HMBS 24

ANG TULUNGAN PARA KAY ZIM

"Hi!"

"Hey, Sir!"

"Can't stop thinking about what we did, Hansel."

"Shit. I saw your workout pics. Damn."

"Uy approve mo naman friend request ko."

"Let me know if you wanna visit my photography studio again."

Nag-scroll si Prof. CV gamit ang cellphone ni Hansel habang binabasa ang mga sunod-sunod na message mula kay Gabino. Ang mga notification bubble ay halos hindi matapos sa pag-pop-up, ang contractor ay halatang tense sa paghihintay ng sagot.

Nakaupo si Hansel sa leather chair ng consultation room, nakahubad pa ang pang-itaas at nagpapababa pa ang init mula sa kakakatapos lang na group activity—isang Tuesday session na puno na naman ng intellectual stimulation at collective sexual release. Matalas pa rin ang utak kahit sa post-orgasm haze.

"Tangina, Hansel. He's literally pleading. He fucking wants you badly," ani Prof. CV habang natatawa, naniningkit ang mata, at ngumingiti habang patuloy na nagso-scroll.

Si Hansel naman ay proud na nakangisi. "Eh paano ba naman sinakyan ko siya. Sinipsip ko ‘yung ego niya, tapos pinaulol ko sa libog. Piniga ng puwet ko ‘yung burat niya hanggang sa madisorient siya. Tangina inubos ko tamod niya. Sinigurado kong wala siyang ibang lalaking gugustuhin kundi ako."

Tumaas ang kilay ni Prof. CV. "And you're not answering him because…?"

"Gusto kong mangulila siya." Nag-unat siya, mayabang na nilagay ang mga kamay sa likod ng ulo at pinapakita ang kilikili. "Gusto kong mabaliw siya sa kahihintay. Mag-overthink. Magtanong kung may nagawa ba siyang mali. You know, mind games—like what you taught us."

"Nice thinking." Tumango ang propesor, nakataas ang isang sulok ng labi sa approval. “Correct. Honestly, akala ko mas mahihirapan ka rito. Pero minamani mo."

Umikot si Hansel para tignan si Royce, na nakaupo sa kabilang chair, tahimik at halatang iritado. Natatawa siya sa loob niya ay ramdam ni Hansel kapag napipikon si Royce sa kanya. Ganoon naman silang dalawa, pataasan ng ihi kung hindi nagkakangkangan.

Ngumuso si Royce. “Oh, ‘di ikaw na ‘yung pinakamagaling.”

Ngumisi si Hansel, "haha inggit ka lang eh."

Tinapunan siya ng kaklase ng mas masungit pang tingin.

Binalik na ni Prof. CV ang cellphone sa kanya. “Honestly, Hansel, maganda ‘yung instincts mo. Don't forget: sometimes you need to make fast decisions. Follow your gut. Kahit hindi ka na tumakbo sa akin palagi.”

Tumango siya habang binubulsa ang cellphone. “Sige. But I’ll still check in. This project is tricky. Delikado. You know naman… the families.”

"Alam ko." Umayos ang propesor ng upo. “Kaya be thorough. But you can do this.”

Tumango si Hansel, saka kinalabit si Royce. “Tara?”

Sabay silang lumabas ng room. Si Zim naman ang sumunod na lumapit kay Prof. CV para sa consultation nito.

Tahimik si Royce habang sila ay naglalakad papuntang CR. Pareho nilang iniayos ang mga shorts nila, parehong basa pa ang mga leeg, at parehong amoy sex ang katawan mula sa erotic lecture kanina.

Habang umiihi, napansin ni Hansel na hindi man lang nagbibiro ang lalaki. Walang usual na komentong malandi, walang pang-aasar, walang panghaharot.

"Huy." Hinawakan niya ang balikat nito habang naghihilamos ang lalaki. "Okay ka lang?"

"Huh?" Walang energy na sagot. “Pagod lang.”

“Bullshit.” Nilapit ni Hansel ang mukha. “May iniisip ka.”

Hindi sumagot si Royce. Pinunasan lang ang mukha nang may inis.

Nagbanlaw ng kamay si Hansel, saka tumingin sa salamin. “Mamaya? Dinner tayo after practice mo?”

"Late matapos practice ko." Nanatiling madilim ang tono nito. "Ikaw. Makahintay ka? Baka si Gabino gusto mong ka-dinner."

Muntik nang mapahagalpak si Hansel sa napagtanto. “Ahhhh. So pinagseselosan mo nga.”

“H-Hindi ah!” Namula ang lalaki, kita hanggang tenga. "Huh. Tangina mo. Gago. Ang hangin mo ah, feeling mo naman patay na patay ako sa'yo. Hindi lang ikaw ang pukeng masarap sa mundo. Ganyan ka ba talaga ka-conceited?"

Ngumisi siya, "oo. Aminado naman ako na mayabang at confident ako. Kaya nga you love to hate me 'di ba? Oh ngayon pulang pula ka diyan. Sa inggit mong ‘yan, lalo kang gumagwapo."

"Alam mo, ugh. Buwisit ka. Bahala ka na diyan," pikong bulalas ni Royce habang tinatalikuran siya.

Hinawakan niya ang braso nito at pinigilan itong lumayo, "hoy! Naman nito asar talo kaagad! Si Gabino ay project lang. Ikaw..."

Humarap ito sa kanya at tumaas ang kilay, "ako? Ano ako?"

At doon, sa tanong na iyon, doon natumba ang yabang ni Hansel. Wala siyang masagot na sakto na makakapaglarawan ng pakiramdam niya.

“K-Kaaway kita,” sabi niya nang may pilit na isip-kumpiyansa. “Na masarap makipagkantutan. Masarap kahalikan. Masarap kasama sa kama.”

"Wow." Napangiti si Royce nang bahagya. "Napakalibog lang talaga?"

"Oo pero bukod do'n..." Umiling si Hansel, tapos bumulong habang nakatitig sa mga labi nito. “Ikaw rin ang gusto kong ka-dinner. Hindi si Gabino. Hindi kahit sino pa.”

Tumalim ang tingin ni Royce, pero nangungusap ang mata. “Manlilibre ka?”

“Oo na! Potang ina mo.”

Natawa si Royce, at bago pa siya makasagot, hinila nito si Hansel papalapit at siniil ng halik. Mabagal sa simula, tapos naging mapusok. Hindi na nila inalintana ang lamig ng tiles, o ang amoy ng detergent, o ang echo sa loob ng CR. Nagpalitan sila ng init, ng tigas ng dibdib sa dibdib. Hinahaplos ni Royce ang panga ni Hansel, habang sinasapo naman ni Hansel ang baywang ng lalaki.

Nang kumalas, parehong hingal at parehong pula, tumawa si Royce. “Sa unit ko ka na ulit matulog.”

“Hugas na ba ng bedsheet?” asar ni Hansel.

"Oo. Huwag kang maarte."

Nagkatinginan sila, parehong kuntento.

Pero nabasag iyon nang bumukas ang pinto.

“Royce! Hansel!” sigaw ni Zim.

Nagulat silang dalawa at umikot. Nakasabit pa ang towel sa balikat ni Zim, halatang kakatapos lang din ng consultation.

“Oh? Ano meron?” tanong ni Hansel.

“Bukas ang start ng project ko.” Tumingin ito sa kanilang dalawa. “Kailangan ko ng wingmen.”

“Game ako,” sagot ni Hansel agad.

Napakamot sa ulo si Royce. “Sorry. May game ako bukas. Hindi ako makakasama.”

“Aw boo! Kornyyyy!” pangaasar ni Hansel, naka-thumbs down.

Pinandilatan siya ni Royce pero nag-smirk din.

“So,” baling ni Hansel kay Zim, “anong plano mo exactly?”

——————————————————————————

Huwebes nang gabi.

Galing pa sila sa klase, pero handa na si Hansel na sumabak bilang kakampi sa fieldwork ng mission ni Zim. Ang strip sa business district na bagong develop pa lamang ay parang isang bagong binyagang lupain: maliwanag sa ilang bahagi, madilim sa iba, at puro mga future establishments ang pangako ng bawat nakatayong steel beam at bagong pinturang pader.

“Ready?” tanong ni Hansel habang binubuksan nila ang glass door.

“Ready,” sagot ni Zim, pero ramdam ni Hansel ang putok ng adrenaline sa boses nito, may halo ng excitement at pagnanasa para sa magiging development sa gabing iyon.

Pagpasok nila sa hindi pa bukas na restaurant, agad silang sinalubong ng amoy: usok na humahalo sa sariwang pintura, at ang distinct na amoy ng bagong varnish sa mga mesa. Marahang sumasalubong ang tunog ng mga tools at metal scraps. Nakaangat pa ang ilang plastic sheet na nakatupi sa ibabaw ng chairs, at ang mga mesa ay nakahanay nang hindi pa inayos.

Ang sahig ay bagong waxed concrete na medyo makinis pero may iilang bakas ng yabag ng construction boots, habang ang mga ilaw ay mala-industrial na pendant lights na hindi pa lahat naka-on. Sa gilid ay naka-stack ang mga kahon ng utensils, mga appliances na nasa karton pa, pati ang glassware na hindi pa nailalabas.

Ang counter ay bago-bagong kahoy na dark-grain na may ginto ang edge finish, pero bakante pa ang ibabaw. Wala pang makina. Wala ring taong iba.

Tinitigan ni Hansel ang paligid. Malinis, sleek, minimalist. Halatang mataas na klase ang restaurant na iyon. Malakas ang instinct niyang magiging epic ang project ni Zim dito.

Sa bandang gitna, nakayuko sa mga papeles ang isang lalaki—si Pantheon Pantalleon. Mukhang nasa late 40s, silverfox, slender pero firm ang katawan. Ang polo nito ay slim fit, ang slacks ay tailored, at ang relo at bracelet ay halatang luxury brand. Strikto ang mukha. At glaring ang wedding ring sa daliri.

“Good evening po, Sir…” bati ni Zim, inosente pero may bahagyang hint ng confidence sa boses.

Tinignan sila ng silverfox. Tumayo ito, dahan-dahang naglakad palapit habang pinandidilatan sila ng matang tila naninipat.

“Hello, I’m Pantheon Pantalleon.” Inabot nito ang kamay nila. “Ang babata niyo pa. Parang students pa kayo.”

“Yes Sir, college po,” sagot ni Hansel, magalang pero confident.

Pinakinggan niya ang tono ng lalaki. Mukhang hindi impressed at mildly interested lang.

“Bare pa lahat ng walls,” sabi ni Pantheon habang tinuturo ang puting paligid. “Before next week’s soft opening, kailangan naming mapuno ‘yan. Ten pieces, medium to large, kailangan cohesive at bagay sa Filipino-fusion na brand namin. A friend of a friend of a friend from my network told me magaling daw kayo—fast, creative, and cheap.” Tumaas ang kilay nito. “Can you two do that?”

Si Prof. CV ang nasa elite network na iyon na nagbigay ng pangalan ni Zim at nakarating sa radar ni Pantheon para makuha nila ang moment na iyon.

“Ah Sir,” sagot ni Zim habang pumipikit sandali sa kaba-excitement. “Ako lang po ang artist. Fine Arts student po ako. Ito po si Hansel ay kaibigan ko lang—assistant ko tonight. May ocular lang kami together.”

Nagbago ang ekspresyon ni Pantheon. Halatang mas tumindi ang duda.

“How can you possibly finish the project alone?”

Napaka-maangas ng pagkakatapik ni Zim sa sariling dibdib. “Sir, hindi ako nagpapahinga kapag may deadline. Ako ‘yung tipong hindi matutulog hanggang matapos. I work best under pressure.”

Napasinghap nang napakahina si Pantheon, halatang half-concerned, half-skeptical. “I could easily hire million-peso artists. Ang dahilan lang kung bakit kita pinayagan ay dahil sa nag-recommend. Alam ko na ang selling point mo ay hindi ka magpapabayad at manghihingi ka lang ng donation para sa arts community na gusto mong i-build. Pero, hijo… ang business ko ang nakataya rito.”

Tinapik ni Hansel ang balikat ng kasama, parang hype man sa tabi. “Sir, maniwala kayo—magaling ‘to. Talented. Sobrang sipag.”

Nilabas na ni Zim ang iPad, pinakita ang gallery. “Sir, here are samples of my work.”

Habang nag-scroll ito, sinundan ni Hansel ang tingin ni Pantheon. Mukha namang lumambot ang kasungitan nito at napalitan ng interest na pinipigilang lumabas, impressed pero resistant, very controlled.

Ang mga artwork ni Zim ay monochrome-inspired Filipino abstracts—malinaw na pinaghalong tradisyunal at modernong aesthetics. Grayscale but warm, may hugot pero hindi emo. May restraint at sophistication. At higit sa lahat, bagay sa interior—minimalist-industrial na angat pa rin ang lokal na kultura.

Dahan-dahang tumango si Pantheon. “Impressive. Grayscale, textured, fluid. Thematic enough. And Filipino. Good proportion. Sakto sa wall.”

Nag-scroll pa si Zim. “Sir may dice sculptures ako. For accent wall. Maganda sa bandang ito.”

Pinakita ang black-and-white dice na walls na nagawa na nito noon. Iba ibang nakatagong imahe na gawa sa mga bilog parang kinukurot ang visual senses.

"Interesting. Ang daming dice nito ah," tumatango ang silverfox. Tumigil ang scroll. Tumingin sa paligid. Tapos balik sa screen. Tapos balik ulit. “It could work,” mahina nitong sabi, halos ayaw pang aminin.

Pero pagkatapos ay bumalik ang pagiging tigasin. “Pero makinig ka, Zim. If you pull this off, I can catapult your career. Pero kapag pumalpak ka, katapusan mo. Understood?”

Walang kahit anong takot sa mukha ni Zim. “Yes Sir. I will impress you. I will give you exactly--what you want.” Tapos ay ngumiti ito. “Sir, puwede pong mag-CR?”

Tinuro ni Pantheon ang newly-installed na pintong may unisex sign.

Nang mawala si Zim sa loob ng CR, tuminginan na lang si Hansel at Pantheon. Tahimik. Hindi gumagalaw si Hansel. Nakatayo lang. Nakamasid sa mukha ng CEO-chef.

Si Pantheon naman ay bumalik sa iPad. Pero habang nag-i-scroll, bigla itong nagbago ng kilos. Nanigas ang panga nito. Naging malalim at iregular ang paghinga. Kumukunot ang noo. At ang pag-scroll nito ay naging mas mabagal, mas intentional, mas… ninanamnam. Namumuo ang pawis sa sentido.

Ngumisi si Hansel. Na-release na ang patibong.

Magsisimula na ang mission.

Tapos ay biglang, “AHHHHH!” Sigaw ni Zim mula sa loob ng CR.

Mabilis ang paghakbang ni Pantheon papunta sa CR, halatang hindi na nito naiintindihan kung panic ba o frustration ang nararamdaman. Sa tunog pa lang ng malakas na buhos ng tubig mula sa loob, malinaw na may nagaganap na gulo.

Iniwan nitong nakapatong sa mesa ang iPad. At doon napatingin si Hansel. Kinuha niya iyon, alam na niyang may makikita siyang jackpot sa screen.

At hindi nga siya nagkamali.

Ang nakaload na image ay isang malaking painting na ginawa ni Zim, ginuhit sa smoky grayscale and steel-blue tones—isang homoerotic study ng katawan ni Hansel mismo. At sa unang tingin pa lang, kahit sino ay titigilan at huhugutin ang sarili sa pantasya. Ang posing niya ay parang nasa gitna ng surrender and aggression: nakasandal siya sa lumang bakal na bar, nakatingala nang bahagya, ang leeg ay naka-arko, pawis ang dibdib na may makapal na highlights at shadows. Naka-thong lang siya—manipis, makintab, at basang-basa sa pintura—kaya litaw ang matalim na V-line, ang umbok sa harap, at ang defined na bundok ng puwed. Ang mukha niya, malumanay pero ginuhit ng seductive strokes, ay may ekspresyong parang lalaking hinahabol ang sariling climax habang pinipigilan.

"Shit ang galing ko dito," sabi ni Hansel sa sarili.

Iyon ang uri ng titig na kahit straight na lalaki, magdadalawang-isip kung gaano ka-straight ba talaga ito kapag nakita ang painting na iyon.

“Putangina…” mahinang bulong ni Hansel habang tinitingnan ang mismong sarili sa canvas.

Nag-scroll pa siya. At mas lalo siyang napangisi.

Mas maraming homoerotic works pa, lahat ay mukhang nasilayan ni Pantheon nang “hindi sinasadya” habang tumitingin ng portfolio. Kasama sa plano at patibong. Mga variant ng katawan ni Hansel na may iba’t ibang levels ng pagiging mapangahas—isa kung saan nakaupo siya sa sahig, naka-spread ang legs habang nakatakip lang sa ari ang kamay; isa kung saan nakayuko siya, ang thong ay nakasabit sa isang daliri, at ang puwitan ay naka-angat nang bahagya, tila inaanyayahan ang sinumang nanonood na lumapit.

"Huh. Ang fuckable ko talaga," nabuhay na naman ang yabang na awra ni Hansel.

At sumunod—ang self-sketches ni Zim.

Mas malala.

Hyperrealistic. Halos photographic sa detalye. Si Zim, nude, nakahiga sa ibabaw ng mesa ng studio, nakapaligid sa kanya ang iba’t ibang gulay—talong, pipino, singkamas—lahat naka-posing na parang phallic props. Sa isa ay naka-arch ang likod niya habang hawak ang talong at dinidilaan iyon. Sa isa nama’y nakasampa ito sa mesa habang ang pipino ay nakatutok sa bibig niya. May isa pang drawing kung saan nakahiga ito at ang ari mismo ay nakaguhit nang lubusan—mataba, malaki, pulang-pula sa shading, at mukhang handang kumawala mula sa papel.

At pagkatapos—isang set ng sketches nilang dalawa.

Si Hansel at si Zim.

Hawak ni Zim ang baywang ni Hansel habang nakasampa sila sa isa’t isa, pero stylized. Hindi pornographic, pero suggestive na may halong uhaw. Isa kung saan naka-backhug si Zim, nakasubsob ang mukha sa batok ni Hansel, at ang kamay ay nakalapat sa abs nito. Isa kung saan nakaharap sila sa isa’t isa, foreheads touching, parang dalawang lalaking naninindig ang libog pero pinipigilan ang pagkilos. At iba pa na puro intensity, intimacy, at halos ritualistic na tensyon.

Naalala ni Hansel ang libog nilang dalawa habang ginagawa ang mga pose na iyon kahapon. Nag-sex at nagpalabas sila ng tatlong beses in between.

At alam niya na kahit straight pa si Pantheon, hindi iyon magiging hadlang para mag-init ang dugo nito.

“Shit,” bulong ni Hansel habang nakangiti nang malupit. “Kahit sinong lalaki, straight man or whatever the hell he claims—mapapahiga sa kama sa mga ganito.”

Narinig niya ang mas malakas pang talsik ng tubig. Dinig na dinig ang pagbukas-sara ng faucet, ang matatalim na mura ni Pantheon, ang paimpit na ungol ni Zim na halatang “naliligo” sa sabog ng tubig na sariling gawa.

Itinabi ni Hansel ang iPad, smooth and casual, tapos tumungo siya sa CR.

Pagbukas niya ng pinto ay halos natawa siya sa nakitang eksena.

Basa ang lahat.

Si Zim—naka-puting briefs na ngayon ay see-through, at ang matigas nitong burat ay nakaumbok nang sobra, parang gustong kumawala. Ang manipis na tela ay kapit na kapit sa balat, kitang-kita ang contour at ang pamamaga ng ulo sa ibabaw. Ang katawan nitong chubuff ay nangingintab sa tubig, at ang buhok ay nakadikit sa noo.

Si Pantheon naman—basang-basa rin. Ang polo nito ay kanina ay puti pero ngayon ay transparent, dumidikit sa matikas nitong pangangatawan. Ang utong nito ay kita sa pamamagitan ng tela. Ang slacks ay madilim na basang-basa at lalo lang nagpapakita ng linya ng matigas ding ari nito sa loob. May pagkislot na nagaganap doon.

“Fuck. Tangina. Defective itong mga faucet na na-install!” sigaw ni Pantheon, sabay pigang hindi niya alam kung galit o hiya.

“Basa na ‘ko, Sir!” reklamo ni Zim habang hinahaplos ang hubog ng sarili niya, kunwari’y annoyed pero halatang ipinapakita ang katawan. “Nakakainis!”

At doon nahuli ni Hansel ang tingin ni Pantheon.

Ito ay hindi tingin ng boss. Hindi tingin ng straight. Hindi tingin ng professional.

Iyon ay tingin ng lasing sa katawan ng kapwa lalaki. Sa pinakaunang pagkakataon.

At lalo pang lumakas ang erotic charge nang kumilos si Zim—mas intentional na ngayon. Tila hindi sinasadya pero perfect timing, umikot ito papalayo para abutin ang shower knob. At doon sumalubong ang silverfox sa tanaw ng bilog, matambok, maputi’t namumula pang puwet ni Zim na bumabakat sa basang brief.

“Okay lang po ba kayo, Sir?” tanong ni Zim, kalahating inosente pero malinaw na nanunukso.

Parang may napatid sa utak ni Pantheon. At bigla nitong hinila si Zim.

At hinalikan.

At hindi basta simpleng halik iyon. Isang laplap na parang matagal nang pinigilan. Parang gutom na gutom. Parang sinabugahan ng libido ang buong katauhan nito.

Napangisi si Hansel. Everything is rolling exactly how they planned.

Si Zim, siyempre, ay tumugon. Hindi ito marupok, pero marunong mag-control. Ang kamay nito ay gumapang sa likod ni Pantheon, hinawakan ang batok, nilamas ang chest nito, pinisil ang trained na pecs ng silverfox. Nagdikit ang mga basang katawan. Narinig ni Hansel ang pagkaluskos ng basang tela na dumidikit sa balat.

Pagkatapos ng isang minuto ng pagbulabog ng halikan, napabitaw si Pantheon, hingal na hingal.

“Fuck… what did I just do?”

“Hmm…” sagot ni Zim, ngumunguso. “Siguro nakita niyo ‘yung R-18 works ko?”

Napalunok ang silverfox. “Tangina… oo. Para akong na-hypnotize.”

Lumapit si Zim, nakapungay ang mata. “I told you, Sir. I will give you what you want. You just give me what I need. The gig. And the donation. For a good cause naman. For artistic kids!”

Halos tumango agad si Pantheon—ang pinakamakapangyarihang lalaki sa loob ng building na iyon, ay ngayon ay parang sukong suko sa sariling uhaw. “Sige… sige. Kahit magkano. Basta walang makaalam. Hindi puwede ‘to. Hindi—”

Pero naglapat ulit ang labi nila. Mas marahas ngayon. Mas gutom.

Sumubsob si Pantheon sa leeg ni Zim. Si Zim ay umungol. Ang mga katawan ay nagkikiskisan. Hawak-hawak na nila ang ari ng isa’t isa. Ang basang brief ni Zim ay bumaba nang kaunti, halos kita na ang makinis at mapulang ulo ng burat nito.

Si Hansel, nanonood lang, ay naramdaman ang matigas na ring tumutulak sa loob ng kanyang sariling pantalon.

Nang bumitaw si Pantheon, saka pa lang nito napansin si Hansel.

“Fuck—nandiyan ka pala—”

Ngumiti si Hansel. Mabagal, kampante. “Okay lang ‘yan, Sir. Sanay ako manood.”

Natawa si Zim habang pinipisil ang burat ng silverfox. “Mapagkakatiwalaan natin 'yan.”

Nagsimulang maghubad si Hansel, "pero puwede rin naman akong sumali. Pero mukhang kaya ang magka-deal so bantay niyo lang ako."

Hindi pa man tuluyang nauubos ang hininga ng Chef-CEO ay muling sinunggaban ni Zim ang labi nito. Gumanti ito ng halik. Habang naglalapat ang mga basang katawan, ang mga patak ng tubig mula sa nasirang shower ay bumabagsak sa balikat, sa likod, sa leeg ni Pantheon, at ang tunog ng tubig na nag-uumpog sa tiles ay nagdadagdag sa tensyon.

Dahan-dahang bumababa ang halik ni Zim, mula sa labi papunta sa panga. Sa leeg. Sa collarbone. Hinawakan nito ang polo ni Pantheon na malagkit pa rin sa katawan ng lalaki, at isa-isang tinanggal ang mga butones na para bang nagbubukas ng regalo. Natira na lang ang basang undershirt, at nang itaas iyon ni Zim, tumambad ang matigas, maskuladong dibdib ng silverfox na kumikintab sa tubig at pawis.

Napasinghap si Pantheon, “Fuck… Zim… ano ‘to…”

Pero hindi iyon pag-ayaw. Kundi pagkalunod.

Sinapo ni Zim ang dibdib nito, hinalikan ang gitna, sinipsip ang isang utong nang marahas, tapos ang isa naman. Napapaatras si Pantheon, mukhang hindi nito alam paano ibabalanse ang katawan sa lakas ng sensasyon. “Tangina… shit… bakit ang galing mo…” paungol na sabi nito habang nanginginig ang binti.

“Relax mo, Sir,” bulong ni Zim habang bumababa pa ang halik. “Enjoy mo lang.”

At nang makarating ito sa abs ng lalaki. Hinagod ni ZIm iyon gamit ang dila. Bawat linya ay pinagapangang parang sinusuri.

Hanggang sa makarating sa waistband ng basang slacks na nakababa na hanggang tuhod ni Pantheon.

At doon, bumulaga kay Zim ang nakaumbok, matigas, at nagwawala burat ni Pantheon—mapula, mataba, malaki, at nangingintab sa pre-cum—hindi na nag-aksaya ng oras si Zim.

Sinubo agad. Buong-buo.

“PUTANGINA!” pasigaw na ungol ni Pantheon habang napakapit sa tanke ng toilet. Halos madulas ang kamay nito dahil sa tubig, pero lalo lang nitong kinapitan iyon, halos bumagsak ang tuhod nito sa panghihina. “Fuck, Zim! Putangina anong ginagawa mo sa’kin?!”

Hindi sumagot si Zim. Nagtrabaho lang ang bibig nito—experto, mabilis nag-a-adjust. Pinapaikot nito ang dila sa ulo, hinihigop ang pre-cum, tapos biglang deepthroat, tapos may saglit na paghigop sa shaft. Wala itong sinasayang.

Sa may pintuan, si Hansel ay hindi makatiis. “Shit…” bulong niya habang jinajakol ang sarili, ang tigas at kirot ng burat niya ay halos parang gusto nang kumawala ngayon na nakikita niya ang silverfox na halos mawalan ng ulirat sa tsupa.

“Putangina… Zim… lalaki ka pero bakit… bakit ang sarap n’yan…” hingal ni Pantheon habang nanginginig ang tiyan. “Shit… hindi ko ‘to… hindi ko—”

Pero hindi nito tinapos ang pangungusap.

Tumirik ang mata nito nang sabayan ni Zim ng paghimod sa betlog ang pagsipsip sa ulo. Sinipsip ang kaliwa. Sinipsip ang kanan. Tapos dumiretso sa singit ng silverfox.

“PUTA—TA—AHHHHHH! ZIM! SHIT!” Napasuntok si Pantheon sa dingding, hindi alam saan ilalagay ang katawan para hindi mabuwal.

Maya-maya ay bumalik si Zim sa pagsilindro ng tarugo, taas-baba, basa, malaway, walang humpay. Hawak ni Pantheon ang ulo nito ngayon, desperado.

“Tangina mo… Zim… bakit ang sarap… bakit ang sarap ng bibig mo…”

At sa likod nila, patuloy si Hansel sa pagjakol, nanginginig sa libog. Gusto niyang malasahan ang burat ni Pantheon, pero project iyon ni Zim—kaya nanonood lang siya, nilalabanan ang sarili.

Hanggang sa bigla na lang tumayo si Zim, hinila si Pantheon, at pinikot ito para humarap sa dingding.

Hindi pa nakakapagbago ng hininga ang silverfox nang maramdaman nito ang dila ni Zim sa butas nito.

“PUTANGINA! ANO ‘YAN?!” pasigaw, nanginginig, pasuray na reaksyon nito. Obvious na first time.

At lalo pa siyang napabitaw sa hininga nang mas marahas si Zim—nilaplap ang butas, dinilaan ang paligid, sinupsop ang mismong rim. Napahawak si Pantheon sa tiles para hindi matumba.

“Shit… shit… Zim… first time ko ‘yan… ah fuck bakit ang sarap…”

At habang ginagawa ni Zim ang pag-rim, napansin ni Hansel ang paggalaw ng kamay nito—pilit nitong pinapasok ang daliri sa sariling butas, nagfi-finger ng sarili habang nilalaplap ang Chef-CEO.

At dito na siya hindi nakatiis. Lumapit siya, umupo sa likod ni Zim, at dahan-dahang dinagdagan ng isang daliri ang ginagawa ng kaklase niya.

Napaangat ang balakang ni Zim at napasinghap nang malalim. “Fuuuuck, Hans…” halos pabulong pero halatang wasak ang boses nito sa sarap.

Masikip ang butas ni Zim—mainit, humihigop sa bawat galaw ng daliri ni Hansel. Nararamdaman ni Hansel ang bawat pulso, bawat pag-igkas ng laman, bawat pag-contract ng kalamnan nito.

Lumingon si Pantheon, pawis, hingal, naguguluhan. “Fuck… ano ‘yan?! Ano ginagawa n’yo?!”

Umahon si Zim, basang-basa ang bibig, may tumutulong laway. “Nakakantot ka na ba ng lalaki?”

“Hindi! Fuck hindi pa!”

Tumayo si Zim. Bumukaka. Tumuwad. Pinakita ang shaven, pinkish, kumikibot na butas.

“Sanay butas ko… hindi lang sa gulay. Kundi sa burat.”

“PUTANGINA?!” halos mapasigaw ang silverfox. Sinasalo ang hiya, libog, at takot sa isang iglap.

At nagsalita si Hansel, sabay sampal sa puwet ni Zim. “Kantutin mo na ‘to. Masarap puke nito.”

At doon tuluyang bumigay ang Chef-CEO. Nilapitan nito si Zim, hawak ang balakang nito, dahan-dahang itinutok ang burat. “Shit… hindi ko alam kung dapat—”

“Baon, Sir,” udyok ni Zim, napapangingiti. “Gusto ko maramdaman mo ‘ko.”

At nang kumadyot si Pantheon—

“AHHH SIR BAON MO!” sigaw ni Zim, nanginginig ang binti.

“PUTANGINA ANG SIKIP!” sigaw naman ni Pantheon, halos mawasak ang mukha sa sarap.

At nagsimula ang pagbarena.

Mabagal sa simula. Pagkatapos ay mas mabilis. Mas madiin. Parang biglang natuto ang katawan ni Pantheon kung paano kumantot ng lalaking masikip, mas basa, mas mainit kaysa anumang nakantot niya noon.

Tumatawag ng demonyo ang mukha nito sa tuwing sumasagad ang ulos niya. Pawis ang buong katawan niya, tumutulo sa batok, sa dibdib, sa mga abs na sumasabay sa pag-atras at pag-abante. Ang alahas, ang relo, ang wedding ring—lahat kumikislap sa liwanag ng CR habang binabarurot niya ang chubuff na Fine Arts student na humahalinghing sa sarap.

“Putangina mo, Zim… putangina mo ang sarap mo!” hingal ni Pantheon habang mas lalo pang diniinan ang pagbarena.

“Fuck me pa!” sagot ni Zim habang sumasalubong ang puwet nito. “Para matapos ko agad paintings mo!”

Sa harap nito pumwesto si Hansel. At walang sabi-sabi, sinubo ni Zim ang burat nito habang kinakantot siya sa likod. Napapikit si Hansel—ang bibig ni Zim ay mainit, masikip, mabula sa laway, at bawat unggol nito ay dumidiretso sa tarugo ni Hansel na parang vibration.

Sa makipot na CR, tatlo silang nag-iinit sa amoy ng bagong tiles, bagong shower, pawis, at laway. Hindi sanay si Pantheon sa ganito—pero nahuhulog nang walang preno.

At doon na nauna si Zim.

Nang hindi hinahawakan ang sarili, nang naka-spit roast, nang nilalamas ang balakang nito mula sa likod—pumulandit ang tamod nito sa sahig, malakas, sunod-sunod, nanginginig ang tuhod.

Kasunod si Hansel—sumirit sa bibig ni Zim, at walang sinayang ang artist; nilunok niyang lahat, tumingin pa kay Hansel habang lumulunok. "FUUUCKKK!"

At nang sumunod si Pantheon—

“GAHHH—SHIT—PUTANGINA NIYOOOO!” sigaw ng baritonong boses nito, nawalan ng kontrol, sumagad ng ilang ulos, tapos halos bumagsak nang kumalas ang burat niya at tumagas pa ang huling mga patak.

Huminga si Zim, yumuko, at tumingin sa silverfox. “So… is that a deal?”

Hingal si Pantheon, mukha ng lalaking naligaw sa sarili. “Okay… pero… can you do your artworks here? Para… para ma-monitor ko?”

Ngumiti si Zim. “Sure. After classes diretso ako dito. Fuck me while I’m making artwork for your resto.”

Tumango ito. Wala nang dignidad, puro pagnanasa.

Tapos lumingon si Zim kay Hansel. “Thanks, wingman.”

Natawa si Hansel, pero hindi pa nakakasagot nang bigla siyang sinunggaban ulit ni Zim—sinubo, sinasaid ang natira pang katas.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe!