HMBS 32

ANG TULUYANG PAG-ANGKIN KAY RAYON

Malabnaw lang ang tulog ni Hansel nang gabing iyon. Kaya naman kahit pasado alas dos na ng umaga ay nagising siya nang mag ring ang kanyang phone.

Medyo nalito pa siya kung saan siya aabot para makuha ang cellphone niya. Nandoon kasi siya sa dorm ni Royce. Naninibago pa siya ngayong doon na siya naglalagi mula nang naging opisyal sila.

Tulad ng inaasahan niya, si Royce ang tumawag sa kanya.

"Hello? Babe? Kumusta?" bungad niya nang sagutin niya iyon.

"Hehe. Babe. Success... Hmm..." mababang boses ang tugon sa kanya ni Royce.

At tuluyan na ngang nagising ang diwa ni Hansel. "Woooah fuck. Talaga ano'ng ginawa niyo?"

"Oh. Kuya, sabihin mo sa boyfriend ko kung ano'ng ginawa natin kanina. Kakatapos lang natin," deklara ni Royce, animo'y may kausap.

May isa pang baritonong boses ang sumagot, medyo may hiya ang tinig, "h-hinalikan kita."

"Oh shit..." singhap ni Hansel.

"At ano'ng masasabi mo do'n, Kuya?" tanong ni Royce.

"G-grabe. Ang... Ang saya mong halikan. Ang sarap. Grabe..." dreamy ang boses ni Rayon.

"Sarap mo rin halikan eh. Damang dama ko na uhaw na uhaw ka sa akin," mayabang na sabad ni Royce.

"Uhm. Tol... Uhm... Royce... Puwede ba kitang halikan ulit?" dinig sa tono ni Royce ang pagnanasa.

"Tangina. Kanina pa tayo naglalaplapan... Pero sige. Masunurin ka, eh."

Agad na tinigasan nang todo si Hansel nang marinig niya ang sumunod na tunog mula sa kanyang cellphone.

Nagsimula na sumabay ang puting noise sa kabilang dulo: ang laplap ng halik, ang dila na nagreresponde, ang tunog ng laway na nagkikiskisan.

Nagpatindi agad sa loob ni Hansel ang imahe: ang ngiting smug ni Royce, ang masikip na yakap ng basketball player na kapatid nito, ang pagkikiskisan ng katawan ng dalawa. Halos sumabog ang utak niya sa ideya na dalawang hot na magkuya ang naglalaplapan

"Tangina Royce... Ang sarap ng katawan mo... Hmmm... Fuck... Hmmm..." huni ni Rayon.

"Sige fuuuuck. Sige ganyan nga Kuya... Hmmm... Sipsipin mo utong ko... Ugh... Kuya... Ganyan nga..."

Nagsalita si Hansel, "putangina Royce. Ini-imagine ko kayo. Fuckers. Fuckers..."

Tumugon sa kanya si Royce, "oo tangina. Nung sumabog na siya, nagtuloy tuloy na agos. Naka isang round na ako, eh."

"Ah talaga? Paano ka nilabasan?" usisa ni Hansel.

"Oh. Rayon. Paano daw ako nilabasan?" nanghahamong tono ni Royce.

Napaubo muna si Rayon, "tsupa. Tsinupa kita."

"Oh kumusta 'yung tsupa?" pabuskang tanong ni Royce.

"Ano uhm. Ang sarap 'tol. Sarap ng titi mo. Haha."

"Nagpapatsupa ka lang sa mga baklang sponsor mo noon. Pero ngayon first time mong tsumupa. Sa akin pa na kapatid mo. Haha. Ang baboy mo. Pero nasarapan ako sa ginawa mo. Ang bilis mong matuto."

"Oo. Sarap pala ng titi. Shit. Nababaliw ako. Pinagsasabi ko?"

Sumusog pa si Royce. "Ano'ng pakiramdam na may burat sa bibig? Kuya? Huh? Ano?"

May hiya pero kasiguraduhan sa sagot ni Rayon. "Tigas ng burat. Ang init. Tangina. Gano'n pala ang lasa ng precum gagi... Uhmmm... Fuck tigas ka na naman, tsong. Tangina malaki pa burat mo sa'kin."

Nag-react si Hansel, dinadama ang sariling katigasan sa loob ng puting briefs habang nakahiga sa kama, "gah. Ang gago niyong dalawa."

Saglit na katahimikan sa kabilang linya.

Tapos ay nagsalita si Royce, "oh. Bakit ganyan ang mukha mo?"

"Medyo... Medyo dyahe may nakikinig sa'tin..." maingat na turan ni Rayon.

"Pucha, ang arte mo, Kuya. Boyfriend ko nga 'yan," sarkastiko ang boses ni Royce.

Sumabad naman si Hansel, "yeah, sikretong malupit ito. Sikreto nating lahat. By the way, ako pala ang may kasalanan bakit hindi naging basketball player 'yang si Royce. Ako umagaw ng position niya sa team."

Natawa si Royce, "pinaalala talaga."

"Kaya ayun, bilang higanti, eh binoyfriend ako. At kinakantot ako nang matindi gabigabi--well except ngayong gabi," dugtong ni Hansel.

"Ah shit. Fuck. Grabe kayo," reaksyon ni Rayon.

"Saka Kuya, basketball player man ako o hindi, mangyayari pa rin 'to," mariing sabi ni Royce, "magnanasa ka pa rin sa akin. Mapapa sa akin ka."

"Fuck. Tangina. Ang hot mo talaga. Shit... Kapag inaangasan mo ako," sabi ni Rayon.

"Kanino ka?" tanong ni Royce.

"Iyo ako 'tol. Fuck. Tangina. Inangkin mo na 'ko fuck." Parang may eureka sa tono ng boses ni Rayon.

"Mamaliitin mo pa ako? Huh?"

"Hindi na. Amo na kita, eh. Ugh."

"Bakla ka sa akin, huh? Kuya?"

"Oo. Bakla na ako. Dahil sa'yo. Ugh. Shit 'Tol."

Narinig ulit ni Hansel ang tunog ng halikan ng dalawa. Nahiga si Hansel nang mas mahigpit sa unan. Narinig niya ang pagkaluskos ng mga kubrikama. Ang pagtabig sa phone. Ang maliit na "hmmm... sarap..." galing kay Rayon, tanda na hinahagod na nito ang katawan ni Royce, at ang matinis na ungol na sumunod.

Sa maliliit na katahimikan sa pagitan ng mga halik sa linya, pumasok ang imahinasyon ni Hansel: Royce na umiigkas, ang kuya nitong nakatatanda na sumusunod, at siya—nandoon sa kama.

"Ahhhh shit... Tangina niyo talaga..." pinisil-pisil ni Hansel ang sariling burat. Basang basa na sa precum ang ari pati ang harapan ng tela ng kanyang brief.

Nagsalita muli si Royce, "hmm... Tangina ang tigas na nitong burat mo. Labas mo na sa boxer mo. At wag ka na mag-boxer, Kuya. Ang korni. Mas seksi kapag naka brief ka. Bibigay ko sa'yo 'yung akin. 'Yung gamit na."

"Tangina mo Royce, 'yung iba mong brief nakita ko dito sa kuwarto. Ikaw ba naglagay," saglit na lumabas ang iritasyon sa boses ni Rayon.

"Oo. Ako. Galit galit ka diyan. Eh if I know, inaamoy mo 'yun," buska ni Royce.

"Shit. Noong una iniiwasan ko... Pero oo... Shit 'tol. Minsan nga pinagjakulan ko pa habang inaamoy ko... Tangina..."

"Oh tinamo na? Namarkahan na talaga kita, Kuya. Wala ka nang takas sa'kin," mayabang na boses ni Royce.

Kumuha si Hansel ng isang pulang bikini brief ni Royce sa laundry basket sa gilid ng kama. Tapos ay nagsalita siya, "ako din, Rayon. Hawak ko ngayon gamit na briefs ni Royce. Inaamoy ko habang nagjajakol ako habang pinapakinggan ko kayong dalawa."

Patuloy niyang inaamoy ang brief; mainit pa sa palad, amoy ni Royce na tulad ng pagkauhaw pagkatapos mag-ehersisyo. Ang tela ay may bahagyang lapot dahil sa tamang naiwang katas, at ang sangsang nito ay parang direktang nagpapa-igting sa ari ni Hansel. Nagngingitngit siya ng bahagya habang patuloy sa pagsasalsal, humahalo ang hininga niya sa mga tunog mula sa telepono.

Biglang suminghap si Rayon, "ah tangina. Fuck. Hinawakan mo. Sensitive 'yan."

"Bakit matigas 'tong burat mo?" tuksong tanong ni Royce.

Rinig ang malalim na paglunok ng basketball player, "ehhh... Kasi nalilibugan ako sa'yo."

Nagkibit-balikat si Hansel habang pinapaikot ang pulang brief sa pagitan ng mga daliri, pinipisil at inuudyok ang sarili. Dinala niya ang tela sa labi niya, bahagyang pinisil ang ilong dito at muling suminghot — biglang sumabog sa ulo niya ang imahe ng Royce: basa, pawisan, nagko-command sa bibig ng isang lalaki.

"Ano'ng gusto mong gawin ko dito, Kuya?" tanong ni Royce.

"Palabasin mo... Please. Sobrang kanina ko pa gustong sumabog." Halos nagmamakaawa ang boses nito.

"Tanong mo sa boyfriend ko kung magaling ba akong tsumupa," utos ni Royce, "Hansel ang pangalan niya."

Lumipas ang ilang sandali bago nagtanong ang nakatatandang kapatid, halata ang ilang sa boses nito, "ah. Magaling ba tsumupa 'tong si Royce?"

"Sobra. Hasadong hasado na 'yan. Saya saya namin na magtsupaan," nonchalant na tugon ni Hansel, "tapos tsupa din kami ng classmates namin. Ng prof namin. 'Yung isa naming classmate. Ten inch ang burat. Minamani lang namin ni Royce."

"Putangina mo Royce, ang puta mo pala. Grabe ka daig mo pa mga babae ko," bulalas ni Rayon.

At narinig ni Hansel ang isang biglaang sampal; isang malakas na tunog sa telepono, na para bang tumama sa hangin at nagpa-alog sa laman niya.

"Tangina mo, Kuya. Hindi ako ang puta dito. Ikaw ang puta dito," may command ang boses ni Royce, at tumahimik sandali ang boses ng basketball player

"S-Sorry..." naging submissive ulit ang boses ng basketball player, "n-nagulat lang ako."

"Sino ang puta ko?" nabawasan ang inis sa boses ni Royce.

"Ako ang puta mo, Royce..." panata ni Rayon.

"Good. Gusto mong magpalabas? Ano'ng sasabihin mo?"

"Royce... 'Tol... Puwde mo 'kong tsupain?"

Saglit na katahimikan. Ang rustle ng mga kubrikama. Tapos halos napasigaw si Rayon.

"AH! Tangina shit... Ang sarap..."

Nagsalita ulit si Royce, "tangina marinig ka ng mga tao."

"Uhhmmmpphhh...." muffled na ungol nito, tanda na pigil na pigil na umawit sa sarap sa kung anuman ang natatanggap nito.

Bumilis ang salsal ni Hansel. Pinisil niya ang kanyang utong. "Tanginang 'yan kayong dalawa...." Ginuguhit na ng imahinasyon niya ang nangyayari. Ang kanyang nobyo. Hubad. Maskulado. Pawisan. Sumusubo ng burat ng lalaking masmalaki pa ang katawan. Marahil matigas ang titi nito habang ginagawa iyon. Si Rayon naman, nakayuko, nakatingin sa tsupaerong kapatid, luha ng sobrang sarap ay nangingilid sa mga mata.

At hindi maikakaila ang husay ni Royce sa ginagawang pagtsupa sa basketball player. Rinig ang matinding paghihirap ni Rayon na pigilin ang mga huni ng libog.

At tumindi pa ang sumunod na eksena.

Nagsalita si Royce, "Kantutin mo bibig ko. Katulad ng ginawa ko sa'yo kanina. Sabihin mo sa boyfriend ko ang ginagawa ko. Ang nararamdaman mo."

Nagsalita si Rayon, mahina ngunit malibog, "ahhh... Tangina Hansel ang sarap tsumupa ng boyfriend mo tangina."

Sumagot si Hansel para udyukin ito, "talaga? Describe mo sa'kin hitsura niya ngayon."

"Ugh. Nakasubsob ang mukha niya sa bayag ko... ughh ugghhh ughh..." turan ni Rayon, "fuuuck. Nasusubo niya lahat. Nasusubo niya lahat."

"Guwapo niya kapag may burat sa bibig 'no?" tanong ni Hansel.

"Oo. Shit. Ang hot ni Royce. Ang init ng bibig niya... Fuck ang galing niya... Fuuuck."

"Sige kantutin mo bibig niya..."

At narinig ni Hansel ang langitngit ng kama. Ang ungol at marahang pagduwal ni Royce, tila nararamdaman ang agresibong pagbugbog ng burat ng kapareha sa lalamunan, at kasabay niyon ay ang mga mura at ungol ni Rayon.

"Tangina shit... Lalabasan na ako, Rayon... Sabay tayo. Putok mo sa bibig niya." Pawis na pawis na si Hansel. Bumibilis ang kanyang pagbate. Inaamoy niya ang nakadikit na amoy ng kanyang nobyo sa mga sheets at unan na hinihigaan niya.

"Fuuuck okay... Royce heto na 'ko... Heto na 'ko... ahhh! AHH!"

Ilang segundo lang ang pagitan ng climactic na bulalas ni Rayon at ang aktuwal na pagsirit ng tamod mula sa tarugo ni Hansel kumalat iyon sa kanyang abs at dibdib.

Nagsalita si Rayon, "fuck. Ininom mo. Iniinom mo. Fuuuck ah! Iniinom mo lahat..."

Narinig ni Hansel ang tunog ng pagpop ng labi, tila napakawalan na ang burat.

Nagsalita si Royce, "tangina. Ang dami no'n ah. Ang sarap! Mukhang isa na tamod mo sa peyborit ko, Kuya"

"Gagiiii ang sarap..." sabi ni Rayon.

"Fuck ang bababoy niyo. Punong puno ako ng tamod sa katawan shit!" sabi ni Hansel, "pamunas ko brief mo ah, Royce." At sabay iniangat ang kamay niya upang punasan ang sariling ari gamit ang pulang brief. Naramdaman niya ang malagkit na texture, ang init, at ang mabangong ihip ni Royce na kumakapit sa tela. Tinapik niya ang brief sa ilong, muli suminghot.

"Ayos lang. Ako naman ang aamoy diyan pag-uwi ko bukas," sabi ni Royce.

"Uuwi ka bukas?" may lambing na tanong ni Rayon.

"Oh. Kanina sabi mo ayaw mo ako dito. Pinapaalis mo pa nga ako 'di ba?" nang-iinis na sabi ng boses ni Royce.

"Eh. Alam mo naman."

"Pero kanino ka nga?"

"Sa'yo ako."

"Good."

"Puwede ba kitang yakapin habang natutulog tayo?" tanong ni Rayon.

"Sige Kuya, pero paalam ka sa boyfriend ko," natatawang turan ni Royce.

"Hansel? Okay lang?" tanong ng basketball player.

"Sure. Basta matitikman din kita," tapos ay tumawa rin si Hansel.

"Paano ba 'yan, goodnight na muna Hansel. I lovey you," paalam ni Royce.

"Good night, congrats. Haha. Love you,' sagot ni Hansel.

At naputol na ang tawag. Natapos na ang matagumpay at makasalanang gabi.

——————————————————————————

"Excellent work, the two of you."

Lunes. Pumunta sina Hansel at Royce sa opisina ni Prof. CV. Ni-report nila ang kanilang mga updates.

Si Hansel at ang kanyang kondisyong binigay kay Gabino.

At si Royce, at ang pag-gapi nito sa kayabangan ni Rayon.

Nag-apir silang mag-nobyo.

"Ano na po ang gagawin namin pagkatapos nito?" tanong ni Hansel.

"Well, you have reflection papers and porftolios to make to demonstrate your hands on learning in my class," anang propesor, "and then syempre may objective assessments pa tayo. A final exam. But basically, if nagawa niyo na ang project, guaranteed naman na na pasado kayo sa klase."

Napasapak si Royce sa ere, "yes. Pero huwag kang mag-alala sir, kahit may assurance na na passing. Attend kami ng class pa rin. Dami kong advanced na natututunan sa inyo, eh."

"Agree. Agree," segunda ni Hansel.

Tapos sumeryoso ang mukha ni Prof. CV, "whatever you do from now on, however you plan to use the skills I taught you or continue 'yang mga individual projects niyo, sa inyo na 'yan."

Ngumiti si Royce, "sige Sir. Sobrang wirdo lang talaga nung sa akin."

Siniko ni Hansel ang nobyo, "atsaka hindi ka talaga puwedeng hindi pumasok sa mga classes mo. Gusto mo konyatan kita?"

Umirap ito, "hay nako. Pahirap naman 'tong binoyfriend ko."

Ngumiting amused si Prof. CV, "eh kayong dalawa. Kumusta kayo?"

Medyo kabado si Hansel, "okay naman po. Kaso uhm... Nag-decide kami na mag-isang dorm na lang kami. Mali ba 'yun?"

Tumaas ang kilay ng propesor, "well, that's not the exact route I would go. Alam mo naman kung gaano kaimportante ang secrecy sa akin. Pero mali din naman 'yung maging frustrated kayo dahil sa distance or lack of access sa isa't-isa. Mababawasan 'yung sexual battery. Ingat na lang kayo."

Humarap si Hansel sa nobyo, "don't worry, kumakantot pa rin ako ng babae sa CR paminsan, you know, to keep the straight facade."

Imbis na magselos ay natawa lang si Royce, "alam ko 'yon. Panay kuwento mo sa'kin. Akala mo naman ikaw lang ang may kinakamang babae. Naka dalawa na rin ako sa women's team since naging tayo, ano? Ang mahalaga eh, ikaw ang inaasawa ko. At akin ang puke mo sa gabi."

Namula sa kilig at hiya si Hansel, "gago. Hindi ka na nahiya sa prof natin."

Natawa si Prof. CV, "huh. Young love talaga."

Curious na nagtanong si Royce, "hindi ba kayo nagka-boyfriend, Prof?"

"Nagkaroon ng panakanaka. Naging kami ni Neville mga dalawang buwan din," pag-amin ni Prof. CV, "kaso hirap eh. Complex ng mga engagements ko. Mahirap to be intimate to just one person kasi I'm always out and about. Naintindihan 'yun ni Neville at nung ilang naging ex ko. Iniisip ko na lang, eh boyfriend ko kayong lahat na maging alumnus ko sa Success Studies."

"Yes, anytime. Puwede rin kami ni Royce ang bagong role models sa future classes mo," offer ni Hansel.

"I'll take you up on that," anang propesor tapos ay tumingin sa relo, "oh. Siya. I have to prepare na. I have three business partners coming. Maga-gangbang na naman ako."

Nag-thumbs up si Hansel, "idol. Sige Sir. Thanks. See you sa class natin tomorrow."

Tapos ay lumabas na silang magnobyo mula sa office complex ni Prof. CV.

Bago sila makapasok ng elevator ay nakatanggap ng tawag si Royce. "Kuya? Napatawag ka? Ooooooohhh... Ohhhhhhhh... Eh tangina mo..."

Nagtataka si Hansel. May ngisi sa mukha ni Royce habang nagsasalita sa telepono. Nanunukso ang boses nito. Obvious na si Rayon ang kausap nito.

"Uhaw na uhaw ang puta... sige. Papunta na kami diyan..." huling sinabi ni Royce bago tinago ang phone. Tapos ay tumingin sa kanya, "si Kuya daw pupunta sa dorm natin. Mukhang naadik na talaga. Haha."

——————————————————————————

Si Hansel ay nakaramdam ng mabilis na tibok ng puso nang makarating sila ni Royce sa dorm. Nakita nila si Rayon na naghihintay sa labas—nakayuko, fidgety ang mga kamay, ang mukha parang nagliliwanag nang makita silang dalawa. Halata ang kaba pero may ngiti na rin; ang mga mata niya ay umiilaw na may halo ng pag-aabang. Naka-cap pa ito dahil siguro nagtatago bilang sikat na basketball player.

Pumasok silang tatlo sa unit, at agad na pormal na ipinakilala ni Royce si Hansel: “Hansel, boyfriend ko. Heto si Kuya Rayon.”

"Fuck. Ang hot mo pala sa personal Kuya Rayon. Kuya na tawag ko sa'yo, ah..." pilyong sabi ni Hansel.

Namula si Rayon, "o-okay lang."

“At dahil angkin ko na si kuya, pag-aari mo na rin siya,” dagdag ni Royce nang bahagya ang ngiti. Makapangyarihan ang utos, pero may lambing.

"O-okay..." mahinang turan ni Rayon, nakatitig kay Hansel. Mukhang umuusbong na din ang pagnanasa sa bagong amo.

Tahimik na lumakad si Royce papunta sa kapatid at pinahubad ito. Hinawakan ni Royce ang puting bikini brief na suot nito: “Ang ganda mo sa puting brief na ‘to. ‘Yung brief na ‘to, yun nga ‘yung ginamit ko nung gabi namin.”

Tumigil si Rayon na ngumiti nang mahiya. Kumikislot ang burat sa loob ng briefs. Si Hansel naman, nang tingnan ang katawan ng basketball player nang personal, napanganga. Matikas at solid ang build—mga balikat na malapad, tiyan na may tuwid na linya, at binti na saksi sa maraming training.

Naghubad na rin si Royce.

Sumunod lang si Hansel. Kapwa sila may maga at malagkit na ereksyon.

Kita sa mata ni Rayon ang biglang pagsabog na libog; tumingin ito sa kanilang dalawa at dineklara sa mahinang boses: “Ang sexy n’yo.” Mukhang may halong takot at excitement.

“Subo mo boyfriend ko, Kuya,” utos ni Royce nang diretso, kontrolado ngunit pilyo din.

Hindi nag-atubiling lumuhod si Rayon. Tinitigan muna nito nang matagal ang burat ni Hansel. Tapos ay isinubo. Sloppy pa sa simula, may halong pagduduwal at pagnanais. Mukhang alam na nito ang kagustuhang maglingkod. Namumula ang pisngi ni Rayon habang pinapasok at pinapalabas ang ulo, hinahaplos ng dila ang shaft, at ang laway ay nag-uumapaw.

Si Hansel ay napahugot ng malalim na ungol.

“Shit, Rayon…” ungol niya, sabay hawak sa ulo nito para kontrolin ang ritmo. Mura-mura siya, tinutukso: “Dahan-dahan lang, ha. Gusto ko ng matagal. Tangina mo. Mukhang natrain ka na sa burat ng kapatid mo.” Ang bawat galaw ng ulo ni Rayon ay nagpapainit sa loob niya; ramdam niya ang pagdila at pag-sipsip, at hindi niya maiwasang kumadyot nang mas malalim para mas pangunahan ang lalamunan ng player.

Habang nag-aasikaso si Rayon, nakatayo si Royce sa gilid, mga kamay sa taas, naka-smile, at pinapanood ang buong eksena nang may mata ng amo. Biglang lumipat si Royce sa likod ni Hansel. Hinawakan niya nang mabuti ang likod niya at, sa susunod na galaw, pinuwesto ang sarili: "Gusto mo babe?"

"Yeah... Fuck me habang kinakantot ko bibig ng kuya mo," masidhing sagot ni Hansel.

Si Royce ay umikot ang mga kamay sa braso ni Hansel at hinila nang medyo pasulong para maipasok ang batuta nito sa bukana niya.

"Fuck sikip mo, Hansel."

"Fuck. Ang sarap niyan babe. Fuck me."

Sobra ang hilo ni Hansel sa libog. Ang pagkakadikit ng balat nila ay nagpadagdag ng intensidad. Dalawang stimuli sabay: ang bibig ni Rayon sa harap at ang katawan ni Royce sa likod.

Si Rayon ay sumunod sa ritmo, habang ang mga mata ay mangha sa nangyayari.

Umungol si Hansel nang lalo. Pawis ang bumalot sa batok niya; pumapaitaas-baba ang dibdib niya dahil sa effort at pleasure. “Tangina, sarap niyo, pareho!”

Ang pawis, ang mga pagkikiskis ng balat, ang malalim na paghinga, at ang halo-halong mga ungol at mura ay nagkalat sa kuwarto.

Bumunot muli si Royce at tumahimik sandali, tinitingnan ang mukha ni Rayon.

Tapos ay humarap kay Hansel “Sabihin mo kay Rayon kung gaano ako kasarap kumantot ng puwet.”

Siya naman ang sumagot nang malakas pero may lambing: “Sobrang sarap. Alam kong gusto mo rin maranasan, Rayon.”

Lumuwag si Rayon. May alinlangan sa bibig, nanginginig ang mga daliri, pero umaapaw mga mata nito ang kahayukan. “First time ko. Hindi ko alam ang gagawin."

“Magpaalam ka sa amo mo,” utos niya na may bahagyang ngiti.

Tumango si Rayon. Huminga siya nang malalim at humarap. “Royce, 'Tol kantutin mo ‘ko. Natatakot ako pero… shit. Nalulong na ako. Gusto kong gawin mo sa’kin.” Ang boses nito’y nanginginig pero puno ng intensyon.

“Paalam ka sa isa mo pang amo,” sagot ni Royce.

Humarap si Rayon kay Hansel; napakababa ng paghimok: “Papakantot ako sa boyfriend mo, please.” Hinubad nito ang briefs na suot at pinakawalan ang namamagang ereksyon na kumikislap sa liwanag ng ilaw.

Tumawa si Hansel, parang bata na nasasabik sa isang bagong laro. “Sige.”

Lumipat ang tatlo sa kama—inaayos ang mga puwesto nang tila ritual. Pinahiga nila si Rayon, hinikling ang mga balakang nito nang mahinahon at maingat.  Pumuwesto na si Royce sa puwetan ng Kuya.

Ang unang pagpasok ay mabagal—halos isang sukat lamang, paunti-unti at may kababaang-loob. Pinakawalan ni  Royce ang isang mahinang ungol; humawak ito sa balakang ni Rayon at tinulungan luwagin ang mga muscle.

Hhabang si Hansel ay nakatitig lang, humihinga nang malalim, pinapakinggan ang tunog ng laman na nag-aadjust.

“Relax,” bulong niya sa kinakantot. “Dahan-dahan lang. Hinga sa ilong. Titig ka sa kapatid mo. Guwapo 'di ba? Ang hot.”

Pumikit ang basketball player, “O—ok.”

At nagpatuloy ang pagpasok—unang kalahati, huminto; dagdag ng isang sentimetro, huminto muli; inikot nang bahagya ang angulo para mahanap ang pinaka-komportable. "Ang sarap sa loob mo Kuya..." sambit ni Royce habang umaabante.

Unti-unti, nagsimulang magbago ang tono ng mga ungol ni Rayon. Mula sa maliliit na mabilis na pag-iyak ng sakit, napalitan iyon ng mababaw at malambot na mga huni ng sarap.

“Ahh—Royce—shit—” lumambot ang mukha nito—nagiging maluwag, napapangiti sa gitna ng pag-igkas. Habang sumasubsob ang buong haba ng ari ng kapatid.

“Ganyan. Good boy,” sabi ni Hansel, halatang proud pero at the same time may halong pag-iingat. “Mag-relax. Yumuko ka kung masakit. Sabihin mo kapag sobra na.”

Si Royce naman ay nagpatuloy, pinabilis ng kaunti ang piston—una pa ring malumanay, pero parami nang parami ang frequency. "Fuck Kuya ang hot mo habang kinakantot. Ikaw pinakamalaki dito. Sikip ng puke mo."

Si Hansel, mula sa likod, ay hindi na lamang nanonood—hinahaplos niya ang dibdib ni Rayon, halik sa leeg, at hagkan ang mga labi para maibsan ang anumang kirot.

Dumaan ang ilang minuto sa isang umalulong na ritwal: ang tunog ng balat na nagbabanggaan, ang pag-igkas ng mga mura at pangalan, ang mabibigat na paghinga ng tatlo. Nagbago nang tuluyan ang ekspresyon ni Rayon—mula sa pained na pagkumpas, siya ay naging maingay sa sarap.

“Royce! Royce! Kantutin mo pa! Harder!” umuungal si Rayon, halos magmakaawa. "Fuuuuck Tol ang sarap!"

Nagsimulang mag-jajakulin si Hansel habang hinahalikan ang mukha at dibdib ni Rayon.

Ang pagbulwak ng katas ni Rayon ay hindi nagtagal. Sa isang iglap, naramdaman ni Hansel ang unang pag-urong ni ito—ang mga kalamnan tumutulad sa pag-igkas—at sumirit ang tamod—init, alat, makapal—nagbuhos sa athletic na katawan ni Rayon. "UGHH YESSS..."

Hinahaplos ni Hansel ang labi ni Rayon at hinahalikan ang mukha habang dumadaloy ang tamod sa tiyan at dibdib nito—mga puting guhit na kumikinang sa ilaw. Napatingin ang ito, nag-iyak, ngunit may ngiti—ang mukha niya'y nabuo ng sobrang sarap at pagkakaroon ng bago’t malakas na marka. “Royce—ugh—thank you—” ungol niya, boses na nanginginig.

Hindi pa tapos. Humugot si Royce. "Tangina putukan natin sa mukha si Kuya."

"Heck yeah!" segunda ni Hansel.

Pinuwesto na nilang magkasintahan ang mga burat sa mukha ng player. Nakangiti si Rayon. Halatang dazed at satisfied at excited sa mangyayari.

Hindi nagtagal ay bumulkan sila sa mukha ni Rayon. "Ahhh fuuuck..." Koro nilang magnobyo habang naghahalikan.

Ang dalawang putok ay nagtagpo sa mukha ni Rayon: ilang patak ay dumaloy sa bibig at baba. Ang mukha ni Rayon ay natabunan ngunit ito ay ngumiti—matamlay, mabigat at lubos na nasiyahan.

Nakangiti si Rayon kahit puno ng tamod sa mukha: “Thank you, Royce. Thank you, Hansel.”

Malalim ang paghinga ng player, habang dahan-dahang nililinis nila Hansel at Royce ang mukha nito at naghalikan ang mga labi.

--------------

If you want advanced access to the complete chapters of the current story and advanced chapters of the latest Tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1665] Speedo Volleyball

SPEEDO VOLLEYBALL

The head coach doesn’t explain much. He just opens the drawer.

Speedos. White. Tiny. Too many of them.

“This is how we prep before big games,” he says. “Everyone participates.”

I stare, a clueless recently hired assistant coach for the volleyball team.

The players are already there, leaning on the net, grinning like they know a secret. Grown men. Broad shoulders. Zero shame. One of them twirls a speedo around his finger like it’s bait.

I’m still dressed. Still pretending this is normal.

“New guy goes last,” someone says. Laughter bounces around the gym.

They strip without hesitation. Shorts hit the floor. The lights feel brighter suddenly. I try not to stare and fail immediately. They notice. Of course they do.

“Take your time,” another one says. “Orientation’s important.”

By the time I pull the speedo on, my face is burning. The fabric clings tight and unforgiving. I’m painfully aware of every inch of exposed skin, every draft, every eye. The players clap like I’ve completed a trick.

“Turn around,” one of them adds.

I look to the head coach. He just crosses his arms. And nods.

I turn. The laughter gets louder. Someone wolf-whistles. Someone else says, “Yeah, he’ll do.”

We start playing. Hard. Fast. No mercy. The ball cracks through the air. Bodies jump and collide. At the net, the players crowd me, brushing shoulders, hips, thighs—accidental, but not really. When I mess up, they call it out.

“Too slow.” “Hands higher.” “Careful, coach, that thing’s working overtime.”

Every point I lose earns a chorus of groans. Every fall earns applause. Sweat runs everywhere. My speedo feels smaller by the second. The humiliation seeps in, hot and buzzing, until I can’t tell where embarrassment ends and something darker starts.

When I score, they cheer like I’ve been allowed to exist.

After practice, the head coach doesn’t send the players away. They linger by the door of the office, leaning in, listening.

“Orientation's not finished,” he says.

He steps close to me, fingers hooking at my waistband, not pulling, just reminding me it’s there. The players go quiet. Watching. My heart is loud.

“You held up,” he says. “Didn’t quit.”

I nod. I don’t trust my voice.

He tilts my chin up with two fingers. His kiss is brief but heavy, enough to make my knees wobble. There’s a low murmur behind us. Approval. Amusement.

“Good lesson,” one of the players says softly.

The head coach lets go. The spell breaks. The players laugh again, already turning away, already done with me.

--------------

If you want advanced access to the complete chapters of the current story and advanced chapters of the latest Tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

HMBS 31

ANG PANG-AAKIT KAY RAYON

At dumating na rin ang pagkakataon para kay Royce. Ang lahat ng kaklase niya sa Success Studies ay successful na sa kanikanilang mga proyekto. Kanya ang pinaka-slowburn. Pero para sa kanya kailangan iyon. Na-enjoy naman niya ang laro.

Biyernes ng gabi, at ang malaking bahay ng kanyang pamilya, ang Viterbo, isang kilalang basketball clan ay naging venue ng reunion: marble foyer na nagpapakita ng reflection ng mga mamahaling sapatos, mga kurtinang mabigat at velvet na naglalaro ng liwanag ng mga contemporary lighting fixtures.

Amoy ang insenso at ang aroma ng buffet. Mga pagkain at mga goods na open para sa lahat, galing sa sponsors ng mga basketball players ng pamilya. May background music na R&B at sa bawat sulok may mga grupo ng mga kamag-anak na naglalakad. May portrait gallery sa stairway na nagpapakita ng lumang Viterbo athletes, bronse medals at trophies na nakikinang sa glass case. Syempre wala doon si Royce. Tanggap niya naman na iyon.

Habang naglalakad si Royce papasok, napansin agad niya ang unang reaksyon ng target. Si Kuya Rayon na agad nadama ang kanyang presensya: isang mahigpit na pagsulyap mula sa kabilang dulo ng sala, isang mabilis na pag-angat ng kilay, ang kulay ng mukha ni Rayon na pumula nang bahagya, at ang mga mata na nagtuon ng hindi pangkaraniwang atensiyon sa kanya. May halo itong inis, takot, at interes.

Mula pa lang nang magpahuli si Royce na nag-eehersisyo sa rooftop nang pawisan at naka-briefs lang. Nakita niya ang mild pero immediate effect niyon kay Rayon. May pagkalitong interes agad.

Tapos ay ang pag-iwan ng kanyang mga lumang napagpawisang damit sa kuwarto nito, para lagi siya nitong maamoy.

Ang paggalaw niya sa algorithm ng socmed nito para lagi nitong nakikita ang kanyang mga post, lalo na ang mga shirtless o sports photos niya habang nagva-volleyball. Tapos ang kunwaring pag-missend niya ng speedo photo niya habang basang basa sa tubig dagat ang kanyang katawan.

Lumapit si Royce sa grupo ni Rayon. Nag-bless siya sa kanyang mga balikbayan na kamag-anak.

“Hindi ka na talaga nakapag-basketball, ano?” tanong niya sa isang tono na may halong pagkabahala at walang malisyang pangungulit.

“Hindi na po. Hindi na,” sabat ni Royce, mahinahon.

Kita ang discomfort ni Rayon kahit tahimik lang. May obvious na tension sa broad frame nito. Habang nag-uusap ang mga kamag-anak, napansin ni Royce ang maliit na bagay: ang mga palad ni Rayon na bumaba, naglalaro sa rims ng baso, ang magaspang na paghinga kapag may nagbiro, at isang hindi maitago na pagguhit ng pawis sa gilid ng noo.

“Sayang. Pangarap pa naman ng tatay mo na hundred percent na basketball legends kayo,” bulong pa ng isang Tito, at nagkaroon ng maliit na tawa.

As usual, andoon na naman ang obsession ng pamilya sa basketball. Madalas sa mga reunion na ganoon ay susulok lang si Royce. Hindi siya masyado mag-iinteract para wala na masyadong mag-interrogate sa failure niya na makakuha ng tsansa para sa basketball career.

Pero bilang mentee sa Success Studies, hindi na siya puwedeng maging timid. Hindi naman siya makikipag-away, pero gagamitin niya ang charm niya.

Tumawa si Royce, "oo nga eh. Sobrang obsessed nitong mga 'to sa basketball. Mukhang tinakwil na nga ako dahil sa nangyari sa akin."

Nakitawa naman ang mga balikbayan. Kuha na ginagawa niyang light ang sitwasyon.

Nagyabang din siya ng kaunti, "well. Kahit volleyball naman ang pinasukan ko, oy ha. Hindi masyado nababati pero champion kami."

"Nice, congrats!" sinserong bati ng Tita.

“Ano'ng plano mo pagka-graduate mo?” tanong ng OFW Tito. mukhang genuinely curious naman.

Kumunot ang noo niya, "puwede naman akong magka-business. Ang iniisip ko baka sporting goods. Or alternative fitness services. May elective class ako na nako-connect ako sa mga networks para surebol ang success."

Si Rayon ay nakatitig lang sa kanya habang nakikinig. Isang tahimik na curiosity at interest, ngunit may pag-aalangan.

Gumalaw si Royce papalapit, at pinagsabay niya ang pagbibiro at pisil sa balikat ni Rayon. “Saka kapag nag-basketball ako, baka massikat pa ako kaysa dito, ha. Baka mas makilala pa ako kaysa kay Kuya.”

Napaigkas ang katawan ni Rayon dahil sa kanyang akbay. Mukhang naggulat. Ramdam niya ang panginginig ng katawan nito.

“Gago, ang kapal ng mukha mo, Royce. Mas malaki ako sa'yo,” sagot ni Rayon sa medyo mainit na tono, ngunit may lagkit ng kaba na kasama. Halata ang pagnginginig sa baritonong boses at ang mga balikat na bahagyang bumaba-baba.

"Heto naman si Rayon binibiro ka lang," sabay pisil ni Royce sa balikat nito. "Alam mo naman idol kita, eh. Kahit lagi mo 'kong inaangasan."

Muli na namang nag-shudder ang katawan ng kapatid nang mahipo ni Royce ang deltoid nito, at may lumabas na mahinang ungol na hindi napigilan. Narinig iyon Royce. Napula ang pisngi ni Rayon.

Nagpatuloy si Royce habang nonchalant na pinipisil-pisil ang delts ng lalaki. "Eh, kapag nag-fail naman ako, puwede naman akong mag-apply na PA nitong si Rayon. Puwede akong waterboy. Ako ang magdadala ng tubig kapag naiinitan--este nauuhaw siya. Malaki naman na babayaran sa'kin do'n. Big time 'to, eh. Dami pang chiks."

"Gago."

Agad na itinakip ni Rayon ang kamay sa harapan ng pantalon, animo'y para takpan ang hindi inaasahang pagtigas sa gitna ng formal na setting. Lalo itong namula. Lalong uminit ang katawang inaakbayan.

Ngumisi si Royce sa nakatatandang kapatid, "o. Kuya. Ayos ka lang?"

Napalunok si Rayon tapos ay lumaya mula sa hawak niya, "CR lang ako."

Nakangisi lang si Royce habang tinititigan ang paglayo ng kuya niya.

——————————————————————————

Pasado alas dose ng gabi. Tapos na ang party. Nasa loob si Royce ng kuwarto ni Rayon. May yoga mat sa sahig. Doon siya nagse-stretching at nagme-meditate. Siya ang naunang pumunta doon nang matapos na ang mga kaganapan sa baba.

Mayamaya ay narinig niya ang boses ni Rayon, kausap nito ang ama. Nasa tapat lang ang mga ito ng pinto ng kuwarto na iyon.

"Pucha naman kasi, bakit naman kasi isasama niyo pa siya sa akin dito," boses ni Rayon, halatang galit ang tono.

"Eh kasi nga gagamitin nga ng mga bisita 'yung kuwarto ni Royce. Diyan na kayo," sagot ng ama nila.

"Ugh, tangina. Eh bakit kasi dito pa siya matutulog, eh may dorm naman siya sa school niya?! Pauwiin niyo na lang. O kaya hanapan niyo ng matutulugan."

"Ano ba'ng problema mo, Rayon? Parang isang gabi lang naman siya makikitulog. At dito pa rin naman ang bahay niya kahit iba na ang takbo ng career ng kapatid mo."

"Nag-iba yata ang ihip ng hangin niyo kay Royce? Akala ko ba hindi kayo approve na hindi siya naka-varsity o makakapag-basketball katulad namin. Tapos ayaw pa niyang sumunod sa plano na mag-assist na lang sa career namin."

"Isang gabi lang. Isang gabi mo lang siya makakasama bakit ang nganga mo diyan? Ano na lang sasabihin sa atin ng mga Tita mong balikbayan kung papalabasin natin siya nang dis-oras nang gabi? Pakitaan mo nang mabuti ang kapatid mo ngayon. At baka mauntog ang ulo at sumunod sa gusto ng pamilya natin."

Imbis na mainis ay gusto pang matawa ni Royce sa naririnig niyang bangayan sa labas. Dahil alam naman talaga niya ang dahilan kung bakit ayaw ni Rayon na maiwan silang dalawa nang sila lang.

Sa wakas ay natapos ang balitaktakan sa labas. Bumukas ang pinto. Pumasok si Rayon. Pagkasara nito nang pinto ay nakita siya. At hindi na naman maipinta ang mukha.

"Putangina naman, Royce ano--ano ba 'yang hitsura mo?!"

"Yoga. Meditation..." ani Royce habang nag-i-istretch ng braso at mga binti. "Ginagawa ko 'to, thirty minutes before matulog. Para alam mo 'yon... makatulog nang mahimbing."

Alam niya kung bakit parang panicked ang hitsura ng kanyang kuyang barako at astigin.

Sa ibabaw ng yoga mat, tanging manipis na kulay-abong bikini-cut briefs lang ang suot niya. Batak ang mga hita, malinaw ang linya ng abs, at sa bawat pose ay lalo pang humuhugis ang katawan niya. May manipis na pawis na kumikinang sa balat, parang sinadya ng ilaw na haplusin ang bawat kurba. Pagyayabang din niya iyon sa Kuya niya. Para mapakita niya na kahit hindi siya professional basketball player ay athletic ang kanyang katawan.

Kita ang halong libido at takot sa mukha ni Rayon. Takot dahil nadadagdagan na naman ito ng bagong temptasyon na parang hindi na nito mapigilan. Pero hindi maikakaila ang pawis at pamumula nito. At ang prominenteng pagbakat sa harapan ng suot nitong pantalon. Ragged ang hininga nito.

"Bakit ganyan ang hitsura mo?! Bakit naka-brief ka lang?!" tanong ni Rayon, nakatitig.

"Masarap kasi ang pakiramdam na nararamdaman mo na light lang ang katawan mo kapag nagse-stretching, Kuya," mahinahong paliwanag ni Royce, "also madalas ginagawa ko ito nang may salamin, para nakikita ko rin kung tama ba ang form ng muscles ko kapag nagwo-workout or heto cool down and stretching..." Tapos ay huminga siya nang malalim, tulad ng usual na ginagawa ng nagyoyoga.

"Eh wala ka sa sarili mong kuwarto! Nasa kuwarto kita. Magbihis ka," pinagalitan siya ng kapatid. Iniiwas na ang tingin sa seksing hubog niya.

Hindi sumagot agad si Royce. Sa halip, nagpalit siya ng pose—isang banat na lalong nagpakita ng umbok sa pagitan ng kanyang mga hita. Kumikislot iyon, bahagya, sapat para mapansin. Ang tela ng brief ay halos walang itinatago.

Nang makita ng kuya niya ang bago niyang pose ay lalong nag-panic ang mukha nito. Hindi na ito nakalayo ng tingin sa kanya. Ang mga mata nito ay nakatingin kung nasaan ang umbok. Sa hugis ng burat na hindi maikubli ng manipis na tela. Kumikibot pa ang semi-erect na laman. May ilang patak ng precum ang tumatagas. Napabasa ito ng labi. May lapot ang tingin. Tila malapit nang mapatid ang katinuan.

"Uh? Ano'ng problema? Pareho naman tayong lalaki. At parang hindi naman natin nakita ang sarili nating hubad nung mga bata pa tayo? Tapos ang tagal na rin nating magkasama sa iisang kuwarto nung teenagers tayo noon, sa dati nating bahay," sarkastikong sabi niya. "Tangina kala mo naman hindi tayo magkapatid."

"Basta Royce please..." biglang makaawa nito. Tila natatakot na malamon ng nadarama.

Tumayo na si Royce. Tinago niya ang ngisi dahil gumagana na ang kanyang plano, "ano ba'ng nangyayari sa'yo, Kuya? Bakit parang galit ka sa akin? Kung tingnan mo ako, parang kakainin mo ako."

Napalunok si Rayon, "b-basta."

Nirolyo na ni Royce ang yoga mat, "dami mong problema, Kuya. Samantalang ikaw ang peyborit ng pamilya. Maliligo na ako."

"Doon ka sa hallway na CR maligo. Diyan ako maliligo sa CR ko," utos nito.

Nagkibit-balikat siya. "Okay."

Habang naglalakad siya palabas ay nakita niyang tumititig si Rayon sa matambok niyang puwet. Napadila ulit ito sa labi.

At naligo na si Royce. Kahit sobrang lamig ng tubig ay hindi natutupok ang init sa kanya. Sinisikap niyang hindi matuksong jakulin ang kanyang ereksyon. May pinaglalaanan siya noon. Kitang kita ang gutom sa mga mata ng lalaki habang nakatingin ito sa kanya. Dama niya sa mga tingin nito ang pagkakasala, ang pagkalito, ang libog, ang pagnanasa. Malapit na malapit nang mapatid ang pisi.

Kinuskos ni Royce nang mabuti ang kanyang katawan. Kailangang malinis siya. Alam niya bilang isang mentee ng Success Studies, ang katawan at seksuwalidad ang kanyang pinakamatalas na armas at pinakamabigat na alas. Sinadya niyang tagalan.

Pagkabalik ni Royce ay nakahiga na ang kuya niya sa king-sized bed. Naka boxer shorts ito na plaid.

Si Royce naman ay naka puting briefs na bagong palit. Nandoon pa rin ang delikadong umbok niya. Tapos ay nahiga na siya sa kabilang side ng bed.

Kita nang malinaw ang tensyon sa mukha at katawan ni Rayon: pailalim na pagnginginig sa labi, magaspang na paghinga, mga ugat sa leeg na kumikiskis kapag umiikot ang ulo. Tapos ay nagsalita, "huwag kang masyadong lalapit. Diyan ka lang sa gilid mo matulog."

Umiling si Royce, "ang wirdo mo talaga, Kuya. Ewan ko sa'yo. Good night." Tapos ay kinuha niya ang kanyang cellphone.

May messages galing kay Hansel, "hi. Musta diyan? Ano? Shit. Excited na ako!"

"Mission ongoing. Wish me luck," ang sagot ni Royce sa nobyo.

Habang siya ay gumagamit ng cellphone ramdam niya ang tingin Kuyasa kanya. Rinig niya ang malalalim na hinga nito. Kita niya na namamawis ito kahit bagong ligo lang. Ang isang unan ay nakaharang sa harapan ng boxers, halatang may tinatago doon. Kaya naman sinadya ni Royce na pakislotin ang kanyang burat sa brief. Nasilip niya ang reaksyon ng lalaki. Napalunok ito.

Tapos ay binaba ni Royce ang phone at nahuli ang katabi na nakatitig sa kanya.

"Hoy okay ka lang?!" kunwaring iritableng tanong ni Royce.

Umiling si kapatid at pilit na pumikit, "wala. Hindi lang ako sanay na may katabi ako. Gago."

Wala na munang nagsalita. Rinig ang ugong ng aircon. Rinig ang malalim pero ragged na paghinga ni Rayon.

Nagsalita si Royce, "by the way, magkakilala pala kayo ni Chaucer?"

Bumukas ang mga mata nito. May panic ang tingin, "huh? Paano mong--pa'no mo nakilala si Chaucer?!"

"Nyeh. Siya ang volleyball captain namin," sarkastiko niyang sagot. "Nagulat ako nang nalaman ko na nagkasama kayo. Nakuwento niya."

Napalunok ang lalaki, "oh, eh wala 'yun. Dalawang beses lang yata kami nagkita... Nothing really important."

Ngumisi siya, "ah. Okay. Ang defensive mo naman. Adults na tayo. Alam ko ang ginawa niyo ano. Walang judgments. Talamak naman ang pambabakla sa professional basketball. Kahit sina Papa at 'yung mga kapatid natin ay may ganoon din. Pinagbibiruan pa nga nila. So hindi naman na bago kung pati ikaw."

Namula ang kapatid, "pucha naman. Bakit ba natin pinag-uusapan 'yan?"

"Eh ikaw. Bakit ka ganyan makatingin sa'kin. Kanina pa," hamon ni Royce.

Ang boses niya ay mahina pero may authority. Pero meron ding pang-aakit. Pinakawalan na niya ang patibong.

Nag-panic ang lalaki. "Fuck. Royce..."

"Lagi mo 'kong binibirong bakla ako, oh eh 'di oo na bakla na 'ko," inis na deklara ni Royce, "eh ikaw, ba? Bakit ka ganyan makatingin sa akin? Gusto mo ang katawan 'ko?"

Nagulat si Rayon. "Bakla ka?"

"Pwede pa rin ako sa babae. Mas prefer ko lalaki, recently lang," walang bahalang tugon niya, o. Sinagot kitang diretso. Ikaw sagutin mo ako ng diretso."

Napasinghap ang lalaki. Lumambot ito, marahil ay na-overwhelm sa biglang angas na pinapakita niya. "Hindi ako bakla..."

Tumaas ang kilay ni Royce, "pero...?" Inuudyok niya itong ituloy ang thought nito. Na maging totoo sa nararamdaman.

"Pero may mali akong nararamdaman," horrified ang mukha nito, "sa'yo. Tangina Royce."

Mayabang siyang ngumiti, "yeah. I can tell naman. So, ano'ng gusto mong gawin sa akin?"

"Tangina naman Royce."

Nagkibit-balikat si Royce tapos ay gumulong patalikod sa lalaki. "Okay. Mabuti nga siguro matulog na tayo."

Isang minutong katahimikan.

Umubo si Rayon at nagsalita, "gusto kitang halikan, Royce."

Humarap si Royce muli. "Talaga?"

"Please. Huwag mo nang ipasabi sa akin ulit..." Desperado ang mukha nito.

Ngumisi si Royce, "I like being asked, Kuya. Being begged. Ibinibigay ko lang sa mga taong gustong-gusto lang talaga. At gusto ring sundin ang gusto ko."

Napalunok ang Kuya, "puwede bang halikan kita Royce? G-gustong-gusto ko talaga."

Umusod si Royce papalapit.

Ang pagitan ng kanilang mukha ay naglaho. Ang tibok ng puso nina Rayon, ang sariling paghihinga ni Royce, parehong umuugong. Nagsimula sila sa tentative, maliliit na pagpindot ng labi—ang una ay parang pagtatanong pa lang. Ang dila ni ng kuya ay nag-alanganin, mabilis na kumapit sa dila ni Royce nang may pagpigil, parang una nitong paghahakbang sa isang bagay na matagal nang kinatakutan.

Pinayagan ni Royce ang bawat segundo—binigay niya ang oras para masanay ang lalaki. May gentleness sa kamay niya habang dahan-dahang dumadampi sa panga ng kuya, saka hinahawakan ang batok para gabayan, hindi pwersahin. Unti-unti nagbukas ang halik: naging mas malalim, mas mahigpit. Ang unang mga halik ay mabilis na umusbong sa mababang ungol mula sa dibdib ng kapatid. Habang tumatagal, ginamit ni Royce ang kanyang dila nang may tiyaga—hinihimas-himas niya at ina-explore ang loob ng bibig ng kapatid, hinihimok ang pagtiyak sa bawat galaw. Si Rayon, na sa umpisa'y nagsisimula pa lamang, ay unti-unting napalalim ang pagtugon: naging mapusok, nagsimulang humawak ng mas mahigpit sa balikat ni Royce.

Sumasabog ang excitement sa utak ni Royce. Ang tagal niyang plinano at hinangad ang sandaling iyon. Sa wakas ay napatid na ang huling pisi. Pero hindi siya dapat magpadala sa kanyang rumaragasang libog. Focused dapat. Siya ang magdadala ng encounter na iyon. May mission siya.

Naramdaman ni Royce ang kamay ng lalaki sa kanyang dibdib.

Bumitaw sa halik si Royce. Tapos ay tinaasan ng kilay ang lalaki. "Ang sabi ko, I like being asked."

"Gusto kitang hawakan. Royce..." mapagnasang turan ng kapatid.

"Talaga? Kailan pa?" buska niya.

"Since nakita kitang hubad sa rooftop. Tangina Royce. 'Yung pic na ni-wrongsend mo sa'kin. Tangina pinagjakulan ko twice. Tangina. Ano ba'ng nangyayari sa'kin?" horrified na pag-amin nito.

"Huwag kang ma-guilty diyan, Kuya," saway niya, "and yes, sige. Hawakan mo ako." Tapos ay muli silang naghalikan.

Muling naghalikan sila, mas malalim, puno ng init. Naglakbay ang kamay ni Rayon sa katawan ni Royce: dumungaw sa balat na bahagyang basa dahil sa pawis; dahan-dahang nilamas ang bawat bahagi ng dibdib, pinisil ang abs na pabilog at matigas sa bawat pag-angat ng tiyan. Ang paghawak niya'y nauuwi sa paggalugad ng mas malalalim na lugar—pababa, papunta sa brief.

Nilapit ni Rayon ang palad sa umbok: unang pagdampi ay maingat, tila may pag-aalinlangan; unti-unti namang hanggang kusang humihigpit. Sumirit ang init sa loob ng brief ni Royce. Ma-precum na ang burat niya sa loob. Narinig niya ang mahinang ungol ng lalaki sa pagitan ng kanilang halikan.

"Sarap," ungol ng Kuya na hindi maitago ang pagnanasa sa boses.

Umurong muna sa halik si Royce. Nginishan ang kapatid na puno ng libog sa mukha.

"Ayos ba? Sarap ko ba, Kuya?"

"Oo. Shit. Royce. Ang sarap mo." Patuloy pa rin ang paglamas ni Rayon sa kanyang burat.

Hinaplos ni Rayon ang dibdib nito tapos ay pinisil ang utong.

Umigkas si Rayon. "Gah."

"Alam mo. Sexy ka rin. Sarap angkinin ng katawan mo," masidhing sabi niya.

"Fuck Royce..."

"Gusto mo ba 'yon, Kuya?" hamon niya.

"Oo. Gusto ko 'yon."

"Ano'ng gusto mo?"

Huminga si Rayon nang malalim, "gusto ko angkinin mo ako."

"Akin 'tong katawan mo na 'to, Kuya. Akin na 'to." Tapos ay inangkin niyang muli ang labi nito bago pa ito maka-react.

Dahan-dahan niya hinawakan ang likod ni Rayon, ang mga kalamnan nito ay naghihingalo sa ilalim ng kanyang mga palad, tamang athletic ang masa. Ang mga kamay ni Royce ay dumaan sa bawat bahagi ng katawan ng player ng kapatid—mga delts na matigas abs na nagkikintab sa liwanag, at mga hita na sanay sa mahabang takbuhan sa court.

Dahan-dahang ibinaba ni Royce ang kanyang kamay patungo sa harapan ng boxer at, matapos humila ng kaunti. Ang kamay ni Kuya ay tumugon sa kumikislot na burat sa loob: masigla, mas mabilis; nilamas niya ang ari na matigas na, umiigkas ang bawat pagpisa ng daliri. Dumadaloy ang mainit na lapot ng precum sa tela. Mainit. Malagkit.

Bumitiw si Royce sa halikan at dahan-dahang pinababa ang tela ng kanyang briefs hanggang sa lumaya ang matigas niyang batuta, nagliwanag at nangingisay sa maliit na lamparang malapit sa kama. Ang ilaw ay nagdulot ng maliliit na anino sa bawat ugat at ugat nito—pula ang ulo, kumikislap ng malagkit dahil sa naunang pag-uunat at pawis.

Nanlaki ang mga mata ni Rayon, ang mga kamay niya ay kumunot sa kumot. “Oh putangina,” ang mahinang paglabas ng salita.

Ngumisi si Royce, malamig at mapanukso. “So… kapag namamakla ka, sinusubo nila burat mo ’no?”

Kumunot ang noo ng lalaki. Hindi sumagot.

"Tangina, alam ko ang nangyayari. Huwag ka nang magkunwari," masungit na turan ni Royce.

"Oo. Sinusubo nila ako. Pero para lang kasi 'yun sa sponsorship," reluctant na sagot nito.

"So hindi ka pa sumusubo ng burat?"

"Hindi pa."

"Ah okay." Tapos ay tinitigan lang ni Royce ang kapatid. Walang sinabi. Pero may pinapahiwatig.

Tahimik lang din si Royce. Pero nakatitig sa titi. Kumakagat sa labi. Halatang may rebolusyon sa utak.

Saka bumigay, "p-puwede ko bang isubo 'yan?"

Tumigil sandali si Royce, iniukit ang mukha sa isang ekspresyong malikot. “Isusubo mo ako, Kuya? Ako?” Tanong niya na parang hindi naniniwala.

“Oo, Royce. Gusto ko. Fuck. Tangina.” Napakalas ng boses ni Rayon.

“Kapag sinubo mo ’to, akin na ’yang bibig mo,” kondisyon ni Royce.

Napalunok si Rayon. “Fuuck. Ang hot mo kapag inaangasan mo ako. Shit. Sige please.”

Dahan-dahan bumaba ang ulo ni Rayon. Ang mga mata nito ay nakaabot sa batuta; ang mukha nito ay umiigkas, mga labi nangungusap at nanginginig. Tahimik at tentative ang kilos—isang paglapag ng bibig, isang pagsisiyasat sa hangin. Unang dumampi ang labi sa kabute, ang dila ay naglaro sa paligid ng ulo, at napapa-urong ang kanyang mukha sa unang sipat ng tigas at lasa ng dagta.

“Slow lang, Kuya,” utos ni Royce, malamig ngunit mapag-aruga. “Tingin ka dito.” Hinawakan niya ang ulo ni Rayon ng isang palad at itinuro ang mata—gusto niyang tumingin ang lalaki sa kanya habang nagsuso.

Tumango si Rayon, sumunod. Nang tumingin, nakita ni Royce ang paghahalo ng takot at pagnanasa sa mata nito.

“First time mo ’to?” tanong niya.

Tumango muli si Rayon, nanginginig. Mula sa paunang lapot at awkwardness, unti-unting pumapatibay ang kilos ng bibig—ang dila ay bumababa, umiikot, sinusuyod ang shaft.

Nagbibigay instructions si Royce: “Dahan-dahan. 'Yung ipin mo. Oo, ganyan. Huwag buwakaw nasyado—yumuko nang kaunti ang ulo mo.” Ang tinig ni Royce ay nagturo, ang palad niya ay nag-iingat sa ulo ng kapatid.

Ang unang pagpasok ng ari kay Rayon ay mababaw; tumikim, napapa-igkas, napapikit sa lakas ng hindi inaasahang init. Mabilis na nag-adjust ang bibig at ang lalamunan—sloppy at hindi perpekto, pero masarap. Minsan nagpagaspang ang pagtsupa, ang mga liso ng dila ay hindi alintana ang kamalian; may halong pagduduwal, paminsan-minsang bilaok, ngunit bawat tunog at pagkakamali ay nagdadala ng kakaibang sarap kay Royce.

“Tingin ka dito, kuya,” muling utos ni Royce muli habang nakaakbay ang kamay sa likod ng ulo. “Huwag mo i-counter. Breathe through your nose. Huwag mong baluktutin ang leeg mo nang sobra.”

Mas malakas na ngayon ang pagtaas-baba ng bibig ni Rayon. Nakukuha na nito ang titi nang mas malalim sa bawat pag-ikot; nasusundan na ang haba, hinahatak mula sa base hanggang ulo. Mula sa pagiging hesitant, ang mukha ni Rayon ay nagbabago—ang pagkunot ay nalulunod ng bagong kaligayahan; ang mga mata ay nakabuka nang bahagya

“Fuck. Tangina. Ang sarap ng bibig mo,” buntong ni Royce, boses niya’y nagkakaluskos ng pagkalasing. “First time mo ’yan?”

Tumango si Rayon, basang-basa na ang labi niya. “Oo.”

Sa susunod na sandali, pinilit ni Royce ang isang mas malalim na pagpasok—sinubukan ang kakayahan ni Rayon sa deepthroating. Nag-panic ang lalaki pansamantala, nag-igkas, nangingimit ang lalamunan; ang reflex ay gumana.

Pero hindi iniwan ni Royce—hinawakan niya ito nang mas mariin.

“Slow. Relax,” pinigilan niya ang paguntol. Binitiwan nang dahan-dahan ni Rayon ang sarili, huminga sa ilong, at muling tinaas ang pagpasok.

Ang pakiramdam ni Royce habang sumasakop ang init ng bibig ni Rayon ay parang langit sa kanya. At nanggaling pa iyon sa Kuya niyang buong buhay siyang minamaliit.

“Ganyan. Good. Huwag kang masyadong kumagat,” ang pag-uuto ni Royce habang nagtuturo. “Iikot. Oo—iyan. Keep it steady.”

Unang nawala ang panic sa mukha ni Rayon; napalitan ng isang uri ng konsentrasyon. Ang titig nito—kahit may ari sa bibig—ay nakatutok sa mata ni Royce. Nasa gitna ng pagkamangha na madiscover na nais nito na matutunan at magustuhan ang pagkakaroon ng titi sa bibig.

Hindi naglaon, hindi na niya napigilan pa ang sarili. “Putangina!” sigaw ni Royce, isang hudyat na malapit na siya. Napuno nang mabilis ang espasyo sa bibig ni Rayon nang rumagasang katas: unang malakas, umiikot ang tamod, mainit at maalat sa loob ng bibig ng kapatid. Nag-panic si Rayon sa biglaang dami; ang reflex na lunukin ay lumaban—natatakot siyang mabulunan. May mga patak na tumakip sa baba at leeg at dahan-dahang tulo sa dibdib ni Rayon.

Bumunot si Royce nang may pag-ihi sa dibdib. “Huwag nating sayangin, kuya,” ani niya, at mabilis niyang ginamit ang daliri para pulutin ang mga naiwang semilya sa kanyang singit at dahan-dahang ipinahid sa loob ng bibig ni Rayon. Walang almang tinanggap na ng kapatid ang likido. Na parang minamarkahan na maging pag-aari ng sariling kadugo.

"Sarap?" kutyang tanong ni Royce.

Lumunok si Rayon at napakamot ang lalamunan nang pilit. “Royce—tangina. Oo,” ang bulalas, may mga bakas ng tamod sa gilid ng bibig.

Ngumiti si Royce na may halo ng pananakot. “Gusto mo na laging uminom ng tamod ko, Kuya?”

Namula ang pisngi ni Rayon at halos hindi makahinga. “Oo, ’tol. Tangina. Fuck!” sagot nito na tuluyan nang tanggap ang pangyayari.

Hinaplos ni Royce ang pisngi ng kapatid, "hindi pa tayo tapos. Marami pa tayong magagawa."

Tapos ay hinalikan niya ito.

--------------

If you want advanced access to the complete chapters of the current story and advanced chapters of the latest Tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1664] Soccer Thirst

SOCCER THIRST

I went to the game because of my brother, but mostly because of his teammate. I always sat on the bleachers and watched him run. He looked so good in his uniform. Tight shirt, strong arms, legs moving fast. I tried not to stare too much, but it was hard. I told myself it was just a silly crush. I'm sure there are so many other girls like me who were ogling at him.

After practice, my brother invited his teammate home. They were laughing when they came in, both sweaty and tired. The teammate’s shirt was dark from sweat, clinging to his chest. His arms looked huge, veins popping a little.

He smiled at me and said hello, polite and calm, like he didn’t know what he did to my thoughts.

My brother joked, telling me not to fall for him. He said his teammate was a flirt and bad news for girls.

I laughed and rolled my eyes, but my face felt warm.

Later that night, I went to the kitchen to get water. The house was quiet. As I walked past the living room, I heard voices. Low ones. I slowed down without thinking.

I peeked in.

My brother and his teammate were on the couch, but they weren't just sitting. My brother was on his back, his uniform pants pushed down to his ankles. The teammate was between his legs, still in his jockstrap, the straps framing his perfect, muscled ass.

He was thrusting, a slow, deep rhythm that made my brother arch his back. I could see the teammate’s thick, hard cock sliding in and out of my brother’s ass, glistening with lube. The wet, slick sounds were obscene, mixing with their heavy breathing.

I froze. The teammate’s hands were gripping my brother’s hips, holding him in place. My brother’s hands were clawing at the couch cushions, his mouth open in a silent moan. The teammate’s back was a landscape of muscle, flexing and tensing with every pump of his hips. His tank top was pushed up, showing a line of sweat dripping down the hollow of his spine.

They shifted, and the teammate leaned down, his chest pressing against my brother’s. They kissed, a messy, hungry thing. My brother wrapped his legs around the teammate’s waist, pulling him even deeper. The teammate let out a low groan against my brother’s lips. He looked so powerful, so in control. I hated that I noticed. I hated that I couldn't look away.

“I’m so thirsty,” the teammate said quietly, his voice rough. He didn’t stop moving.

My brother fumbled on the floor, found a water bottle, and handed it to him. The teammate drank without breaking his rhythm, head tilted back, water spilling down his chin and onto his chest. My brother watched him the whole time, his eyes full of a desperate, hungry need I’d never seen before.

When the bottle was empty, the teammate tossed it aside and really started to fuck him. The couch creaked loudly, the sound of skin slapping skin filling the room. It was raw, primal, and so much more than a moment.

I stepped back by accident. The floor made a noise. My brother jumped up, eyes wide. Color left his face.

The teammate stood too, but he didn’t rush. His cock was still hard, jutting out from his body, slick and wet. He looked at me, sweaty, flushed, calm. He didn’t look sorry at all.

“Hey,” he said, like this was normal.

I nodded, heart pounding. I grabbed my water and walked away.

Before I closed the door to my room, I hear the couch creaking again.

--------------

If you want advanced access to the complete chapters of the current story and advanced chapters of the latest Tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1663] Frat Captive

FRAT CAPTIVE

They dragged him to the roof. Three frat members captured the leader of the group.

JungOne was ready for a beating; three of them, angry and ready, breathing cold into the night. He sat there like he belonged to the rooftop, like the concrete was a stage and he was already performing.

Leather jacket hung open, black briefs clung to him like a promise. He looked like trouble in a sculpture — chest hammered flat, abs cut so deep the shadow between them was a trench. They expected fear. Instead they found a slow, dangerous grin.

“You boys gonna make a fuss?” he asked. Voice low, practiced. “Or you gonna listen?”

They squared up, fists ready, the streetlight catching knuckles. He leaned back on his palms and laughed, the sound arrogant and delicious. He wasn’t afraid of them; he was sizing them up. That laugh put something hot and ugly in their chests — not fear, not exactly. Lust, sharp and stubborn.

One of them spit, half an insult, half a dare. “We’re not gay. Why you think we want to fuck you?”

The grin widened. He stood, turned slow, and bent with that easy animal confidence. “Because I got a nice ass,” he said slyly.

For a moment the world narrowed to the arc of that jacket, the taut line of his briefs. Three alpha postures cracked. They came for violence and left the instinct to dominate in a different shape. The boy on the roof flipped the script.

“All right,” he said. “Deal. I’ll suck you, I’ll ride you, I’ll let you fuck me — but you help me off this roof.”

A ridiculous bargain. Yet none of them laughed. Instead the leader — the one who’d barked the order — unclenched a jaw he’d kept rigid with bravado, and the words tore out, raw. “Fine. But we’re not your boys. We’re not gay.”

He stepped forward, hands in his pockets like he owned the night. “Maybe you’ll be, by the time I’m done,” he said. The jacket slipped from his shoulders with disdain, leather whispering. The rooftop smelled like sweat and the city and something sweet — sunscreen, concrete warmed by late sun. He moved with the confidence of someone used to being watched, and watching changed the men.

“Get on your knees,” one of them barked before he could stop himself, voice rougher than he meant. The captain obeyed as if it were the most natural thing. Down on the gritty concrete, he looked up like a secret waiting to be cracked.

His mouth opened like a promise. The first cock in his mouth was clumsy — teeth, thumb at the base, big and eager — but he took it deep, slow, with practiced patience, tongue mapping and learning. The rooftop filled with wet sounds, grunts, and the captain’s low, hungry hum. He worked each man like he was carving out a rhythm for himself, head bobbing, lips slick. The leader’s hand tangled in hair, more a claim than a guide. The other two hovered, breaths hitching, hungry fingers resting on thighs.

“You’re gonna help me, right?” he mouthed against them between pulls, throat working. “You get me down, I make it worth it.”

They traded insults for moans. “You better,” one spat, then shuddered into a mounting pretense of dominance as his cock throbbed and the captain obeyed. They gave him orders — harder, faster, don’t stop — and he did, smiling through the work like it was the only thing he’d ever wanted to be good at.

When the leader slipped his hand down, fingers teasing the rim of those briefs, the captain swallowed and rolled back on his heels, presenting, hips an offering. He took them all with a greed that made the other boys forget the fight. He rode and sucked and took, hands grabbing concrete and leather, pushing back against them even as he surrendered. It was aggressive, primal, like a sport where pain and pleasure traded jerseys.

“Think you can still beat us?” one taunted, but the words were a lie. They were all losing — losing control, losing the shape they’d come to fit. The rooftop became a ring of heat: rough skin, the taste of leather, the metallic tang of adrenaline. The city watched, indifferent.

They fucked him one by one, rough and fast, hips colliding, breath ragged, until the skyline blurred and the captain was nothing but movement and sound, taking and giving in equal measure. He begged for more with a smirk, dared them with a shrug of his hips.

By the time the jackets were back on and the breaths slowed, he was laughing, hair stuck to his forehead, briefs soaked and clinging. JungOne stood taller and softer at once, the line between hate and appetite erased. He slid between them like a key, slipped his jacket on, pockets filled with promises.

“You gonna let me go?” he asked, voice casual as he rose.

The leader considered the way the city bent at their feet, the way the night smelled different. He spat, but the defiance had been softened by something he hadn’t known he wanted.

“Yeah,” he said finally. “But you owe us.”

The captain flashed that grin again — sharp, victorious. “I always pay my debts,” he said. Then he walked to the edge of the roof and down the fire escape, sliding into the night like a man who’d always known how to escape and how to leave a mark.

--------------

If you want advanced access to the complete chapters of the current story and advanced chapters of the latest Tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

HMBS 30

ANG KONDISYON NI HANSEL KAY GABINO

Isa na namang excessive na piging ang ina-attend-an ni Hansel. Sa labas pa lang ng convention hall sa Baguio, ramdam na niya ang bigat ng okasyong iyon dahil sa dami ng interes na nagtatagpo sa iisang bubong. Isang mid-sized na hall ito, ngunit ang disenyo ay sinadyang magmukhang mas malaki at mas marangya kaysa sa tunay nitong sukat. Mataas ang kisame, may mga panel na kahoy na pinakintab, at sa gitna ay isang napakalaking chandelier.

Ang sahig ay marmol na makintab, sumasalamin sa mga sapatos na mamahalin at sa mga dress. Sa gilid, may mga mesa ng catered food at mga basong kristal na may lamang alak na hindi kailanman mauubos dahil palaging may staff na nagre-refill. Sa isang banda ng hall, may live band na tumutugtog ng jazz-inflected na OPM.

Naroon ang ilan sa kapamilya ni Hansel—mga magulang, kapatid, pinsan, tiyo at tiyahin na sanay na sanay sa ganitong eksena. Mga politiko na marunong ngumiti habang may itinatagong numero sa bulsa; mga supporters na may dalang sobre ng pangako; mga financiers at contractors na tila magkakaibigan ngunit sa totoo lang ay nagbabantayan.

Nasa isang sulok si Hansel, gaya ng dati. Hawak niya ang isang baso ng lightly alcoholic na inumin—sapat para magmukhang nakikiayon, ngunit hindi sapat para mawala ang talas ng isip. Ayaw niyang makihalo sa mga kumpol ng tao. Alam niya ang mga usapang iyon: sa ibabaw, puro development, youth empowerment, public-private partnerships. Sa ilalim, may mga porsiyento, pabor, at mga proyektong hindi kailanman dadaan sa tamang proseso. Habang pinakikinggan niya ang mga tawa sa paligid, mas lalo lang umiigting ang kanyang pagnanais na maisakatuparan ang proyekto niya.

Habang umiinom siya, nakatitig ang mga mata niya sa isang pintuang kahoy sa kabilang dulo ng hall. Doon, alam niyang may nagaganap na seryosong usapan. Tahimik ang pasilyo roon, may dalawang security na nakatayo na parang rebulto. Ang piging na ito ay front lamang; ang tunay na dahilan ng pagtitipon ay ang meeting na iyon—isang under-the-table negotiation sa pagitan ng kanyang kapamilya at ng ibang personalidad.

Saglit na bumukas ang pinto. Lumabas si Gabino. Nilibot nito ang tingin sa hall. Nang makita si Hansel, biglang lumiwanag ang mukha nito. Kumaway, may ngiting may halong relief at pananabik.

Kinawayan din siya ni Hansel. Hindi malaki ang galaw—sakto lang—pero sinigurado niyang kita ang kumpiyansa sa postura niya. Inayos niya ang pagkakatayo, bahagyang itinuwid ang balikat, hinayaang makita ang linya ng panga at leeg. Alam niyang may plano siya sa gabing iyon; kaya nga siya nandoon kahit na iniiwasan niya ang ganitong mga piging. Masyado nang matagal simula nang una niyang kinuha ang loob ni Gabino. Sadyang nag-silent treatment siya nitong mga nakaraang linggo para patakamin ito. At ngayong gabi, gagawin na niya ang ikalawang hakbang.

Hindi lumapit si Gabino. Sa halip, nag-motion ito—gumalaw ang mga daliri na parang nagte-text—sabay labas ng cellphone. Tinapik ang screen, saka nag-mouth ng, “I texted you something,” bago muling pumasok sa meeting room.

Kinuha ni Hansel ang sariling cellphone. Binuksan ang messenger.

“Hi. Kita tayo after the party. Sorry, can’t be there now. I’m in a meeting now. Andito ang Tito mo. Huwag kang aalis ha.”

Umikot ang mga mata ni Hansel. Batid niya kung anong klaseng meeting iyon. May niluluto na namang kapararakan. Ngunit wala siyang balak umalis. May kinalaman sa meeting na iyon ang pakay niya.

Nanatili siya sa sulok, bahagyang sumasabay ang ulo sa ritmo ng banda. May ilang kamag-anak at kakilala na lumapit para bumati. Small talk lang—kumusta ang klase, kumusta ang org, kailan ang graduation. Hanggang doon na lang. Sanay na ang mga ito na hindi siya nakikipag-plastikan. Mas sociable siya sa campus.

Tumunog muli ang cellphone niya.

“Good luck, Hansel. See you later. Love you.”

Napangiti siya. Si Royce. Alam ng nobyo niya kung bakit siya nandoon at kung kanino siya makikipagkita. Hindi na ito nagseselos gaya ng dati. May malinaw na silang kasunduan, may tiwala. Mabilis siyang nag-type.

“See you! Waiting pa ako. Haha. Love you too.”

Ibinulsa niya ang cellphone at humalukipkip, bahagyang natawa sa sarili. “Yep, Royce,” bulong niya. “Sinira mo na talaga ang lahat ng tsansa na magiging public figure ako.” May halong biro at lambing ang isip niya. Natural siyang public speaker, aktibo sa student organizations, lider sa mga adhikain. Hindi man niya gustong maging politiko, gusto niyang makita—makarinig—makaimpluwensiya. Iyon ang pangarap niya noon.

Bago ang Success Studies. Bago dumating si Royce.

Alam niya ang mga patakaran. Ang bawat strategic na kilos ay dapat sikreto. Ang kapangyarihan ay nasa kontrol—sa loyalty, sa katahimikan. Ang hetero façade sa harap, ang totoong laro sa likod. Nakita niya iyon kina Pender at Toma, kung paanong ang disiplina ang nagligtas sa kanila nang matapos silang mahuli.

At sila ni Royce—dapat ganoon din. Sagrado ang pagsasama nila, ngunit tahimik. Kung may haharap sa tabing, dapat minimal. Kahit idolo pa niya si Neville—ang politiko na kayang pagsabayin ang reputasyon at ang lihim—wala itong komplikasyon ng isang nobyo. Iba ang sitwasyon niya.

“Matalino naman ako,” sabi niya sa sarili. “Makakahanap ako ng lugar kung saan ako aangat.” Huminga siya nang malalim. “Tangina nung mokong na ’yon.” Napangiti ulit siya—alam niyang biro iyon sa sarili, dahil mahal niya si Royce, at tanggap niya ang kapalit.

Sa gitna ng kanyang pag-iisa, may isang babaeng lumapit. Maayos ang bihis, confident ang lakad, at ang cocktail dress ay hapit na hapit sa katawan nito. Tumuro ito sa kanya.

“Hi! Hansel Bantilan, right?”

Ngumiti siya. “Yes? You look familiar.”

“Shacey. We met two years ago. Sa youth leadership summit.”

“Shacey—yeaaaah!” mas maliwanag ang boses niya. “How are you?” Naalala niya: anak ng isang kontratista, matalino, palangiti.

Nagkuwentuhan sila—college life, orgs, mga panalo at pagod. Natural ang daloy, parang bumalik sa mas simple nilang mga taon. Sa gitna ng usapan, hinaplos ni Shacey ang braso niya, parang walang malisya ngunit may bigat ang kilos.

“Damn,” sabi nito, “have you always been this buff? Parang hindi ka ganito noon.”

Ngumisi si Hansel. “I work out more,” sagot niya, bahagyang pabiro.

Tumigil sandali si Shacey sa pagsasalita. Tumingin ito sa kanya nang mas matagal—mata sa mata, bahagyang ikiling ang ulo, may ngiting hindi buo. Inayos nito ang buhok sa likod ng tenga, mas lumapit ng kalahating hakbang. Ang tuhod nito ay bahagyang humaplos sa kanya, parang aksidente. Ang mga kilos ay sunod-sunod ngunit hindi garapal—mga non-verbal cue na malinaw sa mga sanay magbasa ng intensiyon.

Nakita ni Hansel ang lahat ng iyon. Naroon ang kaunting init, ang pamilyar na kiliti. Ngunit iba na ang sentro ng pagnanasa niya. Simula nang maging sila ni Royce, nag-iba ang timpla. May katawan pa rin, may instinct, may kaunting libog pa rin.

Habang nag-uusap sila, napansin niyang muling bumukas ang pintuan ng meeting room. Lumabas si Gabino. Nang makita silang dalawa, nag-iba ang anyo ng mukha nito—may pagtataka, may kaunting iritasyon. Bahagyang kumunot ang noo, napahigpit ang panga. Kitang-kita ni Hansel ang selos na pilit tinatago sa likod ng propesyonal na ngiti.

Doon siya nagkaroon ng ideya. Isang pilyong hakbang.

“Hey,” sabi ni Hansel, ibinaba ang boses, may bahagyang ngiti sa labi. “May nakita akong sculpture na maganda… sa medyo tagong corner.” Kinagat niya ang labi.

Napuna ni Shacey ang ibig sabihin. Sumagot ito nang may maikling tawa. “Ah. Okay.” Ngumiti ito. “Sure.”

Kinuha ni Hansel ang braso ng babae at marahang hinatak ito palayo sa ingay ng hall. Tumawid sila sa gilid ng bulwagan, lampas sa isang kurtinang makapal na kulay alak, papasok sa isang pasilyong halos hindi pinapansin ng mga bisita.

Ang lugar ay bahagi ng convention hall na tila idinisenyo para sa pahinga: may dalawang malalapad na haligi, isang maliit na art installation na hindi gaanong nilalapitan, at isang emergency exit na bihirang gamitin. Ang ilaw ay mas mahina rito. Sa malayo, naririnig pa rin ang musika at halakhakan, pero dito, ang tunog ay parang humihina.

Huminto sila sa pagitan ng dalawang haligi. Sinilip ni Hansel ang magkabilang dulo ng pasilyo. Nang masiguro niya iyon, saka niya hinarap si Shacey. Lumapit ang babae, at halos sabay silang yumuko para sa halik.

Mabilis ang simula. Mainit. Ang labi ni Shacey ay agad lumapat sa kanya, hindi nag-aatubili. Laplap ang halik, walang paalam, at agad nitong hinanap ang dila niya. Napahigpit ang hawak ni Hansel sa braso nito. Kalma lang dapat siya—iyon ang paalala niya sa sarili—pero ramdam niya kung gaano ka-intense ang babae. May gutom sa bawat dampi, may pagnanais na hindi tinatago. Ang kamay nito ay umakyat sa batok niya, hinigpitan ang kapit, na para bang ayaw siyang pakawalan kahit saglit.

Habang nakikipagbuhulan siya ng dila, lumilipad ang isip ni Hansel. Ilang linggo na rin mula nang huli siyang nakipaghalikan sa babae, at ramdam niya ang paninibago. Masarap, oo—nakaka-elya ang init ng labi, ang lambot ng hininga—pero may kulang. Hinahanap ng alaala niya ang banayad na gaspang ng stubble ng isang lalaki, ang pamilyar na paraan ng paghinga ni Royce kapag napapadalas ang halik. Nami-miss niya ang masusing pagsipsip ni Royce sa dila niya.

Inilapit ni Shacey ang kamay niya sa dibdib nito at ginabayan ang palad ni Hansel. Nadama niya ang malusog na kurba, ang init sa ilalim ng tela. Tinatablan pa rin siya—natural iyon—pero hindi na katulad ng biglang pagbilis ng tibok ng puso niya kapag ang hawak niya ay ang malapad na pecs ni Royce, o ang nakakaakit na linya ng utong ni Prof. CV. Nami-miss niya ang presensya ng isang matigas na bukol na umuumpog sa kanya kapag nakikipag-make out.

Pinasok niya ang kamay sa damit ni Shacey, dahan-dahan, sapat para maramdaman ang balat. Nakakalibog pa rin, may init, may tugon ang katawan niya. Iba ang sensasyon kapag ang hawak niya ay ang malagkit na tarugo ni Royce—yung alam niya ang bawat ugat at reaksyon—o ang dambuhalang 10-incher ni Panfil na parang laging may sariling pulso.

At katulad ng inaasahan niya, may narinig silang mga hakbang ng sapatos. Mabilis ngunit tiyak, papalapit. Agad silang nagkalas. Hindi na nakapag-ayos ng buhok si Shacey; may bahagyang pulang marka ang labi nito, at ang hininga ay hindi pa bumabalik sa normal.

Dumating ang lalaki. Si Gabino.

Kita sa mukha nito ang pinaghalong gulat at inis. Tumigil ito ng ilang hakbang palayo, parang sinusukat ang eksena. May hatol sa mga mata.

Si Hansel naman ay tumingin pabalik nang may bahagyang ngiti—isang tinging may pangungutya, may kumpiyansa.

Napalunok si Shacey. Inayos nito ang strap ng damit, huminga nang malalim, at ngumiti nang alanganin. “Uhm… sige. I’ll text you later, I guess?” sabi nito, sabay kindat na mabilis lang. Umalis ito, iniwan silang dalawa sa pagitan ng mga haligi.

Nilagay ni Hansel ang mga kamay sa back pockets, bahagyang inilabas ang dibdib. “Bakit ka nandito?” tanong niya, kalmado ang tono.

Kumunot ang noo ni Gabino. “Huh? You talk to me na parang ako ang may ginawang masama. Kayo diyan ang nagpi-PDA diyan.”

“And ano’ng masama do’n?” sagot ni Hansel, sabay hakbang papalapit. “Would you object if I did it to you?”

Napalunok ang lalaki. Namula ang mga pisngi, at saglit na umiwas ang tingin bago bumalik sa kanya. “No,” sabi nito, halos pabulong. “But not here.” Huminga ito nang malalim. “Pero shit. Buti pa siya. Kakakita mo lang, nag-make-out na kayo agad. Samantalang ako—days. Minsan wala ka pang kibo. Ilang beses na kitang inaya.”

“Iba naman kapag babae. Iba kapag lalaki,” paliwanag ni Hansel, maingat ang bawat salita. “Mas maingat tayo dapat. We both have reputations.” Bahagya niyang ikiniling ang ulo. “Saka, ’di ba nga may mga model na lalaki kang dinadala sa photography lab mo?”

Tiningnan siya ni Gabino, may halong pagkabigo at pagnanasa. “Fuck. Hindi sila kasing sarap mo,” sabi nito, diretso. “’Yung puwet mo—grabe. I haven’t fucked anything that good.”

Ngumiti si Hansel, mabagal at kalkulado. “Seems like my ass is running rent-free sa utak mo,” sabi niya, seryoso ang tono pero may pilyong dulo. “You’d do anything to fuck me again?”

“Anything—”

Naputol ang salita ni Gabino nang mag-ring ang cellphone nito. Saglit itong nagmura sa ilalim ng hininga, saka sinagot ang tawag. “Yes, sorry po. Babalik na diyan.” Binulsa nito ang telepono, halatang napilitan.

“Shit,” sambit ni Hansel, bahagyang tumawa. “Talagang tumakas ka sa high-stakes meeting na ’yan para lang hanapin ako at siguraduhing hindi ako uuwi with that girl.”

Hinawakan ni Gabino ang mga balikat niya. “I need to go back,” sabi nito. “I’m checked in alone sa hotel. Katabi lang nito. Andun na ako by midnight. Please come.”

Tumango lang si Hansel. Wala nang dagdag na salita.

Tumalikod si Gabino at naglakad pabalik sa meeting room. Pinanood siya ni Hansel hanggang sa mawala sa liwanag.

“Hm,” bulong niya sa sarili, may ngiting hindi kita ng iba. “You’ll do anything pala, ah?” Huminga siya nang malalim, “Tingnan natin.”

——————————————————————————

Ilang minuto pagkalipas ng hatinggabi ay naroon na si Hansel sa harapan ng hotel room batay sa text ni Gabino. Pinindot niya ang doorbell. Agad na bumukas ang pinto. Si Gabino ang nasa pinto: naka-slacks pa rin at disposable hotel slippers, mukhang nagliliwanag sa tuwa.

Ngumiti si Gabino nang makita siya. “Yes. Shit. Dumating ka.”

Tumingin si Hansel sa itaas-katawan ng lalaki. Kitang-kita na nagbago ang hugis ng katawan nito mula noong huli nilang pagkikita: mas malinaw ang mga linya ng dibdib at tiyan, nabawas ang taba, at may mas matigting na hugis ang mga bisig.

“Mukhang tumindi talaga ang workout mo,” saad ni Hansel.

Napakamot sa ulo ang lalaki, "uh. Yeah. To be honest, ikaw kasi eh. Idol kita. Ang ganda ng katawan mo. Kung gugustuhin ko na magawa natin ulit ito, gusto ko eh tatapat naman ako sa'yo."

Ngumisi siya, "looking good."

Nag-urong si Gabino ng kaunti at hinawakan ang braso ni Hansel, parang takot na kumawala siya. “Come in,” sabi nito, sinasenyasang pumasok.

Pumasok si Hansel sa maliit na hotel room: ang headboard ay may modernong wood finish, malaking salamin sa gilid, bedside table na may isang baso at bote ng alak, sapin na malinis, at mga damit na nakalatag na sa upuan . Sa mesa, may dalawang baso; isang pulang hilo ng alak ang nasa gilid ng isa.

Kumuha si Gabino ng alak at mabilis na umagos ang likido sa lalamunan. Nag-umiwi nang kaunti. “Gusto mo ng alak?” alok nito.

Umiling si Hansel. “Hindi, ayos na ako.”

Lumapit si Gabino at hinawakan ang mga kamay ni Hansel nang mahigpit. “May nagawa ba akong mali?” tanong nito nang may pag-aatubili. “Bakit parang malayo ka sa messages ko?”

“Busy lang,” maikli ang tugon ni Hansel, pero tapos ay empathic na ngumiti. “Kailangan lang talaga natin maging maingat. Lalo na ikaw, pamilyado ka.”

Humigpit ang hawak ni Gabino. “Alam ko ‘yun. Pero iba ka. Matagal na kitang hindi makalimutan simula nung naganap sa atin. Pwede ba — tonight? Gagawin ko ang lahat para lang sa'yo. Fuck I'm so obsessed with you.” Nagngingitngit ang boses, nagmakaawa.

Dumampi ang mukha ni Hansel sa kanya at hinawakan ang batok ni Gabino nang marahan, hinila pababa para halikan. Malalim ang unang halik: mabagal, maingat, pinipilit ni Hansel ang ritmo at kontrol.

Pinawi ng halik ang anumang pagdududa kay Gabino. Kita sa mukha nito ang pagnginginig, tila nabigla sa sarap; ang bibig ay kusang tumugon, mas marubdob, mas mapusok, at kahit muntik nang mawalan ng hininga ay sinunod ang mosyon ni Hansel—dahan-dahan, erotic.

Habang nagbuhol ang dila nila, unti-unting tinanggal ni Gabino ang mga butones ng polo ni Hansel. Maingat itong kumilos; ang mga daliri nito ay nanginginig at sabay sa halik. Pinahintulutan ni Hansel at pinapadama ni Gabino na handa rin siyang maglingkod.

Nang matanggal ang polo, tumigil si Gabino sandali, nakaangat ang tingin at huminga nang malalim nang mapatingin sa torso ni Hansel. Napakagat ito ng labi. “Shit. Ang hot mo. Still much sexier than how I remembered it..." Hinaplos nito ang kanyang dibdib tapos ay sumubo uli sa halik.

Yakap ni Gabino ang katawan ni Hansel: mahigpit ang pagkakayapos. Ramdam ni Hansel ang init ng katawan nito, ang singaw ng balat na naghalu sa amoy ng alak at sabon, ang mga galaw ng dibdib na umaangat sa ilalim ng hugis ng muscle. Kumitid ang mga utong ni Gabino sa malamig na dami ng hangin, dumikit sa dibdib ni Hansel at naghatid ng maliit na ungol na agad na hinigop ng kanyang halik.

Kahit naka-project mode ang utak ni Hansel, sinigurado niya na ma-enjoy ang moment. May pakay man siya kay Gabino, pero tunay namang masarap ito.

Habang hinihigpit ang yakap, dahan-dahan inalis ni Hansel ang sinturera ng slacks ni Gabino. Bumagsak ang pantalon; ang lalaki ay naiwan sa kulay gray na seamless briefs na mahigpit sa katawan, kung saan kitang-kita ang hubog ng ari at ang malagkit na spot ng precum sa tela. Mabilis na nilamas ni Hansel ang bulge— mahigpit, malagkit, may init.

“Fuck shit 'yan... Ang lapot ng precum,” kutya niya habang pinapaikot ang palad sa dagta. "Basang basa ang briefs mo."

“Kanina pa ‘yan,” sagot ni Gabino, mamamaos ang boses. “Mula pa nang makita kita sa hall."

Hinubad na ni Gabino ang pantalon ni Hansel nang may pagnanasa. Tumambad ang puting briefs na basang-basa sa precum at aninag ang anino ng ulo at shaft. Hindi nagtagal, napaupo si Gabino at mabilis na lumuhod, pagkatapos ay muling huminto at tumingin sa kanya na parang humihiling.

"Fuuuck. Hindi ko na kaya," bulalas ni Gabino sabay luhod.

Nginudngod ng mukha ni Gabino sa bukol ng briefs ni hansel. Inamoy-amoy. Diniladilaan. Sinipsip ang tumatagas na dagta.

"Ahh tangina mo. Sobrang na-miss mo 'yan?" sabi ni Hansel. Sinabunutan niya ito habang lalong dinidiin ang mukha nito sa bukol.

"Oo..." muffled na tugon nito habang sinisinghot iyon. "Puwede ba kitang isubo? Shit tsupain kita please..."

"Sige tangina mo. Ilang linggo mo na 'yang pinagdarasal," kutya niya.

Binaba na ni Hansel ang kanyang briefs at pinakawalan ang kanyang matigas na burat. Kumikislot iyon at napasirit pa ng precum sa mukha ng lalaki.

Unang tinapik ng dila ni Gabino ang ulo ng burat ni Hansel; dahan-dahan, nilalasahan. Huminga ito nang malalim, ngumunguya sa paligid ng frenulum, pinipisil ang ulo sa dila, sabay sabad na hinahalikan ng malambot na labi. Diniladilaan ang singit. Pati ang betlog niya ay pinapasak sa bibig.

"Uhhhhhh Gabino fuuuck..." ungol niya.

Minsan ay susungkitin ni Gabini ang buong ulo, bababad sa bibig, susubukang isubo ang kabuuan nang halos magduwal ang lalamunan. Mabilis. Babagal. Atras-abante. Maungol.

Hindi nagtagal, lumindol ang kuwarto sa bawat pagkadyot ni Hansel sa ulo at lalamunan ni Gabino: mabagal, malalim, hinihingal ang lalaki, pumipilit na isubo; mga kamay na kumakapit sa abs ni Hansel, naglalakad pataas, pababa, pumipisal ang mga utong. Minsan, pinipiga ni Gabino ang mga nipples ni Hansel at umiigkas nang halos masaktan sa face fuck, pero gustong-gusto.

“Ahh, tangina… ang sarap…” ungol ni Hansel, hinahablot ang buhok ni Gabino. Pinilit niyang itulak pa ang ulo nito nang mas malalim, ramdam ang umuusbong na pressure sa lalamunan. “Tangina mo hayok kang puta ka,” himig niya, boses na mababa.

Mabilisan ang pag-ikot ng ulo ni Gabino sa burat ni Hansel. Minsan, napapasigaw ito ng maliit na “ahhh” habang pinipilit na tanggapin nang buo ang alaga. May mga sandali ring naduduwal, pero hindi ito nagpapatigil.

Makalipas ang ilang minuto, bumaklas si Hansel, "teka. Ugh. Sobrang adik mo. Baka labasan ako."

Humihingal si Gabino. Nakangisi at mukhang overwhelmes sa libog. Nakasilip na ang ulo ng burat sa ibabaw ng briefs nito na basang basa ng precum, "fuck. Hansel. Please... Please let me fuck you."

Ngumisi si Hansel, "and you'll do anything for my ass?"

Ngumisi si Gabino, halos walang humpay ang mata. “Gagawin ko ang lahat,” sagot nito, malambot, matapat, at mapangahas. “Anything.”

Ngumisi si Hansel nang maramdaman niyang tumigil sandali ang paggalaw ni Gabino. Pinapahiga niya ang lalaki sa kama at sinimulang tanggalin ang basang-basang briefs. Nang kumawala ang tela, agad na lumabas ang hugis ng matigas: makapal, basa, kumikislap sa liwanag ng maliit na lampshade. Humina sandali ang paghinga ni Gabino.

Hindi nagdalawang-isip si Hansel. Tinulak muna niya ang ulo ng burat ng lalaki sa sariling bibig, nag-tsutsupa ng mabagal.

Halos maluha ang mga mata ni Gabino sa unang pagsipsip; hindi ang pagmamadali kundi mahinahong supsop ni Hansel. Umuungol si Gabino nang mamula ang mga pisngi at lumambot ang mga kamay sa mga unan.

Pagkatapos ng ilang minuto ng pagtsutsupa tumayo si Hansel at dahan-dahang umakyat sa ibabaw ng katawan ni Gabino.

Maapoy niyang tinitigan ito. Unti-unti siyang umupo sa tiyan ng lalaki, nag-angle at siniyang ipasok ang dulo ng sarili sa loob ng init. Sanay na siya sa pagpapa-araro, kay Royce at Panfil pa lang, eksperto na siya. Ang tarugo ni Gabino ay maingay sa pagsaksak, matigas at matulis ang ulo, at bawat pulgada ay kumakaskas sa lagusan niya.

Dahan-dahang iniakyat ni Hansel ang sarili sa buong haba—pasok, huminto, pasok muli—ang unti-unting pagpasok, pagbawi ay paulit-ulit. Ramdam niya ang presyon sa loob. Umuungol siya sa bawat tama ng tarugo sa gspot niya.

Ngayon ay si Hansel ang nasa ibabaw, nanginginig ang mga hita niya sa bawat hinete, ang mga kamay niya ay humahawak sa dibdib ni Gabino, kumakapit, itinutulak ang sarili para mas malalim. Ang pag-ungol ni Gabino at ang agos ng boses nila ang umiikot sa maliit na espasyo ng hotel room. Sa bawat kadyot, nararamdaman ni Hansel ang pagbangga ng kanyang loob sa kaselanan.

Si Gabino naman ay parang nababaluktot sa sobrang sarap. Ang mga mata niya ay umiikot, ang bibig ay nagpapalabad ng mga maliliit na daing at mga salitang malakas at maanghang. “Shit… Oh my God… Hansel—fuck—” ungol at mga mura na tila nahihibang.

Hinahampas-hampas ng matibay na balakang ni Hansel ang tiyan ni Gabino, ang ulo ng ari ay tumatama ng paulit-ulit. May mga sandali ring napapikit si Hansel at napapangiti sa sarili habang sinasalubong ang bawat pag-abot ng sarili sa punto ng pag-ikot ng laman.

“Putangina mo. Gago ka uhhh... Pamilyado ka tapos hinahanap mo puke ko?! Uh! Tangina mo. Kanino titi mo ngayon? Now you’re mine.” Ang tono niya ay parang banta at pangako nang sabay.

Si Gabino, sa pag-iyak ng katawan sa tuwa, tumatama ang mga kamay sa kumot at humahagulgol ng “Oo, Hansel—oo—gagawin ko kahit ano—fuck—” Ramdam ang pagka-overwhelm ng kalalakihan sa tuwing ang tarugo ni Hansel ay sumusubo sa loob ng sarili.

Ngunit nang maramdaman ni Hansel na malapit nang maglabasan si Gabino. Isang kakaibang vibration sa likod ng balakang, isang malalim, hindi mapigil na pag-igkas sa dibdib ng lalaki.  Bigla siyang umangat mula sa ari nito. Umatras ng isang saglit at tumayo, ang pagkakadulas ng momentum ay parang sudden cut sa paggawa ng pelikula.

Napatingin si Gabino nang magulat, “HUH?! Bakit?!”

Tinutok ni Hansel ang tingin sa mesa sa tabi, sa isang folder na bahagyang nakausli. Kanina pa niya iyon nakita mula nang pumasok siya. Alam niya agad kung ano ang nilalaman nito. Milyones na nakaayos sa mga pahina: kontrata, kasunduan, checks. Alam niyang hindi iyon ordinaryong dokumento.

Kinuha niya ito at inabot sa lalaki. “You’ll do anything para makantot ako, di ba?” Mapanghamon.

Kumitid ang mga mata ni Gabino,. “Yeah. Anything. Pero bakit? Ano ‘to?” hagulgol niya, parang hindi pa makapaniwala sa direksiyon ng usapan.

“Punitin mo ‘yang kasunduan niyo sa mga tito ko,” ang sagot ni Hansel, malamig pero klaro. “Alam ko ang laman niyan. Alam ko ang milyones na ninakaw ninyo para sa mga proyekto. Evil na ang pamilya ko. Ayaw ko nang madagdagan ang evil na partners nila. Bumaklas ka na sa usapan. This is for the good of everone."

Sa unang saglit, kumunot ang noo ni Gabino, halatang hindi kayang magdesisyon. “Fuck. I can’t just do that!” sumigaw siya nang may gabing kaba. Ang titi ay matigas pa rin at namamaga, halatang nabitin sa orgasm.

“Then you don’t get me,” dominante ang boses ni Hansel. “Alam nating lahat, pati ng pamilya ko, ayaw ko ng ganyan. I don't want to get into politics. Kahit ang puwet ko, mas malinis pa kaysa sa mga shit na ‘yan.” Napaangat siya at akmang lumabas ng kwarto..

Ngunit bago pa man tuluyang makaalis, narinig niya ang maiksing, magaspang na tunog: pagpunit ng papel.

Nakita niya si Gabino, nagkakagaspang, nagpu-putol at nagtatangin ng mga pahina: punit-punit, kaguluhan, maramihang punit. Ang mga pirma, ang mga seal, ang mga clauses—nawala na. Ang kabuuan ng kontrata ay unti-unting naging maliliit na guhitan ng papel sa ilalim ng paa ni Gabino. Grabe ang hitsura ng kontratista parang sinapian.

Ngumiti si Hansel nang makitang ganoon. “That paper is nothing,” sabi niya, tiningin sa mukha ang lalaking pumunit ng buhay na sigla sa mga pahina. “If you want to get this ass, tell your company to stop your ties with my family. It’s disgusting what you do.”

Humagulgol na parang baliw si Gabino, nanginginig sa kamay at boses, “I’ll do anything. Basta—makantot kita! Gagawin ko! I’ll call them. I’ll resign. I’ll—”

Tumayo si Hansel, tumukod sa pader. Pagkatapos ay tumuwad at hinamon: “Have your way with me then.”

Hindi na nagdalawang-isip si Gabino; parang napuno ng bagong tapang at kalayaan ang loob nito. Agad itong tumayo at lumapit, humawak sa mga balakang ni Hansel. At mula rito ay muling nag-umpisa ang pagbarurot: kinantot nito si Hansel nang puno ng gigil, frustration at matinding pagnanasa.

Sa loob ng ilang minuto, dumilim at sumiklab ang buong katawan ni Hansel sa isang matinding pag-igkas: hindi niya ginawang hawakan ang ari niya mismo; hinayaan niyang sumabog ang sarili sa ritmong ginawa ni Gabino, ang tamod ay naglabasan nang mataas at malapot, tumalsik sa pader. "Putangina!"

"FUCK YEAH! HANSEL THANK YOU HETO NA 'KO!"

Ramdam niya ang init na kumakalat sa loob ng sarili habang si Gabino naman ay nagpalabas sa loob niya kasabay ng isang malalim at nakakahingal na ungol. Ang sensasyon ng paglawak ng loob niya, ang pagpuno tamod sa kanyang laman.

Huminga si Hansel nang malalim, humarap sa lalaki at nagtanong nang may kasamang angas: “Malinaw ba ang usapan natin?”

Namumula pa rin ang mukha ni Gabino, ang mga mata ay parang tulala, may pagsuko. Alam na nitong naialay na ang sarili sa lalaki kung saan nakapasok ang titi nito.

“Yes please. Hansel. Oo. Gagawin ko ang lahat para sa’yo.”

Naghalikan silang parehong basa at pagod. Sa kama sa likod nila, nandoon pa ang mga napunit na sensitibong mga papel. Magiging matagumpay ang proyekto ni Hansel.

--------------

If you want advanced access to the complete chapters of the current story and advanced chapters of the latest Tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe!