[SS-1701] Poled, Taped

POLED, TAPED

He didn’t wake up all at once. It came slow. First the cold night air on his skin. Then the smell of asphalt and gasoline. Cars somewhere. Tires humming past. A dog barking far away. Then the tightness. His wrists were pulled behind him. Rope biting the skin. His back pressed against something hard and round — a metal pole maybe. His chest was bare. His whole body sticky with sweat and whatever oil had been on him earlier.

He tried to open his eyes. Nothing. Tape. Or cloth. Something tight across them.

“Hey—” his voice cracked. Dry throat. “Where the hell am I?”

No answer. He shifted and the rope held him fast. Whoever tied him knew how. His shoulders flexed, muscles straining, but it didn’t give.

That’s when the memory flickered. The party. Loud music. Drinks. Too many drinks. People laughing. Someone daring him.

He was a TV actor. Mid-level famous. The kind of guy people recognized in gyms and bars. The funny thing was, nobody knew his weird side. His kinks. He liked risky stuff. Being watched. Being touched where people could see. The danger of it. The shame of it. The thought made heat crawl through his body even now.

Footsteps. Close. A chuckle. “Well look at you,” a man’s voice said, amused. “Big star tied up on a street pole.”

The actor jerked against the rope. “Untie me.”

Click. A phone camera. “Smile,” the man said casually. “I’m taking a picture.” Flash. 

The actor cursed under his breath. His heart was pounding but there was something else mixed into it. Something darker. That old stupid thrill he hated admitting he liked.

“You’re sweating already,” the guy said. “Guess the rumors were true.”

“What rumors?”

“That you like this kind of thing.”

Hands brushed his waist. His stomach tightened. The man tugged lightly at the thin briefs he was wearing — barely anything, really. “Relax,” the voice murmured. The actor’s breathing got heavier. He couldn’t see anything, only feel — night air on his chest, the pole behind his back, the man close in front of him.

Then he felt it. A hot, wet breath against his stomach, followed by the slow, deliberate drag of a tongue over his abs. He gasped, his hips bucking involuntarily. The man’s hands hooked into the waistband of his briefs, pulling them down just enough to free his half-hard cock. It sprang up, heavy and eager in the cool air. A low chuckle was his only warning before a hot mouth engulfed him.

The actor’s head fell back against the pole with a thud. It was a sloppy, hungry blowjob, all teeth and tongue. The man took him deep, his throat constricting around the head, pulling back to swirl his tongue around the sensitive ridge before sucking him down again. The actor’s thighs trembled. He was helpless, tied and blind, completely at the mercy of this stranger’s mouth.

The man’s hands gripped his ass, pulling him deeper, urging him to fuck his face. The actor couldn’t stop himself. His hips snapped forward, a desperate, primal rhythm. The wet, sucking sounds were obscene, echoing in the quiet alley. He could feel the pressure building, a hot coil in his gut. “I’m gonna cum,” he gasped, a warning and a plea.

The man just moaned around his shaft, sucking harder, faster. With a strangled cry, the actor’s body went rigid. He came hard, pumping his release down the man’s throat. The man swallowed it all, his tongue lapping at the sensitive head, milking him for every last drop. He pulled back with a final, wet pop, leaving the actor panting and spent, his body sagging against the ropes.

Cars passed. Someone somewhere laughed. And out here, in the dark, the actor stood tied and helpless, heart racing, realizing the terrifying truth rising in his gut.

Part of him wasn’t scared. Part of him wanted it.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

ASSU 16

ANG BETA RELEASE NG GOBOGO

Nagising si Bonj nang alas cinco ng umaga.

May bigat sa dibdib niya—hindi dahil sa pagod, kundi dahil sa init ng katawang nakayakap sa kanya. Nasa kama pa rin siya ni Gohan. Nakasiksik siya sa dibdib nito, habang ang isang braso ng founder ay nakapulupot sa kanyang likod.

Tahimik ang kwarto. Tanging mahinang paghilik ni Gohan ang maririnig—banayad, halos rhythmic. Saglit siyang napatingin sa mukha nito. Relaxed. Walang yabang. Walang pa-cute.

Dahan-dahan siyang gumalaw, sinusubukang alisin ang sarili sa yakap.

“Hmm…?” mahina nitong ungol. Gumalaw ang ulo nito. “Sa’n ka pupunta?”

Napabuntong-hininga si Bonj. “Gagi, aalis na ako,” sagot niya, paos pa ang boses.

“Mm… bakit?” bulong nito, pikit pa rin ang mata. “Ang aga pa.”

Umikot si Bonj at tumingin diretso sa mukha nito. “Hoy. Lilipat ako sa kuwarto ko. Gusto mo bang mauna si Gorio magising tapos makita niya akong lumalabas dito?”

Bahagyang natauhan si Gohan. Lumuwag ang yakap nito. “Ah… oo nga.”

Tumaas ang kilay ni Bonj. “Well… unless gusto mong malaman na niya?”

Biglang nag-iba ang ekspresyon ni Gohan—may halong kaba. “Teka. Hindi pa.”

Tumango si Bonj, mas naging malambot ang tono. “And I respect that.” Saglit siyang tumigil, saka bahagyang ngumiti. “Ang dami ko nang nabinyagang straight, alam ko na ’yang phase na ’yan.” Hinaplos niya ang labi nito gamit ang hinlalaki. “No pressure, Gohan. Pero sana ma-figure out mo rin kung ano talaga ’to para sa’yo.”

Napanguso si Gohan. “Ang komplikado eh. Hindi ko gets kung gusto ko ba talaga.”

“Okay lang ’yan,” sagot ni Bonj. “Basta sabihin mo lang kung gusto mo ulit.” Bahagya siyang ngumisi. “At saka—tsinupa mo na ’ko, ah. Tuloy-tuloy mo na ’yan.”

“Hoy!” Namula agad ang mukha nito.

Napatawa si Bonj. “Eto naman si Broskie founder, hindi na mabiro.”

Uusod na sana siya palayo, pero bigla siyang hinila ulit ni Gohan—mahina pero may diin.

“Ano?” tanong ni Bonj.

“Pa-kiss… isa,” bulong nito, halos mahiyain.

Sandaling natigilan si Bonj. Hindi siya agad sumagot.

Pero lumapit siya. Dahan-dahan.

Nagtagpo ang kanilang mga labi—hindi tulad kagabi na mainit at magulo. Ngayon ay mabagal. Maingat.  Ramdam ni Bonj ang init ng hininga ni Gohan. Ang bahagyang panginginig nito. Ang mabilis na tibok ng dibdib na dumadampi sa kanya. Sumagot siya sa halik—mas malalim, pero kontrolado. Hindi nagmamadali. Hinayaan niyang tumagal ang sandali. May kakaibang kilig na umakyat mula dibdib niya papunta sa lalamunan.

Iba ’to, napaisip siya. Hindi lang ’to libog.

Dahan-dahan silang naghiwalay. Tahimik. Pinakawalan na siya ni Gohan.

Nagbihis si Bonj nang mabilis.

Paglabas niya sa hallway ng second floor ay tahimik ang buong HQ. Walang bakas ng kahit sino. Nakahinga siya nang maluwag.

Diretso siya sa sarili niyang kwarto. Nahiga ulit. At bago pa niya namalayan—nakatulog siya ulit.

Makalipas ang dalawang oras. Nagising siya ulit, mas malinaw na ang isip. Naligo. Nagbihis. Lumabas para bumili ng almusal. Nagkape. At pagbalik niya, pumuwesto na siya sa workstation sa first floor.

Habang nagta-type siya ng code, paminsan-minsan ay bumabalik sa isip niya ang nangyari kagabi.

Ang mga halik. Ang paraan ng paghawak sa kanya ni Gohan. Ang bigat ng katawan nito.

Ang laki ng mga pigi nito. Ang lasa ng puwet nito.

Ang pakiramdam ng alangan nitong bibig sa kanyang ari.

Napakagat siya sa labi. “Ugh… tangina…” bulong ni Bonj sa sarili habang nakatingin sa screen. “Nakakademonyo.”

Napailing siya at bumalik sa trabaho.

Maya-maya, narinig ni Bonj ang tunog ng treadmill sa taas. Gising na si Gohan. Hindi muna niya kakausapin. Trabaho muna.

Makalipas ang tatlumpong minuto ay bumaba si Gorio. Fresh from bath, may dalang laptop, at usual na relaxed na aura.

“Good morning!” bati nito.

Ngumiti si Bonj. “Good morning!”

Umupo si Gorio sa tabi niya, sumilip sa screen, tapos biglang ngumisi. “Fuck,” bulong nito. “Bakit parang extra guwapo mo today, Bonj?”

Napatingin siya. “Loko. Ang aga-aga. Ang libog mo.”

Tumawa si Gorio. “Oo nga eh. Tagal na rin nating hindi nagti-trip.”

Bahagyang yumuko ito, boses halos pabulong. “Hirap na ngayon. Laging nandiyan si Gohan. Tapos si Delvie pa nandito pag work hours. Walang timing.”

Napatingin si Bonj sa kanya. Na-miss niya rin ’to. Attractive din naman ang kaguwapuhan ng lalaki. At alaga din sa gym ang katawan nito.

At hindi tulad ni Gohan—si Gorio ay hindi nalilito. Although hindi naman fully out. Pero at least tanggap na nito sa sarili ang sexuality.

Ngumuso si Bonj sa orasan. “Wala pang 8am.”

Ngumiti si Gorio. “Exactly.” Bigla nitong hinawakan ang hita ni Bonj.

Sandaling natigilan siya, pero hindi siya umatras.

Lumapit si Gorio. At nagtagpo ang kanilang mga labi. Mas mabilis ang halik na ito. Mas gutom. Parang matagal na naipon.

Hinaplos ni Gorio ang tagiliran niya, paakyat sa likod. Humigpit ang kapit nito, parang ayaw siyang pakawalan agad.

Sumagot si Bonj—hinawakan niya ang balikat nito, dinama ang tigas ng muscle sa ilalim ng damit. Parang gusto niyang tikman ito ulit.

Habang lumalalim ang halikan, napunta ang kamay ni Bonj sa katawan ni Gorio—pababa, marahang sinusukat ang burat nito sa crotch. Matigas iyon at kumikislap.

Napasinghap si Gorio. Gumanti ito—dumakma sa harap ni Bonj.

“Ugh… putangina mo, Bonj…” bulong nito. “Ang laki nito talaga.”

Napapikit si Bonj sandali. Ramdam niya ang init na mabilis na umaakyat sa katawan niya.

May higit sampung minuto pa bago mag alas-otso. Saglit siyang napatingin sa orasan, tapos kay Gorio—may natitirang init sa pagitan nila. Parang kaya pang sumingit ng isang mabilis na quickie. Para lang maibsan ang uhaw niya para sa lalaki.

“Hoy kayong dalawa.”

Naputol agad ang momentum. Bumitaw sila sa halik na parang nahuli sa akto. Umatras si Gorio, bahagyang napakamot sa batok.

Bumaling si Bonj sa hagdan.

Nandoon si Gohan—pawisan, humihingal, halatang kakatapos lang mag-treadmill. Nakatayo ito, nakasandal nang bahagya sa railings, nakatingin sa kanila.

Hindi maipinta ang mukha nito. May halong pagtataka. May konting lamig.

At hindi maintindihan ni Bonj kung bakit bigla siyang nakaramdam ng kakaibang guilt.

“Sorry,” sabi ni Gorio, napangiti nang alanganin. “Medyo bitin lang nitong mga nakaraang araw. Tsaka—alam mo naman ako.”

Tumaas ang kilay ni Gohan. “Ah? Wala naman akong sinabi.” Saglit itong tumigil, saka mas naging tuyo ang boses. “Sabi ko lang—hoy kayong dalawa.” Pagkatapos ay dumiretso ito. “Kapag tapos na kayo diyan, Bonj, akyat ka. Prepare tayo para sa beta testing orientation today.”

Hindi na ito naghintay ng sagot. Umakyat agad.

Tahimik sandali.

Napakunot ang noo ni Gorio. “Hmm… alam mo, napapansin ko ’yang founder natin.” Lumapit ito nang kaunti. “Parang ang dependent sa’yo.”

Napatingin si Bonj.

“Simula nung nag-work from home ka,” tuloy nito, “parang lutang siya. Kahit si Delvie, hindi pinapansin. Para bang nawawala sa sarili.”

Nanlaki ang mata ni Bonj. “Ah, talaga?”

Tumango si Gorio. “Oo. Parang… na-paralisa.”

Napabuntong-hininga siya. “Sige. Puntahan ko na.” Napailing siya. “Baka maburaot na naman ’yon.”

Pag-akyat niya, nadatnan niya si Gohan na nagpupunas ng pawis habang nakatutok sa cellphone.

“Okay,” bungad niya. “Paano ako makakatulong?”

Tumingala si Gohan. May bahagyang sungit. “Ang bilis naman ng quickie niyo.”

Napatawa si Bonj. “Hala. Nagseselos ka ba?”

“Hindi ’no,” sagot nito agad. Sabay tanggal ng suot nitong singlet, ibinaba sa gilid.

Napahinto si Bonj.

Kumikintab sa pawis ang katawan nito—defined ang balikat, dibdib, pati tiyan. Parang mas lalo pang tumitindi ang presence nito kapag ganito. Parang sex-ready na naman si gago.

“Hindi hamak na mas guwapo at macho ako kaysa sa kaibigan ko,” dagdag ni Gohan, sabay flex nang bahagya.

Napangiti si Bonj, pero hindi rin napigilan ang sarili. Lumapit siya at hinalikan ito. Mabilis lang. Pero malalim.

Sapat para maramdaman—pero hindi para mapansin ng naiwang lalaki sa baba.

Hindi naman umalma si Gohan. Tumugon ito nang magana sa buhulang dila nila.

“Ang gulo niyo,” bulong ni Bonj habang bahagyang umatras. “Para akong namamangka sa dalawang ilog.”

Ngumisi si Gohan. “Mamaya gabi, akin ka ulit.”

Tumaas ang kilay ni Bonj. “What if ayain ako ni Gorio?”

“Hmm?” Saglit itong tumitig. May konting yabang sa tono. “Ikaw—sino pipiliin mo?”

Napailing si Bonj. “Ewan ko sa inyo. Ang gugulo niyo.” Napabuntong-hininga siya. “So, beta?”

“Ligo lang ako,” sagot nito. “Ihanda mo na ’yung script.”

“Okay.”

Tumalikod si Gohan, papunta sa CR.

“Psst. Bonbon.”

Napalingon si Bonj. “Ano?”

Bigla, mabilis—ibinaba ni Gohan ang shorts nito nang saglit. Nakatalikod ito sa kanya. Kaya kita ang puwet.

"Gagooo..." singhal ni Bonj nang masilayan ang pawisan, makintab, at matambok na pigi ng lalaki.

Isinuot ulit agad ni Gohan ang shorts. Ngumisi. “Weakness mo ’yan, ’di ba?” At tumawa habang pumapasok sa CR.

Naiwan si Bonj na nakatayo.

Ang tigas tigas na ng ari ni Bonj sa loob ng briefs niya. "Ugh. Tangina ni Gohan!" Talagang pinatatakam siya ng lalaki.

——————————————————————————

Maagang natapos ni Bonj ang initial setup ng script. Naka-open sa laptop niya ang outline ng talking points habang paulit-ulit niyang chine-check ang flow—intro, gratitude, feature highlights, beta mechanics.

Bandang alas-nueve, nag-set up na sila sa studio area ng HQ.

Si Gorio at Delvie ang nasa likod ng kamera—inaayos ang lighting, angles, at framing.

“Hey everyone!” bungad ni Gohan, diretso sa kamera, natural ang ngiti. “This is Gohan, founder of GOBOGO.”

“Hi guys,” sabat ni Bonj, mas composed ang tono. “I’m Bonj, CTO.”

“First of all,” tuloy ni Gohan, “gusto naming magpasalamat sa inyong lahat—sa mga followers namin na sumuporta simula pa lang, sa mga nag-share, nag-comment, at naniwala sa vision namin.”

Bahagya itong lumingon kay Bonj bago nagpatuloy.

“And of course, sa mga investors namin, at sa partner fitness brands na nagbigay ng trust sa GOBOGO—thank you so much.”

Tumango si Bonj, sumalo. “Dahil sa support niyo, we’re now ready to take the next step.”

“Beta release,” dagdag ni Gohan, may diin.

Nag-shift ang tono nito—mas proud.

“At gusto ko ring i-highlight—hindi magiging posible ’to without our tech lead.” Tumuro ito kay Bonj. “Siya ang nag-build ng core system ng GOBOGO—from scratch.”

Saglit na napatingin sa kanya si Bonj, medyo nagulat sa direksyon ng usapan.

“Our matching algorithm, infrastructure, everything—siya ang utak niyan,” dagdag pa ni Gohan.

Bahagyang uminit ang mukha ni Bonj. Napangiti siya nang alanganin.

“Team effort ’to,” sagot niya, pilit ibinabalik sa balance.

“Yeah, pero ikaw ang backbone,” giit ni Gohan, sabay tapik sa balikat niya.

Hindi na siya nakasagot agad. Napabuntong-hininga na lang siya, bahagyang nakangiti—halatang nagba-blush.

“Starting today,” balik ni Gohan sa kamera, “magpapadala kami ng exclusive beta access sa selected followers and collaborators.”

“’Yung mga napili namin,” dagdag ni Bonj, “will receive a private link later today. Doon niyo ma-eexperience ang early version ng app.”

“Feedback is very important to us,” sabi ni Gohan. “Kayo ang magiging first community ng GOBOGO.”

“And we’ll be closely monitoring your experience,” dagdag ni Bonj. “From performance to user interaction.”

“Excited na kami makita kung paano niyo gagamitin ’to,” sabi ni Gohan.

“And how we can improve it,” sabat ni Bonj.

“Welcome to GOBOGO Beta,” sabay nilang pagtatapos.

“Cut!” sigaw ni Gorio.

Nag-relax agad ang lahat.

“Ang ganda nun,” sabi ni Delvie habang chine-check ang recording. “Very natural.”

“Lalo na ’yung part na binida mo si Bonj,” dagdag ni Gorio, nakangisi.

“Eh totoo naman,” sagot ni Gohan.

Lumipat sila sa worksheet para sa final beta list.

Naka-open ang shared spreadsheet sa laptop ni Bonj.

“Okay,” sabi niya, “we have 40 qualified applicants. Kalahati lang muna—20 beta testers.”

“Hatiin natin,” sabi ni Gohan. “Para manageable ang feedback.”

Tumango si Bonj. “I’ll take 10. Ikaw 10.”

“Gorio,” dagdag ni Gohan, “tuloy ka lang sa design iterations at marketing assets.”

“Copy,” sagot nito.

“Delvie,” sabat ni Bonj, “ikaw sa logistics at customer support. Ikaw ang frontliner.”

“Got it,” sagot nito, sabay type sa notes.

Isa-isang sinilip ni Gohan ang listahan.

Tapos bigla itong napangisi.

“Ah,” sabi nito, pabiro. “Bakit puro lalaki ’yung testers mo?”

Napatingin si Bonj. “Ha?”

“Sa’yo lahat ng lalaking testers,” dagdag nito, nakaangat ang kilay.

Inirapan niya ito. “Oh eh di sige, akin na mga babae. Kala mo naman uhaw ako.” Napanguso siya. “Maraming nakapila sa’kin, ’no.”

Napatawa si Delvie. “Totoo ’yan. Ang daming nagme-message sa GOBOGO socmed na naghahanap sa’yo.”

“See?” dagdag ni Bonj, may konting yabang.

Umiling si Gohan, pero may ngisi pa rin.

Matapos ang meeting, nagsimula nang maghiwa-hiwalay ang grupo.

Pero bago pa makalayo si Bonj ay hinatak siya ni Gohan sa gilid, bahagyang palayo sa iba.

“Ano?” tanong niya.

Lumapit ito nang kaunti, bumulong.

“Alam ko na maraming nakapila sa’yo, gagu,” sabi nito, pilyo ang tono. “Pero sa ngayon, sa’kin muna atensyon mo, okay?”

Napataas ang kilay ni Bonj. “Nakakatakot ka. Ang possessive mo.”

Tumawa si Gohan. “Nope.” Kumindat ito. “Bossing mo lang talaga ako.”

At bago pa siya makasagot ay umalis na ito, parang walang nangyari.

Naiwan si Bonj, nakatayo. Hindi niya alam kung maiinis, matatawa, o kikiligin.

——————————————————————————

Gabi na nang matapos si Bonj sa kanyang trabaho para sa araw na iyon. Umasa siyang mag-isa lang sa third floor sa home gym setup nila. Kaya nagulat siya nang makita na nandoon na rin nagbubuhat si Gohan.

“Fuck, andito ka,” bungad ni Bonj.

Ngumisi si Gohan, at may panunukso sa mata. “Kanina pa kita inaantay dito. Sabi mo kanina gabi ka magbuhat. Kaya inintay kita.”

Kumulo ang dugo sa katawan ni Bonj. Ang imahe ni Gohan — pawis na kumikinang sa mga balikat, ang buhok na medyo nagkakalat sa bangs dahil sa workout, ang headband na halatang sinady. Pero higit pa doon, ang suot ni Gohan: puting above-knee compression shorts, light blue, napakatight at yumauakap sa porma ng matambok na glutes at ang bakat ng laman sa harapan.

“Putangina mo. Ano ‘yang hitsura mo,” singhal ni Bonj, kasi naman sanay siya na baggy ang mga suot nitong pang-workout.

Nag-flex si Gohan ng quads nang may halo ng pagpapakita. “Hindi mo ba gusto?”

“Nakaka-distract ka,” sabi ni Bonj, sinisikap magkontrol. “Kailangan ko magbuhat. At ‘yung avatar ko sa GOBOGO nababawasan na ng points.”

Tumawa si Gohan. Mabilis nitong nagsuot ng malaking t-shirt na nasa tabi para takpan ang crotch, pero hindi na nito nawala ang epekto. “Sige. Mamaya na tayo maglaro ulit. Buhat muna tayo.”

Nag-umpisa silang mag-set ng weights, nagkakurap sila sa pagitan ng seryosong reps at mga banter na may kupas na porma ng pagkukulit. Para mailayo sa tukso ang isip ni Bonj, pinilit niyang i-center ang ulo sa routine — squats, deadlifts, superset ng bench. Pero imbes na mawala, lalo lang tumindi ang pagka-aware niya sa presensya ni Gohan. Ang bawat paghinga ni Gohan, ang pagkiskis ng tela sa shorts, ang maliit na paggalaw ng pouch, pumapasok lahat sa diwa niya.

Pagkatapos ng workout, habang nagpapababa ng bilis ng puso at nag-stretch, umupo sila sa bench at sinilip ang app. Nag-update sila ng GOBOGO points, pinasok ang recovery logs — teknikal pa rin ang usapan, para pang deflect ng heat.

Habang nagta-type si Bonj, napatigil siya sa tila banal na paraan ng pagtingin ni Gohan.

“Ano ‘yan, Gohan? Makatingin ka? Do you find me attractive?” hamon niya nang may halong kulitan. Ganti niya.

Namula ang pisngi ni Gohan, hindi agad nakasagot. Alam ni Bonj na kung aaminin nito, tatawid na ito sa linya ng seksuwalidad. At mukhang hindi pa ito handang umalis sa experimental phase.

Hinubad ni Gohan ang shirt para muling ipakita ag perpektong hugis ng dibdib at abs.

Lumapit ito, walang babala, at hinalikan si Bonj nang malalim. Ang halik ay parang singaw ng pawis at init ng kalamnan.

Kasabay ng halik ay umangat ang mga daliri ni Bonj sa likod ng leeg ni Gohan. Pawisin, malapot, madulas. Nagtagpo ang kanilang mga katawan at nag-akapan, dinadama ang init at pagkabasa ng isa't-isa.

Matapos ang halik, napansin ni Bonj ang umbok sa pouch ng shorts ng founder — malikot na pag-iindayog, may laway ng pre-cum sa pagkikislap.

“Gago, Gohan. Ang seksi mo. Mas seksi pa sa avatar mo sa GOBOGO,” bungad niya, panlasa at panunukso na sabay.

“Pinipilahan ng mga babae at bakla ‘yang katawan na ‘yan,” mayabang na sagot ni Gohan, sabay halik sa kanang bicep.

Tumaas ang kilay niya, "eh 'di magpahabol ka sa mga pick me girls mo sa IG at TikTok."

Tinaas nito ang mga kamay sa likod ng ulo at mapang-akit na pinakita ang pawisang kilikili.  "Nah. Ang kulit. Sa'yo nga 'to ngayon."

"Fuck you." Tapos ay lumapit na ang mukha ni Bonj sa lalaki.

Lumapit si Bonj at sinimulang himasin ang kilikili ni Gohan — mabigat ang amoy ng lalaki; maalat, mainit. Nag-umpisa siya sa banayad na paghaplos, saka dahan-dahang dinila ang linya ng utong, umusok ang gulugod ni Gohan sa tuwa. Ang pagdila sa abs, sa belly button. Ang balat ng lalaki ay sumasagot — kumikirot, nangingisay.

Hinaplos ni Bonj ang bukol sa crotch — mainit, mabasa ng pre-cum, matigas at kumikislot sa kanyang palad.

Hindi pinigilan ni Gohan; nilaro niya ang burat nito habang nakatungo sa kanya. Piniga ni Bonj ang glutes nito nang taimtim, pinapahid ang mukha niya sa crotch nito. "Ughmmm fuck. Ang bango mo."

Matapos ang ilang minutong muscle worship at tumindig si Bonj, hinubad ang sando at shorts. Tinira ang puting seamless briefs kung saan nagmumura na sa loob ang kanyang deochong burat. Mataba, mamasa-masa, nakalabas na ang ulo dahil sa tigas.

"Oh ikaw din. Sa'yo din 'to ngayong gabi," seductive na hamon ni Bonj.

“Tangina mo. Nakakademonyo ka,” sagot ni Gohan.

Hindi na naghintay pa si Gohan. Lumuhod ito sa harap ni Bonj, ang mga kamay ay kumupas sa hita habang pinapantig ang ulo ng titi. Ang unang pagtsupa ni Gohan ay mababaw, awkward pa, pero may determinasyon.

Nagsimulang magrelaks si Bonj at ibigay ang sarili sa sensasyon ng bibig ng taong dati niyang nakakasalubong lamang sa studio.

Ngunit hindi lang si Gohan ang nagbibigay; ibinalik din ni Bonj. Lumuhod siya, hinubad ang compression shorts, at isinubo ang ulo ng tarugo ni Gohan.

Sinubukan ni Gohan na magsalita sa pagitan ng mga ungol: “Ah—shit—Bonj…”

Makalipas ang ilang minuto ay nagpalitan sila ng posisyon. Nag-69 sila sa kalagitnaan ng gym. Ang dila ni Bonj sa ulo ng burat ni Gohan, at ang dila ni Gohan sa titi ni Bonj.

Habang naglalambingan, nagkaroon ng sandali ng kalinawan: ang mga kamay ni Gohan sa tiyan ni Bonj, ang palad ni Bonj sa batok ni Gohan, mga braso na kumakapit sa bawat kurba.

Pabilisin ang mga galaw — tila parehong sinubukan nilang itulak ang isa’t isa sa rurok. Sumasayaw ang katawan ni Bonj sa ibabaw ni Gohan habang marinig ang mga malalalim na baritong ungol.

Ngunit sa gitna ng pinakamainit nilang sandali, may narinig silang isang boses, malakas. “Fuck, sinasabi ko na nga ba may nangyayari!”

Nagbaklas si Bonj at ang founder sa gitna ng home gym.

Nakatayo sa harap nila si Gorio — nakangiti, walang hiya sa pagkakita, parang palaging handa sa anumang gulo.

Hindi nagulat si Bonj kay Gorio; may history sila.

Mas nag-aalala siya kay Gohan. Naubos ang kulay nito sa mukha. Naiilang siya nang tumingin si Gohan sa kanila; nakita niyang nanginginig ang mga labi nito.

Bigla, dali-daling naghubad si Gorio ng damit. “Fuck. Putangina. Sali ako sa inyo!” Lantad ang fit nitong katawan, pati na ring ang burat na full mast na.

Tinapik ni Bonj si Gohan sa balikat, kalmado pero may lambing sa boses: “Gohan, okay lang ‘yan. Para hindi na rin tayo nagtataguan.”  Gusto niyang matanggal ang hiya ng founder.

Nakahiga si Gorio sa sahig; lumuhod ito sa tabi ni Bonj at naghalikan silang dalawa—malalim, marubdob.

Ang labi ni Gorio ay mapusok. Hinawakan ni Bonj ang ulo nito, nag-eespadahan ang kanilang mga burat.

Si Gohan ay nanonood, unang may pagkabigla, tapos nagbago ang ekspresyon—may halo ng pagtataka, hiya, at isang pambihirang libog.

Bumitaw si Gorio sa halik at hinarap si Gohan. “Tangina pare, ano? Puwede ba kitang halikan? Tagal na kita tinitiis. Akala ko straight ka?”

“Uh? Straight pa rin ako. Dinemonyo lang ako ni Bonj,” sagot ni Gohan, ngunit hindi mariin.

"Demonyohin din kita, 'tol," ani Gorio.

Dumampi ang labi nito sa labi ni Gohan; unang dahan-dahan, tapos sumunod ang mas malalim na pag-sipsip. Bumulusok ang hininga ni Gohan; hindi umalma ang katawan nito.

Pinanood ni Bonj ang dalawang kaibigan na tila naghihigupan ng lakas. Natawa siya nang malambing. “Fuck. Ang hot niyong magbarkada,” sabi niya,.

Habang naghahalikan ang dalawa, marahang ginagalaw ni Gorio ang mga kamay nito patungo sa katawan ni Gohan. Hinaplos ang dibdib, dahan-dahan ang daan pababa—hanggang sa dumapo ang sa titi nito. Tapos ay tsinupa iyon.

“Agh—tangina mo Gorio. Fuck. Ang galing mo!” ungol ni Gohan, malakas.

Napakagat-labi siya, natutunaw sa eksena. “Sabi ko sa’yo. Maraming nakapila sa’yo, eh. Pati si Gorio, oh,” pagpalit niya ng tingin at pag-akit kay Gohan.

“Tangina mo. Halikan mo ‘ko, Bonj,” utos ni Gohan.

Lumuhod siya sa harap ni Gohan, iniabot ang sarili—hinawakan ng mga daliri ni Gohan ang batok niya at hinila siya papalapit. Nagtagpo ang kanilang mga labi sa halik na mabilis, mainit, at demanding.

Sa ilalim nila, si Gorio ay patuloy sa pagsilindro. Pinagsalitan nito silang dalawa.

Tumigil si Gorio at nagmungkahi. “Mabuti pa, magtsupaan na lang tayo.

“Daisy chain?” tanong ni Bonj.

“Yeah.”

Tumaas ang kilay ng founder. "Ano 'yun?"

Nagpaubaya naman si Gohan nang inayos nila ang posisyon. Nag-ayos sila: si Gohan nakatsupa kay siya, si siya naman nakatsupa kay Gorio, at si Gorio nakatsupa kay Gohan — isang tatsulok ng bibig at ari.

Nandoon pa rin ang bibig ni Gohan na awkward sa titi ni Bonj. Sloppy. Hanggang kalahati lang. Maungol. Pero dalang dala si Bonj. Gusto niyang isagad ang buong eight inches niya pero ayaw niyang biglain ang lalaking nag-e-eksperimento pa lang.

At si Bonj naman ay sinisilindro ang ari ni Gorio, nararamdaman niya ang vibration at init ng pag-ungol sa ilalim niya.

Ang gym ay nagliliyab. Ang ilaw ay namumulaklak sa pawis, ang amoy ng balat ay sumasangsang sa paligid. Ang mabilis na paghinga ni Gohan, ang muffled na pagsipsip ni Gorio, ang malalim at konting napipisil na ungol ni Bonj.

Munting panic ang sumulpot sa mukha ni Gohan sa isang punto. "UGMH..."

Unang sumabog si Gohan sa bibig ni Gorio — isang malalim, baritong pag-itsa ng tamod na tumalsik sa loob ng bibig ni Gorio. “Aaah—fuck—!” Ang luwag sa mukha ni Gohan ay kasabay ng pag-igkas ng kanyang katawan.

Si Gorio ay sinalo ang semilya, unti-unting ngumunguya sa tamod ni Gohan sa bibig, lumulunok nang nang magana, at pagkatapos ay ang katawan naman ni Gorio ang umuga; ang orgasm ay sumunod.  "UGH!" At sumabog ang katas sa lalamunan ni Bonj

Hindi nito tinigil ang pag-inom; ang tamod ni Gorio ay dumaloy sa kanyang bibig, maalat at mainit. Nilunok ni Bonj ang lahat at may muffled na halinghing: “Tangina—”

Pangatlo: si Bonj. Ang lasa ng tamod ni Gorio sa bibig niya at ang aktibong bibig ni Gohan na umiikot sa kanyang shaft ay nagdala sa kanya sa sukdulan. Nagpalabas siya ng huling ragasa—malakas, marubdob. Hindi na nakapagpaalam.

"AGHKHH!" nag-panic si Gohan habang nao-overwhelm sa likidong sumabog mula sa deocho ni Bonj. Dahil baguhan pa lang ay hindi malulon ang lahat.

Namula si Gohan, napasinghap at medyo nag-panic—ang mga labi ay basang-basa, may tamod na nagtatagas mula sa bunganga. “Tangina mo, Bonj—ang gago mo!”

“Sarap mo kasi boss, gago,” tugon ni Bonj, at hinalikan ang ibabaw ng labi ni Gohan, sinama sa tamod ni Gorio sa bibig niya.

Biglang pumalakpak si Gorio sa dulo, “Tangina, beta testing na talaga! Team GOBOGO!”

“Fuck you, Gorio,” exasperated nitong bulalas.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1700] Neddie's Morning

NEDDIE'S MORNING

I clean the pool at dawn. Always the same routine — net, brush, quiet water. The resort is half asleep then. Pale sky, birds just starting, the air cool and damp.

And through the glass wall of the private suite, there's Neddie.

He rented it for a week. I noticed him the first morning because he was already awake, standing at the kitchen counter with his laptop glowing blue in the dark. Naked as the day he was born. No robe, no shame. Just that lean, smooth body moving slow in the dim light.

Every morning since, it's the same thing. Neddie up before the sun. Laptop open. Coffee steaming. Naked.

The glass walls face the pool and garden like they're meant to show him off. And he never bothers to hide.

Today the sun comes up strong. Gold light slides across the tiles and pours through the glass. Neddie's standing at the counter again, leaning forward a little, elbows planted while he types.

His back is to me.

Long, smooth, perfect. The sunlight hits his shoulders and runs down the line of his spine, across his waist, over the curve of his hips. His skin almost glows. A faint sheen like he just showered or the morning heat is already waking his body up.

I'm supposed to be brushing the deep end.

Instead I'm staring.

My chest gets tight. My hands move without thinking. I try to focus on the water but my eyes keep drifting back to him — the way his muscles shift when he moves, the quiet confidence of him standing there like the whole world is allowed to watch.

Something inside me snaps loose.

I step behind the pool shed wall, half hidden, breath coming rough. I tell myself I'll stop but I don't. The sight of him in that sunlight pulls it right out of me — the tension, the heat, the stupid desperate feeling building in my gut.

My hand finds my cock, already hard and straining against my shorts. I pull it out, the cool morning air a shock against my heated skin. I start stroking, my grip tight, my thumb swiping over the sensitive head. Precum beads at the tip, slicking my movements. My breath hitches, each stroke pulling me closer to the edge. My balls draw up tight, a familiar pressure building at the base of my spine.

And then it happens.

Fast. Sudden. A white-hot rush that explodes out of me. Thick ropes of cum shoot from my cock, painting the shed wall in spurts of pearly white. I gasp, my body shaking, my hand milking every last drop from my throbbing shaft while the morning light keeps pouring through that glass wall.

When I finally look up again—

Neddie is watching me.

He turned around somewhere in the middle of it. I didn't even notice.

He's smiling.

Not angry. Not surprised. Just this slow, amused smile like he's been aware the whole time.

Then he walks outside.

Barefoot across the warm stone. Calm as anything.

I'm still catching my breath when he reaches me. He kneels down in front of me like it's the most natural thing in the world and rests his hands on my chest.

My body jerks again, the last tremor breaking loose, another wave of warmth splashing across his broad chest and stomach in the morning sun. It drips down his skin, pooling in the hollow of his throat.

He doesn't flinch.

He just stands up, leans in, and kisses me. Soft. Brief. Warm.

"Good morning," he says with a quiet grin.

Then he turns, walks back into the suite, and goes right back to his laptop like none of it was strange at all.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

ASSU 15

ANG BUMISITA SA GOBOGO HQ

Alas nuwebe ng umaga. Ikalawang araw na ni Bonj na nagre-remote work mula sa bahay ng pamilya niya.

Sa totoo lang, nakatulong din sa kanya ang distansya mula sa GOBOGO HQ. Hindi niya kailangang makita si Gohan araw-araw—isang presensyang madalas magpasiklab ng kung anu-anong emosyon sa kanya. Sa halip, puro dry at work-related emails lang ang palitan nila nitong mga nakaraang araw.

Ang mas madalas niyang kausap online ay sina Gorio at Delvie.

Si Gorio, syempre, agad nagtanong kung bakit bigla siyang nag-work from home. Nagpalusot na lang si Bonj na may kailangang asikasuhin sa pamilya. Hindi rin naman niya gustong ilagay sa awkward na sitwasyon si Gohan kung sakaling umabot sa ibang tao ang tunay na dahilan.

Nasa dining table siya ng bahay nila nagtatrabaho. Nakabukas ang laptop sa harap niya, puno ng spreadsheets at code windows ang screen. Sa kanan nito ay ang tasa ng kape na halos kalahati na lang ang laman.

Tahimik ang bahay—hanggang sa may nagsalita mula sa likod niya.

“Huwaw. Ang busy naman ni Bonbon.”

Tumingala si Bonj at nakita ang kapatid niyang si Vangie. Nakasuot na ito ng uniporme at halatang paalis na para sa school. May sling bag na nakasukbit sa balikat at hawak ang susi ng kotse.

Tumaas ang kilay ni Bonj. “Hay naku. ’Yang kakatawag niyo sa akin ng Bonbon, nahawa si Gohan nung naging kayo. Ayaw nang bitawan,” reklamo niya. “Pati mga followers niya sa social media, Broskie Bonbon na rin ang tawag sa akin.”

Natawa si Vangie habang naglalakad papunta sa kusina. “Ang cringe! Hahaha. Bakit ko nga ba nagustuhan ’yung lalaking ’yun?”

Kumunot ang noo ni Bonj at sumandal sa upuan. “Hay naku. Iniisip ko nga rin.”

Humalukipkip si Vangie at tinitigan siya. “Oist. Pero ikaw ’tong katrabaho niya ngayon. Boss mo pa siya.”

Bumuntong-hininga si Bonj. “Yeah. Fair.”

Lumapit ang kapatid at sumandal sa counter. “So kumusta naman siya katrabaho? Buti natatagalan mo?”

Nag-isip muna siya sandali bago sumagot.

“Wala naman. Clear division of labor lang talaga kami,” paliwanag niya habang tinuturo ang screen ng laptop. “Ako sa cerebral stuff—tech, systems, architecture. ’Yung isa naming kasama sa design. Tapos si Gohan naman sa PR at branding.” Humigop siya ng kape bago nagpatuloy. “May challenges minsan kasi nagkakabanggaan ang personality namin. Pero wala na—nakagat na kami sa project. May investors na.”

Tumango si Vangie. “Yeah, I saw. Lumabas sa algorithm ko ’yung mga promotion videos niyo,” sabi nito. “Weird lang kasi kahit sikat ka sa gay Twitter, hindi ka naman influencer-ish guy.”

Napangiti si Bonj nang bahagya. “Wala. Kailangan eh. Doon nagta-thrive ang boss ko,” sarkastiko niyang sagot.

Huminga nang malalim si Vangie, parang may naalala. “Ang horndog no’n ’di ba?” sabi nito nang diretsahan. “Panay ang pagpapakyut sa mga babae. Panay ang party tapos mag-uuwi ng girls.” Napatingin ito sa kanya. “Hindi naman siya gano’n sa HQ niyo? Which by the way—ang ganda ha. Ang mahal siguro ng renta niyo doon.”

Sandaling napalunok si Bonj. Alam niyang horndog si Gohan. Hindi lang dahil sa reputation nito—kundi dahil naranasan niya mismo ang intensity ng lalaki. Tatlong beses na silang nagtalik. At may mga nakaw na halik pa.

Syempre hindi niya iyon sasabihin sa kapatid niyang ex ni Gohan. Masyadong weird.

“Hindi ko pinapakialaman ang personal niyang buhay,” sagot niya sa wakas. “Basta lagi ko lang sinasabi na dahil siya ang key brand ambassador, kailangan mag-behave siya.” Bahagya siyang tumango. “And yes. Medyo mahal nga ang renta. Pero kailangan talaga ni Gohan para sa workout videos niya.”

“Hmm,” sabi ni Vangie. “Eh ikaw? Kumusta lovelife at sexlife mo? Kung kulong ka doon lagi sa condo?”

Gumulong ang mga mata ni Bonj. “Sex life? Nakakakuha pa rin naman,” sagot niya nang casual. “Love life—alam niyo naman na hindi pa ako handa diyan. Magpapaka-career muna ako.” Tinapik niya ang laptop. “One year dito sa GOBOGO. Tapos corporate na.”

Sinukbit ni Vangie ang bag niya. “Oh well. Good luck,” sabi nito. “Mabilis lang ’yang one year na ’yan. May friction man kami ni Gohan, pero I do think magandang idea ’yang app niyo.”

“Thanks,” sagot ni Bonj.

Ngumiti ang kapatid at tuluyan nang lumabas ng bahay.

Tahimik na ulit ang dining area.

Bumalik si Bonj sa laptop niya. Nakatutok siya sa code at analytics dashboard, sinusubukang habulin ang backlog ng trabaho habang wala siya sa HQ.

Makalipas ang ilang minuto, nag-vibrate ang phone niya sa mesa.

Tiningnan niya ang screen. Gohan calling.

Napakunot ang noo niya. Ito ang unang tawag ng lalaki mula nang umalis siya sa HQ dalawang araw na ang nakalipas.

May kung anong kutob siya na importante ito. Sinagot niya ang tawag. “Gohan, oh?”

“Bonbon,” bungad ng lalaki. Pero hindi ito ang karaniwang energetic na boses ng founder. May halong kaba at pagod ang tono. “Can you come back here? Today sana? Please?”

Napakunot ang noo ni Bonj. “Huh? Bakit?”

May saglit na katahimikan sa kabilang linya.

“D-dating kasi si Papa,” sagot ni Gohan. “Gusto niya mag-check up on me… uh… I-I don’t know the whole thing. Alam mo naman ’yun.”

Bahagyang napaurong si Bonj sa upuan. “Hala. Andiyan naman ang documents. At andiyan din naman si Gorio.”

“Bonbon… Broskie…” sabi nito sa mababang boses. “I-I need you. Please?” May kakaibang vulnerability sa tono ng lalaki—isang bagay na bihira niyang marinig mula rito.

Lumukso nang bahagya ang puso ni Bonj. Huminga siya nang malalim bago sumagot.

“Sige. Sige,” sabi niya. “Give me an hour or two. Mag-prepare lang ako.”

Halatang gumaan ang boses ni Gohan sa kabilang linya.

“Thanks Bonbon. Salamat talaga.”

——————————————————————————

Nang dumating si Bonj sa GOBOGO HQ ay agad niyang napansin na iba ang atmosphere sa loob ng unit.

Nasa workstation area sina Gohan at Gorio. Pareho silang nakatayo. At kapansin-pansin na hindi sila naka-typical na suot nila kapag nasa trabaho—walang gym shorts, walang drifit shirts.

Pareho silang naka-business casual.

Si Gorio ay may suot na light blue polo at khaki slacks. Si Gohan naman ay naka-button-down shirt na nakatupi ang manggas at dark slacks. Halatang nag-effort itong magmukhang mas presentable.

At may ikatlong tao na naroon.

Isang lalaking nasa bandang 50s. Matangkad. Maayos ang tindig ng katawan na parang sanay sa authority. Ang buhok nito ay may halong pilak ngunit maayos ang gupit. Nakasuot ito ng long sleeves na puting polo, black tie, at black slacks—simple pero malinaw na pormal.

Ito marahil si Mr. Salomon: ang business tycoon na ama ni Gohan.

Pagpasok pa lang niya sa pinto ay agad niyang napansin ang ekspresyon sa mukha ni Gohan. Hindi ito ang karaniwang confident, playful, at charismatic na founder na nakikita niya araw-araw.

Mukha itong kabado. Bahagyang nakataas ang balikat nito, at ang mga kamay ay nakapulupot sa isa’t isa sa harap ng katawan.

Mabilis na nabasa ni Bonj ang sitwasyon. May tension sa pagitan ng mag-ama.

Nang bumaling si Gohan sa pinto at makita siya, parang agad nagbago ang aura nito. “Bonbon, you’re here!” Halatang gumaan ang mukha nito.

Napalingon din sina Gorio at Mr. Salomon.

Lumapit si Bonj sa bisita nang may mahinahong kumpiyansa. Iniabot niya ang kamay.

“Good afternoon, Mr. Salomon,” magalang niyang bati. “I am Bonj Bonito po. Chief Technical Officer.”

Mahigpit ngunit propesyonal ang pakikipagkamay ng lalaki.

“Hello Bonj,” sabi nito. Tinitigan siya nang sandali—parang sinusukat ang presence niya. “Can you give me an update from your end?”

Hindi nag-atubili si Bonj. “Currently po, GOBOGO is in late-stage preparation for beta deployment,” paliwanag niya. “The core platform architecture is already stable. We’re running our internal testing on the matchmaking algorithm and community engagement modules.

Bahagya siyang tumuro sa workstation screens.

“Our backend is running on a cloud-based scalable infrastructure, so kaya naming i-handle ang initial wave ng beta users without performance issues.”

Tumango si Mr. Salomon.

Nagpatuloy si Bonj. “On the financial side naman po, the seed funding is currently allocated across three main areas—platform development, content production, and marketing infrastructure. We’re still well within our projected burn rate.”

Pagkatapos ay may ilang follow-up questions pa ang ama ni Gohan.

“How many developers?”

“Currently three core contributors po,” sagot ni Bonj. “Pero scalable ang system design kung sakaling mag-expand ang team.”

Paminsan-minsan ay sumisingit si Gorio.

“Sir, we’re also expanding the visual identity of the platform,” dagdag nito. “So kapag beta release na, cohesive na rin ang branding at UI.”

Habang nag-uusap sila, tahimik lang si Gohan sa gilid. Paminsan-minsan ay tumatango. Nakikinig. Hindi ito sumasabat.

Pagkatapos ng ilang minuto ay napabaling si Mr. Salomon sa anak.

“Thank goodness, Gohan,” sabi nito. “You have competent co-workers here.” Bahagyang kumunot ang noo nito. “Parang hindi mo alam ang sarili mong business. Founder ka ba talaga?”

Natahimik ang buong first floor.

“Sorry Pa,” sagot ni Gohan sa mahinahong boses. “Very active naman ako sa public engagement ng startup.”

Umiling ang ama. “You have to at least know fifty percent of the details of your startup,” sabi nito. “Sus naman, Gohan. Hindi ka na teenager.” Bahagyang lumalim ang boses nito. “You have to act like an adult.”

Napansin ni Bonj ang maliit na pagbabago sa postura ni Gohan.

Bahagyang bumaba ang tingin nito. Napakamot sa likod ng leeg. Ang dating relaxed nitong tindig ay naging defensive at tense.

“Show me that you’re not just going to waste the seed funding that I gave you,” dagdag ng ama. “Ayaw ko rin mapahiya sa mga investors na sumama dito.”

Sa sandaling iyon ay malinaw na malinaw kay Bonj ang dynamics ng mag-ama. May halong authority, expectation, at disappointment sa tono ni Mr. Salomon. At sa kabilang banda ay may inferiority at self-doubt sa postura ni Gohan.

Kaya pala nakiusap si Gohan bumalik siya. Kaya pala minsan ay sinasabi ng ina nitong si Lilibeth na i-guide niya ang anak nito.

“Yes Pa,” sagot ni Gohan matapos ang ilang segundo. “I understand. I am doing my best.”

Eksaktong sandaling iyon ay bumukas ang pinto ng unit.

Pumasok si Delvie, may bitbit na shopping bags mula sa mall. Mukhang nagulat ito nang makita ang pormal na eksena sa loob.

“Ah,” sabi ni Gohan, sabay turo sa babae. “And that’s our intern, Delvie Gonzales. Nanggaling lang siya sa mall to buy props for our next production.”

Tumingin ito sa babae. “Delvie, father ko.”

Lumapit si Delvie at magalang na yumuko nang bahagya.

“Good afternoon po, Sir.”

Napakunot ang noo ni Mr. Salomon. “Delvie Gonzales?” sabi nito. “Are you the Delvie Gonzales na anak ni Felix Gonzales?”

Ngumiti ang babae. “Yeah. He’s my Dad po.”

Bahagyang nagbago ang ekspresyon ng lalaki. “Oh, of course,” sabi nito. “He’s a COO sa isa kong company.” Tumango ito habang nakatingin kay Delvie. “Your father is a very, very excellent man. Lagi ka niyang kinukuwento sa amin. School achiever.” Napataas ang kilay nito. “Bakit hindi ka nag-intern sa amin?”

Ngumiti si Delvie. “I wanted to experience a company from its founding,” sagot nito. “Ground myself po in real world experience.”

Napamaywang si Mr. Salomon. “Well,” sabi nito, sabay tingin kina Bonj at Gorio. “Knowing that you—and Bonj—and Gorio—are here…” Bahagyang tumango ito. “Makes me feel a little bit more sane.” Pagkatapos ay muling humarap kay Gohan. “Make sure you don’t waste this chance.”

“Yes Pa,” sagot ni Gohan. Halatang defeated ang tono.

“Sige,” sabi ng matanda habang inaayos ang manggas. “Una na ako. I’ll visit again soon.”

Pagkatapos ay lumabas na ito ng HQ.

Nang magsara ang pinto ay bumalik ang katahimikan sa loob ng unit.

Lumapit si Gorio at inakbayan si Gohan. “Pare, okay ka lang?”

Lumunok si Gohan. Pilit ang ngiti sa mukha nito. “Yeah… yeah,” sabi nito. “Uh… papawis lang ako.” Tinuro nito ang hagdan pataas. “Workout sa taas.”

Pagkatapos ay humarap ito kay Bonj.

“Salamat dumating ka.”

At hindi na ito naghintay ng sagot bago umakyat sa second floor.

——————————————————————————

Alas dose nang hatinggabi nang tinapos ni Bonj ang kanyang trabaho. Wala na si Delvie. Si Gohan ay tulog na. Tapos ay naligo siya. Pagkatapos magbihis ay napansin niyang buhay pa rin ang ilaw sa 1st floor kung saan ang work area ng HQ. Pagkasilip niya, nakita niya si Gohan. Mukha itong seryoso na nagbabasa ng mga libro.

Hindi niya nakausap ang lalaki ever since umalis ang ama nito. Mukhang na-rattle sa naging interaction kanina.

Medyo naging sympathetic siya para sa founder nila.

Lumapit si Bonj sa lalaki. Nakita niyang nagbabasa ito ng business at leadership books. Engrossed ito.

"Hindi ka pa matutulog?" bungad niya.

Tinaas ni Gohan ang librong hawak, "tatapusin ko lang 'to."

Tinabihan niya ito, "okay ka lang? Puwede kang mag-open sa akin."

Sinsero naman si Bonj doon. Kahit may confusion sila sa isa't-isa, ayaw niyang mawala ang confidence at lightness na meron ang kanilang founder. Iyon naman kasi talaga ang strength nito.

Humarap ito sa kanya at sumimangot, "ang hirap talaga na hindi ako masyadong matalino. Ang hirap makuha ng trust ng perfectionist kong tatay."

Tinabi niya ang libro nito, "sus. Hindi daw matalino. Halika. Mag MTG tayo."

"Sige!"

Lumiwanag ang mukha ni Gohan. Hinanda na nito ang mga deck.

Habang naglalaro sila ay kita naman na naging masmagana ang disposisyon ni Gohan. Halatang in-the-zone ito. At katulad ng dati, ito ang nanalo sa best of three na laro nila.

"See! You know strategy," giit ni Bonj habang tinatabi na nila ang mga cards.

"Hay kung mai-apply ko lang ang smarts ko sa magic sa tunay na buhay at sa trabaho," sambit nito.

Tinapik niya ang balikat ng founder, "nandito lang kami ni Gorio. Para sa'yo. Team tayo."

Hinawakan ni Gohan ang braso niya. Tapos ay tinitigan siya nang mariin. "Bonbon, please. Huwag mo na akong iiwan ulit, ah."

Napalunok si Bonj. Ang lalim ng hugot ng pagkakasabi nito. May yearning. "Ah. Yes. Hindi na."

Hindi niya halos napansin kung kailan lumapit ang mukha ni Gohan. Bigla na lang ay magkalapit na sila. At hinalikan siya nito. Mainit ang halik. Hindi ito pabiro o pa-cute na halik tulad ng ilang beses na nangyari noon. Mas marubdob.

Ramdam ni Bonj ang init ng hininga nito at ang bahagyang diin ng mga labi nito sa kanya. Saglit siyang napapikit habang dinadama ang sandali.

May kakaibang kilig na dumaloy sa dibdib niya. Hindi siya agad kumalas.

Hinaplos ni Gohan ang pisngi niya nang maghiwalay ang kanilang mga labi.

“Bonbon,” bulong nito. Bahagyang nanginginig ang boses nito. “Please. Tonight… I… I just want to be wanted.”

Napalunok si Bonj. “E-eh,” sabi niya, bahagyang naguguluhan. “Puwede namang mag-party ka tonight.” Bahagya siyang natawa. “Tapos mag-uwi ka ng babae. Hindi na kita ija-judge. Promise.”

Umiling si Gohan. Diretso ang tingin nito sa kanya. “Gusto ko ikaw, Bonbon.” Saglit itong huminga nang malalim. “Gusto ko ’yung ginawa natin.”

Tumaas nang bahagya ang kilay ni Bonj. “You want me, Gohan?”

Napangiti nang bahagya ang lalaki. “Fuck yeah,” sagot nito. “I want you.”

Muli itong lumapit. Nagtagpo ulit ang kanilang mga labi sa isa pang passionate na halik. Sa pagkakataong ito ay mas matagal.

Napayakap sila sa isa’t isa. Ramdam ni Bonj ang init ng katawan ni Gohan at ang lakas ng mga braso nitong nakapulupot sa kanya.

Tahimik ang buong HQ habang umaakyat sina Bonj at Gohan sa hagdan.

Mahina lang ang ilaw sa hallway sa second floor. Tanging tunog ng kanilang mga hakbang at ang bahagyang paghinga nila ang maririnig.

Pagdating sa pinto ng kuwarto ni Gohan ay mabilis itong pumasok. Sumunod si Bonj.

Isinara ni Gohan ang pinto. At ini-lock.

Lumapit agad si Gohan. Hinawakan nito ang bewang ni Bonj at marahang itinulak papunta sa kama.

Napaupo si Bonj, saka nahiga sa malambot na mattress. Hindi pa siya nakakapagsalita nang tuluyang pumatong sa kanya si Gohan.

Nagtagpo ulit ang kanilang mga labi. Mas mabagal ngayon ang halikan. Mas malalim.

Napapikit si Bonj habang ramdam niya ang init ng katawan ni Gohan na dumidiin sa kanya. Ang bigat ng maskulado nitong dibdib ay halos dumadag sa kanya habang nakasandal ito sa kanyang katawan.

Hindi tulad ng mga nakaraang beses na halos siya ang nagdidikta ng galaw, ngayon ay tila si Gohan ang may kontrol sa sandali. Parang matagal itong nangulila.

Naghiwalay sandali ang kanilang mga labi ngunit nanatiling magkalapit ang kanilang mukha. Muli siyang hinalikan ni Gohan—mas madiin.

Habang naglalapat ang kanilang mga katawan ay ramdam ni Bonj ang kiskisan ng kanilang mga ereksyon sa loob ng kani-kanilang shorts. Kahit tela ang pagitan ay malinaw ang init at tigas ng mga iyon.

Napasinghap siya nang bahagya.

“Gago…” bulong niya.

Ngumiti si Gohan habang patuloy siyang hinahalikan sa gilid ng labi at sa panga. Saglit itong umangat mula sa kanya. Hinawakan nito ang laylayan ng suot nitong t-shirt at hinubad iyon.

Napahiga si Bonj nang bahagya sa unan habang pinagmamasdan ang katawan ng lalaki sa ibabaw niya.

Sa ilaw ng bedside lamp ay mas lalo pang lumitaw ang perpektong hubog ng katawan ni Gohan—ang malapad nitong balikat, ang makinis ngunit matigas na dibdib, at ang malinaw na guhit ng abs pababa sa baywang.

Hindi napigilan ni Bonj ang reaksyon niya. “Ah gago Gohan,” bulalas niya. Napahaplos siya sa dibdib ng lalaki. “Putangina… ang sarap ng katawan mo.”

Ngumisi si Gohan, bahagyang nag-flex ng balikat. “Sa’yo ’yan ngayon,.. Broskie Bonbon.”

Napatawa si Bonj. Dahan-dahan niyang pinadausdos ang kamay sa katawan ni Gohan—mula sa dibdib, pababa sa tiyan, sinusundan ang matitigas na linya ng abs. Ramdam niya ang init ng balat nito sa ilalim ng kanyang palad.

“Grabe,” bulong niya. “Hindi ka ba napapagod mag-workout?”

Ngumisi si Gohan. “Para sa brand natin ’to.”

“Ulol.”

Habang hinahaplos niya ang katawan nito ay tila mas lalo pang naging mayabang ang postura ni Gohan. Bahagya nitong pinatigas ang dibdib. Nag-flex ang mga braso.

Napangiti si Bonj. Umangat siya nang bahagya mula sa kama at inilapit ang mukha sa dibdib ng lalaki. Una ay sinipsip niya ang utong nito.

Napasinghap si Gohan. “Ah—shit.”

Hindi tumigil si Bonj. Nilapatan niya ng halik ang kabilang utong, saka dahan-dahang dumaan pababa ang kanyang mga labi sa tiyan ng lalaki. Dinilaan niya ang linya ng abs. Narinig niya ang mahinang ungol mula kay Gohan. Pagdating sa gilid ng katawan nito ay lumihis siya papunta sa kilikili ng lalaki.

Bahagyang natawa si Gohan. “Hoy—”

Ngunit hindi siya tinigilan ni Bonj. Dinilaan niya iyon nang mabagal, parang sinusuri ang bawat bahagi ng katawan nito.

“Putangina…” bulong ni Gohan.

“Gusto mo ’yan?” tukso ni Bonj.

Hindi sumagot si Gohan. Sa halip ay nag-flex ito ng biceps. Malaki at matigas ang muscle nito habang nakataas ang braso.

Napangiti si Bonj. Lumapit siya at hinalikan ang biceps. Isa. Dalawa. Tatlo. Minuscle worship niya ito.

“Ughhhh… yeah…” ungol ni Gohan.

Lalo nitong pinatigas ang braso. “Ughh… ang sexy niyan, Bonj…”

Hindi nagtagal ay inabot ni Gohan ang garter ng shorts nito. Hinubad nito ang shorts—kasama ang boxers sa loob. Agad na kumawala ang matigas nitong burat.

Napatingin si Bonj. Napangisi siya. Inabot niya iyon. “Fuck,” sabi niya. “Bakit matigas ’to, ah?”

Namula si Gohan. Bahagya itong napakamot sa likod ng ulo. “Ikaw eh,” sabi nito. “Na-miss ka.”

Napatawa si Bonj. “Gago.”

Hindi na siya nag-aksaya ng oras. Dahan-dahan niyang isinubo ang ulo ng titi ni Gohan. Mainit at matigas iyon sa kanyang bibig.

Napasinghap agad si Gohan. “Ah—shit…”

Mas lalo pang lumalim ang pagsubo ni Bonj. Ginamit niya ang dila upang igalaw sa ilalim ng ulo ng titi habang dahan-dahang binababa ang bibig.

Humigpit ang kamay ni Gohan sa buhok niya. “Fuck… Bonj…”

May ritmo ang galaw niya—mabagal sa una, parang tinutuklas ang bawat pulgada ng katawan ng lalaki.

Pagkatapos ay mas lumalim. Mas mabilis. Ramdam niya ang pulso ng dugo sa matigas na laman sa loob ng kanyang bibig.

Ang mainit na ungol ni Gohan ay nagiging mas madalas. “Ah… shit… shit…” Napapikit ito habang nakahawak sa ulo ni Bonj.

Hindi nagtagal ay bigla siyang hinawakan ni Gohan sa balikat. At marahang itinulak palayo. “Huwag masyado,” hingal nito. “Baka labasan ako.”

Tumawa si Bonj habang pinupunasan ang gilid ng labi. “Tangina.” Tiningnan niya ang lalaki nang mayabang na ngiti. “Galing ko ba tsumupa?”

Napangiti si Gohan. “Fuck,” sabi nito. “Ang galing.”

Saglit itong natahimik. Mukhang bahagyang nahiya. “Ah… Bonj,” sabi nito.

Napatingin si Bonj.

“Puwede ba kitang kantutin? Katulad nung ginawa natin kay Rayver.”

Napatawa si Bonj. “Oy,” sabi niya. “Hindi ako nagpapakantot. Top ako.”

Nagtaka si Gohan. “Uh?” sabi nito. “Hindi ba pag bakla gusto ’yun?”

Napailing si Bonj. “Gago. Hindi.” Umupo siya nang bahagya sa kama. “May mga top—’yung kumakantot. May bottom—’yung kinakantot. At may versa—puwedeng both. Top ako. Exclusive.”

Saglit siyang tumigil bago nagdagdag. “Saka isa pa. Kahit straight puwedeng gawin alin diyan basta okay sa kanya.”

Nag-isip si Gohan. Pagkatapos ay ngumuso ito. “May mga ganon pa pala.”

Naghubad na si Bonj nang dahan-dahan; bagong ligo man, kumikislap pa rin ang pawis sa balat ng kanyang katawan—hindi kasing laki ni Gohan, pero matipuno, compact, at may katibayang malakas.

Ngunit hindi lang ang katawan ang nag-aanyaya; ang deocho niya.

Napatingin si Gohan nang unang makita ang buong anyo ni Bonj. "Putangina. Ang laki nitong burat mo talaga, gago. Hindi pa rin ako makapaniwala na kinantot mo nito ‘yung investor natin. At kinaya niya.” Halos magkalakihan ang mga mata nito habang sinusundan ang pagdaloy ng pre-cum sa ulo ng titi ni Bonj.

Ngumisi si Bonj, may bahagyang yabang. “Gano’n talaga kapag lalaki ang kinakantot. Kayang-kaya kahit malaki ang burat. Saka tingnan mo nga burat ko. Ang laki. Kaya top talaga dapat ako. Abot agad nito ang prostate ng lahat ng kinakantot ko.”

Nakatitig si Gohan, nanginginig ang boses sa pagitan ng paghinga. “Ugh. Oo tangina. Ang galing mong kumantot. Mas magaling ka pa sa akin. Haha.” Pagkatapos ay tumawa nang maiksi, para nang medyo hindi niya mapaniwala ang sarili.

Hinawakan ni Bonj si Gohan at hinatid sa halik, marubdob at mainit. Kasunod ng halik, nagtanong siya. “Gohan, jakulin mo ‘ko... ulit? Please?”

Nanlaki ang mga mata ng founder. "Ugh. Tangina. Ang wirdo.” Pero hindi nito itinaboy ang kamay; hinawakan pa rin nito ang makapal na shaft ni Bonj at dahan-dahang sinimulan ang pagsalsal.

Mabagal at maingat ang unang galaw ng kamay ni Gohan.

Para kay Bonj, ang bawat galaw ng palad ni Gohan ay parang pagtuklas: may pain, may init, at higit sa lahat, may kuryente.

Huminga si Bonj nang malalim. “No pressure, pero I really want you to suck me.”

Umiling si Gohan. “Ayaw ko. Hindi ako bakla.”

“No pressure nga,” inuulit ni Bonj, ngunit biglang may ideya. “Harap mo sa’kin puwet mo. Kakainin ko.”

Nag-isip muna si Gohan. Pero sumunod din. Tiniklop ang mga tuhod, hinarap ang puwet niya sa mukha ni Bonj—malaki, bilugan, flawless na glutes na ngayon ay nakabalandra sa mukha ng naka-higang si Bonj. Ang balat na iyon, ang kurba, ang liwanag ng pawis sa ilalim ng ilaw.

Nag-umpisa si Bonj sa rim. Dahan-dahan, marubdob. Ang dila niya ay gumapang, pinapasok ang dulo sa bunganga ng puwet ni Gohan; umaalpas at umaalis, naglilinis ng singit hanggang sa mas makakuha ng tension. Bawat laplap, bawat halik sa paligid ng bukana ay sinasabayan ng banayad na pag-igkas ni Gohan, ng pag-urong ng mga kalamnan sa loob, ng paggulantang ng kabuuang katawan. Ang lasa at amoy ni Gohan—halo ng pawis at balat—ay nagpapatindi sa pagnanasa kay Bonj.

Habang nagri-rim, jinajakol din niya ang matigas na titi ni Gohan. May sabay na ritmo: ang bibig niya sa puwet ng lalaki, at ang kamay niya sa tarugo nito. Mainit, madulas, ang dila niya ay dumudulas sa mga ring bukana, habang ang malaki at mabigat na uten ni Gohan ay pumipintig sa kanyang palad. Ang pagsalsal ni Gohan ay unti-unting lumalakas, paikot-ikot ang palad sa base, minamasahe ang mga ugat, sinasalo ang bawat patak ng pre-cum mula sa ulo.

“Agghhh tangina grabe ‘yan ahhh... haaahhh... fuck pare... Bonbon...” singhal ni Gohan, halatang tumitigil ang mundo niya sa sensasyon. Ang mga tono ng boses nito ay mahangin.

Biglang, habang ginagapang ang dila ni Bonj sa loob, nagulat siya nang maramdaman ang mainit na bibig ni Gohan na biglang sumaklob sa ulo ng kanyang titi.

“Oh shit Gohan yes!” sigaw niya. Natawid ang ilong ng sorpresa at ligaya—hindi inaasahan ngunit sobrang lugod sa kanya. Kalahating papasok lang ang naipasok ni Gohan sa unang pagkakataon; awkward pa, mababaw, ngunit malakas ang intensyon. Parang unang subo: hindi perpekto ngunit puno ng pagnanais. May kaunting ipin pero ayos pa rin.

Kapag lalaliman ni Bonj ang rim ay iwinawala ni Gohan ang bibig sa titi ni Bonj at uungol nang sabayan. Napuno ng mga muffled na ungol ang kuwarto. Minsan, habang lumalalim ang pagpasok ng dila ni Bonj, uungol si Gohan sa titi niya at sisipsip.

Hindi nagtagal, ramdam ni Bonj ang paparating na rurok. "G-Gohan... Oh my goood. Lalabasan na ako..."

Lumuwa si Gohan, nagulat, tinatanong ang sarili, “Tangina ano'ng ginawa ko?” Pero agad din namang napawi ang alanganin.

Nagtabi sila sa kama pagkatapos, magkaharapan, nagsimulang maghalikan habang sabay na jinajakol ang matigas na laman nila. May mga ungol pa ring lumalabas sa pagitan ng paghinga.

“Kumusta, Gohan?” tanong ni Bonj habang hinahaplos ang ulo ng lalaki.

Humihinga si Gohan sa mismong mukha niya. “Tangina. Pare.” Malalim ang boses, hapo pero satisfied.

“Sarap kong kumain ng puwet?” usisa ni Bonj.

“Oo, Bonbon.” Sagot ni Gohan na may mahinang tawa, nanginginig ang tinig.

“Sarap kong tsumupa?” tanong muli.

“Oo sobraaa...” sagot ni Gohan, malambing at totoo.

Ngumisi si Bonj. “Kumusta ang titi ko sa bibig mo.”

“Lasang ewan. Pero... Ugh... Ginawa ko. Gago ka...” Saglit siyang napangiti at nilapit ang mukha sa labi ni Bonj.

Nagpatuloy sila sa paghalik nang mga sandali, sabay na naglabas ng natitirang init nila.

"AHHHHHH!" koro nila.

Sabay na nagbuga ng tamod ang kanilang mga titi. Nagkalat iyon sa katawan ng isa't-isa. Pero hindi nila ininda ang lagkit. Tuloy pa rin ang laplapan nila.

Nang tuluyang humupa ang lahat, nagyakapan silang malapit — ang katawan ni Bonj ay nakayuko sa dibdib ni Gohan, at ang mga braso niya ay nakayakap sa likod ng founder.

Sinubukan ni Bonj na umusod palayo.

Pero pinigilan siya ni Gohan, may halong pakiusap at mayabang na tono: “Sa’n ka pupunta?”

“Babalik na 'ko sa kuwarto ko,” sagot ni Bonj, nakangiti.

“Huwag. Dito ka matutulog.” Mataas na tingin, may halong pagseseryoso at pagmamayabang.

“Hala?” nakangiti si Bonj.

“Boss mo ‘ko. May angal ka?” dagdag pa ni Gohan, playful at possessive.

Napahagikhik si Bonj at sinagot, “Gago.” Tapos ay humiga uli, nag-idlip sa dibdib ng lalaki.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe! 

[SS-1699] Wrestler's Exit

WRESTLER'S EXIT

The mid-career wrestler sat on the lower stairs, the metal cold under his palms. The match had ended and the crowd had gone. His chest still hurt from the loss and from the way the younger man had moved — quick, sure, like he belonged in that ring and this veteran maybe didn’t anymore. He felt older. He felt small.

He was heading out through the fire exit, trying to keep his face neutral, when a shadow fell across the doorway. The rookie stood there, still in his red singlet, breath coming easy under the bright stairwell light. He looked like a portrait — bright smile, shiny skin, a fresh, cheeky grin.

“Hey,” the rookie said, voice soft and bright. “Good fight. Sorry about the bell.”

The mid-career wrestler forced a laugh. “You did great,” he said. He meant it. He stubbornly meant it, even if it tasted like salt.

The rookie stepped closer, sneakers squeaking. Close enough that the older man could see the way his jaw clenched. “Thanks,” he said. “You pushed me. Felt… intense. All that rubbing, all that pushing — it got me weird.”

Weird? The older man blinked.

He tried to pull back but the rookie reached out, fingers light at his chest. “Can I…?” the rookie asked, cheeks pink. “Hug you again?”

It was such a small, absurd ask that the older man found himself saying yes. He shouldn’t, but he did. He stepped forward, hands sliding so the singlets sat between them like a flimsy barrier. Their chests pressed, fabric between, heat rising from both.

What started as an awkward, accidental hug turned into something else. Rubbing and friction, breath in throat, a stutter and a laugh that wasn’t quite a laugh. The rookie’s hands were eager, shy and bold at once. The older man’s knees felt weak. He swallowed and let his arms go around the younger back. They kept their faces close, forehead to forehead.

The rookie murmured, “Sorry. I didn’t mean—” and then he kissed him. Gentle, then urgent. The wrestler felt the rush. The world narrowed to two, to the press of bodies, the slick sound of breath, the city noise far below. The rookie trembled against him, small like a kid and fierce at the same time.

Their bodies pressed tighter, the friction building between them. The rookie’s hips moved, grinding against the older man’s thigh, seeking relief. The wrestler could feel the hardness through the thin fabric of their singlets, the heat and the need. He let his own hips respond, meeting the rookie’s movements with a matching rhythm.

The rookie gasped into the kiss, his body shaking with the intensity of it all. The older man’s hands roamed, gripping the rookie’s ass, pulling him closer, deeper. They moved together, the stairwell echoing with their heavy breaths and the wet sounds of their kiss.

Suddenly, the rookie broke away, his eyes wide and wild. “I’m close,” he panted, his voice barely a whisper. The older man nodded, his own breath ragged. He reached down, his hand finding the rookie’s cock through the singlet, stroking him roughly.

The rookie cried out, his body tensing as he came, hot and sticky against the older man’s hand. The wrestler held him tight, feeling the aftershocks of his orgasm, the way his body shuddered and shook.

When they finally pulled apart, the rookie was laughing quietly, breathless. “Thanks,” he whispered, voice half grin. The older man smiled back, not sure what to make of the night or of himself.

Walking down the stairwell together, their hands brushed, and for once the loss felt less heavy.

--------------

If you want advanced access to ten more chapters of the latest tagalog full fiction story ahead of blog readers and get other perks such as weekly teasers and a feature in one #squirtershorts within the month, please subscribe to patreon.com/jockwonderlust. If you want to support me and my craft, please subscribe!