HMBS 17

ANG INSTRUCTIONS PARA SA MAIN PROJECT

Sumunod na martes. Alas dose nang tanghali.

Buti na lamang nakakita si Royce at ilang teammates niya sa volleyball ng mesa sa canteen nang lunch time na iyon na napakarami ang estudyante. Maingay sa loob. Kinailangan nilang lakasan ang kanilang mga boses para magkarinigan.

Lalong lumakas ang mga boses nang pumasok ang mga student organization leaders at officers. Namimigay ng mga flyers at goodies. Promotion day ng extracurricular activities ng school kaya naman kinukuha ng mga orgs ang pagkakataon upang makapag-recruit ng mga bagong myembro. Kung anu-anong pakulo.

"Eh, wala naman tayong oras naman na para mag-org pa. Ubos na oras natin sa practice. Tapos ngayon nasa semis na tayo."

"Oo. Tapos Biology pa ang kinuha kong course. Awit talaga ang hirap ng majors mga tsong."

"Taena pare, good luck din kapat thesis at internship sem niyo na. Wala na talagang tulugan."

Iyon ang ilan sa sinabi ng mga kakoponan ni Royce ukol sa nangyayaring active recruitment. Ayon naman siya sa mga sinasabi ng mga ito. Kahit siya ay wala na ring oras o interes. Syempre ang mga masbatang estudyante tulad ng freshmen at sophomores ang nagpapakita ng interes sa mga organizations. Pero silang mas matanda at mga varsity ay hindi na masyadong nag-e-engage sa mga pakulo.

Nahuli ng mga mata ni Royce si Hansel. Nagre-recruit ito kasama ng dalawang ka-org sa debate team.

Nakasuot ito ng fitted white polo na nakatupi ang manggas, pantalon na malinis ang tiklop, at ngiti na parang advertisement ng toothpaste. Halos mabingi si Royce sa tawa ng mga babaeng nagkukumpulan sa paligid nito. Kitang-kita kung paano nitong nilalandi ang crowd—’yung kumpiyansa, ’yung pa-simple pero sinasadya ring ipakita ang muscle sa braso tuwing nag-aabot ng flyers.

“Putang ina talaga nito,” bulong ni Royce habang tinititigan ito. “Parang hindi nauubusan ng atensyon.”

Naalala na naman ni Royce ang nawala niyang slot sa basketball team. Napaungot siya habang minamasdan ang kanyang lalaking tuwang tuwa sa atensyon at pumapayag sa mga babaeng nakikipag-picture.

Tinuon na lang niya ulit ang kanyang atensyon sa kinakain at sa usapan nilang magkakasama. Hindi nagtagal nag fizzle-out na rin ang ugong na dinulot ng mabilis na recruitment promotion sa lunch time na iyon.

Nang dumating na ang quarter to 1pm ay nagpaalam na si Royce sa kanyang mga kasama.

"Oh, alis ka na agad?" tanong ng isang kakoponan.

Kumunot ang noo niya, "may elective class nga ako kapag martes."

"Ah oo nga pala. Buti may oras ka pa sa pag-elective-elective," anang isa pa.

Nagkibit-balikat si Royce, "medyo mabigat din itong klase ko na 'to. Pero worth it naman. Daming natututunan."

"Ano'ng elective ba 'yan?" tanong ng isa pa.

Kunwari ay hindi narinig ni Royce ang huling tanong at umalis na siyang nagmamadali. As much as possible, ayaw din naman niyang magbukas ng kahit anong usapan ang kanyang elective class, bukod na lang sa mga taong involved sa Success Studies mismo, tulad ni Prof. CV, ang classmates, at mga alumni. Naka NDA siya at hindi siya masyadong magaling sa paggawa ng palusot.

Hindi nagtagal ay nakarating na siya sa 12th floor ng West Building. Dumiretso na siya sa CR para magpalit ng kanyang uniform. Pagdating niya, nakita niyang nandoon na si Hansel. Nakasuot ito ng kulay green na jockstrap. Mukhang bagong shaved ang buong katawan. Tinititigan nito ang sariling repleksyon sa salamin. Nakatalikod ito at nakalingon, tinititigan ang maumbok na puwet na fine-frame ng dalawang green na garter.

Nagsalubong ang mga kilay ni Royce, "tangina Hansel, GGSS ka masyado sa sarili mo."

Nagulat si Hansel sa pagdating niya. Tapos ay nginisihan siya, "guwapo naman kasi talaga ako. Kaya nga tinatlong rounds mo ako nung sabado 'di ba?"

Napakagat-labi si Royce, "kung ipapakita mo sa'kin 'yang tanginang puke mo, eh iisa akong round sa'yo bago ang klase natin kay CV."

"Fuck Royce. Gusto ko." Lumapit ito sa kanya at hinalikan siya.

Hindi pa rin naman nawawala ang irita ni Royce sa lalaking iyon. Buwisit pa rin siya sa kahanginan at kabibohan nito. Pero alam na rin niya ngayon na may umuusbong na tenderness sa kanilang magkaribal na willing na silang i-explore pagkatapos ang masinsinang usapan at intimate na moment nila nung sabado.

Hinanap ng daliri ni Royce ang butas ng kahalikan at sumilid sa bukana. Talagang well-shaven ang lalaki. Malaya niyang naipasok ang kalahati ng daliri sa lagusan.

Umigkas ang katawan ni Hansel. Humigpit ang yakag sa kanyang katawan. "Urgmh..." ungol nito sa kanyang bibig.

Ang kanilang mga katigasan ay magkabangga. Dinalawa na ni Royce ang daliri.

Bumitaw si Hansel, "ah tangina mo. Royce. Ugh. Ang daya. Bakit ako lang ang hubad?"

"Maghuhubad naman na ako, eh. Kinailangan ko lang tusukin 'yang puke mo. Nag-iimbita eh," buska niya.

Hinawakan ni Hansel ang kanyang shirt, "tulungan na kita." Tapos ay hinatak na nito iyon pahubad mula sa kanya. Sabay haplos sa kanyang pecs at abs. Tapos ay binuksan na ang kanyang slacks.

"Tangina, kanina sa promotion, ang ayos-ayos ng dating mo. Naka business casual ka pa. Alam ba nung mga nilalandi mo kanina sa canteen na para kang leon kung umungol kapag kinakantot ka?" pilyong sambit niya.

Hindi nagtagal ay pulang bikini briefs na lang ang suot ni Royce. Bukol na bukol ang kanyang titi doon.

Namula si Hansel, "pucha. Gago. Pinagod mo ako nung sabado. Tangina niyo eh 'no? Kayong mga lalaki ni Prof. CV. Adik na adik kayo sa puwet ko?" Sinapo nito ang kanyang umbok, "tangina nito. O. Hinawakan mo lang puke ko, tigas na tigas ka na. Basang basa na 'to ng precum." Tapos ay pinisil.

Natawa si Royce, "kahit sino mapipikot mo sa sikip ng butas mo, kingina ka."

"Napakabastos ng bibig mo. Nakakainis ka. Gago."

"Gago mo rin."

Tapos ay muli silang naghalikan. Ngayon ay magkadikit at nagkikiskisan na ang halos hubad na mga katawan habang ang mga umbok ay nagdidiinan. Marahil ay tanggap na nilang pareho na kahit may animosity sila sa isa't-isa, ay dapat pinakikinggan nila ang sexual tension na pumapalibot sa kanilang dalawa. Parang tumigil ang oras habang nagpapalitan sila ng laway at init.

Napatigil sila sa halikan nang bumukas ang pinto ng isang cubicle ng CR. Lumabas sina Toma at Pender. Parehong naka white bikini briefs. Parehong pawisan. Parehong namamaga ang mga umbok. Parehong basang basa sa precum ang tela ng briefs.

"Andito pala mga imba classmates natin," banggit ni Pender.

"Andito pala mga love birds," buskang sagot ni Hansel.

Namaywang si Royce, "mukhang may ginawa kayo diyan ah."

Natawa si Toma, "nagmomol lang. Pampagana lang bago ang klase natin kay Prof. Mamaya na lang sa bahay kami magbubuntisan. Haha." Sabay hampas sa puwet ng nobyo.

"Tangina, ikaw bubuntisin ko gago," sabad ni Pender habang humahalik sa boyfriend.

Habang tinatago na ni Royce ang kanyang nahubdang damit sa bag niya ay minamalas niya ang buhulang dila ng magnobyong magkaklase. Kitang kita ang lalim ng relasyon ng dalawa. Iniisip tuloy niya kung ganoon din ba ang kahihinatnan niya. Hindi niya alam kung bakit napasulyap siya kay Hansel na manghang pinapanood din ang mag-boyfriend.

Umiling si Royce. Hindi siya puwedeng umabot sa ganoon. Marahil sa point na iyon ay tanggap niya na na magkaroon ng sexual skills para sa kapwa lalaki bilang strategic sin para magamit niya sa mga bagay na gusto niyang mapagtagumpayan. Pero hindi niya siguro kakayanin magmahal ng kapwa. Lalo lang magkakaroon ng tensyon sa pamilya niya.

Sabay-sabay na naglakad silang apat sa room. Nandoon na sina Zim (naka black briefs) at Panfil (naka yellow briefs). At tamang tama lang din ay kakadating lang ni Prof. CV na naka mesh front na jockstraps na flesh colored. Nag-aayos pa lang ito ng gamit at projector. Binati nila anbg propesor at umupo na.

Nakangiti si Prof. CV habang humarap sa kanila, parang walang bahid ng pagod o tensyon kahit ang buong klase ay halatang may pulso pa ng libog sa ere. “Let’s discuss serious stuff today muna, guys,” aniya sa tonong malambing pero awtoridad pa rin. “I know you’re already getting in each other’s pants in between classes, so—wala muna tayong sexual demos today.”

Napailing ang ilan, napangiti ang iba. Si Zim, na laging walang filter, agad bumanat, “Eh Sir, kung kailan naman ang seksi ng suot mo. Kitang-kita ko ’yung burat mo sa loob, oh.”

Natawa ang buong klase.

Kahit ilang beses nang nakita ni Royce na halos walang saplot si Prof. CV, hindi pa rin siya nasasanay. Laging may kakaibang hatak ang presensya nito—parang may sariling gravity ang propesor na humihila ng mga mata, ng isip, pati na rin ng libog ng mga estudyante.

Ang suot ni Prof. CV ngayon ay manipis na mesh jockstrap, halos transparent. Kapag hinahanginan ng aircon ay bahagyang kumikintab ang balat nito, parang nililok na marmol na buhay. Wala itong kahit anong buhok mula dibdib pababa, kaya malinaw na nakabakat ang hugis ng tarugo—semi-erect, nakatingkayad, at malinaw ang ulo sa ilalim ng tela. Sa tuwing iikot ito, halos hindi makapagpigil si Royce na sumulyap: nakabakat rin ang perpektong hubog ng puwetan, bilugan at makinis, parang inukit para sa kasalanan.

Ngumiti lang si Prof. CV, halatang sanay sa ganoong reaksyon. “Masanay na kayo mag-control,” aniya. “If you want a taste of Prof. CV, just email me, and I might open a schedule this week.” Tapos ay kumindat ito sa kanila, sabay tuloy sa pag-type sa laptop.

Pagkatapos ng ilang segundo, nagsimula na ang lecture. At kahit gaano kalibog o ka-erotikong tingnan ang propesor, ibang klase talaga ito pagdating sa talino. Ang bawat salita ay malinaw, confident, at puno ng karanasan.

At ito naman ang nakakabilib din kay Prof. CV. Iba din talaga ang taba ng utak nito at ang galing nito bilang lecturer. Kita ang mataas na pinag-aralan, ang tatas sa ingles, at ang bigat ng mga karanasan nito bilang isang businessman at strategist. Pinag-uusapan nila ngayon ang personal branding and strategic positioning.

Si Royce ay isang business management major, pero ang mga konseptong itinuturo ni Prof. CV ay hindi napag-uusapan sa kurso niya. Kaya naman intellectually engaged siya sa usapan.

Ang boses ni Prof. CV ay baritonong malambing pero may lalim na awtoridad. Habang nagpapaliwanag, itinutulak nito ang upuan, tumatalikod paminsan, at sa tuwing yumuyuko para ayusin ang projector, bahagyang tumataas ang strap ng jockstrap at lumilitaw ang bilog na puwetan. Mapapalunok si Royce pag nakikita ang mga bilugang pigi. Kakamutin niya ang kanyang betlog sa pulang briefs.

As usual, si Hansel ay bibo sa pagre-recite. Mapapa-irap lang si Royce kapag magmamatalino ang lalaki.

Sina Panfil at Zim naman ay taimtim na nakikinig at nagno-notes. Sina Toma naman ay ganoon din ang ginagawa habang nagP-PDA.

Sa kabilang banda, si Panfil at si Zim ay nakayuko, masinsing nagsusulat ng notes. Si Toma at Pender naman, magkatabing nakaupo, paminsan-minsang nagbubulungan, sabay ngiti, sabay pisil sa isa’t isa.

Ang classroom ay tila isang kakaibang mundo—parang pinaghalong boardroom at kama. May amoy ng pawis, ng mamahaling cologne, at ng konting sexual tension na hindi ganap na nawawala kahit sinasabing “no sexual demos today.”

Pagkalipas ng matagal na oras, tinapos ni Prof. CV ang lecture. “Okay, we still have ten minutes left,” sabi nito habang nakasandal sa mesa, naka-cross leg, at bahagyang nakataas ang strap ng jockstrap. “Before I let you go, I just want to remind you: you can already start pitching your ideas for the individual final projects.”

Tahimik ang lahat. Nakatitig, nakikinig.

“From day one, I told you: Success Studies isn’t just about reading theories or writing papers. Which I'm sure, busog na busog kayo. But also, it’s about application. You’ve seen what our alumni achieved. Your output isn’t just an academic paper—it’s a personal transformation. A conquest.”

Lumingon ito kay Hansel, tapos kay Royce, bago itinuloy: “It can be something career-related. Or personal. Something that looks impossible—but if you apply what you’ve learned here, you will realize it’s within reach. That’s your mission.”

Umikot ang propesor sa silid, mabagal ang hakbang, parang hinuhulma ng kanyang presensya ang hangin. “Think of the one thing you’ve always wanted but never dared to reach for. That’s your goal. That’s your final project.”

Nagtagpo ang tingin nina Royce at Hansel.

“Your task,” patuloy ni Prof. CV, “is to seduce success itself. Whether it’s power, a person, or an impossible dream—make it submit to you.”

Pagkatapos niyon, ngumiti siya, parang isang demonyong guro na alam niyang may nabubuhay na apoy sa bawat estudyante.

“I’ll be open for consultations. Just shoot me an email anytime,” sabi ni Prof. CV, sabay abot ng folder sa mesa. “Class dismissed.”

——————————————————————————

Walang training nang sumunod na araw. Isang importanteng meeting lang ang binigay ng coach sa volleyball team para pag-usapan ang schedules at ang importansya ng pagpapahinga.

Ayos din iyon para kay Royce dahil medyo lutang ang kanyang utak. Medyo binabagabag siya ng kanyang isipan. Kahit ngayong naglalakad siya sa campus mula sa training area patungong gate ay nakatulala siya.

"Ano naman kayang ipa-project ko?"

Isa ito sa mga bagay na iniiwasan ni Royce. Ang isipin ang isang major life goal. Lalo na't nadiskaril na ang "ideal" na pathway niya nang hindi siya nakapasok sa basketball team ng school. Iisa lang naman ang alam ng pamilya niya na depinisyon ng success: basketball. Nang hindi niya nakuha iyon ay minungkahi ng kanyang ama na siya ay tumigil na lang sa pag-aaral para mag-assist sa kanyang kapatid.

Pero may ego pa rin naman siya kahit papaano. Gusto pa rin naman niya ng diploma. Kaya naman kinuha pa rin niya ang scholarship sa volleyball team kahit ayaw ng pamilya niya.

"Pero pagkatapos ng diploma ano?" tanong ni Royce sa sarili, "babalik din ba ako sa pamilya ko para maging achay ng mga PBA player ko na kapatid? O papasok ako sa corporate?" Pero parang wala naman siya gaanong interes sa corporate.

Bumuntong-hininga siya. Talagang ang elusive ng salitang "success" para sa kanya.

Biglang may malaking bulto na humarang sa harapan niya, "Viterbo! Baka gusto mo mag-join sa debate org!"

Napaikot ang mga mata ni Royce. Si Hansel. Nakasuot pa rin ng fitted na plaid polo at slacks, mukhang laging handa sa photoshoot. May hawak itong placard na may nakasulat na “Join the Debate Team!” at parang hindi napapagod ngumiti.

"Busy ako sa volleyball. Saka sa klase ni CV." Humalukipkip si Royce, "at saan mo naman nakuha ang ideya na gugustuhin kong sumali sa debate team?"

"Hilig mong makipagtalo sa akin, eh. Galit ka sa'kin kahit 'di kita inaano," buska ng lalaki.

Inirapan niya ito, "eh ikaw din naman sa akin. Nagpapapansin ka lang diyan kasi gusto mo na naman akong tikman."

Napakagat-labi ito, "I still don't like your guts, pero damn Royce. Oo. Gusto kong magkantutan tayo ulit. Ugh."

Nagliyab ang dibdib ni Royce, "putangina mo talaga. Masyado kang naadik sa barurot ko, ah."

"Oo. Dali na. Uwi na tayo. Kidnapin mo ako ulit. Warakin mo 'ko sa madumi mong apartment."

"Gago. Sige tangina mo. Lulumpuhin kita."

Tapos ay nagsabay na silang naglakad papalabas. Nai-imagine na ni Royce ang mga kababuyang gagawin nila sa kanyang unit.

Nagtanong si Hansel, "by the way, may naisip ka na ba do'n sa project natin kay CV?"

Kumunot ang noo niya, "wala pa. Ikaw ba?"

"Tsk. Alam ko sasabihin mo na naman na mayabang at bibo ako," turan nito, "pero ang dami ko kasing pangarap sa buhay. Ang dami kong gustong ma-achieve. Kahit tinanggal ko na ang basketball. Gusto ko maging entrepreneur at corporate strategist, parang si Prof. CV. Gusto ko rin ayusin 'yung political lineage ng pamilya ko, katulad ni Neville. Gusto ko rin na mag grad school. Maging active sa civil work. Ang daming social problems at politiko ako na gusto pabagsakin. Hindi ko alam kung alin doon ang gagamitin ko."

"Ugh," exasperated na tugon niya, "oo na ikaw na maraming prospects. Ikaw na ang inulanan ng biyaya. Ikaw nga mamimili na lang. Ako wala naman ako naiiisip."

Tiningnan siya nang empathic ni Hansel. Nawari ni Royce ang titig na iyon. Ang ginawad sa kanya nito noong nakita siya nitong nakipagtalo sa ama post-game noong sabado. Kahit may banters pa rin sila alam niya na ngayon ay mas concern na ito sa kanya.

Tinapik nito ang kanyang balikat, "huwag mo masyadong pakinggan 'yung mga doubts ng loved ones mo. Saka ng inner destructive voice mo. Kaya tayo nasa elective. We will figure things out."

Nginitian ni Royce ang lalaki. Kahit may endearing na buwisit sila sa isa't-isa, masaya naman siya na nagka-maturity na ang kanilang relationship, at puwede na niyang masabing kaibigan niya ito. "Yeah. I guess."

Tapos ay kumabig ito, "malay mo, ang career mo ay maging side kick ko."

Pinanlisikan niya ito nang mata, "kapal talaga ng mukha mo."

"Or you will be my arch nemesis. You will be the Lex Luthor to my Clark Kent," buska pa nito.

Tinaasan niya ito ng kilay, "at bakit ako ang kontrabida. Mas bagay sa'yo ang Lex Luthor."

"Eh mas malaki ako sa'yo."

"Eh ikaw naman ang pakantot."

Nagtawanan silang dalawa.

Pero napatigil sila nang makarinig sila ng gulo sa isang malapit na bench.

"Tangina mo! Bigay mo na sa amin ang code, Panfil!"

Napatingin sila at nakitang nandoon si Panfil, nakaupo sa bench. Pinapaligiran ng tatlong lalaki. Mukhang intimidated at takot si Panfil, at ang mga lalaki ay mukhang galit. Mga kaklase nito marahil sa computer science.

"Ayoko nga. Tuturuan ko na lang kayo. Please..." apela ni Panfil.

"Letse naman Panfil. Hindi ka naman magaling magturo lalo lang kaming nalilito."

"Sige na! Masasaktan ka sa'min!"

Sumabog ang galit kay Royce. Nagmartsa siya at dinuro ang mga lalaki, "hoy putangina niyo. Mga bobo. Lubayan niyo siya!"

"Bakit ka nakikialam dito?!" inis na tanong ng isang bully.

Sumabad si Hansel, "gusto niyong grumaduate? O irereport ko kayo for bullying, intimidation and harrassment? I work sa student council at may napatalsik na kaming students and staff. Don't dare me."

Nagpatunog ng knuckles si Royce, "at sasaktan ko din kayo. Naliliitan ba kayo sa'min."

"Tangina epal!" sabi ng isa pa bago umalis ang mga ito.

Lumapit si Royce kay Panfil, "oy. Tsong ayos ka lang?"

Mukha namang na-shock ang nerd. Inayos nito ang salamin, "oo. Okay lang. Salamat. Kaso bukas sa klase guguluhin na naman ako ng mga 'yun."

"Tell me their names. We'll deal with them," mariing sabi ni Hansel.

"Huwag kang papayag na maisahan ka. Lumaban ka," sabi ni Royce, "tuturuan kita kung paano lumaban." Kahit papaano ay nagkaroon naman siya ng deep concern sa kanyang seatmate sa klase.

Siniko siya ni Hansel, "heto namang si Royce. Gulo agad ang gusto. Kaya silang pabagsakin ng policies. Ako ang bahala."

Sinungitan ni Royce ang lalaki, "you do you, eh ako ganito lumaban."

Tinapik ni Hansel ang braso ni Panfil, "hey. Mabuti pa sumama ka sa amin. Halika."

"Saan kayo pupunta?"

Ngumisi si Royce. "Magse-sex kami. Kantutin natin 'tong lokong 'to."

Pabirong sinapak ni Hansel ang dibdib niya, "gago!"

Tumawa ang nerd. "Okay." Tumayo si Panfil at sumama sa kanila.

——————————————————————————

Pagdating pa lang nila sa apartment ni Royce ay hindi na siya nakapagpigil. Binuksan niya ang pinto gamit ang isang kamay habang ang kabilang kamay ay humihila kay Panfil papasok. Pagkasara pa lang ng pinto ay agad niyang sinunggaban ang labi ng kaklase. Ramdam niya ang tensyon sa katawan nito—ang kaba, ang pag-aalinlangan—kaya hindi niya tinigilan hanggang sa maramdaman niyang lumambot na ang mga balikat ni Panfil at gumanti na ito ng halik.

Matagal ang halikan nila, mabagal sa simula, pero lalong lumalim nang pumasok sa eksena si Hansel. Nilapitan nito si Panfil mula sa likuran, hinawakan ang panga at marahas na inangkin ang labi nito. Napasinghap si Panfil, pero agad ding sumunod, ang mga dila nila ay nagbuhulan habang si Royce ay tumigil sandali para panoorin sila.

Libog na libog si Royce habang minamasdan ang dalawang lalaking nag-e-espadahan ng dila. Nakita niyang ang isang kamay ni Hansel ay dumausdos pababa sa harap ng slacks ni Panfil, kinapa ang matigas na bukol sa loob. Halos mapamura si Royce sa laki ng nasapo ni Hansel.

Humihingal si Panfil nang matapos ang halikan. “Salamat sa inyo,” hingal nito, “ang tagal na akong kinukulit nung mga ‘yun.”

Ngumisi si Royce at lumuhod, hinahaplos ang hita ng kaklase. “Tsupain ka namin para sumaya ka,” sabi niya bago hinatak pababa ang slacks at briefs.

Umigkas ang napakalaking burat ni Panfil, sampung pulgada ng pulang laman na kumikislot at nagbubuga na agad ng precum. “Tangina…” napamura si Royce, “ang laki mo talaga.”

Dahan-dahan niyang isinubo ang ulo ng sandata. Mainit. Mabigat. Malagkit sa precum. Nahihirapan siya noong una, kalahati lang muna, pero unti-unti niyang inadjust ang lalamunan, pinilit makontrol ang reflex hanggang sa maramdaman niyang tumatama na ang dulo niyon sa loob ng kanyang lalamunan.

Napaungol si Panfil, “Ahhh… putangina, Royce…” Habang sinisilip nito ang mukha ng kasiping na halos mabulunan sa laki ng kanyang ari.

Sa bawat saglit na naglalabas-masok ang burat sa bibig ni Royce, ramdam niya ang tibok niyon, ang bawat pintig ng dugo, ang bawat pagbuga ng matamis na precum na dumadaloy sa dila niya. Nagjajakol na rin siya ng sarili niyang uten sa kabilang kamay, sabay sa ritmo ng pagsubo.

Lumuhod din si Hansel sa tabi niya. “Pucha, ako din,” sabi nito bago hinaplos ang katawan ni Panfil.

Nang lumuwa si Royce para huminga, agad pumalit si Hansel. Sinubo nito ang dambuhalang burat na parang sanay na sanay, kahit halatang hirap. Napatingala si Royce habang pinapanood. Ang ulo ni Hansel ay mabilis na umaakyat-baba, ang bibig nito ay bumubuka nang husto habang lumalalim ang bawat sipsip. Sa bawat ulos ni Panfil, bumabakat sa leeg ni Hansel ang ulo ng burat, malapit na sa kanyang Adam’s apple.

Habang sinusupsop ni Hansel ang burat, yumuko si Royce at dinilaan naman ang mabibigat na bayag ni Panfil. Mainit, mabango, lasang pawis at precum. Dinilaan niya pati singit nito, pinapaikot ang dila sa pagitan ng mga hita.

Naglabas din si Hansel ng sariling burat at nagsimulang magjakol habang patuloy ang pagsubo. Sa mga sandaling iyon, sabay silang tatlo. Ang isa’y sumusubo, ang isa’y dumidila, at ang isa’y umuungol sa ibabaw nila.

Paminsan-minsan ay nagpapalitan ng posisyon sina Royce at Hansel. Kapag napapagod ang isa, ang isa naman ang sumusubo. May mga sandaling nagtatama ang labi nila, minsan ay nagkakahalikan pa sa gitna ng kanilang pagtsupa kay Panfil.

“Putangina,” ungol ni Panfil, “ang sarap n’yo!” Hinawakan niya ang ulo ni Hansel at marahas na itinulak papasok ang dambuhalang burat.

Nalaglag ang panga ni Royce nang makita iyon. Ang 10-incher na lumalabas-masok sa bibig ni Hansel na halos hindi makahinga. Sa una, tila nahihirapan ito, pero kalaunan ay nasanay, tinanggap ng lalamunan niya ang bawat ulos. Si Panfil, na kanina ay mukhang tahimik na nerd, ngayon ay mukha nang halimaw—garalgal ang boses, pawis na pawis, gigil na gigil sa pagkantot sa bibig ni Hansel.

Tumayo si Royce at hinawakan ang mukha ng kaklaseng nakasalamin, hinalikan ito sa labi. “Tangina mo,” sabi niya, “ang hot mo kapag ganyan ka.”

Bumunot si Panfil, hingal na hingal. “Ahh tangina… gusto ko nang kumantot ng puke!”

Nagpalitan sila ng tingin. Sa isang iglap, naghuhubad na silang tatlo. Pawisan, nangingintab sa ilalim ng ilaw ng apartment. Si Royce at Hansel ay parehong ripped at athletic; si Panfil naman ay lean, pero halatang matibay ang katawan.

Lumapit si Panfil kay Hansel, hinaplos ang dibdib at abs nito. “Tangina, ang macho mo… tapos papakantot ka sa burat ko?”

Napakagat-labi si Hansel, “Shit, Panfil… oo. Kantutin mo ako.”

Pinaikot ni Panfil si Hansel, tinuwad ito sa sofa. Walang pasabi, ipinasok agad ang burat. Napasigaw si Hansel, pero hindi huminto si Panfil—dire-diretso, marahas, punong-puno ng libog at gigil.

“Putangina!” sigaw ni Hansel, nanginginig ang boses, pero sa halip na lumaban, kumapit ito sa sofa at idiniin pa ang katawan. Sa bawat ulos ni Panfil, bumabayo rin ang mga ungol at mura.

“Ughhh… fuck! Kantutin mo pa ‘ko! Biyakin mo ‘ko, Panfil! Tangina, ang laki mo!” halos pasigaw na mura ni Hansel.

Si Royce ay nakatayo lang, minamasdan ang eksena. Ang isang nerd na ngayon ay parang halimaw sa libog, at ang debater na barako ay ngayon ay nakatuwad, nagmamakaawa sa sarap.

“Tangina,” sabi ni Royce, halos hindi makapaniwala, “kapag nakita ng mga kaklase mo ‘to, matatakot sila sa’yo, Panfil!”

“Hah! Tangina! Ang sikip ng puke mo, Hansel!” sabay sampal ni Panfil sa puwet ng kaklase.

Si Hansel naman ay halos manginig sa bawat ulos. Ang katawan niya ay makintab sa pawis, ang mga ugat sa braso at dibdib ay nagbubukol. “Shit… fuck! Warakin mo ‘ko!”

Nilapitan ito ni Royce at hinawakan sa buhok. “Tingnan mo sarili mo,” sabi nito. “Para kang puta.”

Ngumisi si Hansel, “Gago… pasok mo burat mo sa bibig ko, tangina!”

Hindi na pinatagal ni Royce. Itinapat niya ang titi sa bibig ni Hansel at agad ipinasok. Ramdam niya ang init ng bibig, ang dulas ng laway, at ang mga ungol nitong sumasabay sa bawat kadyot ni Panfil. Ang bawat ulos ng dalawa ay halos sabay, ang mga katawan nila ay nagkakasalubong sa gitna ni Hansel.

Naduduwal ito pero hindi tumitigil. Matapang na tinatanggap ni Hansel ang dalawang sandata—isa sa lalamunan, isa sa puwet—habang mabilis na sinasalsal ang sariling burat na umiiyak sa precum.

“Putangina!” ungol ni Panfil, nanginginig sa sarap. “Alam ko na ang final project ko kay Prof. CV!”

“Ughh… ano?” tanong ni Royce, humihingal habang kinakasta ang bibig ni Hansel.

“Gagalangin ako ng mga bully ko… kasi kakantutin ko silang lahat!” sigaw ni Panfil, sabay bilis ng ulos.

Natawa si Royce, “fuck… that’s hot!”

Mas lalo pa silang nag-init. Si Hansel ay parang nawala na sa sarili, puro ungol, puro mura. Si Panfil naman ay walang preno sa pagbayo, ang mga tunog ng laman sa laman ay humahalo sa basang ungol ni Hansel at sa paghingal ni Royce.

“F-fuckkk!” ungol ni Hansel, nanginig ang katawan, at ilang saglit pa’y pumulandit ang kanyang tamod sa sahig—limang malalakas na sirit. Ang mga kalamnan niya ay nagkikintab, at ang puwet niya ay patuloy pa ring binabayo ni Panfil.

“Putangina mo!” sigaw ni Panfil, sabay huling mga ulos bago ito napasigaw at bumulwak sa loob. Hinugot nito ang burat at tumagas palabas ang tamod, gumuhit sa hita ni Hansel pababa sa sofa.

Hindi na rin nakapagpigil si Royce. Ramdam niya ang matinding suction ng bibig ni Hansel, ang bawat paghigop at paglunok. Sa isang ulos pa lang, sumabog din siya, pinuno ang bibig ng lalaki ng kanyang katas.

Nang matapos, lumuwag si Hansel at lumuwa, hingal na hingal. “Tanginang ‘yan…” sabi nito, nakatawa. “Ang sarap no’n. Excited ako sa project mo, Panfil.”

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1643] Captain's Hustling

CAPTAIN'S HUSTLING

I fill the doorway, still warm from drills. The red tank clings to my chest, tracing the line of my pecs. The gym bag strap rides my shoulder, lats tight under it, socks pulled high over calves that won’t stop twitching from sprints.

He steps out of the bathroom light and looks me over. “You really the captain?” he asks.

“Yeah,” I say, catching my breath. “Came straight from practice. We need those uniforms.”

He taps the neckline of my tank. “You play hard.”

“Always.” I grin. “You gonna help us win off the field?”

He smiles and hooks a finger in the fabric, drawing me in. Our forearms brush; mine’s slick, his cool. We kiss—quick, testy—then longer. I guide him back to the bed with small, firm nudges of my hips.

“Bossy,” he murmurs, falling onto the mattress.

“Captain,” I correct, knees spreading as I plant my feet. My quads swell against the shorts; the socks crease behind my knees. He palms up my shins, over the hinge of the knee, to the thick fan of muscle above it.

“Damn,” he says softly, squeezing. “You’re carved.”

“Leg day,” I puff, rolling my shoulders. The tank pulls across my chest as I inhale; my core tightens, ribs showing. He follows the sweat line down my sternum with slow, teasing kisses through the damp fabric. My back arches, then settles. I keep one hand on his shoulder, steering.

“Tell me if I’m going too fast,” he says.

“Not a chance.”

We move together, bodies answering like a practiced drill. Hips press, then retreat; breath syncs. His forearms cord as he braces; my calves lock and release. I roll us—quick post on an elbow, abs firing to keep balance—and he laughs into my throat.

“You’re really built for this,” he whispers.

“For ninety minutes,” I shoot back, smiling.

The room warms. We trade short bursts—box-sprint quick—then lengthen into slower drives, glutes firing, spines flexing. My tank rides higher, damp and clinging; his hands map the taper of my back, thumbs in the grooves beside my spine. We hit a rhythm that feels like stoppage time—urgent, precise, everything working.

His hand slides down to my ass, squeezing firmly. I groan as his fingers trace the crack, teasing. He pulls me closer, our cocks pressing together through the fabric. Precum leaks from the tip of my cock, dampening the shorts. He grinds against me, his own precum slicking our skin.

“Fuck, you feel good,” he whispers, his voice hoarse with desire.

I reach down, gripping his ass, pulling him tighter against me. Our cocks rub together, the friction building. I can feel the heat of his body, the hard length of his cock against mine. He moans, his breath hot on my neck.

“Want to feel you inside me,” he murmurs, his voice barely a whisper.

I roll us over, pinning him beneath me. His legs wrap around my waist, pulling me closer. I reach down, positioning my cock at his entrance. With a slow, steady push, I slide into him, inch by inch, until I’m fully sheathed.

“Fuck,” he gasps, his eyes rolling back. “You’re so deep.”

I start to move, slow and deep thrusts that hit every spot. His hips buck against mine, meeting my rhythm. The room fills with the sound of our flesh slapping together, our breaths coming in ragged gasps.

“Harder,” he demands, his nails digging into my back. “Fuck me harder.”

I oblige, increasing the pace, my hips snapping against his ass. The bed creaks with the force of our movements. His cock, hard and leaking, bobs between us, precum coating my abs.

“Touch yourself,” I command, my voice rough with need. “Make yourself cum.”

He reaches down, wrapping his hand around his cock, stroking in time with my thrusts. His breath hitches, his body tenses, and with a final, desperate stroke, he cums, his release coating my stomach and chest.

The sight of him, the feel of his ass clenching around my cock, sends me over the edge. I thrust deep, once, twice, and then I’m cumming, my cock pulsing as I fill him with my seed.

We collapse together, our bodies slick with sweat and cum. I roll off him, pulling him into my arms. His head rests on my chest, his breath slowing as he drifts off to sleep.

When the rush fades, I’m standing again, a little wobbly, shoulders squared by habit. He presses an envelope to my palm. “For the uniforms,” he says.

I sling the bag, grip tightening on the strap. “For the team,” I answer, chest still heaving, legs pleasantly heavy, and step back into the hallway, captain posture locked in.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1642] Interviewing Gymnasts

INTERVIEWING GYMNASTS

Chalk hangs in the gym like fog. Metal hums. Fans push warm breath over the mats. I’m gripping a cheap mic and trying not to stare at two adult champions: ring master with messy hair, vault master with a clean skull shine and a grin like he knows my next line.

“How’d you take regionals?” I ask.

“Training,” ring master says, his voice low and steady.

“Partnership,” vault master says, shoulder bumping shoulder, a private knock that speaks volumes.

We slip to a corner. The mic cable squeaks. I ask about the rumor.

“Sleepovers in season,” ring master says, his eyes flicking to mine with a hint of challenge.

“Keeps us synced,” vault master adds, his voice a low rumble.

I say I don’t understand. He crooks a finger. “Come watch.”

They lead me to the warm-up mat by the stubborn window. Night air leaks in, sticky and heavy. Ring master lies back, wrists up like he’s catching invisible rings. Vault master kneels behind him, palms firm at the waist. They count, soft, like prayer.

“One… two…”

Breath lines up. Shoulders gleam with a sheen of sweat. Their bodies talk in tiny moves—hip tilt, back arch, thigh press—nothing graphic, everything honest. The mat gives little squeaks, like it knows the routine. Their sweat smells like salt and lemon peel. I feel my pulse in the plastic mic, my heart racing.

“Three… four…”

Vault master leans close, lips ghosting ring master’s ear. Ring master’s mouth opens on a hush of sound, not a word but a message. Hands travel familiar routes—waist, ribs, the bracket of a hip—finding grips the way you find them on equipment: sure, respectful, hungry. The window fogs a little circle. A droplet slides down a collarbone and disappears.

“Five… six…”

They laugh under their breath, clumsy for a heartbeat, then the rhythm catches like a run-up that finally locks. Their counting unravels into yes, yes, yes. Vault master kisses the edge of a temple. Ring master answers with a slow turn of the head, noses brushing, a small, ruined smile. The room shrinks to heat and a steady drum of air from the fan.

“Seven… eight…”

The hold tightens, then softens. Not for judges; for mercy. For wanting. A quiet lands. I lower the mic because sound seems rude. Their chests move together and my own mirrors it, like I’m being coached into the breath.

“Nine… ten.”

They pause, foreheads touching, shining, grinning like thieves who stole sleep back from the world. Vault master helps ring master up, fingers still threaded a second too long.

“That’s partnership,” he says, his voice thick with unspoken promises.

“And recovery,” ring master adds, voice warm and intimate.

I’m shaky. The gym keeps humming. The rings sway a little, as if nodding. I click the recorder off and finally understand the headline: Rigorous training. Passionate partnership. Sleepovers that turn two bodies into one routine. Later, alone, I can still smell their heat, a sweet ache that sticks to memory all night.

The night deepens, and the gym becomes a sanctuary of whispered secrets and shared breaths. Ring master and vault master move together, their bodies a dance of strength and flexibility, a testament to their partnership. The air grows thick with the scent of their sweat and the promise of more.

Ring master rolls onto his back, his chest heaving with exertion. Vault master straddles him, his hands roaming over the firm muscles of his partner’s torso. Their lips meet in a fierce, hungry kiss, tongues exploring and tasting. The sound of their breaths mingles with the hum of the gym, a symphony of desire and connection.

Vault master’s hands slip under ring master’s shorts, gripping his ass firmly. Ring master arches into the touch, a low moan escaping his lips. Their bodies grind together, the friction building a fire that threatens to consume them both. The mat squeaks beneath them, a rhythm that matches the beat of their hearts.

Ring master’s hands find their way to vault master’s waistband, pulling him closer, deeper. Their kisses become more urgent, more desperate. The world outside the gym fades away, leaving only the two of them, lost in each other’s arms.

Vault master rolls them over, settling between ring master’s legs. He reaches for a small bottle of lube from his gym bag, his movements quick and sure. Ring master watches him, his eyes dark with lust and trust. Vault master prepares him gently, his fingers slipping inside, stretching and teasing until ring master is writhing beneath him, begging for more.

With a final, lingering kiss, vault master positions himself at ring master’s ass, pushing in slowly, carefully. Ring master’s eyes flutter closed, his breath catching in his throat. They move together, a perfect synchronization of bodies and souls, their partnership transcending the boundaries of the gym.

The room fills with the sounds of their love-making, the soft whispers of skin on skin, the ragged breaths, the occasional gasp or moan. The fan pushes warm air over their sweating bodies, cooling them just enough to keep them going, to keep the fire burning.

Their climax comes together, a rush of pleasure that leaves them breathless and spent. Vault master collapses onto ring master’s chest, their hearts pounding in unison. They lie there for a moment, basking in the afterglow, their bodies still connected, still one.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

HMBS 16

SI HANSEL MATAPOS ANG VOLLEYBALL GAME

Bumuntong-hininga si Hansel. Sabado ng gabi. Siya ay nasa lower box ng bleachers sa isang second-rate na sports complex kung saan may nagaganap na collegiate volleyball game sa pagitan ng university niya at isa pang rival na pamantasan.

Bored si Hansel. Hindi naman niya mahilig sa volleyball. Hindi naman siya nagkaroon ng interes sa sport na iyon, dahil hindi naman kasikatan. Mas naging aktibo siya sa basketball at soccer. Sa basketball siya naging varsity noong high school siya. Tapos noong first year siya sa college, na binitawan na rin niya para pagtuunan ang pag-aaral, student leadership, career building, at para hindi maubusan ng oras sa pambababae.

At iyon ang dahilan kung bakit nandoon siya sa volleyball game na iyon. Isa sa pinaka crush ng bayan na babae sa campus ay doon na-assign para mag courtside reporter sa gabing iyon. Sa wakas ay pumayag na ito na maka-quick date at momol sa gabing iyon, matapos ng matagal na panliligaw. At kung susuwertehin siya, baka maikama pa niya.

Simula nang Success Studies ay parang dumoble pa ang sexual appetite ni Hansel. Isang daang porsyento sa lalaki, isang daang porsyento sa babae. At ngayong hindi pa muna klase o in-between classes na paramdam ni Prof. CV, babae muna ang interes ni Hansel.

Sa pagka-bored ay naglaro ng cellphone si Hansel habang umaandar ang volleyball game. Hanggang sa dumating na ang ikaapat na set. Tapos ay pumasok na si Royce Viterbo.

Napatingin sa lalaki si Hansel mula sa kanyang puwesto. Ang ganda talaga ng hubog ng katawan ng lalaki na lalong pinaseksi ng volleyball uniform nito. Isa ito sa pinakamasigasig na gumalaw sa mga manlalaro sa koponan. Kaya naman namawis ang lalaki. Ang guwapo nito, halatang isa sa mga tinitilian ng mga babae.

Napalunok si Hansel. Ang lalaking kinakaribal niya ay mukha na namang masarap na putahe sa kanyang harapan. Nag-iinit na naman siya. Naalala niya ang pakiramdam ng matigas na pangangatawan nito sa loob ng damit na suot nito. Nakikita rin niya ang marahang bukol sa harapan na naglalaman ng titi nito na minsan nang kumantot sa kanya.

Sumikip ang loob ng crotch ni Hansel. Parang gusto niyang amuyin at sibasibin ang kaklaseng pawisan sa court. Ang guwapo pa naman ng mukha nito habang seryoso ang ekspresyon na nakatutok sa bola. Minsan ay tutuwad ito para abangan ang bola, kaya makikita ang magandang hubog ng puwetan nito.

“Shit,” mahinang mura ni Hansel sa sarili.

Naninigas si Hansel. Nakikiliti na naman ang loob ng kanyang bukana.

Umiling si Hansel, "teka. Shit. Saka na 'yan. Sa Martes mo na lang isipin 'yang si Royce. Pucha naman, eh. Bakit ba kasi dito pa sa volleyball game nag-cover eh."

Mukhang talagang pipilitin niya na maka-iskor sa babaeng kikitain niya. Kung hindi matinding blue balls ang aabutin niya.

Pero kahit ano ang iwas ni Hansel ay napapadikit pa rin ang tingin niya sa lalaki. Magaling at matulin naman ito sa pagvolley, spike, at block. Ilang beses din nito na nase-save ang bola. Sa katotohanan niyan, bukod sa captain, si Royce ang pinakamaraming nagawa para magka-score ang koponan.

Natapos na ang laro sa 4th set. 3-1 ang score, panalo ang koponan nina Royce. Nag-apir na ang kalaban.

Nag-text si Hansel sa babaeng kikitain, "hi. Hintayin na lang kita sa may parking lot, ah... See you." Nagbigay siya ng huling sulyap kay Royce tapos ay umalis na sa bleachers.

Naghintay si Hansel sa may parking lot. Ang kanyang kotse ay malapit sa isang lagusan ng sports complex, kung saan lumalabas ang mga player, organizers at non-audiences. Doon niya inaasahang lalabas ang babae, dahil nga university court side reporter ito.

Lumipas ang dalawampung minuto. Tatlumpung minuto. Apatnapung minuto.

Nagsisimula nang mainip si Hansel. Walang sagot mula sa babae. Nakikita niya na marami nang lumalabas na player at media people. Ang mga volleyball player ay sinasalubong ng pamilya o barkada para mag-celebrate.

Nag-ring ang cellphone ni Hansel. Sinagot niya iyon.

"Hi Hansel, oh my god I'm so sorry," bungad ng babae sa kanya.

Kumunot ang noo niya, "huh? Why? Asan ka na?"

"Dumating kasi ang parents ko. They surprised me. They want to take me out to dinner..." apologetic na sabi ng babae.

Nag-grunt siya, "huh. Ang daya naman. Ang tagal kitang inintay!"

"I know. Let me make it up to you. After ng dinner namin ng family, you can take me to your dorm?" suggestive na turan nito.

Nanlaki ang mga mata ni Hansel. Nag-init siya. Mukhang may balak din na pilyo ang babae. "Okay. Sige. I'll let you know."

"Okay. Text text." Tapos ay natapos na ang tawag.

Nang binaba ni Hansel ang phone may narinig siyang pamilyar na boses.

"Hello. Uhm. Sorry po Pa. Opo hindi ako makapunta... eh kasi... ngayon lang natapos ang game ko..." si Royce iyon. Malapit sa bukana ng complex. Hawak nito ang phone sa harapan ng bibig nito.

Slightly feeble na may lumalabas na boses mula sa loudspeaker ng cellphone nito. Isang boses ng lalaki. "Ano ka ba naman? Patapos na ang celebration ng birthday ng kuya mo? At bakit naglalaro ka pa diyan sa varsity? Wala ka naman mahihita diyan sa volleyball."

Napabaling si Hansel sa lalaki. Medyo iritable at disappointed ang mukha ni Royce. "Pa, alam mo naman na... kailangan ko mag-varsity para makapag-aral."

"Eh sinabi ko naman sa'yo. Magiging option lang naman ang college sa'yo, kung basketball player ka. At kung magiging professional ka later," striktong turan ng ama sa phone, "sinabi ko sa'yo, sana tumigil ka na lang sa college mo at maging assistant ng mga kuya mo sa games nila. Doon mas may silbi ka."

"Pa. May pangarap naman akong iba. Hindi naman basketball lang," giit ni Royce, frustrated ang baritonong boses.

"Ewan ko sa'yo. Ang tigas ng ulo mo. Bahala ka diyan sa mga pangarap mo. Kung anuman 'yan. Jusko pambading pa na laro ang pinili mo, pucha," sabi ng ama tapos ay naputol na ang tawag.

Bumigat ang dibdib ni Hansel. Sa tawag na iyon na na-overhear niya ay nalaman niya kung bakit bitter na bitter sa kanya si Royce nang makuha niya ang slot nito sa varsity. At kung bakit lalo itong nagig masmapait nang sinayang ni Hansel iyon sa pamamagitan ng pag-quit sa sumunod na taon.

Malaki palang bagay iyon sa pamilya nila. Kilala naman ni Hansel ang mga Viterbo na mga player sa PBA at sa national team. Kaya naman nang maungusan niya ang bunsong Viterbo na si Royce, ay ang laki ng niyabang niya. Ginamit niyang pang bragging rights ang pagkapanalo sa slot na dapat sana ay kay Royce.

May ganoon pala itong pinagdadaanan sa pamilya.

Minsan lang maramdaman ni Hansel ang guilt, pero naramdaman niya iyon ngayon. Habang pinapanood ang lalaking nakatunganga lang matapos ang tawag.

Nilapitan niya ito. Kumakabog ang dibdib niya, "Viterbo."

Bumaling sa kanya si Royce. Agad na nalukot ang mukha, "ano'ng ginagawa mo dito? Pinadala ka ni Prof. CV? Ano na naman ang gagawin?"

Medyo na-miss ni Hansel ang hitsura nitong pawisan kanina sa laro. Pero kahit ngayong bagong ligo ito at amoy sabon ay ang lakas pa rin ng dating nito sa kanya.

"Tangina nito nakita mo lang ako ang agit mo na agad," sarkastiko niyang sabi, "iko-congratulate lang kita kasi nanalo ang team niyo."

Namaywang si Royce, "at kailangan ka pa nagka-interes sa volleyball ko? Eh tinapon mo nga 'yung slot na dapat para sa akin sa basketball team."

Napakamot siya sa ulo, "tanginang 'yan Royce, paulit-ulit. Ano'ng gusto mong gawin ko? Mag-time travel?"

"Kung walang kinalaman 'to sa Success Studies, umalis ka na nga," galit na anas nito, "wala ako sa mood makipaglokohan sa'yo."

Bumuntong-hininga si Hansel, ang lalim talaga ng hugot nito sa kanya. "Nag-dinner ka na ba? Dinner tayo."

Kumunot ang noo nito, "huh? Ano 'yan?!"

"Tangina inaaya lang kita mag-dinner ang arte nito," masungit niyang sabi, "ililibre na nga kita. Mamaya pa kasi dadating 'yung court side reporter na chicks na iuuwi ko sa dorm. So, sasamahan na kita."

"Lilibre mo ako?" taas-kilay na tanong ni Royce, "hindi ko hihindian 'yan at napagod ako sa laro. Kaya kong tiisin ka."

"Ang dami mo namang sinasabi akala mo naman eh walang nangyari sa atin," masungit na sabi ni Hansel.

Sa wakas ay ngumising pilyo si Royce, "ows? You mean nakantot kita?"

"Tangina ano? Gusto mo mag-dinner o ano?" napikon si Hansel.

Tumawa lang si Royce at sumama na sa kanya sa kotse.

Sa ilalim ng ilaw ng sports complex, nagpatuloy ang mahinhing alingawngaw ng mga fans na palabas. Sa gitna ng mga iyon, si Hansel at si Royce ay naglalakad sa pagitan ng mga kotse, tahimik, pareho pang mataas ang tensyon. Hindi na makaalis sa isip ni Hansel ang narinig kanina—ang paraan ng pagkabasag ng tinig ni Royce habang kinakausap ang ama nito.

Sa loob-loob ni Hansel, gusto niyang sabihing “Pare, gets ko na ngayon.” Pero sa labas, pinanatili niyang matigas ang ekspresyon. Ayaw niyang lumambot sa harap ng lalaking minsang kinaiinisan niya.

Pagdating nila sa kotse, binuksan niya ang pinto at sinenyasan si Royce. “Sakay ka na.”

Umupo si Royce, diretso agad ang tingin sa harapan. Nang paandarin ni Hansel ang sasakyan, ilang minutong katahimikan ang bumalot sa kanila.

Pagpasok nila sa diner, amoy agad ang mantika at kape. May ilang naka unipormeng studyante sa kanto, halatang galing din sa panonood sa laro. Umupo sila sa booth sa sulok. Si Royce ay nakasandal, mukhang lutang. Si Hansel naman ay pinagmasdan lang ito, tahimik.

“Alam mo,” sabi ni Hansel matapos mag-order, “hindi ko alam na ganun kahigpit tatay mo.”

“Hindi mo naman kailangang malaman,” matigas na sagot ni Royce, "tsismoso amp."

“Hindi naman ako nakikitsismis nang intentional. Narinig ko lang kasi kanina,” sagot ni Hansel, pinapakalma ito “’Di ko intensyon makialam.”

“Eh bakit kailangan mong magsorry o magpakonsensya?” balik ni Royce, sabay tingin sa kanyang seryoso. “Hindi mo naman kasalanan na masyado siyang may expectations.”

Tahimik lang si Hansel. Pero sa loob-loob niya, may bigat. Naalala niya ang unang beses na tinalo niya si Royce sa tryouts—kung paano niya sinadya pang ipagyabang iyon sa mga kaibigan. Nahigitan niya ang isang nasa lineage ng greats ng PBA. Noon, parang simpleng tagumpay lang. Pero ngayon, alam niyang may nasira pala siyang bahagi ng pangarap ng lalaki.

“Hindi mo kasi alam kung anong pakiramdam na lagi kang second choice,” bulong ni Royce, halos hindi marinig ni Hansel. “Sa bahay, sa court, sa babae, kahit sa klase ni Prof. CV.”

Napatingin si Hansel, nagtataka. “Second choice? Tangina, ikaw nga paborito ni Prof. CV ngayon ah.”

Ngumisi si Royce, "eh hindi mo rin naman ma-gets 'yun kung ano ang gusto niyon. May pagkahibang."

Sandaling natahimik ang dalawa. Dumating ang pagkain—fried rice, tapsilog, dalawang kape. Kumain sila, pero pareho ring tahimik. Sa bawat subo ni Hansel, lalo niyang naramdaman ang bigat ng pinag-uusapan.

Pagkatapos ng ilang minuto, nagsalita si Royce, “Salamat ah, sa libre.”

“’Yan lang? Wala man lang thank you Daddy Hansel?” biro ni Hansel, pilit binabawi ang bigat ng usapan.

Napailing si Royce, pero ngumisi. “Tangina mo talaga. Ikaw pa talaga ang Daddy ko, ah?”

“’Yan na naman, pucha, bakit lahat ng sinasabi ko may ‘tangina’ sa dulo mo?” natatawang tanong ni Hansel.

“Kasi tangina ka talaga,” sagot ni Royce, pero may tawa na rin.

Pagkatapos nilang kumain, bumalik sila sa kotse. Tahimik ulit, pero hindi na mabigat. Napapabaling si Hansel paminsan sa lalaking nasa front passenger seat. Kahit papaano ay masmaliwanag na ang mukha nito. Alam naman niya na hindi sapat ang panlilibre at isang oras ng matipid na kuwentuhan sa diner para mabura ang mga petty grievances nila sa nakaraan, pero siguro ngayon, magiging maayos na ang kanilang pakikitungo sa isa't-isa.

Biglang nagsalita si Royce, "sigurado ka bang ihahatid mo pa ako? Puwede naman ako umuwi na sa amin. Baka mainip 'yung chicks mo na sinasabi mo."

"Oo nga. Walang kaso sa akin. Aba pinaghintay niya ako, ano. Siya naman ang maghintay," sabi ni Hansel, natatawa, "saka bakit ba taeng-tae ka na mahiwalay sa akin?"

Napalunok ang volleyball player. Namula ang pisngi, "eh kasi pare. Kapag nalalapit ako sa'yo. Naaalala ko 'yung puwet mo. Naalala ko na ang sarap mong kantutin. Baka demonyohin ako."

Nag-apoy ang katawan niya. Napadiin ang hawak sa manibela. Intense ang mga mata kahit nakaharap sa windshield. "Oh? Ano'ng gagawin mo kapag dinemonyo ka?"

"Eh 'di kikidnapin kita mula sa ide-date mo. Iuuwi kita sa dorm ko. Tapos kakantutin kita. Buong gabi. Hanggang sa mapagod ka at hindi mo na gustong kitain 'yang chicks na sinasabi mo," halong naughty at sinister ang tono ng boses ni Royce.

Kumulo ang dugo ni Hansel. Ang kanyang butas ay kumislot. Ang titi niya ay tumigas. Pero nawala na ang desire niya na pumasok sa puke ng babae. Ang gusto niya ngayon ay mapasukan.

Napadiin ang apak ni Hansel sa preno nang makita ang red light. Bumaling siya kay Royce, "tangina. Eh 'di kidnapin mo ko."

——————————————————————————

Pagkasara pa lang ng pinto ay halos mawalan ng balanse si Hansel nang itulak siya ni Royce hanggang dumikdik ang likod niya sa malamig na kahoy. “Ugh…” ang namutawi sa bibig niya, isang ungol na halong gulat at pagnanasa.

“Tangina ka talaga, Hansel. Bakit ba ako nalilibugan sa’yo,” singhal ni Royce, sabay sakmal sa labi niya.

Mainit. Mabigat. Parang dalawang alon ng tsunami na nagbabanggaan. Nag-umpugan ang kanilang mga dibdib, pareho nang basang-basa ng pawis mula sa biyahe at tensyon. Naririnig ni Hansel ang tunog ng mga hininga nilang sabay-sabay na naghahabulan.

Ang dila ni Royce ay magaslaw, gumagala sa loob ng bibig niya, hinihigop ang bawat buntong-hininga. Sumusukli si Hansel; hindi nagpapatalo. Ang mga kamay niya ay gumapang sa gilid ng katawan ng lalaki, sa tigas ng mga dibdib at sa flat nitong tiyan. Ramdam niya ang matinding init sa pagitan nila.

Nadama niyang tumutusok sa hita niya ang matigas na bukol ni Royce. Tigas na tigas na rin ang burat sa loob ng briefs niya, halos hindi na makagalaw sa loob ng pantalon. Pareho silang humihingal, magkadikit pa ang noo.

“Putangina,” hingal ni Hansel, sabay sulyap sa paligid. Nakita niya ang kuwarto: amoy-lalaki ang namumuhay espasyo. May nakasabit na volleyball jersey sa dingding, nagkalat ang tuwalya, mga deodorant, cologne, at energy drinks sa desk. May nakasalansan pang knee pads sa sahig. “Tangina, ang gulo naman dito sa kuwarto mo.”

Umirap si Royce, ngunit hindi mapigilang ngumisi. “Daming arte. Lalong gugulo ang gamit ko ngayong gabi kasi babalibagin kita.”

Napalunok si Hansel. “Fucking shit ka. Sige. Pakita mo sa’kin.”

Walang abiso. Muling lumapat ang labi ni Royce sa kanya, mas marahas ngayon. Binuhat siya nito, halos hindi alam ni Hansel kung paano siya dinala hanggang sa CR, basta’t nagpalitan lang ng mga halik, kaluskos, at mga impit na ungol.

Pagpasok nila, humampas sa kanila ang amoy ng sabon at pawis na hinaluan ng singaw ng init mula sa malamig na tiles. Binalibag ni Royce ang pinto ng banyo, sabay hinatak pababa ang t-shirt ni Hansel. Nahubaran silang pareho nang mabilis.

Tumambad ang kanilang mga katawan, parehong batak, nangingintab sa pawis. Si Royce, may mga guhit ng abs na para bang inukit ng ilaw sa ilalim ng ilaw ng banyo. Kahit maraming kinain ay ripped pa rin. Si Hansel naman, mas maskulado at mabagsik ang tindig, pero ngayon ay nakabukas ang labi at humihingal.

Nagtagpo ulit ang mga labi nila habang umaagos ang tubig sa showerhead. Habang tumutulo ang malamig na tubig, nagiging mas mainit ang mga katawan nila. Ang mga kamay ni Royce ay gumapang sa likod ni Hansel, sa matambok nitong puwet, pinisil iyon nang marahas, sinasabayan ng pagduldol ng sariling tarugo sa harap nito.

“Ughhh, tangina mo…” ungol ni Hansel, halos mapahawak sa balikat ng lalaki.

“’Yan ba gusto mo, ha?” hingal ni Royce habang dinidila-dilaan ang leeg niya, sabay dulas ng kamay pababa sa kanyang harapan. Hinawakan nito ang titi ni Hansel, matigas na, pulang-pula, at mainit. “Tangina, ang tigas mo.”

“Tangina mo ikaw din,” sagot ni Hansel, sabay hawak sa sandata ng volleyball player. Magkasinghaba halos, pero mas mataba kay Royce, dumudulas sa pagitan ng mga daliri niya dahil sa sabon at precum.

Nagsimula silang magjakulan, sabay, habang patuloy ang pag-ulan ng tubig. Nagbabanggaan ang mga dibdib at braso. Minsan ay magsasalubong ang mga labi nila, minsan ay magpapalitan ng ungol.

“Ughhh—putangina, Hansel…” napamura si Royce, sinasalsal silang dalawa gamit ang parehong kamay. “Ang init mo, tangina…”

“Bilisan mo pa. Tangina mo. Ganyan nga…” sagot ni Hansel, nakatingala, napapaliyad sa sensasyon.

Biglang gumapang pababa ang kamay ni Royce. Hinagod nito ang pagitan ng hita ni Hansel, at bago pa ito makatanggi ay naramdaman na niya ang daliri ng lalaki sa bukana ng kanyang lagusan.

“Ugh—shit! Tangina mo!” napasigaw si Hansel, napakapit sa balikat ni Royce, “putangina… anong ginagawa mo—”

Ngumisi si Royce habang patuloy sa pagkalikot, “nililinis ko ’yung papasukin ko mamaya.”

“Gago ka… hhhhhnngghhh!” hindi niya natapos ang mura nang maramdaman ang dahan-dahang pagpasok ng isang daliri. Mainit, basa, at may kung anong elektrisidad na dumaloy mula sa butas niya pataas sa utak.

“Relax, Hansel,” bulong ni Royce, habang idinagdag pa ang isang daliri. “Tangina, ang sikip mo pa rin.”

“Putangina mo, sabi kong—uhhhhnnnn!” napaliyad siya, hindi na makapagsalita. Sa bawat galaw ng daliri ni Royce ay parang pinupunit at pinapaso ang buong katawan niya, pero may kakaibang sarap na bumabalik sa pagitan ng kanyang tiyan at dibdib.

“Gusto mo pa?” tanong ni Royce, malapit sa tainga niya, sabay marahang hinigpitan ang pagpisil sa titi nito.

“Gusto ko tangina mo! Sige, ganyan pa…”

Ang banyo ay napuno ng mga tunog ng tubig, mga impit na ungol, at ang mapangahas na amoy ng katawan ng dalawang lalaki. Ang mga patak ng tubig ay humahalo sa pawis nila, sa bawat hampas ng dibdib sa dibdib, sa bawat pagdausdos ng kamay sa basang balat.

Ang mga labi nila ay muling nagtagpo, gutom at marahas. Si Royce ay tila nauulol sa bawat pagliyad ni Hansel, habang si Hansel naman ay tuluyang nilamon ng init, wala nang iniisip kundi ang lalaking kaharap niya, ang bawat hininga, bawat haplos.

Mainit pa rin ang singaw ng tubig mula sa shower nang dahan-dahang lumuhod si Royce sa harap ni Hansel. Ang mga patak ng tubig ay dumadaloy sa batok ng volleyball player, bumababa sa likod, at tumatama sa sahig.

Tumingala ito kay Hansel, mga matang may bahagyang alinlangan, pero umaapoy sa pagnanasa. Dahan-dahan, inabot nito ang matigas na ari ng kaklase, pinagmasdan sandali, bago tuluyang lumapit at isinubo.

“Putangina—Royce!” napasandal si Hansel sa malamig na pader ng banyo, napahawak sa buhok ng lalaki.

Mainit. Basa. Buhay na buhay ang bawat galaw ng bibig ni Royce. Ramdam ni Hansel ang sikip at lambot ng labi nito habang sinisindihan ng bawat sipsip at paggalaw ng dila. Ang barakong player na ang galing mag spike at block kanina, ngayon ay nilalamon nang uhaw at gutom ang kanyang matigas na tarugo.

“Ughhh… tangina ka, Royce,” hingal ni Hansel, pilit kinokontrol ang pag-ungol. “Ang sarap mo… fuck… ganyan lang…”

Tumingala si Royce habang hindi inaalis ang bibig sa ari ng kaklase. Nakatingin ito ng diretso sa mga mata ni Hansel, at sa pagitan ng bawat paglabas-pasok ay naglalaro sa mga labi nito ang ngising pilyo. Sa tuwing lalabas ang ari niya sa bibig nito ay kumikintab iyon ng laway at precum.

“Putangina mo, mukha kang puta makatitig ka” ungol ni Hansel, pero imbes na pigilan ay hinawakan pa niya ang ulo ni Royce at itinulak pabalik. “Sige. Tsupain mo pa. Huwag kang hihinto.”

Hindi na umimik si Royce. Sinunod lang ang utos—mas madiin, mas mabilis, mas marahas. Ang dila nito ay dumulas mula sa ulo pababa sa puno, paikot-ikot, bago biglang bumaba pa lalo, nilalaro ang mga betlog ni Hansel gamit ang dulo ng dila.

“Aaahhh—putaaa…” halos manginig si Hansel sa sensasyon. Napahawak siya sa ulo ni Royce, hinahaplos ang basa nitong buhok.

Hindi pa nakontento ang volleyball player. Dahan-dahan, ibinuka nito ang mga hita ni Hansel, at bago pa makapagsalita ang lalaki ay naramdaman na niya ang dila ni Royce sa pagitan ng kanyang mga hita. Dinilaan nito ang singit, pinuntirya ang mismong sentro ng kanyang pagnanasa.

“Shit, Royce! Tangina mo—aaahhh…”

Kumurap ang butas niya sa unang dampi ng dila. Parang sinindihan ng bagong apoy ang kanyang katawan. Naramdaman niya kung paano sinisipsip, nilalaplap, at tinatantya ni Royce ang laman na pumapalibot sa bukana. Dinidilaan nito ang butas, tapos ay babalik sa titi, tapos ay babalik ulit sa butas.

“Ughhh fuck, ang sarap niyan… huwag kang hihinto,” ungol ni Hansel, halos mawalan ng boses.

Minsan ay sisilindro ni Royce ang titi niya, halos lamunin nang buo. Minsan naman ay kakaskasin ng dila nito ang paligid ng butas, pinapahinga sandali bago ulit susunggaban. Ang bawat galaw ay may kalkulado. Mukhang natuto naman sa maraming training na nakuha nila so far sa Success Studies.

“Putangina, Royce…” halos paulit-ulit na lang ang mura ni Hansel.

Tuloy-tuloy si Royce, hindi tumitigil kahit nanginginig na si Hansel sa ibabaw niya. Ang tubig mula sa shower ay nagiging parang ulan kasabay ng pawis, halo ng laway, sabon, at libog. Ang tunog ng bawat sipsip, bawat ungol, bawat paghinga ay pumupuno sa buong CR.

“Fuck, malapit na ’ko…” bulong ni Hansel, hingal na hingal.

Parang naramdaman ni Royce iyon, dahil bigla itong bumitaw. Tumayo ito, basang-basa, may ngisi sa labi.

“Tanginang burat mo,” sabi nito, pinupunasan ang laway sa labi gamit ang likod ng kamay. “Ang sarap. Nakakabakla.”

Humihingal pa rin si Hansel, nakasandal sa pader, nanginginig. “Gago… adik. Sarap mong tsumupa.”

Ngumisi si Royce, lumapit, at walang pasabi siyang hinalikan ulit. Lasa ni Hansel sa labi ang halong laway, tubig, at sariling precum. Nilasap niya iyon habang nilalaro ng dila ang loob ng bibig ni Royce.

Pagbitaw nila sa halikan, hinagisan siya ni Royce ng bagong tuwalya. “Magpatuyo ka diyan bago ka sipunin. Mamaya gagawin kitang putang, tangina mong hambog ka."

“Puta ka rin,” sagot ni Hansel, pero ngumiti habang pinupunasan ang katawan.

Lumabas sila ng CR, pareho pa ring hingal, at tumuloy sa kama. Disorganized ang paligid—may mga medyas sa sahig, mga jersey sa gilid ng kama, at mga energy drink can sa mesa. Pero malinis ang sapin ng kama, halatang bagong palit.

Humiga si Hansel, habang si Royce ay umupo sa gilid at pinagmamasdan siya. Walang salita sa pagitan nila—hangin lang at malalalim na paghinga.

Pagkatapos ng ilang segundo, gumapang si Royce sa ibabaw niya. Tumukod ang mga braso sa magkabilang gilid ni Hansel, sabay dulas ng katawan nito pababa hanggang sa magdikit ulit ang kanilang balat. Mainit. Mabigat. Buhay.

“Ang ganda talaga ng katawan mo,” bulong ni Royce habang hinahagod ng kamay ang dibdib ni Hansel, pinaglalaruan ang utong.

“Hindi mo kailangan sabihin ’yan para lang makaisa ulit,” sabi ni Hansel, pero kinagat niya ang labi para pigilan ang ungol.

“Hindi ko kailangan mangbola,” sagot ni Royce, sabay dila sa utong niya. “Alam ko rin ang mga katulad mong hambog. Mahilig na pinupuri. Tinamo namumula ka."

Napaliyad si Hansel, napahawak sa buhok ng lalaki. “Tangina mo, sige… ituloy mo ’yan.”

At tumuloy nga ito—dinilaan ang kanyang dibdib, leeg, at balik sa labi. Nagtagpo ulit ang kanilang mga bibig, marahas at marubdob. Pero sa bawat halikan ay parang mas gumagaan na ang loob nila sa isa't-isa. Sa kabila ng patuloy nilang asaran.

Habang humihigpit ang yakapan nila, naramdaman ni Hansel na sa kabila ng lahat—ang init, ang pawis, ang gulo ng paligid ay may kung anong kakaibang koneksyon na nagsisimula. Habang patuloy silang naghalikan sa ibabaw ng magulong kama, naramdaman ni Hansel ang malamig na hangin ng aircon na humahalo sa init ng katawan nila.

Hindi na matandaan ni Hansel kung gaano na katagal silang naglalaplapan; basta ang pakiramdam niya, ang oras ay bumagal, at ang init sa pagitan nila ni Royce ay lalong lumalalim. Paulit-ulit silang nagkikiskisan, naghihimuran ng katawan, nag-eespadahan ng mga dila at ng mga katigasan nilang parehong tigas at basa na ng paunang dagta. Ang bawat galaw, bawat pagkiskis ng mga burat nila ay nagpapapawis na muli sa kanilang katawan kahit kakagaling lang nila sa banyo.

“Ughhh... tangina ka, Hansel,” hingal ni Royce. “Nakakabanas ang kaguwapuhan mo.”

“Eh gusto mo talagang patayin sa sarap,” sagot ni Hansel, sabay kadyot ng balakang, sinasadyang ipasayad ang galit na galit niyang ari sa tiyan ng volleyball player. Pareho silang napaungol nang maramdaman ang tigas ng isa’t isa.

Habang patuloy silang nagkikiskisan, inangat ni Hansel ang kanyang mga paa, binuka ang mga hita, at inekis ang mga binti sa likod ni Royce. “Tangina, Royce... gawin mo na kung gagawin mo,” mahinang hamon niya, nanginginig ang boses.

Ngumisi si Royce na mapangahas, may halong pagnanasa at poot. “Ano? Sabihin mo sa akin kung ano ang gusto mong gawin ko.”

“Fuck me,” bulong ni Hansel, sabay tingin sa mga mata nito. “Gusto ko ’yung marahas. ’Yung matindi. ’Yung ibibigay mo sa akin lahat ng galit mo... dahil kinuha ko sa’yo ’yung slot mo sa basketball team.”

Nanlisik ang mga mata ni Royce. “Tangina, pinaaalala mo pa talaga ’yan,” mariin nitong sabi habang inuumpog ang matigas na ulo sa bukana.

Bago sumagot si Hansel ay naramdaman na niyang mas lalong humigpit ang pagkakaekis ng kanyang mga binti sa katawan ng volleyball player.

“Oo. Para barurutin mo talaga ako.”

At doon na nga. Umamba si Royce. Isang biglang kadyot, mainit, marahas, puno ng gigil at pagnanasa. “Putanginaaaa!” sabay nilang sigaw.

Mabilis. Matindi. Walang alinlangan ang bawat ulos. Ang mga kama ay umuuga, ang kanilang mga katawan ay naglalapat. Parang dalawang leon na sinaniban ng libog at galit. Ang tunog ng kanilang mga balat na nagbabanggaan, ang mga mura, at ang mga ungol ay naghalo sa pawis at amoy ng katas sa paligid.

“Putangina mo, Hansel! Tangina ganito dapat ginagawa sa hambog na katulad mo!” bawat salita ay sinasabay ni Royce sa malalalim na kadyot.

“Ahhh... fuck! Sige lang! Ibigay mo lahat, Royce! Ganyan! Ganyan!” halos pasigaw na tugon ni Hansel, hawak-hawak ang mukha ng lalaki, hinahaplos habang binabarurot siya nito.

Halos magkasabay silang humihingal, magkatitig, magkadikit ang mga noo. Ang kanilang mga dila ay nagbubuhulan habang patuloy ang marahas na ritmo ng pag-ulos.

“Ughhhh... shit... ang sikip mo, Hansel,” bulong ni Royce sa pagitan ng hingal. “Parang hinihigop mo ako.”

“Gago ka... ’yan ang gusto mo, di ba?” sagot ni Hansel, sabay kapit sa likod nito, mga kuko niya ay dumudulas sa pawisang balat ni Royce.

Lumipas ang ilang minuto na puro kalabog, ungol, at halikan. Wala nang patid ang lakas ni Royce, parang isang makina. Halos isang oras siya nitong diretsong binabarurot, walang tigil, walang awa. Si Hansel naman ay halos mawalan ng ulirat, pero ang bawat segundo ay langit.

“Ahhhh... tangina mo, Royce... sige pa!” ungol ni Hansel, nanginginig na ang mga binti, pero hindi binibitawan ang pagkakaekis sa likod ng lalaki. Grabe ang katigasan nito sa kanyang kalooban. Ang lalim ng naaarok. Binubugbog ang kanyang gspot.

Bumilis pa lalo si Royce. “’Yan ang gusto mo, di ba? Gusto mong maramdaman kung gaano ako kadesperado !”

“Oo! Oo, putangina, ganyan nga!” sigaw ni Hansel, sabay sabunot sa buhok nito.

Hanggang sa maramdaman niya ang pamilyar na pressure sa puson, isang mabilis at malalim na alon ng sensasyon. “R-Royce... I think I’m gonna—ahhhhhh!”

Ngumisi ang volleyball player, pero hindi bumagal. “Sige! Labas mo! Pakita mo sa akin kung gaano ka kaputa!”

At doon sumabog si Hansel. Isang matinding alon ng kaligayahan, parang apoy na pumutok sa bawat himaymay ng kanyang laman. Tumilamsik ang mainit niyang tamod sa kanilang mga dibdib, sa tiyan ni Royce, sa unan, at sa kubrekanang halos hindi na nila napapansin. Ni hindi man lang niya kailangang hawakan ang kanyang titi.

“Fuuuck!” singhal ni Royce, sabay baon nang malalim, isang huling kadyot bago rin siya pumutok. Mainit, malapot, at sagana ang pag-agos ng punla sa loob ni Hansel. Ramdam niya ang bawat tibok, bawat pagpintig ng ari ni Royce sa loob niya.

Huminga nang malalim si Royce, tapos dahan-dahang binunot ang sarili. Habang ginagawa iyon, hinimod nito ang lahat ng katas na kumalat: sa crotch, sa tiyan, sa titi, sa singit, at pati na sa bahagyang tumagas mula sa bukana ni Hansel. Dinilaan nito ang bawat patak na parang ayaw masayang.

Pagkatapos ay umakyat ito, hinalikan si Hansel nang marubdob. Nagtagpo ulit ang kanilang mga dila—ngayon ay may halong lasa ng sarili nilang mga tamod. Walang hiya, walang arte. Tila gutom na gutom.

Habang nakahiga, pinagsalubong nila ang kanilang mga kamay. Isang tahimik na sandali ng koneksyon matapos ang halimaw na pagniniig. Ramdam nila ang tibok ng puso ng isa’t isa.

Huminga nang malalim si Hansel, nangingiti habang pinagmamasdan ang mukha ni Royce na may halong pagod at kasiyahan.

Ngumisi si Royce, “hmm? Ano? Pupunta ka pa doon sa chicks mo?”

Umiling si Hansel, sabay tawa. “Wala na akong enerhiya para sa kanya. Inubos mo na.”

Ngumisi ang volleyball player, pinunasan ng daliri ang isang patak ng pawis sa pisngi nito. “Yikes. Weak. Sabi ni Prof. CV, resistensya daw ’yan ang sukatan ng success. Paano kung gusto ko pa ng isang round?”

Napairap si Hansel, pero ang ngiti ay nananatili sa labi niya. “Kayang-kaya kita, gago!”

Tumawa si Royce, hinila siya palapit, at bago pa muling makapagsalita si Hansel ay nagtagpo ulit ang kanilang mga labi. Ngayon, hindi na marahas, kundi marubdob, malambing.

Sa gitna ng pawis, kalat, at mabigat na amoy ng katawan, nagpatuloy ang halikan nila. Ang gabi ay tila walang katapusan.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1641] Cycling Savior

CYCLING SAVIOR

Our town has a hero. We call him Cycling Savior because he rides his bike all day and his power is sweat. No kidding—sweat is his battery.

Morning sun hits the plaza like a hot hand. He rolls in wearing a white kit that shines like new paint, the fabric clinging to every curve of his muscular body. I wave. “Early ride?”

He grins, his teeth flashing white against his sun-kissed skin, a mischievous glint in his eye. “Always. Gotta keep the sweat going.”

The shop lady lifts a bottle. “Water?”

“Later,” he says, his voice low and husky, dripping with unspoken promises. “If I drink too much, the power naps.”

He starts circling the fountain. His legs look carved; each lap darkens his jersey, clinging to his muscular frame, outlining the bulge in his shorts. The air smells like clean salt, like a beach day. People relax just seeing him move, their eyes lingering on the play of muscles under his taut skin, imagining the power and heat radiating from him.

Then trouble: a man snatches the donation box from the clinic table and runs. Metal rattles. Someone shouts, “Stop him!”

Savior brakes hard, swings off the bike, and plants himself in the runner’s path. “Hey,” he says, calm but loud, his voice commanding. “That money’s for the clinic.”

The guy freezes. He’s a grown man with a short beard and shaky eyes. “I just— I need cash.”

“We can help,” Savior says, stepping closer, his presence dominating. Sweat rolls off his jaw and hits the stones, glistening in the sun. “But not like this. Put it down.”

The man sets the box on the ground. “I’m sorry.”

Two officers hurry over. One asks, “Everything okay?”

“Yeah,” Savior says. “He’s giving it back. Let the clinic talk with him.”

Clapping breaks out. I run up with a towel. “You saved the day again.”

Savior laughs, a little breathless, his chest heaving. “And now I’m boiling. I need to cool down or the power gets weird.”

The barista from the café—the handsome guy with the soft beard—walks over holding ice water, his eyes roving over Savior’s body with undisguised hunger. “If you want,” he says, his voice soft and inviting, “I can help.”

Savior meets his eyes, a spark of something primal passing between them. He nods, a silent agreement.

We make space under a tree. Shade hangs like a curtain. Savior lifts his bike over his head for the crowd—he always does that—and sets it carefully by the bench. Up close, you can see the heat shimmering off him, his skin flushed and damp, his muscles coiled and ready.

The handsome guy touches his arm and winces. “Wow. You’re burning up.”

“That’s the idea,” Savior says, his voice a low rumble, his eyes dark with desire. “Cool me down?”

The handsome guy nods, his fingers brushing Savior’s shoulder, then trailing down his chest. He pats him with the towel—shoulders, chest, back—slow and careful, each touch lingering just a moment too long. Then he looks up, his eyes dark with something more than concern, something primal and hungry.

Savior nods, a silent invitation.

The handsome guy drops to his knees, his hands shaking slightly as he reaches for Savior’s shorts. He pulls them down slowly, revealing the bulge in Savior’s tight briefs. He looks up at Savior, seeking permission, and Savior nods again, his breath coming faster.

The handsome guy pulls down the briefs, revealing Savior’s cock, already hard and glistening with sweat. He takes it in his hand, his fingers wrapping around the shaft, and leans in, his tongue flicking out to taste the salt on the head. Savior groans, his hips bucking slightly.

The handsome guy takes him in his mouth, his head bobbing as he sucks and licks, his hands cupping Savior’s balls, rolling them gently. Savior’s hands tangle in the handsome guy’s hair, guiding him, his breaths coming in ragged gasps.

The crowd keeps a respectful distance, their eyes wide with a mix of shock and arousal. The officers talk with the thief by the clinic table, their voices low and murmured. The plaza feels charged, the air thick with tension and unspoken desires.

After a minute, the handsome guy pulls back, his lips damp, his eyes dark with lust. He looks up at Savior, a question in his eyes, and Savior nods, his chest heaving.

The handsome guy stands, his hands trembling as he reaches for Savior’s cock again, stroking it slowly, his thumb circling the head. Savior’s hips buck into his touch, his breath coming in short, sharp gasps.

The handsome guy leans in, his lips brushing against Savior’s ear. “How do you feel?”

“Like I could ride forever,” Savior says, his voice a low growl, his hands gripping the handsome guy’s hips, pulling him closer.

“Good,” the handsome guy murmurs, his lips trailing down Savior’s neck, his hands never stopping their slow, torturous stroke. “Because I’m not done with you yet.”

Savior chuckles, a low, throaty sound. “Neither am I with you.”

The handsome guy steps back, his eyes roving over Savior’s body, a slow, appreciative look. “You’re incredible,” he says, his voice thick with awe and desire.

Savior grins, a cocky, confident smile. “And you’re about to find out just how incredible I can be.”

I yell, “Speech, Savior!”

He raises the bike high, his muscles flexing, his body glistening with sweat. “I sweat for this town,” he calls, his voice loud and clear, filled with pride and promise. “You keep being kind, I’ll keep pedaling.”

People cheer. He rolls into the sun, cutting smooth circles through the streets, building heat and hope again. And I think: maybe saving the world is simple—work hard, sweat honest, take what you want, and never stop riding.

The sun dips lower, casting a golden glow over the plaza. Savior’s silhouette grows smaller, but the memory of his presence lingers, a promise of more to come. The town breathes a little easier, knowing their savior is out there, his sweat a beacon of hope and desire, his lust a driving force that keeps him going, keeps them safe.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

HMBS 15

ANG PINAALAM NINA TOMA AT PENDER

Papatapos na ang volleyball practice nang mapansin ni Royce si Chaucer na dahan-dahang lumalapit. Pawisan pa rin ang katawan ng kapitan, nangingintab ang balat sa ilalim ng ilaw ng gym.

Lumukso ang dibdib niya. Iba talaga ang presensiya ni Chaucer na Success Studies alumnus.

“Royce, ayos na. Puwede ka nang mag-exit,” sabi ni Chaucer habang naglalakad palapit, ang boses mababa, parang may dalang lihim. “Punta ka sa security office sa Gate 6.”

Kumunot ang noo niya. “Huh? Bakit do’n?”

Bumulong si Chaucer, halos dumikit ang labi sa tainga niya, “Si Prof. CV ang nagpapasa ng mensahe. Go ka na agad.”

Sa pagbanggit ng pangalan ng propesor, may kakaibang init na gumapang sa loob ni Royce. Sa tuwing may tawag si Prof. CV, ibig sabihin ay may mangyayaring hindi ordinaryo. At mukhang may kamunduhan na namang mararanasan siya.

Tumango siya. “Okay. Maligo lang ako sandali.”

Ngunit pinisil ni Chaucer ang kaniyang balikat, madiin. “’Wag na. Urgent daw ’to,” sabi nito, at bago bumitaw ay pasimpleng suminghot nang malalim sa leeg niya. “Tangina, ang bango mo kahit pawisan. Lalaki sa amoy. Alam mo ba, tigas ako ngayon?”

Namula si Royce at agad na tumalikod. “Gago ka. Sige na.” Pero kahit tumalikod na siya, naramdaman pa rin niya ang lagkit ng tingin ni Chaucer sa likod niya.

Mabilis niyang kinuha ang kanyang mga gamit at gumayak na. Habang naglalakad sa madilim na campus papuntang Gate 6, ramdam niya ang tunog ng sariling hakbang. Ang hangin ng gabi ay malamig, pero ang katawan niya’y mainit: halo ng pawis, testosterone, at antisipasyon.

“Bakit security office?” bulong niya sa sarili. “Anong klaseng meeting ’to?”

Sa may parking area, nasalubong niya sina Hansel at Zim, parehong naka-casual pa at mukhang kagagaling din sa kani-kanilang mga gawain sa school.

“Papunta rin kayo sa Gate 6?” tanong ni Royce.

“Yeah,” sagot ni Zim. “Nakakagulat ’yung email ni Prof. CV. Urgent daw. Buti nandito pa ako sa campus.”

“Ano kayag nangyari at bakit parang seemingly urgent ito? Bakit kaya hindi na lang bukas sa klase?” sabat ni Hansel. “At ikaw, Royce—bakit parang galing ka sa giyera? Ang haggard mo.”

“Huh? Galing akong practice. Pinamamadali ako dito,” sagot ni Royce, medyo inis.

Ngumisi si Hansel, bahagyang nagbago ang tono. “Ahhh… kaya pala amoy lalaki ka ngayon.”

Habang naglalakad sila, napansin ni Royce ang mga mata ni Hansel. Tumitingin. Sumisinghot. Nag-stretch pa ito, sabay kamot sa bukol nito.

Pagdating nila sa security office, pinapasok sila ng isang guwardiya sa maliit na silid. Madilim. Isang ilaw lang ang nakasabit sa gitna, naglalambitin at bahagyang umiindayog. Parang interrogation room sa pelikula na may police scene.

Sa loob, naroon si Prof. CV—naka-fit na black long sleeves, bukas ang unang tatlong butones. Katabi nito sina Toma at Pender, parehong nakatungo, mukhang dinidisiplina. Si Panfil ay nasa sulok, halatang naiilang. At sa kabilang upuan, may lalaking nasa singkwenta anyos. Matipuno pa rin, nakapolo barong, mukhang head ng mga guwardiya.

Tahimik ang lahat. Ramdam ang bigat ng sitwasyon.

“Tama ang timing n’yo,” ani Prof. CV, malamig pero kontrolado ang boses. “Umupo kayo.”

Habang umuupo, napansin ni Royce ang pag-aalala sa mukha nina Toma at Pender, parang mga batang nahuli ng magulang. Pinagpapawisan ang dalawa kahit malamig ang silid.

Nagsalita ang head guard. “Prof. Contraverde, ano ang plano natin sa mga batang ’to?”

Tahimik si Prof. CV sandali, tapos ay humalukipkip. “Mga estudyante ko sila. Sa elective ko. Masyado lang nadala sa bugso ng damdamin.”

Tumikhim ang guard. “Nakita ko kasi, naghahalikan sa may garden. Buti ako lang ang nakakita.”

Nanlaki ang mata ni Royce. Si Toma at Pender? Naghalikan sa loob ng campus? Holy shit.

Tumingin si Prof. CV sa dalawa. “Anong paliwanag n’yo?”

Mababa ang boses ni Toma. “Pasensya na po, Prof. Nadala lang kami. Simula nang pumasok kami sa klase n’yo, parang hindi na namin kayang itago. Laging mainit. Grabe ang libog. Saka... napalapit na po talaga ako kay Pender.”

Tumuro si Prof. CV kay Pender, "hindi ba ikaw, may girlfriend ka?"

Si Pender naman ay nagtaas ng tingin, halos magmamakaawa. “Nakipag-break na po ako sa girlfriend ko. Hindi ko po alam kung mali, pero gusto ko si Toma. Hindi ko na rin maitago. B-Bawal ba Sir?

Tahimik sandali ang lahat. Pagkatapos, ngumiti nang marahan si Prof. CV. Hindi malinaw kung mabuti o sinister ang ngiti.

“I never said that,” sabi niya. “Pero dapat tandaan ninyo. Ang mga bagay na tulad nito ay para lang sa loob ng sistema. Never outside. Kapag lumabas, delikado. I have always told you this since day one. The power is in the secret.”

Tapos ay tumingin ang propesor sa kanilang lahat. “This isn’t the first time that an elective student has lost control. You’re young, driven, and horny—yes. Pero may disiplina kayong kailangang itimo sa mga utak niyo. Kung nagkamali man kayo, ako ang sasalo. Ako ang magtatago ng lahat ng kalat n’yo. That is a promise as long as you're enrolled in my class.”

Tumango ang head guard. “Basta kayo, Sir, tahimik kami rito. Kapag mga bata mo ang gagawa ng kalokohan, mapapanatili kong tikom ang bibig ng lahat."

Bumulong si Hansel, "damn. Ang lakas at yaman ni Sir, kaya niyang parahimikin ang mga tao."

Pero bago pa makasalita ang iba, nakita niyang lumapit si Prof. CV sa head guard. Tumigil sa harap nito, sabay inilapat ang kamay sa bukol ng lalaki. Napatigil ang lahat.

“Isa pa,” sabi ng propesor, mahinang-mahina pero nakapanghihina ng tuhod, “alam kong gusto mo na naman akong tikman.”

Ngumiti ang guard, parang napaso. “Hindi ko tinatanggihan ’yan, Sir.”

Naglapat na ang labi ng dakawa. Isang halik na marahas, puno ng karanasan at kapangyarihan. Nagsanib ang dila ng propesor at ng guwardiya, at sa bawat tunog ng halikan ay maungol at malaway.

“Fuck,” bulong ni Hansel, halos hindi marinig. “I was wrong. Sex talaga ang pera ni Prof. CV.”

Tahimik si Royce, pero ramdam niya ang bigat sa pantalon. Nakahawak na siya sa sarili habang pinagmamasdan ang eksena. Ang mga daliri ng guwardiya’y nasa buhok nito, habang ang propesor naman ay nanatiling kalmado, daminant pa rin sa eksena, kahit mas barako ang hitsura ng guwardiya.

Pagkatapos ng ilang sandali, bumitiw si Prof. CV, nilinis ang labi gamit ang hintuturo, at ngumiti. “Sige. You may all go now. We’ll talk again tomorrow. In class.

Tahimik ang lahat. Isa-isa silang lumabas. Si Royce ang nahuli. At bago niya isinara ang pinto, nakita niyang muling naglapat ang labi ng propesor at ng guwardiya, sa ilalim ng nag-iisang ilaw. Nag-a-attempt na maghubaran ng damit.

——————————————————————————

Martes, sumunod na araw.

Tahimik lang si Royce at ang ibang mga kaklase habang naghihintay sa pagpatak ng ala-una. Hindi pa nila alam kung paano ipo-process ang nangyari kahapon. As usual, naka jockstraps lang sila. Iba-iba ang kulay. Nandoon pa rin naman ang kakaibang sexual atmosphere sa silid, pero walang gumagawa ng kapilyuhan.

Pero ang lahat ng mata ay nakatingin kina Toma (green jockstrap) at Pender (purple jockstrap). Magkatabi ulit ang dalawa sa silid. Mukha pa ring nalugi ang dalawa.

Pero magkahawak ang kamay ng mga ito. Mukhang talagang sineryoso na magnobyo na ang mga ito, lalo na't na-reveal na sila kagabi. At kita din sa tahimik na tinginan ng dalawa na may lambingang nagaganap.

Mag-boyfriend na talaga sila? tanong niya sa isip. Hindi siya sanay na makakita ng ganoong intimacy sa pagitan ng dalawang lalaki. Hindi na rin siya sigurado kung bakit. Dahil ba naiilang siya, o dahil may parte sa kanya na curious.

Napaisip tuloy lalo si Royce. Nakailang girlfriend na rin naman siya. Isang taon na siyang nabakante. Dahil nga sinisikap niyang magpakabuti sa volleyball. Pati na rin sa studies. Medyo nabawasan siya ng drive sa babae simula nang maging aktibo na siya sa Success Studies. Pero hindi naman niya nakikita ang sarili niya na magkakaroon ng boyfriend. At naririnig naman niya sina Hansel at Zim na nakakakama pa ng babae. Si Panfil naman ay timid naman noon pa.

Mukhang hindi na ganoon ang layon nina Toma at Pender. Mukhang talagang lumalim na talaga sila sa seksuwalidad nila at nakahanap ng romansa sa isa't-isa.

Habang pinagmamasdan si Toma at Pender, napansin ni Royce matagal na pala siyang walang ganitong init. Hindi iyong libog lang—yung pakiramdam ng connection, ng mutual na pagnanais.

Hindi nagtagal ay dumating na si Prof. CV. Naka puting thong ito. As usual naka body shiner kaya angat na naman sa ilaw ang lilok na physique nito. Pati na rin amoy ng awra nito ay kumalat sa room. Agad na umupo ang lahat ng diretso at tumingin sa lalaki.

Seryoso si Prof. CV. Wala namang nagbago. Ang commanding presence ay nandoon pa rin, kahit mukhang puta sa harapan nila. Nagsimula itong mag-lecture. Binuksan ang projector. Lumabas ang slide. Ang title: Men, Success, and the Love they Share.

“Good afternoon, gentlemen,” bungad nito, malamig pero may awtoridad. “I hope everyone’s feeling calm today." Ngumiti si Prof. CV. “I know this title may surprise you. But love—gentlemen—is one of the most complex and potent forms of influence. It can destroy kings, or make them immortal.”

Lumapit ito sa harap, naglakad dahan-dahan habang nagsasalita. Masarap panoorin ang propesor at ang adonis nitong katawan na graceful na umiikot sa kanila habang intelektuwal na nilalahad ang mga topics nito.

“History remembers many powerful men not only for their achievements,” sabi ng guro, “but for their attachments—those secret loves that shaped them. Let me give you a few examples.”

Alexander the Great and Hephaestion.

“A conqueror of nations, yet history whispers about his heart—shared with another warrior. They called each other ‘brother,’ but every account says otherwise. Their unity on and off the battlefield was the foundation of an empire.”

Lumipat ang slide: Michelangelo and Tommaso dei Cavalieri. “Ito,” sabi ni Prof. CV, “ang artist na nag-ukit ng mga diyos sa marmol—pero hindi kailanman nag-asawa. Sa halip, inialay ang mga tula, ang mga likha, sa isang batang nobleman na minahal niya in quietness.”

Bayard Rustin and Martin Luther King Jr. Ngayon ay may mga larawan ng dalawang makasaysayang tao. “Rustin was King’s strategist. Openly gay at a time it was dangerous. Yet, their partnership forged a revolution. Love, again, as a force of transformation.”

Tahimik ang lahat.

Ngayon ay lumabas sa slide ang isang business logo.

“Let’s move closer to our times,” wika ni Prof. CV. “One of our own alumni—let’s call him Arman—is now the CFO of a family-owned conglomerate. Brilliant man. Strategic. And yes, he happens to be the secret lover of the company’s married chairman.”

May ilang napasinghap.

“Anong aral dito?” tanong ni Prof. CV, tumalikod para tumingin sa kanila. “That love, when hidden and disciplined, can create stability. But if uncontrolled, it can destroy everything. Arman thrives because he knows when to be a lover, and when to be invisible.”

Dahan-dahan niyang nilibot ng tingin ang klase, hanggang sa tumigil sa dalawang tahimik na estudyante sa gitna.

“Toma. Pender.”

Kumunot ang noo ng dalawa, sabay napatungo.

“Look at me,” utos ni Prof. CV, malamig pero hindi galit. “You two are not being punished, for now. You are being refined. What you feel for each other, don’t deny it. It’s human, even powerful. But you must understand: feeling is not the same as focus. You must learn to love without losing your discipline.”

Tahimik ang lahat. Si Royce, nakaramdam ng kakaibang kirot sa dibdib. Parang nainggit sa kalinawan ng dalawang iyon.

Ipinagpatuloy ni Prof. CV, “Success demands constraint, secrecy, and calculation. If you let your emotions rule, you will be devoured by them. If you master them, you become untouchable.”

Huminga nang malalim si Toma. “Yes, Prof. CV. We understand.”

“Do you?” balik nito, halos pabulong pero matalim. “Because love is not an escape. It is a weapon. Treat it as one.”

Napaisip tuloy si Royce kung ganoon open ba siya na tumungo sa rutang iyon. Na hindi lang katawan ang ialay para sa tagumpay. Pati na rin ang puso. Napansin niyang may nakatingin sa kanya.

Pagbaling niya, nakita niyang nakatingin sa kanya nang seryoso ang naka pink na jockstrap na si Hansel. Curious pero blanko ang tingin.

Napakunot lang ng noo si Royce. Tapos ay humarap ulit sa naka project na slide.

Si Prof. CV ay bumalik sa harap ng klase. Nagpatuloy ito sa mahabang leksyon ukol sa mga historical figures of success na may secret lovers.

Alas dos na ng hapon nang matapos ang leksyon ni Prof. CV. Tahimik ang buong silid, tanging ugong ng aircon at malalim na paghinga ng mga estudyante ang maririnig. Lahat ay alerto, parang ramdam na may kakaibang mangyayari. Nakatingin si Royce sa propesor pawisang hubad ito maliban sa puting thong na kumikislap sa ilaw ng projector.

“Gentlemen,” anang propesor, mababa at buo ang tinig, “kanina ay pinag-usapan natin ang love as a vital life force. Not all men in Success Studies find love in the arms of another. Tulad ko, libog-libog at tagumpay lang talaga. Pero when you have it, you'll know."

“Toma. Pender,” tawag nito, malambing ngunit may bigat. “Gusto kong ipakita ninyo sa lahat kung gaano katindi ang koneksyon ninyo. Show them how your love feels like.”

Nagkatinginan ang dalawa, parehong may halong kaba at init sa mata. Lalong humigpit ang hawak ng dalawa sa isa't-isa.

“Sir…” mahina at nanginginig ang tinig ni Toma.

“Trust me,” putol ni Prof. CV, marahang inilagay ang kamay sa balikat nito. “I'm sure your classmates will appreciate it. And jack off on it.”

Tahimik ang lahat nang tumayo ang dalawa. Sa gitna ng silid ay nandoon pa rin ang conference table. Nilapitan iyon nina Toma at Pender. Si Prof. CV mismo ang nagtulak sa projector sa gilid, saka tumuro sa dulo ng mesa.

“Here,” sabi ng propesor habang hinahaplos ang gilid ng mesa, “this will be your stage.”

Walang nagsalita. Tanging tunog ng mabagal na paghinga at pagkaluskos ng mga paang nag-aayos ng posisyon ang maririnig. Nakita ni Royce ang kumikislot na burat sa loob ng jockstrap ng dalawa.

Nang umakyat si Pender sa mesa, agad sumunod si Toma. Ang liwanag ng ilaw mula sa kisame ay tumama sa makinis na balat ng dalawa; ang berdeng jockstrap ni Toma ay kumikintab na sa pawis, habang ang kay Pender ay kumakapit na sa singaw ng init mula sa katawan nito.

Tahimik na pumuwesto si Prof. CV sa gilid, nakasandal sa pader, gamit ang malalim na boses ay nagsalita. “Observe,” aniya. “Sige. Show me how powerful you guys can get when together. Huwag niyong sayangin ang pagpapasarap ko sa head ng guards kagabi para mapagtakpan ang kalokohan niya.”

Dahan-dahan, nilapit ni Toma ang mukha kay Pender. Nagtagpo ang mga labi ng dalawa. Sa una ay marahan, may pag-aalangan, pero unti-unting tumindi. Naging malalim ang bawat halik, ang mga laway ay naghalo, ang mga kamay ay nagpadulas sa bawat hibla ng kalamnan ng isa't-isa.

Napanood ni Royce kung paanong unti-unting naglaho ang kaba sa mga mata ng dalawa, napalitan ng pagnanasa at tiwala. Ang bawat paghaplos ay may ritmong parang sinanay ng libog at pag-ibig. Nagpatong na ang dalawa. Nagkikiskisan ng mga bukol.

Ang tunog ng laway, ng pag-ungol, ng balat sa balat: iyon lang ang umuugong sa buong silid. Lalong uminit ang hangin sa loon.

“Fuck…” mahina pero totoo ang ungol ni Hansel sa tabi ni Royce. Hindi nito napigilan ang sarili. Tulad ng iba, bumaba ang ni Hansel sa jockstrap, hinihimas ang sariling bukol.

Hindi na rin nakatiis si Royce. Ramdam niya ang pagkibot ng sarili niyang katawan, ang pagdaloy ng init sa puson. Habang nakatingin siya kina Toma at Pender ay nararamdaman niya ang pagnanasang pumagitna sa init na 'yan."

Ngumiti si Prof. CV, parang nasisiyahan sa eksenang kanyang nilikha. “Good. Pero tangina naman. Hindi 'to teleserye. Give me more."

Si Pender ay nakahiga na ngayon, ang mga kamay ay nakasabit sa gilid ng mesa, habang si Toma ay nakaluhod sa pagitan ng mga hita nito. Ang mga katawan nila ay kumikintab sa pawis, mabibigat ang paghinga. Unti-unting tinanggal ni Toma ang jockstrap ni Pender. Umalpas ang burat nitong matigas. Tapos ay nagsimulang susuhin ang titi.

"Ahh tangina. Toma... Ang sarap ng bibig mo. Shit ka... Ughh... I love youuu..." hindi napigilang singhal ni Pender habang kumakadyot sa bibig ng kapareha.

"Uhhmm..." sagot ni Toma habang nilalaliman ang deepthroat. Ang mga kamay nito ay umakyat at nilapirot ang utong ng kasama.

"Fucking hot. New lovers are just fucking hot," sabi ni Prof. CV habang nilalapirot ang sariling utong sa kanang kamay at nilalamutak ang sariling bukol sa puting thong.

Tapos ay sinimulan namang laplapin ni Toma ang butas ng kapareha. Fuuuck... Ka.... I love you..."

Lumiyad si Pender. "Gagggoooooo shit. Ugh... Yeah..."

Tapos ay pumuwesto na si Toma sa bukana ng nobyo.  Hinubad ang briefs. Tinapat ang matigas na burat sa bukana. Tapos ay umulos na.

"Aggghhh shit tangina!" napapikit si Pender.

Sinimulan ni Toma ang mabagal na paggalaw ng balakang. Sa bawat ulos ay sinabayan ng haplos at halik.

"Ugh gaahhh fuck... Toma... Shit..."

"Tangina mo Pender... Sarap ng puke mo..."

"Oo tanginang burat mong 'yan fuuuck! Sige!"

Bumilis ang mga uring. Malakas ang kaldag at ang tunog ng salpukan ng katawan at ang pagtama ng laman sa kahoy. Pawis na pawis ang dalawa.

Si Royce, halos hindi na makahinga. Ang buong silid ay parang nilamon ng amoy ng lalaking katawan. Halos marinig ni Royce ang sabay-sabay na paghinga ng mga kaklase niya. Si Zim ay napapapikit, jinajakol ang sarili. Si Panfil ay nakasandal sa dingding, nanginginig ang kamay habang sinasalsal ang ten incher. Si Hansel naman ay napakagat nang marahan sa balikat ni Royce.

"Gago. Ano 'yan?" reaksyon ni Royce.

"Kakalibog ang puta..." singhal ni Hansel habang nagbabate at nagpapatalsik ng precum sa sahig.

At sa gitna ng lahat ng ito, nagtagpo ang mga mata nila ni Hansel. Isang maikling sulyap lang, pero puno ng bigat.

Binalik ni Royce ang tingin sa mesa. Si Pender ay naka-arko na ang likod, habang si Toma ay patuloy sa pagpiston. Tuloy sa pagmura. Pagpisil ng mga utong. Pawis, laway, at pag-ungol ang bumabalot sa silid.

Si Prof. CV ay lumuhod sa gilid ng mesa, hinawakan ang kamay ni Pender, parang guro na naggagabay sa estudyanteng dumaraan sa pagsubok. “That’s it,” sabi niya, malambing pero mabigat. "Tangina fuck your bitch. You're both each other's bitches."

Ang wrestler na kinakasta ay natutupi na ang mga daliri sa paa. Halatang naeelya na. "Gagooo Toma fuuuck meeee... Sa'yo puke ko!"

"Ughhhhh... Tangina mo puke ko rin... Ughhh..." tuloy lang si Toma sa pagbarurot habang finifinger ang sarili.

Mainit at mabigat ang hangin sa loob ng silid. Pawis na pawis na ang lahat. Si Prof. CV, na kanina ay tahimik lang na nag-oobserba, ay biglang tumindig, tumingin sa dalawang magkasintahan sa mesa, at lumapit.

Dahan-dahan niyang hinubad ang suot na puting thong, hinila pababa sa matigas niyang hita, at bumulaga sa lahat ang matikas at pawisang katawan nito. Umalpas ang malagkit na ereksyon. “Tangina n’yong dalawa,” sabi niya, paos at malalim. “Show me what your combined power is like.”

Tumuwad ang propesor sa ibabaw ng mesa naka posisyong aso, matikas pa rin kahit naka baluktot ang katawan. Ang likod nito ay malapad ang hubog, bawat hibla ng kalamnan ay gumuhit sa ilalim ng ilaw. Ang umbok ng puwet at nakakahanga. Ang mga braso ay nakasubsob sa mesa.

Si Toma, na nanginginig sa libog, ay agad pumuwesto sa likuran ng propesor. Ang burat nito ay matigas na parang bakal, kumikintab sa precum. Sa harapan naman, si Pender ay humarap kay Prof. CV, hinawakan ang ulo nito, at dahan-dahang idiniin ang tarugo sa bibig ng propesor. Sa unang galaw pa lang, napuno ng mababang ungol ang silid.

“Ahhh… fuuuck shiiit…” mariing daing ni Prof. CV habang sabay na pumasok ang dalawang estudyante sa kanya. Ang bawat ulos ni Toma ay may tunog na slap sa pagitan ng pawis at balat; habang si Pender ay kumakadyot sa bibig ng propesor, ang mga daliri nito ay sumasabunot sa buhok ni Prof. CV. Ang lalim ng mga ungol ay parang alon ng init na kumakalat sa buong silid.

Sa bawat galaw, kitang-kita ni Royce ang nangingintab na likod ni Prof. CV. Ang mga kalamnan sa likod nito ay parang buhay, umiigting sa bawat bayo. Ang mga puwet nitong matambok ay bumabangga sa balakang ni Toma, at sa gitna ng lahat ng iyon, ang sariling titi ng propesor ay matigas nakatutok sa mesa, dumudura ng klarong likido kahit walang kamay na humahawak. Pawis, precum, at laway ang bumubuo ng halimuyak sa paligid nila.

Si Royce ay napalunok. Hindi na niya napigilan ang sarili. Habang pinapanood ang tatlo, dahan-dahan niyang hinawakan ang sarili niyang titi at sinimulang jakulin. Ang hinga niya ay humahabol sa bilis ng ritmo ni Toma at Pender. Katabi niya, si Hansel ay tila hinihigop din ng eksena. Ang mga mata nito ay nakatitig kay Royce, ang kamay ay gumagalaw sa sariling titi, at ang mga dibdib nito ay mabilis ang pagtaas-baba.

Minsan, nagtagpo ang kanilang mga mata. Sa pagitan ng ingay, pawis, at mga ungol, may kakaibang kuryente sa titig na iyon. “Gusto mo rin pakantot?” mahinang bulong ni Royce, may halong tawa at hamon.

“Gago,” sagot ni Hansel, pero hindi ito tumigil. “Nawili ka na, ano?”

Ngumisi si Royce at dahan-dahang inabot ang likod Hansel. Ang mga daliri niya ay gumapang pababa, tumigil sandali sa singit, bago marahang pumasok sa likod ni Hansel. Isang daliri muna. Mainit. Masikip. Tumigil saglit si Hansel at napasinghap.

“Ahhh… fuck… sige pa…” halos hindi na lumalabas ang boses nito. "Tangina mo Royce... Fingerin mo 'ko..."

Isinunod ni Royce ang isa pang daliri. Ang bawat galaw ay sinasabayan ni Hansel ng marahas na pagsalsal. Ang dalawa ay halos sabay sa hinga, sabay sa ungol, habang sa harapan nila, ang tatlo sa mesa ay nagwawala na sa tindi ng ritmo. Si Prof. CV ay maingay, walang takot na humahalinghing.

“Ahhh—yeah—deeper!” sigaw nito. “Tangina n’yo… yes, just like that!”

Si Toma ay halos mawalan ng kontrol. “Sir… putangina mo… ang sikip mo…”

Si Pender naman ay kumakadyot sa bibig ng propesor na parang mauubusan ng oras. Ang mga kamay ni Prof. CV ay nakabaon sa mesa, ang mga daliri ay nanginginig. Bawat ulos ni Toma ay nagpapaigkas sa barakong katawan, at bawat kadyot ni Pender ay may kasamang basag na ungol.

Ang tunog ng mesa, ang langitngit ng kahoy, ang pagbagsak ng pawis sa sahig. IYon ang pumalibot sa silid.

Sa gilid ng silid, biglang pumuwesto si Zim sa harap ng higanteng burat ni Panfil. Walang salita, walang alinlangan. Agad itong tumalikod at dahan-dahang inupuan ang titi ng kaklase. Ang ten-incher ni Panfil ay nawala sa pagitan ng pisngi ni Zim.

Napasigaw ito, “Ahhh tangina—!” pero agad ding napalitan ng mga ungol. Si Panfil ay kumadyot mula sa likod, malalim at matindi, habang pareho silang nagjajakol. Ang mga ungol nila ay sumabay sa ingay ng tatlong nasa mesa.

"Tangina niyo mga adik sa burat..." sinapian na naman ng demonyong libog ang nerdy na si Panfil.

Si Prof. CV ay tumagilid, pawis na pawis, ang dibdib ay nangingintab, at tumingala ito habang patuloy na kinakantot ni Toma. Sa sandaling iyon, kita sa mukha niya ang halo ng sakit at sarap, ng pagkalasing sa kontrol. “Shit tangina… Fuck me! Toma… harder…”

Si Pender ay mabilis na kumadyot sa bibig nito, ang mga mata ay nanlilisik sa tindi. “Putangina, Sir… ang galing mo…” Naduduwal pero hindi sumusuko.

Ilang sandali pa, nagpalit ng posisyon ang tatlong nasa ibabaw ng mesa. Pinahiga nila si Prof. CV sa mesa. Ang mga kalamnan nito ay nag-flex sa bawat paghinga, ang abs ay puno ng pawis, at ang titi nito ay patuloy na dumudura ng precum. Si Toma ay muling pumasok mula sa ibaba, habang si Pender ay sumampa sa ulo at muling ipinasok ang sarili sa bibig ng propesor.

“Ahhhhhh—!” sabay-sabay nilang ungol.

Sa gilid, si Zim ay halos mawalan ng ulirat sa bilis ng pagkadyot ni Panfil. “Tangina, Panfil, ayan na ako—ahhh!”

“Yeah, pare, sabay tayo—ugh!”

At sa gitna ng lahat ng iyon, narinig nila ang isang malakas na ungol—ang propesor. Si Prof. CV ay sumabog nang hindi hinahawakan ang sarili. "GWAARGHCK!"

Ang tamod nito ay bumulwak, kumalat sa kanyang abs at dibdib. Ang katawan nito ay nanginginig, bawat hibla ng kalamnan ay nanigas sa orgasm.

Si Toma ay sumunod, bumulwak sa loob ng butas ng propesor, habang si Pender ay nilabasan sa bibig nito, at nilunok lahat ni Prof. CV nang walang sinayang.

Sa kabilang gilid, si Panfil ay nagdeposito ng tamod sa loob ni Zim, na kasabay ay nagpalabas din sa sahig.

Sa likuran nila, si Royce at Hansel ay sabay na umungol. Si Royce ay hinila si Hansel papalapit, at sa gitna ng pawis at tamod sa sahig, naghalikan silang dalawa. Mukhang nasasanay na sila sa bibig ng isa't-isa. Ang kanilang mga katawan ay nagsanib, at ilang saglit lang ay pareho na silang nilabasan, ang mga tamod ay kumalat sa sahig at binti.

Ang hinga ng lahat ay mabigat, parang isang malaking bagyong humupa. Sa gitna ng katahimikan, si Prof. CV ay unti-unting bumangon. Ang buong katawan niya ay basang-basa ng pawis at tamod. Ang dibdib, ang bibig, ang tiyan, at maging ang hita. Ngunit sa halip na hiya o pagod, ang mukha nito ay may ngiti. Isang ngiti ng tagumpay.

“Hmmm…” mahinang ungol nito, habang hinahaplos ang sariling dibdib at pinaglalaruan ang tamod sa pagitan ng mga daliri. “Nice session today, guys. Ugh…”

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe!