ASSU 13

ANG POTENSYAL NA INTERNS NG STARTUP

Si Bonj ang nakatayo sa gitna ng init at kuryente sa loob ng katawan niya. Ramdam niyang parang yelo ang ulo niya — parang estatwa — habang naman ang buong katawan niya ay naglalagablab sa pawis at pagnanasa. Ang mukha niya ay nag-aalab dahil sa pagkabitin: nakapasok pa rin ang buong deochong tarugo niya sa butas ni Rayver, at paulit-ulit na pumupugak ang malapot na precum palabas at dumudulas sa balat ni Rayver. Hindi pa siya nakaabot sa rurok.

Si Rayver ay nakahiga, nakabukaka, ang mga hita ay naka-arc at naglalantad ng shaven na bukana. Ang mga abs at dibdib ay puno ng puting tamod na kumikislap sa balat, kumakaway ng init. Kahit matapos ang climax kanina, nananatiling matigas ang burat ni Rayver, halatang nag-aalab pa rin ang dugo nito; nanginginig ang mga ugat sa braso at hita. Ang mukha ni Rayver ay may halo ng post-prgasm relief at panic — mga mata nito ay naglalaro mula sa Bonj papunta sa pinto, kung saan tahimik na nakatayo si Gohan.

Si Gohan  ay nakatayo sa doorway. Hindi umaalis. Nakabuklat ang mga mata. Nakamasid. Ang mukha  ay hindi madaling basahin: may pagkagulantang, may nadaanang hiya, may halong interes. Ineksamen ni Bonj ang malilit na detalye sa mga galaw nito: ang maliit na paghinga, ang pagkunot ng noo, ang pagdikit ng mga labi. Hindi naman nandidiri. Pero parang ganoon na rin. Pero mas lantad ang interes.

“G-Gohan…” mahinang huni ni Bonj. Kalahating hiya, kalahating paumanhin. Ngunit hindi siya humuhugot. Hindi niya gustong bumitaw. Kahit bastusin ang posisyon niya, may lakas siya sa loob.

Tahimik silang tatlo. Tatlumpung segundo na parang isang siglo. Ramdam ni Bonj ang tingin ni Gohan na tila sumusubaybay sa bawat galaw ng ari niya. Ang leeg ni Bonj ay tumutuyo sa pawis, ngunit ang puso niya ay nagmamadali sa ibang ritmo. Parang pinupukaw ang kuryente ni Gohan.

Kalaunan si Gohan ang unang nagsalita. “Ituloy mo, Bonj.” Mababa at malamig ang boses.

Napatingin si Bonj kay Rayver. Tumango ang kanyang nabiting fubu daddy.

Kaya nag-umpisa ulit si Bonj. Mabagal muna ang ritmo — sinasala, sinisiyasat ang bawat pulgada ng lagusan ni Rayver. Nakatingin si Bonj kay Gohan nang matapang. Hindi niya tinitingnan si Rayver; ang mata ni Bonj ay nakadikit kay Gohan, mapang-akit, mapanghamon, mayabang.

Nadagdagan ang mga baritonong ungol ni Rayver nang bumilis si Bonj. Mabilis na tumaas ang tempo — may bagong pagdiin, may bagong anggulo — pinipilit ni Bonj na maabot ang mga lugar na nagpapasigaw kay Rayver. Ang bawat paglabas at pagpasok ng tarugo ni Bonj ay may tunog ng balat na nagkiskisan, malalakas na palakpakan ng mga laman. Ang aroma ng pawis, ng pre-cum ay kumalat sa paligid.

Si Gohan ay hindi mapakali. Kita sa mukha ang naghahalong mga damdamin: may vouyeristic na tingin. Hinila ni Gohan ang bulsa ng shorts, at halatang ang umaakyat na bukol. May paggalaw ang mga kamay nito.

Habang nagpapatuloy si Bonj, nag-iba-iba ang posisyon niya sa balakang ni Rayver: minsan malalim na kadyot pataas, minsan nagbabago ng anggulo para maranasan ang ibang hugis ng lagusan. Ginamit niya ang kanyang mga hita, ang balakang, ang bawat muscle para balibagin ang malaking katawan sa kama at ipasok nang mabilis at malinis ang kanyang tarugo sa butas.

“Tangina mo. Ang sarap ng puke mo,” nakabasag na bulalas ni Bonj, boses na magaspang sa pagod at init.

Tumango si Gohan. “Ang gago mo Bonj. Galing mo palang kumantot,” nanginginig ang boses nito, parang hindi makapaniwala.

Ngumiti si Bonj . “Sabi ko sa’yo… Kala mo ikaw lang sikat? Ughhh… tangina, sarap ng butas mo.”

Dama niya ang na hawak niya ang kapangyarihan sa sandaling iyon.

Tumindi ang ritmo. Si Rayver ay namimilipit ang ripped na kawtawan. Nagsingsing ang mga kamay sa kumot, at ang mga mata ay naglalagablab. “Oh shit. Fuck me…” ungol nito.

Sandaling huminga si Bonj. Bigla siyang dinemonyo. “Ano Gohan, gusto mo subukan?”

Si Gohan ay bahagyang nagulat. “Huh?”

Ngunit hindi nagtagal ay nakita ni Bonj ang maliit na pag-iling sa balikat ni Gohan.

“Magaling si Rayver tsumupa ng burat. Patsupa ka habang kinakantot ko ’to…” giit ni Bonj, may biro, yabang, at pang-aakit.

Si Rayver ay sumegundo: “Ugh please… tsupain ko ’yan.”

Hindi na pinigilan ni Gohan ang sarili. Naglakad ito papalapit, at gimilid sa ulunan ng kama. Isang hinga. Nilabas ang burat. Namamaga. Halatang kanina pa napi-precum sa loob ng unerwear nito.

Tumitig si Rayver sa titi ni Gohan nang may malikot na titig. “Tangina mo. Ang hot ohhh…”

“Hindi ba investor ka?” tanong ni Gohan, bahagyang nagulat.

Tumango si Rayver, “Yuhh… Pero this isn't business. Please. Tsupain ko ’yan.”

Walang sagot, kaya nagbukas ang bibig ni Rayver, at dahan-dahang isinubo niya ang shaft ni Gohan. Ang bibig ni Rayver ay maalam—mabilis ang rhythm, malakas ang pagsipsip, ang dila ay nilalaro ulo ni Gohan.

Si Gohan naman ay sumuko sa sarap: “Ahhh gagi shit fuuuck…” umiigkas habang nasa loob ng bibig ng investor. Napuno ang elya ang mukha ni Gohan: mata na nakapikit, lalamunan na napapabuka, katawan na nag-aalab.

Si Bonj ay patuloy sa pagbarena. Ang mga kamay niya ay nakatuon sa  balakang ni Rayver, pinipindot at pinipiga ang mga pigi para mas maramdaman ang sikip. Minsan’y tinatanaw niya sina Gohan at Rayver nang sabay.

Si Rayver ay busog na busog. Ang titi ay nananatiling matigas. Ang mga kamay ay kinakalat ang sariling tamod sa katawan. Tapos ay ginagamit iyon para salsalin ang matigas na ari habang tumatanggap ng mga burat sa magkabilang butas.

Si Gohan naman ay may kaunting lito pa rin, pero hindi na ito masasagip sa libog na kinasadlakan. "Tangina nito. Fuuuck..."

Naghalo-halo ang kanilang mga makakasalanang mga tunog: ang paghinga ni Bonj, ang pag-ungol ni Rayver, ang pag-suck ni Rayver sa titi ni Gohan, at ang marubdob na pagsalubong ng balat ni Bonj sa laman ni Rayver.

"’Yan tangina, kantutin mo bibig," udyok pa ni Bonj.

Hindi na nagdalawang-isip si Gohan. Hinubad niya ang damit nang mabilis—shirt, shorts, lahat—at inabot ng liwanag ang katawan nito: malaki ang balikat, makinis ang dibdib, pawis na kumikislap sa mga ulunan ng abs.

Lumusong ang bibig ni Rayver sa shaft ni Gohan, at si Bonj, na nasa puwetan pa rin, ay nagpapatuloy ng mabigat na piston sa butas ng investor.

Habang bumabayo si Bonj, napatingin siya sa ulo ni Gohan: ang mukha ng founder muntik ng mawala sa kontrol. Nakapikit si Gohan, ang isang kamay niya malumanay pero madiin sa ulo ni Rayver, hinihikayat ang lalamunan nito na tanggapin ang bawat pulgada. Ang ibang kamay ni Gohan ay naglakbay sa hita ni Rayver.

Namamangha si Bonj sa hitsura ng founder—ang macho at sweaty na katawan, ang mga ugat na umiigkas sa braso, ang mga linya ng panga sa bawat ungol na lumalabas.

Kumalat ang mga makasalanang mga tunog, ang mga ungol, ang pagsipa ng balat sa balat, ang pag-suck ni Rayver sa titi ni Gohan, ang pag-igkas ni Gohan.

Si Bonj ay dahan-dahang inilapat ang kanang palad sa utong ni Gohan at pinisil iyon, ramdam ang pag-urong ng katawan ng founder. Bumuklat ang mga mata ni Gohan at nakita siya.

“Uhh... fuck, ang sarap,” napabulong ni Gohan, nakabuka ang mga mata saglit, sinasabayan ang ritmo.

“Sexy mo, Gohan. Gago,” sagot ni Bonj. Habang hawak-hawak ang balakang ni Rayver, nilapitan niya ang mukha ni Gohan. Ang mga labi nila ay nagtagpo: halik na mababaw sa umpisa, napalalim, puno ng laway at hangin; may maungol na halik; ang laplapan ay mabilis nagpasiklab ng init sa tiyan ni Bonj. Pinipiga nila ang katawan ng isa’t isa habang patuloy ang pagragasa sa dalawang butas ng lalaking nasa kama.

Saglit na lumuwag si Rayver sa bibig niya at napahinto, “Fuck. Ang hot niyo.” Tapos bumalik na naman sa pagsilindro kay Gohan.

Huminto sandali ang paghalik. Hinaplos ni Gohan ang pisngi ni Bonj, “Fuck. Kadiri ‘tong ginagawa ko,” aniya, parang nahihiya ngunit ramdam ang tuwa.

Natawa si Bonj, “Sus. No homo, bro.” Naghalikan silang muli.

Pagkatapos ng halik ay bumunot si Bonj mula sa lagusan ni Rayver.

Si Rayver ay napapikit, humahagulgol at humihikbi. “Ugh. Bitin,” sabi niya, nanginginig pa rin ang tinig.

Hinawakan ni Bonj ang kumukurap na butas ni Rayver at itinuro: “Kantot ka dito, Gohan.”

Nagmamadaling lumingon si Gohan, halatang nag-aalangan: “Huh? Teka. Hindi ko alam—” nanginginig ang boses nito, pero may ningning ang mga mata.

“Ugh. Basta pasok mo lang,” napasagot ni Rayver, mukhang excited.

Hindi nakatiis si Gohan. Dahan-dahan siyang pumuwesto sa puwetan ni Rayver. Nag-umpisa ito sa awkward na pagpasok—hesitant, sinusukat ang anggulo ng lagusan, mabagal at halatang may kaba.

Si Bonj ay ginagabayan ang katawan ni Gohan.

“Tangina mo, ang lamya mo naman kumantot,” nagbulalas si Bonj habang pinapiga ang balakang, nagbago ng anggulo para maabot ang sweet spot ni Rayver.

Napikon si Gohan—“Teka naman, hindi pa ako nakakakantot ng puwet!”—pero dahil sa pagpapaandar ng paligid, dali-dali itong nag-adjust at nagsimulang makuha ang rhythm. Mabilis na ang paggalaw, at agad nang umuungol—“Uhhh tangina shit. Ano ‘to… fuckers ang sarap…”

Habang kinukuskos ng lalaki ang laman ni Rayver, hinahalikan ni Bonj si Gohant. Ang kamay ni Bonj ay naglakbay sa likod ni Gohan—pinipisil ang binti, at pinapiga niya ang matigas na pigi nito sa bawat kadyot. Sobrang laki at tigas talaga ng glutes ng founder.

Ang pag-igkas ni Gohan ay bumilis. Nagbabala na ito: “Ugh. Tangina. Lalabasan na ako.” Pagkatapos ay bumunot ito at nagjakol nang mabilis.

“Putok mo sa katawan niya!” hamon ni Bonj, dinidilaan ang tenga ni Gohan.

Tumalima naman si Gohan. Umigkas ito, isang malakas na pagsabog ng tamod ang tumalsik sa tiyan ni Rayver. Tumaas ang mga kamay ni Rayver at inilapat sa mukha ni Gohan ang matinding halik; sumabog ang halik na iyon. Bigay na bigay si Gohan sa paghalik sa investor na lalaki rin.

Si Bonj ay nanatili, niyang binuksan ang lagusan ni Rayver at pinasok ang sarili nang parang makina, tumatalbog-talog ang katawan niya sa bawat kadyot, puro ungol at mura ang lumalabas.

'PUTANGINA. Ang sikip mo Rayver!"

Sumasalubong ang puwet ni Rayver sa pagkantot niya. “Ahhh heto na ako!” umigkas ang maskuladong katawan ng fubu at muling pumutok,

Si Gohan ay nakatingin kay Bonj, manghang-mangha, pawis na tumatalsik, habang si Bonj ay patuloy sa pagbarena ang pagbibigay.

Sa isang higpit na kadyot, sumigaw si Bonj—“AAGGGHH!”—at bumunot, nagpaputok ang kanyang sariling semilya sa puwet ni Rayver.

Bumaba si Bonj at sinalubong ang labi ng kinantot. Matapos ang sandaling iyon, nagtagal sila sa halik. Naglaplapan sila habang pinapakalma ang katawan.

Naputol ang sandali nang marinig ang pagsara ng pintuan. Tumingin silang dalawa—wala na si Gohan.

Nagkunot ang noo ni Rayver: “Woah. Mukhang may nangyayaring kakaiba dito, ah. Parang hindi ‘yon ang unang encounter niyo ni Gohan, ah.”

Ngumiti si Bonj, “Ugh. You don't even know the half of it.” Hinalikan niya ulit si Rayver.

Hahayaan niya muna magproseso nang mag-isa si Gohan. Pag-usapan na lang nila bukas, o kung kailan man maging handa ang founder.

——————————————————————————

Alas siyete nang lumabas si Bonj sa kuwarto. Malamlam ang umaga, pero ang dibdib niya ay kumakarera — parang may maliit na bomba na tumitibok sa ilalim ng ribs. Sa hallway ng ikalawang palapag tumapat ang landas nila ng founder.

Siya ang unang napatingin. Nakatayo si Gohan doon: running shorts lang, towel sa balikat, headband nakatali pa. Pawis pa rin ang buhok nito, ang balat ay makintab.

Pareho silang napatigil.

Tahimik. Makikita sa mukha ni Gohan ang maliit na mga paggalaw: pag-igkas ng labi, pagkurap ng tingin, ang pagbulwak ng paghinga at pagpilit ng ngiti. Maliit na fidget ng daliri: hinila nito ang towel na nasa balikat, lumunok, nagpunas ng kilay. Pero mukhang wala namang pag-awis.

“Good morning, Gohan. Okay ka lang?” tanong ni Bonj, maingat ang boses.

Nag pilit ng ngiti ang lalaki. “Oo naman, Broskie Bonbon. Asan na pala si investor?”

“Si Rayver? Umuwi na siya after natin kagabi.” Maingat pa rin ang sagot niya.

“Oh. Cool. Cool.”

Umiiral muli ang katahimikan. Pero sa loob niya, nabuhay ang bawat memorya kagabi: ang bigay ng katawan nito sa bibig ng ni Rayver, ang pag-ungol habang sinasabayan ang angulngol ni Rayver, ang tingin ni Gohan mula sa doorway. Naalala niya ang mga muscles nito na nagmumura habang kinakasta ang bibig ni Rayver tapos ay binabarurot ang butas nito. Tapos naalala rin ni Bonj ang lasa ng bibig ng founder habang sila ay naghahalikan.

May diin ang pagtingin ni Gohan sa kanya. Nakatingin ito sa obvious na umbok sa harapan ng boxer ni Bonj.

Nabigla si Gohan nang kumislot ang alaga niya sa loob ng tela; halata ang maikling pagkabigla sa mukha.

“Pucha tangina. Kagabi. Ang gago lang talaga,” napabulong ni Gohan, mangha ang tono ng boses.

“Yep. Sorry. It won’t happen again,” sagot niya, sumisipsip ng maikli na hangin. “Akala ko kasi matagal ka pa doon sa event kaya akala ko safe magdala ng someone."

Tumaas ang kilay ni Gohan, “So pwede na rin akong magdala siguro ng babae dito sa condo? Para quits.” Pumili ng biro na medyo pilit.

Umirap siya. “Tangina nito. Iyon talaga ang take away mo sa nangyari?”

Natawa—may kaunting pag-aalis ng tensyon sa mukha ni Gohan. “Nyek. Malibog ka. Malibog ako. Nagkataon lang na lalaki ang trip mo. Kita ko kung gaano ka hayok kumantot ’no.”

Naumay siya ng saglit. “Gago, sabihin talaga.”

Ngunit parang nawili si Gohan. “Pero gets ko na kung bakit nasasarapan ka. Gano’n pala ang feeling kapag kumakantot ng lalaki,” nagbiro ito. “Nabitin lang talaga ako sa libog dahil panay may boyfriend ’yung mga babaeng influencer na nameet ko kagabi so wala ako na-motel. Kaya kayo ang napagdiskitahan ko.”

Huminga siya ng mabigat at parang umiwas sa kanyang sariling init. “Yeah. No homo,” turan niya. “Wala namang nagsasabing magpakabakla ka. Wala namang masamang mag-experiment minsan.”

Tapos ay napangisi siya, may naalala. “Although, si Rayver sa ganyan din nagsimula.”

Napailing si Gohan. “Huh?”

“Pamilyado ’yun,” paliwanag niya, “pero paminsan kailangan niyang ma-meet ang needs niya na makantot.” Inayos niya ang mga salita, sinubukan gawing casual. “At sabi ko nga sa'yo, sa mundo ko, top of the crop ako. Kaya madali sa akin ’to. Gano’n talaga kapag secure ang sexuality.”

Tumaas ang kilay ni Gohan, halatang sinusubok ang bigat ng sinabi niya. “So, ano’ng pinaparating mo niyan?”

“Wala. Sinasabi ko lang.”

Tahimmik na naman. Kaya nakatitig na naman siya sa glorious adonis na nasa harapan niya; ang labi niya naghangad na sipsipin ang utong, ang kamay niya ay nangangating hawakan ang basang burat; gusto niyang kumapit sa matambok nitong puwet, hikapin ang mga muscles, damahin muli ang init ng balat. Pumasok sa ilong niya ang strong nitong amoy na musky.

Bumukas ang pinto ng kuwarto ni Gorio. Lumabas itong naka-sando at shorts, buhok gulo—halatang bagong gising.

“Good morning,” bati nito, mukhang hindi nadama ang tensyon na nadatnan.

“Maligo lang ako at mag-film ng content,” sabi ni Gohan bago pumasok sa banyo.

Umiling siya para itaboy ang bigat. Humarap siya kay Gorio. “Oh. Laki ng eyebags mo.”

Humikab ito nang malalim, halos mapunit ang panga. Namumula ang mga mata nito at gusot pa ang buhok. “Ugh. Alas kuwatro na ako umuwi nang umaga,” reklamo nito. “Ang daming pina-edit sa akin nung nag-commission. Video ads, dalawang revision ng logo, tapos may gusto pang dagdagan na animation.” Umiling ito habang kinakamot ang ulo. “Buti na lang talaga dinagdagan niya ang bayad niya, eh.”

Tinapik niya ang balikat nito, ramdam ang bigat ng katawan ng kaibigan. “Hay naku. Magpahinga ka pare. Ang dami pa naman ngayon na nasa 20s pa lang ay nagka-stroke na. Baka ikaw ang maging cautionary tale natin sa startup.”

Napangisi si Gorio. “Yeah. Hindi muna ako tatanggap ng bagong komisyon.” Huminga ito nang malalim, parang sinusukat ang pagod sa dibdib. “Heto munang GOBOGO saka ’yung full time ko. Ipon-ipon na lang talaga. Mahirap ’to kapag hindi ako nakaka-sex din.”

Napatawa siya sa pagiging diretso nito. “Yeah. ’Yan naman ang huwag mawawala sa atin. Minsan lang tayo bata.” Kumindat siya. “Andito lang naman ako kung gusto mo nang mabilisan.”

Nakangising dinakma ni Gorio ang umbok sa boxers niya, pabiro pero may diin. “Ugh. Alam ko naman ’yun.” Pinisil nito sandali, tapos napailing. “Tangina ayan nga umagang-umaga nanlalaban ka, eh.” Bahagya itong sumilip sa hallway. “Kung wala lang si Gohan dito, eh.”

Tumaas ang kilay niya. “Eh ano naman ngayon kung nandiyan siya?” hamon niya, parang hinahamon din ang sarili niyang lakas ng loob.

Nagkibit-balikat si Gorio, ngunit may bahid ng kaba sa ngiti. “Baka ma-shock ’yun kapag nakita niya kung gaano ako kahayok sa lalaki.” Napatawa ito. “Tanggalin ako sa GOBOGO. Haha.”

“Hindi ’yan,” sagot niya, kumpiyansa ang tono. At bago pa makasagot si Gorio, hinatak niya ito palapit.

Nagtagpo ang mga labi nila.

Hindi ito simpleng halik lang. Mainit agad ang pagdikit—ang labi ni Gorio bahagyang tuyo sa pagod, pero mabilis nagbukas sa paglapit niya. Humigpit ang yakap niya sa katawan nito, ramdam ang payat ngunit matigas na frame ng kaibigan. Napakapit si Gorio sa likod niya, napasinghap sa unang sipsip ng halik.

May mahinang ungol na sumingaw sa pagitan ng kanilang mga bibig.

Dumulas ang halik—mula sa mabagal na pagdikit hanggang sa mas marubdob na sipsipan ng hangin at laway. Ang kamay niya napunta sa batok ni Gorio, hinihila ito papalapit, habang ang isa naman ay humahaplos sa likod nito. Ang katawan nila halos magdikit sa hallway, parang sandaling nakalimot na may mundo sa paligid.

Matagal ang halik.

Hindi nagmamadali. Para itong lumulubog sa isang maliit na lihim na sandali.

Naputol lang iyon nang marinig ang pag-click ng pinto ng CR.

Bumukas ito.

Lumabas si Gohan.

Napatigil ang oras ng isang segundo.

Naka-tapis lang ito ng tuwalya sa baywang, basa pa ang buhok, patak-patak ang tubig mula sa batok pababa sa dibdib. Malalim ang paghinga nito, parang kakagaling lang sa mabilis na shower.

At nakita nito ang dalawa.

Napaatras si Gorio agad, parang may nakuryente. “Shit.”

Si Bonj naman ay hindi agad gumalaw. Lumingon siya kay Gohan, pinagmasdan ang reaksyon nito.

Kitang-kita ang pagkalito sa mukha ng founder—ang kunot ng noo, ang pag-igkas ng panga, ang saglit na pag-iwas ng tingin bago bumalik ulit sa kanila. Sa ilalim ng tuwalya ay kita ang pagtaas-baba ng dibdib nito.

At sa halip na mailang, may maliit na alon ng saya ang dumaan kay Bonj. May kakaibang thrill sa tuwing nagugulat o naiintimidate ang founder sa mga ganitong eksena.

Siniko niya si Gorio. “Ang OA mo naman.” Tumawa siya nang mahina. “Ayos lang naman ’to kay Gohan.”

Pagkatapos ay tumingin siya sa founder. “Tayo-tayo lang naman. Hindi naman maaano ’yan.” Umangat ang kilay niya. “No homo. ’Di ba, Gohan?”

Nalukot ang mukha ni Gohan. Mukhang napikon, o baka nahihirapan lang maghanap ng reaksyon.

“Napakalibog mo Bonj,” sabi nito, sabay iling. “Bahala na kayo diyan.” Tumingin ito sandali sa kanilang dalawa bago umiwas. “Basta busy tayo.”

Napangisi siya. Mukhang iyon na ang paraan ni Gohan para i-dismiss ang awkwardness.

Kumabig siya sa usapan. “Speaking of busy,” sabi niya, bumalik sa mas professional na tono. “Dadating na mamaya ’yung first na mag-iinterview for internship. Si Delvie.”

Parang may switch na na-flip sa mukha ni Gohan.

Agad itong lumiwanag.

“Yown!” sabi nito, biglang energized. “Sige sama ako sa interview!”

“Sama din ako,” bungisngis na segunda ni Gorio, na tila biglang nakalimot sa pagka-awkward ng eksena. Bisexul nga pala ito.

Napailing si Bonj habang nakangiti. “Kapag babae talaga, eh.”

——————————————————————————

Pagkatapos ng tanghalian ay dumating ang unang applicant para sa internship.

Kahit si Bonj na sanay sa iba’t ibang klaseng ganda—lalaki man o babae—ay napatingin nang mas matagal kaysa inaasahan. Ang babae sa harapan nila ay may presensiya na agad pumupuno sa maliit nilang meeting area.

Si Delvie.

Tsinita ito, may makinis na balat na parang laging maayos ang tulog. Ang buhok ay diretso at hanggang balikat, nakalugay lang nang simple. Ang mga mata nito ay medyo singkit pero maliwanag—iyong klase ng tingin na kalahating inosente, kalahating may confidence na alam ang ginagawa. Hindi ito iyong tipo ng ganda na mapapalingon dahil sa seksing porma; mas tahimik ang dating. Disente ang suot nitong blouse na kulay cream, nakapasok sa simpleng slacks. Walang garbo, pero malinaw na pinag-isipan ang itsura.

Kung tutuusin, hindi ito seductive. Pero may charm na natural. At higit sa lahat, mukhang matalino.

Umupo siya nang tuwid sa harap nila, may folder sa mesa at maingat ang kilos ng kamay.

“Hi Delvie,” sabi niya habang nagkakrus ang mga daliri sa mesa. “I'm Bonj Bonita. I'm the CTO of GOBOGO.” Saglit siyang ngumiti. “Tell us something about yourself.”

Tumango ang babae at ngumiti nang magalang. “Hello po. I'm Delvie Gonzales. I'm currently a senior at SEASAU.” Maayos ang boses nito, malinaw at walang kaba. “Data Science major po ako, with a minor in Medical Humanities.”

Napatingin siya sandali sa résumé na hawak.

Nagpatuloy si Delvie. “I've been working mostly with Python, especially for data cleaning and basic machine learning models. For my thesis I'm experimenting with predictive health datasets.” Bahagyang nagliwanag ang mukha nito habang nagsasalita. “I’m also currently running for magna cum laude.” Dagdag pa ni Delvie, “Kakababa ko lang din po from a position sa student council. I handled student welfare projects and some data reporting.”

Bago pa siya makapagsalita ay sumingit si Gohan mula sa likod niya. “Wow Delvie! Ang galing mo naman!” halos sumabog sa enthusiasm ang boses nito. Lumapit ito sa mesa at inabot agad ang kamay ng babae. “I'm Gohan! I'm the founder of GOBOGO!”

Halatang excited ito na makipagkamay.

Napatawa si Delvie nang bahagya. “Of course I know you,” sabi nito. “I follow your IG and TikTok.”

Biglang napahampas si Gohan sa mesa. “Hired na ’yan!”

Napapikit si Bonj sa iritasyon. Pinanlisikan niya ng mata ang founder. “Wait,” sabi niya, pinipigil ang tono. “Itanong muna natin sa kanya bakit gusto niya sa GOBOGO mag-internship.”

Tumango si Delvie at mukhang hindi naman na-offend. “Well,” sabi nito habang bahagyang pinag-iisipan ang sagot, “I want to challenge myself outside of the academic environment. Nakikita ko po kasi na maraming startup ngayon na nagsisimula sa maliit pero nagiging influential later on.” Bahagyang kumilos ang kamay nito sa mesa. “And I think GOBOGO has potential. Kahit early stage pa lang.”

“Huwag kang mag-alala,” biglang sabat ni Gorio mula sa gilid, nakasandal sa upuan. “Hindi mabigat dito. Hindi kami boring. Balanse ang work at play.” Itinaas nito ang kamay. “By the way, I'm Gorio. I head design.”

Tinanggap ni Delvie ang handshake. “Oh,” sabi nito. “So you're the man behind those cool designs.” Bahagyang tumango ito. “Impressed!”

“Magbabalikloob ka na ba?” biglang banat ni Gohan, nakangisi.

Siniko ito ni Gorio. “Gago.”

Napabuntong-hininga si Bonj. Minsan talaga parang dalawang batang lalaki ang kasama niya sa negosyo.

“Anyway,” sabi niya habang bumabalik sa usapan. “Your portfolio is excellent.” Tinapik niya ang folder. “Ayun lang please note na bago pa lang ang GOBOGO kaya stipend lang ang maibibigay namin. Not full salary.”

Hindi nag-atubili si Delvie. “That’s fine with me.”

Muli ay sumingit si Gohan. “You're hired!” halos sigaw nito. “At dahil hired ka na, I'll take you to dinner!”

Biglang namula ang pisngi ng babae. “Hala… nakakahiya naman.”

Napapikit si Bonj sa inis. “Ilalayo muna kita dito sa mga kasama ko ha,” biro niya kay Delvie habang tinuturo ang dalawa. “Ang kukulit.”

Napatawa si Delvie.

Pagkatapos ay nagsimula na siyang mag-orient. Ipinaliwanag niya ang current projects ng GOBOGO—ang backend architecture na binubuo nila, ang mga dataset na balak nilang gamitin, at ang mga maliit na task na puwedeng ibigay sa intern habang nag-aaral pa ito.

Nakikinig nang mabuti si Delvie. Paminsan-minsan ay nagtatanong ng matitino at diretso sa punto.

Habang nangyayari iyon, napansin niyang andoon pa rin si Gohan. Hindi ito umaalis. Nakaupo lang sa gilid ng mesa, nakikisali sa usapan, nagbibiro, at paminsan-minsan ay nagfi-flirt sa paraan ng pagtawa at pagtingin nito sa babae.

Si Gorio naman ay bumalik na sa workstation matapos ang ilang minuto.

Si Gohan na lang ang natira na parang hyper na audience.

Matapos ang unang orientation session ay tumayo si Delvie. “Mag-CR lang po ako sandali,” sabi nito.

“Sure,” sagot ni Bonj.

Nang mawala ang babae sa hallway, agad siyang lumingon kay Gohan.

“Pucha naman, Gohan,” sabi niya, mababa ang boses pero matalas. “Wala ka bang sense of restraint? Asking the intern sa isang date?”

Kumunot ang noo ng founder. “Huh?”

“Napaka-inappropriate.”

Napailing si Gohan. “Kasama kayo ni Bonj sa dinner,” sagot nito, halatang naiinis. “God forbid magkaroon lang ako ng crush?” Itinaas nito ang kamay. “Tangina stressed na stressed na ako dito, eh.”

“Still hindi pa rin tama,” giit ni Bonj. “Ikaw ang public facing sa ating tatlo. If may masabi ang intern baka ikasira natin.” Tumama ang daliri niya sa mesa. “PR nightmare.”

Biglang nag-iba ang ekspresyon ni Gohan. “Oh, wala pa akong ginagawa ganyan,” sabi nito. “Samantalang ikaw—” Huminto ito sandali. “Ilang beses ka nang gumawa ng kababuyan dito?” Parang sumikip ang hangin. “Tapos dinamay mo pa ako?!” dagdag nito, mas mahina na ang boses pero mas mabigat.

Napalunok siya. Hindi niya inaasahan ang ganitong reaksiyon. At sa unang pagkakataon mula kagabi, may bahid ng takot na gumapang sa sikmura niya. Kasabay noon ay iritasyon.

Bakit parang kasalanan ko lahat? “Eh ’di ikaw na mag-orient,” sabi ni Bonj. Tumayo siya at naglakad palayo.

Hindi niya mawari ang eksaktong nararamdaman habang nagmamartsa pabalik sa workstation niya.

Akala niya siya ang may kontrol sa makasalanang larong nagsimula kagabi.

Pero ngayon, parang hindi na siya sigurado kung sino talaga ang may hawak ng alas.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe!