HMBS 22

ANG UNANG HAKBANG NI HANSEL KAY YVANEZ

Hindi madalas kabahan si Hansel sa kahit anong formal event. Lumaki siya sa mundo ng mga pulitiko at negosyanteng sanay na magsuot ng mamahaling barong o suit, sanay sa malamig na champagne, sanay sa makislap na chandelier na parang ginto ang bawat patak ng liwanag. Pero sa gabing iyon—sa birthday celebration ng isa niyang Tito, sa isang mamahaling hotel sa Makati—iba ang pintig ng dibdib niya. Parang kulong sa loob, parang may gustong kumawala.

Ang lobby function hall ay nilamon ng gold ambient lighting, tumatama ang mga sulyap sa mga gown na may perlas, sa mga relo na milyon ang halaga, sa mga barong at coats ng mga politikong all-powerful na mga hari ng bansa. Ang bawat mesa ay puno ng wine glasses, caviar tins, salmon wedges, mini steaks, imported cheeses. Sa paligid niya, umiikot ang mga taong nakangiti pero may patalim ang mga mata: political allies, mayayaman, mga business sharks.

At tulad ng lagi, nasa sulok lang si Hansel. Tahimik. Nagmamasid. Hindi kasama sa grupo ng mga nakikipag-usap tungkol sa overpriced infrastructure deals, kickbacks, ghost employees, at kung anong proyekto ang "puwedeng ilabas ang pera" ng buwis ng bayan.

Sa paligid ay maririnig ang palihim na mga bulungan:

“May bagong deal kay Mayor…”

“Pwede nating pasabihin si Secretary…”

“Kayang ayusin ni Tito mo. Papalapitin niya ang auditor.”

Kahit pamilya niya ay hindi niya kayang tiisin ang init ng dumi ng mga usapan. Kaya every time lalapit ang isa niyang Tito para kunwaring “kamustahin” ito, mag-e-excuse agad si Hansel:

“CR muna, Tito. Mainit dito.” O kaya, “Kukuha lang ako ng salad.” Kahit hindi naman kumakain.

Pero ngayong gabi ay hindi siya puwedeng magtago lamang. May misyon siya. May project. Para sa success studies class niya. At para sa sarili niya rin. Gusto niyang gumawa ng bagay na mas may impact para sa mas maraming tao at ma-correct ang ilang pagkakamali ng pamilya niya, kahit siya mismo ay makakagawa ng kasalanan. Sabi nga ni Prof. CV, strategic sin.

“Uy. Himala. Um-attend ka. School night pa,” sabi ng nakatatandang kapatid niya, isang congresswoman. Nakangiti ito pero may tusong pagtataka sa tono.

Bumuntong-hininga si Hansel. “Alam mo namang ayoko rito. You know how I don't like these gatherings. Kaso ayoko naman mapagalitan na naman ni Dad at ng mga tito natin..”

Tutoo iyon. Pero hindi buo. Dahil ang tunay na dahilan kung bakit siya nandito—ay nasa kabilang bahagi ng hall.

Si Gabino San Yvanez.

At nang makita niya ito… halos nanlamig ang batok ni Hansel.

Si Gabino—late 20s, family man, anak ng influential na San Yvanez clan—ay nakasuot ng light gray blazer na naka-open collar, walang necktie. Ang buhok nito ay medyo mahaba sa gilid, naka-brush back, puwedeng mag-model pero mas halatang sanay ito sa corporate world. May balbas na well-maintained. May ngiti na bahagyang pakanan, dapper pero mapanganib. At sa ilalim ng suot nitong blazer, halata ang pagiging fit. Iyong tipong nagbubuhat tuwing 6AM bago pumasok sa trabaho.

At nang nagtagpo ang mga mata nila—sa isang iglap—parang tumahimik ang buong function hall.

Humigop si Hansel ng hangin. Tangina. Ay, yes. Nalilibugan din ang gago.

Si Gabino ay nagtangkang umiwas ng tingin. Kahit konti. Pero hindi nagtagal: bumalik ang tingin nito sa kanya. Mabilis. Orosang maliit pero ang laman ay lantad—kuryente, guilty desire, bawal na gutom.

At doon lumabas ang confidence ni Hansel. Unti-unti. Isang ngiting malinis pero nakakaakit. Nakahalukipkip pa siya. Minsan kumakamot pa siya ng crotch niya nang pasimple.

Ganoon din si Gabino—pero pilit itong nagpapanatili ng composure. Family man. May asawa at anak. May reputation. Pero hindi niya maitago ang micro-expressions: ang pag-higpit ng panga, ang pag-adjust ng kamay sa bulsa, ang pagtingin mula mata pababa sa dibdib ni Hansel, ang mabilis na paghinga.

Hanggang sa lumapit na si Hansel. Hindi na niya puwedeng patagalin. Kailangan niya ng unang hakbang.

Kalma ang bawat hakbang. Pero sa loob niya, pumipintig ang adrenaline. Hindi puwedeng ma-offend si Gabino. Hindi puwedeng magmukhang nagse-seduce siya… kahit ginagawa niya. At hindi rin puwedeng may makapansin. Controlled and calculated, ika nga ni Prof. CV.

“Good evening,” bati niya. Simple. Gentle. Pero may diin.

Bahagyang napaatras ang lalaki sa bilis ng pagtaas ng init sa mukha nito. “Ah. Hansel, ’di ba? Apo ni Mayor Bantilan.”

“That’s me,” sagot niya, nakangiti. “Ikaw si Gabino San Yvanez. Hindi ko ine-expect na pupunta ka.”

Ngumiti ang lalaki. Reluctant. “Hindi rin dapat. Pero family event din para sa amin.”

At doon nagsimula ang pagpapa-init ni Hansel.

Nag-usap sila tungkol sa venue. Sa program. Sa pagkain. Pero hindi nila pinansin pareho ang mismong event—na parang lumalabo sa paligid nila. Para bang sila lang dalawa ang may sariling dimension sa gitna ng political circus.

Tumingin si Hansel sa paligid nila, kunwari ay tumatanaw ng ibang kausap.

“Mukhang busy ang lahat. Parang walang makausap nang maayos.”

“Ako rin,” tugon ni Gabino. “Mga negosyo, mga proyekto, puro formality. Sometimes I wonder kung may totoong tao pa dito. Pero heto na kinalakhan ko sa business eh. Masyado nang strong ang ties ng business namin sa pamilya niyo.”

Sinapol iyon ni Hansel. “Ako rin,” sagot niya, halos bulong. "I like showing off, pero not in these places."

Tumigil si Gabino. Umusog nang konti sobrang konting malapit para maramdaman ang init ng katawan ni Hansel.

Marami pa silang pinag-usapan. Inaliw niya ang lalaki. Pinakita niya na kahit malayo ang agwat ng edad nila ay kayang makipagsabayan ni Hansel. Syempre may kinang ang mga mata niya habang nagsasalita. Kunwari fascinated siya sa mga business deals nito. Sinasakyan din niya ang mga mysoginystic nitong mga banat. At ang mga babae kuno nito, kahit pamilyado na.

Nang magsimula ang usapan tungkol sa “side chicks” ni Gabino, napansin ni Hansel ang biglang pag-shift ng energy sa pagitan nila. Biglang naging mas buhay, mas mapusok ang usapan. Lalong lumibog ang hangin.

“Huy, hindi ko naman siya sinasadya,” turan ni Gabino, “siya mismo lumalapit. Alam mo na. Pag may asawa ka, mas lalo ka daw nakakalibog. Sabi sa’kin.”

"So madami ka palang babae?" inosenteng tanong ni Hansel.

Nag-angat ng baso si Gabino, “Ay, dalawa lang. ’Yung isa… masama ugali eh. ’Yung isa mabait-bait. Pero grabe gumiling. Alam mo ’yon? ’Yung kapag umuupo sa’yo parang automatic umiinit titi mo.”

Binasa ni Hansel ang labi tapos ay sumabad. “Oh?” ngiti ni Hansel, “So mahilig ka pala sa marurunong sumakay ng burat?”

Napabuntong-hininga si Gabino. Bahagyang tumigas ang panga nito.

“Siyempre,” sagot nito, mababa ang tono, namumula, “’di ba lahat ng lalaki may ganung weakness?”

Ngumisi si Hansel. At doon niya binuksan ang bitag.

“Well,” sandaling tumikhim siya, pilyong ngumiti, “aminado naman ako… babaero rin ako.”

Napalunok si Gabino. "N-narinig ko nga."

Bilang isang newfound na silahis na marami ring karanasan si Hansel, marami rin siyang kinuwento.

“Yeah,” sagot niyang walang hiya, “I mean… college boys, ’di ba? Ini-enjoy ko lang.”

Si Gabino,  nakatitig lang. Hindi kumukurap. "Mukhang ang dami mong karanasan, ah."

“At tsaka…” sabi niya, sabay ikot ng daliri sa rim ng kanyang baso, “…ang daming nag-iimbita. Hindi ko naman kasalanan kung… a lot of girls want a good fuck.”

Napahawak si Gabino sa panga. Bahagyang nag-adjust ng upo. Halatang may kumislot sa slacks nito. Hindi ito nagsasalita pero halatang binibigyan siya ng espasyo sa usapan para magkuwento pa.

“’Yung isa kong kaklase… 'yung cheerleader? One time nag-cram kami mag-aral sa dorm niya. Tapos nagsimula siya magreklamo na mainit… pero naka-jogging pants pa.”

Tumigil si Hansel para uminom. Pinausli ang dila saglit. Sapat para tumuwid ang likod ni Gabino.

“So I told her: ‘Kung mainit, hubad ka.’ Tapos natawa siya—akala niya joke. Pero hinila ko ’yung tali ng pants niya… at bumagsak. Tapos? Ayun. Hinila niya ako sa kama. Hindi na kami nag-aral. Nag-request pa siya ng ‘fast,’ kasi gusto niya raw ubusan ko siya ng lakas.”

Pinisil ni Hansel ang labi. “So ayun. Basang-basa ’yung kama. Sumisigaw. Puro ‘Hansel, dahan-dahan—ay bilisan mo pala!’”

Nervous na tumawa si Gabino.

At hindi nagtagal, lalong dumungaw ang umbok sa slacks nito.

Syempre napansin iyon ni Hansel. Pati ang pawis sa sentido nito.

Kaya nagpatuloy pa siya, mas detalyado. “May isa pa… ’yung volleyball player. Gusto niya pinapaupo ko siya sa mukha ko bago ko siya kantutin.” Naisip niya si Royce. Pero syempre siya ang nakaupo sa imahe sa utak niya at dinidilaan nito ang tumbong niya.

“Puta…” singhal ni Gabino, halos natutuyo ang lalamunan. Ayaw magpakahalata pero umiigting ang hawak nito sa baso. Hinahabol ang bawat salita ni Hansel. Parang may tumatakbo na rin sa utak. Si Hansel ang nasa ibabaw nito. Pawis. Hubad. Matigas. Malakas. Sinusunod ang bawat utos niya.

Bumulong siya sa tainga ni Gabino" “Hindi ko naman kasalanan na… kapag gusto kong manggapang, pinapapasok ako.”

Habang nag-uusap sila, dahan-dahang nagbago ang body language ni Gabino. Parang naging stiff.

Tapos ay nag-iba ang tunog ng music sa sound system. Sapat na iyon para mawala ang kanilang pagkalunod sa kalibugan ng pinag-uusapan.

Iniba ni Hansel ang usapan, “By the way, Sir… may napansin ako dati sa social media mo. Mahilig ka pala sa photography.”

Mukha namang relieved ang lalaki. At masaya na may interes siya sa talento nito.

“Oo,” sagot nito, biglang naging mas animated, “pero old school. I collect vintage cameras, film. Mas gusto ko ‘yung may proseso. Yung kailangan paghirapan ang bawat shot.”

Nakinig si Hansel na para bang fascinated, very deliberate.

“That’s… actually hot,” bulong niya. "I mean... Nakakapawis siguro 'yung effort na ginagawa mo."

Nanigas ang panga ni Gabino. Bahagyang napalunok.

“W-well…” sabi nito, tumatawa pero halatang nilalamon ng kilig, “…hindi ko naman sinasabing magaling ako. Hobby lang.”

“Pero hobby na may passion,” sagot ni Hansel, nakayuko nang konti. “Gusto ko rin matuto.”

Para bang di na nakapagpigil si Gabino.

“Alam mo…” ani nito, medyo palinga-linga sa paligid. “…kung interesado ka talaga, may old studio ako. Hindi digital. Real film. Wala masyadong nakakaalam noon. Private space lang. I keep it for myself.”

At doon, nagtagpong muli ang mga mata nila.

Intense. Matamis, malagkit, at mapanganib.

“Gusto mo makita?” tanong ni Gabino, halos nagmamakaawa ang tono, kahit tinatago nito sa pormal na ngiti.

Kagat-labi si Hansel, kunwari nag-iisip.

“Sure…” sagot niya, “…if you’re willing to show me.”

Bahagyang inayos ang pantalon ni Gabino. Hindi nito matago ang pronounced na ereksyon sa loob. Pero nakakaramdam na rin siguro ito na game din siya.

"Kelan?"

Nagkibit-balikat si Hansel. "Ikaw? Gusto mo ngayon na? Pareho naman na tayong bagot dito eh."

Tumingin si Gabino sa relo. "Sige. Paalam lang ako."

At umikot ang lalaki sa mga kasamahan nito at kasuwal na nagpaalam. Natatawa si Hansel dahil kita niya na parang nagmamadali ang lalaki. Parang gusto nang lumipad sa kung saan mang espasyo sila pupunta.

Bumalik si Gabino sa kanya. Medyo nahingal at namawis. "Alis na tayo?"

“Lead the way soon, Sir Gabino.”

——————————————————————————

Tahimik pero tense sa loob ng kotse. Nasa passenger seat si Hansel. Si Gabino ang nagda-drive. Explicit na rap music ang tumutunog sa component, tila gustong patunayan ang pagkalalaki.

Pero sa bawat pagkakataon na sumusulyap ito kay Hansel, halata ang kabaligtaran: nagiging hindi pantay, hindi steady ang paghinga nito.

Si Hansel ay tahimik lang, pero sa loob-loob niya ay ngumingisi.

Ilang minuto lang ay nakarating na sila sa photography studio ng lalaki. May maliit na hallway na puno ng lumang larawan—sepia, black and white, oversized prints, portraits, cityscapes, abstract shadows. Si Hansel ay naglakad nang mabagal, sinasadyang dahan-dahan para unti-unting malanghap ang “territory” ni Gabino.

Pagbukas nila ng pintong kahoy, tumambad ang mismong photography studio. At doon, napanganga si Hansel.

Ang sahig ay lumang kahoy, makintab pero may karakter. Ang kisame ay mataas, may exposed beams. Ang kaliwang pader ay may racks ng vintage cameras. Sa kanan naman, nakasabit ang mga vintage light meters, reflector panels, lumang tripod, at kung ano-ano pang gamit na sigurado siyang mahal. Sa bandang likod ay ang malaking shooting area: isang elevated platform na may neutral backdrops, softboxes, tatlong directional lights, at isang chaise lounge.

“Wow,” bulong ni Hansel, “hindi ko in-expect na ganito ka-pro.”

Biglang sumaya si Gabino, parang batang pinuri ang laruan. “Salamat,” tugon nito, halos nangingiting nahihiya. “Ito talaga ’yung gusto ko. Kahit busy sa trabaho, binabalikan ko. Side passion pero… alam mo ’yon, mahal.”

Hinayaan ni Hansel na bumangka si Gabino sa usapan. Proud nitong kinuwento ang function at kasaysayan ng mga equipment na nandoon. Pinakita din nito sa kanya ang mga larawan na pinaka proud na nakuhanan nito. Madalas ay nature at buildings. Minsan ay mga tao. Mga bata at mga babae.

Pero kita pa rin ang controlled sexual giddiness ng lalaki sa buong pagkakataon. Minsan ay nagnanakaw si Gabino ng hawak sa balikat niya. Hinahayaan lang ito ni Hansel.

At nagsalita nang sarkastiko si Hansel. "Let me guess, you wanted to make photography your main thing, pero sabi ng tatay mo, maging contractor ka na lang sa gobyerno."

Nahihiyang tumawa si Gabino, "oo. Eh. Alam mo naman kapag iron man ang tatay. You know this, ganyan din naman sa political clans 'di ba?"

Nagkibit-balikat siya, "eh, maybe." Binago niya ang usapan, "so dito mo dinadala ang mga babae mo 'no?"

Namula nang matindi ang lalaki, "ah-- shh. Sikreto hehe."

Tumayo si Hansel nang diretso at tinitigan ito sa mata, "kaya mo ba ako dinala dito?"

Nanlaki ang mga mata ni Gabino—hindi makagalaw, hindi makapagsalita. Kita ni Hansel ang bahagyang panginginig ng dibdib nito habang humihinga nang mabilis.

“W-wala naman ako binabalak,” bulong ni Gabino, halatang takot sa nararamdaman. Pilit nitong inilalayo ang tingin.

Itinaas ni Hansel ang isang daliri, hinawakan ang panga ni Gabino, at marahan pero mariing iniharap ang mukha nito. Mas malapit ngayon, halos magdikit ang kanilang mga labi.

“Magbalak ka,” bulong niya, baritono. “Game naman ako.”

Napakagat si Gabino sa labi. Malalim ang hinga, amoy mint at beer. Ramdam ni Hansel ang init na inilalabas ng lalaki. Lalaki itong malaki, de-pamilya, elite, pero ngayon parang binatilyong naliligaw sa sariling pagnanasa.

Hindi na naghintay si Hansel. Siya na ang gumalaw.

Pagdikit ng labi niya sa labi ni Gabino ay parang may sumabog. Biglang humigpit ang hawak ng contractor sa tagiliran niya, nag-init ang mga daliri..

Naghalo ang mga hinga nila sa unang halik. Pero sumunod na halik ay biglaang marahas. Dila-sa-dila. Basang mga ungol. Nagpapalitan ng gigil na akala mo mga hayop na matagal kinulong.

Hinawakan ni Gabino ang likod ni Hansel. Hindi malaman kung saan ididikit ang mga palad: sa balikat? Sa likod? Sa bewang? Sa puwitan?

Kaya inakyat-baba nito ang kamay, gumagala na parang sabik na sabik sa bawat muscle na nahahawakan.

At nang niyakap siya nang buong higpit ni Gabino, literal silang nagdikit ng katawan. Dibdib sa dibdib. Bukol sa bukol. Ramdam nila pareho ang sarili nilang pag-angat ng init.

Pero biglang umangat si Gabino mula sa halikan, hingal na hingal, parang ngayon lang naalala ang realidad.

“Fuck… Hansel, tangina… pamilyado ako,” bulalas nito, halatang guilty. “H-hindi ko dapat ginagawa ’to.”

Sa halip na umatras, ngumisi si Hansel. “Oh please,” sabi niya, sabay hagod ng daliri sa dibdib ng lalaki.“Hindi ako ang unang lalaki na nakasama mo. Alam ko ’yan. Ang kinatatakutan mo lang… pati pamilya natin may implikasyon kapag nagkasundo tayo.”

Dahan-dahang tumango si Gabino. “Natatakot ako, Hansel. Hindi open ang pamilya ko sa ganito, and I’m sure ayaw din ng pamilya ninyo na madungisan ang—”

Hinawakan ni Hansel ang harapan ng slacks ng contractor. Pinisil. Marahan. Pero sapat para manginig ang tuhod ni Gabino kaya napigil sa sinasabi.

“Kaya ka nga may private photography studio, ’di ba?” bulong ni Hansel sa mismong tenga nito. “Dito mo ginagawa ang mga kahayukang ayaw mong malaman ng mundo.”

“Ha-Hansel… please…”

Hindi na siya nagsayang ng oras.

Mabilis at confident niyang hinubad ang shirt, tapos ang pants, tapos ang boxers. Hanggang sa ang tanging naiwan ay ang pulang bikini briefs. At paglitaw ng katawan ni Hansel na pinagmamalaki niya. Broad shoulders. Sculpted pecs. Deep-cut V-line. At sa gitna namamagang bukol sa red briefs, nangingintab na sa precum.

Napakagat-labi si Gabino, halos mapamura nang malakas. “Fuck this… tangina. Ang hot… ang hot hot hot mo…”

At doon tuluyang napatid ang katinuan ng contractor. Bigla nitong niyakap si Hansel, kinagat ang leeg, nilaplap ang collarbone. Nawala ang disente. Ngayon, puro gutom na lang.

Hinimod ni Gabino ang leeg, dibdib, utong, abs, bawat sulok ng katawan ni Hansel na parang dasal na sinasamba.  Hanggang bumaba ang mukha nito sa pagitan ng mga hita ni Hansel.

Diniin ni Gabino ang mukha sa bukol niya. Hinagod ang pulang tela gamit ang ilong. Dinilaan ang outline ng burat niya. Sinipsip ang tuktok sa ibabaw ng briefs.

“Putangina…” ungol nito, mababa at naduduwal sa libog. “Ang seksi mo… nakakabakla ka…”

Nag-flex si Hansel—biceps, abs, chest—para lalong patayin sa pagnanasa ang lalaki. Tapos sabi niya, “Alam ko. I’m the kind of guy na isusuko mo ang lahat…

para lang matikman.” At kumindat.

Doon bumigay si Gabino. “T-Tangina… Hansel… p-pwede ko bang tikman?” Hinaplos ni Hansel ang ulo nito. “Kanina pa ’yan hinihingi ng mata mo.

Sige, San Yvanez. Pakita mo kung gaano ka kapasaway.”

Gigil na hinila ni Gabino pababa ang briefs ni Hansel at nang kumawala ang sandata niya, tumama iyon sa noo nito. Napamura sa gulat at libog si Gabino. “F-fuck…”

Nagkamot ng buhok si Gabino, parang nawalan ng dignidad sa sobrang sabik. Tapos sinubo. Ulo muna. Dahan-dahan. Mainit na dila. Sinipsip ang precum. Nilalaro ang shaft. At nang masanay ang bibig, isinagad hanggang base.

Napa-“Ahh PUTA!” si Hansel.

Si Gabino, naging halimaw na gutom sa burat. At nang sinabunutan ni Hansel ang buhok nito at kinantot ang lalamunan; hindi ito umatras. Hindi pumalag.Hindi huminto. Tinanggap, nilamon, at sinamba nito ang kanyang tarugong kumikislot.

Napahawak ito sa hita ni Hansel sa sobrang sarap.

Nakita niya si Gabino habang nakaluhod, nakatingala, may laway sa baba, pawis, lumuluha ang mga mata.

Labinlimang minuto tumagal ang blowjob. Puro mura. Puro sipsip. Puro ungol. Dumagdag pa ang init sa sikip ng phortography studio na iyon.

Hanggang sa naramdaman ni Hansel ang climax. At doon binunot niya bigla.

“Wait,” hingal ni Hansel. “’Di pa kita tatapusin. Ayoko munang labasan.” Sabay hawak sa baba ni Gabino. “Hindi pa tayo tapos.”

Hinatak pataas ni Hansel ang lalaki Hindi na nakapalag si Gabino. At dahan-dahang sinimulan ni Hansel ang paghubad sa contractor. Binagalan lang. Isa-isang binuksan ang butones ng polo. Isa-isang tinanggal ang strap. Isa-isang hinila ang tela pababa mula balikat, dibdib, tiyan. Magkatapatan ang kanilang mga mata.

Paglapag ng polo sa sahig, tumambad ang katawan ni Gabino. Hindi iyon kasing-sculpted ng katawan ni Hansel, pero sapat na matikas upang magmukhang tunay na gym man. May makapal na muscle sa balikat. Makapal ang dibdib. May bakas ng pawis sa ilalim ng collarbone, parang kumikinang sa ilaw ng studio. Ang tiyan nito ay flat kahit hindi uka. At ang balat aymalinis, makinis. May manipis na sheen ng pawis na lumalabas dahil sa tensyon at init ng sitwasyon.

Pero ang pinaka tumama sa mata ni Hansel ay ang nakabukol sa pantalon nito. “Puta…” bulong niya habang binubuksan ang belt. At nang tuluyang mahila pababa ang slacks at briefs ni Gabino.  Umigkas ang sandata nito. Hindi kahabaan, pero mataba, pulang pula ang ulo, at tumutulong ang precum sa dulo na parang gripo.

Hindi napigilang mapangisi si Hansel. “Fuck… tangina mo. Hot daddy ka pala, eh,” bulong niya bago sumunggab sa labi ng contractor.

Naghalo ang mga katawan nila: hubad, mainit, madulas.

Dumikit ang dibdib ni Gabino sa dibdib ni Hansel, ang pawis nila nagsama at naghalo, parang barnis na nagkukumpol sa init.

Ang tigas ng ari ni Gabino ay humahampas sa abs ni Hansel sa tuwing umiinog sila sa halikan; ang burat naman ni Hansel ay kumikislot sa pagitan nilang dalawa, matigas na matigas, nanginginig.

“Ughmf… hngh…” muffled ang ungol ni Gabino habang sinusunggaban ang leeg ni Hansel.

At unti-unting bumaba si Hansel, nilalandas ang katawan ng contractor. Dinilaan ang dibdib. Sinipsip ang utong. Kinagat ang gilid ng ribs. Bawat parte ng katawan ni Gabino ay parang nagdudulot ng ungol sa bawat sibasib.

“Putangina… Hansel…” habol-hininga nito.

Hanggang sa tuluyang nakaluhod si Hansel sa harapan ng lalaki.

Pero imbis na isubo ang burat, pinaharap niya ito. Pinatalikod. ni Gabino. Tapos ay dinukot ang mga pisngi ng puwet nito at marahang pinaghiwalay.

Bago pa man makareact ang lalaki, dinilaan ni Hansel ang butas nito.

“PUTANGINAAAAAAA—!” sigaw ni Gabino, halos matumba.

Unti-unti, mabagal, parang sinusulat niya ang pangalan niya gamit ang dila. Mainit. Basa. May halong pagdiin at paghagod sa gilid ng muscle.

At ang amoy nito ay ang halimuyak ng lalaking pinagpawisan buong araw. Ang raw musk na lumalabas sa private aroma ng contractor. Lalo lang nagpagana kay Hansel. Lalong siniksik niya ang mukha niya sa pagitan ng puwet nito.

“Tangina… ohhhhhhh… fuck… fuck fuck fuck…” halos maiyak si Gabino sa sarap.

Nang nasa gitna na ng pagririm, ipinasok ni Hansel ang isang daliri.

Napa-igkas ang contractor. “Tangina! Hansel, hindi ako nagpapaka—”

Pero bago matapos ang salita, tumayo si Hansel at itinulak ito paupo.

“Ay gano’n ba? Sayang naman.” Pilyong ngiti. “Eh ’di ako na lang.”

“What do you—WOAH?!”

Pinaupo niya ito sa stool. Tumalikod si Hansel. At walang pag-aalinlangan ay itinutok niya ang burat ni Gabino sa sarili niyang bukana.

Dahan-dahang bumaba. Bawat pulgada, bawat kabaon, bawat pag-usad papaloob ay sinabayan ng hingal, mura, at pagnginig ng tuhod.

“Ohh… putangina…” singhap ni Hansel, kinagat ang labi.

Si Gabino naman, halos mawalan ng ulirat. “Putangina… SHIT! Hansel! Akala ko kantutero ka?!”

Humawak si Hansel sa tuhod nito, lumingon nang mayabang. “OO, kantutero ako. Pero kapag trip ko? Nanakay din ako ng burat.”

“T-TANGINA KA!”

At doon nag-init lalo ang lalaki.

Nagsimulang kumadyot si Gabino—una mabagal, parang sinusukat ang sikip ni Hansel. Pero hindi nagtagal, kumadyot nang malakas, malalim, magaspang, parang gustong durugin ang g–spot ni Hansel mula sa loob.

“Fuuuckkk…” tirik-mata si Hansel.

At nang hindi na nakatiis, itinulak niya si Gabino pahiga sa sahig ng studio.

Pinatungan. Tinukod ang dalawang palad sa dibdib nito. At sinimulang sumakay. Mahinay. Tapos biglang bilis. Tapos diin. Tapos talbog.

Parang makina ang katawan ni Hansel: ang malalaking biceps, pawisang pecs, defined abs na tumatalbog kada bagsak ng balakang niya sa burat ni Gabino.

Si Gabino naman ay pumapaling-paling ang ulo sa kanan, kaliwa, pawis tumutulo sa sintido, mga kamay naglulumikot kung saan-saan, pilit pinapabagal si Hansel pero hindi niya kaya. Nahihibang na ito sa sarap.

“TANGINA MO! NAKAKALIBOG KA! FUCK! FUCKING—SHIT—!”

Pinagdikit ni Hansel ang palad sa dibdib nito at sinabayan ang kadyot. Sagaran. Malalim.

At nang maramdaman ni Gabino ang papalapit na orgasm, kumapit ito sa bewang ni Hansel.

“Lalabasan na ako, Hansel… Tangina… WALANG HIYA KA—!”

Huminga nang malalim si Hansel. “SIGE! Labasan ka! Buntisin mo ’ko!”

At doon sumabog ang lalaki. Mainit. Marami. Sunod-sunod na pulandit ang pumasok kay Hansel.

At sa mismong pagputok ni Gabino ay napaatras ang ulo ni Hansel, umarko ang likod at hands-free, tumalsik ang tamod niya sa dibdib ng contractor, maputi, malapot, parang ulan ng libog.

Pagbumagsak ni Hansel sa ibabaw ni Gabino, naghalikan sila—mahina, mabagal, hindi na marahas. Parang pagod na hayop na humahabol ng hininga.

Hinalikan niya ang pisngi nito, ang panga, ang labi.

Isang ngiti ang gumuhit sa labi ni Hansel.

Unang hakbang pa lang ito para sa proyekto niya.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe!