[SS-1695] Line Testing

LINE TESTING

Jerry Rodgers didn’t know what he signed up for. Thought it was a movie. Thought he’d read lines. Thought he’d be famous. Didn’t know the casting couch was real. Didn’t know the agent’s voice would melt his spine.

“Read this,” the agent said. Smooth. Slow. Like honey poured over gravel. Jerry’s hands shook. Paper rustled. He tried to focus. But the agent’s eyes—dark, heavy—locked onto his. Like he was already owned.

Jerry’s voice cracked. “I… I don’t know what this means.”

The agent smiled. “You don’t have to. Just say it. Let it sink in. Let it own you.”

Jerry read. Words slithered off his tongue. “I am yours. I belong to you. I exist for your pleasure.” His throat tightened. His cock stirred. He didn’t understand why. Didn’t care. The agent’s gaze was a leash. Jerry’s body obeyed before his mind caught up.

“Good boy,” the agent murmured. “Now strip.”

Jerry fumbled with his belt. Fingers clumsy. Jeans pooled at his ankles. White briefs stayed. For now. The agent didn’t rush. Just watched. Let Jerry feel the weight of his stare. Let him feel the heat in his own skin.

“Lower,” the agent whispered. “Slowly. Like you’re unwrapping a gift for me.”

Jerry peeled down his underwear. Cock bobbed free. Hard. Shy. The agent didn’t touch him. Didn’t need to. Jerry’s breath hitched. His thighs trembled. He was naked. Exposed. Owned.

“Turn around,” the agent said. “Hands on the desk. Ass up.”

Jerry obeyed. Bent over. Cheeks parted. The agent stepped close. Breath hot on Jerry’s neck. “You’re beautiful like this. Empty. Waiting. Mine.”

Jerry whimpered. Not from fear. From need. He wanted to be used. Wanted to be broken. Wanted to forget his name. Wanted to be nothing but the agent’s.

“Say it,” the agent commanded. “Say who you are.”

Jerry’s voice was raw. Broken. “I’m yours. Only yours. I’m nothing without you.”

The agent’s hand landed on Jerry’s ass. A slap. Sharp. Sweet. Jerry gasped. Arching. Begging. The agent leaned in, lips brushing Jerry’s ear. “Good boy. Now stay still. Don’t move. Don’t think. Just feel.”

Jerry didn’t move. Didn’t think. Just felt. The agent’s hand on his skin. The ache in his cock. The surrender in his soul. He was theirs. Fully. Finally. Forever.

The agent smiled. “Perfect. Now… let’s read the next line.”

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

ASSU 12

ANG PAGHAHANAP NG BAGONG TAUHAN SA STARTUP

Isang linggo matapos ang unang presentasyon nila sa mga potential stakeholders, may malinaw nang galaw ang GOBOGO.

May ilang nag-commit ng initial investment—hindi kalakihan, pero sapat para huminga. May ilan ding nagbigay ng soft yes, naghihintay ng resulta ng beta testing bago tuluyang pumasok. Hindi pa ito breakthrough. Pero hindi na rin ito ideya lang. May tumataya na.

Sa third floor ng condo—ang gym na nagsisilbing creative studio—muli silang nasa harap ng kamera. Tatlong videophone, dalawang ring light, at isang improvised mic setup.

Sa pagkakataong iyon, hindi IG Live. Recorded content. May control. May retake. Mas kampante si Bonj.

Nakatayo siya sa kaliwa, si Gohan sa kanan. Pareho silang may hawak na phone. Sa likod ng mga tripod, naroon si Gorio—nakasandal, nakakunot ang noo habang chine-check ang framing.

“Okay,” sabi ni Gorio, “audio check. Sabay kayo magsasalita ng ‘GOBOGO’.”

“GOBOGO,” sabay nilang bigkas.

“Good. Rolling in three… two…”

Ngumiti si Gohan agad—automatic ang switch. Influencer mode. Pero ngayon, si Bonj ang magsisimula.

“Hi guys,” sabi niya, mas steady ang boses kaysa dati. “Today, ipapakita namin sa inyo ang early build ng GOBOGO. Hindi pa final, pero enough para makita niyo kung saan papunta.”

Hindi siya kinakabahan tulad ng sa live. May rehearsal. May flow. Inangat niya ang phone para masilip ng camera ang screen. Katabi niya, ginagawa rin iyon ni Gohan.

“Core idea ng GOBOGO,” paliwanag ni Bonj, “is that your fitness habits build your digital persona. Para siyang hybrid ng tamagotchi at RPG character—pero instead na pinapakain mo lang, pinapalakas mo siya base sa totoong ginagawa mo sa buhay.”

Sa screen niya, lumitaw ang avatar niya.

Mas lean ang build. Hindi exaggerated. May subtle definition. Nakasuot ng neutral-toned training gear. Sa tabi nito, may floating stats:

Consistency: 82%

Strength: 70%

Endurance: 68%

Cognitive Focus: 90%

Recovery Index: 75%

“Makikita niyo,” dagdag niya, “na hindi lang workouts ang pinapasok ko dito. May exercise logs, yes. Pero may nutrition tracking din, meditation streaks, cognitive drills, at pati reading logs.”

Nag-scroll siya pababa.

May section na “Knowledge Sync”—nakalistang articles tungkol sa muscle recovery, sleep science, at neuroplasticity.

“Kapag nagbabasa ka ng scientific material about wellness, nag-aadjust din ang AI persona mo. So kung mas cerebral ang approach mo sa fitness, nagre-reflect iyon sa avatar.”

Ngumiti si Gohan sa tabi. “In short, si Broskie Bonbon dito ay gym nerd.”

“Research-driven kasi tawag do'n,” sagot niya, hindi napigilan ang tawa.

“Pare, ang avatar mo mukhang magbibigay ng TED Talk bago mag-deadlifts,” dagdag pa ni Gohan.

Nag-cut si Gorio sa likod. “Keep the banter, maganda ’yan.”

“Okay,” sabi ni Gohan, sabay taas ng phone niya. “Now compare niyo sa akin.”

Lumabas ang avatar nito.

Mas malapad ang balikat. Mas prominent ang muscle mass. Mas aggressive ang stance. May animated effect na parang may energy pulse sa paligid.

Stats nito:

Strength: 92%

Hypertrophy Focus: High

Explosiveness: 85%

Consistency: 88%

Recovery: Moderate

“Sa akin,” paliwanag nito, “halos weights training at muscle gain ang input ko. So ang AI nag-aadjust. Mas athletic, mas power-driven ang persona.”

Nag-zoom in sa animation kung saan nagpe-perform ang avatar ng virtual clean and jerk.

“Ang maganda,” singit ni Bonj, “hindi static ang character. Kung mag-shift ka ng goal—halimbawa, from bulking to endurance training—magbabago rin ang visual build at behavior ng avatar.”

“Hindi siya fixed identity,” dagdag ni Gohan. “It evolves with you.”

Tumango si Bonj. “AI-curated siya. Hindi lang numbers. Pattern recognition. Tinitingnan kung ano ang habit cluster mo—sleep cycle, nutrition timing, workout frequency—tapos gumagawa siya ng digital version mo na sumasalamin sa trajectory mo.”

“Trajectory,” ulit ni Gohan, parang pinupunto ang salita. “Hindi lang current state.”

“Cut—good line,” sabi ni Gorio.

Nagpatuloy sila.

“Hindi rin ito one-size-fits-all,” sabi ni Gohan. “Alam kong advocate ako ng strength training. Pero may ibang tao na ang wellness nila ay yoga, hiking, or even stress management.”

“GOBOGO adapts,” dagdag ni Bonj. “Hindi ka niya pipilitin maging bodybuilder kung ayaw mo. Pero icha-challenge ka niya sa goals na ikaw mismo ang nag-set. And will also make some suggestions just in case you need nudges to go out of your comfort zone.”

Sa screen, ipinakita niya ang “Goal Contract” feature—isang interactive prompt kung saan pipili ang user ng target: muscle gain, weight loss, mobility, mental clarity.

“Kapag nagse-set ka ng goal,” paliwanag niya, “magbibigay ang AI ng progressive quest system. Parang RPG side missions. Complete five hydration streaks, earn recovery boost. Complete three strength PRs, unlock visual upgrade.”

“Tama,” sabi ni Gohan. “Gamified. Pero grounded sa science.” Tapos ay nakalolokong tuturo ito kay Bonj sa katagang "science," pakuwela lang.

Sa likod, tumango si Gorio. “Energy level, guys. Keep it up.”

“May isa pa,” sabi ni Gohan. “Lahat ng users nasa iisang digital wellness universe.”

Nag-swipe siya sa Community Map feature.

Lumabas ang stylized virtual city—may gym hubs, meditation gardens, running trails.

“Pwede kayong mag-interact,” paliwanag nito. “Mag-chat, mag-collab sa challenges, or sumali sa prompted activities. Halimbawa—‘7-Day Strength Surge’ o ‘Mindful Mornings.’”

“May proximity feature din,” dagdag ni Bonj. “Kung may users within your area na parehong goal track, puwede kayong mag-connect.”

“Hopefully,” sabi niya, mas tahimik ang tono, “maging organic ang relationships. Hindi lang digital. Baka mag-translate sa real-world workouts, accountability partners, even friendships.”

Saglit na nagkatinginan sila ni Gohan.

“Community-driven,” dagdag ng founder, bawi sa tono. “Hindi lang solo grind.” Tumawa ito. “At syempre, para sa mga Broskies ko diyan—kung gusto niyong makasali sa beta testing, check the link below. Limited slots lang muna.”

Itinaas niya ang daliri sa camera. “First fifty testers. May feedback form. Be honest. Brutal kung kailangan.”

“Pero constructive,” singit ni Bonj.

“Constructively brutal,” ulit ni Gohan. “’Yan ang vibe.”

“Cut,” sabi ni Gorio. “Solid.”

Pinatay ang mga ilaw. Biglang bumaba ang energy ng kwarto. Nawala ang staged glow. Pawis at pagod ang pumalit.

Kinuha ni Gorio ang mga phone. “Bababa na ako. I-eedit ko agad. Ugh. Ang dami nang trabaho.”

Hindi na ito naghintay ng sagot. Bumaba na sa first floor kung nasaan ang workstation nito.

Tahimik ang gym. Habang sinisinop nila ang tripod at iniipon ang cables, nagtanong si Gohan, medyo alangan.

“Uh. Ano, okay ba ako kanina?”

Napatingin siya rito. Iba ang tono. Wala na ang influencer swagger.

“Okay ka naman,” sagot niya. “Lagi ka namang okay kapag influencer mode ka. ’Yan kaya ang strength mo as a team.”

Tumango ito, pero hindi agad ngumiti. “Gets,” sabi nito, “pero… ano ba? Startup CEO material na ba? Seseryosohin na ba na founder ako ng isang legit na business venture?”

Kumunot ang noo niya. Ramdam niya ang shift. Kanina, sky-high ang confidence nito. Ngayon, may duda.

“Ah. Oo naman,” sagot niya. “I mean, bata pa tayo. Alangan namang boomer-type na CEO agad. Fun CEO lang. Founder-led, socmed-heavy startup—ikaw nga nagsabi ’di ba? And nagwo-work naman. May investors na.”

Bumuntong-hininga ito. “Okay. Hindi ko lang sure kung nagtatranslate.”

“Translating saan?”

“Sa credibility,” sagot nito, mas mahina. “Hindi lang hype.”

Nag-alala siya. “Are you okay? May nangyari ba?”

Umiling ito agad. Mabilis. Parang may tinatakpan. “No. Wala. Siguro nabubusy lang. Kaya stressed. Walang space for parties and hookups like I used to.” Pilit ang tawa. “Buti nga maintained pa rin ang katawan ko. Thanks, Bonj, sa pag-aalala.”

Tinapik niya ang braso nito. “I am also winging this. Huwag ka sa akin laging manghihingi ng reassurance. Sasabihin ko naman sa’yo kung kailangang may ayusin.”

Ngumiti ito, mas totoo na. “Thanks. It’s just that… alam kong hindi ko magagawa ’to kung wala ka. So natural din na lagi akong nakatingin sa cues mo.”

Napaluunok siya. “Hala siya,” sagot niya, medyo naiilang. “Si Gorio din.”

“Ah yes. Si Gorio din,” agad na pagwawasto nito.

Ilang segundo ng tahimik na titigan. Tapos ay tinuloy na nila ang pag-aayos tapos ay tinuloy na ang pagliligpit ng set.

Pagbaba niya sa first floor ay sumunod agad si Gohan, bitbit ang dalawang tripod na ginamit nila kanina. Nasa harap na ng workstation si Gorio, nakaupo sa swivel chair, nakakunot ang noo habang binubuksan ang editing software. Sa malaking monitor ay naka-freeze ang thumbnail nilang dalawa—siya at ang founder—parehong nakangiti, hawak ang kani-kanilang phone.

Lumapit sila at pumwesto sa likod ni Gorio.

“Play mo nga ulit ‘yung intro,” sabi ni Gohan, nakasandal ang kamay sa likod ng upuan nito.

Pinindot ni Gorio ang spacebar. Umusad ang video. Rinig ang boses ni Bonj na kalmado, malinaw, halos parang may sariling rhythm. Katabi niya si Gohan na mas animated, may konting tikwas ng balikat tuwing may punchline.

“Ang linaw ng audio ah,” komento ni Bonj.

“Syempre,” sagot ni Gorio. “Inayos ko na ‘yan habang nagse-set up pa lang kayo.”

Nag-scroll ito sa timeline, naglagay ng konting zoom sa eksena kung saan ipinapakita nila ang avatar transformation.

“Dito tayo maglalagay ng screen recording overlay,” paliwanag nito. “Para mas kita ‘yung changes sa avatar.”

Habang nanonood sila, biglang nagsalita si Gohan. “Alam niyo, dapat siguro mag-reserve na tayo ng five beta tester slots sa mga kakilala kong fitness influencer. Para shared content. Tapos libre promo na rin sa GOBOGO.”

Napatingin si Bonj kay Gorio. “Actually, makes sense.”

Tumango si Gorio. “Oo. Lalo na kung may iba’t ibang niche. May powerlifter, may yoga girl, may runner. Para diverse.”

“Exactly,” sagot ni Gohan, sabay turo sa screen. “Kailangan natin ipakita na hindi lang siya pang-gym bros.”

Umupo si Bonj sa kabilang mesa at binuksan ang laptop niya. Bumungad agad ang desktop na punong-puno ng naka-open na windows—Slack notifications, email tabs, design mockups, spreadsheets. May maliit na red circles sa bawat app icon, parang sunod-sunod na alarma.

Sa gilid ng mesa niya ay tambak ang post-it notes. Iba-ibang kulay. May nakasulat na “Follow up sa investor B,” “Refine onboarding flow,” “Draft beta NDA,” at kung anu-ano pa. May isa pang natupi na, pero nababasa pa rin ang “Sleep???”

Napabuntong-hininga siya. “Guys,” tawag niya, seryoso ang tono, “hindi na yata natin kaya ‘to nang tayong tatlo lang.”

Huminto si Gorio sa pag-click. “Yeah,” sagot nito, umiikot ang upuan para humarap sa kanya. “Kain oras itong pag-edit. Imbis na nagde-design ako ng bagong UI screens, nandito ako sa color grading.”

Napatingin si Gohan sa kisame, parang nagko-compute sa isip. “Kaya ba ng funds natin na mag-hire? Saka gamit na natin lahat ng rooms ng condo natin.”

Napangiti si Gorio. “Pare, hindi naman kailangan matulog din sila dito. Masyado na tayong crowded.” Tumawa ito. “Pero baka nga kailangan natin ng 9 to 5 na staff?”

Ngumunguso si Bonj habang binubuksan ang budget sheet at mabilis na inaral. “Hmmm…” bulong niya. “Hindi natin kayang kumuha ng isa pang full salaried professional. At least not yet.”

“Well,” sabat ni Gohan, nakangisi, “what if walang salary? Kunwari shoutout? Clout? Exposure? Haha.”

Napatawa si Gorio. “Utang na loob, utak influencer ka talaga. Baka ma-viral tayo for the wrong reason. ‘Startup exploits unpaid labor.’”

“Joke lang naman,” depensa nito, taas-kamay.

“Internships,” biglang sabi ni Bonj, hindi inaalis ang tingin sa screen. “May budget pa tayo for stipend, transpo, and meals. Hindi kalakihan, pero may maibibigay tayo.”

Lumapit si Gohan. “Oo nga! May mga nagtatanong sa IG kung may opening ng interns!”

Napalingon si Gorio. “Talaga? Wala akong nakita. Puro pick me girls mo at pick me gays ni Bonj ang napapansin ko sa comments. Haha.”

“Grabe ka,” sagot ni Bonj, pero may tawa rin. “May ilang matino naman na nagme-message sa IG at TikTok. Ayun nga lang, hahanapin mo talaga sa dami. At ingat din tayo. May mga gustong makiusyoso lang.”

Lumapit silang tatlo sa malaking screen. Binuksan ni Gorio ang GOBOGO Instagram account. Sunod-sunod ang notifications. May heart emojis, fire emojis, at kung anu-anong flirty messages.

“Basahin mo ‘to,” sabi ni Gorio, pilit na tinatawa ang isang DM. “‘Sir Gohan, pwede po bang magpa-personal training kahit online lang?’ May pa-wink emoji pa.”

“Delete,” sabi ni Gohan, pero halatang natutuwa.

“Uy ito naman,” sabat ni Bonj, binabasa ang isa pang message. “‘Hi po, I’m a third year marketing student and I’m very interested in startups—’ ayun, seryoso ito.”

Isa-isa nilang binasa ang messages. May ilan na halatang copy-paste lang. May iba na mahahaba ang introduction, may attached na CV pa.

Biglang tumuro si Gohan. “’Yan. Delvie Gonzales. Kunin natin ‘yan!”

Binuksan ni Bonj ang message. Mahaba pero maayos ang pagkakasulat. May short intro tungkol sa thesis sa data-driven wellness behavior. May link sa GitHub at portfolio.

“College senior,” basa niya. “Data science major. May experience sa Python at basic machine learning.”

“See?” nakangiting sabi ni Gohan. “Asset.”

Napunta ang tingin ni Bonj sa profile picture. Maayos ang lighting. Mukhang confident ang babae. “Nyeh,” komento niya, pabiro. “Maganda lang na chiks eh.”

“Oo nga,” segunda ni Gorio. “Chiks kasi ‘yan, eh.”

“Yaan niyo naman ako makakita ng babae kahit minsan lang!” reklamo ni Gohan, may halong tawa at inis.

“Bakit,” buska ni Gorio, “natatakot ka bang mahawa sa amin ni Bonj at maging bakla ka rin?”

Sandaling natahimik ang paligid. Saglit na nagtagpo ang mga mata ni Bonj at ni Gohan. May kung anong hindi masabi sa pagitan nila—isang segundo lang, pero ramdam niya ang bigat.

Binasag ni Bonj ang katahimikan. “Ah. Sige. I-filter ko ‘to. Gawa tayo shortlist. Tapos mag-interview na tayo within this week at mag-onboard agad kung okay.”

Pumalakpak si Gohan. “Yes! Para naman magkatime ako na maglaro tayong tatlo ng MTG commander. Para naman matalo niyo ako kahit minsan.”

Umiling si Gorio. “Napakayabang.”

“Hindi ako nagyayabang,” sagot nito. “Facts lang.”

Napangiti si Bonj. Sa gitna ng pagod, may ganitong sandali na parang bumabalik sila sa pagiging simpleng magkakaibigan lang—hindi founders, hindi creatives, hindi problem solvers. Pero saglit lang iyon. Magpapatuloy ang araw. Magpapatuloy ang trabaho.

——————————————————————————

Gabi. Naiwan mag-isa si Bonj sa condo unit.

Si Gohan ay may influencer event. Si Gorio naman ay nag-coffee shop para makapokus sa isa nitong trabaho. All nighter daw.

Sinend na ni Bonj ang mga email sa mga prospective interns. May iba na sumagot na para sa day ng interview. Ngayon naman coding ang ginagawa niya. Dalawang oras pa bago siya matulog. Kahit maraming trabaho, hindi niya bibitinin ang sleep niya.

Nag-vibrate ang phone niya: si Rayver ang tumatawag.

"Hello? Ano'ng meron?"

"Ugh. Puwede bang magkita tayo? Nag-away lang kami ng misis ko. Ayaw ko munang matulog sa bahay. Papalamig lang ako," exasperated ang baritonong boses sa kabilang linya.

Napansin naman ni Bonj na distressed ang lalaki, ready naman siyang tumulong. Kaibigang matalik din naman niya ang fubu na iyon. "Ah sige. Tapusin ko lang 'tong work ko. Mabilis lang. Tapos puntahan kita. Unless gusto mo dito sa HQ. Ako lang naman mag-isa."

"Sige diyan na lang, para di ka na maabala. Para din makita ko 'yung lugar kung saan ako mag-iinvest," sagot ni Rayver, na isa din sa nagbigay ng investment sa GOBOGO.

Binigay ni Bonj ang address sa lalaki. At after 20 minutes may katok na sa pintuan ng condo.

Sinagot niya iyon at bumulaga sa kanya si Rayver. Guwapo pa rin naman. Nakasuot ng polo at khaki pants, parang galing sa work. pero halatang troubled ang hitsura nito.

"Sorry naabala kita," paumanhin nito. Tapos ay niyakap siya.

Niyakag niya ito nang mahigpit, dinama ang matigas na maskuladong katawan sa loob ng maayos na pananamit, "ayos lang. Ano'ng nangyari?"

Bumitaw na sa yakap si Rayver, "ah. Finances. Medyo magastos kasi si Misis. Alam mo naman ngayon. Medyo nainis ako dahil nagpasikat sa mga amiga at mga in-laws ko. Kaso nagsungit pa nung pinagsabihan ko. Bago pa ako sumabog eh umalis na ako ng bahay."

Hinatak ni Bonj papasok ang lalaki, "okay. Sige dito ka na magpalamig."

"Or magpainit," pagwawasto nito, "ugh. I need to be fucked."

Sinapo ni Bonj ang puwet nito sa ibabaw ng khaki. Matigas ang laman, firm kahit may tela.

“Ang hirap mong tiisin,” sagot niya, mababa ang boses.

Hindi na naghintay si Rayver. Hinawakan nito ang batok niya at hinalikan siya nang marubdob. Malalim.

Ramdam niya agad ang bigat ng emosyon sa halik. Bumukas ang labi niya para salubungin ang dila ng lalaki. Humigpit ang hawak niya sa bewang nito.

Nararamdaman niya ang init ng katawan sa ilalim ng polo. Ang lakas ng tibok ng dibdib nito na halos sumasabay sa kanya. Ang pag-umbok sa harap ng khaki na mabilis na tumitigas habang nagtatagal ang halikan.

Humihinga sila nang malalim sa pagitan ng mga halik.

Bumaba ang mga kamay niya sa likod ng pantalon ng lalaki, hinahagod ang kurba ng puwet. May mahinang ungol mula kay Rayver.

“Fuck,” bulong nito laban sa labi niya.

Sandaling naghiwalay ang kanilang mga bibig. Nakatingin si Rayver sa kanya—medyo mas malinaw na ang mata.

Luminga ito sa paligid ng condo. “Wow,” sabi nito, huminga nang malalim. “Ayos itong place niyo. Medyo too big for a startup.”

Umikot ang tingin nito sa sala—malinis na ang layout, may accent lights, may maayos na shelves, may corner na halatang ginagawang shoot area.

“Pero oo nga,” dugtong ni Rayver. “Kung ganito kalaki ang lugar, magiging content and socmed driven ang startup.”

Napatingin si Bonj sa paligid. Totoo. Malayo na ito sa unang lipat nila. Noon, bland. Ngayon, curated. May personality. May branding sa bawat sulok.

“Yep,” sagot niya, may bahagyang ngiti. “Welcome to the mind of Gohan, the influencer and founder.”

Ngumisi si Rayver. “And one fucking hottie,” dagdag nito. “Tangina. Buti nakakatrabaho mo nang maayos ‘yun eh laging shirtless sa vids.”

Napahinto si Bonj ng kalahating segundo. Hindi pa niya nakukuwento na may nangyari na nga sa kanila ng founder.

“Professional kami,” sagot niya, medyo mabilis.

Tumaas ang kilay ni Rayver pero hindi na nito tinanong. Sa halip, hinila siya nito pabalik, mas dikit ngayon ang katawan nila.

“Halika na,” sabi niya sa wakas, mas mababa ang tono. “I’ll take care of you.”

Inakyat ni Bonj si Rayver sa second floor nang marahan.

Hiniga niya si Rayver sa kama nang may pag-iingat. Sa isang iglap, naghubad sila na magkasabay; naabutan silang pareho lang naka-briefs—pula ni Bonj, light blue at mas skimpy kay Rayver.

Pinatungan ni Bonj ang lalaki, nagkatapat ang mga labi. Ang halik nila ay mabigat at mabilis. Nagbuhulan ng dila. Nagsipsipan ng laway. Nagkiskisan ang mga bukol ng briefs na mamasa-masa na dahil sa precum.

Dinala ni Bonj ang mga kamay niya sa tiyan ni Rayver, sinuyod ang mga pigi. Sumagot si Rayver ng matinding ungol at murang paghingal;

Hindi nag-atubili si Bonj na magdampi ng halik sa leeg, maglakbay ng dila sa pecs, dahan-dahang dilaan ang mga nipples—ang isang kamay ay nag-slide pababa, sa ilalim ng waistband, hinahanap ang matigas na sandata.

Dahil sa distress ng lalaki, siya ang kumikilos. Nilamas ni Bonj ang dibdib ni Rayver, pinipiga, sinisinghot ang balat bago sipsipin ang isang utong nang malakas; tumulo ang maliit na stream ng pawis sa pagitan nila. Ang mga baritong ungol ni Rayver ay nakakakawala sa bawat hagod.

Sa gitna ng mga halik, isinubo ni Bonj ang daliri ni Rayver. Kunwari tsinutstupa habang nakatingin nang seductive.

Yumakap ang mga kamay ni Rayver sa ulo ni Bonj, hinila siya ng mas malapit, at sinagot ang bawat galaw ng dila ng mas malakas na pag-ungol. “Tangina mo. Napakasarap mo,” bulong nito, nanginginig ang boses.

Hindi nagtagal, bumaba ang kamay ni Bonj sa crotch ng lalaki. Sa ilalim ng light blue na briefs, namataan niya ang matigas at mainit na umbok—nagpapahiwatig ng katigasan. Kita ang hugis at ugat. Hinimod niya ito ang bukol. Dama niya ang paglabas ng pre-cum na kumakapit sa tela—malagkit at maalat. Dinikit niya ang mukha niya nang mas malapít. Kumislot ang burat nito sa kanyang pisngi.

Gamit ang ngipin sa maingat na pag-angat, hinubad niya ang briefs ni Rayver. Ang paglabas ng tarugo—makapal, mabigat, puno ng dagta. Hindi na nagdalawang-isip si Bonj; sinubo niya ang ulo, sinipsip nang malalim, dila na umiikot sa base. Ang texture ng balat, ang init, ang lasa ng pre-cum ay tumimo sa kanyang bibig.

Nagngingitngit si Rayver habang tinatanggap ang bawat hagod ng pagsuso. Pumanig ang mga kamay nito sa ulo ni Bonj, minsan nagmamasahe sa buhok, minsan nagpupwersa pa lalo ng headgrab. Pagitan ng mga ungol at buntong-hininga ang mga salita: mga murang “fuck” at “gago."

Pagkatapos ng ilang minuto ng pagsilindro, tumungo si Bonj sa pagitan ng mga pigi at bumaba sa gilid ng kama. Dahan-dahan niyang ipinahipa ang mga daliri sa mga pigi. Huminga siyang malalim at inilapit ang mukha sa bukana ng puwet.

"Fuuuck yeah. Kainin mo puke ko," sambit ni Rayver.

Sinimulan niya ang rim nang malumanay. Agad na tumutugon ang kalamnan ni Rayver—nagkakaroon ng contraction ang butas kapag lumalaplap si Bonj.

Mga singhal, maluluwag na ungol, malalim at mababang, umuuga mula sa dibdib ng lalaki. “Ah—ah—Bonj—” paghingal nito, parang humihiling ng mas marami pa.

Nang mas lumakas ang intensity, naglabas ang bibig ni Rayver ng mga pagsumamo, malalim ang boses: “fuck me now Bonj. I need it.”

Tumayo si Bonj nang bahagya at tumingin. Hinawakan niya ang mga binti ni Rayver, sinampay sa balikat niya; ang mga malatrosong hita ay nakabukaka. Ang ripped na torso nito ay nakapresent sa kanya.

Alam niya—hindi ito unang beses ni Rayver, kaya hindi na babagalan. Sabagay marahas na kantot naman ang gusto ng daddy executive na ito.

Dahan-dahan, itinakda ni Bonj ang dulo ng tarugo sa bunganga ng butas. Inikot niya ang sarili ng kaunti para mahanap ang anggulo, at dahan-dahang pumasok. Mabagal ang unang pasok—sulit, may init. Ngunit nang maramdaman niyang sanay ang lagusan, nagpatuloy siya sa marahang pagpiston: mabagal muna, pagkatapos ay unti-unting bumilis. Ang ritmo niya ay sinenyasan ng maliliit na ungol ni Rayver.

"Tangina laki ng burat mo ang sarap," sabi ni Rayver. Namamawis na ang maskuladong katawan.

"Fuuuck. Daddy ang sarap ng puke mo," sagot niya.

Ang bawat kadyot ni Bonj ay may masarap na tunog, mga lamang nagbabanggaan.

Ramdam niya ang pagsakal ng bukana nito sa kanyang 8-incher. Parang ayaw pakawala. Sa bawat paglubog, pumipintig ang laman niya.

Matigas ang tarugo ng bottom. Minsan sumirit ang pre-cum mula sa burat ni Rayver, dumadaloy sa abs nito at tumutulo, umaayon sa ritmo ng kanilang paglalaban.

Naghuhugis ang mga baritonong ungol ni Rayver sa espasyo—malalim at puno ng violence at relief. “Fuck—ah—tangina—warakin mo 'ko kantutin mo 'ko—” humihikbi sa bawat entra, at ang mga kamay nito ay umaabot sa mga utong ni Bonj, pinipiga nang malakas na para bang kontrol iyon para lalong madonselya.

Hindi nagtagal, bumaba ang ulo ni Bonj para halikan si Rayver—mabilis na buhulan ng mga habang patuloy ang kantutan. Ang mga binti ni Rayver ay umeekis, ang mga braso ay yumakap, ang mga daliri ay naglilipat sa pigi at sa likod ni Bonj. Ang katawan nilang dalawa ay lumilikha ng mga kurba at anino na sinasalamin ng ilaw sa kuwarto.

Sabay na nag-iiba ang saliw ng matinding pangingisay ang sumiklab mula sa dibdib ni Rayver—inagbabanta na ang orgasm.

Ang butas ay lalong nagcocontract; ang mga ugat sa balakang nito ay nanginginig—at mula sa tip ng burat ni Rayver ay umapaw ang maalat na semilya, unang puno ng init na tumalsik sa ilalim at tumulo sa tiyan. Ang pag-vacuum ng lagusan ay nag-ambag sa bawat patak ng pagbuhos.

"Uhhh shit!" nakatirik ang mga mata ng lalaki habang nasa gitna ng hands-free na cum.

Nagpatuloy si Bonj ng ilang piston pa bago siya bumaba nang bahagya. Gusto na niyang magpalabas. Sobra na ang pagkakasakal ng kanyang titi. Malapit na siya. Malapit na.

Nang biglang bumukas ang pinto ng kuwarto.

Napasinghap si Rayver. Nabitin ang elya sa masaganang orgasm.

Tumigil si Bonj, tumigil ang katawan. Natigilan ang puso. Umurong ang tamod. Masakit ang puson sa pagkabitin.

Lumingon siya—at sa doorway, nakatayo si Gohan.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1694] Fifth Friend

FIFTH FRIEND

They were a pack. Four guys. All muscle. All hungry. Standing by the pool like they owned the damn resort. Tattoos, abs, legs like tree trunks. 

They saw him first—sitting at the edge, white trunks, chest glistening.

He was flirting with the women around the pool.

“Straight boy,” one of them smirked. “We’re gonna fix that.”

They walked up slow. No shirts. No shame. Just hard bodies and harder stares. “Hey,” the tallest one said, voice deep. “You look like you need some fun.”

The guy laughed nervously. “Nah, I’m good. Straight, man.”

“Doesn’t matter,” another grinned, stepping closer. “We don’t ask. We take.”

Before he could blink, they grabbed him. Two held his arms. One pinned his legs. The fourth—tattooed, beard thick—knelt in front of him, pulled his trunks down slow. “Look at that cock,” he growled. “Already hard. You’re lying.”

The guy squirmed. “I’m not—”

“Shut up,” the bearded one snapped. “You’re gonna taste us first.”

They forced his head down. Made him lick their chests. Their abs. Their dicks. He tried to pull away, but they held him tight. “Suck,” one ordered. He did. Hesitant. Then harder. Then greedy.

They didn’t stop. One shoved his cock in the guy’s ass. No lube. Just raw. “FUCK!” the guy screamed. “You’re gonna break me!”

“Nah,” the bearded one grinned. “You’re gonna love it.”

They took turns. One in his mouth. One in his ass. One rubbing his cock while another fucked his throat. He cried out. Moaned. Begged. Came twice before they even finished.

“Still straight?” one asked, pulling out, cum dripping down the guy’s thigh.

The guy panted. “I… I don’t know…”

“Good,” the tallest one said, grabbing his face. “Now you’re ours.”

They made him stand. Made him look at them. Four naked, sweaty, cock-hard men staring back. “You want more?” the bearded one asked.

The guy nodded. Slow. Then fast. “Yeah. Fuck me again.”

They didn’t wait. They bent him over the pool edge. Took him all at once. One in his ass. One in his mouth. One jerking his cock. One slapping his ass. He screamed. He came. He begged for more.

When they finally let him go, he was trembling. But smiling. “I’m… I’m in.”

They laughed. Slapped his back. “Welcome to the polycule, boy.”

He didn’t resist. Didn’t even try.

He knew he was theirs now.

And he loved it.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

ASSU 11

ANG PAGTA-TANGO NI BONJ SA HQ NG STARTUP

Conscious si Bonj.

Hindi dahil hindi siya sanay magbuhat. Alam niya ang tamang form, ang tamang tempo, ang tamang paghinga. Pero ngayon, iba ang pakiramdam. Naka-compression shorts siya at fitted training shirt. Medyo dikit sa katawan. May manipis na patak ng pawis sa dibdib at sa gilid ng leeg. Hindi pa siya hinihingal, pero ramdam niya ang init. Hindi dahil sa workout.

Kasama niya si Gohan.

Nasa squat rack ito, suot ang asul na singlet na bahagyang sumisikip sa dibdib at balikat. Running shorts na itim, medyo maiksi, nagpapakita ng matibay na hita. May headband pa sa noo—pinipigil ang pawis, pero may ilang hibla ng wavy na buhok na nakawala pa rin. Bahagyang pawisan na ito, pero presko pa rin ang aura. May natural na glow ang balat. Macho. Clean. Camera-ready kahit hindi nakaharap sa camera.

Pero may camera nga.

Sa kabilang bahagi ng gym—third floor, ng kanilang condo unit—nakatayo si Gorio. Nakaharap sa tatlong cellphone na naka-tripod. Sinisilip nito ang mga screen, inaayos ang anggulo, mino-monitor ang comments.

Kinabukasan iyon, bago mag-lunch.

“Live na?” tanong ni Gohan habang nag-a-adjust ng grip sa bar.

“Live,” sagot ni Gorio nang hindi tumitingin.

Dalawang minuto pa lang, may 200 viewers na agad.

Naririnig ni Bonj ang boses ni Gohan—iba kapag may audience. Mas buo. Mas confident. Mas may rhythm.

“Good morning, guys!” bati nito habang nagla-lat pulldown. “Quick gym session before work. And yes—may updates tayo sa GOBOGO.”

Sa malaking screen sa harap nila, naka-cast ang live feed. Kita nila ang sarili nila. Kita rin ang comments na umaakyat nang mabilis.

🔥🔥🔥

Grabe katawan mo Gohan!!

Sir paano mag join sa beta?

Siya 'yung si CTO 'di ba??

Ngumiti si Gohan habang nagbubuhat. “So yesterday, nag-present kami sa potential investors. And I’m happy to share—promising ang feedback. May serious interest.”

Napahinto ang ilang viewers sa comment stream.

OMG congrats!!

Yesss founder era 🔥

Proud of you kuya!!!

Nasa likod nito si Bonj, nagso-spot. Maayos ang tindig. Alerto. Pero conscious. Huwag mali ang form. Huwag masyadong nakatingin sa camera. Relax lang.

“Hindi lang ako,” dagdag ni Gohan habang inaangat ang bigat. “May solid team tayo. CTO namin—genius sa tech side. At mahilig din sa fitness.”

Tinuro siya nito gamit ang nguso. Napatingin ang camera sa kanya. Biglang dumami ang comments.

Ang cute niya talaga ah

May IG ba siya??

Mukhang mabait 🥺

Mas tumindi ang kaba niya. Turn na niya sa bench press. Humiga siya sa bench, hinawakan ang barbell. Nag-focus sa paghinga.

“Guys, this is Bonj. Pinakita ko na siya sa inyo before,” sabi ni Gohan. “Siya ang nagbuhat ng technical side ng project. Kung may gumagana sa app—siya ’yon.”

“Loko,” mahina niyang sabi habang ibinababa ang bar sa dibdib.

Nag-spot si Gohan ngayon.

“Pero hindi lang computer boy ’yan,” dagdag nito. “Pareho kaming fitness at gaming enthusiasts. Kaya makakaasa kayo—passion project talaga ’to.”

Sa screen, bumuhos ang bagong wave ng comments.

Idol!!!

CTO pero batak 🔥

Ang ganda ng form niya 👏

May boyfriend ka na ba kuya? 😳

Bahagya siyang napatigil sa pagbubuhat.

Huwag ka magbasa. Focus.

Pero nabasa niya.

May boyfriend ka na ba kuya?

May sumunod pa.

Gay here 🙋‍♂️ proud of you sir!

Finally may representation sa tech & fitness!

Naramdaman niya ang bahagyang init sa pisngi.

“Boys,” biglang sabi ni Gohan, tawa sa boses, “naku, itong si Broskie Bonbon ay taken na!”

Halos mabitawan niya ang barbell. Buti mabilis ang reflex ni Gohan at naibalik agad sa rack. “Gago ka,” mahina niyang bulong.

Sa likod, nakita niyang bahagyang nalukot ang mukha ni Gorio habang nakatingin sa kanila. Parang may gustong itanong pero pinili munang manahimik.

Sa live, nag-explode ang comments.

WHAT?? 😱

Sino??

Reveal!!

Taken na pala si kuyaaaa

Tumawa si Gohan. “Taken na siya ng startup namin! Haha! Halos hindi na ’yan natutulog. Trabaho, kain, tulog, gym, repeat. Sacrifice for success. ’Di ba, Bonj?”

Napatayo siya mula sa bench. Medyo hingal. Medyo naiilang.

“Ehe—ugh—oo,” sagot niya, pilit na casual. “Basta abangan niyo. Maglalabas na kami ng beta for testing soon.” Para maiba ang usapan.

May nag-comment:

Beta link pls!!

Congrats GOBOGO 🔥

Isang verified account ang lumutang sa screen.

KadeFitPower: Congrats bro. Solid concept. Let’s collab soon.

Napatingin si Gohan sa screen. “Oh! Kade! Salamat, bro. Let’s talk. DM kita.”

Nag-react agad ang viewers.

COLLAB NA ’YAN 🔥🔥🔥

Power move

Ramdam ni Bonj ang shift. Ito ang mundo ni Gohan. Comfortable. Alive. In control. Nang matapos ang huling set niya, bumangon siya at nagpunas ng pawis gamit ang towel.

Biglang—sinapo ni Gohan ang pecs niya, pabiro pero may diin. “Oh? ’Di ba? Tatag ng CTO natin!”

Napalingon siya rito. “Loko. Ikaw kaya diyan ’yung batak sa’ting dalawa.”

“Tingnan mo nga comments,” sagot nito, nakangiti.

Sa screen:

CTO reveal pls

Grabe katawan ni Bonj 🔥

Ang humble niya 🥹

“Okay guys,” sabi ni Gohan habang inaabot ang phone sa tripod. “We’ll end this here. Thank you sa support. Abangan niyo next updates ng GOBOGO. Beta soon. Promise.”

Nag-wave ito sa camera.

“Stay fit, stay consistent, mga broskie.” Pinatay ni Gorio ang live.

Tahimik ang gym sa sandaling iyon. Parang may echo pa ng energy ng audience.

“Buwisit ka,” ani Bonj habang inaayos ang wrist wrap. “Ang ligalig mo.”

Nag-fist bump si Gohan sa kanya. “Aba siyempre. Hindi naman puwedeng haggard kahapon tapos haggard pa rin ngayon.”

Lumapit si Gorio, nakataas ang kilay.

“So… okay ka na. Boss Gohan?”

Tumango ito, parang wala lang. “Okay na! ’Di ba, Broskie Bonbon?” Inakbayan siya. Medyo malaman ang hawak. Mas matagal kaysa dapat.

Napatingin siya rito. “Aba malay ko sa’yo. Bakit ako ang nakakaalam?” Bahagya siyang pumalag at umalis sa ilalim ng braso nito. “Teka nga. Hindi ako nakapagbuhat nang maayos. Sinabayan mo kasi ng IG live eh.”

Tumawa si Gohan. “Excuses.”

“Huwag ka nga,” sagot niya, pero may bahagyang ngiti.

“Sige,” sabi ni Gohan habang kinukuha ang towel at tubig niya. “Ligo na ako. Tapos trabaho na rin. Tingnan ko ’yung mga emails ng potential investors.” Mas seryoso ang tono ngayon.

Tapos ay umalis na ang founder.

Matapos umalis si Gohan, nag-stretching si Gorio sa tabi ng rack. “Samahan na kita sa pagbubuhat. Mamaya tambak na naman tayo ng trabaho,” sabi niya, mabilis at praktikal.

Tumayo si Bonj, inabot ang towel sa leeg. “Sige. Kailangan natin i-lock 'yung beta hooks,” tugon niya, boses medyo mababa pa rin mula sa init ng workout.

Nag-setup sila ng bar, nagpalitan ng sets. Habang umaandar, dumaan sa kanila ang seryosong agenda: mga referral hook, feedback form, Discord channel, kung paano kukunin ang metrics ng first fifty testers. Teknikal, diretso, walang paligoy-ligoy.

Kahit seryoso ang usapan, napapansin ni Bonj ang tingin ni Gorio—mabigat, malapot, hindi nawawala. Hindi malabo kung ano ang nasa mata ng designer. Napangiti siya nang bahagya at pilit iniba ang focus pabalik sa screen ng phone.

Si Gorio naman—mas mababa lang sa tangkad kaysa kay Gohan pero pareho ang definition—nakasuot ng stretch tank top na nagpapakita ng cut ng deltoid at lat; ang mga kilikili na konting basa sa pawis; ang mga abs na may malinaw na mga linya; ang mga hita, solid at maikli ang shorts na halos sumunod sa kurba ng quads. Ripped, athletic—hindi overpowering, pero sexy.

“May… napapansin ka bang kakaiba kay Gohan?” bigla ni Gorio, humihigpit ng grip sa bar habang nagtanong.

Napabuntong-hininga si Bonj at napalunok. “Huh? Eh, ‘di ganun talaga siya kapag influencer mode—maligalig, may persona. Ano bang…?”

“Parang touchy siya lately. Sa’yo lalo,” pahayag ni Gorio, half-joke, half-probing. “Bakla na ba ‘yun?” tawa lang nito, pero halata ang curiosity.

Kumaba ang dibdib ni Bonj. “Hala siya, usisero ka. Straight ‘yun ‘di ba? Ikaw ang matagal niyang kaibigan—bakit ako ang tinatanong mo?”

Sa loob, kumikirot ang kaba. Totoo: may nangyari kagabi—may sex at tenderness sa pagitan nila. Wala siyang puwedeng pagsabihan. Wala ring klarong label ang nangyari.

Hinaplos ni Gorio ang pisngi niya nang bigla. “Aba, malay ko. Pero oo nga, alpha straight nga siya. Pero you do know you’re fucking hot, 'no, Bonj? Ikaw ‘yung tipo ng lalaking kayang magpabakla kahit sino.” Saglit itong ngumiti, nakatingin nang diretso sa mga mata niya.

Tumibok nang mabilis puso ni Bonj; nag-poker face siya pero hindi matago ang epekto. “Yeah. Pero hindi ko gagawin kay Gohan. Boss ko ‘yun.”

“Haha—well buti na lang 'nag-out' na ko sa 'yo,” sagot ni Gorio, lalong lumapit. “So hindi ko na kailangan maging maingat para gawin ito…”

Hindi na ito naghintay pa. Hinawakan nito ang ilalim ng panga ni Bonj at dahan-dahang nilapit ang mukha. Ang halik nila—mabagal, malamyos—nagsimula sa isang mahihinang pagdampi ng labi. Marunong si Gorio maghatid ng init na agad sumisiksik sa dibdib.

Habang naglalabasan ang dila nila, hindi maiwasan ni Bonj na ikumpara sa loob ng isip kung paano iba ang halik ni Gorio kumpara kay Gohan. Si Gohan—reluctant, tentative, parang may takot sa bawat lalim, pero willing mag-explore; si Gorio—matino, sigurado, mapangahas, direktang sumasagot sa bawat galaw. Ang halik ni Gohan ay parang pag-aaral; ang halik ni Gorio ay parang pag-angkin.

Kumilos kamay ni Gorio, marahang nag-explore—sa leeg, pababa sa pec, hinagod ang undercut ng shirt. Ramdam ni Bonj sa palad ang init at pagkakayakap ng pawisang muscle; ang compression shirt ni Bonj ay lumapat sa mga daliri ni Gorio. Tumugon siya, hinayaan ang sarili na malunod sa sensasyon—mainit, mabigat, mabilis ang dugo.

Nagbungguan ang mga katawan—solid, mainit, at basa sa pawis. Lumalalim ang halikan; humuhuni sila, lumalabas ang mga impit na ungol. Ang gym, na kanina ay panay bakal ang tunog, ngayo’y may ibang frequency—mainit at mapusok.

Hindi nagtagal, naglayon ang kamay ni Gorio. Sumok sa loob ng shorts ni Bonj, nag-slide ang palad papunta sa bulge. Sinalsal siya nito nang dahan-dahan: may pag-aalangan sa umpisa, tapos unti-unting bumilis, kamay na may ritmo. Hindi naman ito brutal; sensual at attentive.

Gumanti si Bonj, iniabot ang sariling kamay sa loob ng shorts ni Gorio. Basa na ang tela sa pawis sa loob; ang ari ng lalaki ay tumitigas sa palad niya—matigas, mataba, at may matinding pulso. Kumikislot-kislot iyon sa kamay niya. Nilamas niya nang marahan ang base, inikot-ikot ang daliri, pinipiga. Ang dulas—pawis at pre-cum—ay nagpadali sa mga galaw.

Patuloy silang naghalikan habang nagpapatuloy ang mutual na handjob. Ang init nila ay sumasakal sa espasyo.

Biglang, “Eherm,” pumitas ang boses na parang may bagong gitarang pinindot sa likod ng room.

Tumigil sila, magkahawak pa rin ang mga kamay, nagulat, mabilis tinatakpan ang sarili. Naglayo ang mga labi.

Sa doorway—nakatayo si Gohan.

Bagong ligo. Puting running shorts. Towel sa balikat. Malamlam ang buhok. Mata nito ay nagliliwanag ng komplikadong expression: pagtataka, parang may asar, at may halong tanong na hindi sinasabi.

Matagal na katahimikan ang dumampi sa gym. Halos marinig ang mabilis tibok ng puso.

Parang nainis si Gorio, “Ano 'yun, pare?” singit nito. May precum pa ni Bonj sa kamay.

Napabulong si Gohan, parang may halo ng pangungutya at pagkabigla: “Ah—sorry. Medyo hindi lang ako sanay na nanlalalaki ka pare. Buong buhay natin babae ang hinahabol mo.”

Parang lumagpas sa ulo ni Bonj ang kilay niya. Galing pa sa bibig ni Gohan ang komento.

Ngumiting mayabang si Gorio, agad sumagot: “Eh. Wala. Masaya din naman ito. Lalo na ang sarap nitong CTO natin.” Kasunod nito, sinaup nito ang pec ni Bonj at pinisil ang utong, pabiro.

“Nga—ano ba?” napatawa si Bonj, namumula ang mukha.

Sumilip si Gohan, tumingin nang diretso sa kanila—hindi na ito nagmamadali. Matagal ang titig; parang nanghihingi na ng privacy.

“Anyway,” sabi ni Gohan, “pag tapos na kayo diyan, may papatingin lang ako sa’yo sa emails ko, Bonbon. Kung paano sasagutin.” Tumingin muna ito nang matagal muli sa kanila saka humakbang paalis.

Muling humalik si Gorio matapos ang pag-alis ni Gohan.

Pero ilang sandali lang ay bumaklas muna si Gohan.

"Uh? Bakit?"

"Puntahan ko lang si Gohan. Baka mahalaga 'yung email."

Ngumuso si Gorio, "boo. Bitin."

"Mamayang gabi tayo. Punta tayo dun sa isang kakilala ko. Magaling na bottom 'yun. Pagtulungan natin," tapos ay kumindat siya.

Ngumisi si Gorio, "ah sige. Pabitin muna ako. Mukhang masaya 'yan. Okay maligo na ako."

Isang mabilis na smack sa labi tapos ay bumaba na si Bonj para puntahan si Gohan. Nang bumaba siya sa second floor, tahimik ang hallway. Bukas ang pinto ng kuwarto ni Gohan.

Sumilip siya.

Nandoon ito, shirtless pa rin, nakaupo sa harap ng laptop. Basa pa ang buhok, may ilang patak ng tubig na dumadaloy mula sa leeg pababa sa dibdib. Nakakunot ang noo habang nakatitig sa screen, seryoso.

Kumatok siya nang marahan sa frame ng pinto. “Yes, Gohan. How can I help?”

Napalingon ito, bahagyang nagulat. “Ah—tapos na kayo ni Gorio?”

Hindi niya agad iniba ang tono. “Hindi. Hindi namin tinuloy. Unahin muna namin ’yung trabaho.” Diretso ang sagot. “So, ano ngang kailangan?”

Saglit na tila may kung anong gumalaw sa mata ni Gohan bago ito bumawi. Tumuro ito sa laptop. “May tanong kasi ’yung isa sa investors tungkol sa financial management strategy natin. May draft akong sagot, pero ipatingin ko muna sa ’yo.”

Tumayo ito at inusog ang office chair. “Ikaw muna.”

Umupo si Bonj, maingat na hindi sumandal. Ramdam pa rin niya ang pawis sa likod at balikat mula sa workout. Ayaw niyang dumikit sa leather ng upuan.

Binasa niya ang email. Maayos ang pagkakalahad ng tanong—nagtatanong tungkol sa runway, burn rate, at contingency plans kapag hindi agad nag-hit ang beta. Sinilip niya ang draft ni Gohan. May laman. May direction. Pero medyo magulo ang daloy.

“Ayos naman ’to,” sabi niya habang nagsisimula nang mag-type. “Kailangan lang natin gawing mas malinaw. Mas konkretong sagot.”

“Go,” sagot ni Gohan, nakatayo sa likod niya.

Tanging tunog ng keyboard at mahinang hum ng aircon ang pumuno sa silid. Paminsan-minsan, maririnig niya ang malalim na paghinga ni Gohan sa likod niya. Mabagal. Mabigat.

Ramdam niya ang tingin nito. Hindi niya kailangang lumingon para malaman. Pinilit niyang magpokus sa screen. Inaayos niya ang structure ng sagot—ginagawang bullet points ang strategy, nililinaw ang projections, pinapalitan ang ilang salita para mas simple.

Tumayo si Bonj agad nang matapos. “’Yan. Mas readable na. Pwede mo na ring gawing template ’yan sa future replies.”

Bago pa siya tuluyang makaiwas, hinawakan siya ni Gohan sa braso. At hinalikan.

Saglit siyang nanigas.

Mas may kasiguraduhan ngayon ang halik nito. Hindi na tentative. Hindi na nag-aalangan. Ang labi nito ay diretsong sumalubong sa kanya; ang dila, mas buo ang galaw—parang may gustong patunayan. Parang may kinokompetensya.

Napapikit si Bonj sandali bago niya tuluyang naproseso ang nangyayari.

Nang maghiwalay sila, nakangiting nakakaloko si Gohan.

“Anu ’yun…?” tanong ni Bonj, nakabuka ang mga mata. Ramdam niya ang mabilis na pulso sa leeg.

“Wala,” sagot nito, parang walang nangyari. “Thank you lang. No homo, Broskie Bonbon.” Kumindat pa ito.

Napailing siya. “Ang gago mo.” Tapos ay iniba niya agad ang usapan. “Anyway, papaalam ako. May ganap ako mamayang gabi. Kasama ko si Gorio.”

Parang may aninong dumaan sa mukha ni Gohan. “Ah so…” sabi nito, bahagyang tumawa. “Magbabaklaan kayo ganyan?”

Tinaasan niya ito ng kilay. “You really want to know?”

Napaubo si Gohan. “Ehem. Anyway. Ako din. Kala niyo ba.” Umupo ito sa mesa at tumingin sa phone saglit. “May babaeng nag-slide sa DMs ko kanina after ng IG live. Mukhang makaka-score ako mamaya.”

Kumunot ang noo ni Bonj. Hindi niya alam kung bakit nainis siya sa sinabi nito.

“Ah. Okay. Good luck?” sagot niya, pilit na neutral.

“Thanks, Bonbon.” Umupo na ito nang maayos, seryoso ang mukha habang nagta-type. “Sige. Pwede ka nang maligo.”

Biglang parang bumalik sa professional mode ang founder. Parang walang halik na nangyari ilang segundo lang ang nakalipas.

Tinitigan niya ito sandali. Shirtless pa rin. Focused sa screen. Clenched ang panga. Controlled ang ekspresyon.

Umiling siya at lumabas ng kuwarto.

“Daming ebas nitong si Gohan,” bulong ni Bonj sa sarili habang naglalakad pabalik sa hallway.

——————————————————————————

Binuksan ni Bonj ang pinto ng condo unit at tumambad agad sa kanya ang isang eksena na nagpabigat ng hangin—mainit, makinang, at halatang planado.

“Woah,” pabulong na sabi ni Gorio nang sumunod ito sa kanya sa loob. Napahinto si Bonj sandali, nililimas ang mata at sinusukat ang frame: ilaw na malambot pero focused, reflective na mga props, at ang gitna ng set—si Sheyn—nakahiga sa ibabaw ng kama, nakatali ang mga kamay sa likod ng ulo, mukha nakataas nang parang poster ng Japanese porn.

Si Sheyn, batak ang katawan, makinis ang balat na kumikinang dahil sa body shiner; naka-reflective na mamumulang goggles at itim na swim cap, at nakasuot ng puting napakamanipis na Arena trunks—ang lycra halos see-through at naglalarawan ng matigas na umbok. Tatlong cellphone ang naka-tripod sa mga sulok, ang mga ilaw ay naka-diffuse para sa glossy sheen, at ang tunog ng maliit na fan ay nagmumura sa katahimikan.

“Ugh. Andyan na kayo. Ten minutes na akong ganito, continuous film. Sama na kayo dito mga pare. Nandiyan sa table diyan ’yung masks,” ungol ni Sheyn na may halong init at excitement.

Kinuha ni Bonj ang dalawang full-face mask—pula para sa kanya, itim para kay Gorio—at sinuot nang mabilis. Para lang silang dalawang anino na papasok sa isang ritual.

“Fuck. First time kong mag-porn, exciting ’to,” bungad ni Gorio, halinghing ang boses sa ilalim ng mask.

Kanina pa nagkausap sila sa trabaho; tinanong ni Bonj kay Gorio kung game ito na sumali. Ipinakita niya ang OnlyFans account ni Sheyn at ipinaliwanag na i-i-mask nila ang identity, i-proprotect ang face sa mga shots, at puwede ring puro bodyshot lang ang ipapakita. Nag-isip si Gorio pero nang makita ang pag-aayos at ang sheen ng katawan ni Sheyn, pumayag na—mukhang na-hook na agad ang libog nito.

“Basta, pagtitripan lang natin ’yan. No mercy,” sabi ni Bonj nang magkapuwesto na silang dalawa sa gilid ng kama. Naghubad sila—walang arte. Pareho nang matigas ang mga burat.

Hinila agad ni Bonj si Gorio papunta sa kama at sumampa. Hindi na nag-atubili. Agad niyang pinasok ang burat sa bibig ni Sheyn.

Ang unang pasok ay isang wet smack—ang bibig ni Sheyn ay nag-adjust, ang gag reflex ay pumitik pero pinipilit nitong panatilihin ang ritmo. Puno ng pawis at body shiner ang katawan. Si Sheyn ay umiigkas ng paulit-ulit habang sinusubukan ni Bonj ang hangganan ng deep throat; bawat pag-slide ng titi niya ay nagdudulot ng pagduwal ng kapareho, pero hindi sumusuko ang tao sa kama—ulo nito ay nakacap, mga mata sa lens ng goggles kumikislap.

"Tangina mo talaga pare. Ang puta mo," ani Bonj habang umuuring.

Si Gorio naman, nakatuon sa paglamas, nagpapadulas ng mga palad bago iduso ang mga iyon sa bawat kurba ng katawan ni Sheyn; unti-unti niyang pinipisil ang mga pec at braso, sumusunod sa kurba ng muscles. “Fucking shit. Ang sexy nito,” ang bulong nito, halata ang libog sa boses, habang pinipiga ang utong na nagdudulot ng strangled na mga huni mula sa amateur pornstar na nakatali.

Minsan ay sumilip si Bonj sa isang camera upang makita ang anggulo—makikita niya ang sarili niyang hulma sa maliit na glass screen: ang mukha niya na natatakpan ng mask, ang gymfit niyang katawan na namamawis na, ang bibig na nase-stretch, and buhok sinasabunutan nang marahas, ang linyang ng leeg ni Sheyn na umaalimbukay habang hinahataw ang shaft.

Nakakabitin ang mga hininga ni Sheyn—mangiyak-ngiyak, napupula ang mukha, at sa bawat pagsalakay ay mas lalo itong kumikislap dahil sa oil.

Sinapo ni Gorio ang ibabaw ng trunks ni Sheyn at pinisil-pisil ang umbok. “Fuckers ang tigas. Gagi. Fuck sanay na sanay ’tong kaibigan mo ah,” ani Gorio.

“Pasok mo rin burat mo. Kaya niya ’yan,” payo ni Bonj habang nagpapatuloy sa pagbaon ng sarili niya sa lalamunan ni Sheyn.

Tumalima si Gorio. Excited.

Habang ginagawa ni Gorio ang pagpasok, ramdam ni Bonj ang presensya ng ibang titi sa tabi niya—may kaparehong tigas, may kaparehong pag-igkas—at nagsabay ang indayog nila: dalawang pulso, dalawang laway, dalawang tao na nagsabay-sabay pagdikdik sa lalamunan ng pornstar.

Ang mata ni Gorio sa ilalim ng mask ay malapot, ang mga bisig nito ay tumitikas kasabay sa ritmo; ang  katawan ay tense habang kinokontrol ang pagayuda sa tabi ni Benj.

Si Sheyn, stretched ang labi, napapikit at napapalingon sa sensation; nagngingitngit at nagngangalit sa tuwing sasagarin ang lalamunan—pero gutom na gutom pa rin. Sa loob ng trunks nito, engorged na ang basang burat, nanginginig ang fabric; ang pre-cum ay sumasawsaw sa puting lycra. Sa loob ng ng mga ngiyaw lumalabas sa bibig nito ay rinig ang kagustuhan sa nangyayari.

Pinipilit ni Gorio ang ritmo, paminsan-minsan ay pinipiga muli ang mga utong ni Sheyn upang palakasin ang tugon ng naka-tali na performer ay sumasabog sa malalalim na ungol.

"Orrghwgghh” ungol ni Sheyn habang ang isang matinding pagngisay.

Sa loob ng arena trunks, ang katas ay nagsimulang mapuno; una, konting patak, pagkatapos ay isang mas matinding pagbulwak sa loob ng pouch—mainit, malapot, at tumatagos sa fabric. Ang camera ay nakuha ang texture, sa sheen, sa stretch ng labi ng bibig.

Hindi humuhupa ang intensity. Pinagpapatuloy nina Bonj at Gorio ang kanilang coordinated na pagfacefuck—pareho silang nagbibigay ng malalim na pagbaon.

Si Sheyn ay hindi na makapagpigil nang dumating ang climax: isang serye ng ungol, isang marahas na pag-ikot ng ulo, at tuluyan nang pumutok ang loob ng trunks—ang tamod ay lumabas at napuno ang pouch, ang bibig ay puno ng laway at lasa ng shaft, ang katawan ay nag-ilaw sa kilig.

Bumunot siya mula sa bibig ni Sheyn.

Bumunot din si Gorio at napapikit sandali—“Gagi, nilabasan na?” pagbubulong nito sa ilalim ng mask.

Sumalita si Sheyn, “Nah. Kaya ko pa. Kantutin niyo ’ko.”

Tinapik ni Bonj si Gorio sa balakang bilang permiso. “Oh sige na,” sagot niya sa mahina pero matibay na boses.

Hinalikan ni Gorio nang mabilis si Bonj—maiksi, matapang—tapos pumuwesto na sa gitna ng paa ng porn star. Hinila ni Gorio pababa ang trunks ni Sheyn; lumitaw ang mga patak ng tamod sa paligid ng matigas pa ring titi nito. Kita rin ang shaven na butas ng puwet, mukhang nakahanda at nag-aanyaya.

“Kantutin na kita?” tanong ni Gorio, kumakatok ang ulo ng burat sa butas ni Sheyn.

“Kantutin mo na puke ko,” sagot ni Sheyn nang malakas, lumalabas ang pangungumbinsi sa tinig niya.

Agresibo ang unang pagpasok. Hindi naglalaan si Gorio ng mabagal—siniksik niya ang ulo ng titi sa loob, pinalawak ang butas nang may lakas. Ang mga hita ni Sheyn ay umangat at bumaba sa magandang ritmo; ang mga kamay ay humahawak sa curve ng puwet habang ang bawat pasok ni Gorio ay tumatalbog sa kama.

Malalim ang pagpasok, at si Sheyn ay umiigkas na parang sinasakal ng sarap—ang likod ay umaarko at ang butas ay nagkokontract sa bawat paglabas at pagpasok.

Nakikinig si Bonj sa tunog ng balat at laman, ang maliit na mga huni ng bibig, ang mga ungol na lumalalim. Nakita niya ang expression ni Sheyn habang tinatanggap ang donselya—namumula, mga mata kumikislap sa ilalim ng goggles, at ang buong katawan ay kumikinang dahil sa pawis at shiner. Ang mga muscle nito ay umiindayog; ang dibdib ay tumatalbog tuwing mas malalim na kastahan ang dumarating.

Habang umaayuda si Gorio, mabilis na sincoop ni Bonj gamit ang palad ang unang malapot na tamod na naiwan sa crotch ni Sheyn. Kinurot niya ang malagkit na likido at ipinasubo—dinala sa bibig ng naka-goggles na star. Nilasap ni Sheyn ang sariling tamod. Ang tunog ng pagsipsip at paglanghap ay lumutang sa maliit na studio.

Pabor sa camera ang frame ni Gorio. Nakikita ng phone ang bawat linya ng katawan nito—ang traps na kumo-contract, ang pecs na kumikilos sa bawat tulak, ang abs na kumikiskis sa shaft ng bottom, ang mga ugat sa braso na namamaga habang pinipilit niyang gawing brutal ang pagbaon.

Sa ilalim ng mask, nagmumura ito nang malalim—“Fuckers, yan fuck!”—at ang boses ay puno ng angas.

“Lalabasan na ako,” babala ni Gorio na may halong pag-ungol. Bumibilis ang mga pagbarena. Si Sheyn ay nagngingitngit, halatang papalapit na sa rurok. Tinitigan si Bonj nang may malikot na kislap sa mata.

“Ipaputok mo sa mukha,” sabi ni Bonj sa isang tuwiran. Nakita niya ang pagtitig ni Sheyn na parang sumang-ayon sa lahat.

Bumunot si Gorio at itinapat ang burat niya sa mukha ni Sheyn. Sa susunod na iglap, isang mainit, malapot na bukol ng semilya ang sumabog—unang putok, ikalawa—pagbuhos na pumutok sa goggles at sa cheeks. Sumabog ang tamod sa mukha ng nakantot; kumalat sa labi at dumulas pababa sa baba.

Umiigkas si Sheyn at, pagkatapos ng isang sandali ng elya, kinain ang tamod na dumating—hinuhugot ang likido gamit ang dila at lumunok na parang sinasalo ang bawat patak ng lasa.

Hindi pa tapos ang ritwal. Agad na niikot ni Bonj si Sheyn—posisyong aso—at pinuwesto nang tama. Ang mga paa ni Sheyn ay nakabukaka, ang likod ay naka-arc; hikbing ang ilaw, kumikislap ang shiner sa mahabang likod.

Hindi nag-atubili si Bonj: inihanda niya ang 8-incher at ipinasok nang marahas sa butas ni Sheyn. Ang unang pasok ay napakainit at agad sumiklab ang isang matinding pag-igkas mula sa pornstar.

Tumindi ang mga kadyot ni Bonj—malalim, mabigat, puno ng gigil. "Agh tangina mo. Puke mo sarap!"

Ang likod ni Sheyn ay nag-co-contract sa bawat uring, ang mga tuhod ay tumatama sa ibabaw ng kama, at ang mga shoulder blades ay umaangat at bumababa. Ngumanganga si Sheyn at may halong pag-iyak ng sarap.

Uungol si Bonj sa bawat pagpiston. Kasabay ng pagkantot niya, hinahawakan niya ang tigas na ari ni Sheyn at jinajakol iyon. Ramdam niya ang init, ang pulsing na ugat, at ang malagkit na natirang unang semilya. Patuloy ang pag-barena niya, binabato ang ritmo at tinutulak hanggang sa dulo.

Habang kumakantot si Bonj, hindi naglalayo si Gorio: hinahalikan at lalaplapin nito ang bibig ni Bonj. Dinagdagan ng halik ang gana ni Bonj; mas tumindi ang pagbarurot niya. Ang mga palad nina Gorio ay nag-iikot sa likod ni Bonj, hinahaplos ang pawisang katawan niya, dinudurog ang maliit na muscle na pumapalibot.

Sandali pa at muling nag-sigaw si Sheyn, “AGH—FUCK ME, HETO NA!” Uminog ang likod nito at sumabog ang isa pang serye ng tamod—malakas at mainit—na pumutok sa kama. Ang butas nito ay sumisikip, at ang bawat kadyot ni Bonj ay sinasalubong para sa residual na sarap.

Dumilim ang paligid sa kasiyahan—ang mga katawan, ang pawis, ang langis—lahat ay naghalo. Pagkatapos ng isa pang malalim na igkas, sinakal ng bukana ni Sheyn ang burat ni Bonj; pumapayat ang mga kalamnan sa paligid ng tarugo niya.

Bumunot si Bonj, nagsalsal nang mabilis at naglapat ng mainit na mga sunod-sunod na puso ng tamod sa malapad na likod ni Sheyn—patak ng puti na sumasayaw sa oil at kumakalat sa mga uka ng muscle.

"Ahhh shit hahaaaa..." singhal ni Bonj matapos ang orgas.

Huminga si Bonj nang malalim at ngumiti habang naririnig ang pagtikatik ng huling patak sa mga sheets.

Si Gorio ay nakangiti din; ang mata nito ay nagliliwanag sa pagkakamit ng bagong karanasan. “Gah. Tangina. Ang saya ko na naeexplore ko ’tong mga bagay na ’to dahil sa ’yo."

“Mismo,” sagot ni Bonj, dinadala ang dila sa labi ni Gorio at hinalikan siya nang mariin.

Tapos ay muli niyang pinasok ang dambuhalang burat sa bukana ni Sheyn.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1693] Pull-Up Show-Off

PULL-UP SHOW-OFF

They watched him during practice. Women. Moms. Coaches. Teen girls with phones out. All staring at his body like it was a goddamn statue. He knew. He loved it. Flexed harder. Let his abs ripple under the gym lights. Let his biceps bulge when he pulled up on the bar. Let his ass clench tight in those red briefs—sweat glistening, veins popping, every muscle screaming for attention.

He didn’t care. He was built for this. Not just for medals.

At night, he changed. Dropped the innocent smile. The women are gone. And a small number of men comes in to watch him.

He continued performing in his briefs. He showed the new audiences how strong his body was through endless pull ups.

Slipped into a black leather harness. Walked into the penthouse where the rich men waited—suits off, cocks out, wallets open.

First guy? Old. Bald. Fat. Paid $5K just to watch him do a handstand while getting fucked from behind. Gymnast balanced on his palms, legs split wide, ass high, taking the old man’s cock deep while his abs trembled. “Fuck, you’re strong,” the man gasped. “I’ll give you ten if you do it again.”

He did. Twice.

Next guy? Young. Rich kid. Wanted him upside down. So gymnast flipped, locked his legs around the ceiling beam, let the kid pound his ass while he hung like a goddamn bat. “You’re insane,” the kid moaned, gripping his thighs. “I’ll pay you to do this every night.”

Gymnast grinned. “Make it twenty.”

Third guy? Wanted him bent over the balance beam. Legs spread, ass up, cock dangling. The guy slammed in from behind, slapping his ass hard enough to leave marks. “You’re a fucking machine,” he growled. “I’ll buy you a car if you take my cum in your mouth.”

Gymnast opened wide. Took it. Swallowed. Smiled.

Fourth guy? Wanted him in a split on the floor, legs wide, cock hard, while three men took turns fucking him—mouth, ass, cock. He took it all. Moaned loud. Cried out. Came twice before they finished.

Women watched him in the gym, thinking he was pure. Clean. Strong.

They didn’t know he used that strength to take three cocks at once. Didn’t know he bent his spine like rubber to please rich assholes. Didn’t know he got paid to scream, to beg, to cum on command.

He didn’t care what they thought.

He knew what he was.

A fuck machine.

Built for this.

Paid for this.

And he loved every second.

When he walked out the next morning, muscles still sore, ass still throbbing, he smiled at the girls watching him. He winked at them as if he did not have gallons of cum in his ass.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1692] Spar Perspiration

SPAR PERSPIRATION

The gym lights were low but buzzing, but the only thing the world-renowned boxer could see was the sheen of sweat glistening on his sparring partner’s body. The guy was a beast, muscles rippling, chest heaving, completely drenched. The boxer wasn’t just tired; he was starving. He’d been staring at that sweat for hours, tasting it in the air, needing it.

He dropped to his knees right there on the mats, not caring about the dirt. He grabbed the sparring partner by the waist and buried his face in the other man’s abs. He licked a long, wide stripe from the guy’s navel to his chest, savoring the salty, metallic taste.

“Taste that,” the partner growled, his voice ragged. “That’s all for you.”

The sparring partner groaned, his hand tangling in the boxer’s hair, pushing him harder into his skin. The boxer didn’t stop. He moved down, licking the sweat off the partner’s pecs, his throat working as he swallowed the salt. He was greedy, a fucking animal. When he got to the waistband of the partner’s shorts, he didn’t hesitate.

“Take ‘em off,” the boxer ordered, his voice low and dangerous.

The partner obeyed, kicking his shorts down to his ankles. The boxer asked the partner to flex in his white briefs, ogling at the sexy body.

The boxer yanked the white briefs down, exposing the thick, hard cock that had been throbbing against the fabric. The boxer buried his face in the damp cotton, inhaling deep. It smelled like the partner—iron, musk, and sweat. He rubbed his face against it, groaning like a man possessed.

“Fuck, I need it,” the boxer muttered. He stood up, his own cock straining against his shorts, slick with pre-cum. He didn’t care about his dominance anymore; he was just a hole needing to be filled.

He pushed the sparring partner back onto the mat, the guy’s legs spread wide. The boxer straddled him, sitting on his thighs, facing him. He reached down, grabbing his own cock and guiding his ass to engulf the partner’s engorged dick. There was no prep, no lube—just the sweat on the partner’s shaft and the slickness of the boxer’s own need.

“Fuck me,” the boxer demanded, his eyes wild. “Show me how much you want it.”

He sank down, taking the partner’s cock deep inside him in one rough slide. The boxer’s eyes rolled back, his mouth falling open in a silent shout. It was raw, it was nasty, and it was exactly what he needed. He started to ride, bouncing hard, his balls slapping against the partner’s thighs with every thrust. He was in control, riding that dick like his life depended on it, sweating harder, his body glistening as he fucked himself on the other man’s cock.

He came without touching himself. And with that, the sparring session ended.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

ASSU 10

ANG RELEASE NG UNANG PROTOTYPE

Malamig ang conference room sa ika-12 palapag ng hotel. Makintab ang mahabang mesa; sa gitna nito ay nakaayos ang bottled water, notepads, at name cards ng pitong posibleng investors. Sa dulong bahagi ay isang malaking LED screen kung saan naka-flash ang logo ng GOBOGO—malinis, minimalist, kulay electric blue.

Nakatayo si Bonj sa harap. Suot niya ang simpleng navy blazer sa ibabaw ng puting polo. Huminga siya nang malalim.

“Good afternoon. I’m Bonj, CTO of GOBOGO. Salamat po sa oras ninyo.”

Tahimik ang silid. Nakapulupot ang mga daliri ng isang investor sa kanyang ballpen; may isa namang nakasandal lang, nakamasid.

“GOBOGO is a fitness app,” simula niya, steady ang boses, “pero hindi lang siya tracker. Hindi lang steps, calories, or routine logs. Ang goal namin is gawing laro ang pag-aalaga sa katawan.”

Lumipat ang slide. Isang simpleng animation: avatar na nagle-level up habang nagko-complete ng workouts.

“Kapag nag-workout ka, you earn points. Kapag consistent ka, nagle-level up ang profile mo. May badges, may streak rewards, may mini challenges with friends.”

Tumango ang isang investor. “Gamified accountability?”

“Opo,” sagot niya. “Pero may community layer. Hindi lang siya solo grind. May small groups, may micro-communities based sa interests—home workouts, runners, beginners, kahit ‘dad bod recovery’ kung gusto nila.” May bahagyang tawa sa mesa.

“Ang difference namin,” dagdag niya, “we designed it to feel light. Hindi intimidating. Walang pressure maging perfect. May encouragement loops—automatic prompts, weekly recap, simple feedback.”

Hindi siya nag-jargon. Hindi niya binanggit ang frameworks, backend structure, o data models. Instead, nag-demo siya ng user journey.

“Let’s say first time user ka,” sabi niya habang nagki-click. “You open the app. May quick onboarding—tatlong tanong lang: goal, availability, current level. Then the app suggests a starter path. Simple. No overwhelm.”

Sa gilid ng silid, nakaupo si Rayver. Tahimik. Nakatingin diretso sa kanya, parang pinapanood hindi lang ang slides kundi ang kilos niya. May kakaibang init sa titig nito, pero ngayon ay professional ang aura.

Sa kabilang banda, nakaupo si Lilith—elegante, composed, naka-cream blazer. Nakapulupot ang mga kamay sa handbag sa kandungan. Hindi siya nagsasalita, pero malinaw na pinapakinggan ang bawat salita.

Lumapit si Bonj sa mesa.

“We built the MVP focusing on three pillars: movement, motivation, and micro-community. Hindi pa siya perfect. Pero functional na ang core loop.”

Lumapit si Gorio sa harap.

“Hi, everyone,” bati nito, mas relaxed ang tindig. “Ako naman po si Gorio. I handle UX and design.”

Lumipat ang screen sa aktwal na interface.

“Ang philosophy namin is clarity. Walang clutter. Malaki ang buttons. Clean colors. Friendly typography.” Inilapit nito ang tablet sa mga investor sa unahan.

“Notice po ninyo, kapag nag-complete ng activity, hindi siya flashy. Subtle celebration lang. Confetti, small vibration. We don’t want dopamine overload. Sustainable engagement ang target.”

May nagtanong, “How do you avoid burnout?”

Sumagot si Gorio, “May built-in rest suggestions. Kapag masyadong intense ang streak, may gentle reminder na mag-rest. We reward consistency, not obsession.”

Bahagyang ngumiti si Bonj. Alam niyang pinag-isipan iyon ni Gorio nang mabuti.

Sunod na tumayo si Gohan.

Mas maiksi ang segment nito. Naka-all black siya—shirt, slacks, minimalist watch. May natural na karisma sa paglakad pa lang.

“Good afternoon. I’m Gohan, founder of GOBOGO.” Maikli ang ngiti nito. “Our marketing strategy is content-driven. We’re not positioning this as a ‘fitness app.’ We’re positioning it as a lifestyle companion.”

Lumipat ang slide sa mockups ng social media posts.

“We plan to collaborate with micro-creators first. Hindi agad celebrity endorsements. We want authenticity. Daily struggles. Real progress stories.”

Tumango si Lilith, bahagyang proud ang ekspresyon.

“Short-form videos, weekly challenges, community spotlights. Ang goal namin is gumawa ng online movement bago pa mag-scale ang paid ads. Bilang ako ay isa rin namang influencer with decent clout, we can make this work. We actually followed the trend of letting followers peak into the backdrop of the work.”

Maikli lang ang paliwanag. Hindi ito nagtagal. Bumalik agad sa upuan.

Nagsimula ang Q&A.

Isang investor na may makapal na salamin ang nagtaas ng kamay. “Question for the founder.”

Napatingin ang lahat kay Gohan.

“How scalable is your backend architecture? If this suddenly reaches, say, 100,000 concurrent users, what’s your redundancy plan?”

Sandaling natigilan si Gohan. Kumurap.

“Uh—well—our focus initially is organic growth—”

Sumingit ang investor. “Yes, but infrastructure-wise?”

Narinig ni Bonj ang bahagyang pag-igting ng paghinga ni Gohan.

Agad siyang nagsalita. “I can take that.”

Tumango ang investor.

“We’re currently hosted on a scalable cloud environment,” paliwanag ni Bonj. “Our architecture is modular. Core services are separated—user management, activity tracking, reward system. If traffic spikes, we can scale specific services without overhauling everything. We’ve also set up load testing during beta.”

Simple. Direkta.

Tumango ang investor. “Good.”

Tahimik si Gohan. Nakangiti, pero medyo matigas ang gilid ng panga nito.

May isa pang nagtanong. “Gohan. What’s your retention projection in the first three months?”

Sumubok si Gohan. “We’re projecting strong retention if the content strategy hits—people follow stories, not apps. So if we build emotional investment—”

“Numerically?” tanong ulit.

Bahagyang napatingin si Gohan sa mesa.

Sumingit si Gorio. “We’re targeting at least 35% month-three retention based on similar behavior loops. We’re tracking early engagement metrics sa beta.”

“Ah,” sabi ng investor. “That’s helpful.”

Tahimik si Gohan. Ngumiti lang ito. Ngunit nakita ni Bonj ang bahagyang pagliit ng mga mata nito—pinipigil ang frustration.

Natapos ang meeting na may magaan na palakpakan.

“Promising,” sabi ng isang investor. “We’d like to see beta testing results.”

“Send us your user data after two weeks,” dagdag ng isa.

“May potential,” wika ng isa pa.

May optimism sa hangin. Pero hindi pa ito closed deal.

Unti-unting nagsialisan ang mga investors.

Lumapit si Rayver kay Bonj sa isang sulok.

“Impressive,” sabi nito, mahina ang boses. “You handled that room well.”

“Salamat,” sagot niya.

“Interested ako mag-invest,” diretso nitong sinabi. “Pero may condition ako—informal lang.”

Napatingin siya rito.

“Hasain mo si Gohan. Founder siya. Kailangan kaya niyang sagutin ang tough questions nang hindi umaasa sa’yo.”

Tumango si Bonj. “I know.”

“Convincing ang product. Pero mas convincing dapat ang mukha nito.”

“Gets ko,” sagot niya.

Tinapik siya ni Rayver sa braso. “You’re ready for bigger tables. Just make sure the team is, too.”

Pag-alis nito, lumapit si Lilith. “Bonj,” bati nito, kalmado. “Magaling ang presentation mo.”

“Thank you po.”

“Malayo na ang narating ninyo,” sabi nito. “Nakikita ko ang growth.” Saglit itong tumingin kay Gohan sa kabilang dulo ng silid. “May progress din ang anak ko,” dagdag nito. “Mas grounded na siya. Mas may alam.” Sandaling huminto. “Pero kulang pa. Kung gusto niyang makasali sa ventures ng stepfather niya, kailangan mas confident. Mas competent.”

Tumango si Bonj. “We’ll work on it.”

“Good,” sagot nito. “Because potential is not enough.”

Naiwan sandali ang GOBOGO trio sa gitna ng conference room.

Nag-high five si Gorio kay Bonj. “Pare, solid.”

“Galing mo sa scaling answer,” dagdag nito.

Ngumiti si Bonj. “Team effort.”

Lumapit si Gohan. Ngumiti rin. “Congrats,” sabi nito. “Ang gagaling niyo.”

May kakaibang bigat sa tono. Hindi inggit. Hindi rin galit. Parang pagod na pinipilit maging okay.

Unti-unting nag-empake ang staff. Naging tahimik ang conference room.

Nag-huddle ang tatlo sa gitna.

“Next steps,” sabi ni Gorio. “Finalize beta pool. Stress test ulit.”

“Content rollout plan,” dagdag ni Bonj.

Tahimik si Gohan sandali. Pagkatapos ay nagsalita. “Sige. Uhm. Palamig muna ’ko mga pare. May puntahan lang ako. See you na lang sa HQ later.” Bahagyang ngumiti. “Ang amazing niyong dalawa. Buti kayo ang kinuha ko para sa project na 'to.”

Walang sumagot agad.

Tahimik lang pinanood ni Bonj ang paglabas ni Gohan sa conference room na iyon. Nakataas ang baba nito, pero mabigat ang hakbang.

——————————————————————————

Alas-singko nang hapon sa HQ.

Tahimik ang unit. Nakabukas ang blinds; papasok ang kulay kahel na liwanag ng dapithapon sa sahig na kahoy. Ang conference table nila—isang mahabang mesa na puno ng laptops, cables, at scribbled notes ay buhay na muli.

Wala si Gohan.

Si Bonj ay sinubsob ang sarili sa dashboard ng prototype. “Beta build muna,” sabi niya, diretso sa trabaho.

Tumango si Gorio. “I’ll polish the onboarding animations. Bawasan ko pa ng half-second ’yung delay sa welcome screen.”

Saglit silang naging tahimik. Tanging tunog ng keyboard at mahinang hum ng aircon ang maririnig.

Makalipas ang ilang minuto, nagsalita si Bonj.

“Rollout plan—limit muna tayo sa fifty beta users.”

“Agree,” sagot ni Gorio. “Mix of friends, micro-creators, at dalawang fitness coaches na nakausap ni Gohan.”

“Feedback form embedded sa app. Optional weekly check-in.”

“Tsaka Discord channel for direct comments,” dagdag ni Gorio. “Mas mabilis ’yon.”

Tumango siya. “Good.”

Binuksan ni Bonj ang draft email sa screen.

“Ready na ’yung thank-you email para sa investors kanina,” sabi niya. “Short appreciation, tapos overview ng next steps. Informal pero professional.”

Lumipat si Gorio sa tabi niya. Binasa nito nang mabilis.

Good afternoon.

Thank you for your time earlier today. We appreciate the insights and questions raised during the presentation. We are currently finalizing preparations for beta testing and will share initial user data within two weeks…

“Okay na ’yan,” sabi ni Gorio. “Malinis. Straight to the point. Send mo na.”

Umiling si Bonj.

“Dapat kay ipabasa rin Gohan muna. Founder siya. Siya dapat ang magpapadala nito. Nag-draft lang ako.”

“Naku,” napailing si Gorio. “Baka bukas pa ’yon babalik dito sa HQ. Malamang nag-aimless wander ’yun at ngayon siguro umiinom ’yon sa bar.”

Napatingin siya rito. “Huh? Sinabi niya ’yun? Nag-text na ba siya?”

Umiling si Gorio, bahagyang nakangiti. “Kaibigan ko ’yang si Gohan. Alam ko kapag nafu-frustrate siya. Ganyan ang coping niya. Lalakad-lakad mag-isa. Mag-iisip. Minsan iinom. Baka may kinakamang babae rin ’yun ngayon.”

Tahimik si Bonj sandali. Naisip niya ang eksena kanina sa conference room—ang bahagyang pagkatigilan, ang pilit na ngiti.

“Medyo nahirapan siya sa technical questions,” sabi niya.

“Medyo?” natawa si Gorio. “Slow talaga siya sa gano’n. Hindi naman bobo. Pero na-overestimate niya talaga ang ability niya sa tech startup ambition niya. Iba lang talaga ang strength niya.”

“Oo,” sagot niya. “Content. Persona. Vision.”

“Pero kung founder siya, kailangan kaya niyang sumagot kahit basic infra questions.”

“Alam ko.”

Tahimik ulit sila. Pareho nilang alam na hindi madali ang sitwasyon.

“Kailangan lang natin maging patient,” sabi ni Bonj. “Tulungan natin siyang maging mas competent. Mas confident.”

“Yeah,” sagot ni Gorio. “Hindi naman siya hopeless.”

Napahinga si Bonj. “Hindi.”

Lumapit si Gorio at hinawakan ang kamay niya sa ibabaw ng mesa.

“Well,” sabi nito nang mahina, “I guess… hindi na muna tayo maka-forward until itong si Gohan ay maka-recuperate at makabalik dito.”

Tiningnan niya ang mga mata nito. May kakaibang init doon. Hindi lang pagod. Hindi lang adrenaline mula sa presentation. May uhaw.

Hindi agad niya inalis ang kamay.

“Pare…” mahinang tawag ni Gorio.

Lumapit ang mukha nito. Dahan-dahan. Nilapat nito ang labi sa labi niya.

Una’y marahan lang. Isang maingat na dampi. Mainit ang hininga. Amoy mint at kaunting kape.

Hindi agad gumalaw si Bonj.

Pagkatapos ay gumanti siya. Bahagyang ibinuka ang labi, hinayaan ang mas malalim na halik. Humigpit ang hawak ni Gorio sa kamay niya. Ang isa nitong kamay ay umangat sa batok niya, marahang hinihila siya palapit. Mabagal ang ritmo. Hindi nagmamadali. Parang hinahalo ang tensyon ng buong araw sa isang halik.

Saglit siyang umurong.

“Teka,” sambit niya, bahagyang hingal. “Baka pumasok si Gohan. Ma-shock na naman ’yun.”

Umiling si Gorio. “Hindi ’yan. Baka bukas pa nang madaling araw uuwi ’yun. Saka may i-meet lang din ako sa shadow work ko later.” Ngumiti ito nang pilyo. “Quickie muna tayo for the meantime. Please? Celebration natin sa success kanina.”

Natawa siya. “Haha. Libog mo.”

“Hindi lang libog,” tubog nito. “Relief.”

Hindi na siya tumutol nang muli itong lumapit.

Sa pagkakataong iyon, mas buo ang halik. Mas madiin. Nagtagpo ang mga labi, naghalo ang hininga. Ang mga daliri ni Gorio ay gumapang sa dibdib niya, dumaan sa ilalim ng shirt, naramdaman ang init ng balat.

Napasinghap siya nang bahagya. Umangat ang kamay niya sa likod nito, sinapo ang batok, hinila ito palapit.

Naglaplapan sila—mas malalim, mas mabigat. Ang dila ay sandaling naglaro.

Ang isa nitong kamay ay bumaba sa baywang niya. Humigpit.

Ramdam niya ang sariling tibok—hindi lang sa dibdib. Nagkiskisan ang mga katawan nila. Sa pagitan ng kanilang shorts, naramdaman niya ang pag-init. Ang pag-igting. Pagtigas.

“Bonj…” bulong ni Gorio sa pagitan ng halik.

Ang mga kamay nila ay naglakbay—sa likod, sa dibdib, sa gilid ng tiyan. Hinahaplos ang matigas na pangangatawan ng isa’t isa. Hindi nila nalimot ang pagbubuhat sa gym kahit busy sila sa startup.

Lalong lumalim ang hinga nila. Naramdaman niya ang pagdikit ng bukol sa pagitan nila—mainit, masikip sa tela ng shorts.

Hindi sila nagsasalita. Hinga at mahinang ungol lang ang naririnig.

Biglang sinapo ni Gorio ang bukol niya sa ibabaw ng shorts. Mariin.

Napasinghap siya.

“Grabe ka,” mahinang sabi niya, kalahating tawa, kalahating babala.

Pinisil nito nang bahagya ang dambuhala sa loob ng tela, ramdam ang tigas. Sumirit ang kaunting katas ni Bonj.

Sumandal siya sa mesa, hinayaan ang sarili sa sandali.

At biglang—bumukas ang pinto ng condo.

Sumulpot sa may pintuan si Gohan.

Suot pa rin nito ang business casual na damit mula sa meeting—itim na slacks, puting polo na bahagyang gusot na ngayon, blazer na nakasabit lang sa isang balikat. Guwapo pa rin. Matikas pa rin ang tindig. Pero halata ang pagod. Medyo malalim ang eyebags. May kaunting gusot ang buhok na kanina’y maayos pa.

Tamang-tama ang mabilisang pagbaklas nila ni Gorio mula sa isa’t isa.

Isang hakbang lang ang pagitan nila kanina; ngayon ay parang may invisible wall sa gitna.

Nanlaki ang mga mata ni Gohan. Napahimpil ito sa pintuan. Dumaan ang tingin nito mula sa mukha ni Bonj, pababa sa dibdib, hanggang sa baywang—na pilit pa niyang inaayos ang shirt.

Hindi rin naman maikakaila ang kanilang mga pulang mukha at malalalim na hingal.

Tumaas ang kilay ni Gohan.

“Nakakasagabal ba ako?”

Malamig ang tono. Pero may bahagyang hiwa.

Umiling agad si Gorio at humakbang palayo. “Wala. Wala. Paalis na rin ako. May kikitain akong gustong mag-commission for design.”

Tinanggal nito ang laptop sa mesa at isinuksok sa bag.

Tumaas lalo ang kilay ni Gohan. “Hindi ba puwedeng tigil ka muna diyan sa main job mo? Umaandar na tayo sa GOBOGO, eh.”

Kumunot ang noo ni Gorio. “Huh? Maayos naman ang gawa ko kahit may main ako na trabaho. Sinalo pa nga kita sa meeting kanina.” Bahagyang tumalim ang tono. “Sabi nung inaya mo ’ko dito, hindi ko need na umalis dun sa original work ko.”

Natense si Bonj. Ramdam niya ang pag-init ng hangin sa pagitan ng dalawa.

Umirap si Gohan. “Okay. Basta babalik ka rin bukas.”

May bahagyang diin sa bukas.

Nag-soften si Gorio. Lumapit ito at tinapik ang balikat ng kaibigan.

“Pakalma ka muna, pare. Solohin niyo muna ’tong HQ ni Bonj.”

Naubos ang kulay sa mukha ni Gohan.

“Ano’ng ibig mong sabihin do’n?”

Nagulat si Bonj sa eksaheradong bulalas.

Napatigil si Gorio. “Huh? Bakit ang OA mo? As if naman magtataluhan kayo ni Bonj. Hindi ka type niyan ’no.” Suminghot ito nang bahagya. “Oh. Amoy alak ka. Alak lang ’yan pare. Huwag kang mang-away.”

Bahagyang bumaba ang balikat ni Gohan.

“Okay. Sorry. Oo nga may tama lang ako. Sige una ka na.”

“Bye Gohan. Bye Bonj.”

Lumabas si Gorio. Sumara ang pinto.

Tahimik.

Bumaling si Gohan kay Bonj.

“May sinabi ka ba—”

“—Wala akong sinabi,” putol agad ni Bonj. “Ikaw ’tong parang defensive diyan.”

Dalawang araw na mula nang may nangyari sa kanila.

Dalawang araw na parang may makapal na kurtina sa pagitan nila. Pagkatapos ng pagputok ni Gohan sa bibig niya, pagkatapos ng mga impit na ungol at tahimik na pangakong “this stays between us,” nagkahiwalay lang sila. Natulog sa kani-kaniyang kuwarto. Kinabukasan, trabaho ulit. Walang usapan. Walang processing.

“Basta. Walang makakaalam,” giit ni Gohan ngayon.

Nairita si Bonj. “Ano’ng tingin mo sa akin? Mahilig sa tsismis?” Umiling siya. “Buwisit. Bahala ka na nga diyan. Ayaw ko makipag-usap sa lasing.”

Kinuha niya ang laptop at nagmartsa paakyat sa kuwarto niya. Isinara niya ang pinto nang hindi binabagsak—pero sapat para maramdaman ang diin. Umupo siya sa kama, inilapag ang laptop sa hita, at nag-type. Mas malakas ang pagpindot niya sa keyboard. Parang bawat key ay kasalanan ni Gohan.

Ilang minuto ang lumipas.

May kumatok.

Hindi siya agad sumagot.

Katok ulit

“Pasok.”

Umuwang ang pinto.

Sumilip si Gohan.

Bagong ligo. Basa pa ang wavy na buhok. Malinis ang balat. Wala na ang blazer, wala na ang polo. Running shorts lang ang suot nito—dark gray, mababa ang pagkakahawak sa balakang. Mukhang hindi na ganoon kalakas ang tama.

Ngumiti ito nang mild. “Sorry. Kanina.”

Tumingin si Bonj sa screen, pero hindi siya nag-type. “Okay lang,” sagot niya. “Having a sexual awakening can be a weird thing. “Napag-practice naman natin lahat ng possible questions,” dagdag niya, mas diretso na. “Bakit ka nag-buckle kanina sa presentation? Heto ba ang dahilan? I feel so bad tuloy na ginawa natin ’yon.”

“—Nooo. No, no,” mabilis na sagot ni Gohan. “Bagong karanasan lang kasi sa akin 'yung presentation kanina.”

Tumango si Bonj. “Don’t worry. We’ll practice you more.” Ngumiti siya nang bahagya. “Hanggang sa maging confident ka na.”

Hindi siya sigurado kung double meaning iyon sa pandinig ng founder. Pero narinig niya ang bahagyang pagbabago sa paghinga ng lalaki.

Napansin niya na isinara ni Gohan ang pinto. Tuluyan. Naglakad ito papalapit. At umupo sa kama niya.

Nanlaki ang mga mata ni Bonj. “Hoy. Bakit?!” Hindi niya maiwasang mapatingin sa katawan nito.

Malapad ang balikat. Makinis ang dibdib na bahagyang basa pa mula sa shower. May patak ng tubig na dumulas mula sa collarbone pababa sa gitna ng abs—batak, hindi sobrang bulky pero malinaw ang hugis.

Ang running shorts ay manipis. At sa ilalim niyon, may bahagyang umbok.

Ramdam niya ang pag-init sa loob ng sarili.

“Magse-sex ba kayo dapat nung si Gorio bago ako dumating?” tanong ni Gohan.

Nanlaki ang mata ni Bonj. “Wala ka na do’n!”

“Hmm.” Bahagyang ngumiti ito. “Mukhang nabitin ka, eh.” May laman ang tingin. Hindi biro. Hindi rin galit.

“Ano gusto mo, ulit matsupa?” banat ni Bonj, kalahating inis, kalahating depensa.

“Wala ako sinabi. Ikaw nagsabi niyan, ’di ako,” sagot ni Gohan, bahagyang tumatawa.

Umiling si Bonj. “Well, ayaw ko rin naman.” Huminga siya nang malalim. “I don’t want to complicate our relationship, Gohan. Boss kita.”

Mariin ang tono. Gusto niyang paniwalaan ang sarili. Pero nahihirapan siya. Dahil kitang-kita niya ang bahagyang pag-angat sa harap ng shorts ng lalaki. Hindi pa matigas, pero may malinaw na reaksyon.

Tahimik.

Hindi makatingin si Bonj.

Si Gohan naman ay nakatitig lang sa kanya. Hindi nagmamadali. Hindi umiimik.

Mas mabigat ang katahimikan kaysa anumang salita. Sa loob ng silid, naririnig lang ang mahinang ugong ng aircon at ang sariling tibok niya.

Sa wakas, nagsalita si Gohan. “What if ako ang may gusto?"

Tiningnan muna niya nang seryoso si Gohan.

Matagal. Diretso. Parang sinusukat kung biro ba iyon o hindi.

Pagkatapos ay tumawa siya—maikli, may halong disbelief. “Nako, Gohan. Tapos na ang phase ko na maging parausan ng mga straight guys, okay?” Umiling siya. “I know influencer ka. Alam kong alam mo na guwapo at macho ka. Kaya mong lokohin ang kahit sinong babaeng gusto mo.”

Sumandal siya sa headboard.

“Ibahin mo ako. Guwapo rin naman ako. I’m the top of the gay food chain.” Mayabang ang ngiti niya. “I fuck the hottest models. Favorite ko ’yung mga closeted daddies—masarap silang sumakay ng burat.” Tumitig siya rito. “So bakit ako babalik para maging fleshlight ng sexually-deprived na straight guy? Gohan, please. Ibahin mo ako.”

Sumimangot si Gohan. “Oh. So ayaw mo nga sa akin. You don’t find me attractive.”

Kumunot ang noo niya. “Teka, bakit ako ang naging barometer ng attractiveness mo? Bakla ka na rin ba?”

“Gago. Hindi.”

Madiin ang sagot. Pero kita ang katigasan sa loob ng shorts nito. Hindi iyon subtle. Nakataas ang tela sa gitna, may malinaw na linya pababa sa hita.

Hindi niya maiwasang mapangisi. “Pero gets ko naman,” buska niya. “Magaling akong tsumupa. So I’m sure pinanaginipan mo pa ’ko.”

Namula si Gohan. “Gago.”

Mas lalo siyang nalibugan sa reaksyon. Sa intimidation na alam niyang nagagawa niya rito.

“Puwede naman kita tsupain ulit,” dagdag ni Bonj, mas mababa ang boses. “Pero you have to do something for me.”

Bahagyang kumunot ang noo ni Gohan. “Ano?”

“Halikan mo ’ko.”

“—Oh?”

“Walang sapilitan,” sabi niya, mas kalmado. “Pero magaling din ako humalik.”

Tinanggal niya ang laptop sa gitna nila at inilapag sa side table. Umusog siya palapit.

Nakita niya ang pagbabago sa mukha ni Gohan.

Una’y may pag-aalinlangan. Bahagyang nakataas ang kilay. Bahagyang nakabuka ang labi. Parang nag-iisip kung tatawid ba o hindi.

Ang dibdib nito ay bahagyang tumataas-bumaba. Tahimik ang silid. Ilang segundo pa.

Hanggang sa bahagyang lumapit ang mukha nito.

Tentative.

Dahan-dahan.

Nagtagpo ang mga labi nila. Una’y magaan lang. Parang pag-check kung tama ba ang ginagawa. Hindi siya gumalaw agad. Hinayaan niyang si Gohan ang mag-set ng bilis. Mabagal ang unang dampi. Medyo matigas pa ang labi nito—hindi sanay. Hindi sigurado.

Ramdam niya ang paghinga nito, medyo mas mabilis kaysa normal. Marahan niyang ibinuka ang sariling labi, nagbibigay ng imbitasyon. Hindi niya ito hinila. Hindi niya pinilit. Naghintay siya. At naramdaman niya ang bahagyang paglambot.

Unti-unting nag-relax ang bibig ni Gohan. Bahagyang gumalaw. Sumunod sa ritmo. Mas tumagal ang halik. Mas dumidiin.

Dahan-dahan niyang inilapit ang kamay sa batok nito. Maingat. Parang tinatanong pa rin kung okay lang.

Hindi ito umurong. Mas lumalim ang halikan.

Bahagyang napasinghap si Gohan nang dumampi ang dila niya sa gilid ng labi nito. Saglit na nag-alangan. Pero hindi umatras. Sa halip, bahagyang bumuka pa ang bibig nito. Mas mainit na ang hininga nila. Mas mabigat ang halik.

Habang nagbubuhol ang mga labi nila, nagsimulang maglakbay ang palad ni Bonj.

Mula sa balikat—marahang haplos pababa sa dibdib.

Mainit ang balat. Bahagyang basa pa mula sa shower. Dumulas ang mga daliri niya sa gitna ng dibdib, pababa sa tiyan—ramdam ang solid na abs sa ilalim.

Hindi umalma si Gohan.

Bagkus, mas lalo pa itong dumikit.

Ang isang kamay nito ay humawak sa baywang niya, parang para hindi mawalan ng balanse. Mas bumaba ang palad niya. Sa gilid ng balakang.

Hanggang sa umabot sa harap ng running shorts. Naroon ang tigas. Mainit. Mabigat sa tela. Hindi siya nagmadali. Ipinatong lang muna niya ang kamay. Sinukat ang reaksyon.

Naputol sandali ang halik ni Gohan.

Ngunit hindi ito umatras. Sa halip, muling idinikit ang labi nito sa kanya—mas madiin na. Marahang pinisil niya ang katigasan sa loob ng shorts. Napasinghap si Gohan. Mas naging buo ang pagkakatigas.

Ramdam niya sa palad ang hugis—ang haba, ang pulso ng dugo sa loob. Kahit may tela sa pagitan, malinaw ang tibok.

Patuloy silang naghalikan. Mas malalim na ngayon.

Lumipas ang init ng halikan, at dahan-dahan niyang inilabas ang alaga niya mula sa loob ng shorts ni Gohan — basa na, kumikinang ang paunang dagta sa ulo nito. Naramdaman ni Bonj ang bigat at init ng tigas sa kanyang palad habang sinimulan niyang salsalin: malumanay sa umpisa, paunti-unti pinapabilis habang magkatapat pa rin ang kanilang mga labi.

Ungol na malalim ang sumirit sa bibig ni Gohan sa bawat hagod; ang mga baritonong huni nito ay pumupuno sa maliit na silid at lumulutang sa dibdib ni Bonj.

Hawig na sinasalo ni Bonj ang katigasang iyon — ang balat mababangong pawis, ang mga ugat tumitibok sa ilalim ng balat, ang dulas ng pre-cum na nagiging magaan na pampadulas sa pagitan ng mga daliri niya. Pinagtuunan niya ng pansin ang base, inikot-ikot ang palad habang ang kabilang kamay ay naglakbay sa perpektong torso ni Gohan: ang malapad na balikad balikat, tinunton ang linya ng clavicle, pinisil ang isang utong na banayad na tumigas sa pagitan ng mga daliri. Ang mga pec ni Gohan ay mainit, pinupulot ng mga kamay niya at pinapasan ang ritmo ng halik.

Bawat lasap ni Bonj ay sinasagot ng mababang "ahh" mula kay Gohan; lumalalim ang paghinga, napapikit ang mga mata at tila nawawala sa sarili sa tuwing tinatanggap ang bibig ni Bonj.

Ramdam ni Bonj ang maliliit na titig sa kalamnan ng ginang gawing mukha ni Gohan sa bawat pag-angat at pag-baba niya ng ulo.

Hindi niya iniiwasan ang paninigas ni Gohan habang sinusuot niya ito; sa halip, lalong nilulubog niya ang sarili hanggang sa halos madurog ang gag reflex nang dahan-dahan ngunit determinadong paglalim ng pagsuso.

Nang tumigil sandali upang huminga si Bonj, hinimas niya ang paligid ng butas ni Gohan — isang maingat na rim, dahan-dahang dinilaan at sinipsip ang balat doon.

Napikit si Gohan, ang mukha nag-iiba ng paningning; may bahagyang pagkapanic sa boses nito.

"Ah—Bonj—hindi ako—..." subalit agad na pinawi ng init ng kamay at tono ni Bonj.

"Relax ka lang. Sige lang," mahina ang sagot ni Bonj habang pinipilit ng dila niyang galugarin ang mga sulok, nag-iwan ng basang landas at malumanay na nag-iinit ng bawat hibla ng laman.

Ang positibong reaksyon ng katawan ni Gohan ay hindi nagpahuli: mas naging malakas ang pag-igkas, tumatalbog ang dibdib, at nagsimulang maglabasan ng maliliit na mga ungol habang kumakalat ang kaligayahan.

"Fuuuuck Bonj... Fuuuuuck..."

Umangat si Bonj pabalik pataas, naghubad nang tuluyan. Tuluy-tuloy ang halikan; nagdikit muli ang mga labi. Humawak si Bonj sa matigas na alaga ng sarili at sinimulang jakulin ito.

Nakatitig si Gohan sa kanya, kinikiskis ang palad sa hita niya, at biglang napapansin ni Gohan ang laki ng burat ni Bonj na nakausling nakatutok sa kanya. “Gago. Ang laki mo,” napagsabi nito, may halong pagkamangha at pagnanasa.

“Jakulin mo ’ko,” sagot ni Bonj ng medyo hamon.

Kumikinang ang mata ni Gohan, nanginginig ang mga daliri habang unti-unting inabot nito ang tangkay ni Bonj nang may alanganin.

Unang mga galaw ay tentative pa — marahang dumulas ang palad sa kahabaan ng shaft, sinusukat ang bigat, pinipiga nang dahan-dahan ang ulo para madama ang tigas. Nang makatiyak, lumalim ang pag-kadyot ng kamay; ang paggalaw ni Gohan ay naging mas sigurado at masikip.

Naghalikan silang malalim habang parehong jinajakol ang isa’t isa; laway na naghalo sa laway, mga hininga na naglalakihan. Ang mga kamay ni Bonj ay naglakbay sa likod ni Gohan, pinipiga ang mga hita, habang ang mga daliri ni Gohan naman ay sumabay ng paggalaw ng tarugo ni Bonj. Unti-unti, tumindi ang kanilang mga ungol.

Si Gohan ang unang nasadlak sa rurok: isang malakas at mabigat na pagpatak ng tamod ang pumutok mula sa kaniyang bukana at dumampi sa kamay ni Bonj, pagdami ng likido hanggang humalili ang unang mga sirit.

"Ugh taena..." ungol ni Gohan sa bibig niya.

Napuno ang palad ni Bonj, ang bagong labas na maalat at makapal ay pumailanlang sa hangin.

Ilang segundo pa lamang at nagkasunod si Bonj — ang kanyang sariling semilya ay sumirit palabas, mainit at mabigat, naglalakbay sa kanya at nag-iwan ng mga ilog na puti sa katawan.

"Tangina Gohan ugh..."

Kahit puno na ang palad at nakadikit ang mga katawan, hindi bumitiw si Gohan; patuloy ang pag-salsal. Ang kamay niya ay nag-pwersa pa ring maghatid, kahit ang kanyang mga daliri ay basang-basa na ng tamod. Ang halikan ay nagpatuloy.

Sa isip ni Bonj, inaalisa niya ang mga posibleng fallout ng nangyari—ang trabaho, ang posibleng komplikasyon—pero sa sandaling iyon, mas pinili niyang lasapin ang init ng labi ni Gohan. Masarap ang mga halik nito.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe!