, pagdila sa utong nitong may kaunting hair, pagdausdos ng dila niya pababa sa abs na parang bato, hanggang sa ilalim ng board shorts, hahanapin ang tigas, ang sentro, ang init, ang libog

“Ugh… putaaa…” Napapaungol siya nang malakas.

Inimagine niyang nakaluhod si Rayon, nakatingala, hinihingal sa sarap habang kinakantot niya. Ang baritonong boses ng kuya niya ay umuungol sa bawat pagkanyod niya.

“PUTA,” ungol ni Royce habang jakol nang jakol, mabilis, malakas, sagad.

Pero biglang, Click.

Bukas ang pinto.

Lumabas si Hansel mula sa banyo. Basa ang buhok, kumikintab ang katawan, may ilang patak pa ng tubig na dumadaloy sa abs nito. Wala itong suot kundi tuwalya na hindi masyadong epektibo dahil nakabuyangyang ang titi nitong semi-hard.

Umupo ito sa tabi niya na parang walang nakita.

“Tangina, huli ka na naman,” tukso ni Hansel, nakatingin sa cellphone niya. “Tinitingnan mo profile ni Kuya Rayon mo, no?”

Pinilit ni Royce maging matigas ang mukha. “Gago, sinasanay ko lang sarili ko. Alam mo naman… kailangan kong harapin ‘to. Complex ‘to. Sensitibo. Pamilyado, professional, sikat… tapos kuya ko pa.”

Ngumisi si Hansel, naakapilyo. “Utang na loob, Royce. Gusto mo naman talaga. Wag ka nga.”

Siniko niya ito. “Isa ka pang demonyo.”

“I know,” sagot nito, humilig pa sa balikat niya. “I’m your favorite little devil, right?”

“Feelingero,” sagot niya pero hinatak niya ang lalaki at hinalikan. Mabagal sa una, tapos lalalim hanggang humawak si Hansel sa panga niya. Amoy na amoy niya ang mint ng toothpaste, ang amoy-lalaki nitong bagong ligo, at ang init ng balat.

Putangina, hindi niya mapaliwanag pero ang sarap araw-araw na may ganito sila ni Hansel.

Kagabi, bumisita si Hansel para ikuwento ang nangyari sa kanya at kay Gabino. Detalyado, marumi, at sobrang nakakalibog. Nag-init si Royce sa kuwento nito. Kung paanong umaandar ang sarili nitong proyekto. Nagtulungan silang magplano para sa mga susunod na hakbang sa kani-kanilang projects.

Pero pagkatapos ng strategy talk, nag-dinner sila. Tapos nagtalik, dalawang beses.

Nakatulog si Hansel sa unit niya. Magkayakap. Tapos pagkagising kanina ay nagniig ulit.

Hindi na nila pinapansin pero lumalalim ang connection nila, kahit ayaw nilang pangalanan.

Tinabi ni Royce ang cellphone. “Agh… puro tingin pa lang nagagawa ko. Hindi ko alam paano uumpisahan ‘to kay Rayon. Yabang mo porket umuusad na 'yang sa'yo. Bida bida ka talaga kahit kailan."

“Relax,” sagot ni Hansel habang pinupunasan ang sariling buhok. “Mamaya pag-usapan natin after ng meeting ninyo kay para kay Panfil.”

“Ah oo—hindi ka sasama?”

Napakamot ng ulo si Hansel. “Shit, hindi. May major project din ako sa isang subject. Hindi lang Success Studies buhay ko, gago.”

“Fine," buntong-hininga ni Royce. “Update ko na lang. Sana makabuo kami ng matinong plano. Para at least… ma-advance ko na rin ang project ko.”

Kumalabit si Hansel sa balikat niya, sabay halik. “Don’t worry. Tutulong ako para matupad 'yang pangarap mo.”

"Gago." Ngumisi siya. “Dapat lang.”

——————————————————————————

Pagkatapos ng ensayo ay mabilis na naligo, nagpatuyo at niligpit ni Royce ang mga gamit sa loob ng locker room. Mainit pa ang singaw ng katawan niya mula sa practice. Ngunit kahit pagod ang katawan, buhay na buhay ang isip niya. May meeting pa siyang pupuntahan.

Nagpapasok na siya ng gamit sa bag ay biglang may humarang sa anino niya. Pag-angat ng ulo, tumambad si Chaucer; nakalabas ng shower, nakatapis lang ng puting tuwalya, basa pa ang buhok, nangingintab ang dibdib at abs dahil sa tumutulong patak mula sa ulo pababa sa puson.

“Damn,” bulong ni Royce habang napapakagatlabi. “Shet, Chaucer. Ang sarap mo. Gusto kong magtikiman tayo kaso may kailangan akong puntahan tonight. CV-related.” Kumindat siya.

Umiling si Chaucer. Binuksan nito ang locker, sumungkit ng cellphone mula sa bag at nagsabi, “just a minute, may papabasa lang ako sa ’yo. Baka interesado ka.”

Inabot nito ang phone. At nang makita ni Royce ang message ay:

“Woah. Shit. Tangina. Seryoso?”

“Yep,” sagot ni Chaucer, casual pero may munting ngiti ng kapilyuhan. “Two weeks from now ’yan. Baka lang gusto mo.”

Napahinga nang malalim si Royce. Naintriga siya sa implikasyon ng pinakita nito. Maraming tumakbo agad sa utak niya. Pero hindi rin siya sigurado kung kaya na niya iyon nang ganoon kaaga.

Humarap siya sa kapitan, "pag-iisipan ko."

Tinapik siya ni Chaucer sa balikat bago umalis, “woshaa. Good luck diyan sa aktibidades niyo.”

Naiwan si Royce na may mabigat pero sabik na pakiramdam sa dibdib habang lumalabas ng sports center. Ang gabing iyon ay malamig. Madilim na ang campus. Wala nang masyadong tao. Habang naglalakad siya papunta sa office complex ni Prof. CV, ramdam niya ang halong pagod sa practice at enerhiya para sa susunod pang manyayari.

Pagdating niya sa building, naroon ang gwapong assistant ng propesor, naka-polo, mukhang fresh kahit gabi na. “Nandoon na sila sa fitness area,” sabi nito. “Pero wala si Dr. Contraverde ngayon. May urgent business meeting.”

“Got it,” sagot niya.

Hindi na bago sa kanya ang pagpasok sa private gym ni Prof. CV. Ilang beses na rin siyang nandoon para sa mga consultation sa propesor. At syempre para sa mga nakaw na masasarap na sandali. Kaya at-home na siya doon.

Pagpasok niya, agad niyang namataan sina Zim, Toma, Pender, at Panfil. Tatlo sa kanila ay naka dri-fit shirts at shorts. Pero si Panfil—ang payat, mahiyain, pero gigil na kantutero—ay naka salamin, naka boxing gloves, at naka puting jockstrap na basang-basa na sa pawis at konting precum. Parang inosenteng binatilyo na nilagay sa maselang sitwasyon.

Ang binti nito ay lean pero defined, ang dibdib ay manipis, ang tiyan medyo flat ngunit hindi ukit ang abs pero ang halatang-halatang mahaba’t matabang alaga nito sa jockstrap. Umaalog ang bukol sa bawat galaw nito.

Ang contrast ng kainosentehan, kapayatan, at kaaingkinan ni Panfil. ang nakakalibog.

Si Toma, naka-sparring gloves, ay parang drill sergeant kung makasigaw. “Guard up! Ilag! Ilag! Tangina Panfil, mas mabilis pa d’yan ang mga bully mo!”

Hirap na hirap ang nerd na kaklase. Nanginginig ang braso habang sumusuntok. Mabagal ang footwork. Medyo nahuhuli ang timing. Pero ramdam ni Royce—sa nanlilisik na mata ni Panfil—na hindi na ito iyong batang takot. Iba ang ekspresyon nito ngayon. May bahid ng galit. May halo ng pagnanasa. Para bang ang bawat suntok ay tumatama sa mga actual na kaaway nito.

Si Zim at Pender naman ay nanonood sa gilid, pareho ring pawisan, nakatayo at sumisigaw ng encouragement.

Paglapit ni Royce ay napatingin sila sa kanya.

“Oh, ikaw lang? Wala ’yung mortal mong kaaway na fuck buddy?” asar ni Zim.

Natawa si Royce, dahil totoo. “Nagpapakabibo sa iba niyang subject. Huwag niyo nang pansinin. Wala naman ’yon combat skills.”

Tumawa sila. Nakakagaan ng loob. Hindi na galit ang tono niya kay Hansel, puro landian na. At alam naman iyon ng lahat sa Success Studies.

“Oh! Attack!” biglang sigaw ni Toma.

At walang babala, sumugod ito kay Panfil.

“Aaahh—puta!” sigaw ng nerd habang pilit na umiilag. Tinamaan ito sa balikat, pero gumanti naman ng suntok—mahina pero desidido.

Tumulo ang pawis mula sa drifit shirt ni Toma. Sa bawat galaw nito, umaakap ang basang tela sa mga muscle ng dibdib at braso. Para itong fitness instructor.

"Fuck. Ang hot ng boyfriend ko," sabi ni Pender habang nakatitig sa lalaki.

“Kaliwa! Ilag! Straight! Huwag kang matulala!” maangas na hamon ni Toma sa nerd.

Nakayuko na si Panfil pero sumusunod. Kahit hirap. Kahit hingal. Kahit nanginginig.

Lumapit si Royce, ngumisi, at tinanong, “bakit si Panfil lang ang nakahubad? Tingnan mo si Toma oh. Pawis na pawis na ’yan. Dali na, para mas sexy.”

Tumaas ang kilay ni Pender. “Mamaya na ’yan. Hayaan muna natin magpokus si Panfil sa skills. Pag naghubad tayo, baka malunod sa libog ’to at bigla na lang tayong kantutin habang hindi pa natututunang lumaban.”

Nagkatawanan sila pero ang mas nakakatuwa, napangiwi si Panfil. Kahit nasa gitna ng sapak at ilag, nagawa pa nitong maglabas ng ngiting may halong hiya at kagat-labing libog. "Tangina niyo kakantot talaga ako mamaya!"

Makalipas ang halos kalahating oras ng walang-humpay na boxing-sparring ay halos nanginginig na ang braso ni Panfil. Namumula ang pisngi, pawis ang buhok, at lalong bumibigat ang bukol sa loob ng jockstrap.

Saktong lumapit si Pender habang inilalatag ang malaking wrestling mat sa gitna ng gym. Kita ang malaking bulk na katawan ng wrestler na na-highlight ng masikip na suot nito.

“Okay, Panfil,” wika ni Pender habang pumuwesto, “wrestling naman tayo. Para marami kang skills.”

Kumibot ang lalamunan ni Panfil, at kahit pagod ay napahakbang papalapit.

Paglapit ng dalawa sa mat, nagkunwaring naka-neutral position si Pender. “Ready?” tanong nito.

Tumango si Panfil, huminga nang malalim, at sumugod—matamlay pero may tapang.

Mabilis itong sinalubong ni Pender. Kinawit nito ang braso ni Panfil, inikot ang balakang, at sa isang iglap ay bigla nitong naipasubsob ang nerd sa mat. Lumapat ang dibdib ni Panfil sa sahig, kumapit ang mga daliri niya sa foam, at napasinghap sa gulat.

“Ganyan,” sabi ni Pender mula sa itaas, “huwag mong hahayaang ma-pin ka. Kailangan marunong kang kumawala.”

Umangat si Pender ngunit hindi umalis sa ibabaw ng katawan ni Panfil. Dinukot nito ang bewang ng nerd at pinilipit ang posisyon nito.

At doon nagsimula ang tunay na erotikong tensyon. Kita iyon sa pagkislot ng bukol ni Panfil sa tuwing ihahagis ito ng kapareha. Sobrang laki at sa manipis na jockstrap ay parang humahampas iyon sa hita o balakang ng wrestler.

Si Pender naman ay napapangisi habang nararamdaman ang katigasan ng kalaban. Sa isang attempt na kumawala si Panfil, bumaligtad ito at nagkataong nasapawan si Pender, ang malaking bukol ay dumikit nang deretso sa tagiliran ng wrestler.

Si Royce, nakaupo sa gilid, ay halos mapasandal sa haligi para hindi mabuwal.

“Fuuuuck…” bulong niya, malalim, mababa. Sobrang libog siya sa pinapanood na eksena.

Inabot ang dalawa ng sampung minuto ng mga hold, twist, pin, roll over, break free, habol ng hininga, muling bangga ng katawan. Puro ungol sa bawat exertion. Habang tumatagal ay lalong lumalakas ang tibok ng ugat sa leeg ni Panfil, tumutulo ang pawis nito sa sahig, at ang jockstrap ay basa na sa halong pawis ng dalawa.

Pagkapahinga nila mula sa wrestling ay agad naman tumayo si Zim, pinunasan ang pawis sa sentido, at kinuha ang naka-hang na chako sa dingding. Malapad ang ngiti nito, iyong tipong may halo nang pang-aasar at libog.

“Okay, Panfil,” sabi nito habang iniikot ang chain sa pagitan ng dalawang kahoy, “oras mo na para maging ninja. Pero huwag kang tanga-tanga, ha? 'Tong chako—sumasampal ‘to.”

Nakapahinga na si Panfil, pero pulang-pula pa ang balat at nangingintab sa pawis. Ang bigat na ng bukol nitong basang basa sa precum at pawis. At dahil sa pagod at libog na kumukulo sa katawan, mas lalong naging erotic tingnan ang lean lines ng katawan na kumikintab, ang collarbones na bakat sa liwanag, ang kalamnan sa tiyan na nanginginig habang humihinga.

“Follow me,” utos ni Zim. Swish. Crack. Swish.

Madadaling combo ang pinakita nito. Pero sa bawat ikot ng chako, sa bawat pagbilis, ay ramdam ang alon ng hangin na dumadampi sa balat ni Panfil. At tuwing susubukan niyang gayahin ay laging may kaunting pagkakapilipit ng balikat, may awkward na pag-ikot ng pulso, may munting kagat-labi sa tuwing muntik na siyang masampal ng kahoy.

“Focus, Panfil,” sabi ni Zim habang pumupwesto sa likod ng nerd.

Dumikit ang dibdib nito sa likod ni Panfil, mainit, mabigat, at amoy-lalaki. Hawak-hawak ni Zim ang pulso nito, inaayos ang anggulo ng chako, dahan-dahan pero matatag.

Napakapit si Panfil sa hininga. “U-uhm…”

“Relax,” bulong ni Zim, mababa, parang may pinipigilang impulse. “Huwag kang tense."

At nang muling gumalaw si Panfil, malapit ang katawan ng dalawa kaya sa bawat ikot ng chako ay halos sumasayad ang matigas na bukol ng nerd sa hita ni Zim. Hindi ito sinasadya, pero hindi rin iniiwas.

Swish. Ungol. Crack. Hingal.

Hanggang sa makawala si Panfil mula sa pagtuturo at sinubukan ng nerd ang combo nang mag-isa. Kumibot ang abs. Umalon ang balakang. At bawat swing ay may sabay na mahina, gutom na ungol. "Fuuuck tangina talagaaa!"

“F-fuck…” bulong ni Royce mula sa gilid, dahil halos mabaliw siya sa tanawin.

Si Panfil, lean, pawis, jockstrap, at humihingal, ay ang biglang naging pinaka-erotic na estudyanteng nakita niya sa buong gabi.

Nang matapos ang leksyon ni Zim at humupa ang kalansing ng chako ay agad nitong tinuro si Royce, parang nanunukso.

“Oh. Ikaw naman. Ano ituturo mo?”

Napakunot ang noo ni Royce at tiningnan ang pawis, hingal, at pulang-pulang si Panfil na halatang pagod at sabik.

“Grabe kayo kay Panfil,” sagot niya. “Pagpahingahin niyo muna. Baka bigla na lang himatayin ‘yan. Saka mas magaling kayong magturo sa bakbakan kaysa sa akin. Sa susunod, tuturuan ko siya mag-spike. Sa mukha ng kalaban. Saka sa puwet haha.”

Humahangos pa rin ang hininga ni Panfil habang inaayos ang salamin sa ilong. Nangingintab ang katawan nito, pawis na pawis, ang payat na katawan ay parang umuusok sa init.

“OO,” singhal ng nerd, halos nanginginig sa libog. “Tangina niyo. Pagod na pagod na ako! Gusto ko pa ‘kong kumantot, tangina! Kanina pa ako nalilibugan dahil sa pinaggagagawa niyo sa’kin!” Tapos ay tinapo na nito ang hawak na chako.

Bigla nitong hinatak pababa ang garter ng jockstrap at marahas na hinubad iyon. Naglabas ang jockstrap at saka biglang umalpas ang sandata ni Panfil.

Lumundag ang 10-incher—mataba, mabigat, nangingintab ng pinaghalong pawis at precum. Halos pumulandit ang unang patak sa sahig nang tuluyang kumawala mula sa pagkakakulong. Nakayuko si Panfil habang humihingal, parang hayop na bagong pinalaya at gutom na gutom. Nakakunot ang noo. Parang halimaw na handa nang kumain.

“Putang… ina…” bulong ni Royce, halos mapalunok sa tanawing nasa harap niya.

At hindi na siya naghintay. Siya mismo ang unang naghubad. T-shirt, shorts, brief ay ibinagsak lahat sa sahig. Tumalbog ang sarili niyang tarugo, tirik na tirik at madulas na sa precum. Naramdaman niya ang init ng dugo sa dibdib niya, sa ulo niya, sa singit niya. Halo ang adrenaline niya sa practice kanina at sa erotikong ensayo na pinanood.

Lumuhod siya sa harap ni Panfil. Walang alinlangan niyang sinunggaban ang malaking burat at isinubo ang ulo. Mabigat iyon sa dila, mainit, at amoy-lalaking musk at pagod. Ang amoy ay sumisipa sa utak ni Royce at nagpapalambot ng tuhod.

“Ahhh, putaaa…” ungol ni Panfil, halos mawalan ng malay sa sarap. Napaigkas ang katawan nito. Lalong umusok.

Mas sumubsob si Royce, dinilaan ang ilalim ng ulo, nilaro ang slit, at napangiwi sa taba ng katawan ng ari. "Ugghmpphh..." Hindi niya agad maisubo nang buo, kaya dahan-dahan niyang sinanay ang panga. Babad. Dila. Sipsip. Hanggang sa maramdaman niya ang pag-vibrate ng ungol ni Panfil sa hita nito.

Dinunggol ng nerd ang gilid ng bibig niya. "Ah gago ang sarap ng bibig mo, Royce. Kingina ka.

At iyon ang hudyat. Bigla nitong sinunggaban ang ulo ni Royce, dalawang kamay, mahigpit, desperado.

“TANGINA MO!” sigaw ni Panfil. “Isubo mo LAHAT!”

Walang kahanda-handa si Royce nang kumadyot ang nerd sa bibig niya: marahas, buo, walang tumpik. Tumama ang ulo ng tarugo sa lalamunan niya. Napaduwal siya, napaluha, pero hindi siya kumalas. Hindi siya tumigil. Kumapit na lang siya sa pawisang hita ni Panfil habang pinipilit sanayin ang lalamunan.

“Putangina, Panfil,” ungol ni Toma, nakatingin habang nakahawak sa sariling burat. “Sige, banatan mo bibig ni Royce.”

“Fuuuuck… hot niya…” dagdag ni Zim, hinihimas ang matigas na ari. "Ang hot mo Panfil, kingina."

“Sige, lamunin mo burat niya, Royce…” madiin na udyok ni Pender habang nilalapirot ang utong nito.

Ang lakas ng mga boses nilang tatlo, parang koro ng libog na lalo pang nagpasabog ng libido sa dugo ni Royce. Nagjakol siya habang minamasahe ng bibig niya ang titi ni Panfil.

Si Panfil naman, na noon ay timid, nerd, nahihiya, ngayon ay parang halimaw na pinalaya. Nakatingala, umi-ungol, umiiyak sa sarap, pawis na pawis, at gigil na gigil habang binabayo ang lalamunan ni Royce. "GAAAGHHH FUCK YOU TANGINA MO PUKE ANG BIBIG MO ROYCE!"

Ang tunog ng wet throat fucking ay kumalat sa buong gym. Slrk. Slrk. Glrk. Minsan ay maduduwal si Royce, pero bawat pagsuka ng laway ay lalo pang nagpapadulas sa titi ni Panfil.

“PUTA KAYO…” hingal ni Panfil. “PUTA KAYO… Sige… sige… laspagin niyo ako…”

At doon na pumasok ang tatlo—Zim, Toma, at Pender. Para silang mga gutom na leon na sabay-sabay na lumuhod at dinilaan ang katawan ng nerd.

Hinimod nila ang leeg. Ang pawisang dibdib. Ang utong. Ang gilid ng tiyan. Ang kilikili Ang singit. Ang betlog.

“Ahhhh—TANGINAAA! FUUCKKK!” halos maiyak si Panfil. Pero lalo lang nitong inararo ang lalamunan ni Royce Halos yumanig ang tuhod nito sa sabay-sabay na pag-atake ng tatlo.

Si Royce naman, habang nakaluhod, ay sumasamba rin. Jinajakol ang sarili.

Biglang bumalikwas si Panfil mula sa kanilang apat.

Namula ang mata, namilipit ang panga, at halos mamaga ang 10-incher niyang nanginginig pa rin sa throat-fucking na ginawa nito kay Royce.

“GUSTO KO NANG KUMANTOT NG PUWET!”

Umalingawngaw ang sigaw nito sa fitness area, parang hayok na hayop. Napatingin silang lahat.

Si Pender, sabik na sabik, agad humiga sa wrestling mat na parang sinapian. “Ako!” sigaw nitong sumusumamo. “Ako unahin mo!”

Binukaka nito ang makakapal at matitikas na mga hitang pang-wrestler, nangingintab sa pawis.

Ang bigat ng katawan nitong nakakapit sa binti ni Pender, hawak ang bewang, at diretsong itinutok ang ulo ng malaking burat sa butas ng wrestler.

At sa isang iglap. PLAK!

Isang malutong na tunog ng katawan na sumasalpok sa puwet ang pumuno sa gym.

“UGHHHHH—FUUUCKKK!” sigaw ni Pender, kumikitid ang mata, halatang nasaktan pero sabay na nakangiti sa tinding sarap.

Hindi pa man nag-aadjust ang butas ni Pender ay sumunod agad ang barurot ni Panfil—dire-diretso, marahas, parang piston, parang makina na walang balak huminto.

“Ano, tangina mo Pender?!” garalgal na sigaw ni Panfil habang binabanat ang butas nito. “Ano ka ngayon, ha?! Kanina, ramdam na ramdam ko na gusto mong upuan ’to habang nire-wrestling mo ’ko!”

Napakapit si Pender sa mat, nanginginig ang braso sa tibok ng libog habang pumapalo ang mga kadyot ni Panfil. “Oo! Tangina! Kantutin mo pa ’ko—AAAHH!” Humahampas pa ang mga palad nito sa mat.

Mas lalo pang bumaon ang nerd, parang nagpaparusa at nagpapasuko.  Dinidikdik nito ang mukha sa balikat ni Pender habang humahagod ang katawan nito, tumitigas lalo ang 10-incher at walang habas na pumapasok.

Kumawag ang wrestler hips at hindi na kinaya.

“FUUUCK—AHHHH!”

Sumirit ang tamod ni Pender sa pagitan nila, malagkit at mainit, tumalsik hanggang dibdib, hanggang leeg, hanggang abs, kahit hindi man lang hinahawakang burat. Ang seksi tingnan ng wrestler na naligo sa puting malapot na libog.

Pinanood ni Royce, nakanganga, hinihingal, habang hinihimas ang sarili niyang titi sa tanawing iyon.

Pagkabunot ni Panfil ay tumunog pa ang pagkawala ng vacuum ng butas ni Pender. Nakatayo ang nerd, hinihingal, basang-basa ang salamin sa pawis, parang halimaw.

“SINO’NG SUSUNOD?!”

Agad tumuwad si Toma. “Ako, pucha,” tawa nitong malibog. “Gumanti ka sa mga suntok ko kanina!”

At bago pa matapos ang pangungusap nito ay sinakmal na ni Panfil ang bewang niya at pinasok nang walang paghahanda.

“UGHH—SHIT!” hiyaw ni Toma, napapahawak sa sahig habang halos mawalan ng hangin. "SHIT!"

"Putangina, ibang level!" puri ni Royce.

Ang tunog ng basang laman na binabarena ay malutong, marahas, at lubhang nakakalibog.

“Sikipan mo pa, gago ka!” sabay mura ni Panfil habang sinusuntok ang pisngi ng puwet ng lalaki. “Tangina mo! Puke mo ang sarap! Tangina mooooo—UGHHH!”

Umiiyak sa sarap si Toma, nanginginig, nangingilo ang mga hita. “Fuuuck mee—aghhh, ahhhh! Shit grabe ka... Sige warakin mo 'ko! AGH PANFIL!”

Hinawakan nito ang sariling tigas na tigas na titi, jinajakol habang tinatanggap ang pag-araro ng nerd.

Si Royce naman ay nakaluhod pa rin, nanginginig ang kamay habang jinajakol ang sarili. Lumalagkit pa rin ang bibig niya sa precum ni Panfil na kanina niya nilunok. Pakiramdam niya ay lalabasan na rin siya sa pinapanood.

Tumagal ng ilang minuto ang halimaw na pagpiston ni Panfil hanggang sa:

“PUTA—TANGINA—AYAN—AYAN—AYAN NA—AAARGHH!”

Napahiyaw si Toma at nagpasirit ng tamod habang nangingisay sa kantot, halos tumama ang ulo sa sahig sa puwersa ng sensasyon. Kumalat ang krema nito sa floor sa ilalim nito.

Si Panfil, hingal na hingal, bumunot na naman. Magang maga na ang 10-incher.

“NEXT!” Hinimas ang sariling titi na basang-basa sa pinaghalong pawis at katas. Tapos ay umupo sa bench.

Hindi na naghintay si Zim.

Lumakad ito palapit, nakangangang parang gutom sa burat, at buong lakas na ipinatong ang sarili sa bench sa harap ng nerd.

“Tangina… ang laki ng burat mo,” bulong nito. “Monster Panfil is so hot.”

Tinuro ni Panfil ang hita niya. “UPO.”

At walang kahit anong pagdadalawang-isip si Zim na upuan ang sampung pulgadang uten.

“FUUUCKKKKK—” Napa-arch ang likod ni Zim, halos mabunot ang boses sa sakit at sarap.

Humawak si Panfil sa bewang nito at tinaas-baba. Kinadyot pataas para salubungin ang pagbaba ng puwet ni Zim. "Ohhhh fuuuck. Tangina sarap talaga ng puwet ng lalaki shit!" Nag-fog ang salamin ni Panfil.

Tumilamsik ang mga patak ng pawis mula sa dibdib ni Zim hanggang sahig. "Ohhh goood yesss tangina!"

Nanginginig ang lalaki habang naka-cowboy sa ari ng nerd, malakas ang bawat bagsak ng puwet sa hita ni Panfil.

“Sige… sakyan mo!” balik ni Panfil, ang boses nito ay garalgal, halos maluma ang baga.

“AARGHH—TANGINA—Sige pa! Kadyot pa!” sigaw ni Zim habang nanginginig ang binti.

“Sige! Puta ka! SHIT!”

Hindi na nagtagal.

Dumulas ang mukha ni Zim, napakagat-labi, at nanginig.

“PUTAAA—PUTAAA—AYAN NAAA—AAAHHHHH!”

Sumirit ang tamod nito sa dibdib, sa abs, sa sahig.

Kasabay nun ay isang malalim, brutal na kadyot ni Panfil. At nanginig ang balakang nito, parang kinuryente.

“FUUUUUCK—AAARGHHH!”

Nilabasan si Panfil sa loob ni Zim, napakarami, napakainit, napakabrutal. Tumulo ang puting katas sa hita ni Zim, papunta sa bench, patak-patak, makapal.

At doon natapos ang tatlong magkasunod na pag-angkin ng nerd.

habang si Royce ay nananatiling nakaluhod, tumatango-tango, nanginginig at nagjajakol.

Bumaling sa kanya si Panfil at sinabing, "putok mo sa mukha ko 'yan, Royce!"

Agad na tumayo si Royce at nagsasalsal habang humahangos patungo sa nerd. Muntik nang hindi siya makaabot. Ilang pulgadang lapit ay napaigkas na siya.

"UGH!" halos madapa si Royce nang sumirit ang katas niya. Tumama sa pisngi ni Panfil. Sa bibig. Sa Dibdib. Ang iba ay tumama sa katawan ni Zim na nakaupo pa kay Panfil.

Tumawa si Pender, ang katawan ay puno pa ng tamod, "tangina Panfil. Apat na malalaking lalaki ang naoverpower mo. Iba talaga ang halimaw mong libog."

Bumalik ang cute na pagkatimid na mukha ni Panfil at tumawa habang tumutulo ang tamod ni Royce sa mukha.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe!