[SS-1605] Liplocked Evening

LIPLOCKED EVENING

I’d walked this path a hundred times, but that night something was different. Just past the benches, I spotted two guys—shirtless, glistening under the dull park light. They were wearing just briefs, both soaking wet and hugging tight to their bodies. One in red, the other in blue.

At first I thought maybe they were just cooling down after a run. But then Red pressed Blue up against a tree, and they started making out—deep, slow, like they’d been waiting all day for it. Hands all over each other’s bodies. Sweat mixing where their skin touched. Their hips moved like they didn’t care who saw them.

That’s when I stepped in, shined my flashlight right at them.

They broke apart fast. Red looked straight at me, breathing hard, his chest rising and falling. Blue looked panicked, half-hard and clearly not hiding it well.

“Please, don’t report this,” Red said. “We’re both married. We just—this was a moment.”

I didn’t say anything. Just stood there. Both of them were still hard. The soaked fabric left nothing to the imagination. Their bulges twitched as they tried to calm down, but they couldn’t. Hell, I couldn’t either. Something about the way they looked—like they were caught, but turned on by it—kept me frozen.

Then I shut off the flashlight.

And just like that, they kept going.

Blue dropped to his knees first, mouth trailing down Red’s torso, kissing every line of muscle, tongue gliding over the sweat. He kissed just above the waistband, teasing, breathing him in. Red’s head tilted back, hands in Blue’s hair, grinding forward slow.

Then they switched. Red got low, mouthing along Blue’s hip, dragging his lips across the soaked fabric. You could see him smile as he kissed the hard outline beneath it, like he was proud of what he did to him.

They both knew I was watching.

And they didn’t stop.

They moved together—rubbing, kissing, moaning under their breath. Their bodies so tight, so slick, so into each other. It was more than just hooking up. It was a performance. A show. For me.

I stood there, pulse racing, trying not to shift too much. But I could feel myself getting hard in my uniform. No question. I was fully there with them now.

And in that quiet corner of the park, under nothing but moonlight and heat, I let them keep going.

--------------

If you want advanced access to the complete chapters of the current story and advanced chapters of the latest Tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

PSIB 23

ANG SEGMENT SA ISLA NANG GABI

Buti na lang ay nakahanap si Warren ng isang maliit na spot sa gilid ng kagubatan kung saan medyo malakas-lakas ang signal. Doon sa pagitan ng dalawang puno ng niyog, may nakalantad na batuhan na bahagyang tinatamaan ng sinag ng umagang araw. Umupo siya roon, ramdam ang init ng bato sa ilalim, at kinuha ang pageant-issued na cellphone. Ito ang isa sa pinakapinapahalagahan niya sa ngayon—ang isang tawag na nakalaan para sa bawat contestant sa bawat araw.

Napangiti siya nang ang sumagot sa kabilang linya ay isang pamilyar at mahal na boses—ang kanyang ina: ang dahilan kung bakit niya sinisikap magkapuntos at magkapera. Habang nagsalita ito, parang unti-unting nawawala ang alon sa paligid at napapalitan ng tibok ng puso niya.

“Hello?”

“Hello, nay. Ikaw pala ’yan—si Warren ito.”

“Ay Warren anak, buti napatawag ka. Kumusta ka diyan?” tanong nito, may halong sabik at pag-aalala.

Tumingala siya saglit—nakita ang mga dahon ng puno sa ibabaw, sumasayaw sa hangin, at sa pagitan ng mga sanga ay ang bughaw na langit na parang mata ng langit na nakatingin sa kanya.

“Ayos naman. Ayos naman. Medyo mahirap ang trabaho pero kinakaya ko naman kasi malaki ang kita,” tugon niya, walang halong kasinungalingan pero malayo sa buong katotohanan. “Kumusta na ang kalusugan mo, nay?”

“Heto, maayos-ayos na. Iba pala talaga anak kapag magandang ospital. Kapag batikan ang doktor. Kapag kumpleto nabibili at naiinom ang mamahaling gamot. Naiibsan talaga lahat ng iniinda ko,” masayang balita nito. “Salamat talaga ah. Grabe iyang trabaho mo na iyan. Ang laki ng perang kinikita mo.”

Napatingin siya sa dagat—walang katapusang bughaw, parang sagot sa lahat ng hirap na tiniis niya para marating ito.

“Oo nga po eh. Pero matatapos na rin sa isang linggo. Kaya kayod lang nang kayod para makuha ko ang bonus na kailangan natin,” panata niya.

“Eh ang tanong ko ay kung okay ka. Kung ligtas ka ba diyan. Baka naman kaya ang laki ng kinikita mo eh lagi kang nahaharap sa panganib... sa alanganin...” pag-aalala ng ina.

Napabuntong-hininga si Warren. Ang mga salitang iyon ay parang hangin mula sa dagat—malamig, pero may dalang bigat. Syempre, hindi niya pag-aalalahanin ang ina.

“Mabigat ang trabaho. Maraming ginagawa. Pero kinakaya ko naman. Alam mo tayong laki sa hirap at sa probinsya—matatag tayo. Hindi tayo basta susuko. Lalaban tayo.”

May diin sa huling sinabi niya, kasabay ng pagtama ng unang sinag ng araw sa kanyang mukha, parang panata sa sarili.

“Mabuti naman. Basta magpahinga ka rin ha. Huwag mong papabayaan ang katawan mo.”

“Naku, mas gumanda pa ang katawan ko dahil sa trabaho ko,” pagyayabang niya, may halong biro.

“Excited na akong makita ka.”

“Ako rin po.”

“Magtabi ka rin ng para sa sarili mo. Huwag kang bigay nang bigay dito.”

“Opo, nay.”

“May naririnig akong alon, nasa beach ka ba?”

“Opo, nay. Ganda dito.” Napangiti siya, pero may bahagyang panghihinayang—sayang, bawal silang mag-take ng pictures. Sana’y maipakita niya ang tanawin.

Habang nag-uusap sila, napansin niyang may mga yabag na papalapit mula sa likod. Paglingon niya, si Brady iyon—naka-puting speedo, bagong gising, at may namumungay pang mata. Parang mismong umaga na nagkatawang-tao.

“Sige, nay, ingat kayo lagi. Paka galing, paka lusog ka.”

“Ikaw din anak. I love you.”

“Love you, nay.”

Pinutol niya ang tawag.

Sumalubong si Brady sa kanya ng isang mainit na akbay. Ramdam niya ang lagkit ng balat nito mula sa init ng tent, at ang malamig na dampi ng dagat sa hangin. Pulang trunks naman ang suot niya, at sa kaunting pagitan ng kanilang balakang ay dama niya ang tibok ng magkasalubong nilang hininga.

“Good morning,” bati ng roommate.

“Good morning,” sagot ni Warren, nakatingin sa malawak na dagat na para bang isang lihim na tanging sila lang ang nakakaintindi.

“Seryoso, ah. Kausap ang pamilya?” tanong ni Brady habang nakatingin sa kanya na may halong lambing at kuryosidad.

Tumango siya. “Oo. Si nanay ang nakausap ko.”

“Oh wow. Kumusta daw siya?” tanong ng tent-mate, may sinserong tono.

Naikuwento naman niya ang estado ng pamilya sa lalaki. “Mukhang maayos naman. Masigla. Wala rin naman akong nabalitaang nangyaring masama sa kanya kaya okay naman. Mukhang nagana naman ang perang pinapadala ko.” Medyo natawa pa siya sa dulo, hindi niya alam kung para gumaan ang usapan o para pagtakpan ang bigat ng responsibilidad na nasa likod ng bawat salitang iyon.

Pinisil ni Brady ang balikat niya, mainit at mabigat ang palad nito sa balat. “Alam mo, tsong… yan ang isa sa hinangaan ko sa’yo eh. Nakita ko kung paano mo nilulon ang pride mo at willing na mag-transform para maalagaan ang pamilya mo.” Tumingin ito diretso sa mata niya, may bahid ng paghanga at pananabik. “Ang sarap-sarap mo sigurong magmahal.”

Napakagat-labi si Warren at napalunok. May bahid na naman ng romantikong pahiwatig sa tono nito—isa na namang patibong na alam niyang mahirap suwayin. Gusto sana niyang patulan, kasi may loob naman siya sa lalaki, pero nananatiling magulo ang laman ng isip niya. Kaya pinili niyang sumagot nang may halong depensa at katotohanan.

“Oo. Lalo na doon sa mga tapat at totoo sa akin.”

Napatingin si Brady sa kanya na parang nilalango ang bawat salita. “Matapat ako,” mahinang sagot nito, puno ng bigat at pangungusap na hindi na kailangan idugtong.

Nginitian niya ito, pero kinabig ang usapan nang pakuwela. “Pero kahit alam nating ang primerong rason ay para maiangat ang pamilya ko, hindi naman na ako magpapakaipokrito na sasabihing… ang sarap-sarap naman kasi din talaga makipagsex sa mga katulad mong guwapo, macho, at maresistensya. Haha.” At sabay dakma niya sa bukol ng puting lycra trunks nito.

“Oooh, taena…” napa-ungol si Brady, napangisi, “dati tutor mo ’ko, ngayon mas expert ka na sa'kin, langya ka.” Nilamas nito ang puwet niya, madiin, halatang sabik sa init na namamagitan sa kanila. “Kaya nga ewan ko ba sa'yo kung bakit gusto mong bumitaw at kumalimot sa ganito pagkatapos ng pageant.”

“Hindi ko naman kakalimutan. Babalik lang ako sa normal kong buhay,” ani Warren, saka hinawakan ang kamay nito. “Halika. Ligo tayo habang naghihintay ng almusal at instructions.”

Iniwan na muna ni Warren ang cellphone sa ligtas na pwesto at sabay silang tumakbo patungo sa dagat. Sa bawat hakbang, sumasabay ang hampas ng hangin sa kanilang balat, at ang araw ay nagsisimula nang magbigay ng gintong sinag sa ibabaw ng tubig.

Pagdating sa mababaw, agad silang nagbasa—unang salpok ng malamig na tubig sa mainit nilang balat ay naghatid ng kilig. Naghalikan sila nang marubdob, lasahan ang alat ng dagat sa bawat labi. Hinaplos niya ang matigas na likod ni Brady, dinadaanan ng mga daliri ang gilid ng abs at ang uka ng V-line pababa.

Nagkaroon ng matinding frottage—mga bukol nilang magkadikit, hinihimas ng alon at tuluyang tumitigas habang nagsasalpukan. Minsan ay kinakagat ni Warren ang utong nito, minsan naman ay kinukurot ni Brady ang magkabilang utong niya, pinapa-ungol siya ng malalim. Hindi rin pinalagpas ang mga puwitan—nagpapalitan sila ng daliri sa butas ng isa’t isa sa ilalim ng tubig, tinutukso ang sarili sa gilid ng sukdulan pero humihinto bago magpalabas.

Edging lang. Patigasan lang. Nagpapalakas ng tensyon na alam nilang masarap pakawalan sa ibang oras.

Nang marinig nila ang tawag mula sa may tents—hudyat na paparating na ang almusal—lumangoy sila pabalik, mabigat ang hininga, nangingintab sa tubig at pawis.

Habang umaahon, tinanong ni Brady, “Wala palang gagawin buong araw, ano? Exercise lang ulit tulad kahapon tapos mamayang gabi eh parang tribunal. Parang Survivor na harapan daw eh.”

Bago matulog kagabi, naipaalam na sa kanila ang schedule ngayong araw. Isa na namang reality-TV-pageant hybrid na eksena, pero ngayong gabi raw, nandoon ang mga sponsor. Pakiramdam ni Warren ay may malaking twist na nakalaan—malakas ang kutob niya na hindi ito basta-basta.

“Maghanda na lang tayo,” sagot niya, pero may bigat ang tono. Kumunot ang noo niya bago idugtong, “O sila… maghanda sa atin.”

——————————————————————————

Siyam silang kalahok na nakaupo sa isang hanay, bawat isa ay parang hinugot mula sa pahina ng isang high-end na men’s magazine—lahat guwapo, lahat matitikas ang katawan, bawat muscle at kurba ay litaw sa ilalim ng apoy ng mga torch. Nakasuot silang lahat ng pantay-pantay na brown briefs, manipis at hapit, ang kulay nito’y bahagyang naghahalo sa natural na tono ng kanilang mga balat, kaya lalong lumilitaw ang mga nakaumbok na harapan at matitigas na hita. Sa may baywang ng bawat isa, nakadikit ang isang bilog na numero: ang kanilang contestant numbers.

Nakaupo sila sa mga makeshift na upuang yari sa pinutol na tree stumps sa isang gilid ng malaking tent na ngayong gabi ay naging parang ceremonial hall.

Gabi na. Wala pang nagsisimulang maghapunan. Ang paligid ay dinodomina ng ilaw mula sa mga torch na nakapalibot sa clearing—ang apoy ay pumapalong parang sumasabay sa bawat ihip ng hangin, at ang init nito’y nakikipagtunggali sa malamig na simoy mula sa dagat. Amoy niya ang kahoy na nasusunog, at may malutong na tunog tuwing may napuputol na piraso ng baga. Ang buong setting ay parang eksenang hinugot mula sa Survivor—mga upuan na yari sa kahoy, mga patungan ng sulo, at isang sentrong espasyo na halatang para sa isang ritwal o deliberasyon.

Umikot ang mga mata ni Warren sa paligid. Sa gitna ng dilim, makikita ang mahal na setup—ang mga kahoy na inukit at inayos para magmukhang primitivo pero malinaw na ginastusan; ang mga malalaking lente ng CCTV na naka-focus sa kanila, may maliliit na pulang ilaw na muling sumisindi—pahiwatig na lahat ng kilos nila’y binabantayan, sinusubaybayan, at marahil ay ine-enjoy ng mga manonood.

Si Ford (#10), tila walang bahid ng kaba, pero sa bahagyang pag-angat-baba ng dibdib nito, halatang mabilis din ang tibok ng puso. Si Jaylad (#3), nakaupo nang nakasandal pero ang mga mata ay tila nanunuri ng bawat galaw sa paligid, para bang may binubuong estratehiya. Si Folger (#8) naman ay may bahagyang ngisi, nakataas ang baba na parang gusto na agad sumabak sa hamon. Si Collo (#7) ay bahagyang nakangisi, nilalaro ang garter ng suotna brief, malinaw na sanay sa ganitong klase ng eksena at enjoy na enjoy ang mga matang nakatutok sa kanila.

Si Mierre (#2), nakapamewang at bahagyang nakatagilid, tila ipinapakita ang defined na obliques nito para sa mga nanonood. Si Rojiero (#9), bagama’t kalmado ang ekspresyon, ay nakakuyom ang mga kamao sa ibabaw ng kanyang tuhod—parang handang sumabog sa adrenaline sa unang senyales ng aksyon. Si Jayen (#4), nakayuko nang bahagya, ang mga tuhod ay gumagalaw-galaw na parang sinusubukan pigilin ang enerhiya o kaba sa katawan. Minsan ay titingin ito sa nobyeng si Jaylad.

Hanggang makarating ang tingin niya kay Brady. Nakaupo ito nang maayos, tuwid ang likod, naka-relax ang mga balikat, pero malinaw sa mga mata nito na aware ito sa bawat camera, bawat patron, at bawat tibok ng tensyon sa paligid. Nang magtagpo ang tingin nila, bahagyang tumango si Brady at binigyan siya ng maliit na ngiti—isang tipid na kumpas ng kumpiyansa, para sa kanilang dalawa.

Tahimik ang gabi. Kumakalma ang mga alon sa di kalayuan, humuhuni ang mga kuliglig at kung minsan ay may maririnig na kaluskos ng mga hayop sa kakahuyan. Malamig ang hangin, pero hindi malakas ang hampas nito sa mga halaman—sakto lang para ipaalala na sila’y nasa gitna ng isang isla, malayo sa anumang pamilyar.

At doon, sa ilalim ng sumasayaw na liwanag ng apoy, naghihintay si Warren at ang iba pang Dashing Debonairs sa susunod na magaganap—kalmado ang postura, pero sa ilalim ng balat, pare-parehong pinipigilan ang kaba at pag-aalinlangan na unti-unting lumalago habang lumalapit ang sandali ng kanilang pagsabak sa misteryosong tribunal ngayong gabi.

Biglang tumunog ang mga speakers, malamig pero mababa ang tono, “And now, our esteemed sponsor judges.” Walang aktuwal na host na humaharap; boses lamang ng misteryosong tagapagdirekta ng mga kaganapan ang namayani sa paligid.

Mula sa dilim ng trail papasok sa dome, narinig ni Warren ang mabibigat na yabag—parang sinasadyang iparinig ang bawat tapak sa lupa. Nang lumitaw ang mga anino at unti-unting lumapit sa liwanag ng mga torch, bumagsak ang panga niya.

Bukod sa mga simpleng flip-flops at mga maskara na tumatakip sa itaas na bahagi ng mukha, walang saplot ang mga sponsor. Iba-iba ang tangkad, ang lapad ng balikat, at hubog ng katawan, pero lahat ay malinaw na sanay sa disiplina ng gym at karnal na laro. Ang mga balat ay iba’t ibang kulay, mula sa matingkad na kayumanggi hanggang sa mapusyaw na parang garing. Malinis ang ahit ng mga katawan—walang balahibo para walang sagabal sa tanaw ng bawat hibla ng kalamnan at litid.

At syempre, hindi maaaring hindi mapansin: ang mga sandata nila. May ilan na nakatayo na sa buong tikas, mabigat at tuwid; may iba na bahagyang nakalaylay pero malinaw na may bigat at banta; may ilang semi-tigas, gumagalaw sa bawat hakbang; at may mga tulo ng malinaw na precum na kumikislap sa apoy mula sa torch.

Habang pumapasok ang mga ito, dumadagundong sa speakers ang tunog ng African drums—mabagal sa simula, tapos unti-unting bumibilis, parang ritmo ng tradisyunal na war dance. Sumasabay dito ang pintig ng dibdib ni Warren. Ang kombinasyon ng musika, apoy, at hubad na presensya ng mga sponsor ay naglalatag ng malinaw na mensahe: magiging mabangis at walang awang competitive ang gabing ito.

Isa-isa, umupo ang mga sponsor sa mga tree stumps na nakaayos sa tapat ng siyam na kalahok. Sinunod nila ang pagkakasunud-sunod batay sa numerong naka-henna sa kanilang mga kamay. Walang nakatalagang #3—si Mr. Three ay wala.

Muling nagsalita ang boses mula sa speaker, sumasabay sa patuloy na pagtambol:

“This will be a long night. You debonairs have come a long way. Admit it—you are no longer the same person who stepped into the cruise. The pageant has molded you into the most perfect, delicious dashing men. You have made the sponsors proud. But you still have a week to impress them before we decide on the winner. All of you are now bare. But now, beyond bodies, we also bare truths. Welcome… to the Dashing Debonair's Tribunal.”

Sa bawat salitang iyon, ramdam ni Warren na ang gabing ito ay hindi lang tungkol sa katawan—may ibang bagay na ibubunyag,

Umugong muli ang boses sa speaker: “Let’s begin, gentlemen. Round One: Questions from your sponsors. Answer honestly… and demonstrate when asked. Remember, they are watching every move.”

Sa bawat anunsyo, tumitindi ang pintig ng drums. Lumapit ang unang sponsor sa harapan ni Mierre (#2), isang lalaking matangkad at may mahabang burat na bahagyang kumakaway habang naglalakad.

Mr. Four → Mierre: “Straight ka dati, pero ngayon… sobrang pakawalang machong bakla ka na. Ano ka—top, bottom, o versa? At bakit?”

Nakangising sumagot si Mierre, tinatapik ang sarili niyang abs. “Versa, sir. Kasi ayokong mamiss ang sarap sa magkabilang dulo. Lalo na kung kagaya niyo ang kapareha.”

Nagpaubaya siya nang hilahin siya ng sponsor palapit para sa isang mabilis pero matinding halikan.

Mr. Six → Folger (#8): “Kaninong tamod ang pinakamasarap? Tsupain mo siya ngayon, paputukin sa bibig mo, at inumin mo.”

Hindi nag-atubili si Folger. Tumayo siya, lumapit kay Jayen (#4) at diretsong lumuhod. Napasinghap si Jayen habang sinusubo ni Folger ang kanyang tarugo, tinatanggap hanggang sa puno. Tumutulo ang laway sa kanyang baba, mabilis ang ritmo, hanggang sa biglang bumulwak sa bibig niya ang katas. Walang natapon—nilunok lahat ni Folger, sabay titig sa sponsor.

Mr. Two → Rojiero (#9): “Sinong sponsor ang pinakanahirapan kang burat? Upuan mo siya ngayon.”

Itinuro ni Rojiero ang maskuladong Sponsor #5. Tumayo ang sponsor, umupo sa stump, at walang sabi-sabing pinatong ang matigas nitong alaga sa harapan. Dahan-dahang umupo si Rojiero, kagat-labi, hanggang sa tuluyang sumagad. Umungol pareho, sabay titig sa isa’t isa habang ang drums ay bumabagal sa mas mabigat na ritmo.

Mr. Seven → Collo (#7): “Ano mas gusto mo—dom o sub?”

“Sub po,” walang pag-aalinlangan na sagot ni Collo.

Pinahiga siya sa stump, nakadapa. Dinampot ng sponsor ang isang makapal na leather paddle mula sa gilid, at sinimulang paluin ang matambok na puwet ni Collo.

Pak! “Uhhh…”

Pak! “Ahhh…”

Bawat palo ay mas malakas, at kada ungol ay mas matunog. Lumapit pa ang ibang sponsor para paluin din siya, hanggang sa mamula ang balat at nanginginig ang kanyang hita sa libog.

Mr. Eight → Jayen (#4): “Sino pinaka-paborito mong halikan?”

Halatang hindi na nagulat si Jayen sa tanong. Diretsong tumingin siya kay Jaylad, at walang pasakalye: “Si Jaylad po.”

Pero hindi siya tumigil doon. Tumayo siya, lumapit sa gitna, at hinila si Jaylad sa baywang. Ang unang dampi ng labi ay banayad, pero mabilis itong lumalim—nagpalitan ng hininga, nag-espadahan ng dila. Narinig ang basang tunog ng halik na sinabayan ng impit na ungol mula sa mga nanonood. Tumagal iyon ng mahigit sampung segundo, at pagbitaw, magkadikit pa rin ang noo nila.

“Ang galing. Walang duda,” dagdag ni Jayen, sabay haplos sa panga ni Jaylad bago bumalik sa upuan. Nakatitig pa rin si Jaylad sa kanya, at halatang pareho silang may pinipigilang ngiti.

Mr. One → Ford (#10) “Kinaiinisan ka dati kasi ang buwakaw mo. Tingin mo ba naayos mo na ang mga relasyon mo sa mga kasama mo?”

Huminga nang malalim si Ford, parang tinatantsa kung gaano siya magiging totoo. “Naayos na po… sa tingin ko,” sabi niya, saka siya tumingin sa paligid—kina Collo, Rojiero, Jayen, at pati kay Warren. May ilang tumango, may ilan ding nag-angat lang ng kilay na parang sinasabi, ‘We’ll see.’

Tumawa siya nang kaunti, pero seryoso ang sumunod na tono. “Kasi… matagal na akong pinuputa. ‘Yun lang ang alam kong linggwahe ng laban—yung sarili ko lang ang iniisip. Kaya noong una, instinct ko talaga na maging buwakaw. Para akong hayop na laging nauuna sa karne.”

Sandaling natahimik, saka nagpatuloy. “Pero ngayon… natutunan ko na mas masarap kapag lahat tayo busog. At hindi lang ‘yun—natutunan ko ring irespeto ‘yung mga kasama ko. Sa kama man o sa labas.”

Huling-huli ni Warren na kahit seryoso ang sinabi, sinabayan pa rin ito ng isang pasimpleng pagdila ni Ford sa labi, bago ngumiti sa mga sponsor—isang paalala na kahit marunong na siyang mag-share, puta pa rin ito at marunong magpa-impress.

Mr. Five → Brady (#6) “Meron ka bang nakakaigihan dito?”

Sandali lang ang pagitan bago sumagot si Brady—pero sa katahimikan na iyon, sumabay ang isang malakas na hampas ng malamig na hangin mula sa dagat. Kumislot ang apoy sa mga torch, at may marahang kumpas ng mga tambol sa background, parang tinutulak ang moment na ito.

Hindi siya tumingin kahit kanino… maliban kay Warren. Diretso. Matindi. Walang pakurap. “Meron,” sagot nito, mabagal at buo.

At doon, ramdam ni Warren ang kilabot at init na sabay na pumasok sa balat niya—lalo na nang mapansin niyang tumigas nang todo ang bukol ni Brady sa loob ng brown briefs. Ang tela ay bahagyang umusli, pinipilit na kumawala.

Hindi na siya nakatingin kahit kanino. Walang sponsor, walang ibang contestant. Tanging si Brady lang at ang matalim na titig nito—isang titig na parang nagsasabing ‘alam mong ikaw ’to, at wala akong pake kung makita ng lahat.’

Mr. Ten → Warren (#5) “Ikaw ang nangunguna ngayon sa points. Ano ang gagawin mo para tuluyan kang manalo?”

Itinaas ni Warren ang ulo at tumingin kay Mr. Ten—isang sponsor na mula pa lang nang pumasok ay may aura na ng isang alpha predator. Malamig ang mga mata nito, pero may kumikislap na parang pinagsamang paghanga at pagsukat.

“Hindi ko pinapangarap na manalo lang,” sagot ni Warren, malinaw ang tono pero mababa. “Ang pangarap ko ay maging ligtas—hindi lang ako, kundi pati ang mga kasamahan ko. At pati na rin ang mga staff na kasama namin dito.”

Sandali siyang tumigil, tinitimbang ang bawat salita. “At gagawin ko ang lahat… kahit sumuway sa rules… para dito.”

Habang sinasabi iyon, hindi kumurap si Mr. Ten. Mabagal ang pagngiti, pero walang init—puro kalkulasyon. Isang uri ng titig na parang iniisip kung kaya kang gawing kakampi o kailangan kang alisin bago ka maging masyadong makapangyarihan.

At kahit tapos na siyang magsalita, ramdam pa rin ni Warren ang bigat ng tingin nito, parang invisible na kamay na nakalapat sa batok niya—mainit pero nanlalamig sa intensyon.

Nag-instruct ang boses sa speaker, mababa at malinaw sa gitna ng tambol:

“Serve your interrogator.”

Isa-isang tumayo ang mga dashing debonair, lumapit sa sponsor na nagtanong sa kanila. May ibang naglakad na parang handang lumuhod agad; may ibang mabagal at tila may iniipon na tapang.

Si Warren, maingat pero matapang ang ekspresyon, tumayo at tumapat sa kinaroroonan ni Mr. Ten. Matalim ang tingin ng lalaki, naka-upo pero parang hari sa trono.

“Iba ka rin, ano?” tanong ni Mr. Ten, mababa ang boses, parang sinusukat siya.

Blanko at matigas ang mukha ni Warren. “Kaya nga ako numero uno sa larong ’to. Hindi ako uurong sa laban.”

Nag-angat ng kilay ang sponsor. “Hindi mo ba naiisip na hindi mo naman alam ang talagang nangyayari? Paano kung sa katigasan ng ulo mo, eh, mapahamak ang iba?”

Napasinghap si Warren. Tumingin siya sa paligid—nagsimula nang maghubad ang iba, ang brown briefs tumutupi sa sahig, ang mga katawan ay kumikintab sa langis at pawis.

Si Ford ay nakaluhod sa harap ng kanyang sponsor, mariing tsinutsupa ang isang matabang tarugo habang binabayo sa likod ng isa pang sponsor—double penetration at puro ungol. Si Mierre ay nakasandal sa stump, dalawang sponsor ang sabay na sumususo sa magkabilang utong habang isa pang kamay ang bumabate sa kanya. Si Collo ay nakayuko sa mesa, pinapalo sa puwet ng sponsor habang kinakantot ng isa pa; bawat palo ay may kasamang halinghing. Si Jayen ay hinahalikan si Jaylad habang parehong jinajakol ng sponsor, tila wala sa paligid ang mundo ng magnobyo. Si Folger ay nakaupo sa hita ng sponsor, mabagal na umiindayog habang pinapasabayan ng sponsor ang indayog gamit ang kamay sa batok. Si Rojiero ay nakaluhod, jinajakol ang sarili habang dinidilaan ng sponsor ang buong katawan nito, mula leeg hanggang hita. Si Brady naman ay hinahalikan at jinajakol si Ford habang nagpapa double pen ito.

Hinubad ni Warren ang kanyang trunks, pinakawalan ang matigas at basa sa precum na tarugo. Lumapit siya, hinawakan ang ereksyon ni Mr. Ten, marahang pinisil. “Ang matigas na iniisip natin dapat… ay titi. Hayaan mo akong maglaro.”

Nagbuntong-hininga si Mr. Ten bago siya hinatak sa batok at hinalikan—malupit, walang pasakalye. Nagpalitan sila ng sipsip at kagat ng labi, mga kamay ay sabay na gumagapang sa basang balat ng isa’t isa. Tumigil si Mr. Ten, tinulak ang ulo ni Warren pababa.

Marahas nitong ipinasok ang burat sa bibig niya, agad na sumagad sa lalamunan. Napaubo si Warren pero palaban, pinisil ng mahigpit ang mga utong ng lalaki, ginagantihan ang bawat ulos ng pagsipsip.

Ilang minuto bago siya biglang hinatak pataas at padaskol na pinasok ang ari sa kanyang bukana. Napa-igkas si Warren sa biglaan, ramdam ang kirot at ang init ng pagpasok. Pero hindi siya umurong. Hinawakan niya ang sariling tarugo, jinakol habang pinagmamasdan ang paligid—lahat ay nasa sarili nilang matinding ritmo. Pawisan, pulang-pula ang balat, puro ungol at tunog ng laman sa laman.

Biglang bumaklas si Warren. Mabilis, parang binaligtad ang balanse, itinulak niya si Mr. Ten paharap, pinatuwad sa stump. Bago pa makapigil ang sponsor, sinalpak niya ang burat sa lagusan nito at kinasta nang walang awa.

“Ah—Warren! Tangina! Putangina mo!” ungol at mura ni Mr. Ten habang bumibilis ang bawat ulos.

Sa bilis, rahas, at gigil ng pagkantot, ipinakita ni Warren na ang lalaking minsang tinatakot siya, ngayon ay siya na ang nagpapatiklop. Malakas ang tunog ng palakpak ng laman sa laman. Malalim ang bawat baon, tinatamaan ang g-spot nito hanggang kusa na itong magpatalsik ng tamod nang hindi hinahawakan ang sarili.

Lalo pang bumilis si Warren, sinabunutan ang sponsor, pinapikit ito sa tindi ng sensasyon. “TANGINA MO!” sigaw niya bago pumutok ang semilya, mainit at sagad, sa loob nito.

Huminto siya, habol ang hininga, at tumingin sa paligid. Isa-isa nang nag-oorgasm ang iba—si Ford ay nakabuka ang bibig, nilulunok ang huling patak; si Jaylad ay nakadikit ang noo kay Jayen habang sabay silang nagpalabas; si Collo ay nanginginig sa pagkapalo at sarap; ang iba ay nanginginig na parang tinatamaan ng kuryente.

At sa gitna ng lahat ng iyon, pumasok sa isip ni Warren: Kahit may dalang panganib ang Politica Verra… hindi ako magpapatalo. Hindi kami magpapatalo.

--------------

If you want advanced access to the complete chapters of the current story and advanced chapters of the latest Tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1604] Purple Shower

PURPLE SHOWER

Dante Blaze stood under the ballroom lights like a wet dream made real. Drenched in lavender satin, soaked to the skin, he looked more like a fallen alien god than a regular celebrity. The gala was The Velvet Vow, where weird fashion met rich egos—and Dante always made it weird and sexy.

This year’s theme was “Celestial Royalty.” Dante? He went full intergalactic emperor—tight lavender suit, stars stitched across his chest, that hungry look in his eyes. He walked like his dick had its own orbit.

Then the splash hit.

WHOOSH. A cold waterfall, maybe a prank, maybe fate, crashed down from above, soaking his fancy suit completely. The crowd gasped. Dante just ran a hand through his dripping hair, smirked, and whispered, “So this is my coronation.”

Then he stripped.

Right there, he peeled off the wet satin. Slow, like a striptease for the whole galaxy. Underneath? Only a tiny pair of purple spandex briefs hugging every inch of him. The shape, the bulge, the everything. it was bold. Flashes popped like fireworks. Several guys bit their lips at once.

Dante didn’t flinch. He strutted forward, water dripping off every hard angle of his body. He pulled a tall, sculpted man in a chrome toga toward him and kissed him deeply. The crowd roared. Then another man came—shirtless, smooth chest gleaming—who knelt before Dante, tongue tracing the outline of his thigh. A third leaned in to suck at his collarbone.

It wasn’t a show anymore; it was raw heat, all male, all lust.

After a while, Dante pulled away and scanned the room like a king surveying his kingdom.

“You,” he pointed at a broad-shouldered guy in leather harnesses. “You. And you,” to a twinky elf-looking dancer with blue glitter all over his chest. He hand-picked the hottest men from the room, one by one—six in total.

From somewhere behind the curtain, he produced a box of identical purple spandex briefs—just like his—and handed them out like golden tickets. “If you want to worship your emperor properly,” he said, “you dress like it.”

They changed right there, shameless. No one looked away. Even the media forgot their job.

Then Dante turned, still barefoot, and gestured to the balcony exit. “Follow me. There’s more space to entertain elsewhere.”

The chosen men followed, muscles glistening, briefs tight, cocks barely hidden. Photographers and influencers dropped their champagne and chased after them, practically sprinting. Within minutes, half the gala emptied out.

Word spread fast: Dante’s afterparty was already legendary. It took over a rooftop pool lounge nearby. There were no speeches. No rules. Just bodies, music, and hands on skin.

Back at the gala, someone asked, “Where’d everybody go?”

A bored caterer shrugged. “To the real event.”

That night, the headlines weren’t about the gala at all. They were about a soaked emperor in purple briefs—and the six stunning men he took into orbit with him.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1603] Touchy Chiropractics

TOUCHY CHIROPRACTICS

The pool was empty except for Aqua, dripping wet, reclining on a lounge chair in nothing but his tight turquoise swim briefs. His abs glistened in the tropical sun, his cock semi-hard and outlined clearly through the soaked fabric. He adjusted himself casually, pretending not to notice the heavy footsteps behind him.

“You’re tense again,” came that familiar low growl—Dr. Frouly.

Aqua glanced back, biting his lip. Frouly was shirtless, sweat dripping off his chest, his purple briefs riding high on thick, tan thighs. His cock was heavy and obvious, the tip of it pushing against the pouch, barely contained.

“Yeah,” Aqua murmured, sitting up slowly, his own bulge shifting with the movement. “Real tight.”

“Let me fix that.”

Before Aqua could answer, Frouly stepped behind him and wrapped those massive arms around his torso, his chest slick and hot against Aqua’s back. Aqua felt him—all of him—pressing hard into his ass.

“Deep breath,” Frouly whispered.

Aqua inhaled. Frouly yanked back sharply—crack!—a spine adjustment. But the moan Aqua let out wasn’t just from relief. He leaned into it, grinding back slightly, daring.

“Fuck… I feel that tension lower now,” Aqua muttered.

Frouly’s hands slid down his abs, then over his briefs, squeezing Aqua’s cock through the fabric. “Right here?”

“Right there,” Aqua panted, already leaking.

Without a word, Frouly dropped to his knees and yanked the briefs aside, taking Aqua’s cock straight into his mouth. Sloppy, no-frills, pure hunger. Aqua gasped and grabbed the back of Frouly’s head, hips bucking. The sounds were filthy—wet slurps, breathy moans, the slap of skin on skin as Aqua pulled down Frouly’s briefs and started stroking him.

“Fuck, Doc… you’re gonna make me—”

“Not yet,” Frouly growled, standing up and lifting Aqua effortlessly, pinning him against the hot wall by the pool. Aqua’s legs wrapped around his waist, their cocks grinding together, leaking pre-cum, smearing over abs.

Then—Frouly pushed in.

Raw. Slow. Deep.

Aqua’s head fell back, mouth open in a silent scream. “Oh fuck—yeah—yeah, just like that—”

Each thrust sent ripples through the water. Birds chirped. Somewhere, a plane flew overhead. But down here, it was just them—grunting, sweating, lost in it.

They finished against the wall, both cumming hard, Aqua’s legs trembling, Frouly’s cock pulsing inside him.

When they finally pulled apart, still panting, Aqua slid down the wall and collapsed into the water with a splash.

Frouly smirked, adjusting his briefs, still half-hard. “You’re gonna need weekly realignments.”

Aqua laughed, water streaming down his chest. “You better keep me bent.”

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

PSIB 22

ANG MGA DASHING DEBONAIRS SA ISLA

Nang gumising si Warren, ramdam niya agad ang kakaibang ambience. Wala na ang aircon. Wala na ang kutson. Wala na rin ang bahagyang pagkayugyog ng barko na minsan ay nagpapakalma sa katawan. Ang tanging gumising sa kanya ay ang huni ng mga ibon, ang lagaslas ng alon, at ang amoy ng bagong araw.

Pilit niyang sinanay ang mata sa bagong liwanag. Bago pa tuluyang sumikat ang araw, lumabas siya ng tent na tanging suot lang ay green arena trunks, na ngayon ay halos hindi na rin niya maramdaman sa sobrang nipis at gaan. Humakbang siya sa buhanginan, pa-silangan, at hinayaang lamigin ang balat ng hangin na mas malinis pa sa anumang naranasan niya sa lungsod—mas sariwa pa kaysa sa hanging kabundukan ng kanilang probinsya.

Tahimik siyang nakatayo habang pinagmamasdan ang pag-angat ng araw mula sa gilid ng karagatan. Pero kahit anong ganda ng eksena, may mabigat pa ring gumugulo sa kanyang dibdib. Nasaan ang cruise ship? Kanina, ang buong mundo nila ay naroon—ngayon, wala na itong bakas.

Off limits daw ang kabilang bahagi ng isla, naalala niya. Doon daw dumadaong ang mga barko. Hindi para sa mga contestant, kundi para sa mga bagay na hindi dapat makita.

Maya-maya, mula sa likod ng mga halaman, may isang anino ang kumaway sa kanya. Mabilis ang pintig ng puso niya habang palihim na naglakad papalapit. Doon niya nakita si Jonriel—naka-cap, naka-green shirt, camo shorts, at may tool body bag na dala.

“Shit, Jonriel,” bulong niya, “Akala ko napano ka na…”

“Syempre hindi muna ako magpapakita kahapon,” sagot nito. “Naka-focus lahat ng tao, baka mahuli ako. Nandito lang ako sa kasukalan, nagmamasid at naghihintay.”

“Anong status?”

“Nakasilip na ako sa kabilang bahagi ng isla. Naroon ang cruise. Buo pa. Pero tinatago. Nira-round up na ang mga tao at substances. Mukhang final preparations na para sa trafficking. Hindi pa gagalaw agad, pero malapit na. Kontrolado pa nila ang timing.”

“Putangina. Gusto kong pigilan pero… kinakabahan din ako. Parang alam ni Mr. Ten na may ginagawa ako.”

Napatingin si Jonriel, bahagyang nakagat ang labi, “Puwedeng-puwede. Lalo na at nakita kong may ‘moment’ kayo sa golf course. Pero huwag kang mag-alala, Warren. May mata ako sa plano, may mata ako sa’yo. Gusto kong matapos mo ito. At gusto ko ring ligtas ka. Kaya doble ang bantay ko. Pero ngayon, ingat lang. Iba na ‘tong terrain. Hindi ito cruise. Isla ‘to. Gubat. Ligaw ang laban dito.”

Tumango siya. “Sige. Sa ngayon, competition mode na lang muna ako. Pero kung may makuha akong info, ibabalita ko.”

“Good.” Kumindat si Jonriel, “Balik ka na. Ayan na si Brady mo, oh.”

Napalingon si Warren. Sa di kalayuan, sa gilid ng dalampasigan, nandoon si Brady—nakasuot ng puting bikini trunks, nakatingin sa paligid, mukhang may hinahanap.

“Shit,” bulong niya, “kailangan ko nang bumalik. Pero… Jonriel…”

“Hmm?”

“Kapag sakaling… kasabwat si Brady… puwede bang… huwag siyang madamay? Wala pa akong nakikitang masama sa kanya, pero nakita ko silang nag-usap ni Mr. Ten.”

Napangisi si Jonriel, malisyoso, “Uy, mahal mo na ’no?”

Uminit ang mukha ni Warren, “Hindi pa ako umaabot sa gano’n. Pero importante siya sa akin.”

Tahimik na tumango si Jonriel. “Okay. Wish natin na malinis nga siya.”

Sa hindi inaasahang sandali, hinila siya nito sa isang halik—mainit, marubdob, puno ng tensyon ng dalawang lalaking gustong magtiwala sa isa’t isa, pero may sariling misyon sa katawan.

Naramdaman ni Warren ang haplos sa kanyang tagiliran, ang dahan-dahang paglamas ng puwet, at ang pagdampi ng palad sa bukol ng kanyang trunks.

Pagkatapos, ngumiti si Jonriel, “Salamat. Ganado na ulit ako sa trabaho.”

Tapos ay tumalikod na ito, at tila nalunod sa berde at dilim ng kakahuyan.

Lumabas si Warren mula sa kakahuyan, halos hindi naramdaman ang yapak sa buhanginan. Diretso siya sa nakatayong si Brady na tila nawawala sa sarili habang nakatanaw sa dagat. Nilapitan niya ito mula sa likod at niyakap. Dumikit ang dibdib niyang pawisan sa likod ng lalaki.

“Good morning,” bulong niya.

Lumingon si Brady at ngumiti, isang ngiting umabot hanggang mata. “Fuck. Ang sarap naman ng gising kung may guwapong bumabati sa’kin sa umaga… Hmmm.”

Nagtagpo ang kanilang mga labi—marubdob, gutom, maalat pa ang laway na tila galing sa hangin ng dagat. Hinaplos ni Warren ang katawan nito: mula sa matigas na balikat, pababa sa pecs, sa defined na abs, at pabalik sa bisig na kayang magbitbit ng buong mundo.

Tumigil si Brady, ngumisi, at idiniin ang puwet sa bukol ni Warren. “Tangina. Ang tigas mo, ah.”

“Morning wood, pare…” humagikhik siya, kahit alam niyang hindi lang iyon galing sa pagtulog. Mainit pa ang halik ni Jonriel kanina, pero iba ang init na dulot ni Brady.

“Fuuuck… sa’yo pa lang, panalo na ako,” bulong nito. “Ikaw na lang prize ko?”

“Loko…” Sagot ni Warren, tapos hinalikan ang batok nito. Pinatong niya ang baba sa balikat ng lalaki, at sabay nilang minasdan ang dahan-dahang pagtaas ng araw.

Sa loob ng labinlimang minutong tahimik na pagkakayakap, damang-dama nila ang init ng balat, ang pawis na tumutulo sa tagiliran, at ang tibok ng pusong hindi pa tiyak kung makakalaya—o magkakasama—pagkatapos ng lahat.

Pero ang katahimikan ay nabasag ng isang matinis na pito.

Paglingon nila, nandoon si Russell, naka-camo-patterned bikini trunks. May pito sa bibig, at isa-isa nang ginising ang ibang contestants. Lumabas na rin sina Keiron, Edenberg, at si Django mula sa kani-kanilang mga tent.

Tumakbo si Russell papunta sa dagat at nagsimulang magsalita: "Oh, tangina. Walang gym dito, so ‘yung challenge ngayon: panatilihin nating matitigas at masasarap ang mga katawan natin kahit walang equipment. Bodyweight workout, calisthenics. At tandaan: may nanonood sa atin. Sponsors...”

“…At ‘yung iba pang international audience,” bulong ni Warren.

“Fasted jogging muna tayo, mga puta,” dagdag pa ni Russell. “Sa beach. Tangina dapat pawisan kayo mamaya. Para ang sarap niyong tingnan habang naka-briefs lang. Hindi pa ganun katirik ang araw, so no need for sunscreen. Pero sagapin niyo ‘yung vitamin D.”

Sabay isang malakas na pito.

Nagsimula ang grupo ng jogging—parang sundalong sabay-sabay ang tapak sa buhangin, may chanting pa na pinangunahan ni Russell:

“Tangina ang sarap ng burat!”

“Tangina ang sarap chumupaaa!”

“Dikit-dikit ang aming bayag…”

“Hanggang sa kami’y labasan naaa!”

Nagtatawanan ang mga lalaki sa kalokohang sinasabi.

Bawat talon ng talampakan sa basa-basang buhangin ay sinabayan ng pag-indayog ng kanilang katawan. Makintab ang mga pawisang likod, tumatalbog ang mga pecs, nag-aalugan ang bukol sa speedo, at kitang-kita ang mga kargadang halatang matigas kahit hindi pa tinatamaan ng hamog ng libog.

May mga mataang nagtatama, puro may lihim na pahiwatig. May lumalapit, pasimpleng hinahaplos ang balikat, o biglang sinasagi ang umbok ng likuran. Si Keiron at Edenberg, sa bandang hulihan, ay palaging magkadikit ang kamay. Si Django, sa gitna, ay parang lider ng isang kultong sekswal na naglalakad papuntang rapture.

Pagkatapos ng halos tatlumpung minutong jogging, nagsalita si Russell.

“Okay, maghintay kayo ng fifteen minutes bago ang almusal. Walang kumain ng pawisan.”

Agad nagsipuntahan ang mga lalake sa dagat. Sumunod si Warren at Brady. Sumisid sila sa malamig na tubig, pero hindi iyon sapat para palamigin ang init sa loob ng katawan.

“Ano, edging lang ha?” anunsyo ni Django. “Wala munang nagpapalabas. Puwede magpalibog nang todo pero walang tamod ha. Show na ito. Edging is power, mga puta.”

At parang batas ang salita nito. Sa loob ng ilang minuto, nagkalat na ang mga eksena ng kontroladong kahalayan:

Sina Keiron at Edenberg, magkaharap sa tubig, ay nagja-jakulan habang nakatitig sa mata ng isa’t isa. Basang-basa na ang mga katawan, ang mga kamay nila ay sanay na sanay na ginagalugad ang kahabaan ng isa’t isa.

Sa gilid ng bato, sina Ford at Rojiero, nagpapalitan ng mahinang subo, pinapaliguan ng dila ang ulo ng burat habang sinusubo ang katawan nito hanggang manginig.

Si Django naman, may dalawang lalaking sabay na finifinger sa kanya mula likod, habang chinuchupa nito ang isa pang contestant.

Si Warren, habang yakap si Brady mula sa likod sa tubig, ay kinakalkal ang utong nito, pinapainit ang lalaki sa mga maliliit na haplos habang idinidikit ang sariling bukol sa pagitan ng puwet ng kasama.

May iba rin na nagfrottage—magkakaharap, magkayakap, nakadikit ang burat sa burat, umiindayog nang marahan na parang sinasayaw ang sarili sa tugtog ng alon.

“Tangina mo, konting kadyot pa lalabasan na ako…” bulong ng isa.

"Wag. Wag. Kagat mo dila mo. Edging lang tayo puta…” sagot ng kapareha.

“Shit, ang tigas mo…”

“Sige pa. Palibugin mo pa ako. Pero ‘wag kang lalabas, gago ka…”

Parang mga hayop na nasa ilalim ng ritwal. Libog, kontrol, at foreplay ang umiikot sa hangin. Samantala, sa may bandang gilid ng beach, nagsimula nang mag-set up ang ilang staff ng long table. May mga ihinahanda nang pagkain—boodle fight style.

Isa-isa nang lumabas sa tubig ang mga lalaki. Nagsuot muli ng kani-kanilang speedo. Halatang bitin. Halatang sabik. Pero sanay na rin silang mapigil. Dahil marami pang laban, marami pang pa-premyo, at mas marami pang kantutan.

Ngayon, kakain muna sila.

——————————————————————————

Matapos ang masaganang boodle fight, pinayagan munang magpahinga ang mga lalaki. Pero sa halip na manatili sa loob ng tent, mas pinili nina Warren at Brady na maglagi sa lilim ng malalaking puno sa may gilid ng kampo.

Mainit na ang paligid. Mabigat ang simoy ng hangin, hindi tulad ng malamig na simoy mula sa barko. Sa loob ng tent ay medyo alinsangan, kaya mas mainam na dito sila sa labas—nakaupo sa damuhan, nagpapababa ng kinain, habang tinatamaan ng filtered sunlight sa pagitan ng mga dahon.

Sa paligid nila, ang iba pang pares ay nagsasagawa ng routine skincare at maintenance: may nag-aapply ng insect repellant, may nagbubuhos ng tubig sa katawan gamit ang dalang tabo, at halos lahat ay may hawak na malaking bote ng sunscreen.

“Uhhh… fuck naman, Brady,” daing ni Warren habang pinapahiran ito ng lotion sa likod. “Kailangan mo ba talagang idiin ‘yang kamay mo sa puwet ko kapag nilalagyan mo ako ng sunblock… uhhh… tingnan mo basa na ‘yung suot kong speedo… tanginaaaa…”

Tumawa si Brady, pero nanatiling mapanukso ang tono, “Putangina naman kasi, eh. Hindi nakakasawang laswain nitong katawan mo. Ugh… ang sarap masyado… pukingina talaga…”

Dinama pa nito ang ilalim ng pisngi ng puwet, sinapo ng buo bago itinaas ang lotion sa ibaba ng batok ni Warren, dahan-dahang hinagod paikot na parang minamasahe ang bawat bahagi ng likod. Ramdam ni Warren ang bawat daliri nito, parang may iniwang mainit na bakas ang bawat haplos.

Pagkatapos ay si Warren naman ang pumwesto sa likod ni Brady.

“Ganti time…” pilyong sambit niya habang binuksan ang takip ng sunscreen.

Inumpisahan niya sa balikat. Malalapad, matigas, at namumula mula pa sa jogging kanina. Binuhusan niya ito ng malamig na lotion, tapos ay dahan-dahang hinagod pababa. Nilapat niya ang buong palad, sinakop ang likod, at sinadyang ipatong ang bukol sa gitna ng puwet ng lalaki.

“Ugh… putangina mo…” ungol ni Brady, nanatiling nakaupo at nakapikit.

“Mukhang basa na rin itong puti mong trunks ah,” bulong ni Warren habang kinikiskis ang kanyang matigas na alaga sa gitna ng glutes nito.

Dinagdagan niya pa ng lotion ang kamay at dumaan sa ilalim ng mga kilikili, tapos ay hinagod ang abs nito mula taas-pababa.

“Shit… ang kinis, ang tigas, ang swerte ko,” bulong ni Warren, sabay subo ng tenga ng ka-partner.

Mula sa di kalayuan ay naririnig ang mga katulad na ungol at daing mula sa ibang pares. Talagang walang pinapalampas na pagkakataon ang mga debonair boys para i-display ang kanilang libog—kahit pa sa ilalim ng araw.

Dalawang oras ang lumipas, at sa wakas ay narinig nila ang tawag ni Russell.

“Mga putangina, halina kayo dito!” sigaw nito.

Isa-isa silang nagtungo sa harapan ng stage, kung saan nakaayos ang bawat pares ayon sa mga magkakatent. Nakapuwesto na sa platform sina Russell, Django, at Keiron. Pareho sina Django at Keiron na naka hot-pink thong, litaw ang firm na puwet at tayong-tayong bukol.

Si Edenberg naman ay nasa baba, naka-blue trunks, at kasama nito si Mierre, na mukhang mas kampante na ngayong may bagong partner.

Lahat ng contestants ay naka-speedo lang, pero may suot na rubber shoes. May heavy-looking duffle bags na iniabot sa bawat pares. Sa unahan, may tig-isang bag din sina Django at Keiron.

Kitang-kita sa stage ang mga camera at pulang ilaw ng cctv, pati na ang naka-focus na close-up cams sa bawat pares. Ang stage ay may mga LED display, at may spotlight na tumatama sa mga host.

May lapel mic si Keiron. Nang nagsalita ito, umalingawngaw ang boses sa buong kampo.

“Mga Debonair! Hindi porket wala nang gym, eh wala nang workout! Nanonood sila! Gusto niyo ba ng points?”

Hiyawan.

“Gusto niyo ba ng pera?!”

Mas malakas na hiyawan.

“Gusto niyo magpakaputa?!”

Tawanan. Pero kita sa mga mata ng lahat—oo, gusto nila.

“Sige, stretching muna tayo!”

Russell ang nagli-lead ng boses, habang sina Django at Keiron ang demonstrator sa stage.

Una, solo moves muna: Neck rolls, habang nakapikit ang mga lalaki, parang foreplay ng katawan ang galaw ng mga leeg. Shoulder circles, na nagpapakitang tumatalbog ang deltoids at traps, pawisan na rin ang iba. Waist twists, kitang kita ang uka ng abs hanggang V-line, may ilan pang nag-e-exaggerate ng motion para ipakitang may pinipigilang ungol.

“Tangina, tingnan niyo ang mga katawan niyo. Ang sasarap niyong gawing mga estatwang pandisplay,” sigaw ni Russell.

Pagkatapos ay pares-pares na ang stretching. Partner hamstring stretch, kung saan nakahawak sa bewang ang isa habang inaabot ng kabila ang paa—pero dahil sobrang lapit, madalas ay sumasagi ang ulo sa bukol ng partner.

Back-to-back squat, parang human chair, tapos ay gumagalaw ang bawat pares sa slow motion. Halos kumakadyot sa ere habang nag-uungol.

Assisted chest opener, kung saan pinapalawak ang braso ng isa habang nakaakap mula sa likod—ang mga kamay ay nakapatong sa pecs, o minsan, umaabot na sa nipples.

“Tangina, kung ganito mag-stretching sa gym, araw-araw akong nandun,” bulong ni Edenberg habang pinapaikot ni Mierre ang kanyang braso.

May mga mahihinang daing, hagikhik, at mapangahas na bulungan.

“Shit, bro. Ang init ng hininga mo sa batok ko…”

“Hindi ko na alam kung stretch pa ‘to o foreplay na…”

“Konting tulak pa, ipapasok ko na ‘tong daliri ko…”

“Okay,” sigaw ni Russell, umaalingawngaw sa paligid ng kampo. “Bodyweight exercises tayo. Para kahit walang gym, putangina, muscle daddy pa rin ang vibes!”

Umugong ang halakhak at sigawan ng mga debonair boys.

“Sa bawat galaw, dapat may init. Ipakita niyo na kahit puro libog kayo, kaya niyong gumalaw. Puwede ring pareho.”

Unang exercise: push-ups.

“Partnered push-ups tayo. ‘Yung isa, nakahiga. ‘Yung isa, nasa itaas, pero hindi straight ang katawan—kundi naka-arc, para ang burat ay direkta sa mukha ng nasa ibaba,” utos ni Russell.

Sumunod ang lahat.

Si Warren ang nasa itaas, si Brady ang nasa ibaba.

Habang nagpu-push up siya, nararamdaman niyang sumasabit sa bibig ni Brady ang dulo ng kanyang alaga. Tuwing baba niya, naririnig niya ang pahikbing hinga ng lalaki, at minsan ay marahang sinisipsip pa nito ang tuktok.

“Putangina, Brady…” bulong ni Warren, pawisan na agad ang likod. “Uubusin mo stamina ko sa simula pa lang.”

Sunod: donkey kicks.

“'Yung partner, luluhod sa likod niyo habang ginagawa niyo ‘to. ‘Pag magaling, puwede rin itong dumaliri—para tight ang form,” sabi ni Russell, sabay kindat sa camera.

Si Brady naman ngayon ang nag-eehersisyo.

Habang naka-donkey kick ito, nakaluhod si Warren sa likod, hinahawakan ang bewang nito, paminsan-minsang binabaon ang daliri sa pagitan ng mga pisngi ng puwet.

“Good form,” bulong ni Warren, “tight talaga… lalo na ‘tong butas mo.”

Napaungol si Brady. “Fuck, hindi ako makapag-concentrate!”

Sunod: forearm planks.

“Luhod ulit, mga hayop,” sigaw ni Russell. “Pasukan niyo bibig ng mga kasama niyo!”

Naglatagan ang mga lalaki sa damuhan. Si Warren ay agad isinubo ang daliri ni Brady habang nakapwesto sa plank. Kitang-kita ang pag-alog ng katawan ng bawat contestant habang kumikintab na sa pawis at precum ang kanilang mga abs, pecs, at singit.

Sa tabi nila, ang ibang pares ay mas mapusok pa—may sumusubo na ng ulo ng alaga, may dila sa kilikili habang nakaplank. Lahat ay punong-puno ng ungol, bulungan, at gigil.

Sunod: squats with partner.

“Okay. Buhatin niyo ang partner niyo sa balikat o sa harapan,” sabi ni Russell.

Si Warren ay binuhat si Brady bridal-style, ang titi ng lalaki ay nakalapat sa ilalim ng kanyang panga habang nag squats siya.

“Tangina, Warren. Parang sinasalsal mo na rin ako gamit ‘yung panga mo,” daing ni Brady, nakapulupot ang braso sa leeg ng kasama.

Huling bodyweight move: ab crunches.

Nakahiga na silang dalawa, magkatapat. Sa bawat ab crunch ay nagkakahalikan sila—marubdob, pawisan, sabik. Minsan ay humahaba ang halik, at hindi na tuloy bumababa ulit.

“Okay, puta. Tama na muna ‘yan,” sigaw ni Russell, tumatawa. “Halikan time lang pala gusto niyo.”

Matapos ang 30 minuto, muling nag-anunsyo si Russell: “Okay, kunin niyo ang gamit sa kanang pouch ng bag. Wag muna yung main compartment!”

Kanya-kanyang bukas ang mga pares.

Si Warren at Brady ay nakakuha ng resistance band—matigas, makintab, at mukhang ready na para sa kung anumang laro o workout.

Unang set: resistance squats.

Hawak-hawak ang band, nagtulungan sila sa paghila nito habang nakasquat. Sa bawat angat ng puwetan ni Warren ay nakatutok ang bukol sa mukha ni Brady. Sa bawat baba ng kanyang katawan, ramdam niya ang tension ng band—at ang tension sa kanyang loob.

“Tangina. Mas masarap ‘to kaysa sa gym,” bulong ng lalaki.

Sunod: chest press facing each other.

Nakaupo silang dalawa, nakabuka ang mga hita, habang nagtutulungan sa pag-abot ng resistance band.

“Shit,” bulong ni Warren. “Ang init mo sobra, Brady.”

Mas kinis at kinis ang mga katawan. Ang singit, pawis na. Ang mga singaw ng katawan ay nahahaluan ng amoy ng sunblock, precum, at damo. Ilang beses na ring lumabas ang dulo ng titi ng mga contestant sa gilid ng kanilang speedo. Pero hindi iyon ipinipilit itago—sanay na sila.

Pagkatapos ng resistance band, pinakuha naman sa parehong compartment ang mga dumbells. 5-pounders lang.

Muling nagbigay ng instructions si Russell habang sina Django at Keiron ang nagdedemonstrate sa stage.

Django—pawisan, maitim na thong, at litaw ang abs—ay nagpapakitang ginagamit ang dumbbells para sa bicep curls habang nakatitig sa partner.

Keiron, mas playful, ay ginagawa ang bent-over rows, pero parang sinasadyang ibend nang masmaayos para umalog ang puwet nito sa harap ni Russell.

Si Russell naman, hayop sa manyak. Habang nag-iikot sa stage, panay ang hawak nito sa baywang, puwet, at singit ng dalawa.

“Tangina, Keiron, parang gusto ko nang pasukin ‘yang nakabend mo na ganyan,” bulong nito habang hawak ang mic.

“Kainin mo na lang ako mamaya, Russell,” sagot ni Keiron, sabay tawa.

Walang hiya. Walang preno. Pero lahat, game.

"Okay! Tanggalin na ang mga speedo niyo. Tapos buksan ang nasa main compartment," sigaw ni Russell mula sa stage, ang boses ay may gigil na excitement.

Nagkatinginan si Warren at Brady. Pareho silang pawisan, nangingintab ang mga katawan, at basang-basa na ng precum ang harapan ng kanilang trunks. Tahimik nilang hinubad ang suot—bawat galaw ay parang paghubad ng huling hiya--kung meron pa sila noon.

Tumambad ang mga tigas na tigas na alaga. Pulang-pula ang ulo, nangingintab ang kahabaan, ang katawan ng bawat lalaki ay mistulang nilililok sa sarap at hirap ng nakaraang exercise.

Pagbukas nila ng compartment sa ilalim ng kanilang training bag, nandun ang dalawang black dildo. Matataba. Matitigas. Sampung pulgada. Parang demonyo sa itsura—parang tropeo pero dapat ipasok.

Hindi muna sila gumalaw. Parehong napa-"putangina" na lang habang pinapanood ang iba.

Si Django at Keiron, walang inaksayang oras—nakatuwad na si Django sa tapat ng platform, at pinupuwersa ni Keiron ang sarili sa dildo habang iniinstruct ang audience na ituloy ang exercises. Pumapalakpak ang puwet ni Keiron habang hinihila at pinapasok nang malalim ang silicone.

Sa gitna ng lahat, si Russell ay hawak na rin ang sarili niyang dildo, na naka-mount sa isang flat bench. Paandar ng walang kahihiyan, dahan-dahan siyang umupo dito, ang muscles sa abs niya ay kita sa effort, ang tarugo niyang matigas ay gumagalaw-galaw, habang tumatanggap ng buong haba ng laruang iyon.

“Putangina niyo... Sige papawis pa!” sigaw niya.

Ungol ang tugon. Mga pares, kanya-kanyang diskarte. Ang ibang pares ay nagka-calisthenics habang naka-mount ang isa sa dildo. May gumagawa ng tricep dips habang sinusubo ang burat ng partner na sumasakay sa dildo. May nagda-donkey kicks habang nasa loob na ang itim na laruan, at sinasalubong ng partner ng dila ang titi nito. May sumasayaw ng squat na parang may demonyong sumasapol sa loob.

Warren at Brady, sabay na kumuha ng kani-kanilang dildo, itinusok ito sa mababaw na buhangin, sinigurong stable.

Nagkatinginan.

"Ready?" tanong ni Warren, hawak ang balikat ni Brady.

"Sa'yo, always," bulong nito.

Sabay silang tumuwad sa tapat ng kani-kanilang laruan. Sabay nilang ibinuka ang kanilang mga butas. Sabay nilang inupo ang mga sarili sa napakatabang tarugo. Dahan-dahan. Ungol. Pawis. Pigil-hininga.

“Aaaaaah… putaaaangina,” bulalas ni Brady, napakapit sa balikat ni Warren.

Hawak nila ang dumbbells sa kamay habang pumapaibabaw-baba sa dildo. Nag-ssquat. Nagba-bicep curls. Pawis ay tumutulo sa likod. Ang titi ay kumakampay, umiiyak na ng precum. Nagkakahalikan habang binabayo ang mga sarili sa pekeng burat.

Ang langitngit ng galaw, ang mga impit na halinghing, at ang tunog ng pumuputok na laman ay humalo sa simoy ng hangin, hampas ng alon, at huni ng mga ibon.

Sa paligid nila, ang anim na pares ay puro kalaswaan at kasigasigan. Kamera ay gumagalaw—gumagalaw din ang mga puwet, ang mga abs, ang mga labi. May sumusubo, may sumususo. May naglalabas-masok. May nagpipigil ng ungol habang pinapasukan habang naka-shoulder press.

Ilang minuto pa—at isa-isa nang nagkakaclimax. Hands-free. Dahil sa dildo. Dahil sa pagod. Dahil sa endorphins at libido.

Si Warren ay unang sumabog—ang tamod ay sumirit papunta sa dibdib ni Brady.

Si Brady naman ay nangalog, napasigaw, at nilabasan habang naka-squat, sabay labas ng dildo sa puwet.

Tumalsik ang tamod sa mga abs ni Warren.

Dahan-dahan silang lumuhod sa harap ng isa’t isa. Dinilaan ang mga tamod sa dibdib at katawan ng kapareha. Sinupsop ang natirang katas sa gilid ng titi. Pinaglaro sa dila. Nagsalubong ng halik. Ganoon din ang ginagawa ng mga nakapaligid sa kanila.

Sa stage, naputukan sa mukha si Russell, habang nakasampa pa rin sa dildo.

“Putangina niyo. Mga Dashing Debonair talaga kayo!” sigaw nito, ngumising demonyo.

“Sige, maglinis na kayo.”

Parang mga batang uwian sa PE, tumakbo ang mga lalaki sa dagat. Hubo’t hubad. Ang ilan ay may tamod pa sa hita, sa balikat, sa leeg.

Naglaro. Nagtampisaw. Nagharutan.

Hawak ni Brady ang kamay ni Warren.

“Putangina,” bulong nito. “Ang saya. Ang wirdo. Pero ang saya.”

Tumawa si Warren. “Mahihirapan akong malimutan ang lahat ng kademonyohan na nangyari dito.” Tapos ay hinalikan si Brady.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1602] Plugged Race

PLUGGED RACE

You thought this was just some regular marathon.

You show up in your white shorts, not really knowing what to expect. You’re surrounded by guys—jacked, tan, shirtless. Their legs are thick, their chests dripping with sweat, their crotches bouncing with every warm-up step. Some are already wearing tiny black trunks that leave their asses and bulges almost completely exposed. And they keep glancing at you. Smirking.

One guy walks by real close. You feel his thigh brush yours. He smells like sweat and something else. He looks you up and down and mutters, “You’re still empty, huh?”

You’re like, “Huh??”

Then you see the sign:

BLACK TRUNKS DIVISION

Run with it inside you. Finish, and get the real prize.

You ask someone. They laugh. “You get plugged. Deep. While you run. And if it stays in ‘til the finish line—you get the black medal. And a little something more after.”

You feel your cock twitch.

Next thing you know, your white shorts are gone. You’re standing half-naked, holding a tight black trunk in one hand, and some guy with gloves is lubing you up from behind. You gasp when he pushes it in—slow and snug. It fits. Too well. You clench around it. It hums.

The trunks go on. Barely. You’re already half-hard.

The race starts. You run.

Each step makes it move inside you. It rubs perfectly. It’s torture. Your cock keeps twitching, leaking into the fabric. You’re panting by the second kilometer. Moaning under your breath. You see the other guys—sweating, bulging, some of them with their mouths hanging open in desperate pleasure. One guy's biting his lip so hard it looks like he might cry.

That guy from earlier runs next to you again. He grins. “Don’t come before the finish. Or you’re out.”

Your whole body clenches.

It’s insane. You’re sweating buckets. Your abs are flexing nonstop. Your cock keeps pressing against the wet inside of your trunks. Your hole tightens around the toy. You almost trip from how good it feels.

But you keep running.

You cross the line shaking.

They catch you, take you behind a tent. Someone whispers, “You made it. You get your reward.”

The plug comes out slow. So slow. You gasp. Your whole body is vibrating. Then you feel hands on your waist. Familiar ones. That guy. He pulls you close, presses his cock against your soaked trunk.

“Now we really start,” he says.

And you’re so ready for it.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

PSIB 21

KUNG SAAN DADAONG ANG CRUISE SHIP

Matapos ang talent show, naligo na sina Warren at ang iba pang mga contestants. Nagpalit sila ng kanilang mga suot na posing suits at nagtungo sa isang designated hall kung saan sabay-sabay silang pinakain ng dinner. Mukhang generous at hindi gaanong controlling ang sponsors nang gabing iyon: masagana ang buffet. Healthy pa rin ang mga choices — grilled fish, fresh greens, lean meats, brown rice, assorted fruits — pero walang restriction sa dami ng pagkain.

Gayon pa man, maingat pa rin si Warren. Hindi siya nagpaka-busog. Sanay na siya sa disiplina sa katawan, lalo’t paatras na ang bilang ng araw ng kumpetisyon.

At dahil hindi palaging nagkakatipon-tipon ang mga contestants sa isang non-competition, non-sexual na konteksto, nagkuwentuhan sila nang maluwag. Tatlong-kapat na ng pageant ang lumipas, kaya kahit naroon pa rin ang kumpetisyon sa pagitan nila, may camaraderie na rin. Nagpalalim na ang ugnayan. Kahit si Ford ay parang isa na lang sa tropa; tila tumitino na.

Hindi na rin sila naiilang sa halos hubad na ayos ng isa’t isa. Sa totoo lang, parang proud pa nga sila — pinong-pinong gumuhit ang mga abs, umangat ang mga chest, lumalim ang mga cuts ng obliques at V-lines. Gabi-gabi ang workout, araw-araw ang sex. Mas defined, mas sexual, mas matikas ang bawat katawan.

May ilan nang pares na kitang-kita ang lalim ng relasyon. Sina Jaylad at Jayen, halimbawa, halos hindi nagbibitaw sa holding hands. Sina Collo at Folger, tila nag-eenjoy sa flirty na asaran habang kumakain.

Maging sina Warren at Brady, kung hindi lang nila alam sa sarili nilang hindi sila opisyal, ay halos mag-boyfriend na rin sa kilos. Parang iyon na ang natural na lumalabas sa katawan ni Warren — kahit may agam-agam pa ang isip niya. Di man niya sinasabi, parang umaasa pa rin siyang may mas malalim pa sa pagitan nila.

Habang kumakain, napansin niya si Jonriel na isa sa mga nagse-serve ng pagkain. Naka-baseball cap ito at face mask, halatang incognito. Minsan ay nagtama ang mga mata nila. Walang kibuan. Pero medyo lumuwag ang dibdib ni Warren. Hindi pala napahamak ang espiya. Medyo kinabahan din siya rito pagkatapos ng emergency meeting kahapon.

Ang apat na returnees — sina Django, Russell, Edenberg, at Keiron — ay kasalo na rin nila. Halos wala na ring difference sa kanila at sa current contestants. Iisa na lang ang language ng katawan nila: alindog, confidence, at pagka-macho.

Pero ngayong medyo celebratory ang gabi, napagpasyahan ni Warren na hindi muna niya papaandarin ang imbestigador mode niya. Marami-rami na rin siyang nalaman. Sa susunod na araw na lang siguro niya kukumpletuhin ang impormasyon — kung kailan maaari na silang mag-usap ni Jonriel.

Biglang sumabog ang mga masasayang sigaw sa bulwagan. Sabay-sabay kasing nag-notify ang mga cellphone ng mga contestants. Nang buksan nila, nakita nilang may bagong bank transfers sa kani-kanilang account — galing sa sponsors. Bonus daw iyon mula sa performance nila sa Titilating Talent Show.

Tinitingnan ni Warren ang kabuuan ng kanyang kinita sa pageant mula umpisa — umabot na ng halos isang milyon. At ngayon, malinaw na sa kanya na hindi lang iyon galing sa sponsors. Sigurado siyang may parte roon ang sinasabi ni Mr. Hoan na “international audience.” Inilipat agad niya ang pera sa hiwalay na account — just in case may mangyaring hindi inaasahan.

Ilang sandali pa ay lumabas na ang mga alak — beer, wine, cocktails. Nagbody shots pa sila. Sa dami ng mga lasing na katawan, naging taya si Warren at Django nang ilang beses. May mga sumisipsip ng tequila sa tagiliran ni Warren, may mga humihigop ng lime mula sa kanyang bibig. Masaya. Mainit. Walang tensyon.

Pero isang oras ang lumipas, sumabog muli ang tunog mula sa sound system. Dumaan sa mga speaker ang isang malakas at eleganteng boses — isang sponsor:

"Congratulations, Debonairs! You have officially completed Week 3. Starting tonight, you’re free. No challenges, no sessions, no expectations — enjoy the cruise this weekend. But come Monday, the ship will dock on a private island. There, the final week of Dashing Debonair will begin. Expect your instincts to be tested. Primal. Brutal. Natural. See you there."

"ABA! Ang swerte niyo ah!" sigaw ni Russell mula sa kabilang mesa. "Nung batch namin, walang private island. Cruise lang kami buong pageant."

"Wow, exciting!" masayang tugon ni Brady. "Pero nakakakaba rin, no? Haha."

"Private island..." ulit ni Warren, halos pabulong. Napabaling siya kay Jonriel na tila seryoso ang mga mata.

Sigurado siya — ang pagdaong na iyon ay hindi lang next setting. Ito’y parte ng mas malawak na operasyon: Human trafficking. Drugs. Exploitation. Hidden cameras. International black market.

“Hetooo na,” bulong ni Warren sa sarili. “Dapat listo. Laging handa.”

——————————————————————————

Sabado. Idle ang buong araw para sa mga kalahok ng Dashing Debonaire. Nagbuhat sina Warren at Brady kasama si Russell. Minsan ay magnanakaw sila ng mga landian—pisil sa utong, hawak sa bukol, singhot sa pawis ng leeg—pero hindi sila nagtuluyang mag-sex. Pareho silang nagpasya na huwag banatin ang katawan bilang paghahanda sa kung anuman ang aktibidad sa isla.

Minsan ay nagkakahiwalay rin sila ng lakad ni Brady. Pero mamanmanan ni Warren ang lalaki mula sa malayo. Gusto niyang makita kung may iba pa itong kakaibang ginagawa o kung may kinikitang taong kahina-hinala. Pero wala siyang nakita. Panay lang ang tambay ni Brady sa pool at sa video game arcade. Nakalulunod ang kakisigan nito habang lumalangoy at naglalaro—ang suot lang ay skimpy na arena blue trunks. Nakalutang ang pawisan nitong katawan sa tubig, at ang katawan nito'y parang likhang sining.

Nang wala siyang masilip na kahina-hinala, lumibot na lang siya. Nakikipag-‘hi’ sa mga makasalubong na contestants at returnees. Isang beses ay nasalubong niya si Django. Nag-make out lang sila sa may deck side habang nagkikiskisan ang mga bukol sa kanilang speedo. May espesyal na libog talaga sila para sa isa’t isa. Ilang pulang ilaw ang nasa paligid—baka sakaling gawaran sila ng puntos.

Naglalakad-lakad si Warren, umaasang matagpuan siya ni Jonriel para pag-usapan na ang susunod na hakbang. Hindi niya alam kung anong dapat gawin. Hindi siya agent ng NBI. Hindi siya trained sa espionage. Hindi rin niya alam kung dapat ba siyang makialam. Ang sigurado lang niya: gusto niyang hindi mapahamak.

Hanggang sa ang mga paa niya ay nadala sa mini-golf course ng cruise ship.

At nanindig ang balahibo niya.

Nandoon ang isang lalaking nakamaskara, naka-golf outfit, may henna tattoo na “10” sa kamay. Si Mr. Ten. Ang kausap ni Brady nang gabing nagbago ang pakiramdam niya sa roommate. Isa sa mga pinagsususpetsahan niyang kasabwat sa kung anumang ilegal na nangyayari sa cruise.

Napako siya sa kinatatayuan.

Nag-angat ng tingin si Mr. Ten, "Well, well, well... Número cinco, Warren Estampador." May ngiti sa tinig nito, pero tila may bahid ng babala. "Bibigyan kita ng extra points. Halika."

Kabado si Warren. "Naku sir, okay lang po. Baka magulo ko lang kayo sa laro ninyo."

Ngumisi ito. Kahit kalahati lang ang mukha nito ang kita, malinaw ang pagkasinister ng ekspresyon. "It wasn’t a question, Number Five. Halika."

Mabigat ang mga hakbang niya papalapit sa sponsor.

"Marunong ka bang mag-golf?" tanong nito.

Umiling siya. "Hindi po."

"Turuan kita."

Kumuha ito ng club mula sa bag at inabot sa kanya. Sumunod si Warren sa instruction: ibuka ang mga paa, ayusin ang hawak, umangkop sa posisyon.

Pero sa bawat pagtuturo ng sponsor, may kasamang pisil na hindi inosente. Ang kamay nito ay madalas humahaplos sa katawan niya, waring sinusukat ang bawat hibla ng laman. Sa bawat pag-adjust ng posisyon, mararamdaman niya ang mainit na palad nito sa likod, sa balikat, sa tagiliran. Hanggang sa ang isang palad ay dumako sa kanyang abs, pababa sa dilaw na pouch ng kanyang speedo, at mariing pinisil ang namumukol niyang harapan.

Hindi niya alam kung ito ba ay taktika ng pananakot o simpleng pang-aakit. Pero hindi niya makaila ang pagtayo ng alaga niya.

"Pumalo ka na," bulong ni Mr. Ten, ang labi ay halos nasa batok niya.

Sumunod siya. Tinamaan niya ang bola. Tumakbo ito sa damuhan, dumiretso sa butas.

Nagpalakpak si Mr. Ten. "Nice. Galing mo. Fast learner."

Bago pa siya makapagsalita, niyakap siya nito mula sa likod. Mainit ang katawan nito, at ang hininga ay dumadampi sa kanyang tainga.

"Kaya ikaw ang paborito ko," bulong nito. "Hindi ka lang masarap. Matalino ka pa. Madaling matuto."

Hinila pababa ng sponsor ang likod ng kanyang speedo. Naramdaman niya ang pagpasok ng dalawang daliri sa kanyang lagusan.

"Ughh... Sir," singhap niya.

Kinalikot ng daliri nito ang kanyang butas, marahan ngunit may diin. "Matalino ka, Warren. Alamin mo ang dapat mong malaman. Matuto kang umiwas... at hayaan na lang ang mga nangyayari. Kung gusto mong manalo."

Tapos ay binaba na nito ang pants at underwear. Tumambad ang maugat nitong burat.

"Anong ibig mong sabihin, Sir? Aghhh fuuuck—!"

Bigla siyang kinantot nito mula sa likod. Walang pasabi. Biglang pasok. Napaliyad siya sa gulat at sarap. Sinabunutan siya ni Mr. Ten habang kinukubabawan siya sa gitna ng berde at malinis na golf course.

"Ughh tangina, Warren... sarap mo," ungol nito habang binabayo siya.

Ang sarili niyang kamay ay awtomatikong dumako sa kanyang alaga. Jinakol niya ang sarili habang ang g-spot niya ay binubugbog ng sponsor. May pagaspas ng hanging dala ng dagat, pero mas malakas ang tunog ng pagbayo. Plok, plok, plok.

May sabunot. May mahigpit na hawak sa kanyang baywang. Minsan ay halos masakal siya ng bisig ng lalaki.

Napupunit ang isip niya. Takot. Libog. Babala. Sarap.

Hanggang sa naramdaman niya ang pagsabog ng tamod ng sponsor sa kanyang loob.

"UGH! FUUCK!" sigaw ni Mr. Ten, nakabaon pa rin ang uten sa kanya.

Hindi rin siya nakatiis. "Ahh—putaaa..." ungol ni Warren habang nagpaputok ng masaganang dagta sa green carpet ng golf course.

Bumunot si Mr. Ten. Isinuot muli ang pants, kinuha ang golf bag, at lumingon sa kanya. "Gumalaw ka ng matalino, Warren."

Tapos ay naglakad na ito paalis.

Naiwan si Warren, nakatuwad sa green, umaagos ang tamod sa hita, ang puso ay binubugbog ng kaba. Malalim ang kanyang paghinga, at tila naninikip ang paligid.

——————————————————————————

Lunes. Ang tagal na rin mula nang huling makaapak si Warren sa lupa.

Hindi na sila pinagbihis. Kaya’t bumaba siya ng cruise ship na ang tanging suot lang ay isang flesh-colored na speedo na sobrang nipis at sikip, parang second skin. Hindi masyadong nagbigay ng instructions ang staff—tanging isang duffel bag lang ang iniabot sa bawat kalahok. Naroon ang ilang basic toiletries, sunblock, mga extrang trunks, bug spray, flashlight, lalagyan ng tubig, first-aid kits at iba pang emergency items.

Tahimik ang lahat habang isa-isa silang bumababa ng gangplank. Mula sa dulo ng ramp ay bumungad sa kanya ang malambot na buhangin ng dalampasigan, mainit sa ilalim ng talampakan. Sa bawat hakbang ay parang may himig ang alon na sumasalubong sa baybayin.

Nilingon niya ang barko. Nanatili itong nakadaong malapit sa isla, parang isang tahimik na halimaw na nakamasid.

Sa bandang likuran ng isla ay may makikitang mga luxury structures: mga white, modern villas na may mga floor-to-ceiling glass windows. Hindi sila pinapasok doon. Sa halip ay itinuro ang mga tents na nakalatag sa buhanginan. Mga red at blue na kampo na ang itsura ay mukhang survivalist pero hindi naman talaga bulok.

Nakakalat sa mga punong niyog ang mga CCTV cameras na itinatago sa mga kahoy at dahon. May mga ilaw na nakasabit sa lubid, at ang ilan ay may kasamang mga speaker. May mga bamboo torches. May stage na mukhang pwedeng pagtanghalan ng kung ano pa man—may LED screen at sound system. Mukhang handa ito hindi lang sa competition, kundi sa panonood.

"Parang Survivor nga," isip niya habang hinihigpitan ang hawak sa duffel bag.

Habang naglalakad sa buhangin, hindi mapigilang mapabuntong-hininga si Warren. Ang araw ay mainit pero hindi masakit. Parang pinapaliguan ng langit ang kanyang balat. Ang mga contestant ay parang isang tribong sinaunang nilalang na ginawang plaything ng mayayaman.

Tinapik siya ni Russell, "Tangina. Ganda ng lugar, pero ewan. May kilabot pa rin."

Hindi siya sumagot. Nakatulala lang siya sa paligid.

“Ito na ba ang simula ng wakas?” tanong ng isip niya. Kung may trafficking o drug drop-off nga na magaganap, marahil ito na ang setting. Ang isla. Layo sa mainland. Layo sa saklolo.

Lumilinga siya. Hinahanap ang senyas ng lihim na kaalyado—si Jonriel. Pero ni anino nito, wala.

——————————————————————————

Naiayos na nila ang mga gamit sa loob ng blue tent. Si Warren at Brady ay tinulungan ng kanilang babaeng assistant. Maaliwalas at maayos ang setup—hindi man air-conditioned, pero para ka pa ring nagka-camping sa mamahaling eco-resort.

May dalawang foam mattress sa magkabilang gilid, may mga tuwalyang nakarolyo sa itaas, at isang collapsible table na may emergency lamp, bottled water, at mga lotion, wipes, at sunblock. May maliit na rack para sa mga bag at sapatos, at isang nylon mesh na nakasabit sa itaas na may ilang energy bars at whistle. Sa sulok ay may digital tablet na pang-update ng schedules, at maliit na electric fan na solar-powered. Malinis. Maaliwalas. Parang adventure cabin ng dalawang lalaking pinapangarap na mag-explore ng mundo habang nakasando lang at naka-trunks.

Nang maiayos na ang lahat, humarap ang assistant sa kanila. Nag-bow ito. “Aalis na ako, Warren. Brady.”

Kumunot ang noo ni Brady. “Luh. Bakit parang namamaalam ka na?”

Ngumiti ito, bahagyang pilit. “Hmm? Oo sir. Kasi nga survivor mode daw kayo. Tapos kasi ililipat na ako ng assignment.”

Kinutuban si Warren. “Ah? Saan ka lilipat? Hindi ka na babalik sa cruise?”

Nagkibit-balikat ito. “Basta may trabaho, doon ako pupunta.” Tumango. “Sige maiwan ko na kayo.” Tahimik itong lumabas ng tent.

“Hmm... parang may kakaiba sa kanya, ano?” bulong ni Brady.

Tinaasan siya ng kilay ni Warren. “Napansin mo rin? May kutob ka ba?”

Tiningnan siya ng lalaki. Blanko ang mukha. Tila binabasa ang kanyang mata. Pagkatapos ng ilang segundo, sumagot. “Hindi ko alam. Pero ayaw ko na rin isipin. Isang linggo na lang tayo dito.”

Napabuntong-hininga si Warren. “Hay. Excited na rin ako na matapos ‘to. Ibibigay ko na nang todo ang lahat. Pagbalik ko sa amin, kakalimutan ko na lahat ng ‘to.”

Hinawakan ni Brady ang kanyang kamay. Pinisil iyon.

“Pati ako, kakalimutan mo na rin?”

Tinitigan niya ito. Ang guwapong mukha. Ang mga matang laging buo ang titig. At oo—ang lalaki ring ito ang siyang nagtulak sa kanya sa pinaka-matingkad na paglalantad ng sarili. Lalaki ito na napalapit talaga sa kanya.

Pinisil din niya ang kamay nito. “Hindi kita malilimutan, siyempre. Pero wala pang sigurado sa atin pagkatapos ng lahat ng ‘to. Baka naman lahat ng libog at damdamin na ‘to, mawala rin pagbalik ko sa dating buhay.”

Ngumiti si Brady. Payapa. “That’s good enough for me, Warren.” Pinunasan nito ang kanyang dibdib, “Grabe. Ang hot mo kapag pawis ka. Haha.”

Pinunasan din niya ito. “Ikaw rin. Mukhang masmadali tayong mangintab ng pawis dito. Wala na kasi sa cruise aircon.”

“‘Ikaw ba ‘yung tipong kayang mag-survive sa wild?” tanong nito.

“Hmmm… hindi ko pa nasusubukan maiwan sa bundok. Pero tingin ko may instinct naman ako.” Kumindat siya. “Ikaw, nakita ko kung paano ka mag-muay thai. Hindi ka lang pang-model, ‘no.”

Tumawa si Brady. “Maybe. Kinakabahan pa rin ako sa setting natin. Pero pramis—pagtatanggol kita kapag kaya ko.”

Tumaas ang kilay ni Warren. “Kahit kalaban mo ako?” Mabigat ang tono niya. Tila beyond pageant ang ibig niyang sabihin.

Tinitigan siya nang mariin ni Brady. “Magkakampi tayo, Warren.”

Tahimik. Pero sa mga mata nila, doon lumabas ang tunay na usapan.

“Gusto mong maglakad?” tanong ni Brady. “Hindi pa naman late. Kabisaduhin natin ang paligid.”

Pumayag si Warren. Lumabas silang dalawa sa tent, magkahawak ang kamay. Ang suot lang nila ay ang flesh-colored trunks—parang hubo't hubad. Mainit pa ang hangin. Basa pa rin ng pawis ang katawan ng isa’t isa, at ang liwanag ng buwan ay sumasalamin sa kanilang balat.

Naglalakad sila sa buhangin. Sa likod nila, ang pulutong ng mga tents ay may kanya-kanyang ilaw. Sa loob ng ilang blue at red tents, may mga silhouette ng magka-partner na contestants na tila naghahalikan o nagsasalsal. Si Edenburg ay kasama ni Mierre. Si Keiron ay kay Russell. May tent na nilalagyan pa ng musika. Hindi ito tahimik na isla—ito ay islang pinanonood.

Sa gitna ng isla ay may trail—makipot, dumadaan sa kakahuyan, may mga ilaw na halatang pinlano ang pagkakalagay. May mga poste na may CCTV. Ang iba ay nakatago sa mga sanga. Minsan ay makikita mo lang ang pulang ilaw na pilit tinatakpan ng dahon. May mga tunog din ng bubuyog, huni ng insekto, at lagaslas ng dagat sa di kalayuan. Ang amoy ng lupa, kahoy, at maalat na hangin ay sumasama sa pawis nila.

“Dito siguro gaganapin ‘yung mga outdoor challenge,” bulong ni Brady.

“O dito rin posibleng may...” hindi na niya itinuloy.

Biglang may rustling. Mula sa kanan, sa medyo masukal na bahagi.

Defensive si Warren. Hinawakan niya agad si Brady. “Fuck. Ano ‘yon?”

Nag-stance si Brady, nakahanda. “Shit. May gumagalaw.”

Lumapit sila, dahan-dahan. Kumakabog ang dibdib ni Warren.

Pero paglapit nila sa likod ng mga bushes at damo, tumambad ang dalawang lalaking hubad sa anino ng mga puno. Nasa harap ng isang CCTV si Ford at si Rojiero—naghahalikan, nagyayakapan, at nagkikiskisan habang ang kanilang mga speedo ay litaw na litaw ang namamagang mga bukol.

“Holy shit,” bulong ni Brady.

Ngumisi si Warren. “Seryoso? Dito pa talaga?”

Tumingin si Rojiero sa kanila. “Ah, fuck. Sorry. Kala namin walang dadaan dito.”

Napangiti si Warren. “Well… kung gusto niyong dagdagan ‘yang points niyo, go lang. Pero next time, bitbitin niyo ‘yang camera.”

Tumawa si Ford. “Baka sumali kayo, kaya hindi namin pinigilan, eh.”

Ngumiti si Brady. “Wag kayo masyado mapag-asa.”

Sa gitna ng dilim at lamig ng kagubatan ay unti-unting uminit ang eksena. Nakaluhod agad si Ford—agresibo pa rin, dominanteng alpha. Walang tanong-tanong. Walang pahintulot na hinihintay. Binaba nito ang flesh-colored trunks ni Brady, at halos lumundag ang matigas na burat ng lalaki mula sa pagkakakulong.

“Putangina, na-miss ko titi mo,” bulong ni Ford habang dinidilaan ang ulo, paikot, tapos sinubo nang sagad.

Napakapit si Brady sa ulo nito, ungol niya'y mababa pero madiin, “Shit… tangina, tsong… ugh...”

Hindi na nagpahuli si Warren. Lumingon siya kay Rojiero, tinitigan ito sa mga mata habang unti-unti ring binaba ang trunks ng kasama. Tigas na tigas na ang tarugo nito, may precum nang tumulo sa ulo. Hinawakan niya ito sa base, marahang dinilaan ang gilid, nilasahan ang alat at init, at saka buong libog na sinubo.

“F-fuck… Warren...” daing ni Rojiero, napahawak sa buhok niya. “Ang sarap ng bibig mo…”

Habang busy silang dalawa sa pagtsupa, gumagalaw din ang mga kamay ni Ford. Kinapa nito ang dibdib ni Warren, pinisil ang masel, dumapo sa abs, at tuloy-tuloy sa bukol na matigas pa rin sa loob ng trunks. Pinisil ito habang subo-subo pa rin ang burat ni Brady.

Ginantihan iyon ni Warren. Habang subo ang alaga ni Rojiero ay iniabot din niya ang isang kamay papunta kay Ford—hinimas ang abs nito, pinisil ang dibdib, kinapa ang nakaumbok na tigas sa pagitan ng hita nito.

Dumadagundong na ang init sa kanila. Unti-unti ay nagpalitan ng posisyon. Umangat sina Ford at Warren, pinunasan ang labi, at ngumiti sa isa’t isa. Torrid kiss agad. Mapusok. Maungol. Dila sa dila. Laban ng mga panga. Pawis sa pawis.

Wala na ang init ng kanilang dating iringan. Ito na ay purong libog. Sportsmanlike fucking. Dalawang alon na sumasalubong.

Habang sila'y naghahalikan, bumaba naman sina Rojiero at Brady—ngayon ang mga ito na ang lumuhod. Nagtanggal ng trunks si Ford at Warren. Tapos ay sabay na sinubo silang dalawa ng mga ito. Ang bibig ni Brady ay mainit at madulas sa burat ni Ford. Si Rojiero naman ay mabagal sa una, dinidilaan ang katawan ng burat ni Warren, tapos biglang isasagad lahat papasok.

“Shit, fuck, ang init niyo,” ungol ni Ford, nanginginig ang binti.

Napatingala si Warren. “Sarap ng bibig niyo, tangina.”

Pero hindi lang bibig ang gumagalaw. Ramdam nilang dalawa ang malikot na daliri na humahaplos sa butas ng kanilang puwetan. Basa ito siguro laway lang o precum. Pero walang duda, pinifinger sila habang sinusubo.

“Ahh… putangina,” sambit ni Warren. Napaatras ang baywang. “Fuck, sige pa…”

“Sige kalikutin mo kinginang 'yan!” daing ni Ford habang hinahaplos ang buhok ni Brady.

Sabay nilang naramdaman ang paglapit ng orgasm, kaya huminto sila. Dahan-dahang itinaas ni Warren si Rojiero. Si Ford naman ay sinenyasan si Brady.

“Tumuwad kayo,” utos ni Ford, mababa ang boses.

Ganon nga ang ginawa ng dalawa. Nakatuwad sina Rojiero at Brady sa harap ng camera, ang mga puwet ng mga ito ay bilog, makinis, at nangingintab sa pawis. Halatang mga sabik.

Lumuhod si Warren sa likod ni Rojiero. Inilapat niya ang dila sa butas nito, dinilaan ito paikot, tapos ipinasok sa loob, matagal, madiin. Ramdam niya ang pag-arko ng katawan ni Rojiero. “Putangina Warren, kainin mo pa ‘ko… ang sarap…”

Sa kabilang dako, si Ford naman ay nilalantakan na rin ang puwet ni Brady. Parang gutom. Hinawakan pa ang dalawang pisngi at ibinuka para maipasok ang buong dila.

“Fuuuck pareeeeee, shit…” garalgal na halinghing ni Brady.

Maya-maya pa, tumayo na sina Warren at Ford. Binasa ng laway ang mga burat, saka itinutok sa mga butas.

“Ready ka na?” tanong ni Warren.

“G-gawin mo na,” bulong ni Rojiero.

Sabay ang pagpasok.

“AHHH!” sigaw ni Brady.

“Putangina ang sikip mo!” ungol ni Ford habang binubundol ang loob.

Si Warren ay nakapikit, ninanamnam ang init at sikip ni Rojiero. Parang sinasakal ng laman ang burat niya. Inilapat niya ang mga kamay sa likod, hinagod ang pawis na likod ni Rojiero habang umuulos. “Shit… sobrang sarap mo…”

Ang katawan ni Brady ay umaalog sa bawat kadyot ni Ford. Si Rojiero naman ay naglalaway sa halik nila ni Brady habang pareho kinakasta ang mga ito; isang ritmo ng tunog ng balat sa balat, hininga sa leeg, ungol sa bibig.

Nagkakahalikan ang dalawang bottom. Hindi nila alintana kung kanino nakatuwad. Basta’t parehong  nanginginig sa libog, habang sinasalubong ang bawat ulos.

Ramdam ni Warren ang bawat kislot ng kalamnan ni Rojiero. Pinisil niya ang bewang nito. “lapit na ugh shit…”

"Shit... ako rin... tangina, Warren... isagad mo…” si Rojiero.

“Fuck... Brady... malapit na ako...” sigaw ni Ford.

“Ahhh tangina ka, Ford... sige pa... sige pa!” bulalas ni Brady.

Sabay na bumigat ang paghinga. Tapos sabay din ang pagsirit ng tamod ni Brady at Rojiero, tumalsik sa damuhan. Hindi man lang hinawakan ang mga matitigas na tarugo. Ang likod ng mga ito ay basang-basa sa pawis, nanginginig sa orgasm.

Sabay ding pumutok sina Warren at Ford sa loob ng mga ito.

“AHHHHHH!” sabay-sabay na ungol.

Punong-puno. Mainit. Nababasa ng tamod ang mga butas.

Bumunot si Ford, hinawi ang pisngi ng puwet ni Brady, at inilapat ang mukha, tapos ay sinahod ng bibig ang umaagos na tamod.

“Fuuuck…” daing ni Brady. Sumunod ito.

Niluhuran ni Warren si Rojiero at dinilaan din ang sariling dineposito niya. Interesante at nakaka-high ang lasa ng sarili niyang katas at ang pawis at musk ni Rojiero.

Nagkatinginan sina Ford at Warren. May ngiti sa labi. Tapos ay naglaplapan, pinaghalo ang katas sa kanilang mga bibig, matagal, marubdob. Maungol habang naghahawakan ng katawan.

Tuloy ang pag-blink ng pulang ilaw sa CCTV.

Baka triple ang puntos ng session na iyon.

Handang-handa na silang apat para sa pinakamasalimuot at pinaka-mapangahas na linggo ng pageant.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe!