If you are under 18 years old, living in a country where gay sex is prohibited, or offended by gay sex then please leave this site immediately. Also, there will be i[ń]cest themes in some stories. Definitely not safe for work. Comments are welcome. Inform me if you own some of the pictures I will upload here and you want them removed Contact me at jockwonderlust@hotmail.com or twit me at @jwl_writerPH.

REMINDER: The world of fiction where the characters of my blog reside is void of the realities of HIV and STI. In the real world where we live in, HIV and STIs exist. This blog is merely an escape from that world, so that I can release my subconscious, which is full of crazy and messy sex fantasies. The scenes in these stories should never be recreated in real life. Guys, never ever attempt barebacking (if not using PrEP), rape or other unsafe sex acts. SECURE CONSENT. USE CONDOMS. GET TESTED. EDUCATE YOURSELF.

Monday, January 26, 2026

[SS-1646] Pec Jiggling


PEC JIGGLING

The sign is still there on the wall:

PEC JIGGLING – STRESS BALLS

He’s under it, big and relaxed in his small white shorts, phone in one hand, chest shining a little with sweat. He looks up and catches you looking. Of course he does.

“Knew you’d be back,” he says. “Could practically feel you staring.”

You roll your eyes, but your stomach is doing flips. You toss some money in the jar. Your fingers feel clumsy already.

He steps close, way closer than normal gym distance. His skin smells like soap and something warm and salty. Your heartbeat jumps.

“Right side,” he says. “Hand here.”

He grabs your wrist and plants your palm on his pec. The first thing you notice is the heat. He’s so warm it almost shocks you. Your fingers sink into dense muscle, and it feels like touching a living boulder wrapped in soft skin.

“Go on,” he says. “Squeeze. You didn’t pay to pat it.”

You close your hand. The muscle fills your palm, thick and heavy. You can feel your own pulse in your fingertips. Then he flexes.

The pec swells under your hand, pushing back against you, solid as stone. Your whole arm tingles. The movement makes his nipple press into your palm for a second, and a sharp little jolt shoots straight through your chest, like a spark.


You gasp a bit. You can’t help it.

He laughs quietly. “Yeah, you felt that.”

He keeps doing it—flex, relax, flex again. The muscle moves in slow waves under your hand, and every shift sends a tiny shiver up your arm and into your neck. Your skin feels too tight. Your mouth is dry. At the same time, you don’t want to pull away, not even for a second.

“Look at you,” he teases. “You’re hanging on like I’m gonna run off with your hand.”

He slides your palm across his chest to the other pec. The skin is smooth and hot, a little slick, and the drag of it makes your fingertips buzz. When he flexes this side, it’s even stronger. Your fingers spread without meaning to, trying to grab more of him.

Your breathing gets shallow. You’re very aware of how close his body is, how your knuckles brush his collarbone, how your thumb keeps wanting to move over that little peak of his nipple again.

You do, just barely. The pec twitches hard, and you feel the jump all the way down your spine. Your legs go a bit weak.


He smirks. “Careful,” he says. “Keep touching me like that and you’re gonna forget why you said you were ‘just curious.’”

He gives one last big bounce under your hand. Your palm is tingling, your whole body wired and warm, and when you finally let go, your fingers still feel the shape of him, like his chest is imprinted there.




--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

Friday, January 23, 2026

[SS-1645] VR Latexts


VR LATEXED

The scientist’s hands tremble as he secures the final strap on the VR goggles, his breath catching slightly.

The gym head sprawls in the leather chair, his massive, sweaty form encased in a copper latex suit that clings to every ripple of muscle. The suit gleams, accentuating every line and curve. As he shifts, the latex squeaks, and the chair groans under his weight.

“Remember,” the scientist mutters, trying to maintain a clinical tone, “this is for motivation. Focus. Testosterone.”

“Yeah, yeah,” the gym head replies, his lazy grin visible beneath the headset. “Make me more jacked.”

The program initializes. Inside the goggles, darkness. Then, a slow, throbbing pulse of light, synchronized with a deep, pulsating bass beat. Outside, the scientist watches the gym head’s broad chest rise and fall, the latex stretching and shining with each breath.

“Just breathe with it,” the scientist instructs, his voice low. “In and out. Don’t fight it.”


The gym head’s body begins to sync with the sound, his breaths deepening. The latex moves like liquid metal over his ribs, the room filling with the scent of warm rubber and musk.

On the screen, the gym head sees himself: a taller, even more muscular version, wrapped in the same suit. Words drift around him, sinking into his glowing chest.

OBEY THE PROGRAM. OBEY THE VOICE. OBEY TO GROW.

“You love following orders in the gym,” the scientist whispers in his ear. “Sets, reps, tempo. You love being told what to do with that body. Makes you feel… pumped. Hungry.”

The gym head lets out a rough laugh that morphs into a shaky breath. The suit tightens across his lap, outlining his growing hardness. The scientist can see the way his thighs clench, muscles flexing under the latex.

The program’s voice slides in, low and smooth:

Stronger when you listen. Harder when you submit. Every command turns you on.

The gym head shifts again, the chair creaking. His hands grip the armrests, knuckles white against the black leather. A faint, helpless sound escapes his lips.

“You okay?” the scientist asks, though he can see the answer in every tense line of that glossy body.

“Feels… crazy,” the gym head pants. “Like my whole body’s… wired. Hot. Don’t stop it.”

The scientist swallows, staying close. One hand presses flat to that wide, heaving chest, feeling the pounding heart beneath.


“Good boy,” he breathes. “Just sink. The deeper you go, the hotter you get. The more you need to obey. The more you need to… let go.”

Inside the goggles, the avatar drops to its knees. A huge word flashes across its chest:

SUBMIT.

The bass beat accelerates. The light pulses with it, strobing through his skull, down his spine, into his gut. Every inhale pulls the latex tight; every exhale lets it snap back, dragging over sensitive skin.

The gym head starts to tremble, breaths chopping into gasps. His cock strains against the latex, clearly visible through the thin material.

“Ride it,” the scientist murmurs. “Let the program take you. Let it use you. That’s what you’re built for.”

The big body bows in the chair, muscles locked, suit straining. A raw, choked noise tears out of his throat as everything peaks—heat, pressure, need—and then breaks. His body convulses as he cums, the latex glistening with his release.

For a long second, he just hangs there, shaking, then collapses back, boneless, chest heaving. The latex glistens, the whole chair reeking of heat, sweat, and rubber.

On the VR feed, the glowing avatar stands again, calm and perfect. New words slide slowly over its chest:

EMPTY. OBEDIENT. GOOD.

The gym head lets out a weak, blissed-out laugh.

“Damn,” he mumbles. “Think your program… worked, doc.”

The scientist smiles, fingers still spread over that pounding, satisfied heart.

“Oh,” he says softly. “We’re just getting started.”



--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

Thursday, January 22, 2026

HMBS 18


ANG GUSTONG PROYEKTO NI ZIM

Biyernes. Mainit, maingay, at parang ang daming gumagalaw sa campus, pero sa loob ni Hansel, parang may sariling bagyo ng excitement at kaba.

Tinext niya si Royce habang naglalakad sa hallway ng West Building: “Pare punta ako kay CV ngayon. Nakapagpa-sked ako ng consultation. Gusto mo sumama?

Mabilis ang reply ni Royce. “May group work kaming tinatapos ngayon tapos practice sa laro mamaya.

Tapos nasundan pa ng isa: “At bakit mo naman ako gusto isama?

Ngumisi si Hansel habang nagta-type. “Eh baka sabihin mo na naman nagbibibo ako. Saka alam ko kailangan mo ng tulong diyan sa project mo.

Eh bibo ka naman talaga. Sabihin mo lang nami-miss mo lang ako,” mabilis na sagot ni Royce.

Gago hindi ‘no. At pupunta ako kay Prof. CV. Alam mo naman ‘yun ang pinaka-hardcore sa atin sa sex. Mag-e-enjoy ako do’n. Mamatay ka diyan sa inggit.

Hindi na sumagot si Royce. Pero bago pa man makasakay ng elevator si Hansel, tumunog ulit ang phone niya. Ping.

Photo message.

Binuksan niya ito at muntik nang mabitawan ang cellphone. Isang nude selfie. Si Royce. Alam niya agad kahit walang ulo.

Pawis ang katawan, parang kakatapos lang magbuhat. Basa ng pawis ang dibdib at abs, parang kumikintab sa ilaw ng CR. Pero ang nakakauhaw at nakakapukaw ay ang burat nito. Matigas, pulang-pula ang ulo, may precum na tumutulo sa dulo.

May caption: “Baka ma-miss mo masyado burat ko, mehn. Pampagana mo mamaya para mainit ka kapag nagkita kayo ni Prof. CV.

Napakagat-labi si Hansel. Bumilis ang tibok ng puso niya. Ang tigas ng titi niya sa loob ng slacks, halos mapunit ang zipper. Tangina talaga nitong Royce na ‘to.

Nag-reply siya: “Tangina mo. Upuan ko ‘yan, eh.

Mabilis ang sagot: “Pagkatapos ng laro ko sa Sabado. Sabihin mo sa’kin kung gusto mo magpakidnap 😏.”

Napatawa si Hansel, nanginginig ang mga daliri habang nagta-type.

Taena mo ka ah. Nawiwili ka na masyado sa puwet ko.

“‘Wag kasi masyado bibo. Ang mayabang at papansin nakakantot,” sabay wink emoji.

Bumukas ang elevator, at mabilis niyang ibinulsa ang cellphone, pero kahit anong ayos niya sa sarili, matigas pa rin siya. Naiipit sa slacks. Napahinga siya nang malalim, nagpipigil ng ngiti habang umaakyat ang elevator.

Nasa gitna na ng petty rivalry at sexual tension ang ugnayan nilang dalawa ni Royce. Ayos din naman iyon. Gumagaan naman na ang loob niya sa lalaki, at kailangan niya ng taong aasarin para ganahan siya. Idagdag pa na kaya nitong i-satisfy ang sexual cravings niya,

Pagdating niya sa 12th floor ay tumungo siya sa corporate na opisina ni Prof. CV, Room 1201. Agad niyang naamoy ang malamig na hangin ng aircon na may halong mamahaling pabango. Glass walls, minimalist furniture, at isang malambot na gray na sofa sa waiting area. Iba ang layout niyon mula noong una niya iyong binisita.

At doon, nakaupo si Zim. Nakayuko ito, hawak ang phone, naka-peach hoodie at jeans. Endearing at nakakatakam ang chubbuff na frame ng katawan nito. Kahit nakarelax ang suot, halata pa rin ang tikas ng katawan: broad shoulders, wavy na buhok, at ang goth na awra nito.

Tinanguan si Hansel ng lalaking sekretarya ni Prof. CV. “Patapos na siguro ang meeting ni Prof. CV. Hintayin niyo na lang po siya.”

Nag-fistbump sila ni Zim. “Yo, sabay pala tayo,” bati nito.

“Yeah,” sagot ni Hansel, naupo sa tapat nito. “Magtatanong ka rin tungkol sa project?”

Tumango ito, “Oo. Na-pressure ako kay Panfil, men. Sabi niya na-approve na daw ‘yung sa kanya kahapon.”

Tumango si Hansel. “Ah, ‘yung tungkol sa pagpapatumba niya sa mga bully niya?”

“Yup. At kinuwento rin niya sa akin ‘yung ginawa niyo ni Royce para makarating siya sa decision na ‘yon.”

Natawa si Hansel, “Tangina niyo. Mga kiss-and-tell kayo talaga.”

Natawa rin si Zim, “Eh naka-NDA tayo lahat. Tayo-tayo lang ang puwedeng magkwentuhan tungkol dito. Tsk. Mukhang mas wild bottom ka na ngayon kesa sa’kin ah.”

Namula si Hansel, nagtaas ng kilay. “Gago. Gusto ko pa rin kumantot ‘no. Ikaw. Saka shit si Prof. CV — gusto ko ulit kantutin. Sana magka-chance mamaya.”

Ngumisi si Zim, “Swerte mo kung bibigyan ka ng pagkakataon. Pero pucha, project muna ako. Medyo kinakabahan ako eh. Parang hindi ko kaya ‘yung sobrang risky na project.”

“Katulad nung cases natin ni Sir nung first day?”

“Oo, medyo lala nung na-assign sa akin,” ani Zim. “‘Yung alumni niya seven years ago, nagpa-gangbang sa mafia para ma-stall sila habang papunta ang mga pulis. Tangina, buwis buhay ‘yun.”

Napatango si Hansel, nakaramdam ng init at bigat sa dibdib. Naalala niya ang video ni Neville na nabigay sa kanya noong first day. Ang alumnus turned congressman na nagpakantot sa isang politiko para mailigtas ang mahihirap na pamilya sa displacement. Isang madumi pero makapangyarihang sakripisyo.

Sa gitna ng mga iniisip niya, bumukas bigla ang pinto ng meeting room ni Prof. CV.

Lumabas ang limang lalaki, lahat ay naka-business attire, pawang mga seryoso, mukhang high-level executives. Amoy testosterone at mamahaling pabango. Sinundan sila ni Prof. CV, nakasuot ng semi-transparent na itim na long-sleeve shirt, halos lantad pa rin ang dibdib. Naka-slim slacks ito at walang belt, pero mahahalata mo ang hubog ng katawan.

Nakipagkamayan si CV sa mga ito, tinapik sa balikat ang isa, sabay sabi, “Great progress, gentlemen. Keep me updated on the mergers.”

Pagkaalis ng grupo, humarap ito kina Hansel at Zim. Tumitig, ngumiti. "Come in."

Pagkapasok nina Hansel at Zim sa loob ng opisina ni Prof. CV, agad nilang naramdaman ang bigat ng class. Ang meeting room ay hindi karaniwang university space — halatang may pondo at koneksyon ang propesor.

Malawak ang silid, may glass wall na tanaw ang siyudad, at sa gitna ay isang mahaba at makinis na black walnut conference table. Ang mga upuan ay leather, halatang imported, may amoy ng bagong linis na kobre at mamahaling pabango. Sa isang sulok ay may glass bar counter, may nakahilera pang champagne at whiskey bottles. Ang liwanag ay pinatamis ng soft golden hue mula sa recessed lights, kaya’t ang buong silid ay may boardroom meets private suite na aura.

Umupo silang tatlo si Prof. CV sa gitna, sa dulo ng mesa, habang si Hansel at Zim ay magkatabing naupo sa kabilang gilid. Nakabuka ang mga hita ng propesor habang nakaupo, halatang komportable at dominanteng dominanteng tignan.

Itinukod ni Prof. CV ang siko sa mesa, hawak ang ballpen. “Okay, Hansel,” anito, diretsong tingin sa kanya, “you start.”

Huminga nang malalim si Hansel. “Sir, I’ve been thinking of three possible project concepts. Una po: I want to infiltrate one of the secret fraternities sa school. Alam ko po may mga grupo na nagtatago sa likod ng mga ‘charity orgs.’ Gusto kong akitin ang ilang members nila para mahuli at hindi na makarecruit ng mga estudyante.”

Umiling si Prof. CV, marahan pero mariin. “Too moralistic. Too simple. Alam mong kaya mong gawin ‘yan kahit hindi part ng course na ito. What else?”

Nilunok ni Hansel ang kaba. “Second, Sir, gusto kong gamitin ang... sexual prowess ko para ma-secure ‘yung scholarship ko sa MBA program abroad. Alam niyo naman pong mataas ang tuition, at gusto ko sanang siguraduhin na may sponsor akong... willing.”

Ngumisi si Prof. CV, bahagyang tumawa. “Risky, but narrow,” anito, habang pumipitik-pitik ng ballpen. “You can achieve that without sex, Hansel. That’s basic manipulation. What else?”

Napailing si Hansel. “Last idea ko, Sir... I’ll use my sexuality to raise campaign funds. Kapag nakagraduate ako, gusto kong tumakbo as councilor sa bayan namin. Marami akong gustong baguhin: corruption, misallocation of funds, support for local business—”

Umiling ulit si CV, mas malalim ngayon. “Not my cup of tea. You can be successful without being a hero, Hansel. That’s vanity disguised as service. What we’re practicing here is focus. Refined. Risky but worth the risk. It should be beyond you.”

Napasinghap si Hansel, bahagyang nasaktan sa tono. “Pero, Sir,” aniya, pilit na kalmado, “parang ‘yung goal ni Panfil na inapprove niyo... bringing down bullies. Hindi naman gano’n kaengrande, ah.”

Itinapat ni Prof. CV ang tingin sa kanya, matalim pero hindi galit.

“For Panfil, it is,” sagot nito. “That risk is above what he usually faces. You’ve seen how mellow he is; you know how quiet he can be. That kind of confrontation? It’s evolution for him. He needs that.”

Tahimik si Hansel. Hindi makapagsalita.

“You, on the other hand, Hansel,” patuloy ni CV, “are self-made. Charismatic. You’ve already learned how to use your body, your voice, your charm. Kaya mong magpataob ng teachers. Admin. Mga babae. So I expect something better than you. And something that doesn’t center the gains on you.”

Tumahimik ang silid.

Bumigat ang dibdib ni Hansel. Naramdaman niyang parang may pumitik sa loob niya. Bhagyang inis, bahagyang hiya. Lagi na lang siyang nasasabihang self-centered. At minsan, kahit ayaw niyang aminin, totoo nga. Pero hindi rin siya sanay na tinatanggihan.

Kaya tumungo siya, at nanahimik na lang.

Tahimik din si Zim sa tabi niya, halatang kinakabahan matapos marinig ang pag-disapprove kay Hansel. Pinaglaruan nito ang ballpen, at pagkatapos ay huminga nang malalim.

Tumingin si Prof. CV sa kanya. “How about you, Zim?”

Napalunok ito, nag-ayos ng upo. “Uhm... I want to... seduce a rich man,” dahan-dahan nitong sabi. “Para maging benefactor sa isang café na gusto kong itayo sa amin. Parang hub for arts and learning. Kasi, Sir, ‘yung community namin... hindi masyadong napapansin ‘yung arts. Gusto ko sanang gumawa ng space para sa mga bata — a place where they can explore creativity. Alam niyo naman po na Fine Arts major ako at ayaw kong isipin ng iba na walang success sa ganitong kurso.”

Tahimik si CV, nakikinig habang nakangiti. “Interesting,” anito. “And who do you have in mind to seduce?”

Mabilis na kinuha ni Zim ang phone, nag-scroll ng sandali. “Uhm, Sir... si Mr. Gerald Alcazaren. CEO ng Toyfinity. Mayaman, family man, respected businessman.”

Napailing si CV, natawa. “Oh no. Not him.”

Parehong nagkatinginan sina Hansel at Zim. “Bakit, Sir?” tanong ni Zim.

Tumaas ang kilay ng propesor, sabay patagong ngisi. “I know that guy. That’ll be too easy for you. Baka siya pa ang magmakaawa na kantutin mo siya. Ilang beses ko nang nakapartner ‘yan—if you know what I mean.”

Nabigla sina Hansel at Zim.

Ngumisi si CV, bahagyang pinisil ang ilong na parang nag-aalala pero proud. “I brought him here once, diyan sa gym dito sa office. After one session, he started investing in one of my ventures. I got a new project after... I got him.”

“Damn,” ani Hansel, hindi na napigilan ang ngiti. “Sir, imba ka talaga.”

“Grabe!” singit ni Zim, halatang namamangha. “Eh nung binasa ko ang bio niya, sabi family man siya, ang daming anak, tapos babaero pa raw. Ang dami raw kabit sabi sa Reddit.”

Ngumisi si Prof. CV, bahagyang umiling. “That’s true. But five years ago, he crossed paths with me.” Tumayo ito, naglakad palapit sa kanila, mabagal pero nakaka-intimidate. “He was no match.”

Tumawa si Hansel, nanginginig ang tuhod sa halo ng awe at libog. “Tangina Sir, idol.”

Ngumisi si CV, kinuha ang cellphone, at nagsalita habang nagta-type. “But I like your end goal, Zim. Let’s find you a different prospect.”

Lumapit ito sa kanilang dalawa, ipinakita ang screen: isang LinkedIn profile na may larawan ng isang matikas na lalaki, may manipis na balbas, naka-business suit.

Mr. Pantheon Pantallones. CEO at Board Member ng isang conglomerate ng restaurant chains at food brands.

Nanlaki ang mga mata ni Zim. “Sir! Ang laking tao niyan. Delikado. National figure na ‘yan.”

Ngumisi si Prof. CV, tumalikod, bumalik sa kanyang upuan, sabay sabi, “Exactly.”

Tumingin ito sa kanila pareho, hawak na ulit ang ballpen, nakatukod ang siko sa mesa. “We still have the rest of the semester for you to plan. Remember— it’s an individual project, but we all learn from each other.”

Lumingon ito kay Zim, diretsong tingin. “I know you can do it, Zim. You’re unknowingly charming. Your passion for the arts is commendable. You’re disciplined. You need this win to remind yourself that your passion matters. That it can move worlds.”

Tahimik si Zim, pero tumango, may bahagyang ngiti, halatang naguguluhan pero inspiradong-inspirado.

Samantala, si Hansel ay tahimik lang, nakatingin kay Prof. CV.

Habang pinagmamasdan niya ang propesor na nakaupo, confident, calm, powerful, naramdaman niya ang matinding paghanga, at kaunting selos. Gusto rin niyang makarinig ng ganoong validation mula rito.

Nag-inat ng braso si Prof. CV, ang postura nito parang isang hari sa sariling silid. “Anyway,” aniya, “at least many of you in class are making progress na.” Pagkatapos ay tumingin ito kay Zim, at kumindat. “Alam kong blue balls ka pa rin kasi wala tayong sexy action nung huling class.”

Napangiti si Zim, nagkamot ng batok pero may kislap sa mata. “Grabe, Sir,” biro nito, “nasa utak ko pa rin hanggang ngayon ‘yung hitsura mo suot ‘yung mesh na jockstrap.”

Ngumisi si Prof. CV, marahang binubuksan ang unang butones ng polo. “Well,” sabi nito, “I’m wearing it now.”

Napasinghap si Hansel, tumingin mula ulo hanggang paa ng guro. “Shit,” bulong niya, hindi mapigilan ang pagngisi.

Ngumisi si Prof. CV nang mapansin iyon, sabay bitaw ng mapang-akit na tanong: “You guys want to end this consultation with a bang?”

“Hell yes, Sir,” sagot ni Hansel agad, sabay hinubad ang polo at tinanggal ang sinturon. “Ugh.”

Hindi nagtagal, tatlo na lang silang halos hubad sa gitna ng silid. Si Prof. CV ay naka-mesh na jockstrap, kulay flesh, na halos wala nang natatakpan. Si Zim naman ay naka-dark green bikini briefs, habang si Hansel ay suot ang yellow jockstrap na hiniram pa niya kay Royce.

Sa liwanag ng conference room ang balat ni Prof. CV ay kumikintab sa ilalim ng ilaw, bawat muscle ay may sariling anino. Si Hansel ay athletic, lean at defined, habang si Zim naman ay chubuff, ma-baby-fats pero maskulado iyong tipong masarap yakapin. Lahat sila ay halatang tigas na tigas, at ang mga tela ng kanilang brief ay may bakas na ng precum na dumudungis sa bawat galaw.

Lumapit si Zim sa propesor, ang mga mata ay naglalagablab sa pagnanasa. Hinawakan nito ang batok ni Prof. CV, at walang sabi-sabing hinalikan ito sa labi. Isang marahas at marubdob na laplapan, puno ng ingay ng laway at ungol.

Namangha si Hansel habang pinapanood silang dalawa. Ang intensity ng halikan. Nang hindi na siya nakatiis, lumapit siya at kinuha ng propesor ang kanyang baba, hinapit siya papalapit, at hinalikan din.

Ang halik ni Prof. CV ay matindi, kontrolado, halatang sanay. Parang sinisipsip nito ang kaluluwa ng niya. Ramdam ni Hansel ang init ng bibig, ang likaw ng dila, at ang mabangong halimuyak ng balat ng lalaki.

Pagkatapos, sabay naman nilang hinalikan ni Zim ang propesor: isang three-way na halikan, ang mga bibig ay nagkakabanggaan, ang mga dila ay nag-aagawan, at ang mga ungol ay naghalo sa isa’t isa. Ang kamay ni Hansel ay gumapang sa katawan ng dalawa: sa kanan, ang chubuff na dibdib ni Zim, sa kaliwa, ang mala-adonis na katawan ni Prof. CV. Magkaiba pero parehong nakakalibog. Ang isa ay malambot pero mainit, ang isa ay marmol sa kinis at tigas.

Ang kanilang mga bukol ay nagdidikitan, nag-uumpugan. Naririnig nila ang tunog ng mga hibla ng tela na nagkikiskisan.

“On your knees,” utos ni Prof. CV, baritono at mariin.

Agad na lumuhod sina Hansel at Zim. “Let's review your body worshipping lessons,” dagdag ng propesor.

Tumingala si Hansel, ang mga mata ay puno ng libog at paghanga. Sinimulan nilang sambahin ang katawan ng guro. Si Zim sa kanan, si Hansel sa kaliwa.

Dinilaan ni Hansel ang malapad na balikat ni Prof. CV, dumulas ang dila patungo sa matigas na biceps. Naamoy niya ang pinaghalong pawis at mamahaling pabango. Si Zim naman ay dinilaan ang dibdib, sinipsip ang utong, pinasayaw iyon ng dila.

Ungol ang naging tugon ni Prof. CV. Malalim, parang tunog ng tambol. “Good... fuck... yeah…”

Tuloy-tuloy ang kanilang pagsamba. Dumulas ang mga dila nila sa abs ng propesor. Bawat hibla ng kalamnan ay dinadaan ng halik. Hanggang sa bumaba sila sa hita, sa singit, habang pinapanood ang matigas na burat ni Prof. CV na kumikibot sa loob ng mesh na jockstrap.

Basa na iyon ng precum. Halos kita na ang ulo sa maninipis na hibla ng tela.

Dinilaan ni Hansel ang bukol, ramdam ang init sa ilalim ng tela. Si Zim naman ay humihinga nang malalim, halatang hindi makapaniwala sa laki at sa amoy ng burat na iyon.

Minsan ay nagtagpo ang kanilang mga bibig sa ibabaw ng bukol. Nagkatinginan sila, sabay ngumiti, tapos ay naghalikan habang pinagsasaluhan ang tumagas na precum ni Prof. CV.

“Good boys,” ungol ng propesor. “Now take it out.”

Binaba nila ang harapan ng jockstrap. Kumawala ang malaki, pulang-pula, at makintab na burat. Tumama iyon sa pisngi ni Zim, at napasinghap siya, “Putangina, Sir…”

Hinawakan ni Prof. CV ang ulo nila, tig-isa sa gilid. “Sige. Show me your teamwork.”

Si Hansel ang unang sumubo, dinilaan muna ang ulo, pinasayad ang dila sa frenulum, at pagkatapos ay dahan-dahang isinubo. Mainit, mabigat, at matigas. Si Zim naman ay humahalik sa shaft, dinidilaan ang base, at pinaglalaruan ng dila ang mga betlog ng propesor.

“Ahhh, fuuuck, yes…” ungol ni CV. Pinisil nito ang buhok nila, idinidiin nang bahagya ang mga ulo.

Pagkatapos ng ilang sandali, sila naman ang nagpalit, Si Zim naman ang sumubo, si Hansel ang dumila sa betlog at sa ilalim ng burat. Kita ni Hansel kung paanong halos mabilaukan si Zim sa laki, kung paanong nagba-bulge ang lalamunan nito.

Habang patuloy ang pagtsupa, dinala ni Hansel ang kamay niya sa puwetan ni Zim. Sinilid niya ang kamay sa loob ng briefs at hinaplos ang makinis na balat, hanggang sa mahanap ang butas. Dahan-dahan niyang ipinasok ang daliri.

“Ahh shit,” ungol ni Zim habang subo pa rin ang burat ng propesor.

Nang maramdaman iyon ni Prof. CV, ngumisi ito, sabay udyok, “Yeah… finger each other while you please me.”

Ginaya ni Zim at dinala ang kamay sa likod ni Hansel, sinampal muna ang puwet, saka marahang pinasok ang dalawang daliri. Napaliyad si Hansel, sabay ungol ng “Tanginaaa…”

Pareho silang nagfifingeran habang sabay-sabay na sinususo at dinidilaan si Prof. CV. Ang tunog ng mga halinghing at mga basang sipsip ay naghalo sa ere, at ang conference room ay napuno ng amoy ng katawan, pawis, at sex.

Pinagmasdan ni Prof. CV ang dalawa mula sa itaas. Pawisang pawisan, ang mga mukha ay puno ng pagnanasa, ang mga labi ay makintab sa precum. Hinaplos nito ang buhok nila, sabay bigkas: “That’s it, men. Keep going.”

Bumunot si Prof. CV mula sa bibig nina Hansel at Zim. Naglakad ito sa gitna ng silid, marahang umikot, at tumalikod sa kanila. Sa ilalim ng liwanag ng conference room, kumintab ang perpektong hubog ng kanyang likuran, ang matambok na puwet na halos pumutok sa mesh jockstrap.

Hinawakan ng propesor ang magkabilang pigi at dahan-dahang pinaghiwalay. Napasinghap si Hansel. Ang butas nito, well-shaven, makinis, at mapula-pula, ay bahagyang kumislot. Tapos mula roon, umagos ang makapal, malapot, at puting likido. Tamod. Marami. Dumaloy pababa sa singit at hita, kumintab sa ilaw, at nag-iwan ng amoy na malagkit at lalaking-lalaki.

“Wooaah?! Sir!” halos pasigaw na sabi ni Zim, napaatras sa gulat pero hindi maitago ang pagnanasa.

Tumawa si Prof. CV, baritono, confident at mayabang. “I just landed a good deal kanina,” paliwanag nito habang hinahaplos ang sariling puwetan. “’Yun ‘yung meeting ko before you two. The guys I met—five of them—took turns on me. Kinantot nila ako dito. I collected their cum. They were so happy to fill me up. They said I was their lucky charm for business success.”

“Damn, Sir. Sobrang idol ka,” bulalas ni Hansel, hindi alam kung matatawa o lalabasan na sa libog.

Ngumisi ang propesor, “Of course. I’m the role model of the success strategies I teach. You can’t just talk about power; you have to live it.” Tapos ay tiningnan silang dalawa nang matalim. “Well, don’t just stare at it. Huwag niyong sayangin. Protein din ’yan. Tamod ng limang lalaki ‘yan.”

Walang nag-atubili. Lumapit sina Hansel at Zim, halos sabay na lumuhod sa likod ng propesor. Dinilaan nila ang paligid ng butas, at sabay napasinghap si Prof. CV. Mainit, malagkit, maalat. Ang halimuyak ng pinaghalong pawis, precum, at semen ay kumalat sa hangin.

Dinilaan ni Hansel ang pinakabutas, pinaikot ang dila habang nilalasahan ang pinaghalong tamod ng limang lalaki at natural na katas ni Prof. CV. Si Zim naman ay humahalik sa gilid, dinidilaan ang singit, sinisipsip ang pawis na umaagos. Naghalo ang mga dila nila sa gitna ng butas, at minsan ay nagtatama pa ang kanilang mga labi. Nilasahan ang tamod sa dila ng isa’t isa.

“Ahh, fuuuuck…” ungol ni Prof. CV, napapakapit sa gilid ng mesa, ang mga pigi at hita ay nanginginig.

Nagpatuloy ang dalawa, parang mga gutom na hayop. Si Hansel ay marahang nagpasok ng daliri sa butas habang dinidilaan ni Zim ang gilid. Si Zim naman ay pinasok ang sariling daliri sa puwet ni Hansel, sabay niroromansa ng bibig ang singit ni CV. Tumindi ang amoy, tumindi ang mga ungol. Ang conference room ay napuno ng tunog ng pagdila, paghinga, at mga baritonong halinghing.

Habang niririm nila ang propesor, nag-aagawan ang mga daliri nila sa butas ng isa’t isa. Si Hansel ay nanginginig sa libog. Pawis na pawis, nangingintab sa laway, habang ang titi niya ay kumikislot sa loob ng jockstrap. Lalo pa siyang nalibugan sa isipang suot pa niya ang jockstrap ni Royce. Basang-basa iyon ng precum, pawis, at alaala ng karibal niyang minsang umangkin sa kanya.

“Fuuuck, Sir… sarap ng puke mo…” bulong ni Hansel habang hinihigop ang huling patak ng likido mula sa butas ni Prof. CV.

Ngumisi ang propesor at marahang tumuwid. “Good boys. Now strip.”

Isa-isang hinubad ng tatlo ang mga natitirang saplot. Nang tuluyang lumaya ang mga burat nila, sabay-sabay na kumislot ang mga ito—lahat matigas, lahat makatas, lahat handa.

Papatuwarin ni Prof. CV si Hansel. “Let’s start with this cocky one,” anito habang pinapahid ang sarili niyang precum sa ulo ng titi. Si Hansel ay nakatuwad na sa mesa, hinihingal, pawis na pawis.

“Sir… fuck me. Please,” daing niya, nanginginig.

“Ask properly,” mariin na utos ng propesor.

“Please, Sir… fuck me hard. I need it.”

Pagkasabi niyon, ipinasok ni Prof. CV ang burat. Mabilis. Walang babala. “Ahhh putaaaang ina!” sigaw ni Hansel, napangiwi pero agad napalitan ng ungol ng sarap. Mabilis, marahas, puro tunog ng laman sa laman.

Si Zim ay lumapit sa harap ni Hansel at pinahawak ang burat. Hinalikan ni Hansel iyon habang binabayo siya ng propesor. Binubulungan pa ni Zim, “Sige… suck me habang binabarurot ka ni Sir…”

Habang kinakantot ni Prof. CV si Hansel, marahas din nitong sinasalsal ang sarili. “Shit, Hansel, ang sikip mo. Gamitin mo ‘yan. Control your moans. Breathe through the pain.”

“Ahh—fuck—Sir!” ungol ni Hansel, pawis na pawis, nanginginig ang mga hita.

Makalipas ang ilang minuto, bumunot si Prof. CV. Tinulak si Zim sa whiteboard. “Your turn.”

Napasandal si Zim, nakatukod ang kamay sa board, habang ipinasok ni Prof. CV ang burat mula sa likod. “Fuuuck!” sigaw ni Zim.

Sa gilid, pinapanood ni Hansel ang dalawa. Hinawakan niya ang titi ni Zim, jinakol ito habang kinakantot ng propesor. “Paano, Zim? Masarap bang makantot ni Sir?” tanong niya.

“Ahhh, oo! Shit! Sige pa, Sir!” sagot ni Zim habang dumudulas ang likod niya sa whiteboard sa pawis.

Pagkatapos ay muli silang binago ng propesor ng posisyon. Pinahiga si Hansel at Zim sa mahaba at malamig na meeting table. “Now let’s make this more productive,” bulong ni CV, nakangisi.

Pumagitna ito sa kanila. Dalawang minutong kantot kay Hansel, tapos bubunot at lilipat kay Zim. Ang bawat ayuda ay malakas, kontrolado, puno ng gigil. Ang mga kalamnan ng propesor ay nangingintab sa pawis, bawat galaw ay parang hayop na gutom sa tagumpay.

Si Zim ay nanginginig sa lamig ng mesa at sa init ng burat ni CV. Si Hansel naman ay naka-arko ang likod, nakatingala, ungol nang ungol habang umaalon ang tiyan sa bawat ulos.

“Tanginaaa, Sir… ang lakas mo…” hingal ni Hansel.

“Focus,” sagot ni CV, hinihingal din, “discipline even in pleasure.”

Magkasabay silang nakakantot ni Prof. CV—habang magkatabi, magkahawak-kamay. Hinalikan nila ang isa’t isa sa gitna ng mga ungol, ang kanilang mga burat ay nagtitigas habang tinatanggap ang iisang tao.

Ilang minuto pa, at nauna si Zim. “Ahhhhhh fuuuuck!” Halos mapasigaw siya habang kusang bumulwak ang tamod mula sa uten, limang sirit na kumalat sa chubuff na katawan. Hindi niya nahawakan, kusa lang lumabas.

“Good,” sabi ni Prof. CV, at lumipat kay Hansel. Binayo niya ito nang mabilis, marahas, halos paulit-ulit na dumudulas sa loob.

“Ahhh—Sir! Ughhhh—tanginaaa—” daing ni Hansel, hanggang sa bumulwak din ang kanyang tamod, puti at mainit, kumalat sa kanyang abs at crotch.

Bumunot si Prof. CV, jinakol ang sariling tarugo, at sa ilang segundo ay pumulandit ang sariling tamod: marami, mainit, at malapot. Tumama iyon sa dibdib nina Hansel at Zim, dumaloy pababa, naghalo sa kanilang pawis at katas.

Humihingal silang tatlo. Basang-basa, pawisan, at amoy lalaki.

Ngumisi si Prof. CV, tinatapik ang mesa, “Well,” anito habang hinihingal, “I hope that inspires you.” Tapos ay kinuha ang tuwalya. “Let’s clean up fast. I have another meeting in twenty minutes.” Kumindat ito bago tumalikod, ang puwet nitong kumikintab sa tamod at liwanag ng silid.

Bumuntong-hininga si Hansel, humahagikgik habang pinupunasan ang dibdib. “Tangina, Prof. CV,” sabi niya, “how to be you?!”



--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

Wednesday, January 21, 2026

[SS-1644] Chef's Sando


CHEF'S SANDO

Ladies Night Wednesday hits like a fryer pop. Lights bright, phones up, plates clacking. And then the head chef peels off his whites. He pulls on that flimsy, see-through sando, the one that barely counts as a shirt. Neckline low, mesh thin, sweat already beading. He’s all shoulders and heat. The bar loses its mind. You can feel the room lean toward him like plants to sun.


I’m the assistant. Knife in hand, board sticky with scallions. I try to look busy. Not easy when he’s right there at the pass, scooping broth, flex flashing under cheap fabric. He moves like he owns the air. Wok bangs, flame kisses the pan, and he smiles a little, just for the noise it makes in people’s throats. I swallow hard. Pretend to reach for stock. Pretend I’m not staring.

Service flies. He’s pure rhythm—ladle, turn, plate, shout. Mesh clings darker down the chest, the collar patchy with steam. When he leans over the braise I can smell ginger, soy, something sweet, something human. I’m wrecked and quiet. The line is loud enough for both of us.


Close comes late. Chairs up, floor wet, last table laughing their way out. I’m wiping down when I see it. The sando, abandoned on the bench by the prep sink. Crumpled like a secret. I look around. Office dark, alley door cracked, walk-in humming. My hand moves before my brain catches up.

It’s warm. Damp at the shoulder seams. Smells like the whole night—smoke, sugar, a little onion, a little salt, and him. The scent hits my chest and shakes something loose. I tuck into dry storage, door easing shut, light clacking on.

I sink onto the flour sack. Pull the mesh close, bury my face. It’s intoxicating. I breathe deep, again, again, and the day unspools behind my eyes—his back under the hood, his arm pouring sauce, the grin when the bar screamed. I’m whispering stupid things into the fabric. My pulse is loud. My body is louder. I reach into my pants, my hand wrapping around my cock, already hard and aching. I stroke myself, slow at first, then faster, my breath hitching as I lose myself in the sensation.

The sando is clutched in my other hand, the scent of him filling my nostrils, driving me wild. I’m lost in the rhythm of my own need, my hips bucking as I chase release. The world narrows to the smell, the noise in my throat, and the thud of my heart. I’m so close, so close...

And then the door creaks open. My eyes fly up, and there he is, leaning against the frame, shirtless, his skin glistening under the harsh light. He’s watching me, his eyes dark and amused, and I realize with a jolt that he’s seen everything. The sando is still in my hand, clutched like a talisman, and I can’t even form words.

“Good?” he asks, his voice a low rasp, a question that’s more of a statement. He steps into the room, the door clicking shut behind him, and suddenly the space feels tiny, filled with the scent of him and the heat of his body. He takes the sando from me, his fingers brushing mine, and I feel a spark, a jolt of electricity that leaves me breathless.

“You don’t have to sneak,” he says, a soft laugh rumbling in his chest. “If you want the Wednesday uniform… just ask.” He lays the sando across my shoulder, his fingers lingering, and I feel a flush of embarrassment and desire, a mix that leaves me dizzy.



--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

Tuesday, January 20, 2026

HMBS 17


ANG INSTRUCTIONS PARA SA MAIN PROJECT

Sumunod na martes. Alas dose nang tanghali.

Buti na lamang nakakita si Royce at ilang teammates niya sa volleyball ng mesa sa canteen nang lunch time na iyon na napakarami ang estudyante. Maingay sa loob. Kinailangan nilang lakasan ang kanilang mga boses para magkarinigan.

Lalong lumakas ang mga boses nang pumasok ang mga student organization leaders at officers. Namimigay ng mga flyers at goodies. Promotion day ng extracurricular activities ng school kaya naman kinukuha ng mga orgs ang pagkakataon upang makapag-recruit ng mga bagong myembro. Kung anu-anong pakulo.

"Eh, wala naman tayong oras naman na para mag-org pa. Ubos na oras natin sa practice. Tapos ngayon nasa semis na tayo."

"Oo. Tapos Biology pa ang kinuha kong course. Awit talaga ang hirap ng majors mga tsong."

"Taena pare, good luck din kapat thesis at internship sem niyo na. Wala na talagang tulugan."

Iyon ang ilan sa sinabi ng mga kakoponan ni Royce ukol sa nangyayaring active recruitment. Ayon naman siya sa mga sinasabi ng mga ito. Kahit siya ay wala na ring oras o interes. Syempre ang mga masbatang estudyante tulad ng freshmen at sophomores ang nagpapakita ng interes sa mga organizations. Pero silang mas matanda at mga varsity ay hindi na masyadong nag-e-engage sa mga pakulo.

Nahuli ng mga mata ni Royce si Hansel. Nagre-recruit ito kasama ng dalawang ka-org sa debate team.

Nakasuot ito ng fitted white polo na nakatupi ang manggas, pantalon na malinis ang tiklop, at ngiti na parang advertisement ng toothpaste. Halos mabingi si Royce sa tawa ng mga babaeng nagkukumpulan sa paligid nito. Kitang-kita kung paano nitong nilalandi ang crowd—’yung kumpiyansa, ’yung pa-simple pero sinasadya ring ipakita ang muscle sa braso tuwing nag-aabot ng flyers.

“Putang ina talaga nito,” bulong ni Royce habang tinititigan ito. “Parang hindi nauubusan ng atensyon.”

Naalala na naman ni Royce ang nawala niyang slot sa basketball team. Napaungot siya habang minamasdan ang kanyang lalaking tuwang tuwa sa atensyon at pumapayag sa mga babaeng nakikipag-picture.

Tinuon na lang niya ulit ang kanyang atensyon sa kinakain at sa usapan nilang magkakasama. Hindi nagtagal nag fizzle-out na rin ang ugong na dinulot ng mabilis na recruitment promotion sa lunch time na iyon.

Nang dumating na ang quarter to 1pm ay nagpaalam na si Royce sa kanyang mga kasama.

"Oh, alis ka na agad?" tanong ng isang kakoponan.

Kumunot ang noo niya, "may elective class nga ako kapag martes."

"Ah oo nga pala. Buti may oras ka pa sa pag-elective-elective," anang isa pa.

Nagkibit-balikat si Royce, "medyo mabigat din itong klase ko na 'to. Pero worth it naman. Daming natututunan."

"Ano'ng elective ba 'yan?" tanong ng isa pa.

Kunwari ay hindi narinig ni Royce ang huling tanong at umalis na siyang nagmamadali. As much as possible, ayaw din naman niyang magbukas ng kahit anong usapan ang kanyang elective class, bukod na lang sa mga taong involved sa Success Studies mismo, tulad ni Prof. CV, ang classmates, at mga alumni. Naka NDA siya at hindi siya masyadong magaling sa paggawa ng palusot.

Hindi nagtagal ay nakarating na siya sa 12th floor ng West Building. Dumiretso na siya sa CR para magpalit ng kanyang uniform. Pagdating niya, nakita niyang nandoon na si Hansel. Nakasuot ito ng kulay green na jockstrap. Mukhang bagong shaved ang buong katawan. Tinititigan nito ang sariling repleksyon sa salamin. Nakatalikod ito at nakalingon, tinititigan ang maumbok na puwet na fine-frame ng dalawang green na garter.

Nagsalubong ang mga kilay ni Royce, "tangina Hansel, GGSS ka masyado sa sarili mo."

Nagulat si Hansel sa pagdating niya. Tapos ay nginisihan siya, "guwapo naman kasi talaga ako. Kaya nga tinatlong rounds mo ako nung sabado 'di ba?"

Napakagat-labi si Royce, "kung ipapakita mo sa'kin 'yang tanginang puke mo, eh iisa akong round sa'yo bago ang klase natin kay CV."

"Fuck Royce. Gusto ko." Lumapit ito sa kanya at hinalikan siya.

Hindi pa rin naman nawawala ang irita ni Royce sa lalaking iyon. Buwisit pa rin siya sa kahanginan at kabibohan nito. Pero alam na rin niya ngayon na may umuusbong na tenderness sa kanilang magkaribal na willing na silang i-explore pagkatapos ang masinsinang usapan at intimate na moment nila nung sabado.

Hinanap ng daliri ni Royce ang butas ng kahalikan at sumilid sa bukana. Talagang well-shaven ang lalaki. Malaya niyang naipasok ang kalahati ng daliri sa lagusan.

Umigkas ang katawan ni Hansel. Humigpit ang yakag sa kanyang katawan. "Urgmh..." ungol nito sa kanyang bibig.

Ang kanilang mga katigasan ay magkabangga. Dinalawa na ni Royce ang daliri.

Bumitaw si Hansel, "ah tangina mo. Royce. Ugh. Ang daya. Bakit ako lang ang hubad?"

"Maghuhubad naman na ako, eh. Kinailangan ko lang tusukin 'yang puke mo. Nag-iimbita eh," buska niya.

Hinawakan ni Hansel ang kanyang shirt, "tulungan na kita." Tapos ay hinatak na nito iyon pahubad mula sa kanya. Sabay haplos sa kanyang pecs at abs. Tapos ay binuksan na ang kanyang slacks.

"Tangina, kanina sa promotion, ang ayos-ayos ng dating mo. Naka business casual ka pa. Alam ba nung mga nilalandi mo kanina sa canteen na para kang leon kung umungol kapag kinakantot ka?" pilyong sambit niya.

Hindi nagtagal ay pulang bikini briefs na lang ang suot ni Royce. Bukol na bukol ang kanyang titi doon.

Namula si Hansel, "pucha. Gago. Pinagod mo ako nung sabado. Tangina niyo eh 'no? Kayong mga lalaki ni Prof. CV. Adik na adik kayo sa puwet ko?" Sinapo nito ang kanyang umbok, "tangina nito. O. Hinawakan mo lang puke ko, tigas na tigas ka na. Basang basa na 'to ng precum." Tapos ay pinisil.

Natawa si Royce, "kahit sino mapipikot mo sa sikip ng butas mo, kingina ka."

"Napakabastos ng bibig mo. Nakakainis ka. Gago."

"Gago mo rin."

Tapos ay muli silang naghalikan. Ngayon ay magkadikit at nagkikiskisan na ang halos hubad na mga katawan habang ang mga umbok ay nagdidiinan. Marahil ay tanggap na nilang pareho na kahit may animosity sila sa isa't-isa, ay dapat pinakikinggan nila ang sexual tension na pumapalibot sa kanilang dalawa. Parang tumigil ang oras habang nagpapalitan sila ng laway at init.

Napatigil sila sa halikan nang bumukas ang pinto ng isang cubicle ng CR. Lumabas sina Toma at Pender. Parehong naka white bikini briefs. Parehong pawisan. Parehong namamaga ang mga umbok. Parehong basang basa sa precum ang tela ng briefs.

"Andito pala mga imba classmates natin," banggit ni Pender.

"Andito pala mga love birds," buskang sagot ni Hansel.

Namaywang si Royce, "mukhang may ginawa kayo diyan ah."

Natawa si Toma, "nagmomol lang. Pampagana lang bago ang klase natin kay Prof. Mamaya na lang sa bahay kami magbubuntisan. Haha." Sabay hampas sa puwet ng nobyo.

"Tangina, ikaw bubuntisin ko gago," sabad ni Pender habang humahalik sa boyfriend.

Habang tinatago na ni Royce ang kanyang nahubdang damit sa bag niya ay minamalas niya ang buhulang dila ng magnobyong magkaklase. Kitang kita ang lalim ng relasyon ng dalawa. Iniisip tuloy niya kung ganoon din ba ang kahihinatnan niya. Hindi niya alam kung bakit napasulyap siya kay Hansel na manghang pinapanood din ang mag-boyfriend.

Umiling si Royce. Hindi siya puwedeng umabot sa ganoon. Marahil sa point na iyon ay tanggap niya na na magkaroon ng sexual skills para sa kapwa lalaki bilang strategic sin para magamit niya sa mga bagay na gusto niyang mapagtagumpayan. Pero hindi niya siguro kakayanin magmahal ng kapwa. Lalo lang magkakaroon ng tensyon sa pamilya niya.

Sabay-sabay na naglakad silang apat sa room. Nandoon na sina Zim (naka black briefs) at Panfil (naka yellow briefs). At tamang tama lang din ay kakadating lang ni Prof. CV na naka mesh front na jockstraps na flesh colored. Nag-aayos pa lang ito ng gamit at projector. Binati nila anbg propesor at umupo na.

Nakangiti si Prof. CV habang humarap sa kanila, parang walang bahid ng pagod o tensyon kahit ang buong klase ay halatang may pulso pa ng libog sa ere. “Let’s discuss serious stuff today muna, guys,” aniya sa tonong malambing pero awtoridad pa rin. “I know you’re already getting in each other’s pants in between classes, so—wala muna tayong sexual demos today.”

Napailing ang ilan, napangiti ang iba. Si Zim, na laging walang filter, agad bumanat, “Eh Sir, kung kailan naman ang seksi ng suot mo. Kitang-kita ko ’yung burat mo sa loob, oh.”

Natawa ang buong klase.

Kahit ilang beses nang nakita ni Royce na halos walang saplot si Prof. CV, hindi pa rin siya nasasanay. Laging may kakaibang hatak ang presensya nito—parang may sariling gravity ang propesor na humihila ng mga mata, ng isip, pati na rin ng libog ng mga estudyante.

Ang suot ni Prof. CV ngayon ay manipis na mesh jockstrap, halos transparent. Kapag hinahanginan ng aircon ay bahagyang kumikintab ang balat nito, parang nililok na marmol na buhay. Wala itong kahit anong buhok mula dibdib pababa, kaya malinaw na nakabakat ang hugis ng tarugo—semi-erect, nakatingkayad, at malinaw ang ulo sa ilalim ng tela. Sa tuwing iikot ito, halos hindi makapagpigil si Royce na sumulyap: nakabakat rin ang perpektong hubog ng puwetan, bilugan at makinis, parang inukit para sa kasalanan.

Ngumiti lang si Prof. CV, halatang sanay sa ganoong reaksyon. “Masanay na kayo mag-control,” aniya. “If you want a taste of Prof. CV, just email me, and I might open a schedule this week.” Tapos ay kumindat ito sa kanila, sabay tuloy sa pag-type sa laptop.

Pagkatapos ng ilang segundo, nagsimula na ang lecture. At kahit gaano kalibog o ka-erotikong tingnan ang propesor, ibang klase talaga ito pagdating sa talino. Ang bawat salita ay malinaw, confident, at puno ng karanasan.

At ito naman ang nakakabilib din kay Prof. CV. Iba din talaga ang taba ng utak nito at ang galing nito bilang lecturer. Kita ang mataas na pinag-aralan, ang tatas sa ingles, at ang bigat ng mga karanasan nito bilang isang businessman at strategist. Pinag-uusapan nila ngayon ang personal branding and strategic positioning.

Si Royce ay isang business management major, pero ang mga konseptong itinuturo ni Prof. CV ay hindi napag-uusapan sa kurso niya. Kaya naman intellectually engaged siya sa usapan.

Ang boses ni Prof. CV ay baritonong malambing pero may lalim na awtoridad. Habang nagpapaliwanag, itinutulak nito ang upuan, tumatalikod paminsan, at sa tuwing yumuyuko para ayusin ang projector, bahagyang tumataas ang strap ng jockstrap at lumilitaw ang bilog na puwetan. Mapapalunok si Royce pag nakikita ang mga bilugang pigi. Kakamutin niya ang kanyang betlog sa pulang briefs.

As usual, si Hansel ay bibo sa pagre-recite. Mapapa-irap lang si Royce kapag magmamatalino ang lalaki.

Sina Panfil at Zim naman ay taimtim na nakikinig at nagno-notes. Sina Toma naman ay ganoon din ang ginagawa habang nagP-PDA.

Sa kabilang banda, si Panfil at si Zim ay nakayuko, masinsing nagsusulat ng notes. Si Toma at Pender naman, magkatabing nakaupo, paminsan-minsang nagbubulungan, sabay ngiti, sabay pisil sa isa’t isa.

Ang classroom ay tila isang kakaibang mundo—parang pinaghalong boardroom at kama. May amoy ng pawis, ng mamahaling cologne, at ng konting sexual tension na hindi ganap na nawawala kahit sinasabing “no sexual demos today.”

Pagkalipas ng matagal na oras, tinapos ni Prof. CV ang lecture. “Okay, we still have ten minutes left,” sabi nito habang nakasandal sa mesa, naka-cross leg, at bahagyang nakataas ang strap ng jockstrap. “Before I let you go, I just want to remind you: you can already start pitching your ideas for the individual final projects.”

Tahimik ang lahat. Nakatitig, nakikinig.

“From day one, I told you: Success Studies isn’t just about reading theories or writing papers. Which I'm sure, busog na busog kayo. But also, it’s about application. You’ve seen what our alumni achieved. Your output isn’t just an academic paper—it’s a personal transformation. A conquest.”

Lumingon ito kay Hansel, tapos kay Royce, bago itinuloy: “It can be something career-related. Or personal. Something that looks impossible—but if you apply what you’ve learned here, you will realize it’s within reach. That’s your mission.”

Umikot ang propesor sa silid, mabagal ang hakbang, parang hinuhulma ng kanyang presensya ang hangin. “Think of the one thing you’ve always wanted but never dared to reach for. That’s your goal. That’s your final project.”

Nagtagpo ang tingin nina Royce at Hansel.

“Your task,” patuloy ni Prof. CV, “is to seduce success itself. Whether it’s power, a person, or an impossible dream—make it submit to you.”

Pagkatapos niyon, ngumiti siya, parang isang demonyong guro na alam niyang may nabubuhay na apoy sa bawat estudyante.

“I’ll be open for consultations. Just shoot me an email anytime,” sabi ni Prof. CV, sabay abot ng folder sa mesa. “Class dismissed.”

——————————————————————————

Walang training nang sumunod na araw. Isang importanteng meeting lang ang binigay ng coach sa volleyball team para pag-usapan ang schedules at ang importansya ng pagpapahinga.

Ayos din iyon para kay Royce dahil medyo lutang ang kanyang utak. Medyo binabagabag siya ng kanyang isipan. Kahit ngayong naglalakad siya sa campus mula sa training area patungong gate ay nakatulala siya.

"Ano naman kayang ipa-project ko?"

Isa ito sa mga bagay na iniiwasan ni Royce. Ang isipin ang isang major life goal. Lalo na't nadiskaril na ang "ideal" na pathway niya nang hindi siya nakapasok sa basketball team ng school. Iisa lang naman ang alam ng pamilya niya na depinisyon ng success: basketball. Nang hindi niya nakuha iyon ay minungkahi ng kanyang ama na siya ay tumigil na lang sa pag-aaral para mag-assist sa kanyang kapatid.

Pero may ego pa rin naman siya kahit papaano. Gusto pa rin naman niya ng diploma. Kaya naman kinuha pa rin niya ang scholarship sa volleyball team kahit ayaw ng pamilya niya.

"Pero pagkatapos ng diploma ano?" tanong ni Royce sa sarili, "babalik din ba ako sa pamilya ko para maging achay ng mga PBA player ko na kapatid? O papasok ako sa corporate?" Pero parang wala naman siya gaanong interes sa corporate.

Bumuntong-hininga siya. Talagang ang elusive ng salitang "success" para sa kanya.

Biglang may malaking bulto na humarang sa harapan niya, "Viterbo! Baka gusto mo mag-join sa debate org!"

Napaikot ang mga mata ni Royce. Si Hansel. Nakasuot pa rin ng fitted na plaid polo at slacks, mukhang laging handa sa photoshoot. May hawak itong placard na may nakasulat na “Join the Debate Team!” at parang hindi napapagod ngumiti.

"Busy ako sa volleyball. Saka sa klase ni CV." Humalukipkip si Royce, "at saan mo naman nakuha ang ideya na gugustuhin kong sumali sa debate team?"

"Hilig mong makipagtalo sa akin, eh. Galit ka sa'kin kahit 'di kita inaano," buska ng lalaki.

Inirapan niya ito, "eh ikaw din naman sa akin. Nagpapapansin ka lang diyan kasi gusto mo na naman akong tikman."

Napakagat-labi ito, "I still don't like your guts, pero damn Royce. Oo. Gusto kong magkantutan tayo ulit. Ugh."

Nagliyab ang dibdib ni Royce, "putangina mo talaga. Masyado kang naadik sa barurot ko, ah."

"Oo. Dali na. Uwi na tayo. Kidnapin mo ako ulit. Warakin mo 'ko sa madumi mong apartment."

"Gago. Sige tangina mo. Lulumpuhin kita."

Tapos ay nagsabay na silang naglakad papalabas. Nai-imagine na ni Royce ang mga kababuyang gagawin nila sa kanyang unit.

Nagtanong si Hansel, "by the way, may naisip ka na ba do'n sa project natin kay CV?"

Kumunot ang noo niya, "wala pa. Ikaw ba?"

"Tsk. Alam ko sasabihin mo na naman na mayabang at bibo ako," turan nito, "pero ang dami ko kasing pangarap sa buhay. Ang dami kong gustong ma-achieve. Kahit tinanggal ko na ang basketball. Gusto ko maging entrepreneur at corporate strategist, parang si Prof. CV. Gusto ko rin ayusin 'yung political lineage ng pamilya ko, katulad ni Neville. Gusto ko rin na mag grad school. Maging active sa civil work. Ang daming social problems at politiko ako na gusto pabagsakin. Hindi ko alam kung alin doon ang gagamitin ko."

"Ugh," exasperated na tugon niya, "oo na ikaw na maraming prospects. Ikaw na ang inulanan ng biyaya. Ikaw nga mamimili na lang. Ako wala naman ako naiiisip."

Tiningnan siya nang empathic ni Hansel. Nawari ni Royce ang titig na iyon. Ang ginawad sa kanya nito noong nakita siya nitong nakipagtalo sa ama post-game noong sabado. Kahit may banters pa rin sila alam niya na ngayon ay mas concern na ito sa kanya.

Tinapik nito ang kanyang balikat, "huwag mo masyadong pakinggan 'yung mga doubts ng loved ones mo. Saka ng inner destructive voice mo. Kaya tayo nasa elective. We will figure things out."

Nginitian ni Royce ang lalaki. Kahit may endearing na buwisit sila sa isa't-isa, masaya naman siya na nagka-maturity na ang kanilang relationship, at puwede na niyang masabing kaibigan niya ito. "Yeah. I guess."

Tapos ay kumabig ito, "malay mo, ang career mo ay maging side kick ko."

Pinanlisikan niya ito nang mata, "kapal talaga ng mukha mo."

"Or you will be my arch nemesis. You will be the Lex Luthor to my Clark Kent," buska pa nito.

Tinaasan niya ito ng kilay, "at bakit ako ang kontrabida. Mas bagay sa'yo ang Lex Luthor."

"Eh mas malaki ako sa'yo."

"Eh ikaw naman ang pakantot."

Nagtawanan silang dalawa.

Pero napatigil sila nang makarinig sila ng gulo sa isang malapit na bench.

"Tangina mo! Bigay mo na sa amin ang code, Panfil!"

Napatingin sila at nakitang nandoon si Panfil, nakaupo sa bench. Pinapaligiran ng tatlong lalaki. Mukhang intimidated at takot si Panfil, at ang mga lalaki ay mukhang galit. Mga kaklase nito marahil sa computer science.

"Ayoko nga. Tuturuan ko na lang kayo. Please..." apela ni Panfil.

"Letse naman Panfil. Hindi ka naman magaling magturo lalo lang kaming nalilito."

"Sige na! Masasaktan ka sa'min!"

Sumabog ang galit kay Royce. Nagmartsa siya at dinuro ang mga lalaki, "hoy putangina niyo. Mga bobo. Lubayan niyo siya!"

"Bakit ka nakikialam dito?!" inis na tanong ng isang bully.

Sumabad si Hansel, "gusto niyong grumaduate? O irereport ko kayo for bullying, intimidation and harrassment? I work sa student council at may napatalsik na kaming students and staff. Don't dare me."

Nagpatunog ng knuckles si Royce, "at sasaktan ko din kayo. Naliliitan ba kayo sa'min."

"Tangina epal!" sabi ng isa pa bago umalis ang mga ito.

Lumapit si Royce kay Panfil, "oy. Tsong ayos ka lang?"

Mukha namang na-shock ang nerd. Inayos nito ang salamin, "oo. Okay lang. Salamat. Kaso bukas sa klase guguluhin na naman ako ng mga 'yun."

"Tell me their names. We'll deal with them," mariing sabi ni Hansel.

"Huwag kang papayag na maisahan ka. Lumaban ka," sabi ni Royce, "tuturuan kita kung paano lumaban." Kahit papaano ay nagkaroon naman siya ng deep concern sa kanyang seatmate sa klase.

Siniko siya ni Hansel, "heto namang si Royce. Gulo agad ang gusto. Kaya silang pabagsakin ng policies. Ako ang bahala."

Sinungitan ni Royce ang lalaki, "you do you, eh ako ganito lumaban."

Tinapik ni Hansel ang braso ni Panfil, "hey. Mabuti pa sumama ka sa amin. Halika."

"Saan kayo pupunta?"

Ngumisi si Royce. "Magse-sex kami. Kantutin natin 'tong lokong 'to."

Pabirong sinapak ni Hansel ang dibdib niya, "gago!"

Tumawa ang nerd. "Okay." Tumayo si Panfil at sumama sa kanila.

——————————————————————————

Pagdating pa lang nila sa apartment ni Royce ay hindi na siya nakapagpigil. Binuksan niya ang pinto gamit ang isang kamay habang ang kabilang kamay ay humihila kay Panfil papasok. Pagkasara pa lang ng pinto ay agad niyang sinunggaban ang labi ng kaklase. Ramdam niya ang tensyon sa katawan nito—ang kaba, ang pag-aalinlangan—kaya hindi niya tinigilan hanggang sa maramdaman niyang lumambot na ang mga balikat ni Panfil at gumanti na ito ng halik.

Matagal ang halikan nila, mabagal sa simula, pero lalong lumalim nang pumasok sa eksena si Hansel. Nilapitan nito si Panfil mula sa likuran, hinawakan ang panga at marahas na inangkin ang labi nito. Napasinghap si Panfil, pero agad ding sumunod, ang mga dila nila ay nagbuhulan habang si Royce ay tumigil sandali para panoorin sila.

Libog na libog si Royce habang minamasdan ang dalawang lalaking nag-e-espadahan ng dila. Nakita niyang ang isang kamay ni Hansel ay dumausdos pababa sa harap ng slacks ni Panfil, kinapa ang matigas na bukol sa loob. Halos mapamura si Royce sa laki ng nasapo ni Hansel.

Humihingal si Panfil nang matapos ang halikan. “Salamat sa inyo,” hingal nito, “ang tagal na akong kinukulit nung mga ‘yun.”

Ngumisi si Royce at lumuhod, hinahaplos ang hita ng kaklase. “Tsupain ka namin para sumaya ka,” sabi niya bago hinatak pababa ang slacks at briefs.

Umigkas ang napakalaking burat ni Panfil, sampung pulgada ng pulang laman na kumikislot at nagbubuga na agad ng precum. “Tangina…” napamura si Royce, “ang laki mo talaga.”

Dahan-dahan niyang isinubo ang ulo ng sandata. Mainit. Mabigat. Malagkit sa precum. Nahihirapan siya noong una, kalahati lang muna, pero unti-unti niyang inadjust ang lalamunan, pinilit makontrol ang reflex hanggang sa maramdaman niyang tumatama na ang dulo niyon sa loob ng kanyang lalamunan.

Napaungol si Panfil, “Ahhh… putangina, Royce…” Habang sinisilip nito ang mukha ng kasiping na halos mabulunan sa laki ng kanyang ari.

Sa bawat saglit na naglalabas-masok ang burat sa bibig ni Royce, ramdam niya ang tibok niyon, ang bawat pintig ng dugo, ang bawat pagbuga ng matamis na precum na dumadaloy sa dila niya. Nagjajakol na rin siya ng sarili niyang uten sa kabilang kamay, sabay sa ritmo ng pagsubo.

Lumuhod din si Hansel sa tabi niya. “Pucha, ako din,” sabi nito bago hinaplos ang katawan ni Panfil.

Nang lumuwa si Royce para huminga, agad pumalit si Hansel. Sinubo nito ang dambuhalang burat na parang sanay na sanay, kahit halatang hirap. Napatingala si Royce habang pinapanood. Ang ulo ni Hansel ay mabilis na umaakyat-baba, ang bibig nito ay bumubuka nang husto habang lumalalim ang bawat sipsip. Sa bawat ulos ni Panfil, bumabakat sa leeg ni Hansel ang ulo ng burat, malapit na sa kanyang Adam’s apple.

Habang sinusupsop ni Hansel ang burat, yumuko si Royce at dinilaan naman ang mabibigat na bayag ni Panfil. Mainit, mabango, lasang pawis at precum. Dinilaan niya pati singit nito, pinapaikot ang dila sa pagitan ng mga hita.

Naglabas din si Hansel ng sariling burat at nagsimulang magjakol habang patuloy ang pagsubo. Sa mga sandaling iyon, sabay silang tatlo. Ang isa’y sumusubo, ang isa’y dumidila, at ang isa’y umuungol sa ibabaw nila.

Paminsan-minsan ay nagpapalitan ng posisyon sina Royce at Hansel. Kapag napapagod ang isa, ang isa naman ang sumusubo. May mga sandaling nagtatama ang labi nila, minsan ay nagkakahalikan pa sa gitna ng kanilang pagtsupa kay Panfil.

“Putangina,” ungol ni Panfil, “ang sarap n’yo!” Hinawakan niya ang ulo ni Hansel at marahas na itinulak papasok ang dambuhalang burat.

Nalaglag ang panga ni Royce nang makita iyon. Ang 10-incher na lumalabas-masok sa bibig ni Hansel na halos hindi makahinga. Sa una, tila nahihirapan ito, pero kalaunan ay nasanay, tinanggap ng lalamunan niya ang bawat ulos. Si Panfil, na kanina ay mukhang tahimik na nerd, ngayon ay mukha nang halimaw—garalgal ang boses, pawis na pawis, gigil na gigil sa pagkantot sa bibig ni Hansel.

Tumayo si Royce at hinawakan ang mukha ng kaklaseng nakasalamin, hinalikan ito sa labi. “Tangina mo,” sabi niya, “ang hot mo kapag ganyan ka.”

Bumunot si Panfil, hingal na hingal. “Ahh tangina… gusto ko nang kumantot ng puke!”

Nagpalitan sila ng tingin. Sa isang iglap, naghuhubad na silang tatlo. Pawisan, nangingintab sa ilalim ng ilaw ng apartment. Si Royce at Hansel ay parehong ripped at athletic; si Panfil naman ay lean, pero halatang matibay ang katawan.

Lumapit si Panfil kay Hansel, hinaplos ang dibdib at abs nito. “Tangina, ang macho mo… tapos papakantot ka sa burat ko?”

Napakagat-labi si Hansel, “Shit, Panfil… oo. Kantutin mo ako.”

Pinaikot ni Panfil si Hansel, tinuwad ito sa sofa. Walang pasabi, ipinasok agad ang burat. Napasigaw si Hansel, pero hindi huminto si Panfil—dire-diretso, marahas, punong-puno ng libog at gigil.

“Putangina!” sigaw ni Hansel, nanginginig ang boses, pero sa halip na lumaban, kumapit ito sa sofa at idiniin pa ang katawan. Sa bawat ulos ni Panfil, bumabayo rin ang mga ungol at mura.

“Ughhh… fuck! Kantutin mo pa ‘ko! Biyakin mo ‘ko, Panfil! Tangina, ang laki mo!” halos pasigaw na mura ni Hansel.

Si Royce ay nakatayo lang, minamasdan ang eksena. Ang isang nerd na ngayon ay parang halimaw sa libog, at ang debater na barako ay ngayon ay nakatuwad, nagmamakaawa sa sarap.

“Tangina,” sabi ni Royce, halos hindi makapaniwala, “kapag nakita ng mga kaklase mo ‘to, matatakot sila sa’yo, Panfil!”

“Hah! Tangina! Ang sikip ng puke mo, Hansel!” sabay sampal ni Panfil sa puwet ng kaklase.

Si Hansel naman ay halos manginig sa bawat ulos. Ang katawan niya ay makintab sa pawis, ang mga ugat sa braso at dibdib ay nagbubukol. “Shit… fuck! Warakin mo ‘ko!”

Nilapitan ito ni Royce at hinawakan sa buhok. “Tingnan mo sarili mo,” sabi nito. “Para kang puta.”

Ngumisi si Hansel, “Gago… pasok mo burat mo sa bibig ko, tangina!”

Hindi na pinatagal ni Royce. Itinapat niya ang titi sa bibig ni Hansel at agad ipinasok. Ramdam niya ang init ng bibig, ang dulas ng laway, at ang mga ungol nitong sumasabay sa bawat kadyot ni Panfil. Ang bawat ulos ng dalawa ay halos sabay, ang mga katawan nila ay nagkakasalubong sa gitna ni Hansel.

Naduduwal ito pero hindi tumitigil. Matapang na tinatanggap ni Hansel ang dalawang sandata—isa sa lalamunan, isa sa puwet—habang mabilis na sinasalsal ang sariling burat na umiiyak sa precum.

“Putangina!” ungol ni Panfil, nanginginig sa sarap. “Alam ko na ang final project ko kay Prof. CV!”

“Ughh… ano?” tanong ni Royce, humihingal habang kinakasta ang bibig ni Hansel.

“Gagalangin ako ng mga bully ko… kasi kakantutin ko silang lahat!” sigaw ni Panfil, sabay bilis ng ulos.

Natawa si Royce, “fuck… that’s hot!”

Mas lalo pa silang nag-init. Si Hansel ay parang nawala na sa sarili, puro ungol, puro mura. Si Panfil naman ay walang preno sa pagbayo, ang mga tunog ng laman sa laman ay humahalo sa basang ungol ni Hansel at sa paghingal ni Royce.

“F-fuckkk!” ungol ni Hansel, nanginig ang katawan, at ilang saglit pa’y pumulandit ang kanyang tamod sa sahig—limang malalakas na sirit. Ang mga kalamnan niya ay nagkikintab, at ang puwet niya ay patuloy pa ring binabayo ni Panfil.

“Putangina mo!” sigaw ni Panfil, sabay huling mga ulos bago ito napasigaw at bumulwak sa loob. Hinugot nito ang burat at tumagas palabas ang tamod, gumuhit sa hita ni Hansel pababa sa sofa.

Hindi na rin nakapagpigil si Royce. Ramdam niya ang matinding suction ng bibig ni Hansel, ang bawat paghigop at paglunok. Sa isang ulos pa lang, sumabog din siya, pinuno ang bibig ng lalaki ng kanyang katas.

Nang matapos, lumuwag si Hansel at lumuwa, hingal na hingal. “Tanginang ‘yan…” sabi nito, nakatawa. “Ang sarap no’n. Excited ako sa project mo, Panfil.”




--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

Monday, January 19, 2026

[SS-1643] Captain's Hustling


CAPTAIN'S HUSTLING

I fill the doorway, still warm from drills. The red tank clings to my chest, tracing the line of my pecs. The gym bag strap rides my shoulder, lats tight under it, socks pulled high over calves that won’t stop twitching from sprints.

He steps out of the bathroom light and looks me over. “You really the captain?” he asks.

“Yeah,” I say, catching my breath. “Came straight from practice. We need those uniforms.”

He taps the neckline of my tank. “You play hard.”

“Always.” I grin. “You gonna help us win off the field?”

He smiles and hooks a finger in the fabric, drawing me in. Our forearms brush; mine’s slick, his cool. We kiss—quick, testy—then longer. I guide him back to the bed with small, firm nudges of my hips.


“Bossy,” he murmurs, falling onto the mattress.

“Captain,” I correct, knees spreading as I plant my feet. My quads swell against the shorts; the socks crease behind my knees. He palms up my shins, over the hinge of the knee, to the thick fan of muscle above it.

“Damn,” he says softly, squeezing. “You’re carved.”

“Leg day,” I puff, rolling my shoulders. The tank pulls across my chest as I inhale; my core tightens, ribs showing. He follows the sweat line down my sternum with slow, teasing kisses through the damp fabric. My back arches, then settles. I keep one hand on his shoulder, steering.

“Tell me if I’m going too fast,” he says.

“Not a chance.”

We move together, bodies answering like a practiced drill. Hips press, then retreat; breath syncs. His forearms cord as he braces; my calves lock and release. I roll us—quick post on an elbow, abs firing to keep balance—and he laughs into my throat.

“You’re really built for this,” he whispers.

“For ninety minutes,” I shoot back, smiling.

The room warms. We trade short bursts—box-sprint quick—then lengthen into slower drives, glutes firing, spines flexing. My tank rides higher, damp and clinging; his hands map the taper of my back, thumbs in the grooves beside my spine. We hit a rhythm that feels like stoppage time—urgent, precise, everything working.

His hand slides down to my ass, squeezing firmly. I groan as his fingers trace the crack, teasing. He pulls me closer, our cocks pressing together through the fabric. Precum leaks from the tip of my cock, dampening the shorts. He grinds against me, his own precum slicking our skin.

“Fuck, you feel good,” he whispers, his voice hoarse with desire.

I reach down, gripping his ass, pulling him tighter against me. Our cocks rub together, the friction building. I can feel the heat of his body, the hard length of his cock against mine. He moans, his breath hot on my neck.

“Want to feel you inside me,” he murmurs, his voice barely a whisper.

I roll us over, pinning him beneath me. His legs wrap around my waist, pulling me closer. I reach down, positioning my cock at his entrance. With a slow, steady push, I slide into him, inch by inch, until I’m fully sheathed.

“Fuck,” he gasps, his eyes rolling back. “You’re so deep.”

I start to move, slow and deep thrusts that hit every spot. His hips buck against mine, meeting my rhythm. The room fills with the sound of our flesh slapping together, our breaths coming in ragged gasps.

“Harder,” he demands, his nails digging into my back. “Fuck me harder.”

I oblige, increasing the pace, my hips snapping against his ass. The bed creaks with the force of our movements. His cock, hard and leaking, bobs between us, precum coating my abs.

“Touch yourself,” I command, my voice rough with need. “Make yourself cum.”

He reaches down, wrapping his hand around his cock, stroking in time with my thrusts. His breath hitches, his body tenses, and with a final, desperate stroke, he cums, his release coating my stomach and chest.

The sight of him, the feel of his ass clenching around my cock, sends me over the edge. I thrust deep, once, twice, and then I’m cumming, my cock pulsing as I fill him with my seed.

We collapse together, our bodies slick with sweat and cum. I roll off him, pulling him into my arms. His head rests on my chest, his breath slowing as he drifts off to sleep.

When the rush fades, I’m standing again, a little wobbly, shoulders squared by habit. He presses an envelope to my palm. “For the uniforms,” he says.


I sling the bag, grip tightening on the strap. “For the team,” I answer, chest still heaving, legs pleasantly heavy, and step back into the hallway, captain posture locked in.




--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

Friday, January 16, 2026

[SS-1642] Interviewing Gymnasts


INTERVIEWING GYMNASTS

Chalk hangs in the gym like fog. Metal hums. Fans push warm breath over the mats. I’m gripping a cheap mic and trying not to stare at two adult champions: ring master with messy hair, vault master with a clean skull shine and a grin like he knows my next line.

“How’d you take regionals?” I ask.

“Training,” ring master says, his voice low and steady.


“Partnership,” vault master says, shoulder bumping shoulder, a private knock that speaks volumes.

We slip to a corner. The mic cable squeaks. I ask about the rumor.

“Sleepovers in season,” ring master says, his eyes flicking to mine with a hint of challenge.

“Keeps us synced,” vault master adds, his voice a low rumble.


I say I don’t understand. He crooks a finger. “Come watch.”

They lead me to the warm-up mat by the stubborn window. Night air leaks in, sticky and heavy. Ring master lies back, wrists up like he’s catching invisible rings. Vault master kneels behind him, palms firm at the waist. They count, soft, like prayer.

“One… two…”

Breath lines up. Shoulders gleam with a sheen of sweat. Their bodies talk in tiny moves—hip tilt, back arch, thigh press—nothing graphic, everything honest. The mat gives little squeaks, like it knows the routine. Their sweat smells like salt and lemon peel. I feel my pulse in the plastic mic, my heart racing.

“Three… four…”

Vault master leans close, lips ghosting ring master’s ear. Ring master’s mouth opens on a hush of sound, not a word but a message. Hands travel familiar routes—waist, ribs, the bracket of a hip—finding grips the way you find them on equipment: sure, respectful, hungry. The window fogs a little circle. A droplet slides down a collarbone and disappears.

“Five… six…”

They laugh under their breath, clumsy for a heartbeat, then the rhythm catches like a run-up that finally locks. Their counting unravels into yes, yes, yes. Vault master kisses the edge of a temple. Ring master answers with a slow turn of the head, noses brushing, a small, ruined smile. The room shrinks to heat and a steady drum of air from the fan.

“Seven… eight…”

The hold tightens, then softens. Not for judges; for mercy. For wanting. A quiet lands. I lower the mic because sound seems rude. Their chests move together and my own mirrors it, like I’m being coached into the breath.

“Nine… ten.”

They pause, foreheads touching, shining, grinning like thieves who stole sleep back from the world. Vault master helps ring master up, fingers still threaded a second too long.

“That’s partnership,” he says, his voice thick with unspoken promises.

“And recovery,” ring master adds, voice warm and intimate.

I’m shaky. The gym keeps humming. The rings sway a little, as if nodding. I click the recorder off and finally understand the headline: Rigorous training. Passionate partnership. Sleepovers that turn two bodies into one routine. Later, alone, I can still smell their heat, a sweet ache that sticks to memory all night.

The night deepens, and the gym becomes a sanctuary of whispered secrets and shared breaths. Ring master and vault master move together, their bodies a dance of strength and flexibility, a testament to their partnership. The air grows thick with the scent of their sweat and the promise of more.

Ring master rolls onto his back, his chest heaving with exertion. Vault master straddles him, his hands roaming over the firm muscles of his partner’s torso. Their lips meet in a fierce, hungry kiss, tongues exploring and tasting. The sound of their breaths mingles with the hum of the gym, a symphony of desire and connection.

Vault master’s hands slip under ring master’s shorts, gripping his ass firmly. Ring master arches into the touch, a low moan escaping his lips. Their bodies grind together, the friction building a fire that threatens to consume them both. The mat squeaks beneath them, a rhythm that matches the beat of their hearts.

Ring master’s hands find their way to vault master’s waistband, pulling him closer, deeper. Their kisses become more urgent, more desperate. The world outside the gym fades away, leaving only the two of them, lost in each other’s arms.

Vault master rolls them over, settling between ring master’s legs. He reaches for a small bottle of lube from his gym bag, his movements quick and sure. Ring master watches him, his eyes dark with lust and trust. Vault master prepares him gently, his fingers slipping inside, stretching and teasing until ring master is writhing beneath him, begging for more.

With a final, lingering kiss, vault master positions himself at ring master’s ass, pushing in slowly, carefully. Ring master’s eyes flutter closed, his breath catching in his throat. They move together, a perfect synchronization of bodies and souls, their partnership transcending the boundaries of the gym.

The room fills with the sounds of their love-making, the soft whispers of skin on skin, the ragged breaths, the occasional gasp or moan. The fan pushes warm air over their sweating bodies, cooling them just enough to keep them going, to keep the fire burning.

Their climax comes together, a rush of pleasure that leaves them breathless and spent. Vault master collapses onto ring master’s chest, their hearts pounding in unison. They lie there for a moment, basking in the afterglow, their bodies still connected, still one.




--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe!