ANG PAGHAHANAP NG BAGONG TAUHAN SA STARTUP
Isang linggo matapos ang unang presentasyon nila sa mga potential stakeholders, may malinaw nang galaw ang GOBOGO.
May ilang nag-commit ng initial investment—hindi kalakihan, pero sapat para huminga. May ilan ding nagbigay ng soft yes, naghihintay ng resulta ng beta testing bago tuluyang pumasok. Hindi pa ito breakthrough. Pero hindi na rin ito ideya lang. May tumataya na.
Sa third floor ng condo—ang gym na nagsisilbing creative studio—muli silang nasa harap ng kamera. Tatlong videophone, dalawang ring light, at isang improvised mic setup.
Sa pagkakataong iyon, hindi IG Live. Recorded content. May control. May retake. Mas kampante si Bonj.
Nakatayo siya sa kaliwa, si Gohan sa kanan. Pareho silang may hawak na phone. Sa likod ng mga tripod, naroon si Gorio—nakasandal, nakakunot ang noo habang chine-check ang framing.
“Okay,” sabi ni Gorio, “audio check. Sabay kayo magsasalita ng ‘GOBOGO’.”
“GOBOGO,” sabay nilang bigkas.
“Good. Rolling in three… two…”
Ngumiti si Gohan agad—automatic ang switch. Influencer mode. Pero ngayon, si Bonj ang magsisimula.
“Hi guys,” sabi niya, mas steady ang boses kaysa dati. “Today, ipapakita namin sa inyo ang early build ng GOBOGO. Hindi pa final, pero enough para makita niyo kung saan papunta.”
Hindi siya kinakabahan tulad ng sa live. May rehearsal. May flow. Inangat niya ang phone para masilip ng camera ang screen. Katabi niya, ginagawa rin iyon ni Gohan.
“Core idea ng GOBOGO,” paliwanag ni Bonj, “is that your fitness habits build your digital persona. Para siyang hybrid ng tamagotchi at RPG character—pero instead na pinapakain mo lang, pinapalakas mo siya base sa totoong ginagawa mo sa buhay.”
Sa screen niya, lumitaw ang avatar niya.
Mas lean ang build. Hindi exaggerated. May subtle definition. Nakasuot ng neutral-toned training gear. Sa tabi nito, may floating stats:
Consistency: 82%
Strength: 70%
Endurance: 68%
Cognitive Focus: 90%
Recovery Index: 75%
“Makikita niyo,” dagdag niya, “na hindi lang workouts ang pinapasok ko dito. May exercise logs, yes. Pero may nutrition tracking din, meditation streaks, cognitive drills, at pati reading logs.”
Nag-scroll siya pababa.
May section na “Knowledge Sync”—nakalistang articles tungkol sa muscle recovery, sleep science, at neuroplasticity.
“Kapag nagbabasa ka ng scientific material about wellness, nag-aadjust din ang AI persona mo. So kung mas cerebral ang approach mo sa fitness, nagre-reflect iyon sa avatar.”
Ngumiti si Gohan sa tabi. “In short, si Broskie Bonbon dito ay gym nerd.”
“Research-driven kasi tawag do'n,” sagot niya, hindi napigilan ang tawa.
“Pare, ang avatar mo mukhang magbibigay ng TED Talk bago mag-deadlifts,” dagdag pa ni Gohan.
Nag-cut si Gorio sa likod. “Keep the banter, maganda ’yan.”
“Okay,” sabi ni Gohan, sabay taas ng phone niya. “Now compare niyo sa akin.”
Lumabas ang avatar nito.
Mas malapad ang balikat. Mas prominent ang muscle mass. Mas aggressive ang stance. May animated effect na parang may energy pulse sa paligid.
Stats nito:
Strength: 92%
Hypertrophy Focus: High
Explosiveness: 85%
Consistency: 88%
Recovery: Moderate
“Sa akin,” paliwanag nito, “halos weights training at muscle gain ang input ko. So ang AI nag-aadjust. Mas athletic, mas power-driven ang persona.”
Nag-zoom in sa animation kung saan nagpe-perform ang avatar ng virtual clean and jerk.
“Ang maganda,” singit ni Bonj, “hindi static ang character. Kung mag-shift ka ng goal—halimbawa, from bulking to endurance training—magbabago rin ang visual build at behavior ng avatar.”
“Hindi siya fixed identity,” dagdag ni Gohan. “It evolves with you.”
Tumango si Bonj. “AI-curated siya. Hindi lang numbers. Pattern recognition. Tinitingnan kung ano ang habit cluster mo—sleep cycle, nutrition timing, workout frequency—tapos gumagawa siya ng digital version mo na sumasalamin sa trajectory mo.”
“Trajectory,” ulit ni Gohan, parang pinupunto ang salita. “Hindi lang current state.”
“Cut—good line,” sabi ni Gorio.
Nagpatuloy sila.
“Hindi rin ito one-size-fits-all,” sabi ni Gohan. “Alam kong advocate ako ng strength training. Pero may ibang tao na ang wellness nila ay yoga, hiking, or even stress management.”
“GOBOGO adapts,” dagdag ni Bonj. “Hindi ka niya pipilitin maging bodybuilder kung ayaw mo. Pero icha-challenge ka niya sa goals na ikaw mismo ang nag-set. And will also make some suggestions just in case you need nudges to go out of your comfort zone.”
Sa screen, ipinakita niya ang “Goal Contract” feature—isang interactive prompt kung saan pipili ang user ng target: muscle gain, weight loss, mobility, mental clarity.
“Kapag nagse-set ka ng goal,” paliwanag niya, “magbibigay ang AI ng progressive quest system. Parang RPG side missions. Complete five hydration streaks, earn recovery boost. Complete three strength PRs, unlock visual upgrade.”
“Tama,” sabi ni Gohan. “Gamified. Pero grounded sa science.” Tapos ay nakalolokong tuturo ito kay Bonj sa katagang "science," pakuwela lang.
Sa likod, tumango si Gorio. “Energy level, guys. Keep it up.”
“May isa pa,” sabi ni Gohan. “Lahat ng users nasa iisang digital wellness universe.”
Nag-swipe siya sa Community Map feature.
Lumabas ang stylized virtual city—may gym hubs, meditation gardens, running trails.
“Pwede kayong mag-interact,” paliwanag nito. “Mag-chat, mag-collab sa challenges, or sumali sa prompted activities. Halimbawa—‘7-Day Strength Surge’ o ‘Mindful Mornings.’”
“May proximity feature din,” dagdag ni Bonj. “Kung may users within your area na parehong goal track, puwede kayong mag-connect.”
“Hopefully,” sabi niya, mas tahimik ang tono, “maging organic ang relationships. Hindi lang digital. Baka mag-translate sa real-world workouts, accountability partners, even friendships.”
Saglit na nagkatinginan sila ni Gohan.
“Community-driven,” dagdag ng founder, bawi sa tono. “Hindi lang solo grind.” Tumawa ito. “At syempre, para sa mga Broskies ko diyan—kung gusto niyong makasali sa beta testing, check the link below. Limited slots lang muna.”
Itinaas niya ang daliri sa camera. “First fifty testers. May feedback form. Be honest. Brutal kung kailangan.”
“Pero constructive,” singit ni Bonj.
“Constructively brutal,” ulit ni Gohan. “’Yan ang vibe.”
“Cut,” sabi ni Gorio. “Solid.”
Pinatay ang mga ilaw. Biglang bumaba ang energy ng kwarto. Nawala ang staged glow. Pawis at pagod ang pumalit.
Kinuha ni Gorio ang mga phone. “Bababa na ako. I-eedit ko agad. Ugh. Ang dami nang trabaho.”
Hindi na ito naghintay ng sagot. Bumaba na sa first floor kung nasaan ang workstation nito.
Tahimik ang gym. Habang sinisinop nila ang tripod at iniipon ang cables, nagtanong si Gohan, medyo alangan.
“Uh. Ano, okay ba ako kanina?”
Napatingin siya rito. Iba ang tono. Wala na ang influencer swagger.
“Okay ka naman,” sagot niya. “Lagi ka namang okay kapag influencer mode ka. ’Yan kaya ang strength mo as a team.”
Tumango ito, pero hindi agad ngumiti. “Gets,” sabi nito, “pero… ano ba? Startup CEO material na ba? Seseryosohin na ba na founder ako ng isang legit na business venture?”
Kumunot ang noo niya. Ramdam niya ang shift. Kanina, sky-high ang confidence nito. Ngayon, may duda.
“Ah. Oo naman,” sagot niya. “I mean, bata pa tayo. Alangan namang boomer-type na CEO agad. Fun CEO lang. Founder-led, socmed-heavy startup—ikaw nga nagsabi ’di ba? And nagwo-work naman. May investors na.”
Bumuntong-hininga ito. “Okay. Hindi ko lang sure kung nagtatranslate.”
“Translating saan?”
“Sa credibility,” sagot nito, mas mahina. “Hindi lang hype.”
Nag-alala siya. “Are you okay? May nangyari ba?”
Umiling ito agad. Mabilis. Parang may tinatakpan. “No. Wala. Siguro nabubusy lang. Kaya stressed. Walang space for parties and hookups like I used to.” Pilit ang tawa. “Buti nga maintained pa rin ang katawan ko. Thanks, Bonj, sa pag-aalala.”
Tinapik niya ang braso nito. “I am also winging this. Huwag ka sa akin laging manghihingi ng reassurance. Sasabihin ko naman sa’yo kung kailangang may ayusin.”
Ngumiti ito, mas totoo na. “Thanks. It’s just that… alam kong hindi ko magagawa ’to kung wala ka. So natural din na lagi akong nakatingin sa cues mo.”
Napaluunok siya. “Hala siya,” sagot niya, medyo naiilang. “Si Gorio din.”
“Ah yes. Si Gorio din,” agad na pagwawasto nito.
Ilang segundo ng tahimik na titigan. Tapos ay tinuloy na nila ang pag-aayos tapos ay tinuloy na ang pagliligpit ng set.
Pagbaba niya sa first floor ay sumunod agad si Gohan, bitbit ang dalawang tripod na ginamit nila kanina. Nasa harap na ng workstation si Gorio, nakaupo sa swivel chair, nakakunot ang noo habang binubuksan ang editing software. Sa malaking monitor ay naka-freeze ang thumbnail nilang dalawa—siya at ang founder—parehong nakangiti, hawak ang kani-kanilang phone.
Lumapit sila at pumwesto sa likod ni Gorio.
“Play mo nga ulit ‘yung intro,” sabi ni Gohan, nakasandal ang kamay sa likod ng upuan nito.
Pinindot ni Gorio ang spacebar. Umusad ang video. Rinig ang boses ni Bonj na kalmado, malinaw, halos parang may sariling rhythm. Katabi niya si Gohan na mas animated, may konting tikwas ng balikat tuwing may punchline.
“Ang linaw ng audio ah,” komento ni Bonj.
“Syempre,” sagot ni Gorio. “Inayos ko na ‘yan habang nagse-set up pa lang kayo.”
Nag-scroll ito sa timeline, naglagay ng konting zoom sa eksena kung saan ipinapakita nila ang avatar transformation.
“Dito tayo maglalagay ng screen recording overlay,” paliwanag nito. “Para mas kita ‘yung changes sa avatar.”
Habang nanonood sila, biglang nagsalita si Gohan. “Alam niyo, dapat siguro mag-reserve na tayo ng five beta tester slots sa mga kakilala kong fitness influencer. Para shared content. Tapos libre promo na rin sa GOBOGO.”
Napatingin si Bonj kay Gorio. “Actually, makes sense.”
Tumango si Gorio. “Oo. Lalo na kung may iba’t ibang niche. May powerlifter, may yoga girl, may runner. Para diverse.”
“Exactly,” sagot ni Gohan, sabay turo sa screen. “Kailangan natin ipakita na hindi lang siya pang-gym bros.”
Umupo si Bonj sa kabilang mesa at binuksan ang laptop niya. Bumungad agad ang desktop na punong-puno ng naka-open na windows—Slack notifications, email tabs, design mockups, spreadsheets. May maliit na red circles sa bawat app icon, parang sunod-sunod na alarma.
Sa gilid ng mesa niya ay tambak ang post-it notes. Iba-ibang kulay. May nakasulat na “Follow up sa investor B,” “Refine onboarding flow,” “Draft beta NDA,” at kung anu-ano pa. May isa pang natupi na, pero nababasa pa rin ang “Sleep???”
Napabuntong-hininga siya. “Guys,” tawag niya, seryoso ang tono, “hindi na yata natin kaya ‘to nang tayong tatlo lang.”
Huminto si Gorio sa pag-click. “Yeah,” sagot nito, umiikot ang upuan para humarap sa kanya. “Kain oras itong pag-edit. Imbis na nagde-design ako ng bagong UI screens, nandito ako sa color grading.”
Napatingin si Gohan sa kisame, parang nagko-compute sa isip. “Kaya ba ng funds natin na mag-hire? Saka gamit na natin lahat ng rooms ng condo natin.”
Napangiti si Gorio. “Pare, hindi naman kailangan matulog din sila dito. Masyado na tayong crowded.” Tumawa ito. “Pero baka nga kailangan natin ng 9 to 5 na staff?”
Ngumunguso si Bonj habang binubuksan ang budget sheet at mabilis na inaral. “Hmmm…” bulong niya. “Hindi natin kayang kumuha ng isa pang full salaried professional. At least not yet.”
“Well,” sabat ni Gohan, nakangisi, “what if walang salary? Kunwari shoutout? Clout? Exposure? Haha.”
Napatawa si Gorio. “Utang na loob, utak influencer ka talaga. Baka ma-viral tayo for the wrong reason. ‘Startup exploits unpaid labor.’”
“Joke lang naman,” depensa nito, taas-kamay.
“Internships,” biglang sabi ni Bonj, hindi inaalis ang tingin sa screen. “May budget pa tayo for stipend, transpo, and meals. Hindi kalakihan, pero may maibibigay tayo.”
Lumapit si Gohan. “Oo nga! May mga nagtatanong sa IG kung may opening ng interns!”
Napalingon si Gorio. “Talaga? Wala akong nakita. Puro pick me girls mo at pick me gays ni Bonj ang napapansin ko sa comments. Haha.”
“Grabe ka,” sagot ni Bonj, pero may tawa rin. “May ilang matino naman na nagme-message sa IG at TikTok. Ayun nga lang, hahanapin mo talaga sa dami. At ingat din tayo. May mga gustong makiusyoso lang.”
Lumapit silang tatlo sa malaking screen. Binuksan ni Gorio ang GOBOGO Instagram account. Sunod-sunod ang notifications. May heart emojis, fire emojis, at kung anu-anong flirty messages.
“Basahin mo ‘to,” sabi ni Gorio, pilit na tinatawa ang isang DM. “‘Sir Gohan, pwede po bang magpa-personal training kahit online lang?’ May pa-wink emoji pa.”
“Delete,” sabi ni Gohan, pero halatang natutuwa.
“Uy ito naman,” sabat ni Bonj, binabasa ang isa pang message. “‘Hi po, I’m a third year marketing student and I’m very interested in startups—’ ayun, seryoso ito.”
Isa-isa nilang binasa ang messages. May ilan na halatang copy-paste lang. May iba na mahahaba ang introduction, may attached na CV pa.
Biglang tumuro si Gohan. “’Yan. Delvie Gonzales. Kunin natin ‘yan!”
Binuksan ni Bonj ang message. Mahaba pero maayos ang pagkakasulat. May short intro tungkol sa thesis sa data-driven wellness behavior. May link sa GitHub at portfolio.
“College senior,” basa niya. “Data science major. May experience sa Python at basic machine learning.”
“See?” nakangiting sabi ni Gohan. “Asset.”
Napunta ang tingin ni Bonj sa profile picture. Maayos ang lighting. Mukhang confident ang babae. “Nyeh,” komento niya, pabiro. “Maganda lang na chiks eh.”
“Oo nga,” segunda ni Gorio. “Chiks kasi ‘yan, eh.”
“Yaan niyo naman ako makakita ng babae kahit minsan lang!” reklamo ni Gohan, may halong tawa at inis.
“Bakit,” buska ni Gorio, “natatakot ka bang mahawa sa amin ni Bonj at maging bakla ka rin?”
Sandaling natahimik ang paligid. Saglit na nagtagpo ang mga mata ni Bonj at ni Gohan. May kung anong hindi masabi sa pagitan nila—isang segundo lang, pero ramdam niya ang bigat.
Binasag ni Bonj ang katahimikan. “Ah. Sige. I-filter ko ‘to. Gawa tayo shortlist. Tapos mag-interview na tayo within this week at mag-onboard agad kung okay.”
Pumalakpak si Gohan. “Yes! Para naman magkatime ako na maglaro tayong tatlo ng MTG commander. Para naman matalo niyo ako kahit minsan.”
Umiling si Gorio. “Napakayabang.”
“Hindi ako nagyayabang,” sagot nito. “Facts lang.”
Napangiti si Bonj. Sa gitna ng pagod, may ganitong sandali na parang bumabalik sila sa pagiging simpleng magkakaibigan lang—hindi founders, hindi creatives, hindi problem solvers. Pero saglit lang iyon. Magpapatuloy ang araw. Magpapatuloy ang trabaho.
——————————————————————————
Gabi. Naiwan mag-isa si Bonj sa condo unit.
Si Gohan ay may influencer event. Si Gorio naman ay nag-coffee shop para makapokus sa isa nitong trabaho. All nighter daw.
Sinend na ni Bonj ang mga email sa mga prospective interns. May iba na sumagot na para sa day ng interview. Ngayon naman coding ang ginagawa niya. Dalawang oras pa bago siya matulog. Kahit maraming trabaho, hindi niya bibitinin ang sleep niya.
Nag-vibrate ang phone niya: si Rayver ang tumatawag.
"Hello? Ano'ng meron?"
"Ugh. Puwede bang magkita tayo? Nag-away lang kami ng misis ko. Ayaw ko munang matulog sa bahay. Papalamig lang ako," exasperated ang baritonong boses sa kabilang linya.
Napansin naman ni Bonj na distressed ang lalaki, ready naman siyang tumulong. Kaibigang matalik din naman niya ang fubu na iyon. "Ah sige. Tapusin ko lang 'tong work ko. Mabilis lang. Tapos puntahan kita. Unless gusto mo dito sa HQ. Ako lang naman mag-isa."
"Sige diyan na lang, para di ka na maabala. Para din makita ko 'yung lugar kung saan ako mag-iinvest," sagot ni Rayver, na isa din sa nagbigay ng investment sa GOBOGO.
Binigay ni Bonj ang address sa lalaki. At after 20 minutes may katok na sa pintuan ng condo.
Sinagot niya iyon at bumulaga sa kanya si Rayver. Guwapo pa rin naman. Nakasuot ng polo at khaki pants, parang galing sa work. pero halatang troubled ang hitsura nito.
"Sorry naabala kita," paumanhin nito. Tapos ay niyakap siya.
Niyakag niya ito nang mahigpit, dinama ang matigas na maskuladong katawan sa loob ng maayos na pananamit, "ayos lang. Ano'ng nangyari?"
Bumitaw na sa yakap si Rayver, "ah. Finances. Medyo magastos kasi si Misis. Alam mo naman ngayon. Medyo nainis ako dahil nagpasikat sa mga amiga at mga in-laws ko. Kaso nagsungit pa nung pinagsabihan ko. Bago pa ako sumabog eh umalis na ako ng bahay."
Hinatak ni Bonj papasok ang lalaki, "okay. Sige dito ka na magpalamig."
"Or magpainit," pagwawasto nito, "ugh. I need to be fucked."
Sinapo ni Bonj ang puwet nito sa ibabaw ng khaki. Matigas ang laman, firm kahit may tela.
“Ang hirap mong tiisin,” sagot niya, mababa ang boses.
Hindi na naghintay si Rayver. Hinawakan nito ang batok niya at hinalikan siya nang marubdob. Malalim.
Ramdam niya agad ang bigat ng emosyon sa halik. Bumukas ang labi niya para salubungin ang dila ng lalaki. Humigpit ang hawak niya sa bewang nito.
Nararamdaman niya ang init ng katawan sa ilalim ng polo. Ang lakas ng tibok ng dibdib nito na halos sumasabay sa kanya. Ang pag-umbok sa harap ng khaki na mabilis na tumitigas habang nagtatagal ang halikan.
Humihinga sila nang malalim sa pagitan ng mga halik.
Bumaba ang mga kamay niya sa likod ng pantalon ng lalaki, hinahagod ang kurba ng puwet. May mahinang ungol mula kay Rayver.
“Fuck,” bulong nito laban sa labi niya.
Sandaling naghiwalay ang kanilang mga bibig. Nakatingin si Rayver sa kanya—medyo mas malinaw na ang mata.
Luminga ito sa paligid ng condo. “Wow,” sabi nito, huminga nang malalim. “Ayos itong place niyo. Medyo too big for a startup.”
Umikot ang tingin nito sa sala—malinis na ang layout, may accent lights, may maayos na shelves, may corner na halatang ginagawang shoot area.
“Pero oo nga,” dugtong ni Rayver. “Kung ganito kalaki ang lugar, magiging content and socmed driven ang startup.”
Napatingin si Bonj sa paligid. Totoo. Malayo na ito sa unang lipat nila. Noon, bland. Ngayon, curated. May personality. May branding sa bawat sulok.
“Yep,” sagot niya, may bahagyang ngiti. “Welcome to the mind of Gohan, the influencer and founder.”
Ngumisi si Rayver. “And one fucking hottie,” dagdag nito. “Tangina. Buti nakakatrabaho mo nang maayos ‘yun eh laging shirtless sa vids.”
Napahinto si Bonj ng kalahating segundo. Hindi pa niya nakukuwento na may nangyari na nga sa kanila ng founder.
“Professional kami,” sagot niya, medyo mabilis.
Tumaas ang kilay ni Rayver pero hindi na nito tinanong. Sa halip, hinila siya nito pabalik, mas dikit ngayon ang katawan nila.
“Halika na,” sabi niya sa wakas, mas mababa ang tono. “I’ll take care of you.”
Inakyat ni Bonj si Rayver sa second floor nang marahan.
Hiniga niya si Rayver sa kama nang may pag-iingat. Sa isang iglap, naghubad sila na magkasabay; naabutan silang pareho lang naka-briefs—pula ni Bonj, light blue at mas skimpy kay Rayver.
Pinatungan ni Bonj ang lalaki, nagkatapat ang mga labi. Ang halik nila ay mabigat at mabilis. Nagbuhulan ng dila. Nagsipsipan ng laway. Nagkiskisan ang mga bukol ng briefs na mamasa-masa na dahil sa precum.
Dinala ni Bonj ang mga kamay niya sa tiyan ni Rayver, sinuyod ang mga pigi. Sumagot si Rayver ng matinding ungol at murang paghingal;
Hindi nag-atubili si Bonj na magdampi ng halik sa leeg, maglakbay ng dila sa pecs, dahan-dahang dilaan ang mga nipples—ang isang kamay ay nag-slide pababa, sa ilalim ng waistband, hinahanap ang matigas na sandata.
Dahil sa distress ng lalaki, siya ang kumikilos. Nilamas ni Bonj ang dibdib ni Rayver, pinipiga, sinisinghot ang balat bago sipsipin ang isang utong nang malakas; tumulo ang maliit na stream ng pawis sa pagitan nila. Ang mga baritong ungol ni Rayver ay nakakakawala sa bawat hagod.
Sa gitna ng mga halik, isinubo ni Bonj ang daliri ni Rayver. Kunwari tsinutstupa habang nakatingin nang seductive.
Yumakap ang mga kamay ni Rayver sa ulo ni Bonj, hinila siya ng mas malapit, at sinagot ang bawat galaw ng dila ng mas malakas na pag-ungol. “Tangina mo. Napakasarap mo,” bulong nito, nanginginig ang boses.
Hindi nagtagal, bumaba ang kamay ni Bonj sa crotch ng lalaki. Sa ilalim ng light blue na briefs, namataan niya ang matigas at mainit na umbok—nagpapahiwatig ng katigasan. Kita ang hugis at ugat. Hinimod niya ito ang bukol. Dama niya ang paglabas ng pre-cum na kumakapit sa tela—malagkit at maalat. Dinikit niya ang mukha niya nang mas malapít. Kumislot ang burat nito sa kanyang pisngi.
Gamit ang ngipin sa maingat na pag-angat, hinubad niya ang briefs ni Rayver. Ang paglabas ng tarugo—makapal, mabigat, puno ng dagta. Hindi na nagdalawang-isip si Bonj; sinubo niya ang ulo, sinipsip nang malalim, dila na umiikot sa base. Ang texture ng balat, ang init, ang lasa ng pre-cum ay tumimo sa kanyang bibig.
Nagngingitngit si Rayver habang tinatanggap ang bawat hagod ng pagsuso. Pumanig ang mga kamay nito sa ulo ni Bonj, minsan nagmamasahe sa buhok, minsan nagpupwersa pa lalo ng headgrab. Pagitan ng mga ungol at buntong-hininga ang mga salita: mga murang “fuck” at “gago."
Pagkatapos ng ilang minuto ng pagsilindro, tumungo si Bonj sa pagitan ng mga pigi at bumaba sa gilid ng kama. Dahan-dahan niyang ipinahipa ang mga daliri sa mga pigi. Huminga siyang malalim at inilapit ang mukha sa bukana ng puwet.
"Fuuuck yeah. Kainin mo puke ko," sambit ni Rayver.
Sinimulan niya ang rim nang malumanay. Agad na tumutugon ang kalamnan ni Rayver—nagkakaroon ng contraction ang butas kapag lumalaplap si Bonj.
Mga singhal, maluluwag na ungol, malalim at mababang, umuuga mula sa dibdib ng lalaki. “Ah—ah—Bonj—” paghingal nito, parang humihiling ng mas marami pa.
Nang mas lumakas ang intensity, naglabas ang bibig ni Rayver ng mga pagsumamo, malalim ang boses: “fuck me now Bonj. I need it.”
Tumayo si Bonj nang bahagya at tumingin. Hinawakan niya ang mga binti ni Rayver, sinampay sa balikat niya; ang mga malatrosong hita ay nakabukaka. Ang ripped na torso nito ay nakapresent sa kanya.
Alam niya—hindi ito unang beses ni Rayver, kaya hindi na babagalan. Sabagay marahas na kantot naman ang gusto ng daddy executive na ito.
Dahan-dahan, itinakda ni Bonj ang dulo ng tarugo sa bunganga ng butas. Inikot niya ang sarili ng kaunti para mahanap ang anggulo, at dahan-dahang pumasok. Mabagal ang unang pasok—sulit, may init. Ngunit nang maramdaman niyang sanay ang lagusan, nagpatuloy siya sa marahang pagpiston: mabagal muna, pagkatapos ay unti-unting bumilis. Ang ritmo niya ay sinenyasan ng maliliit na ungol ni Rayver.
"Tangina laki ng burat mo ang sarap," sabi ni Rayver. Namamawis na ang maskuladong katawan.
"Fuuuck. Daddy ang sarap ng puke mo," sagot niya.
Ang bawat kadyot ni Bonj ay may masarap na tunog, mga lamang nagbabanggaan.
Ramdam niya ang pagsakal ng bukana nito sa kanyang 8-incher. Parang ayaw pakawala. Sa bawat paglubog, pumipintig ang laman niya.
Matigas ang tarugo ng bottom. Minsan sumirit ang pre-cum mula sa burat ni Rayver, dumadaloy sa abs nito at tumutulo, umaayon sa ritmo ng kanilang paglalaban.
Naghuhugis ang mga baritonong ungol ni Rayver sa espasyo—malalim at puno ng violence at relief. “Fuck—ah—tangina—warakin mo 'ko kantutin mo 'ko—” humihikbi sa bawat entra, at ang mga kamay nito ay umaabot sa mga utong ni Bonj, pinipiga nang malakas na para bang kontrol iyon para lalong madonselya.
Hindi nagtagal, bumaba ang ulo ni Bonj para halikan si Rayver—mabilis na buhulan ng mga habang patuloy ang kantutan. Ang mga binti ni Rayver ay umeekis, ang mga braso ay yumakap, ang mga daliri ay naglilipat sa pigi at sa likod ni Bonj. Ang katawan nilang dalawa ay lumilikha ng mga kurba at anino na sinasalamin ng ilaw sa kuwarto.
Sabay na nag-iiba ang saliw ng matinding pangingisay ang sumiklab mula sa dibdib ni Rayver—inagbabanta na ang orgasm.
Ang butas ay lalong nagcocontract; ang mga ugat sa balakang nito ay nanginginig—at mula sa tip ng burat ni Rayver ay umapaw ang maalat na semilya, unang puno ng init na tumalsik sa ilalim at tumulo sa tiyan. Ang pag-vacuum ng lagusan ay nag-ambag sa bawat patak ng pagbuhos.
"Uhhh shit!" nakatirik ang mga mata ng lalaki habang nasa gitna ng hands-free na cum.
Nagpatuloy si Bonj ng ilang piston pa bago siya bumaba nang bahagya. Gusto na niyang magpalabas. Sobra na ang pagkakasakal ng kanyang titi. Malapit na siya. Malapit na.
Nang biglang bumukas ang pinto ng kuwarto.
Napasinghap si Rayver. Nabitin ang elya sa masaganang orgasm.
Tumigil si Bonj, tumigil ang katawan. Natigilan ang puso. Umurong ang tamod. Masakit ang puson sa pagkabitin.
Lumingon siya—at sa doorway, nakatayo si Gohan.
--------------
If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe!
No comments:
Post a Comment