ASSU 05

ANG PAG-SETTLE SA HQ NG STARTUP

Alas kuwatro pasado nang umaga.

"Ay lipat bahay yarn?!"

Napatigil si Bonj sa pag-eempake ng mga damit dahil sa boses ng babae na narinig niya.

Lumingon siya at nakitang nakatayo sa may pintuan ng kuwarto niya ang nakababatang kapatid na si Vangie. Naka bathrobe pa ito. Mukhang bagong gising para mag-prepare na sa school para sa araw na iyon.

"Eh sabi kasi nung founder ng startup na wala pang nafa-found eh maganda daw na gawing tirahan din 'yung headquarters. Masyado iniidolo ang mga content creator abroad na mga CEO-influencers," sarkastiko niyang sabi.

Tumawa si Vangie, "oh my gosh. Gusto niyang maging Roy Lee ng Cluely or Carl Pei ng Nothing Phone? Ni hindi ko nga sure kung marunong siyang mag-divide ng decimals."

Natawa si Bonj, "harsh! Pero gets."

Umiling ang babae, "hindi pa rin ako maka-get over na may joint venture kayo ni Bonj."

Bumuntong-hininga siya, "I know this is awkward kasi nag-date din kayo before. Kaso nabulag ako sa perang ibibigay sa akin ng Mommy niya na si Lilibeth eh. Hirap talikuran!"

Kumunot ang noo nito, "nyeh. Sobrang history na nun. Two months lang kami nag-date. Head over heels ang lola mo. Mega iyak nang na-ghost. Pero may bf na ako ngayon so matagal na ako naka-get over. Ang wonder ko lang eh sobrang two different persons kayo. Hindi naman siya tanga--siguro sa streetsmarts masagana si Gohan. Pero ibang iba kayo ng ugali. Ang gulo siguro."

Sumimangot si Bonj, "yep. I'm learning that now. But I have to make his mom's incentive worth it. Ay bawal pala malaman ng iba ha. Secret yun. Di alam ni Gohan."

"Nyek. Jusko ang tagal tagal na since nag usap kami," ani Vangie.

Nagpatuloy sa empake si Bonj, "pero di naman ako doon titira. Uuwi pa rin naman ako dito. May days lang siguro na doon ako."

Ngumisi ang kapatid, "at dahil nakilala ka niya dahil nag-date kami, kelangan meron ako komisyon."

Natawa siya, "dun ka na nga. Matatapos na ako dito."

Nang natapoos na ni Bonj ang kanyang pag-eempake ay kinuha na niya ang mga maleta ng gamit, tumawag ng taxi at tumungo na sa condo unit ng HQ ng startup.

Mag-alas sais pa lang ng umaga nang dumating si Bonj sa condo. Gusto niya ayusin ang gamit bago magsimula ang kanyang trabaho nang alas otso.

Pero nang makarating siya sa unit ay napansin niyang bukas ang ilaw sa ilalim ng pinto. Tapos may malakas na R&B music na lumalabas.

"Huh. Ang aga naman niyang mag-exercise," sabi niya sa kanyang sarili.

Pero pagkalapit niya sa pintuan may mga narinig siyang kakaiba. Mga garalgal na ungol ng lalaki. Halinghing ng babae na sumasagot. Tapos ay tunog ng nagbubungguang katawan.

"No shit, he didn't just do this," disappointed pero curious na turan ni Bonj. Binitawan niya ang mga gamit na dala niya. Mahinang binuksan niya ang pintuan, inuwang ng ilang sentimetro ang pinto at sumilip.

At nakita niya agad ang nangyayari.

Sa gitna ng malakas na tunog ng musika, at sa nag-iisang sofa sa may first floor ng kanilang HQ, nakita ni Bonj ang dalawang hubo't-hubad na katawan.

Isang seksi na babae. Maputi. Mahaba ang buhok. Mukhang artistagin. Nakatuwad at nakasalampak ang mukha sa sofa. Muffled ang mga ungol na lumalabas mula sa babae.

At sa likod ng babae ay si Gohan.

Napalunok si Bonj sa nakita niya.

Ang likod ni Gohan ay parang eskultura. Balikat na malapad, braso na litaw ang linya. Sa bawat galaw, nagko-contract ang mga kalamnan, malinaw ang puwersa sa bawat kadyot. Hawak nito ang balakang ng babae, triceps ay putok na putok sa tensyon.

Tumunaw sandali ang mundo ni Bonj. Hindi siya makagalaw; ang mga mata niya ay naka-focus sa likod ni Gohan—ang lapad ng balikat, ang agwat ng lat muscles na nagko-contract, ang daloy ng butil ng pawis.

Pawis ang kintab ng balat. Sobrang flawless, walang pilit—parang natural na display ng lakas. Kita ang six-incher nitong burat na pumapasok-labas na parang barena sa hiyas ng babae. Alam nito ang ginagawa.

Ang mga ungol ni Gohan ay malalim, baritono, parang hayop na sumusunod sa instinct. "Tangina. Babe. Ugh ang saraaaap..."

At ang lower body—napapako ang tingin ni Bonj. Hita na parang troso, calves na hinubog sa paulit-ulit na galaw. Pero higit sa lahat, ang puwet—malaki, buo, gumagalaw kasabay ng katawan. Kita ang pag-igting at pagluwag, parang makina. Kumikintab pa sa pawis.

Nanuyo ang lalamunan ni Bonj.

Bilang top, may alam siyang kahinaan. At iyon ang eksaktong hulma na nakikita niya ngayon. Ramdam niya ang init na umaakyat sa dibdib niya—inis, pagkagulat, at isang libog na ayaw niyang aminin. Napapahawak siya sa sarili niyang bukol sa loob ng pants na suot. Ang daming maduming pumapasok sa isipan ni Bonj.

Patuloy ang galaw sa sofa. Ang musika ay tila mas bumagal, o baka siya lang iyon. Hindi siya makaalis. Ayaw niya. At ayaw din niyang manatili. Nasa sahig lang sa paligid niya ang kanyang mga maleta.

Maya-maya, huminto si Gohan. Umangat ang katawan nito, huminga nang malalim. Ang babae ay napasandal, nanginginig pa. Kitang kita ang kumikislot nitong ereksyon.

“Fuck,” anito, mababa ang boses. “Ang sarap.”

Parang hayop ang anyo ni Gohan—pawis, init, adrenaline. Uhaw pa ang tingin.

“Nababaliw ako sa’yo,” sabi ng babae, hingalin.

“Hindi pa tayo tapos,” sagot ni Gohan, may ngiting pilyo. “May oras pa. Bago dumating 'yung kasama ko sa work!"

Binuhat nito ang babae na parang walang bigat at umakyat sa hagdan.

Doon natauhan si Bonj.

Umiling siya, umatras palayo sa pinto. Ang puso niya ay mabilis pa rin ang tibok. Hindi niya alam kung alin ang mas nangingibabaw—inis bilang ka-work, o ang kakaibang kiliti na iniwan ng eksena sa isip niya.

Kinuha ni Bonj ang mga maleta.

“Professional boundaries,” bulong niya sa sarili, kahit hindi siya sigurado kung kanino niya iyon sinasabi.

Tahimik siyang bumaba muli at lumabas mula sa condo. Nakatulala siya habang kumakain ng breakfast sa McDonalds. Mukha siyang ewan na kumakain ng sausage muffin na may mga maleta na nakapaligid.

Hindi nakatulong ang kape. Lalo pang bumilis ang kanyang puso. At ang kanyang ereksyon ay hindi pa rin humuhupa. Paano ayaw umalis ng makasalanang imahe sa kanyang utak.

Pero pinipilit niyang ibsan ang kanyang libog na wala sa lugar. Sinasabi niya sa sarili niyang malala ang atraso ni Gohan. Hindi dapat ito nagdadala ng babae at nakikipagniig sa kanilang lugar na pinagtatrabahuhan.

Tiningnan niya ang orasan. 7.40am. Nagpasya na siya na gumayak at bumalik sa unit ng condo.

Lumukso ang dugo ni Bonj nang makita ang babaeng nakaniig ni Gohan kanina. Naka-uniporme ito ng university na pinanggalingan nila. Nilampasan lang siya nito.

Hindi niya alam kung ano ang dapat gawin pagdating niya sa harapan ng unit. Pagbukas niya ng pinto ay nakita niyang naka jogging pants at hoodie si Gohan. Halata sa buhok nito na bagong ligo lang ito.

Lumingon sa kanya ang lalaki nang marinig ang pagdating niya. Lumiwanag ang mukha nito nang makita ang mga maleta niya.

"Yoooh there's my CTO partner roomie broskie Bonbon right there!" bati ni Gohan habang lumalapit sa kanya.

"Gohan, pwede ba don't call me Bonbon. Bonj kasi ang palayaw ko," mahinahonh turan niya.

"Uh. Akala ko 'yun ang nickname mo kasi 'yun ang ginagamit minsan ni Vangie," paliwanag nito, "Bonbon sounds more fun! Broskie Bonbon. Anyway yown! You're finally staying in!"

"Hoy, maglalagay lang ako dito to be ready for all nighters. Pero hindi ako dito titira," pagklaro ni Bonj, "and also para din mabantayan ko closely ang mga nagaganap dito."

Natawa ito, "grabe ka naman! Para namang may ginagawa akong kababalaghan dito."

Lumukso muli ang puso niya. Naninimbang pa siya kung sasabihin niya ang nakita kanina. Gusto niyang iparating sa influencer na hindi okay iyon.

Pero bago siya magkatapang ay nakita niya ang maaliwalas na guwapong mukha ni Gohan. Naalala na naman niya na contorted ang ekspresyon nito dahil sa sarap. Kahit balot na ang katawan nito ay aninag ang matipunong hugis niyon.

"Basta. Work lang tayo dapat. Hindi ito sleepover at hindi ito bakasyon," seryosong sabi ni Bonj. "Wala pa nga tayong MVP eh."

"Yeah, tama ka. Let's not kill time. I promise I'll be more serious in brainstorming today. Although huwag mo lagi i-shootdown ideas ko, ah," pakyut na turan ni Gohan, "halika. Let me show you your room."

Sabay na gumalaw ang mga braso nila para abutin ang isang maleta. Sumagi nang mabilis ang kanilang mga kamay. Wala lang iyon kay Gohan. Pero kay Bonj, may kaunting kuryenteng dumaloy sa kanya.

Binuhat na nila ang mga gamit at pumasok sila sa isang kuwarto sa second floor.

Naroon pa rin ang pagiging simple ng layout—isang mababang platform bed na may puting linen, isang maliit na desk na raw wood ang hibla, open rack na may ilang boxed na gamit. Sa tabi, isang malawak na bintana ang nakabukas sa lungsod; humahampas ang malayong ingay ng trapiko sa exposed concrete. Kumalat ang warm glow ng pendant light sa malambot na area rug, parang tahimik na hinga ng lugar.

Humakbang si Gohan papunta sa kama at agad inayos ang isang corner. Maingat pero mabilis ang galaw. “Ayos ’to, broskie. Maluwang. Puwede ka mag-stream dito—or code in peace,” sabi niya, may sigla sa boses.

“Hindi naman ako streamer,” sagot niya habang nagbubukas ng box. Lumabas ang mga Magic: The Gathering decks—maingat ang sleeves, may bigat ang presensya.

Napahinto si Gohan. Tinuro ang cards, mata’y kumikislap. “Ohhh! You play MTG too?”

Tumaas ang kilay niya. “Naglalaro ka ng Magic?” May konting duda. Akala niya, hindi tipo ng lalaking ’to ang ganitong laro.

Biglang lumabas si Gohan.

Saglit siyang napatingin sa pinto, pero tinuloy ang pag-aayos—ang tunog ng karton, ang mahinang kaluskos ng sleeves.

“Broooskieeee!” sigaw mula sa labas, bago bumukas ang pinto. Pumasok si Gohan na may yakap-yakap na decks, dice, playmat. Parang Pasko.

“Woooah,” napabulalas siya. Hindi na maitatanggi—hardcore.

“Ano’ng deck mo, Bonbon?” excited na tanong.

“White-Blue,” sagot niya. “Control.”

Napatawa si Gohan, halos proud. “Wow naman. Ang erudite! Azorius ka pala, eh.”

“Eh ikaw?”

Ibinuka ni Gohan ang isang deck, parang baraha sa magic trick. “Rakdos—red black. Minsan Gruul.”

Humalakhak siya. “Wahahaw. Not beating the heterosexual allegations, I see.”

“Isang game bago tayo pumasok?”

Umupo sila sa sahig, cross-legged sa ibabaw ng rug. Inilatag ang playmat, inayos ang dice, kumalat ang cards sa pagitan nila. May init ang ilaw sa pagitan ng mga kamay; may tahimik na tensyon sa bawat draw.

Hindi siya nagkamali—seryoso si Gohan. May tiyempo ang galaw, may disiplina ang bait. Ilang beses siyang napaurong, nag-iisip nang mas malalim kaysa inaasahan niya. Sa huli, nag-concede siya, huminga nang malalim.

Kinamayan siya ni Gohan. “Nice game, man. Pero next time hindi na kita pagbibigyan. Ang dami mong misplay kanina.”

Umiling siya, amused. “Nahirapan din ako sa ’yo. Bakit hindi mo ginagamit ’yang brain cells sa group works natin noon? O sa pag-iisip ng MVP?”

Nag-pogi-sign si Gohan. “I like to keep my cards close to my chest. Literally. And figuratively. Paano sa tingin mo ako naging influencer? May brains ako, broskie.”

Pumalakpak siya, biglang may tumamang ideya. “Fuck—wait. ’Yan. ’Yan ang product natin. Fantasy card o digital, game-ified fitness community.”

Umingay ang mata ni Gohan. “Ohhhh! Yeah! Like fantasy avatars—may actual stats. Based sa weekly exercise mo, gagawa ka ng character. Street-fighter vibes. Tapos arcade game. May cosplay events pa.”

Nanlaki ang mga mata niya. “Oh shit. Mahirap—pero ang ganda. Kailangan lang nating i-check originality. Pero sigurado ako, wala pa nito sa Pinas. Wait—gamer ka rin?”

Tumawa si Gohan, may yabang. “Gusto mo ilabas ko PS ko at consoles?”

Ngumisi siya. “Shit. Sa gaming pala tayo magkakasundo.”

“So we have an MVP?” tanong ni Gohan, halos hindi makaupo.

Tumango siya, mabagal pero buo. “Yeah. I guess so. I mean, it still needs a lot of refinements pero we already have something exciting to start with. At mukhang magagamit nga natin ang content-driven strategy na hindi mo mabitawan.”

“Tapos—official na ’kong founder!” sigaw nito, kamao ay nakataas.

Tumaas ang kilay niya. “Huh. Ano ’yan?”

“Oh come on, bro! Pound it!”

At dahil gumaan ang pakiramdam niya, tinapat niya ang kamao. Fist bump.

Mukhang aandar na ang startup—kahit papaano.

——————————————————————————

Nag-stretch si Bonj ng kanyang braso. Pinatunog niya ang mga joints at daliri. Nakangiti niyang tiningnan ang screen. Populated na ng maraming files ang encrypted shared document nila ni Gohan.

Ang dami nilang napag-usapan nang buong araw tungkol sa magiging plano nila para sa startup na kanilang gagawin. Ang nagsimulang idea ng gamer culture + fitness kaninang umaga ay nanganak nang nanganak ng mga panibagong ideya.

May mga pagkakataon na sinosoplak pa rin ni Bonj ang mga ideya nito. Hindi naman napipikon si Gohan. Bubungisngis lang ito at bibiruin siya. Pero mas may direction na ang kanilang mga usapan. Mas naging receptive na rin ang lalaki sa mga jargons.

Tumingin si Bonj sa orasan: alas diyes na ng gabi. Typical iyon sa kanya. Kapag nasa serious project zone mode siya ay bumababad talaga siya. Halos hindi na niya namamalayan ang oras. Pero pagkatapos ng trabaho ay may oras pa siya para mag sex trip.

"Pero wala muna ngayong ganap... Dirediretso na rin akong walang bakante eh. At talagang nabanat ako. Recuperate muna," sabi niya sa kanyang sarili. "At mukhang dito na ako matutulog sa opis. Kung anuman 'tong lugar na 'to. We'll figure it out."

Lumabas siya para maligo at magsipilyo bago matulog. Habang naglalakad siya sa banyo sa second floor, nakita niyang bukas ang kuwarto ni Gohan.

Nakita niyang nakadapa sa higaan ang lalaki. At tulad ng isang stereotypical na jock boy, magulo ang kuwarto nito. Walang finese ang pagkabuka ng bibig. May mahihinang hilik na tumatakas. Magulo ang wavy na buhok.

Ngumisi si Bonj, "buti na lang pogi at hunky ka eh."

Nakita niya na maraming crumpled paper sa paligid. Ang iba may mga naka sketch na plano. Mukhang katulad niya ay mukhang immersed na rin ito sa kanilang ideya at na-challenge din sa mga suhestiyon niya noong araw na iyon.

Nahuli ng nga mata niya ang matambok na puwet ni Gohan. Kahit naka boxers ang lalaki, kita ang hugis at katigasan niyon.

Pumikit si Bonj, winawaksi ang namumuong imahe, "putangina. Huwag mo na kasing alalahanin 'yung kanina."

Pero huli na ang lahat. Tumigas ang kanyang burat. Nabuhay ang kanyang libog. Hindi iyon napawi nung umalis na siya. Hindi rin napawi kahit naligo siya.

At nang humiga na siya sa kama, nandoon pa rin ang tigas ng tarugo niya. Kailangan niyang pagtuunan ng atensyon.

Binuksan ni Bonj ang laptop, huminga nang malalim, pumili ng isang video sa kanyang repertoireat pinindot ang play. Dumilim ang kwarto mula sa malambot na glow ng screen; ang tunog ng init na paghinga sa video ang unang pumailanlang sa katahimikan.

Lumabas sa screen ang unang frame: isang jeepney na naka-parking sa madilim na gilid ng lungsod, fluorescent reflection sa basag-basag na bintana. Ang dalawang lalaki sa loob ay naka-full cloth face mask—HH: puting mask, balintataw ng flawless, maputing balat, lean at mapino ang mga ridges ng muscles; LL: itim na mask, kayumanggi, mabigat ang katawan, malapad ang balikat, at barumbado ang datingan.

Sina HH at LL ang isa sa pinakasikat na Pinoy na OnlyFans creator. Si HH lang dati. Pero nagawa itong i-seduce ang straight at barakong si LL, na hindi kalaunan ay naging boyfriend nito. Marami nang video ang account, pero isa ang jeepney public scene na ito na favorite niya.

Nakasuot si LL ng puting bikini briefs na contrasted sa dark complexion nito. Si HH naman ay naka-dilaw na thong na lalong nagpatingkad sa kaputian nito.

Sinimulan ng video sa mabagal na foreplay: dalawang katawang matitikas na nakasiksik sa loob ng abandonadong jeepney, mga kamay na dumudulas sa katawan, mga palad na sumusunod sa linya ng muscles, halik sa bibig at sa leeg. Ang kamera ay malapit, mataas ang saturation—makakakita ka ng pawis na kumikislap, ng mga ugat na nasa ibabaw ng balat ng LL pinipisil nito ang pinkish na utong ni HH. Ang jeepney, maliit at siksik, ay naging altar. Parang maamoy ang rubber at tarpaulin cover mula sa screen ng laptop.

Dumako ang tingin ni Bonj sa screen at sabay nag-init ang sarili niya. Ang kamay niya ay kusang bumaba sa loob ng briefs; dahan-dahang ipinakapuyat ang daliri sa ilalim ng tela ng red briefs niya. Hindi siya agad nagma-masturbate—kinakain niya muna ang eksena: ang mabagal, hiyang-hiyang pag-ikot ni LL sa ulo ni HH, ang paraan ng pagkapit ng mga hita ni HH sa balikat ni LL, ang paghihigpit ng hawak ni LL sa bukol ng partner.

Naghubaran ng mga brief ang dalawang aktor. Umalpas ang mga titi. Malaki ang kay HH, pero hindi hamak na mas dambuhala ang kay LL: 8-inches katulad ni Bonj.

Si LL ay bumaba at sinubo ang burat ni HH. Nakakagulat na ang isang barakong katulad nito ay eksperto sa silindro ng titi ng partner.

"Ohhh shit. LL. Tangina mo... Ang galing mo na tsumupa talaga..." halinghing ni HH.

Saglit na lumuwa si LL. May ngiti sa labing exposed sa mask nito, "uh. Tangina. Gusto ko pinapasarap kita nang husto. Bago kita angkinin." Tapos ay bumalik na ito sa pagtsupa.

Nilaro-laro ni Bonj ang tumatagas na precum sa tela ng kanyang briefs. Banat na banat na ang harapan niya dahil sa matinding katigasan ng kanyang tarugo. "Ahhh fuuuck..."

Pinahiga si HH sa ibabaw ng manipis na upuaan ng jeep. Pinabukaka. Tapos ay sinimulang himurin ni LL ang shaven at pinkish na butas ni HH. Nangisay ang maputing lalaki.

Napahawak si HH sa ulo ni LL, "gaaah. Tangina. Sige. Kainin mo puke ko..."

"Sarap ng puke mo..." sagot ni LL habang patuloy sa paglaplap sa bukana.

Matapos ang matagal na rimming ni LL sa kaparehang panay ang halinghing at pangingisay ay pinuwesto na nito ang sarili sa gitna ng mga hita ng lalaki. Ang titi ay nakatapat na sa kumukurap na butas.

Nagsimula si LL sa pagdomina ng kapareha. Hinatak nito ang mask ni HH tapos ay hinalikan ang exposed na bibig. Kita ang debosyon ng dalawa sa isa't-isa dahil sa lalim ng halik na iyon.

Nilabas na ni Bonj ang kanyang deochong burat at sinimulang salsalin. Makatas na iyon ng precum.

Humigpit si HH, tumigil saglit, pagkatapos ay bumigay sa pagtulak ni LL. Pumasok na ang matigas na ari sa loob ng lagusan ni HH. Kasabay ng mga uring, ang jeepney ay kumikilos. Umaalog. Nagtataka si Bonj kung paano nagawa ng dalawa iyon sa publikong lugar sa dilim nang hindi nahuhuli.

Habang tumataas ang tension sa video, ang kamay ni Bonj ay naging mas-aktibo na. Kinuha niya ang masturbator na dinala niya sa HQ—malambot, textured sleeve na may suction cap—at pinainit sa palad. Nilagyan niya ng lubricant: mainit na sikmura ng langis na agad kumalat sa silicon. Pinasok niya ang kanyang malaking titi. Ang sikip sa loob. Kinantot niya ang sex toy, unti-unting papabilis at papabilis. Ang braso niya ay contracted sa bawat galaw niya. Ang mga mata niya ay nasa screen pa rin.

"Ahhhhhhhh tangina fucking shit..." angulngol ni Bonj.

Pinapakita sa screen ang slow-motion ng pag-areglo ni LL sa pagtaas ng diin: nakaluhod, ipinapasan ang torso ni HH, isang anggulo na nagpapakita ng malapad na lat at nangingintab na biceps—perpektong larawan nglakas at dominance.

Ang mga makasalanang tunog—ang wet smack ng balat, ang muffled na mga singhap ni HH, ang malalim na garalgal ni LL—ay parang musika sa tenga ni Bonj. Dahan-dahang tinatahak ng kamay niya ang buong shaft sa loob ng silicone; ang masturbator ay sumisipsip ng dulo at nagsimulang gumalaw sa kanyang ritmo.

Ang eksena sa loob ng jeepney ay nagiging mas marahas. Ibang anggulo naman. Si HH ay nakakapit ang mga kamay sa railings ng side ng jeep. Ang titi nito ay nakabanat habang ang butas nito ay dinodonselya ni LL, ang matipunong katawan ay kumikintab sa pawis.

Nanonood pa rin habang patuloy na nagsasalsal si Bonj, sinasabayan ang tempo ng pinapanood.

Habang nagta-flip ang frame, hindi maiwasan ni Bonj na mag-slide ang isip papunta sa laman ng totoong kwarto sa kabila—kay Gohan. Isipin siyang sumagi nang mabilisan: ang matambok nitong puwet, ang kurba ng glutes na parang inukit.

Naalala niya ang katawan ni Gohan habang binabarurot ang babaeng inuwi nito kanina. Ang tatag ng muscles nito. Ang lakas ng baritonong bukas.

Ang mga daliri ni Bonj ay tumugon sa kanyang : pinipilit ang ulo ng masturbator papunta sa base, pinapabilis ng bahagya, naglalapat ng mas matinding presyon sa ulo at katawan ng burat niya.

Nag-zoom ang video sa ulo ng HH habang tinatanggap ni LL—mababa ang liwanag, malabo ang background—pero nakikita ang pagbuka ng bibig HH. Minsan ay ngingisi. Minsan ay titirik ang mga mata. Halatang natatamaan na ang g-spot sa kailaliman nito. 

Si LL ay parang nakapaloob na puwersa: mabilis ang ayuda, malalalim; ang ritmo may mga salitang binibitawan “tangina mo. Iyo burat ko” paulit-ulit na sinasabi ng mukha ni HH.

Kumukolo na ang dugo ni Bonj. Ang mga balahibo sa braso niya ay nakatayo. Pinilit niyang i-sync ang ritmo sa video—pasok ni LL, pagbaba ng kanyang kamay; bunot ng LL, pullback ng kanyang kamay. Pinalit-palit niya ang pagbilis na may malalim na mahabang ungol. Ang masturbator ay nag-echo ng wet na tunog na tumutugma sa tunog ng porn.

Nagbago ang paikot ng eksena: si LL ay huminto sandali, pinilit na tumayo si HH tapos ay umupo at inekis ang mga binti sa lalaki; ang jeepney ay umuuga . Pinapalit ng camera ang perspective: close-up sa butas, then wider shot na nagpapakita ng buong posture, ang mga butil ng pawis, ang wet imprint sa vinyl seat. Si Bonj ay lumalapit sa rurok; ramdam niya ang presensya ng init—ang lubos na pagsesenyas ng climax mula sa parehong screen at kanyang katawan.

Nag-engage si LL sa isang mabilis at agresibong pagpiston: matatalik na ayuda, mabilis ang balakang, bumabayo ang jeepney kasabay, si HH ay namimilipit.

Sa kama ni Bonj, hindi na nagpapahinga ang kamay—pinisil niya ang pressure sa masturbator, paikliin ang stroke, pahagurin ang ari sa bawat sikip ng hawak. Ang malikot na pag-ikot niya ay sumasabay sa pagkadyot niya pataas.

Ang kamera ng porno ay nag-zoom sa loob ng butas ni HH, nakikita ang mga mucus, ang patak ng lubricant, ang paraan ng laman na umiikot sa shaft ng LL. Isang malakas, mabigat na grunt, isang saglit na frozen frame—at saka ang pagsabog: isang malakas na stream ng puting semilya mula sa ari ni LL, sumabog sa butas ni HH.

"Ahh tangina ang sarap!" sigaw ni LL.

Kusang sumirit ang tamod ni HH sa katawan nito, "AHHH!"

Si Bonj ay hindi nag-antay. Hinayaan niyang lumabas ang sarili niyang init: isang malakas na pagbuga sa loob ng masturbator, init at malagkit, sumunod-sunod na pagsirit.

"Ahhh Gohaaaannn..." tumakas sa kanyang bibig.

Pagkatapos ng pagputok, nag-hang ang katahimikan ng ilang segundo. Kumakalma ang kanyang dibdib.

Ang screen ng laptop ay nag-pause sa shot ng jeepney—ang kakabunot na burat LL at ang likido sa loob ng butas ng HH.

Hinugot niya ang masturbator, pinunasan at inilagay sa gilid. Tiningnan ang mga kamay niya: basang langis, bakas ng katas. Napahiga siya nang nakahubad sa kama, pawis ang sumisingaw mula sa balat, ang buhok nakaalab sa unan.

May natatagong hiya sa damdamin niya. Pero minabuti ni Bonj na matulog.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1684] Groupwork Lead

GROUPWORK LEAD

He carried the whole damn project.

Laptop open. Notes organized. Slides half done before the other two even showed up. He sat shirtless in the café booth, fingers flying over the keyboard, jaw tight. The palm leaves outside brushed the window. Sunlight hit his shoulders and made them glow. He didn’t even notice. He was too focused.

Across from him, the other two lounged like it was a vacation. One scrolling. One half-asleep. Both watching him more than the screen.

“You’re insane,” one of them muttered. “How are you this good at everything?”

He didn’t look up. “Because I actually work.”

They smirked at each other.

He pretended not to see it.

By evening the presentation was done. Perfect. Clean. He leaned back finally, stretching, chest lifting slow. Sweat at his collarbone. Arms thick from the gym. Brain fried.

“You’re the best leader we’ve ever had,” the quieter one said, voice lower now.

He scoffed. “You mean the only one who does anything.”

The other slid closer on the booth. Their thighs touched. Not an accident.

“We appreciate you,” he said, softer.

The leader felt the shift. The air thickened. Laughter faded. The café noise blurred into background hum. His pulse ticked harder in his neck.

He liked control. He liked being needed. He liked when their eyes stayed on him too long.

Later, back at the apartment, the laptop stayed closed.

They circled him differently there. No pretending. No group chat jokes. Just heat. Just hands.

“You carry us all day,” one murmured near his ear. “Let us take over tonight.”

He didn’t answer. He just breathed.

They moved him to the couch like they’d planned it. Slow. Confident. He didn’t resist. He let them push him down. Let them grip his wrists. Let them press him back into the cushions. His leadership slipped off with his clothes.

“Relax,” the other whispered, fingers dragging down his chest. “You don’t have to think.”

He didn’t answer. He just breathed.

They moved him to the couch like they’d planned it. Slow. Confident. He didn’t resist. He let them push him down. Let them grip his wrists. Let them press him back into the cushions. His leadership slipped off with his clothes.

“Relax,” the other whispered, fingers dragging down his chest. “You don’t have to think.”

One of them, the bolder one, knelt on the floor and tugged his jeans and boxers down in one rough pull. His cock, already hard and curving up against his stomach, slapped against his skin. The bolder one wasted no time, leaning in to swallow him down, a hot, wet suction that made the leader’s hips jerk off the couch. A guttural sound tore from his throat.

The other one straddled his chest, pinning his shoulders, his own thick cock heavy against the leader’s lips. “Open up,” he commanded, his voice a low growl. The leader obeyed, his mouth stretching wide as the other fed him his length, fucking his face with slow, deep thrusts that made him choke and drool.

The bolder one worked his cock with one hand while his mouth did wicked things, his tongue swirling around the head, his teeth scraping lightly. The sensation was overwhelming, a dual assault of pleasure and submission. They found a rhythm, a filthy, synchronized dance of taking and being taken. The leader was lost in it, a vessel for their need, his own body a live wire of sensation. He could hear the wet, sloppy sounds of the bolder one’s mouth, the low grunts of the one fucking his face, the frantic pounding of his own heart in his ears. The bolder one’s fingers found his balls, rolling them, tugging just hard enough to send a jolt of sharp pleasure through him.

“You like that?” one asked against his neck.

He let out a broken laugh around the cock in his mouth. “Shut up.”

They didn’t. They picked up the pace, the thrusts into his mouth growing faster, more erratic. The bolder one’s mouth became a tight, relentless tunnel, sucking him with an urgency that signaled his own impending release. The one on his chest cursed, his body going rigid as he came, flooding the leader’s mouth with hot, bitter cum. The leader swallowed, his own orgasm crashing over him a second later, his cock pulsing as he emptied himself down the bolder one’s throat.

By the time it was over, he was breathless and spent, hair damp, body loose in a way it never was during the day. They lay beside him, smug, satisfied.

“Group effort,” one teased.

The leader rolled his eyes, but he was smiling.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1683] Protest Alternative

PROTEST ALTERNATIVE

He walked into the office same as always. Suited. Tired. A man used to being listened to. Then the kid showed up—no suit, yellow briefs under a shrug, skin still salty from work. He leaned in the doorway like he owned the place. The owner’s chest went tight.

“You here for talk?” the owner asked, trying to sound calm.

The kid smiled slow. “I’m here to make offers.”

"Your union's protest already failed. My orders. My rules," the man said, voice shaking.

"Yeah. Maybe you needed an alternative to a protest to convince you to make our lives here more livable."

The kid didn’t ask for money. He didn’t beg. He laid it flat. Help the union, or secrets go out. Photos, messages, a life cracked open. The owner’s first thought was denial. Then panic. Then, oddly, something else—heat behind his ribs.

“Make it worth my while,” the owner said, bluffing.

The kid stepped close. Close enough that the owner could smell sweat and warm metal. He put a hand on the owner’s tie and pulled, not hard, just a tug. The owner felt the silk loosen. His voice got small.

“You sign, I keep quiet,” the kid said, eyes hungry. “You don’t sign… I show them everything.”

It was blackmail. And it was bait. The kid wanted more than paper. The owner knew it, and in the same heartbeat he wanted it. He wanted someone to take the day’s decisions off his shoulders. He wanted to be smaller. He wanted to be controlled.

“Say it,” the kid whispered, near the owner’s ear. “Say you’ll do exactly what I tell you.”

The owner’s hands trembled. He answered like a man who’d been ordered a thousand times. “Okay,” he said. “I’ll do it.”

The kid smiled like a victory. He stepped even closer and pushed the owner gently back until the desk met his thigh. The kid’s hand slid along the jacket, cold at first, then warm. Fingers found buttons. The owner let them. He let the jacket open. He let the kid’s fingers map his chest.

“Good,” the kid murmured. “Now be quiet. Let me show you how it’s done.”

He kissed the owner quick. Then longer. The office emptied into sound—machines humming, the building breathing. Inside that hush, their bodies did the talking no paper could. The kid was rough in a way that made the owner forget his neat life. He spun the owner around, forcing his chest against the hard wood of the desk, yanking his trousers and boxers down to his knees in one rough pull. The cool air was a shock against his bare ass. The kid kicked his legs apart, and the owner saw the kid free his cock on the side of his briefs.

Then he felt it—the hot, blunt head of the kid’s cock pressing against his hole. No lube, just the slickness of the kid’s own precum. The owner gasped, his hands flat on the desk, knuckles white. The kid pushed in, slow and relentless, a thick, burning stretch that stole the air from the owner’s lungs. It was pain and it was possession, and the owner’s own cock, trapped between his body and the desk, throbbed with a dark, shameful need.

The kid started to fuck him, hard, deep strokes that slammed his hips against the owner’s ass. The desk groaned in protest with every thrust. The kid’s hands gripped the owner’s shoulders, holding him down, using him. The owner felt utterly taken, his body just a vessel for the kid’s raw power. The wet slap of skin, the kid’s grunting breaths, the owner’s own choked moans—it was a filthy, perfect symphony.

“Say it again,” the kid demanded, his voice a low growl right against the owner’s ear. “Say you’ll sign.”

“I will,” the owner breathed, the words forced out of him with every punishing thrust. “I’ll sign… I’ll sign…”

When they stopped, they were a mess of shirts and slick skin. The kid smoothed the owner’s collar like a king smoothing a servant’s cloak. He left a small card on the desk. “Remember,” he said, voice soft now. “Do it right.”

The owner sat there, cuff undone, chest pounding. He could have called security. He could have slammed doors. Instead he rolled his shoulders, picked up the pen, and felt a weird, raw calm settle. Outside, the factory rumbled.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

ASSU 04

KUNG SAAN GAGAWIN ANG STARTUP

Kinabukasan.

Nagtataka si Bonj. Pagpasok niya sa unit ng Startup headquarters ay nakakarinig siya nang malalakas na yabag at maingay na makina mula sa ibabaw.

Pumasok pa siya nang tuluyan at tumingala. Bumagsak ang panga niya sa nakita sa second floor.

Si Gohan ay tumatakbo sa isang treadmill. Nandoon muli ito sa sulok kung saan ito gumagawa ng content kahapon. Mukhang gagawin nang permanenteng studio iyon dahil mas maayos na ang pagkakalagay ng green screen.

Saglit na tumungo ang utak ni Bonj sa kakisigan ng lalaki. Shirtless ang lalaki. Maayos ang pagkakapasok ng shoulder-length hair sa baseball cap na suot nito. Nakasuot ito ng gray na sweat pants at running shoes na pula. Kumikinang sa pawis ang torso ng lalaki. Medyo basa na rin ang ibabaw na garter ng joggers nito. Mukhang matagal na rin itong tumatakbo.

Ang mga cellphone ay nakatapat muli sa lalaki. Nagfi-film na naman ng content. Oblivious sa mga nangyayari dahil nakasuot din ito ng headset.

"Tangina. Nakakauyam. Gusto ba talaga nitong magtrabaho? Alam ba nito ang dapat gawin," bulong niya sa kanyang sarili.

Umakyat siya sa hagdan at tumayo malapit sa treadmill. Doon lang siya napansin ni Gohan.

Tinanggal nito ang headset at humarap sa kanya. Patuloy ang pagtakbo, mga 6km per hour ang bilis. "Hoy! Bonbon! Good morning!"

"Bakit ka may treadmill dito? Bakit dito ka nag-e-exercise?" tanong ni Bonj nang mahinahon.

Tinapik nito ang sariling pecs at bumulalas, "gonna keep pumped, broskie!"

Para namang saglit na na-hypnotize si Bonj dahil sa pag-alog ng matitikas na pecs ng lalaki na tumatalbog sa bawat talbog ng paa. Mas kita ang form, cuts, at bulk ng katawan nito sa malapitan. Kahit ano man ang naiisip niya ukol sa lalaki, hindi naman talaga matatawaran na malakas ang dating nito.

Pero muli na namang na-distract ang isip niya nang may mahagit ang kanyang mga mata. Mga balikbayan boxes. May mga lamang mga damit, pati mga personal na gamit.

Tumuro siya sa mga iyon, "ano 'yang mga 'yan?"

"Broskie, mamaya na. Two minutes na lang 'tong takbo ko," tapos ay pinindot ni Gohan ang control at bumilis pa lalo ang takbo. "Tsong nahahagip ka ng frame." Tapos tumuro sa mga cellphone na nakaharap.

Umugong nang masmalakas ang mga hakbang. Halos talsikan siya ng mga pawis nito.

Bumuntong-hininga lang siya. Tapos ay tinaas ang boses, "okay. Mag-set up na ako doon sa baba. May mga i-crunch pa akong numbers at mag draft ng mga plano."

Tapos ay tinalikuran niya ito at bumaba. Pumuwesto na siya sa mesa niya tapos ay nagbukas na ng laptop. Kinalmahan niya lang ang sarili niya. Binabad niya ang sarili para malimutan ang ibang nangyayari doon.

Hanggang sa bigla na lang sumulpot si Gohan sa harapan niya. May tuwalyang nakasampay sa balikat. Mukhang pinampunas ng pawis. Humihingal-hingal pa ito. Uminom ito ng tubig mula sa tumbler, "welcome broskie, Bonbon. Ano gagawin ngayon?"

Tumingala si Bonj sa lalaki, "wait sandali. Let me just understand muna ah. Kung ano ang plano mo at kung ano ang tumatakbo sa utak mo. Para try kong sabayan."

"Yes sure. Basta no jargons, ah," paalala nito, nagbibiro.

Pigil siyang umirap, "ang laki nitong pinili mong rentahan na headquarters ng Startup natin? Wala pa nga tayong idea na klaro pero may ganito na. Hindi pa natin ito na-account sa operations natin. Gaano ba kalaking kompanya ang gusto mong gawin? At ilang tao?"

"Oh! Kahit wala pa tayong naisip na idea, pero may naisip na akong branding at marketing," excited nitong sabi, "dito. Dito tayo titira. Kaya maraming floor. 'Yung ibang rooms pwede nating gawing kuwarto."

Nag-make sense na ang mga balikbayan box na nakita ni Bonj kanina, "what the? Seryoso ka?"

"Oo mehn! 'Yan ang sikat ngayon! 'Yung Startup is also an online show. Parang The Office na mockumentary!" banggit ni Gohan.

Hindi agad nakasagot si Bonj. Hindi niya alam kung alin sa mga sinabi nito ang una niyang babarahin.

Ngumiti pa nang masmaluwag si Gohan, "ayos 'di ba? 'Di ba?"

"I don't like that idea," hindi niya napigilang isambulat.

Pabirong nag-thumbs down ito, "booo. Hindi ba marami naman tayong inaral na case on innovations on how to do business! Isa ito sa mga patok ngayon! Customer engagement!"

"Customer engagement? Eh wala pa nga tayong customer? Wala pa ngang produkto?" sarkastiko niyang sabi.

Namaywang si Gohan, chillax pa rin ang hitsura, "well, broskie Bonbon, that's what I want." Tapos ay tinuro nito ang sarili, "I'm the initial MVP, and the merch and business will follow. Hindi man ako sing talino mo, pero sa influencer culture, marami akong street smarts."

Napahawak si Bonj sa kanyang sentido, "ugh. Teka. Fuck. Gohan sandali. Teka."

"Look dude. Hindi tayo close pero kilala kita sa klase. You like challenges 'di ba? Oh, heto na challenge mo. Alam ko kaya mo. Ang talino mo kaya," sabay kindat ni Gohan, nagpapaka-charismatic. "Watch mo 'yung Cluely, PGAG, Nothing Phone, at Dash na videos. Super tangina. Ang successful nila. We can--we should replicate that."

Bagsak lang ang panga ni Bonj hindi niya na alam kung paano pa magre-react. Hindi talaga sila pareho mag-isip ng lalaki. Hindi niya alam kung paano niya ipapasok ang mga initial ideas niya sa mga gusto nitong mangyari.

"Tsk!" sabi nito habang nakangising nakaturo sa kanya, "I believe in you, Broskie Bonbon. My fans are excited! Sige ligo lang ako. Then I'll buy us brunch!"

Tapos ay tumakbo na si Gohan paakyat sa second floor.

Saglit itong tumigil at humarap sa kanya. “Also broskie, one thing na naisip ko—‘yung isang malaking room sa second floor, sa’yo ‘yon. Dito ka matutulog. Dito ka magwo-work. Para lagi kang available.”

Naramdaman ko ang bigat ng tawag niya. Para bang binigay niya agad ang isang malaking expectation: availability, 24/7. Napasinghap siya at medyo nag-init ang ulo niya.

“Wala,” malamang na tugon ko. “Hindi acceptable ‘yun. We need boundaries. Work-life balance is still a thing—even startup founders need rest. Dito lang ako mag-stay for early phases if may agreed schedule and privacy rules. Kung kailangan mo ng on-call CTO, mag-set tayo ng specific hours. Huwag nating gawing automatic na personal space ko is public asset.”

Pero parang hindi siya nito narinig. “Promise — no drama. I’ll respect your space. Pero imagine the content: behind the scenes, early mornings, workouts, coding stream. Fans love that.” Tapos ay tuluyan nang umakyat bago pa man siya makareact.

Kumunot ang noo ni Bonj. Masyado siyang nao-overwhelm.

——————————————————————————

Alas sais ng gabi. Naghihintay si Bonj sa isang coffee shop ng isang hotel.

Nang biglang nag-ring ang kanyang phone. Si Lilith.

Sinagot niya iyon, "hello Ma'am."

"Hello. How are you? Kumusta kayo ni Gohan?" tanong ng babae.

"Honestly Ma'am Lilith, not great," banggit ni Bonj, "hindi pa kami mag-see eye-to-eye. Ang na-establish pa lang namin eh... he puts his faith in me as CTO. Pero wala pa kaming naka-carve out kahit surface level lang ng isang workable na idea. Kapag nagiging technical na ako nagzo-zone out siya."

Natawa si Lilith, "well, that's rule one about founders. They're not really the smart ones. Tayo ang gumagawa ng mind at leg work. The COOs, CFOs, CMOs. I mean sure, Gohan is not exactly a bright child. Pero akala mo ba walang mga katulad niyang kulang sa cerebrals in the corporate world?"

Hindi nakapagsalita si Bonj.

Nagpatuloy ang ina ni Gohan, "well. Consider this Startup not only as a way for Gohan to be business savvy and mature as a to-be executive. But also, this can be a learning platform for you. I tell you, I have dealt with a lot of Gohan's at mga katulad ng tatay niya sa work. Play. Strategize."

"Okay. I understand," ang naisagot niya, "pareho lang kasi din kami na nangangapa dito. I know mas malaki ang ask sa akin, kasi binibigyan mo ako ng stipend. Pero hindi ko talaga makuha ang ideas niya. Ayaw ko naman na basta na lang siyang soplakin."

"Soplakin mo! That's a part of his learning, ano. Tell him when his ideas aren't as good as he thinks," payo ng babae, "mabuti pang ikaw ang magsabi at mabawasan siya ng ego, kaysa maubusan siya ng pera. Gets?"

"Gets. Uhm.... Honestly Ma'am thank you," sambit niya, "nakakatulong itong usap namin."

"I'm giving you the liberty to discipline Gohan. He's a nepo baby sure. But now he's a nepo man. He has to act like it," giit ni Lilith.

"Okay ma'am."

"But remember. Hindi niya alam ang ugnayan natin. Hindi nila dapat malamang mag-ama. I don't want them to know I'm interfering sa usapan nila," paalala ng babae, "Gohan has to be successful. Just help him, okay?"

"Okay ma'am."

Tapos ay natapos na ang tawag.

Bumuntong-hininga si Bonj. Medyo naiibsan ang pangamba niya sa misyon na ito na tinanggap niya. Kanina kasi buong araw ay hindi niya na tinangkang kausapin si Gohan para ipaliwanag kung bakit ayaw niya sa mga ideya nito. Buti na lang ay naglaro lang ng playstation ang lalaki nang buong araw. Tapos ay umalis ng alas tres para makipag-date sa babaeng nilalandi nito.

Pero maaaring tama si Lilith. Baka kailangan lang niyang i-reframe ang isip niya. Challenge ito. At si Bonj ang tipo ng tao na hindi tumatakbo sa challenge.

Hindi nagtagal ay dumating na ang hinihintay niya. Si Rayver. Mukhang galing lang sa trabaho, suot ang tailored shirt at wool coat na medyo basa pa sa malamig na gabi.

"Good evening, CTO kumusta?" pabuskang bati ni Rayver nang dumating.

Umikot ang mga mata niya, "ugh. Don't remind me Rayver..."

Tumawa ito, "joke lang. Kung sa akin ka na lang kasi nagwork eh 'di sana walang problema tapos makakantot mo pa 'ko sa board room. Haha. Just kidding."

Umorder na sila ng dinner. One night a week ay kinikita ni Bonj si Rayver. Syempre may kasamang seksuwal na aktibidades iyon. Pero bukod doon ay friend-mentor ang turing niya sa fuck buddy niya na iyon. At ngayong graduate na siya at hindi na masyadong makikita ang mga university peers, si Rayver ang isa sa natirang stable friendships na.

Habang kumakain sila ay kinuwento ni Bonj ang nangyari kanina. Nakikinig lang nang taimtim si Rayver.

Pinatapos siya ng business man bago ito nagkomento, "honestly, to be fair, maganda ang idea ni Gohan."

Kumunot ang noo niya, "huh?"

"Yeah. Tama siya. Sobrang sikat na ng business model ng creator-founder-centered and storified," paliwanag ni Rayver.

"I mean, I'm all for interest at pagiging hip pero, paano naman i-take seriously ng potential investors at possible venture capitalist kung ganyan? Siguro sa States mag-work? Pero dito? Ayoko naman na sales-sales merch-merch lang. Kailangan pa ba ng CTO or any organization kung gano'n?" seryosong rebuttal niya.

"But you're young. At sa panahon ngayon authenticity is king. I mean, kung supplier business ka like me, sure. Seryoso. Operations driven. Pero kayo you're making something innovative," dagdag ng executive, "ngayon blurred na ang lines ng org, product, marketing, and even personal lives ng entrepreneurs. You guys are young, hip, attractive. Take advantage of that."

Nagpakawala si Bonj ng hininga. Inisip niyang malalim ang sinasabi nito.

"Alam mo Bonj, ang guwapo mo. Pero hell you can get too serious. Sobrang perfectionist mo. Not that its bad. Isa nga 'yun sa pinakagusto ko sa'yo. You're decades wiser than your years kaya nga tayo nag-click," payo ni Rayver, "pero you know. Chill. Second day pa lang ng work-adulthood life mo, eh parang puputi na buhok mo." Tapos ay tumawa ito, "don't be so cerebral, Broskie Bonbon."

Inirapan niya ito, "tinamo 'to. Ginaya mo pa si gago. Naiinis ako kapag tinatawag niya akong gano'n?! Feeling close. Tapos sobrang performative heterosexual masculine. Ugh. Nakakainis!"

"Pero, ah. Hot siya."

"Mas hot ka. At at least ikaw makakantot ko nang totohanan," giit niya.

Namula si Rayver, "shoot. Tinigasan ako sa sinabi mo. Pero kinakabahan din ako. Dinedemonyo mo talaga ako, eh. Kaya napapayag mo 'ko."

Nag-thumbs up si Bonj, "Rayver, ayos 'to. Pampa-spice lang ng get togethers natin. Mapagkakatiwalaan mo naman ako."

Ngumiti ang nakatatandang lalaki, "I know. I trust you."

Tapos ay may pamilyar na lalaki na pumasok sa coffee shop. Maayos ang preppy casual na damit na suot at mukhang bagong ligo din.

"Hayan na siya," turan ni Bonj tapos ay kinawayan ng lalaki, "Sheyn! Over here."

——————————————————————————

Sa loob ng isang unit sa hotel din na iyon ay handa na sina Bonj, Rayver, at Sheyn.

Nakauhubad na silang tatlo at tanging suot lang ay mga skimpy na trunks. Iba't ibang kulay na ang brand ay Arena. Pula kay Bonj, asul kay Rayver, at puti naman kay Sheyn. Katakam-takam ang hitsura nilang tatlo dahil ang kanilang mga katawan ay hasang-hasa sa gym.

Si Sheyn, ang laging bida sa eksenang iyon, ay nakaupo na sa isang silya. Tapos ang mga kamay nito ay nakakrus sa likod nito. At nakatali. Tapos ay nakasuot ito ng silver na swimming cap. At saka isang gold tainted na goggles.

"Putangina. Parang napapanood ko lang 'to sa mga japanese porn. Ang sexy shit," banggit ni Rayver, ang mukha ay may nakabalot nang full-face cloth mask na itim. Kumikislot-kislot ang burat nito sa loob ng trunks, "ugh. Tapos Arena trunks pa talaga."

Siniko ni Bonj ang middle aged na daddy, "nice to see na ikaw ay mas relaxed na."

Nagkukuwentuhan sila ni Bonj nitong mga huli ukol sa kagustuhan ni Rayver na sumubok ng threesome. Inudyok naman niya ito at pinares kay Sheyn. Medyo reluctant pa ito noong una dahil nga kapag si Sheyn ang kasama, gagawa ito ng erotic content para sa subscription account nito.

Pero nang makarating na sila sa unit. At nang maghubad na si Sheyn. Tumama na ang libog kay Rayver. At bumaba na ang inhibitions nito. At pumayag na din na ma-video-han. Tutal naman may takip sa mukha.

Nagsalita si Sheyn habang ang mga goggles ay nakatapat sa katawan ng executive, "ikaw ang hot. Tangina. Matured na boy next door pero sobrang hot kapag naka-speedo lang. Ugh. Sa'yo na 'yang speedo na 'yan. Sobrang bagay sa'yo. Shit."

Tatlong cellphone ang naka-tripod sa palibot nila—isa sa harap, isa sa kaliwa, isa sa mataas na angle—nakatutok lahat sa anyo ni Sheyn. Si Bonj ang nag-check ng mga anggulo: close-up ng mukha, mid shot ng torso, and a wide shot para sa buong komposisyon. Pinindot niya ang record at naramdaman ang maliit na satisfying beep ng camera. “Hayan. Naka-on na lahat ng video,” mahina niyang pahayag.

Tumingin si Rayver kay Bonj, may pakiusap sa mata. Ang kulay ng tela ay nagpapalalim ng contrast sa skin tone at malapad na balikat. Kumikislot sa trunks nito ang matigas na burat, halata sa malaking umbok. Kita ang pagliyab ng mata ni Rayver, sabik na sabik.

Tumango si Bonj. Isang pahintulot.

Lumapit si Rayver kay Sheyn at humalik nang malalim sa labi nito. Malamyos pa sa simula, hanggang sa mas marubdob. Basa ang tunog ng halikan. Ungol ang tumakas mula sa lalamunan ni Sheyn nang mahigpit na nilamon ni Rayver ang bibig nito. Ang dila ng mga ito ay nagbubuhulan.

Si Bonj ay tumayo sa likod ni Rayver at dumikit ang kanyang matigas na bukol sa pulang trunks ng daddy-executive. Inihaplos niya ang batok ni Rayver at nag-iwan ng maliliit na halik sa tainga.

Napahawak si Rayver sa likod ng ulo ni Sheyn at parang humihinga nang mas malalim. Napaungol si Rayver nang maramdaman ang init ng bukol ni Bonj sa puwet. “Ah—” .

Kinuha ni Bonj ang isang bote ng clear liquid—body shiner na parang langis—at marahang pinisil; lumabas ang manipis na jet. Inabot niya sa kamay ni Rayver. “Dahan-dahan,” pakiusap niya, boses mahinahon. Si Rayver ay ngumiti sa ilalim ng mask at dahan-dahang pinisil ang langis sa dibdib at tiyan ni Sheyn, nagdudulot ng isang malagkit na kinang. Ang lamig ng bote ay unang dumampi sa balat. Ang langis ay nag-slide at nag-settle sa bawat contour ng muscle; nagliwanag ang bawat cut ng abs ni Sheyn.

Tinuloy ni Rayver ang glide sa pagitan ng deltoid at pec; ang palad dumudulas sa balat, hinihila ang bawat linya ng muscle. "Fuck. This is so fucking fucking sexy."

“Ugh—shit—” ungol ni Sheyn na halatang nadadala. Ang bawat hagod ay sinusundan ng malalim na paghinga.

Si Bonj ay lumapit sa camera at inikot ang lens papunta sa torso ni Sheyn, close-up shot ng nakinang na balat. Nakita niya sa monitor ang reflection ng shine sa bawat kurba ng muscle—parang bronze statue na buhay.

Habang nag-aayos ng anggulo, nakita niya ang mga kamay ni Rayver na bumababa sa pagitan ng hita ni Sheyn, dahan-dahang hinihimas ang inner leg hanggang sa glutes. Ang pressure ng mga daliri ni Rayver ay sabay sa pag-urong at paglabas ng bibig niya kay Sheyn. “Fuuuck..."

Sinimulan ni Rayver ang unti-unting pag-apply ng lubricant sa ibabaw ng trunks ni Sheyn. Habang ang kamay nito ay tuloy sa mga long strokes mula sa pec pababa sa tiyan—tapos huminto at piniga ang fabric sa harap para makita ang outline.

Si Sheyn ay namimilipit ang katawan. Kita ang pagkamoist sa loob ng golden goggles sa bawat hagod ni Rayver. “M-more,” iyon ang hiyaw nang medyo mahina pero malinaw.

Ang camera angles ay ni Bonj ay napuno ng mga sensual close-ups: ang likidong dumadaloy sa obliques ni Sheyn, ang pulsing vein sa hita, at ang camera na umuunti-unti sa wet lycra ng trunks ni Sheyn.

Ang mga kamay ni Rayver ay patuloy na minasa-masa ang bukol, at si Bonj na mahigpit na humahawak ng phone para steady ang shot. May maliit na pause, at tumalbog ang mga boses: “Putangina, ang laki mo,” muli ni Rayver, na parang nag-aadmire habang hawak-hawak ang see-through na outline.

Sa camera ni Bonj lumilitaw ang final shot: isang close-up na nagpapakita ng wet white fabric, ang malalaking hugis ng ulo ng titi ni Sheyn, ang oil na kumikislap at ang texure ng balat na parang bronze sa lighting. Si Sheyn ay napapitig at ang mukha. May orgasmic expression na silay kahit may shower cap at goggles. Si Rayver ay umuungol habang patuloy ang paglalaro sa basang umbok.

Kitang-kita ni Bonj ang husay ni Rayver nang kinagat nito ang ibabaw ng garter at dahan-dahang hinatak pababa ang wet lycra gamit ang bibig.

Umalpas ang ulo ng burat ni Sheyn, mamula at maugat, tumalbog kaagad sa hangin at umungol si Sheyn. “Ugh. Yeah… Shiiit…” halata sa boses niya ang pagka-excited.

Pinindot ni Bonj muli ang record at itinapat ang kamera. Close-up muna ng mukha ni Sheyn, slow pan pababa hanggang sa ulo ng titi—gusto niyang ma-capture ang unang exposure, ang reaction ng balat sa malamig na hangin, ang kumikislap na patak ng lubricant sa punta. Isang kamay niya ang tumungo sa loob ng pulang trunks niya at pinisil ang ulo ng sarili niyang burat; matigas na siya kahit na busy ang camera work.

Muling kumuha ng bote si Rayver at pinisil ang langis sa dulo ng ulo ni Sheyn. Dumulas ang oil at nag-slide sa shaft—measured strokes na parang pagsasayaw. Pinalo-palo nito ang base ng titi tapos ay isang masusing pagjakol sa burat.

Isang kamay ni Rayver ang naglalaro sa betlog ni Sheyn—pinipiga, pinapadyak ang scrotum. Ang kabilang kamay niya ay tuloy sa pag-slide sa titi. Mabilis pero hindi magaspang.

Umuungol at namimilipit si Sheyn sa silya, katawan umiigkas, nakatupi ang mga daliri sa paa.

Tuwing halatang lalapit na ang rurok ni Sheyn, tumitigil si Rayver— pull-back, slow stroke lang—pinapantili ang edge. “Putangina. Ang tigas tigas ng burat mo. Tangina mo…” bulong ni Rayver, nakatitig sa shaft na nasa kamay.

“Oo… Fucking shit… Nakakailang rounds ako. Tangina mo… Ang sarap mong sumalsal daddy… Ugh…” sagot naman ni Sheyn, napuputi ang bibig sa paghinga.

Tumagal ang edging. Mga fifteen minutes ng stop-and-go. Sheyn ay tumaas at baba ang pakiramdam, paulit-ulit — nagmumura, mangiyak-ngiyak.

Kinukunan ni Bonj ang bawat galaw. Ang mic sa lapel ng silya ay nagre-record ng mga wet sounds. Rinig ang saltik ng lubricant at precum sa bawat hagod ng salsal.

Hindi na napigilang ni Rayver; sinubo nito ang burat ni Sheyn.

Lumuhod siya sa harap ng naka-tali, at hinila ang ulo niya palapit.

“Shit Daddddddyyy fuuuck yeaaahhh!” singhal ni Sheyn habang napapasipa sa sarap.

Ang ekspertong pagsisipsip ni Rayver— malalim, agresibo, at marunong—nagpa-echo sa maliit na unit.

Si Bonj ay naupo rin sa kama, steady ang kamay sa kamera, pero nararamdaman niyang tumataas ang sarili niyang libido. Nakita niya ang leeg ni Rayver habang naka-focus sa throat action. Kahit naka-mask kita ang paglubog ng mga pisngi nito.

At nauwi sa pag-deepthroat. Si Rayver ay nakalulon ng haba ng shaft, humuhugot at nagpapasabik. Munting humahalik si Rayver sa titi bago muling ilubog ang ulo.

Nagsimula si Bonj na takainghin ang sarili niya. Jinajakol niya ang eight-inch mula sa loob ng trunks; malaki, makapal, at mainit. Ang bawat salsal niya ay sabay sa rhythm ng camera panning. Minsan ay kukunan niya rin ang hitsura ng namamagang burat niyang gumigirpo na sa pre-cum.

Mababang ungol si Rayver sa effort niya sa bibig. Si Sheyn naman ay sumisigaw sa habang umiigkas ang katawan. Tuwing papalapit ang climax, titigil si Rayver ulit.

Tumayo si Rayver, pinunasan ang bibig na puno ng laway at lalo pang lubricant. “Tangina. Hindi ko na kaya,” malumanay nitong sabi. Humakbang utong palayo nang sandali, at sinimulang hubarin ang asul na trunks.

Lumaya ang matigas na tarugo ni Rayver, kumikislap sa paunang dagta. Kumuha siya ng konti pang lubricant mula sa mga kamay niya at inapos sa dibdib ni Sheyn. Kasabay nito, kinukuha ni Rayver ang ulo ng titi nito, kasabay ng pag self-stroke habang patuloy na sumusubo sa titi ni Sheyn.

Ngumiti si Bonj sa galaw. “Tangina Daddy. Mukhang binitawan mo na talaga lahat ng inhibitions mo, ah.”

Si Rayver ay nagpatuloy sa pagsupsop, habang ang ibang kamay niya ay finifinger ang sarili.

Si Sheyn ay namimilipit sa natatanggap na atensyon.

Hindi nagtagal, tumayo si Rayver. Pinunasan niya ang labi at mukha, naka-halik ng maikli sa noo ni Sheyn. “Tangina. Hindi ko na kaya,” bulong nito.

Tumalikod si Rayver at dahan-dahang umupo sa harap ng silya, at unti-unti, pinuwesto ang tigas ni Sheyn sa butas ng executive. Ang camera ni Bonj ay naka-zoom in para makita ang pagpasok: head-on view ng burat na dumudulas papasok sa masikip na butas.

“Ohhh goood... Ang sarap ng titi mo my goood...” halinghing ni Rayver nang bumaon.

Sinimulan ni Rayver ang paghinete. Mabigat, mababa, matatag. Ang pawis sa likod ay kumikinang. Ang titi ay matigas at wumawagayway. Ang baritonong boses ay pumapailanlang sa bawat ungol.

Kinukunan ni Bonj ang lensa sa pagpasok ng titi ni Sheyn sa butas ni Rayver. Money shot.

Kinuha ni Bonj ang bote ng body shiner at pinaligo ang katawan ni Rayver, at minasahe niya ang muscles ng tumatalbog na matipunong executive. Ramdam niya ang init ng katawan ni Rayver sa palad niya, ang muscle fibers na contracted. “Nice,” bulong niya habang hinihimas..

Sa kalagitnaan ng halikan ay nagbabala si Sheyn, "lalabasan na ako!" Padetalye ng pag-igkas ng katawan ng lalaking nakaupo at nakatali na sinasakyan ni Rayver.

Bumitaw sa halik si Rayver, "oh fucking shittt... That is fucking so hot."

"Ahhh Daddyyyy ang dami kong nilaaabas!" singhal ni Shane.

Tumindig si Bonj. "Patingin ako!"

Tumalikod si Rayver para harapin si Bonj. Tumuwad at bumukaka, ang butas ay tumatagas ng semen ni Sheyn.

Hindi napigilan ni Bonj ang sarili. Hinubad niya ang trunks, umalpas ang ocho pulgada niya at diretso niya itong sinaksak papasok sa butas ni Rayver. Ang init sa loob. Parang vacuum.

“FUCK YEAH!” sigaw ni Rayver, at sinimulang jakolin ang sarili habang tinatanggap ang pagpasok ni Bonj.

Ramdam ni Bonj ang masikip at ang residual ng kamakailang semen na sumiksik sa butas ni Rayver. Ang sensasyon ay matindi: mainit, pulsing, masikip. Nag-adjust siya ng angle — malalim, maragsa — at nagpokus sa ritmo.

Si Sheyn ay nag-advance ng ulo at muling sinubo si Rayver.

Si Rayver ay hawak sa balikat ni Sheyn habang si Bonj ay patuloy sa pagpasak. "Damn it. Fuck!"

"Ang hihindot niyo mga putangina..." turan ni Bonj.

“GAAAHHH!” sigaw ni Rayver. Sinakal nito ang burat ni Bonj habang umiigkas.

Rinig ang paglunok ni Sheyn, tanda na nilabasan na si Rayver at ininom ni Shane ang lahat.

Hindi na nakapagpigil si Bonj. Ang orgasm niya ay sumirit: deep, hot, explosive. Ang kanyang semilyo ay dineposiito sa loob ng butas ni Rayver dagdag sa naunang katas ni Sheyn. Naramdaman niya ang pag-igtad ng katawan ni Rayver.

Lumingon si Rayver kay Bonj, matamis ang pagod sa mukha. “Tangina. Salamat. This is fun."

Si Bonj ay ngumiti, yumuko at hinalikan si Rayver nang marubdob.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1682] Resort Inspecting

RESORT INSPECTING

I came to the posh restaurant thinking of honeymoon plans. Surprise for her. Papers in my bag. Ring in my pocket. All very clean. Very straight.

Then I saw him.

He was by the villa, half-naked like it was nothing. Tiny trunks. Skin tight and shiny from the sun. He didn’t smile. He just looked at me. Slow. Heavy. Like he knew something about me I didn’t want to admit. My throat dried up. I pretended to check my phone.

I walked around the resort after that, acting normal. Asking about rooms. Nodding. Smiling. But my head kept going back to him. The way he stood. The way he didn’t look away first. My body felt loud inside my clothes.

They let me stay the night. Complimentary. I told myself it was practical.

The room was quiet. Too quiet. After the shower, steam covered the mirror. I wiped it with my hand and stared at myself. Bare. Breathing harder than needed. I looked different there. Exposed. Weak. Curious.

I thought of him again. The trunks. The stare. My chest tightened.

Then the door opened.

No knock.

He walked in like he belonged there. No clothes. No shame. Just skin and confidence. He closed the door behind him with his foot. We looked at each other. That was it. No words. My heart was pounding so hard it felt stupid.

“You’re staying tonight,” he said. Not a question.

I swallowed and nodded.

He stepped closer. I could smell him. Soap. Warm skin. Something sharp and clean. He lifted a hand and touched my chest, light, like testing me. I didn’t stop him. I couldn’t.

I told myself I was straight. I told myself this was wrong. My body didn’t care.

We moved closer until there was no space left. His mouth was near my ear. My hands were shaking. I let them roam anyway. It felt messy and real and too fast. Like falling.

He spun me around and pushed me onto the bed. His body covered mine, skin sliding on sweat-slick skin. His mouth found my neck, biting, sucking, marking me. His knee pushed between my thighs, forcing them apart. I felt his hard cock press against my own, a hot, thick line of need. He rocked his hips, a slow, hypnotic grind that stole the air from my lungs.

He spat in his hand and reached down, gripping both our shafts, stroking us together. The friction was incredible, a hot, slick slide that made my toes curl. He moved faster, his breathing ragged in my ear, the sound hypnotic. I was so close. My body arched off the bed. He bit down hard on my shoulder, and I came with a strangled cry, spilling hot and thick all over his hand and my stomach.

He followed a second later, a deep groan as his own release joined mine, a warm, wet mess between us.

What we did stayed in that room. Heat. Breath. Small sounds we tried to hide. I forgot her name for a moment. I hated that. I wanted more anyway.

In the morning, he was gone. The room smelled different. 

I left with the brochure still in my bag. And something heavier in my chest than before.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

ASSU 03

ANG UNANG MEETING PARA SA STARTUP

Naglalakad si Bonj patungo sa isang condominium building na mas mukhang corporate kaysa tirahan. 

May bagabag pa rin sa kanyang isip, oo. Pero tapos na. Pinirmahan na niya ang kontrata. Naipasok na sa account niya ang signing bonus. Hindi na ito abstract idea—may papel, may pirma, may pera.

“Isang taon lang naman, Bonj,” sabi niya sa sarili niya habang tinatawid ang lobby at ipinapakita ang ID sa concierge. Ngumiti ang babae, mabilis siyang tinignan. “Twenty one ka pa lang. Bata pa. Kahit anong mangyari, maganda pa rin ‘to sa portfolio mo.” Huminto siya saglit sa harap ng elevator, pinindot ang button. “At saka… as if naman na hahayaan kong maging unsuccessful ‘to.”

Umangat ang elevator. Tahimik. May salamin sa loob. Nakita niya ang sarili niya—maayos ang damit, maayos ang tindig, pero may bakas ng bagabag sa mata. Dahil sa mental gymnastics ng nakaraang mga araw.

Pagbukas ng pinto sa tamang palapag, sinalubong siya ng hallway na walang masyadong dekorasyon. Concrete, glass, industrial ang vibe. May pinto sa dulo na may maliit na plaque—walang pangalan ng kumpanya, walang branding. Parang sinadyang maging blank slate.

May susi na siya. Kinuha niya iyon, ipinasok sa lock, at binuksan ang pinto.

Tatlong palapag. Loft-style. Semi-commercial, semi-residential ang setup. Ang unang palapag ay maluwag—bare concrete floors, mataas ang kisame, may exposed beams at wiring. May naiwan pang ilang fixtures: lumang couch na nakatabingi sa gilid, isang rolling whiteboard na may faint marker stains, dalawang folding table na mukhang ginamit sa kung anu-anong meeting noon. May mga saksakan sa sahig, parang handa sa mga workstation na wala pa.

Walang tao sa unang palapag.

Pero may boses.

“Yoh mga broskies! Bagong chapter na tayo sa journey natin! I’m super excited!”

Napatingala si Bonj.

Sa ikalawang palapag, may railing na tanaw ang buong unang floor. Nandoon si Gohan.

Sa gitna ng bakanteng espasyo ay may improvised studio setup. Isang green screen na sinabit nang medyo tabingi. Dalawang ring lights. Isang DSLR sa tripod. Tatlong cellphone na naka-mount, iba-iba ang angle, lahat nakatutok sa lalaki. May maliit na mic na nakakabit sa shirt nito.

Mukhang nasa gitna ng recording.

Nagpatuloy si Gohan, energized, parang wala sa bakanteng lugar. “Can you believe it?! Graduate na ako guys! And now I’m going to be a legit entrepreneur! Grabe, magsisimula na ako ng startup!”

Napapikit si Bonj saglit.

“We can only go up from here, mga broskie! And I want you all to be part of that journey—mula umpisa hanggang sa we’re making millions! Yeboy!”

May kumpas ng kamay, may palakpak, may ngiting sanay sa camera. Nakasuot ito ng hoodie at jogger pants na hapit sa pumped na katawan nito. Maganda ang tama ng liwanag sa mukha nito na lalong nagpaguwapo sa lalaki at nagpa ningning sa mga mata nito. Halatang mataas ang optimism sa business.

“May idea na ako sa product at services, pati na rin sa brand. Pero kayo? Ano sa tingin niyo? Drop niyo sa comments kung anong business venture ang bagay sa’kin. You know me—fitness, lifestyle, grooming, games! Damn, let’s do this! Let’s go!”

Pumalakpak uli si Gohan at inabot ang camera, pinatay ang recording.

Tumaas ang kilay ni Bonj. Hindi siya umayon sa narinig.

“Eherm.” Maingat niyang nilinaw ang lalamunan.

Tumingin pababa si Gohan, napansin ang presensya niya. “Yoh! Bonj! You’re here, man!”

Mabilis itong bumaba ng hagdan, may natural na confidence sa kilos.

“Good morning,” blanko ang tono ni Bonj.

“So happy na pumayag ka na sumali dito sa startup ko,” masiglang sabi ni Gohan. “Ikaw ang top ng batch natin eh. When I got the seed capital, alam ko agad—walang ibang guy na gusto kong makatulong dito kundi ikaw.”

Tumingin si Bonj sa paligid, saka bumalik ang tingin sa kanya. “Kaya nga ako nagtataka,” diretsahan niyang sabi. “Hindi naman tayo close. Hindi rin tayo magkaano-ano.”

Nag-thumbs up si Gohan, parang napaghandaan na ang sagot. “Okay nga ‘yun. Start fresh. Clean slate. Napanood ka ng parents ko nung graduation—yung speech mo? Super impressed sila.”

Nagkibit-balikat si Bonj. “Yeah. Alam ko naman. Magaling ako. Pinaghirapan ko ‘yun.”

“Pound it, man!” Tinaas ni Gohan ang kamao sa harap niya.

Kumunot ang noo ni Bonj. “Ano ‘yan?”

“Fist bump.”

Napangiwi siya. “Okay, wait. Ang awkward. Masyado akong nao-overwhelm.” Ngayon lang sila nag-interact na silang dalawa lang. Tapos parang barkada na agad ang trato nito. Kaya ilang na ilang siya.

Inakbayan siya bigla ni Gohan, casual, walang paalam. “Sorry, nakalimutan ko—bakla ka pala. So baka hindi mo trip ‘yung ganung mga bro mannerisms?”

Mas lalo siyang nag-cringe. “Wow. Okay. May ganyan pala? Ang awkward ah.”

Natawa si Gohan, parang walang narinig na mali. “Relax. Kahit bakla ka, one of the boys ka pa rin. Professional naman ‘tong partnership natin.”

Good lord. Paano ko ‘to titiisin ng isang taon… bulong ng utak ni Bonj. "Let's not talk about—personal ko 'yun wala namang leverage sa gagawin natin dito. Anyways..."

Pinadulas ni Gohan ang mga palad, naka-smile. “So, broskie Bonbon, how do you want us to start?”

Kumapit si Bonj sa nauubos niyang pasensya para hindi mag-react sa juvenile nickname na paulit-ulit ginamit ng lalaki. Huminga siya nang malalim. Kailangan niyang maging malinaw pero hindi komplikado—hindi biro ang responsibilidad na tinanggap niya.

Well, let's brainstorm. Gusto natin ma-setup ang startup na 'to as soon as we can. Hindi siya magiging madali.”

Tumuloy sila sa nag-iisang mesa; ilang monoblocks lang ang nakalatag doon. Umupo si Bonj, binaling ang laptop at pinindot ang voice recorder sa phone niya. Tahimik lamang ang loft, pero ramdam niya ang umaagas na enerhiya ng espasyo.

“Okay, una,” sabi ni Bonj at lumabas na ang tono ng consultant mode, “ang pinaka-basic—corporate structure. Kailangan natin isipin kung incorporation ba agad—corporation o isang simple partnership? May tax implications ‘yan, at business bank account. Kung plano natin mag-raise funds, mas safe ang isang corporation na may clear cap table.”

Kumikindat si Gohan sa mga salita pero mukha naman ang blanko. “Cap—what?”

“Cap table, share allocation. Sino mag decide ng equity, at paano mag-vest yung equity nila,” maikli, diretso ang paliwanag ni Bonj. “Vesting schedule—typical is four years with one-year cliff para protektahan ang founders. Kung aalis si isang tao after isang taon, hindi dapat fully vested agad.”

Medyo nag-scroll si Gohan sa phone, hinahanap ang imahe ng cap table sa head niya. Kita ni Bonj ang nawawalang koneksyon; ang mga jargon nagiging static sa mukha ng lalaki.

“Tapos,” tuloy ni Bonj, “funding instruments—pre-seed, seed. We can accept your Father's stipends as non-dilutive grant for operations, but if we take equity funding, consider SAFE or convertible note for early investors. SAFE is simpler, pero kailangan ma-set yung valuation cap para hindi sobrang madilute later.”

“Uh-huh,” mahina ang sagot ni Gohan. Nagkukunwaring interesado pero halata sa tindig na mas gusto nitong mag-apply ng filter at mag-press record para may bagong clip sa profile nito.

“Operationally,” dagdag pa ni Bonj, “we need runway metrics—monthly burn, runway months, CAC, LTV. Example: if our monthly burn is ₱500k and lilipat tayo ng ₱1.5M seed, runway is three months. Hindi puwedeng puro hype. MVP muna—minimum viable product—with unit economics proven before scaling. Monetization model? Subscription? Freemium plus in-app purchases? Wait app ba ang gagawin natin?”

Si Gohan ay napikit nang konti. “Bro, pwede mo bang… for now, wag muna yung mga bulky terms? Let’s talk product. Ano gusto mong gawin? Kahit content direction muna.”

Huminga nang malalim si Bonj. Alam niyang mahirap ilagay sa soft-landing ang isang CEO na fan-driven sa content. Pero professional siya: kailangan niyang ipalabas ang expectations—hindi lang showbiz. “Sige. Sabihin mo ang ideya mo. I-list mo nang tatlo, then we dissect.”

Nakangiti si Gohan, halatang na-excite. “Okay. Idea one: fitness social network. Think Instagram pero puro fitness—trainers, challenges, community, gamification, leaderboards. Kasi bro, followers. Kailangan natin capitalize my audience. At dadami pa 'yan for sure! May mga brand deals ako.”

Nag-choke ang utak ni Bonj sa paligid ng mga salitang 'followers' at 'content'.

Dagli lang ay sumagot siya. “Problem: saturated. Market is already full of apps—Strava, MyFitnessPal, Fitocracy, kahit FB groups. Customer acquisition is expensive. Without a real defensible moat, we’d be competing on virality that you might initially bring, pero retention at monetization are low. Also, moderation and safety—liability.”

Mabilis siyang nag-swipe ng slides sa utak niya—market maps, competitor matrices.

Si Gohan nagtaas ng kilay, half-smile. “Pero bro, followers ko will drive MAUs. Uunahin ko ang content, then monetize via partnerships.”

“Not enough,” mahinang sabi ni Bonj. “We need unique value proposition—why would a user switch? Exclusive trainer certification? Gym integrations? Better data portability? Or B2B offerings to corporate wellness programs? Hindi puwedeng puro social lang. Kilangan mag-stick somewhere tangible.”

Halatang nadiskaril nang kaunti ang confidence ni Gohan dahil sa ideyang na-reject. Pero ngumiti pa rin at nagpatuloy.

“Okay. Idea two: AI-automated nutrition planning connected to delivery. Users get personalised meal plans and order meals from partners. Sikat na sikat ang AI ngayon!”

Tahimik si Bonj ng isang beat. Na-excite ang computer engineering side niya. Pero ang financial manager side, mas cautious lalo na at hindi naman niya maestima itong kausap niya.

“AI is doable but expensive. Data collection, model training, nutritionist oversight, regulatory compliance—food safety laws, labeling—plus logistics. Margins in food delivery are razor-thin. You’ll need strong partnerships with cloud infra, a nutritionist team, and capex for data ops. Also, privacy and PH Data Privacy Act implications if we process health data.”

Nagulat si Gohan. “What? Privacy? Tangina. Ambilis mo naman. Naisip mo lahat 'yun? That sounds… heavy, noh?”

Ngumisi siya. May Yabang. “Exactly. It’s not impossible, but technically and operationally heavy. And the unit economics will be brutal unless you take a cut from partner restaurants with high order volumes.”

Medyo bumababa ang wing ng confidence ni Gohan. Pero hindi siya nainis—kundi nagsuot ng poker face. “Okay, so idea three: combine the two. Social plus fitness and AI nutrition—gamify meal plans and have social accountability.”

Napakamot si Bonj sa ulo. Halatang pinipigilan niya ang pag-roll ng mata. “Merging mediocre ideas doesn’t make a strong thesis. It’s like mixing two half-cooked dishes and hoping for Michelin." Medyo snappy at impatient ang pagkakasabi niya. "We need a hypothesis-driven approach: pick a hypothesis, design an MVP to falsify it in 90 days, measure traction—cohort retention, activation, conversion.”

Nawalan ng liwanag ang mukha ni Gohan. Makikita ang halong na-hurt ego at maliit na naasar—hindi masyadong lumiliwanag ang pagka-CEO ngayon. Halatang pinipigil ang temper.

Pero nag-flash din ang isang grin. “Bro, relax. First day pa lang naman. Gawin mo ‘yung financial and legal stuff. Ako bahala sa content. I have the following—crowdsource tayo for ideas. Crowdsourcing is modern.”

Tumango si Bonj nang mabuti, pilit nagtatakda ng hangganan. “Let’s not crowdsource strategy para sa core product—crowdsourcing is good for feature ideas or validation, but not for founding thesis. We need a clear go-to-market. For now, focus on one market segment muna... Hindi reliable kung followers followers lang."”

Lumapit si Gohan at naglabas ng isang charm-smile na mas PR kaysa sincerity. “Okay. Fine. Do your thing muna, Bonbon. You’re the brains, I’m the brawn. Content and face. I build hype.”

Sumandal si Bonj sa likod ng monoblock, napahinga sandali. “Okay. Just do social listening sa followers mo. Pero we document everything. KPIs, deliverables. Six months MVP. If no traction, we iterate. Also—transparency sa equity splits, sa kung sino man ang dinadala ng tatay o pamilya mo dito.”

"Hayan na naman si Mr. Jargons! Gets ikaw na ang Magna." Tumawa si Gohan. “Pero cool. I trust you broskie Bonbon. Chill muna tayo. Let's settle sa place. Build the vibe. Mag-content na lang muna ako. Pakilala na kita sa audience ko."

"Wait teka. Hinay lang Gohan!" apela niya.

Tumayo na si Gohan at tinuro siya, "sige sige. Gawin na lang natin kapag sure na." Tapos ay humangos ito paakyat, pabalik sa makeshift na studio nito.

Hinawakan ni Bonj ang sentido at bumulong sa sarili, “ohhh noooooo… Tulungan mo 'ko Lord...”

——————————————————————————

“Oh. Bonj, long time no see, ah!”

Mga simpleng salita mula sa concierge ng bathhouse na pinasukan ni Bonj. Nagbayad siya, tinanggap ang locker key, bracelet, at mga tuwalya na may logo ng club—malinis, simple, discreet. Ramdam niya na unti-unti nang bumababa ang tension sa dibdib kahit papaano.

Doon siya dumiretso pagkatpos ng unang araw ng trabaho.

“Kaka-graduate ko lang. First day ng work. Stressed agad,” sabi niya habang tinatanggap ang paraphernalia.

“Renovated na nga, sir. Bago ang mga rooms. Light crowd ngayon kasi weeknight lang,” sabi ng lalaki, naka-ngiti.

Bumuntong-hininga siya, "honestly, pare... Gusto ko lang magpamasahe at mag-relax. Kahit walang ganap, ayos na ako."

"Sus, ikaw pa ba, walang ganap? Eh lalo kang naging guwapo at macho," puri sa kanya ng lalaki.

"Sige pasok na ako," paalam ni Bonj. Tumungo na siya sa locker area.

Tumungo siya sa locker room na medyo mababa ang ilaw—warm amber ang hue, cedar wood ang bangko, mga hooks at cubby holes, malalaking lockers na may numeric locks. May ilang lalaki roon na naglalakad na parang mga anino—iba-iba ang edad, mukha, body type. May mga athletic; may mga hipster; may isang silver haired na naglalakad paunti-unti sa steam.

May mga tingin—mga mabilis na sulyap papunta kay Bonj habang siya’y naghuhubad at naglalagay ng damit sa locker. Hindi niya ito pinapansin. Ang aga pa ng gabi.

Tinapis niya ang tuwalya sa baywang at tumingin sa sarili sa salamin: puti at makinis ang kutis, bakas ng pag-eehersisyo sa katawan—balikat na may hugis, abs na hindi sobrang porma pero toned. Kumislap ng kaunti ang shiner na karaniwan niyang dinadikit sa pool at photoshoots. Napangiti siya nang panandalian at itinabi ang sarili—ito ang oras niya.

Pumasok siya sa shared spa area. Malaki ang space: isang central jacuzzi na may dim lighting; steam room na may glass door; wooden sauna na may mababang pag-igib ng init; at ilang low benches kung saan nakahiga ang ibang mga lalaki. May aroma ng eucalyptus at cedar na lumilipad sa hangin—nakaka-relax. Ilang mahihinang boses, ilang tawa.

May private rooms sa gilid—mga pinapakasim-ang kuwarto kung saan malamang nagaganap ang mga mas secret encounters. Ang mga mata sa kanya—hindi naman malisyoso agad, mas curious at nag-aanyaya.

Nag-shower muna siya sa isang cubicle. Automatic faucet, warm steam, malinis na tiles.

Early college pa lang siya ay madalas siyang bumibisita sa mga bathhouses na ganoon. All male na patagong mat nagaganap na kamunduhan. Isa iyon sa mga espasyo kung saan siya namulat. Nabaawasan lang talaga nang medyo naging senior na siya sa pag-aaral at nagkakaroon na siya ng mas reliable na fuck buddies. Isa pa nagtitipid din kasi siya.

Habang nagbabasa at naglilinis si Bonj sa sarili nararamdaman niya ang mga yabag ng paa na umaaligid sa may kurtinang humaharang sa kahubdan niya.

Kaya lang naman siya bumalik doon ay kailangan niya ng medyo radikal na pagbabago ng environment. Medyo malala ang unang araw ng startup with Gohan. Wwala silang natapos o napagkasunduan. Baka sakaling maibsan ang sobrang tensyon ng katawan at utak niya.

Lumabas siya at doon tumpak—may sumalubong sa kanya: isang chinito, lean build, naka-bathrobe, mukha na may hint ng pagkamacho at ngiti na malambing.

“Hello, sir. Ako ang iyong masseur,” bungad nito.

Hindi naglaon, pinahiga siya sa low table sa isang private massage alcove—mga soft curtains na bahagyang sarado. Sinimulan ng lalaki ang oil massage: long, slow strokes mula shoulder patungo sa lower back; circular palms sa pecs; malumanay na pinipiga ang hamstrings. Ang mga kamay nito ay mahinahon pero may lakas.

Ilang minuto lang ay nag-iba na ang tempo patungong mas sensuwal. May mga pagdikit ng palm na hindi lang pang-masahe—may paambang pag-alog sa pagitan ng hita. Hindi sinasadya ni Bonj ang pagtaas ng sarili niyang pulso. Naramdaman niya ang katigasan ng titi ng masahista na bumabangga-bangga sa kanya. Noon ay titigasan agad siya. Pero ngayon semi-erection lang ang nakuha niya.

Nang matapos ang formal massage. Unti-unti siyang nasilayan ng chinito, at may ngisi na lumitaw. “Extra service?” tanong nito na may halong biro at pag-aasam.

"Kahit... walang tip sir. Sobrang tipo lang kita, ang hot mo," pag-amin ng lalaki, namumula.

"Sorry talaga. Ayoko muna sanang labasan?" Gusto pa kasi niyang tumambay sa labas.

"Ah. Okay lang ba sir, pagjakulan kita? Ang hot mo kasi talaga..." pag-amin ng masahista habang sinasalsal ang sarili.

Tumango lang si Bonj. Baka makatulong iyon na tuluyang mabuhay ang libog niya.

Nakangiti ang chinito at dahan-dahang bumab. Nagsimula ito sa manual na pag-salsal sa sarili—maalab at mabilis. Sa mahinang ilaw ay kita na above average iyon. Pero sabay-sabay, dumulas ang libreng kamay nito pababa sa tiyan, humawak sa kaliwang utong niya at sinipsip habang patuloy sa pagjakol.

Ang sipsip sa utong ay naging mas marubdob, kasama ang isang malayang kamay na nagpatuloy sa paghaplos ng inner thigh. Dumami ang pawis sa likod ni Bonj; parang nag-iinit ang lahat. 

Nahawakan ng libreng kamay ng masahista ang ngayon na erect nang 8-incher na. "Laki mo! Sayang 'di ko matsutsupa." Tapos ay nagpatuloy sa pagsalsal sa sarili habang sinisipsip ang utong ni Bonj.

Nagulat si Bonj sa instant release ng masahista—ang semilya nito ay tumalsik sa sahig, mainit at malagkit. Umiigkas ang hubad at pawisang katawan ng masahista.

“Ay, sorry sir,” pabulong nito, nangingiti nang kaunti habang naglilinis.

Nagbangon si Bonj, tinitapis ang tuwalya sa paligid ng baywang. “Okay lang,” mahina niyang sagot, nakangiti.

“Salamat, sir,” masayang sabi ng chinito habang nag-aayos. “Ingat po.”

At bumalik na si Bonj sa shared area.

Pumasok si Bonj sa sauna at agad siyang yumanig ang katawan sa init—parang yakap ng malaking pugon. Ang air ay makapal at mabango sa kahoy at bahagyang usok ng eucalyptus steam; ang mga maliliit na butil ng pawis agad nagtitiklop sa balat niya. Sa loob, ang liwanag ay madilim, may amber na glow lang mula sa isang strip ng ilaw sa gilid.

Habang naglalakad patawid sa kulungan ng kahoy, napansin niyang may dalawang lalaki na naka-upo sa kabilang dulo—parehong hubad, may tuwalya lamang sa hita, at ang pawis ay nagpapailaw ng mga kalamnan. Ang isa ay baby-faced at mestiso na may lean na atletikong frame. Ang isa naman ay mas broad at kayumanggi na may ganap na solidong katawan ng water polo player. Parehong nasa early thirties, parehong may mga burat na tumitirik sa pagitan ng mga hita.

Tumigil sa halikan ang dalawa nang marinig ang pagpasok niyaty. Nag-squint si ang mestiso, parang sinusubukan ma-recognize siya, saka gumaan ang mukha nito. “Woah. Teka, ikaw na ba ‘yan? Bonj?” ang tawag nito, halatang tuwa.

Kumunot ang noo ni Bonj. Lumapit siya sa dalawa. Nakilala niya ang tumawag sa kanya. "Oh. Lenox. Andito ka pa rin?"

Tumuro ang guwapong lalaki sa sarili, may kaunting angas at yabang. "Well, alam mo naman ako. Lagi akong nalilibugan."

Pinisil ng katabi nitong lalaki si Lenox. "Tangina. Ano'ng libog? Sabihin mo eh puta ka talaga."

Tumuro si Bonj sa lalaki, "Wence right? Kayo na ba nito ni Lenox?"

"Hindi ano. Ayoko ng boyfriend na immature," asar na sagot ni Wence.

Si Lenox ay baby faced, pero ripped ang pangangatawan at mestiso. Samantalang si Wence naman ay mas bulky ang katawan at kayumanggi. Water polo player kasi ang mga ito.

Naalala niya ang dalawa dahil ito ang mga madalas niyang nakakatrip noon noong aktibo pa siyang mag-bathhouse. Bukod sa attractive ang dalawa ay sobrang game din sa sex. Ang alam lang niya ay nililigawan ni Lenox ang water polo player, na hindi naman impressed sa pagiging happy go lucky nito.

"So bakit nga ngayon ka lang? Na-miss ka namin! Dito ka!" ani Lenox habang umuusog upang maglagay ng uwang sa pagitan nito at ng atleta.

"Na-busy. Ngayon lang ulit nakabalik." Umupo naman si Bonj sa gitna ng mga to. Naipit sa dalawang matitigas na laman.

Tinanggal ni Lenox ang kanyang tuwalya at hinawkan ang burat niyang nananatiling matigas pa rin dahil sa ginawa ng masahista kanina. Hinawakan nito ang deocho niya. "Damn. Ang laki nga pala ng burat mo." Tapos ay bumaba na ito.

Dahan-dahang lumusong ang bibig ni Lenox sa ulo ng burat—malambot at mainit. Mahusay itong sumilindro.

"Fuuuck, tangina. Hindi na ako nakapalag,” napapasinghap siya habang napapakadyot sa lalamunan nito.

Bumaling si Wence at ngumiti. “Pasensya ka na sa malibog kong barkada. Matino naman ‘yan kapag hindi malibog. Tangina. Ang hot mo naman kasi. Tapos ngayon ka lang ulit nagpakita."

Hinalikan siya ni Wence. Naghaplusan sila ng katawan.

Humahalinghing si Bonj nang maramdaman ang patuloy na pagsubo—ang galaw ng lalamunan ni Lenox ay mahusay, may teknik. Ang laway ay mainit; ang paggalaw ay swabe. Napatingin siya at nakita sa silhouette ng lean na katawan ni Lenox; ang muscles ng likod nito ay umiigkas sa bawat kadyot. Si Wence naman ay naglalakbay ang mga palad sa body ni Bonj, unti-unting nag-slide ng kamay papunta sa hita niya.

Tapos ay lumuwa si Lenox, "tangina. Ang laki mo. Hindi puwedeng hindi ako makakantot niyan."

Bumitaw sa halik si Wence, "tangina mong hindot ka."

Nanatiling nakaupo si Bonj habang gumagalaw ang dalawa. Tumayo patalikod sa harapan niya si Lenox. Kinuha nito ang nalawayan na burat ni Bonj tapos ay tinapan sa shaven na butas tapos unti-unting bumaba.

Ang paglamon ng butas nito ay makipot at mainit—ang ritmo ay mabilis; ang pagtalbog ay paulit-ulit at may ngiting mabangis. “Ahhh!” singhal ni Bonj sa init ng sensasyon—ang pagkakadikit ng butas at burat ay parang vacuum at friction na sabay.

Tumayo si Wence sa harapan ni Lenox. Sinampal-sampal ang mukha nito. ng burat.

Isang mabilis na pasok, isang malalim na tulak sa lalamunan ni Lenox. "Ah tangina mo. Sige lamunin mo 'ko."

Si Lenox, sa kabila ng pasak sa bibig, ay patuloy na bumangka sa burat ni Bonj—ang balakang ay umuusad at umaatras, may pag-ungol at pag-iyak sa sarap.

Ang pawis ay dumadaloy sa mukha ni Bonj; ang init ng sauna ay nagiging fuel sa kanilang ritwal. Ang mga mura at halik na ay pumapailanlang: “Tangina, ang laki mo!” sigaw ni Lenox, kasabay ng pagtaas ng bilis.

Dumating ang unang alon: napaigtad ang katawan ni Lenox, nanginginig ang mga kalamnan, at ang tamod ay biglang sumirit sa wooden floor. “Ah!” sigaw ni Lenox, ang tamod ay kumalat sa pagitan nila, mainit at malapot.

Wence ay sumunod ng isang malalim na sigaw at naglabas din—ang tamod ay sumabog sa mukha at dibdib ni Lenox, na halos nagtulo pababa sa abs. "Ahhhh... Tangina mo. Nakakalibog ka 'pag ganyan tangina mo..."

Si Bonj ay hindi nagtagal—ang pag-igkas ng mga katawang malapit sa kanya ay nagtulak sa kanya sa sariling rurok. “Heto na—” sigaw niya nang bigla, at naramdaman niya ang init na sumirit mula sa loob—ang sariling semilyo ay nag-ulan sa loob ng bituka ni Lenox, mainit at marami.

Nanginig ang sahig sa sobrang tindi ng kanilang orgasm.

Bumuntong-hininga si Bonj ay sumandal. At least kahit sandali, nakalimutan niya ang ang stress ng unang araw niya.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe!